Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

2 Samuel 13 शिमूयेलस्य द्वितीयं पुस्तकम् 13

Chapter: 123456789101112131415161718192021222324

Old Testament: unproofread OCR. The Sanskrit text was machine-read from scans of the 1848 Calcutta edition and has not been checked by hand, so it contains reading errors. Verses marked Unproofread OCR — may contain errors are the least reliable.

Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    दायूदःdā·yū·daḥ पुन्नस्यावशालामस्यpunnasyāvaśālāmasya तामरानाभिकाtāmarānābhikā परमसुन्दरीparamasundarī सद्दरेsaddare. कासिन्kāsin तांtāṃ प्रतिpra·ti दायूदःdā·yū·daḥ पुत्रोput·ro ऽन्नोनःnnonaḥ कामासक्तkāmāsakta खासीत्khāsīt।

    Unproofread OCR — may contain errors

    dāyūdaḥ punnasyāvaśālāmasya tāmarānābhikā paramasundarī saddare. kāsin tāṃ prati dāyūdaḥ putro 'nnonaḥ kāmāsakta khāsīt|

    And it came to pass after this, that Absalom the son of David had a fair sister, whose name was Tamar; and Amnon the son of David loved her.

  2. 2

    निजभगिन्धास्तामरायाःnijabhagindhāstāmarāyāḥ कृतेkṛ·te व्याकुलत्वात्vyākulatvāt साइखस्थोsāikhastho ब्वbva यतःya·taḥ सानृएसीत्sānṛesīt तथाप्यम्नोनस्तांtathāpyamnonastāṃ प्रतिpra·ti किस्चित्kiscit कन्तेkante दुव्करंduvkaraṃ बुबधेbubadhe।

    Unproofread OCR — may contain errors

    nijabhagindhāstāmarāyāḥ kṛte vyākulatvāt sāikhastho bva yataḥ sānṛesīt tathāpyamnonastāṃ prati kiscit kante duvkaraṃ bubadhe|

    And Amnon was so vexed, that he fell sick for his sister Tamar; for she was a virgin; and Amnon thought it hard for him to do any thing to her.

  3. 3

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ दायूदोाdāyūdoā भ्रातुःbhrā·tuḥ शिमियस्थśimiyastha पुत्रोput·ro यानादवनामकोyānādavanāmako सनाsanā नस्थेकाnasthekā बन्धुरासीत्bandhurāsīt सsa योनाद्वोऽतीवyonādvo'tīva चतुरःcaturaḥ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    anantaraṃ dāyūdoā bhrātuḥ śimiyastha putro yānādavanāmako sanā nasthekā bandhurāsīt sa yonādvo'tīva caturaḥ|

    But Amnon had a friend, whose name was Jonadab, the son of Shimeah David’s brother: and Jonadab was a very subtil man.

  4. 4

    सोऽप्नानंso'pnānaṃ पप्रच्छpap·rac·cha त्वंtvaṃ राजपु्लोऽपिrājapulo'pi सन्san दिनंdi·naṃ दिनम्di·nam रतादशःratādaśaḥ छशःchaśaḥ कुतोku·to भवसिbha·va·si तन्मांtan·māṃ किंkiṃ नna ज्ञापयिष्यसेjñā·pa·yiṣ·ya·se? ततोta·to स्नोनस्तंsnonastaṃ बभाषेba·bhā·ṣe निजस्रातुरnijasrātura वश्णलामस्यvaśṇalāmasya भगिनोंbhaginoṃ तामराtāmarā प्रतिpra·ti कामातुखोऽहइमासेkāmātukho'haimāse।

    so'pnānaṃ papraccha tvaṃ rājapulo'pi san dinaṃ dinam ratādaśaḥ chaśaḥ kuto bhavasi tanmāṃ kiṃ na jñāpayiṣyase? tato snonastaṃ babhāṣe nijasrātura vaśṇalāmasya bhaginoṃ tāmarā prati kāmātukho'haimāse|

    And he said unto him, Why art thou, being the king’s son, lean from day to day? wilt thou not tell me? And Amnon said unto him, I love Tamar, my brother Absalom’s sister.

  5. 5

    तताta·tā यानादyānāda वस्तम्vastam उवाचu·vā·ca त्वंtvaṃ निजखद्वायांnijakhadvāyāṃ शयित्वाśa·yit·vā मीडितत्वंmīḍitatvaṃ छलंcha·laṃ कुरुku·ru, ततस्तवta·tas·ta·va पितरिpi·ta·ri त्वांtvāṃ वीच्ितुम्vīcitum आगतेā·ga·te त्वंtvaṃ तसमtasama कथामिमांka·thā·mi·māṃ कथयka·tha·ya, विनयेऽहंvi·na·ye·haṃ ममma·ma भगिनीbha·gi·nī तामराtāmarā ममma·ma समीपम्sa·mī·pam अमूल्यamūlya मञ्चmañca खाद्यkhādya ददातुda·dā·tu वीच्याहंvīcyāhaṃ यत्yat तस्याःtas·yāḥ करात्ka·rāt तदta·da भुझेbhujhe तदर्थेta·dar·the साsā ममma·ma साक्षादेवsāk·ṣā·de·va तत्tat खाद्यंkhād·yaṃ पचतुpacatu।

    tatā yānāda vastam uvāca tvaṃ nijakhadvāyāṃ śayitvā mīḍitatvaṃ chalaṃ kuru, tatastava pitari tvāṃ vīcitum āgate tvaṃ tasama kathāmimāṃ kathaya, vinaye'haṃ mama bhaginī tāmarā mama samīpam amūlya mañca khādya dadātu vīcyāhaṃ yat tasyāḥ karāt tada bhujhe tadarthe sā mama sākṣādeva tat khādyaṃ pacatu|

    And Jonadab said unto him, Lay thee down on thy bed, and make thyself sick: and when thy father cometh to see thee, say unto him, I pray thee, let my sister Tamar come, and give me meat, and dress the meat in my sight, that I may see it, and eat it at her hand.

  6. 6

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram अघ्नोनःaghnonaḥ पौडितत्वस्यpauḍitatvasya क्लंklaṃ कृत्वाkṛt·vā शएवितवान्śaevitavān ततोta·to राज्िrāji तंtaṃ वीच्ितुम्vīcitum आगतेऽघ्नोनाāgate'ghnonā राजानम्rā·jā·nam उक्तवान्uk·ta·vān अहंa·haṃ विनयेvi·na·ye ममma·ma भगिनीbha·gi·nī तामरागत्यtāmarāgatya ममma·ma साक्षाद्sāk·ṣād दोdo पिसpisa कोko पचतुpacatu ततंtataṃ तस्याtas·yā क्स्तादkstāda मेच्छेmecche।

    anantaram aghnonaḥ pauḍitatvasya klaṃ kṛtvā śaevitavān tato rāji taṃ vīcitum āgate'ghnonā rājānam uktavān ahaṃ vinaye mama bhaginī tāmarāgatya mama sākṣād do pisa ko pacatu tataṃ tasyā kstāda mecche|

    So Amnon lay down, and made himself sick: and when the king was come to see him, Amnon said unto the king, I pray thee, let Tamar my sister come, and make me a couple of cakes in my sight, that I may eat at her hand.

  7. 7

    तदाta·dā दायृद्dāyṛd तामरावाःtāmarāvāḥ समीपेsa·mī·pe गभागारःgabhāgāraḥ लोकंlo·kaṃ प्रछित्यprachitya तांtāṃ जगादja·gā·da, विनयेऽद्दंvinaye'ddaṃ निजश्वातुरसनानस्यnijaśvāturasanānasya ग्रहंgrahaṃ गत्वाgat·vā तस्मैtas·mai किचित्kicit पथंpathaṃ पक्काpakkā ददिdadi।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tadā dāyṛd tāmarāvāḥ samīpe gabhāgāraḥ lokaṃ prachitya tāṃ jagāda, vinaye'ddaṃ nijaśvāturasanānasya grahaṃ gatvā tasmai kicit pathaṃ pakkā dadi|

    Then David sent home to Tamar, saying, Go now to thy brother Amnon’s house, and dress him meat.

  8. 8

    अतस्तामराatastāmarā निजम्नातुरन्नानस्यnijamnāturannānasya गदंgadaṃ जगामja·gā·ma तदानींta·dā·nīṃ साsā$शेतśeta। सानुsānu सिक्तानिsik·tā·ni गाधूमचूणानिgādhūmacūṇāni गृहीत्वाgṛ·hīt·vā तस्यtas·ya साक्षात्sāk·ṣāt मददयित्वाmadadayitvā पिद्धकान्piddhakān पपाचpapāca,

    atastāmarā nijamnāturannānasya gadaṃ jagāma tadānīṃ sā$śeta| sānu siktāni gādhūmacūṇāni gṛhītvā tasya sākṣāt madadayitvā piddhakān papāca,

    So Tamar went to her brother Amnon’s house; and he was laid down. And she took flour, and kneaded it, and made cakes in his sight, and did bake the cakes.

  9. 9

    पाचमेpācame कka पटpaṭa हीhī त्वाtvā तस्यtas·ya सम्मुखेsam·mu·khe तान्tān तत्रtat·ra निदधेni·da·dhe चca किन्तुkin·tu सभोत्ताsabhottā नैच्छत्naic·chat। अनन्तरम्a·nan·ta·ram आम्नानāmnāna उक्तवान्uk·ta·vān ममma·ma समीपात्sa·mī·pāt पुरुषाःpu·ru·ṣāḥ सर्व्वsar·va वच्चियान्तुvacciyāntu ततःta·taḥ स्वंsvaṃ पुरुघास्तस्माद्purughāstasmād वदिvadi जंग्मुःjaṃgmuḥ।

    pācame ka paṭa hī tvā tasya sammukhe tān tatra nidadhe ca kintu sabhottā naicchat| anantaram āmnāna uktavān mama samīpāt puruṣāḥ sarvva vacciyāntu tataḥ svaṃ purughāstasmād vadi jaṃgmuḥ|

    And she took a pan, and poured them out before him; but he refused to eat. And Amnon said, Have out all men from me. And they went out every man from him.

  10. 10

    तदानीम्ta·dā·nīm अस्नोनस्तामराम्asnonastāmarām उक्तवान्uk·ta·vān त्वंtvaṃ भच्यद्रव्यम्bhacyadravyam एतत्e·tat शयनागारम्śayanāgāram अनयanaya तत्कtatka तवta·va इस्ताट्istāṭ भोच्छेbhocche। ततस्तामराtatastāmarā निजरोतान्nijarotān तान्tān पिकान्pikān उठuṭha दीdī त्वाtvā निजम्वातुरस्नानस्यnijamvāturasnānasya समोपंsamopaṃ शयनागारंśayanāgāraṃ जगामja·gā·ma।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tadānīm asnonastāmarām uktavān tvaṃ bhacyadravyam etat śayanāgāram anaya tatka tava istāṭ bhocche| tatastāmarā nijarotān tān pikān uṭha dī tvā nijamvāturasnānasya samopaṃ śayanāgāraṃ jagāma|

    And Amnon said unto Tamar, Bring the meat into the chamber, that I may eat of thine hand. And Tamar took the cakes which she had made, and brought them into the chamber to Amnon her brother.

  11. 11

    अपरःa·pa·raḥ तयाta·yā तंtaṃ भोजbhoja यितुंyituṃ तस्यtas·ya समीपंsa·mī·paṃ तेष्वानीते्व्नानस्तांteṣvānītevnānastāṃ त्वाtvā जगादja·gā·da केke ममma·ma भगिनीbha·gi·nī ख्िमयाkhimayā समंsa·maṃ शेय्वśeyva।

    aparaḥ tayā taṃ bhoja yituṃ tasya samīpaṃ teṣvānītevnānastāṃ tvā jagāda ke mama bhaginī khimayā samaṃ śeyva|

    And when she had brought them unto him to eat, he took hold of her, and said unto her, Come lie with me, my sister.

  12. 12

    ततःta·taḥ साsā प्रत्यवदत्prat·ya·va·dat केke ममma·ma भ्रातbhrā·ta नेडिनदिमांneḍinadimāṃ बलात्ba·lāt माmā कुरुku·ru यतya·ta इखायलवंशस्यikhāyalavaṃśasya मध्यmadh·ya रताटशंratāṭaśaṃ कत्तव्यkattavya नहिna·hi, त्वमेtvame तट्taṭ दुव्कम्भेduvkambhe माmā कार्षोःkārṣoḥ।

    tataḥ sā pratyavadat ke mama bhrāta neḍinadimāṃ balāt mā kuru yata ikhāyalavaṃśasya madhya ratāṭaśaṃ kattavya nahi, tvame taṭ duvkambhe mā kārṣoḥ|

    And she answered him, Nay, my brother, do not force me; for no such thing ought to be done in Israel: do not thou this folly.

  13. 13

    अहंa·haṃ निजलच्नांnijalacnāṃ कुचkuca निधास्येnidhāsye त्वमपीखायेलवंशेtvamapīkhāyelavaṃśe दुंदलाकानांduṃdalākānāṃ मध्येmadh·ye गणयिष्यसेgaṇayiṣyase। विनयेऽहंvi·na·ye·haṃ त्वंtvaṃ जातंjā·taṃ सम्भावखsambhāvakha सsa तुभ्यंtubh·yaṃ मांmāṃ दातुम्dā·tum अनिच्छ्कोाanicchkoā नna भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    ahaṃ nijalacnāṃ kuca nidhāsye tvamapīkhāyelavaṃśe duṃdalākānāṃ madhye gaṇayiṣyase| vinaye'haṃ tvaṃ jātaṃ sambhāvakha sa tubhyaṃ māṃ dātum anicchkoā na bhaviṣyati|

    And I, whither shall I cause my shame to go? and as for thee, thou shalt be as one of the fools in Israel. Now therefore, I pray thee, speak unto the king; for he will not withhold me from thee.

  14. 14

    किन्तुkin·tu सsa तस्याtas·yā वाचंvā·caṃ नाग्रह्ात्nāgrahāt किञ्चkiñ·ca तस्याtas·yā बलवान्ba·la·vān सन्san बलात्कारेणbalātkāreṇa तथाta·thā साकंsā·kaṃ शिग्येśigye।

    kintu sa tasyā vācaṃ nāgrahāt kiñca tasyā balavān san balātkāreṇa tathā sākaṃ śigye|

    Howbeit he would not hearken unto her voice: but, being stronger than she, forced her, and lay with her.

  15. 15

    नन्तरम्nantaram अप्नोनस्ताम्apnonastām गृष्रम्gṛṣram ऋतीयितवान्ṛ·tī·yi·ta·vān पुराpu·rā तांtāṃ प्रतिpra·ti तस्यtas·ya श्वःśvaḥ कामkāma आसात्āsāt ततोऽप्यधिकाtato'pyadhikā णाṇā बभूवba·bhū·va तस्माद्tas·mād न्नानत्ताम्nnānattām उक्तवान्uk·ta·vān त्वम्tvam उत्थायut·thā·ya याक्िyāki।

    nantaram apnonastām gṛṣram ṛtīyitavān purā tāṃ prati tasya śvaḥ kāma āsāt tato'pyadhikā ṇā babhūva tasmād nnānattām uktavān tvam utthāya yāki|

    Then Amnon hated her exceedingly; so that the hatred wherewith he hated her was greater than the love wherewith he had loved her. And Amnon said unto her, Arise, be gone.

  16. 16

    सातंsātaṃ जगादja·gā·da त्वयाtva·yā पूर्व्वेpūr·ve ममma·ma यद्yad अपराद्धंaparāddhaṃ ततोऽधिकंta·to·dhi·kaṃ मांmāṃ वदिव्कूव्यताvadivkūvyatā त्वयापराध्यतेtvayāparādhyate।

    sātaṃ jagāda tvayā pūrvve mama yad aparāddhaṃ tato'dhikaṃ māṃ vadivkūvyatā tvayāparādhyate|

    And she said unto him, There is no cause: this evil in sending me away is greater than the other that thou didst unto me. But he would not hearken unto her.

  17. 17

    किन्तुkin·tu सsa तस्याtas·yā वचनम्vacanam अगृहीत्वाa·gṛ·hīt·vā खपरिचारकंkhaparicārakaṃ तरुणम्taruṇam अद्यad·ya गदितवान्ga·di·ta·vān रखाrakhā ममma·ma समीपाद्sa·mī·pād वदिष्ुियतांvadiṣuiyatāṃ द्वारेdvā·re चागलंcāgalaṃ दीयतांdī·ya·tāṃ।

    kintu sa tasyā vacanam agṛhītvā khaparicārakaṃ taruṇam adya gaditavān rakhā mama samīpād vadiṣuiyatāṃ dvāre cāgalaṃ dīyatāṃ|

    Then he called his servant that ministered unto him, and said, Put now this woman out from me, and bolt the door after her.

  18. 18

    तस्याःtas·yāḥ कन्धावाkandhāvā गात्रेgāt·re नानावर्णीयंnānāvarṇīyaṃ वसनमासीत्vasanamāsīt यताइनyatāina छाchā राजकुमाय्यस्ताटशानिrājakumāyyastāṭaśāni वसनानिva·sa·nā·ni पर्यदधतparyadadhata। अनन्तरंa·nan·ta·raṃ तस्यtas·ya दासस्तांdāsastāṃ वक्षिव्कत्यvakṣivkatya दारोऽ्गलंdāro'galaṃ ददdada।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tasyāḥ kandhāvā gātre nānāvarṇīyaṃ vasanamāsīt yatāina chā rājakumāyyastāṭaśāni vasanāni paryadadhata| anantaraṃ tasya dāsastāṃ vakṣivkatya dāro'galaṃ dada|

    And she had a garment of divers colours upon her: for with such robes were the king’s daughters that were virgins apparelled. Then his servant brought her out, and bolted the door after her.

  19. 19

    तदानींta·dā·nīṃ तामसाtāmasā निजशिरसिni·ja·śi·ra·si भस्मbhas·ma ददाdadā खगाचस्थंkhagācasthaṃ नानावणवसनंnānāvaṇavasanaṃ छित्वाchit·vā शिरसिśi·ra·si इस्तंistaṃ दत्वाdat·vā रुदतीru·da·tī वव्राजvav·rā·ja चca।

    tadānīṃ tāmasā nijaśirasi bhasma dadā khagācasthaṃ nānāvaṇavasanaṃ chitvā śirasi istaṃ datvā rudatī vavrāja ca|

    And Tamar put ashes on her head, and rent her garment of divers colours that was on her, and laid her hand on her head, and went on crying.

  20. 20

    ततत्तस्याःtatattasyāḥ सद्धोदरोाऽवशाsaddhodaroā'vaśā लामस्तांlāmastāṃ पप्रच्छpap·rac·cha तवta·va भ्वातान्नानःbhvātānnānaḥ किंkiṃ त्वाम्tvām उपागमत्upāgamat? केke ममma·ma भगिनीbha·gi·nī मानीmānī भवbha·va सsa तवta·va भाताbhātā त्वम्tvam एतत्e·tat मनसिma·na·si नna निधत्स्वni·dhat·sva। ततस्तामराtatastāmarā निजसदहादरस्यावश्लामस्यnijasadahādarasyāvaślāmasya गदेgade इनाथाināthā सतीsa·tī तस्यैtas·yai।

    tatattasyāḥ saddhodaroā'vaśā lāmastāṃ papraccha tava bhvātānnānaḥ kiṃ tvām upāgamat? ke mama bhaginī mānī bhava sa tava bhātā tvam etat manasi na nidhatsva| tatastāmarā nijasadahādarasyāvaślāmasya gade ināthā satī tasyai|

    And Absalom her brother said unto her, Hath Amnon thy brother been with thee? but hold now thy peace, my sister: he is thy brother; regard not this thing. So Tamar remained desolate in her brother Absalom’s house.

  21. 21

    अनन्तरanantara छपेchape दायूद्dā·yūd एतानिe·tā·ni सर्व्वाणिsar·vā·ṇi श्रुत्वाśrut·vā गृशंgṛśaṃ चुकोधcukodha।

    anantara chape dāyūd etāni sarvvāṇi śrutvā gṛśaṃ cukodha|

    But when king David heard of all these things, he was very wroth.

  22. 22

    अपरम्a·pa·ram च्यव्रालामोाcyavrālāmoā निजभ्वातरमnijabhvātarama ्यन्नेनंyannenaṃ भवम्bhavam अभवंabhavaṃ वाvā किमपिki·ma·pi नाभाघतnābhāghata, यतोya·to निजसदहादरावाnijasadahādarāvā तमसायाtamasāyā बलात्करणादbalātkaraṇāda अवशलामस्तम्avaśalāmastam टṭa तौयितवान्tauyitavān।

    Unproofread OCR — may contain errors

    aparam cyavrālāmoā nijabhvātarama yannenaṃ bhavam abhavaṃ vā kimapi nābhāghata, yato nijasadahādarāvā tamasāyā balātkaraṇāda avaśalāmastam ṭa tauyitavān|

    And Absalom spake unto his brother Amnon neither good nor bad: for Absalom hated Amnon, because he had forced his sister Tamar.

  23. 23

    सम्पू्णवत्सरदयात्sampūṇavatsaradayāt परम्pa·ram इफुयिमसीमास्थेiphuyimasīmāsthe बालक्षात्सेोरbālakṣātseora वशालामस्यvaśālāmasya मेषलामच्छेदनंmeṣalāmacchedanaṃ बभूवba·bhū·va ततोऽवशष्यलोमःtato'vaśaṣyalomaḥ सकलान्sa·ka·lān साजयुच्लान्sājayuclān निमन्तयामासnimantayāmāsa।

    Unproofread OCR — may contain errors

    sampūṇavatsaradayāt param iphuyimasīmāsthe bālakṣātseora vaśālāmasya meṣalāmacchedanaṃ babhūva tato'vaśaṣyalomaḥ sakalān sājayuclān nimantayāmāsa|

    And it came to pass after two full years, that Absalom had sheepshearers in Baal-hazor, which is beside Ephraim: and Absalom invited all the king’s sons.

  24. 24

    अवशएलामोाavaśaelāmoā राज्ञःrāj·ñaḥ समीपमागत्यsa·mī·pa·mā·gat·ya निवेदितवान्ni·ve·di·ta·vān पश्यतुpaś·ya·tu भवताbha·va·tā दासस्यdā·sas·ya मेवलेामच्छेदनंmevaleāmacchedanaṃ भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti, अतोa·to राजाभवतेrājābhavate भरत्यास्रbharatyāsra भवतोbha·va·to दासेनdā·se·na समम्sa·mam आगच्छन्तुā·gac·chan·tu।

    avaśaelāmoā rājñaḥ samīpamāgatya niveditavān paśyatu bhavatā dāsasya mevaleāmacchedanaṃ bhaviṣyati, ato rājābhavate bharatyāsra bhavato dāsena samam āgacchantu|

    And Absalom came to the king, and said, Behold now, thy servant hath sheepshearers; let the king, I beseech thee, and his servants go with thy servant.

  25. 25

    तताta·tā न्पोइवशालेnpoivaśāle संsaṃ बभाषेba·bhā·ṣe देde ममma·ma पुन्नpunna तन्नीtannī, सन्नषाम्sannaṣām अस्माकंas·mā·kaṃ गमनात्ga·ma·nāt तवाधिकव्ययोtavādhikavyayo भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti। तथापिta·thā·pi सsa बङप्राथयाञ्चक्रेbaṅaprāthayāñcakre किन्तुkin·tu राजाrā·jā गन्तुमनिच्छन्gantumanicchan तमाशिविंtamāśiviṃ बभाषेba·bhā·ṣe।

    tatā npoivaśāle saṃ babhāṣe de mama punna tannī, sannaṣām asmākaṃ gamanāt tavādhikavyayo bhaviṣyati| tathāpi sa baṅaprāthayāñcakre kintu rājā gantumanicchan tamāśiviṃ babhāṣe|

    And the king said to Absalom, Nay, my son, let us not all now go, lest we be chargeable unto thee. And he pressed him: howbeit he would not go, but blessed him.

  26. 26

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram अवशलामavaśalāma उक्तवान्uk·ta·vān यद्यपिyad·ya·pi तथाta·thā नna भवेत्bha·vet तक्षिtakṣi ममma·ma स्रातरम्srātaram स्नानsnāna मयाma·yā मक्षmakṣa गन्तुम्gan·tum ्याज्ञापयतुyājñāpayatu। तसाtasā

    anantaram avaśalāma uktavān yadyapi tathā na bhavet takṣi mama srātaram snāna mayā makṣa gantum yājñāpayatu| tasā

    Then said Absalom, If not, I pray thee, let my brother Amnon go with us. And the king said unto him, Why should he go with thee?

  27. 27

    राजाrā·jā तंtaṃ जगादja·gā·da सsa कुतस्वयाkutasvayā समंsa·maṃ यास्यतिyās·ya·ti? किन्त्ववग्ालामेनkintvavagālāmena बड़bar̤a प्राथितेprāthite टपोऽन्नानंṭapo'nnānaṃ सकलसाजयुचांsakalasājayucāṃ चca तेनte·na साकंsā·kaṃ गन्तुgan·tu विससर्जvi·sa·sar·ja।

    rājā taṃ jagāda sa kutasvayā samaṃ yāsyati? kintvavagālāmena bar̤a prāthite ṭapo'nnānaṃ sakalasājayucāṃ ca tena sākaṃ gantu visasarja|

    But Absalom pressed him, that he let Amnon and all the king’s sons go with him.

  28. 28

    अपरम्a·pa·ram अवश्णलामेाavaśṇalāmeā निजदासान्ni·ja·dā·sān इव्याज्ञापयामासivyājñāpayāmāsa यूयंyū·yaṃ निरीक्षध्वम्nirīkṣadhvam अम्नोनस्यamnonasya चित्तेcit·te नाच्तारसेनnāctārasena प्रमितेpramite यूयम्yū·yam अन्नानंannānaṃ मारयतेतिmārayateti मवादिष्टेmavādiṣṭe बुद्माभिःbudmābhiḥ सsa इन्यतांinyatāṃ भीतिbhī·ti तंtaṃ कियतांki·ya·tāṃ यतोऽहमेवya·to·ha·me·va तद्tad आज्ञाययेājñāyaye तस्माद्tas·mād युष्माभिyuṣ·mā·bhi भंयवजितेbhaṃyavajite बीरेbīre भवितव्यंbha·vi·tav·yaṃ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    aparam avaśṇalāmeā nijadāsān ivyājñāpayāmāsa yūyaṃ nirīkṣadhvam amnonasya citte nāctārasena pramite yūyam annānaṃ mārayateti mavādiṣṭe budmābhiḥ sa inyatāṃ bhīti taṃ kiyatāṃ yato'hameva tad ājñāyaye tasmād yuṣmābhi bhaṃyavajite bīre bhavitavyaṃ|

    Now Absalom had commanded his servants, saying, Mark ye now when Amnon’s heart is merry with wine, and when I say unto you, Smite Amnon; then kill him, fear not: have not I commanded you? be courageous, and be valiant.

  29. 29

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram ऋअवश्णलामस्यṛavaśṇalāmasya दासाdā·sā अवग्रलामस्या्तान्सारेगाम्नानंavagralāmasyātānsāregāmnānaṃ प्रतिpra·ti तदकुव्वेन्tadakuvven ततोta·to राजपुत्नाःrājaputnāḥ सर्व्वेsar·ve उत्थायut·thā·ya स्वंsvaṃ स्वंsvaṃ खचरम्khacaram खारुद्यkhārudya पलायाञ्चक्रिरेpa·lā·yāñ·cak·ri·re।

    anantaram ṛavaśṇalāmasya dāsā avagralāmasyātānsāregāmnānaṃ prati tadakuvven tato rājaputnāḥ sarvve utthāya svaṃ svaṃ khacaram khārudya palāyāñcakrire|

    And the servants of Absalom did unto Amnon as Absalom had commanded. Then all the king’s sons arose, and every man gat him up upon his mule, and fled.

  30. 30

    परंpa·raṃ तेषांte·ṣāṃ मागेणागमनकालेmāgeṇāgamanakāle राजकुमाराःrājakumārāḥ सर्व्वंsar·vaṃ इi बालोbā·lo सेनsena पताpatā स्तेषाम्steṣām रुकोप्यवशिछिाrukopyavaśichiā नास्तीतिnās·tī·ti किंवदन्तीkiṃ·va·dan·tī दायूदःdā·yū·daḥ समीपsa·mī·pa उपागच्छत्upāgacchat।

    paraṃ teṣāṃ māgeṇāgamanakāle rājakumārāḥ sarvvaṃ i bālo sena patā steṣām rukopyavaśichiā nāstīti kiṃvadantī dāyūdaḥ samīpa upāgacchat|

    And it came to pass, while they were in the way, that tidings came to David, saying, Absalom hath slain all the king’s sons, and there is not one of them left.

  31. 31

    ततानृपtatānṛpa उत्थायut·thā·ya निजवसनानिni·ja·va·sa·nā·ni छित्त्वाchit·tvā भूमाbhūmā पपातpa·pā·ta तस्यtas·ya सर्व्वंsar·vaṃ दासाश्चdā·sāś·ca छिन्नवसनाःchinnavasanāḥ सन्तस्तस्यsan·tas·tas·ya समीपेऽतिषन्samīpe'tiṣan।

    tatānṛpa utthāya nijavasanāni chittvā bhūmā papāta tasya sarvvaṃ dāsāśca chinnavasanāḥ santastasya samīpe'tiṣan|

    Then the king arose, and tare his garments, and lay on the earth; and all his servants stood by with their clothes rent.

  32. 32

    तदानींta·dā·nīṃ दायूदोdā·yū·do स्रातुःsrātuḥ शिमियस्यśimiyasya पुन्नाpunnā योनादबोाyonādaboā जगादja·gā·da, राजकुमाराःrājakumārāḥ सर्व्वंsar·vaṃ इतोi·to इतिi·ti म्भmbha ननुमन्यतांnanumanyatāṃ, केवलम्ke·va·lam अन्नानाannānā जघ्रेjaghre यताऽवश्एलामस्यyatā'vaśelāmasya सहादरायास्तामरायाsahādarāyāstāmarāyā च्यन्लनानेनcyanlanānena बलात्वरणदिवसमारभ्यावशालेमbalātvaraṇadivasamārabhyāvaśālema एतत्e·tat निरचिनोत्ni·ra·ci·not।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tadānīṃ dāyūdo srātuḥ śimiyasya punnā yonādaboā jagāda, rājakumārāḥ sarvvaṃ ito iti mbha nanumanyatāṃ, kevalam annānā jaghre yatā'vaśelāmasya sahādarāyāstāmarāyā cyanlanānena balātvaraṇadivasamārabhyāvaśālema etat niracinot|

    And Jonadab, the son of Shimeah David’s brother, answered and said, Let not my lord suppose that they have slain all the young men the king’s sons; for Amnon only is dead: for by the appointment of Absalom this hath been determined from the day that he forced his sister Tamar.

  33. 33

    अतःa·taḥ सर्व्वेsar·ve राजपुत्नाrājaputnā गृताgṛtā इतिi·ti चिन्तयन्cin·ta·yan ममma·ma प्रभूpra·bhū राजाrā·jā नna शोचतुśocatu केवलम्ke·va·lam अन्नोनाannonā इतःi·taḥ।

    ataḥ sarvve rājaputnā gṛtā iti cintayan mama prabhū rājā na śocatu kevalam annonā itaḥ|

    Now therefore let not my lord the king take the thing to his heart, to think that all the king’s sons are dead: for Amnon only is dead.

  34. 34

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram अवश्ालोमःavaśālomaḥ पलायाञ्चकेpalāyāñcake। ततःta·taḥ परम्pa·ram खकस्तरणःkhakastaraṇaḥ परpara निजनेचेnijanece उन्मील्यun·mīl·ya स्वsva पस्थात्pasthāt पव्वेतपाश्ववत्मेनाpavvetapāśvavatmenā बहवोba·ha·vo लाकाlā·kā आगच्छन्तीतिāgacchantīti ददशdadaśa।

    Unproofread OCR — may contain errors

    anantaram avaśālomaḥ palāyāñcake| tataḥ param khakastaraṇaḥ para nijanece unmīlya sva pasthāt pavvetapāśvavatmenā bahavo lākā āgacchantīti dadaśa|

    But Absalom fled. And the young man that kept the watch lifted up his eyes, and looked, and, behold, there came much people by the way of the hill side behind him.

  35. 35

    तताta·tā योनादबोyonādabo राजानम्rā·jā·nam उक्तवानuk·ta·vā·na अमीa·mī राजयुललाrājayulalā आगच्छन्तिā·gac·chan·ti पण्यpaṇya भवताbha·va·tā दासेनdā·se·na यद्yad उक्तंuk·taṃ तदेवाजायतtadevājāyata।

    tatā yonādabo rājānam uktavāna amī rājayulalā āgacchanti paṇya bhavatā dāsena yad uktaṃ tadevājāyata|

    And Jonadab said unto the king, Behold, the king’s sons come: as thy servant said, so it is.

  36. 36

    इतिi·ti सेनsena गदितga·di·ta रवra·va राजपुत्नाrājaputnā उपस्थायu·pas·thā·ya प्रोचेरुरुदुःproceruruduḥ राजापिrājāpi तस्यtas·ya सकलदासास्वsakaladāsāsva बृ्शंbṛśaṃ रुरुदुःruruduḥ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    iti sena gadita rava rājaputnā upasthāya proceruruduḥ rājāpi tasya sakaladāsāsva bṛśaṃ ruruduḥ|

    And it came to pass, as soon as he had made an end of speaking, that, behold, the king’s sons came, and lifted up their voice and wept: and the king also and all his servants wept very sore.

  37. 37

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram अवशालेामःavaśāleāmaḥ पलाय्यpa·lāy·ya णिख्यूरीयनृपṇikhyūrīyanṛpa स्याग्मीsyāgmī ददdada सुतस्यsu·tas·ya तलूमयस्यtalūmayasya समोपरंsamoparaṃ जगामja·gā·ma, अपरंa·pa·raṃ दायूद्dā·yūd निजपुच्मधिnijapucmadhi बङ्दिनानिbaṅdināni शोचśoca।

    Unproofread OCR — may contain errors

    anantaram avaśāleāmaḥ palāyya ṇikhyūrīyanṛpa syāgmī dada sutasya talūmayasya samoparaṃ jagāma, aparaṃ dāyūd nijapucmadhi baṅdināni śoca|

    But Absalom fled, and went to Talmai, the son of Ammihud, king of Geshur. And David mourned for his son every day.

  38. 38

    किन्त्ववश्लामःkintvavaślāmaḥ पलाय्यpa·lāy·ya मिश्रंmiśraṃ प्राप्यprāp·ya तत्रtat·ra स्थानेsthā·ne त्रीन्trīn वत्सरान्vat·sa·rān घोावासghoāvāsa।

    kintvavaślāmaḥ palāyya miśraṃ prāpya tatra sthāne trīn vatsarān ghoāvāsa|

    So Absalom fled, and went to Geshur, and was there three years.

  39. 39

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ दायुट्dāyuṭ राजाrā·jā मृतम्mṛtam अन्नानंannānaṃ प्रतिpra·ti शन्तेśante भूत्वावश्लोमस्यbhūtvāvaślomasya समीपंsa·mī·paṃ गन्तुgan·tu ववाज्कvavājka।

    anantaraṃ dāyuṭ rājā mṛtam annānaṃ prati śante bhūtvāvaślomasya samīpaṃ gantu vavājka|

    And the soul of king David longed to go forth unto Absalom: for he was comforted concerning Amnon, seeing he was dead.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.