Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
Numbered Discourses 3 30 अङ्गुत्तर 3 30
Chapter: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158
Avakujjasutta
Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.
Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152535455565758596061626364656667686970717273747576777879 · Hide pronunciation
-
1
Numbered Discourses 3.30
-
2
3। पुग्गलवग्गpug·ga·la·vag·ga
3. Puggalavagga
3. Individuals
-
3
अवकुज्जसुत्तa·va·kuj·ja·sut·ta
Avakujjasutta
- 4
- 5
- 6
- 7
-
8
इध,i·dha भिक्खवे,bhik·kha·ve एकच्चोe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo आरामंā·rā·maṃ गन्ताgan·tā होतिho·ti अभिक्खणंa·bhik·kha·ṇaṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ सन्तिकेsan·ti·ke धम्मस्सवनाय।dham·mas·sa·va·nā·ya
Idha, bhikkhave, ekacco puggalo ārāmaṁ gantā hoti abhikkhaṇaṁ bhikkhūnaṁ santike dhammassavanāya.
It’s an individual who often goes to the monastery to hear the teaching in the presence of the mendicants.
-
9
तस्सtas·sa भिक्खूbhik·khū धम्मंdham·maṃ देसेन्तिde·sen·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ परियोसानकल्याणंpa·ri·yo·sā·na·kal·yā·ṇaṃ सात्थंsāt·thaṃ सब्यञ्जनं,sab·yañ·ja·naṃ केवलपरिपुण्णंke·va·la·pa·ri·puṇ·ṇaṃ परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेन्ति।pa·kā·sen·ti
Tassa bhikkhū dhammaṁ desenti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāsenti.
The mendicants teach them Dhamma that’s good in the beginning, good in the middle, and good in the end, meaningful and well-phrased. And they reveal a spiritual practice that’s entirely full and pure.
-
10
सोso तस्मिंtas·miṃ आसनेā·sa·ne निसिन्नोni·sin·no तस्साtas·sā कथायka·thā·ya नेवne·va आदिंā·diṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna मज्झंmaj·jhaṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna परियोसानंpa·ri·yo·sā·naṃ मनसिma·na·si करोति;ka·ro·ti
So tasmiṁ āsane nisinno tassā kathāya neva ādiṁ manasi karoti, na majjhaṁ manasi karoti, na pariyosānaṁ manasi karoti;
But even while sitting there, that person doesn’t apply the mind to the beginning, middle, or end of the discussion.
-
11
वुट्ठितोपिvuṭ·ṭhi·to·pi तम्हाtam·hā आसनाā·sa·nā तस्साtas·sā कथायka·thā·ya नेवne·va आदिंā·diṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna मज्झंmaj·jhaṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna परियोसानंpa·ri·yo·sā·naṃ मनसिma·na·si करोति।ka·ro·ti
vuṭṭhitopi tamhā āsanā tassā kathāya neva ādiṁ manasi karoti, na majjhaṁ manasi karoti, na pariyosānaṁ manasi karoti.
And when they rise from their seat, they don’t apply the mind to the beginning, middle, or end of the discussion.
-
12
सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भिक्खवे,bhik·kha·ve कुम्भोkum·bho निकुज्जोni·kuj·jo तत्रtat·ra उदकंu·da·kaṃ आसित्तंā·sit·taṃ विवट्टति,vi·vaṭ·ṭa·ti नोno सण्ठाति;saṇ·ṭhā·ti
Seyyathāpi, bhikkhave, kumbho nikujjo tatra udakaṁ āsittaṁ vivaṭṭati, no saṇṭhāti;
It’s like when a pot full of water is tipped over, so the water drains out and doesn’t stay.
-
13
एवमेवंe·va·me·vaṃ खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve इधेकच्चोi·dhe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo आरामंā·rā·maṃ गन्ताgan·tā होतिho·ti अभिक्खणंa·bhik·kha·ṇaṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ सन्तिकेsan·ti·ke धम्मस्सवनाय।dham·mas·sa·va·nā·ya
evamevaṁ kho, bhikkhave, idhekacco puggalo ārāmaṁ gantā hoti abhikkhaṇaṁ bhikkhūnaṁ santike dhammassavanāya.
In the same way, an individual often goes to the monastery to hear the teaching in the presence of the mendicants.
-
14
तस्सtas·sa भिक्खूbhik·khū धम्मंdham·maṃ देसेन्तिde·sen·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ परियोसानकल्याणंpa·ri·yo·sā·na·kal·yā·ṇaṃ सात्थंsāt·thaṃ सब्यञ्जनं,sab·yañ·ja·naṃ केवलपरिपुण्णंke·va·la·pa·ri·puṇ·ṇaṃ परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेन्ति।pa·kā·sen·ti
Tassa bhikkhū dhammaṁ desenti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāsenti.
The mendicants teach them Dhamma that’s good in the beginning, good in the middle, and good in the end, meaningful and well-phrased. And they reveal a spiritual practice that’s entirely full and pure.
-
15
सोso तस्मिंtas·miṃ आसनेā·sa·ne निसिन्नोni·sin·no तस्साtas·sā कथायka·thā·ya नेवne·va आदिंā·diṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna मज्झंmaj·jhaṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna परियोसानंpa·ri·yo·sā·naṃ मनसिma·na·si करोति;ka·ro·ti
So tasmiṁ āsane nisinno tassā kathāya neva ādiṁ manasi karoti, na majjhaṁ manasi karoti, na pariyosānaṁ manasi karoti;
But even while sitting there, that person doesn’t apply the mind to the discussion in the beginning, middle, or end.
-
16
वुट्ठितोपिvuṭ·ṭhi·to·pi तम्हाtam·hā आसनाā·sa·nā तस्साtas·sā कथायka·thā·ya नेवne·va आदिंā·diṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna मज्झंmaj·jhaṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna परियोसानंpa·ri·yo·sā·naṃ मनसिma·na·si करोति।ka·ro·ti
vuṭṭhitopi tamhā āsanā tassā kathāya neva ādiṁ manasi karoti, na majjhaṁ manasi karoti, na pariyosānaṁ manasi karoti.
And when they rise from their seat, they don’t apply the mind to the beginning, middle, or end of the discussion.
- 17
- 18
-
19
इध,i·dha भिक्खवे,bhik·kha·ve एकच्चोe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo आरामंā·rā·maṃ गन्ताgan·tā होतिho·ti अभिक्खणंa·bhik·kha·ṇaṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ सन्तिकेsan·ti·ke धम्मस्सवनाय।dham·mas·sa·va·nā·ya
Idha, bhikkhave, ekacco puggalo ārāmaṁ gantā hoti abhikkhaṇaṁ bhikkhūnaṁ santike dhammassavanāya.
It’s an individual who often goes to the monastery to hear the teaching in the presence of the mendicants.
-
20
तस्सtas·sa भिक्खूbhik·khū धम्मंdham·maṃ देसेन्तिde·sen·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ परियोसानकल्याणंpa·ri·yo·sā·na·kal·yā·ṇaṃ सात्थंsāt·thaṃ सब्यञ्जनं,sab·yañ·ja·naṃ केवलपरिपुण्णंke·va·la·pa·ri·puṇ·ṇaṃ परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेन्ति।pa·kā·sen·ti
Tassa bhikkhū dhammaṁ desenti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāsenti.
The mendicants teach them Dhamma that’s good in the beginning, good in the middle, and good in the end, meaningful and well-phrased. And they reveal a spiritual practice that’s entirely full and pure.
-
21
सोso तस्मिंtas·miṃ आसनेā·sa·ne निसिन्नोni·sin·no तस्साtas·sā कथायka·thā·ya आदिम्पिā·dim·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti मज्झम्पिmaj·jham·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti परियोसानम्पिpa·ri·yo·sā·nam·pi मनसिma·na·si करोति;ka·ro·ti
So tasmiṁ āsane nisinno tassā kathāya ādimpi manasi karoti, majjhampi manasi karoti, pariyosānampi manasi karoti;
While sitting there, that person applies the mind to the discussion in the beginning, middle, and end.
-
22
वुट्ठितोvuṭ·ṭhi·to चca खोkho तम्हाtam·hā आसनाā·sa·nā तस्साtas·sā कथायka·thā·ya नेवne·va आदिंā·diṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna मज्झंmaj·jhaṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna परियोसानंpa·ri·yo·sā·naṃ मनसिma·na·si करोति।ka·ro·ti
vuṭṭhito ca kho tamhā āsanā tassā kathāya neva ādiṁ manasi karoti, na majjhaṁ manasi karoti, na pariyosānaṁ manasi karoti.
But when they rise from their seat, they don’t apply the mind to the beginning, middle, or end of the discussion.
- 23
- 24
-
25
सोso तम्हाtam·hā आसनाā·sa·nā वुट्ठहन्तोvuṭ·ṭha·han·to सतिसम्मोसाsa·ti·sam·mo·sā पकिरेय्य।pa·ki·rey·ya
So tamhā āsanā vuṭṭhahanto satisammosā pakireyya.
so that if they rise from the seat without mindfulness, everything gets scattered.
-
26
एवमेवंe·va·me·vaṃ खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve इधेकच्चोi·dhe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo आरामंā·rā·maṃ गन्ताgan·tā होतिho·ti अभिक्खणंa·bhik·kha·ṇaṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ सन्तिकेsan·ti·ke धम्मस्सवनाय।dham·mas·sa·va·nā·ya
Evamevaṁ kho, bhikkhave, idhekacco puggalo ārāmaṁ gantā hoti abhikkhaṇaṁ bhikkhūnaṁ santike dhammassavanāya.
In the same way, an individual often goes to the monastery to hear the teaching in the presence of the mendicants.
-
27
तस्सtas·sa भिक्खूbhik·khū धम्मंdham·maṃ देसेन्तिde·sen·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ परियोसानकल्याणंpa·ri·yo·sā·na·kal·yā·ṇaṃ सात्थंsāt·thaṃ सब्यञ्जनं,sab·yañ·ja·naṃ केवलपरिपुण्णंke·va·la·pa·ri·puṇ·ṇaṃ परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेन्ति।pa·kā·sen·ti
Tassa bhikkhū dhammaṁ desenti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāsenti.
The mendicants teach them Dhamma that’s good in the beginning, good in the middle, and good in the end, meaningful and well-phrased. And they reveal a spiritual practice that’s entirely full and pure.
-
28
सोso तस्मिंtas·miṃ आसनेā·sa·ne निसिन्नोni·sin·no तस्साtas·sā कथायka·thā·ya आदिम्पिā·dim·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti मज्झम्पिmaj·jham·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti परियोसानम्पिpa·ri·yo·sā·nam·pi मनसिma·na·si करोति;ka·ro·ti
So tasmiṁ āsane nisinno tassā kathāya ādimpi manasi karoti, majjhampi manasi karoti, pariyosānampi manasi karoti;
While sitting there, that person applies the mind to the discussion in the beginning, middle, and end.
-
29
वुट्ठितोvuṭ·ṭhi·to चca खोkho तम्हाtam·hā आसनाā·sa·nā तस्साtas·sā कथायka·thā·ya नेवne·va आदिंā·diṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna मज्झंmaj·jhaṃ मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti नna परियोसानंpa·ri·yo·sā·naṃ मनसिma·na·si करोति।ka·ro·ti
vuṭṭhito ca kho tamhā āsanā tassā kathāya neva ādiṁ manasi karoti, na majjhaṁ manasi karoti, na pariyosānaṁ manasi karoti.
But when they rise from their seat, they don’t apply the mind to the beginning, middle, or end of the discussion.
- 30
- 31
-
32
इध,i·dha भिक्खवे,bhik·kha·ve एकच्चोe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo आरामंā·rā·maṃ गन्ताgan·tā होतिho·ti अभिक्खणंa·bhik·kha·ṇaṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ सन्तिकेsan·ti·ke धम्मस्सवनाय।dham·mas·sa·va·nā·ya
Idha, bhikkhave, ekacco puggalo ārāmaṁ gantā hoti abhikkhaṇaṁ bhikkhūnaṁ santike dhammassavanāya.
It’s an individual who often goes to the monastery to hear the teaching in the presence of the mendicants.
-
33
तस्सtas·sa भिक्खूbhik·khū धम्मंdham·maṃ देसेन्तिde·sen·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ परियोसानकल्याणंpa·ri·yo·sā·na·kal·yā·ṇaṃ सात्थंsāt·thaṃ सब्यञ्जनं,sab·yañ·ja·naṃ केवलपरिपुण्णंke·va·la·pa·ri·puṇ·ṇaṃ परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेन्ति।pa·kā·sen·ti
Tassa bhikkhū dhammaṁ desenti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāsenti.
The mendicants teach them Dhamma that’s good in the beginning, good in the middle, and good in the end, meaningful and well-phrased. And they reveal a spiritual practice that’s entirely full and pure.
-
34
सोso तस्मिंtas·miṃ आसनेā·sa·ne निसिन्नोni·sin·no तस्साtas·sā कथायka·thā·ya आदिम्पिā·dim·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti मज्झम्पिmaj·jham·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti परियोसानम्पिpa·ri·yo·sā·nam·pi मनसिma·na·si करोति;ka·ro·ti
So tasmiṁ āsane nisinno tassā kathāya ādimpi manasi karoti, majjhampi manasi karoti, pariyosānampi manasi karoti;
While sitting there, they apply the mind to the discussion in the beginning, middle, and end.
-
35
वुट्ठितोपिvuṭ·ṭhi·to·pi तम्हाtam·hā आसनाā·sa·nā तस्साtas·sā कथायka·thā·ya आदिम्पिā·dim·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti मज्झम्पिmaj·jham·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti परियोसानम्पिpa·ri·yo·sā·nam·pi मनसिma·na·si करोति।ka·ro·ti
vuṭṭhitopi tamhā āsanā tassā kathāya ādimpi manasi karoti, majjhampi manasi karoti, pariyosānampi manasi karoti.
And when they rise from their seat, they continue to apply the mind to the beginning, middle, or end of the discussion.
-
36
सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भिक्खवे,bhik·kha·ve कुम्भोkum·bho उक्कुज्जोuk·kuj·jo तत्रtat·ra उदकंu·da·kaṃ आसित्तंā·sit·taṃ सण्ठातिsaṇ·ṭhā·ti नोno विवट्टति;vi·vaṭ·ṭa·ti
Seyyathāpi, bhikkhave, kumbho ukkujjo tatra udakaṁ āsittaṁ saṇṭhāti no vivaṭṭati;
It’s like when a pot full of water is set straight, so the water stays and doesn’t drain out.
-
37
एवमेवंe·va·me·vaṃ खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve इधेकच्चोi·dhe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo आरामंā·rā·maṃ गन्ताgan·tā होतिho·ti अभिक्खणंa·bhik·kha·ṇaṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ सन्तिकेsan·ti·ke धम्मस्सवनाय।dham·mas·sa·va·nā·ya
evamevaṁ kho, bhikkhave, idhekacco puggalo ārāmaṁ gantā hoti abhikkhaṇaṁ bhikkhūnaṁ santike dhammassavanāya.
In the same way, an individual often goes to the monastery to hear the teaching in the presence of the mendicants.
-
38
तस्सtas·sa भिक्खूbhik·khū धम्मंdham·maṃ देसेन्तिde·sen·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ परियोसानकल्याणंpa·ri·yo·sā·na·kal·yā·ṇaṃ सात्थंsāt·thaṃ सब्यञ्जनं,sab·yañ·ja·naṃ केवलपरिपुण्णंke·va·la·pa·ri·puṇ·ṇaṃ परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेन्ति।pa·kā·sen·ti
Tassa bhikkhū dhammaṁ desenti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāsenti.
The mendicants teach them Dhamma that’s good in the beginning, good in the middle, and good in the end, meaningful and well-phrased. And they reveal a spiritual practice that’s entirely full and pure.
-
39
सोso तस्मिंtas·miṃ आसनेā·sa·ne निसिन्नोni·sin·no तस्साtas·sā कथायka·thā·ya आदिम्पिā·dim·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti मज्झम्पिmaj·jham·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti परियोसानम्पिpa·ri·yo·sā·nam·pi मनसिma·na·si करोति;ka·ro·ti
So tasmiṁ āsane nisinno tassā kathāya ādimpi manasi karoti, majjhampi manasi karoti, pariyosānampi manasi karoti;
While sitting there, they apply the mind to the discussion in the beginning, middle, and end.
-
40
वुट्ठितोपिvuṭ·ṭhi·to·pi तम्हाtam·hā आसनाā·sa·nā तस्साtas·sā कथायka·thā·ya आदिम्पिā·dim·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti मज्झम्पिmaj·jham·pi मनसिma·na·si करोति,ka·ro·ti परियोसानम्पिpa·ri·yo·sā·nam·pi मनसिma·na·si करोति।ka·ro·ti
vuṭṭhitopi tamhā āsanā tassā kathāya ādimpi manasi karoti, majjhampi manasi karoti, pariyosānampi manasi karoti.
And when they rise from their seat, they continue to apply the mind to the beginning, middle, or end of the discussion.
- 41
- 42
- 43
- 44
-
45
अभिक्खणम्पिa·bhik·kha·ṇam·pi चेce होति,ho·ti
Abhikkhaṇampi ce hoti,
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
-
51
उच्छङ्गपञ्ञोuc·chaṅ·ga·pañ·ño पुरिसो,pu·ri·so
Ucchaṅgapañño puriso,
- 52
-
53
अभिक्खणम्पिa·bhik·kha·ṇam·pi चेce होति,ho·ti
Abhikkhaṇampi ce hoti,
- 54
- 55
- 56
- 57
- 58
-
59
वुट्ठितोvuṭ·ṭhi·to नप्पजानाति,nap·pa·jā·nā·ti
Vuṭṭhito nappajānāti,
- 60
- 61
- 62
-
63
अभिक्खणम्पिa·bhik·kha·ṇam·pi चेce होति,ho·ti
Abhikkhaṇampi ce hoti,
and if they, too, frequently
- 64
- 65
- 66
- 67
- 68
-
69
धारेतिdhā·re·ti सेट्ठसङ्कप्पो,seṭ·ṭha·saṅ·kap·po
Dhāreti seṭṭhasaṅkappo,
- 70
-
71
धम्मानुधम्मप्पटिपन्नो,dham·mā·nu·dham·map·pa·ṭi·pan·no
Dhammānudhammappaṭipanno,
- 72
-
73
दसमं।da·sa·maṃ
Dasamaṁ.
(Pāli only)
-
74
पुग्गलवग्गोpug·ga·la·vag·go ततियो।ta·ti·yo
Puggalavaggo tatiyo.
(Pāli only)
-
75
तस्सुद्दानंtas·sud·dā·naṃ
Tassuddānaṁ
(Pāli only)
- 76
- 77
- 78
-
79
अन्धोan·dho चca अवकुज्जताति।a·va·kuj·ja·tā·ti
andho ca avakujjatāti.
(Pāli only)
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.