Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Acts 26 प्रेरितानां कर्म्मणामाख्यानं 26

Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425262728

Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    ततta·ta आग्रिप्पःāg·rip·paḥ पौलम्pau·lam अवादीत्a·vā·dīt, निजांni·jāṃ कथांka·thāṃ कथयितुंka·tha·yi·tuṃ तुभ्यम्tubh·yam अनुमतिa·nu·ma·ti र्दीयतेrdī·ya·te। तस्मात्tas·māt पौलःpau·laḥ करंka·raṃ प्रसार्य्यpra·sār·ya स्वस्मिन्svas·min उत्तरम्ut·ta·ram अवादीत्a·vā·dīt।

    tata āgrippaḥ paulam avādīt, nijāṁ kathāṁ kathayituṁ tubhyam anumati rdīyate| tasmāt paulaḥ karaṁ prasāryya svasmin uttaram avādīt|

    Then Agrippa said unto Paul, Thou art permitted to speak for thyself. Then Paul stretched forth the hand, and answered for himself:

  2. 2

    हेhe आग्रिप्पराजāg·rip·pa·rā·ja यत्कारणादहंyat·kā·ra·ṇā·da·haṃ यिहूदीयैरपवादितोyi·hū·dī·yai·ra·pa·vā·di·to ऽभवंbha·vaṃ तस्यtas·ya वृत्तान्तम्vṛt·tān·tam अद्यad·ya भवतःbha·va·taḥ साक्षान्sāk·ṣān निवेदयितुमनुमतोहम्ni·ve·da·yi·tu·ma·nu·ma·to·ham इदंi·daṃ स्वीयंsvī·yaṃ परमंpa·ra·maṃ भाग्यंbhāg·yaṃ मन्येman·ye;

    he āgripparāja yatkāraṇādahaṁ yihūdīyairapavādito 'bhavaṁ tasya vṛttāntam adya bhavataḥ sākṣān nivedayitumanumatoham idaṁ svīyaṁ paramaṁ bhāgyaṁ manye;

    I think myself happy, king Agrippa, because I shall answer for myself this day before thee touching all the things whereof I am accused of the Jews:

  3. 3

    यतोya·to यिहूदीयलोकानांyi·hū·dī·ya·lo·kā·nāṃ मध्येmadh·ye याyā याyā रीतिःrī·tiḥ सूक्ष्मविचाराश्चsūk·ṣma·vi·cā·rāś·ca सन्तिsan·ti तेषुte·ṣu भवान्bha·vān विज्ञतमःvij·ña·ta·maḥ; अतएवa·ta·e·va प्रार्थयेprār·tha·ye धैर्य्यमवलम्ब्यdhair·ya·ma·va·lam·bya ममma·ma निवेदनंni·ve·da·naṃ शृणोतुśṛ·ṇo·tu।

    yato yihūdīyalokānāṁ madhye yā yā rītiḥ sūkṣmavicārāśca santi teṣu bhavān vijñatamaḥ; ataeva prārthaye dhairyyamavalambya mama nivedanaṁ śṛṇotu|

    Especially because I know thee to be expert in all customs and questions which are among the Jews: wherefore I beseech thee to hear me patiently.

  4. 4

    अहंa·haṃ यिरूशालम्नगरेyi·rū·śā·lam·na·ga·re स्वदेशीयलोकानांsva·de·śī·ya·lo·kā·nāṃ मध्येmadh·ye तिष्ठन्tiṣ·ṭhan आā यौवनकालाद्yau·va·na·kā·lād यद्रूपम्yad·rū·pam आचरितवान्ā·ca·ri·ta·vān तद्tad यिहूदीयलोकाःyi·hū·dī·ya·lo·kāḥ सर्व्वेsar·ve विदन्तिvi·dan·ti।

    ahaṁ yirūśālamnagare svadeśīyalokānāṁ madhye tiṣṭhan ā yauvanakālād yadrūpam ācaritavān tad yihūdīyalokāḥ sarvve vidanti|

    My manner of life from my youth, which was at the first among mine own nation at Jerusalem, know all the Jews;

  5. 5

    अस्माकंas·mā·kaṃ सर्व्वेभ्यःsar·vebh·yaḥ शुद्धतमंśud·dha·ta·maṃ यत्yat फिरूशीयमतंphi·rū·śī·ya·ma·taṃ तदवलम्बीta·da·va·lam·bī भूत्वाहंbhūt·vā·haṃ कालंkā·laṃ यापितवान्yā·pi·ta·vān येye जनाja·nā आā बाल्यकालान्bāl·ya·kā·lān मांmāṃ जानान्तिjā·nān·ti तेte एतादृशंe·tā·dṛ·śaṃ साक्ष्यंsāk·ṣyaṃ यदिya·di ददातिda·dā·ti तर्हिtar·hi दातुंdā·tuṃ शक्नुवन्तिśak·nu·van·ti।

    asmākaṁ sarvvebhyaḥ śuddhatamaṁ yat phirūśīyamataṁ tadavalambī bhūtvāhaṁ kālaṁ yāpitavān ye janā ā bālyakālān māṁ jānānti te etādṛśaṁ sākṣyaṁ yadi dadāti tarhi dātuṁ śaknuvanti|

    Which knew me from the beginning, if they would testify, that after the most straitest sect of our religion I lived a Pharisee.

  6. 6

    किन्तुkin·tu हेhe आग्रिप्पराजāg·rip·pa·rā·ja ईश्वरोऽस्माकंīś·va·ros·mā·kaṃ पूर्व्वपुरुषाणांpūr·va·pu·ru·ṣā·ṇāṃ निकटेni·ka·ṭe यद्yad अङ्गीकृतवान्aṅ·gī·kṛ·ta·vān तस्यtas·ya प्रत्याशाहेतोरहम्prat·yā·śā·he·to·ra·ham इदानींi·dā·nīṃ विचारस्थानेvi·cā·ras·thā·ne दण्डायमानोस्मिdaṇ·ḍā·ya·mā·nos·mi।

    kintu he āgripparāja īśvaro'smākaṁ pūrvvapuruṣāṇāṁ nikaṭe yad aṅgīkṛtavān tasya pratyāśāhetoraham idānīṁ vicārasthāne daṇḍāyamānosmi|

    And now I stand and am judged for the hope of the promise made of God unto our fathers:

  7. 7

    तस्याङ्गीकारस्यtas·yāṅ·gī·kā·ras·ya फलंpha·laṃ प्राप्तुम्prāp·tum अस्माकंas·mā·kaṃ द्वादशवंशाdvā·da·śa·vaṃ·śā दिवानिशंdi·vā·ni·śaṃ महायत्नाद्ma·hā·yat·nād ईश्वरसेवनंīś·va·ra·se·va·naṃ कृत्वाkṛt·vā यांyāṃ प्रत्याशांprat·yā·śāṃ कुर्व्वन्तिkur·van·ti तस्याःtas·yāḥ प्रत्याशायाprat·yā·śā·yā हेतोरहंhe·to·ra·haṃ यिहूदीयैरपवादितोऽभवम्yi·hū·dī·yai·ra·pa·vā·di·to·bha·vam।

    tasyāṅgīkārasya phalaṁ prāptum asmākaṁ dvādaśavaṁśā divāniśaṁ mahāyatnād īśvarasevanaṁ kṛtvā yāṁ pratyāśāṁ kurvvanti tasyāḥ pratyāśāyā hetorahaṁ yihūdīyairapavādito'bhavam|

    Unto which promise our twelve tribes, instantly serving God day and night, hope to come. For which hope’s sake, king Agrippa, I am accused of the Jews.

  8. 8

    ईश्वरोīś·va·ro मृतान्mṛ·tān उत्थापयिष्यतीतिut·thā·pa·yiṣ·ya·tī·ti वाक्यंvāk·yaṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ निकटेऽसम्भवंni·ka·ṭe·sam·bha·vaṃ कुतोku·to भवेत्bha·vet?

    īśvaro mṛtān utthāpayiṣyatīti vākyaṁ yuṣmākaṁ nikaṭe'sambhavaṁ kuto bhavet?

    Why should it be thought a thing incredible with you, that God should raise the dead?

  9. 9

    नासरतीययीशोnā·sa·ra·tī·ya·yī·śo र्नाम्नोrnām·no विरुद्धंvi·rud·dhaṃ नानाप्रकारप्रतिकूलाचरणम्nā·nāp·ra·kā·rap·ra·ti·kū·lā·ca·ra·ṇam उचितम्u·ci·tam इत्यहंit·ya·haṃ मनसिma·na·si यथार्थंya·thār·thaṃ विज्ञायvij·ñā·ya

    nāsaratīyayīśo rnāmno viruddhaṁ nānāprakārapratikūlācaraṇam ucitam ityahaṁ manasi yathārthaṁ vijñāya

    I verily thought with myself, that I ought to do many things contrary to the name of Jesus of Nazareth.

  10. 10

    यिरूशालमनगरेyi·rū·śā·la·ma·na·ga·re तदकरवंta·da·ka·ra·vaṃ फलतःpha·la·taḥ प्रधानयाजकस्यpra·dhā·na·yā·ja·kas·ya निकटात्ni·ka·ṭāt क्षमतांkṣa·ma·tāṃ प्राप्यprāp·ya बहून्ba·hūn पवित्रलोकान्pa·vit·ra·lo·kān कारायांkā·rā·yāṃ बद्धवान्bad·dha·vān विशेषतस्तेषांvi·śe·ṣa·tas·te·ṣāṃ हननसमयेha·na·na·sa·ma·ye तेषांte·ṣāṃ विरुद्धांvi·rud·dhāṃ निजांni·jāṃ सम्मतिंsam·ma·tiṃ प्रकाशितवान्pra·kā·śi·ta·vān।

    yirūśālamanagare tadakaravaṁ phalataḥ pradhānayājakasya nikaṭāt kṣamatāṁ prāpya bahūn pavitralokān kārāyāṁ baddhavān viśeṣatasteṣāṁ hananasamaye teṣāṁ viruddhāṁ nijāṁ sammatiṁ prakāśitavān|

    Which thing I also did in Jerusalem: and many of the saints did I shut up in prison, having received authority from the chief priests; and when they were put to death, I gave my voice against them.

  11. 11

    वारंvā·raṃ वारंvā·raṃ भजनभवनेषुbha·ja·na·bha·va·ne·ṣu तेभ्योtebh·yo दण्डंdaṇ·ḍaṃ प्रदत्तवान्pra·dat·ta·vān बलात्ba·lāt तंtaṃ धर्म्मंdhar·maṃ निन्दयितवांश्चnin·da·yi·ta·vāṃ·śca पुनश्चpu·naś·ca तान्tān प्रतिpra·ti महाक्रोधाद्ma·hāk·ro·dhād उन्मत्तःun·mat·taḥ सन्san विदेशीयनगराणिvi·de·śī·ya·na·ga·rā·ṇi यावत्yā·vat तान्tān ताडितवान्tā·ḍi·ta·vān।

    vāraṁ vāraṁ bhajanabhavaneṣu tebhyo daṇḍaṁ pradattavān balāt taṁ dharmmaṁ nindayitavāṁśca punaśca tān prati mahākrodhād unmattaḥ san videśīyanagarāṇi yāvat tān tāḍitavān|

    And I punished them oft in every synagogue, and compelled them to blaspheme; and being exceedingly mad against them, I persecuted them even unto strange cities.

  12. 12

    इत्थंit·thaṃ प्रधानयाजकस्यpra·dhā·na·yā·ja·kas·ya समीपात्sa·mī·pāt शक्तिम्śak·tim आज्ञापत्रञ्चāj·ñā·pat·rañ·ca लब्ध्वाlab·dhvā दम्मेषक्नगरंdam·me·ṣak·na·ga·raṃ गतवान्ga·ta·vān।

    itthaṁ pradhānayājakasya samīpāt śaktim ājñāpatrañca labdhvā dammeṣaknagaraṁ gatavān|

    Whereupon as I went to Damascus with authority and commission from the chief priests,

  13. 13

    तदाहंta·dā·haṃ हेhe राजन्rā·jan मार्गमध्येmār·ga·madh·ye मध्याह्नकालेmadh·yāh·na·kā·le ममma·ma मदीयसङ्गिनांma·dī·ya·saṅ·gi·nāṃ लोकानाञ्चlo·kā·nāñ·ca चतसृषुca·ta·sṛ·ṣu दिक्षुdik·ṣu गगणात्ga·ga·ṇāt प्रकाशमानांpra·kā·śa·mā·nāṃ भास्करतोपिbhās·ka·ra·to·pi तेजस्वतींte·jas·va·tīṃ दीप्तिंdīp·tiṃ दृष्टवान्dṛṣ·ṭa·vān।

    tadāhaṁ he rājan mārgamadhye madhyāhnakāle mama madīyasaṅgināṁ lokānāñca catasṛṣu dikṣu gagaṇāt prakāśamānāṁ bhāskaratopi tejasvatīṁ dīptiṁ dṛṣṭavān|

    At midday, O king, I saw in the way a light from heaven, above the brightness of the sun, shining round about me and them which journeyed with me.

  14. 14

    तस्माद्tas·mād अस्मासुas·mā·su सर्व्वेषुsar·ve·ṣu भूमौbhū·mau पतितेषुpa·ti·te·ṣu सत्सुsat·su हेhe शौलśau·la हैhai शौलśau·la कुतोku·to मांmāṃ ताडयसिtā·ḍa·ya·si? कण्टकानांkaṇ·ṭa·kā·nāṃ मुखेmu·khe पादाहननंpā·dā·ha·na·naṃ तवta·va दुःसाध्यम्duḥ·sādh·yam इब्रीयभाषयाib·rī·ya·bhā·ṣa·yā गदितga·di·ta एतादृशe·tā·dṛ·śa एकःe·kaḥ शब्दोśab·do मयाma·yā श्रुतःśru·taḥ।

    tasmād asmāsu sarvveṣu bhūmau patiteṣu satsu he śaula hai śaula kuto māṁ tāḍayasi? kaṇṭakānāṁ mukhe pādāhananaṁ tava duḥsādhyam ibrīyabhāṣayā gadita etādṛśa ekaḥ śabdo mayā śrutaḥ|

    And when we were all fallen to the earth, I heard a voice speaking unto me, and saying in the Hebrew tongue, Saul, Saul, why persecutest thou me? it is hard for thee to kick against the pricks.

  15. 15

    तदाहंta·dā·haṃ पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān हेhe प्रभोpra·bho कोko भवान्bha·vān? ततःta·taḥ सsa कथितवान्ka·thi·ta·vān यंyaṃ यीशुंyī·śuṃ त्वंtvaṃ ताडयसिtā·ḍa·ya·si सोहंso·haṃ,

    tadāhaṁ pṛṣṭavān he prabho ko bhavān? tataḥ sa kathitavān yaṁ yīśuṁ tvaṁ tāḍayasi sohaṁ,

    And I said, Who art thou, Lord? And he said, I am Jesus whom thou persecutest.

  16. 16

    किन्तुkin·tu समुत्तिष्ठsa·mut·tiṣ·ṭha त्वंtvaṃ यद्yad दृष्टवान्dṛṣ·ṭa·vān इतःi·taḥ पुनञ्चpu·nañ·ca यद्यत्yad·yat त्वांtvāṃ दर्शयिष्यामिdar·śa·yiṣ·yā·mi तेषांte·ṣāṃ सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ कार्य्याणांkār·yā·ṇāṃ त्वांtvāṃ साक्षिणंsāk·ṣi·ṇaṃ ममma·ma सेवकञ्चse·va·kañ·ca कर्त्तुम्kar·tum दर्शनम्dar·śa·nam अदाम्a·dām।

    kintu samuttiṣṭha tvaṁ yad dṛṣṭavān itaḥ punañca yadyat tvāṁ darśayiṣyāmi teṣāṁ sarvveṣāṁ kāryyāṇāṁ tvāṁ sākṣiṇaṁ mama sevakañca karttum darśanam adām|

    But rise, and stand upon thy feet: for I have appeared unto thee for this purpose, to make thee a minister and a witness both of these things which thou hast seen, and of those things in the which I will appear unto thee;

  17. 17

    विशेषतोvi·śe·ṣa·to यिहूदीयलोकेभ्योyi·hū·dī·ya·lo·kebh·yo भिन्नजातीयेभ्यश्चbhin·na·jā·tī·yebh·yaś·ca त्वांtvāṃ मनोनीतंma·no·nī·taṃ कृत्वाkṛt·vā तेषांte·ṣāṃ यथाya·thā पापमोचनंpā·pa·mo·ca·naṃ भवतिbha·va·ti

    viśeṣato yihūdīyalokebhyo bhinnajātīyebhyaśca tvāṁ manonītaṁ kṛtvā teṣāṁ yathā pāpamocanaṁ bhavati

    Delivering thee from the people, and from the Gentiles, unto whom now I send thee,

  18. 18

    यथाya·thā तेte मयिma·yi विश्वस्यviś·vas·ya पवित्रीकृतानांpa·vit·rī·kṛ·tā·nāṃ मध्येmadh·ye भागंbhā·gaṃ प्राप्नुवन्तिprāp·nu·van·ti तदभिप्रायेणta·da·bhip·rā·ye·ṇa तेषांte·ṣāṃ ज्ञानचक्षूंषिjñā·na·cak·ṣūṃ·ṣi प्रसन्नानिpra·san·nā·ni कर्त्तुंkar·tuṃ तथान्धकाराद्ta·thān·dha·kā·rād दीप्तिंdīp·tiṃ प्रतिpra·ti शैतानाधिकाराच्चśai·tā·nā·dhi·kā·rāc·ca ईश्वरंīś·va·raṃ प्रतिpra·ti मतीःma·tīḥ परावर्त्तयितुंpa·rā·var·ta·yi·tuṃ तेषांte·ṣāṃ समीपंsa·mī·paṃ त्वांtvāṃ प्रेष्यामिpreṣ·yā·mi।

    yathā te mayi viśvasya pavitrīkṛtānāṁ madhye bhāgaṁ prāpnuvanti tadabhiprāyeṇa teṣāṁ jñānacakṣūṁṣi prasannāni karttuṁ tathāndhakārād dīptiṁ prati śaitānādhikārācca īśvaraṁ prati matīḥ parāvarttayituṁ teṣāṁ samīpaṁ tvāṁ preṣyāmi|

    To open their eyes, and to turn them from darkness to light, and from the power of Satan unto God, that they may receive forgiveness of sins, and inheritance among them which are sanctified by faith that is in me.

  19. 19

    हेhe आग्रिप्पराजāg·rip·pa·rā·ja एतादृशंe·tā·dṛ·śaṃ स्वर्गीयप्रत्यादेशंsvar·gī·yap·rat·yā·de·śaṃ अग्राह्यम्ag·rāh·yam अकृत्वाहंa·kṛt·vā·haṃ

    he āgripparāja etādṛśaṁ svargīyapratyādeśaṁ agrāhyam akṛtvāhaṁ

    Whereupon, O king Agrippa, I was not disobedient unto the heavenly vision:

  20. 20

    प्रथमतोpra·tha·ma·to दम्मेषक्नगरेdam·me·ṣak·na·ga·re ततोta·to यिरूशालमिyi·rū·śā·la·mi सर्व्वस्मिन्sar·vas·min यिहूदीयदेशेyi·hū·dī·ya·de·śe अन्येषुan·ye·ṣu देशेषुde·śe·ṣu चca येेनye·e·na लोकाlo·kā मतिंma·tiṃ परावर्त्त्यpa·rā·var·tya ईश्वरंīś·va·raṃ प्रतिpra·ti परावर्त्तयन्तेpa·rā·var·ta·yan·te, मनःपरावर्त्तनयोग्यानिma·naḥ·pa·rā·var·ta·na·yog·yā·ni कर्म्माणिkar·mā·ṇi चca कुर्व्वन्तिkur·van·ti तादृशम्tā·dṛ·śam उपदेशंu·pa·de·śaṃ प्रचारितवान्pra·cā·ri·ta·vān।

    prathamato dammeṣaknagare tato yirūśālami sarvvasmin yihūdīyadeśe anyeṣu deśeṣu ca yeेna lokā matiṁ parāvarttya īśvaraṁ prati parāvarttayante, manaḥparāvarttanayogyāni karmmāṇi ca kurvvanti tādṛśam upadeśaṁ pracāritavān|

    But shewed first unto them of Damascus, and at Jerusalem, and throughout all the coasts of Judæa, and then to the Gentiles, that they should repent and turn to God, and do works meet for repentance.

  21. 21

    एतत्कारणाद्e·tat·kā·ra·ṇād यिहूदीयाyi·hū·dī·yā मध्येमन्दिरंmadh·ye·man·di·raṃ मांmāṃ धृत्वाdhṛt·vā हन्तुम्han·tum उद्यताःud·ya·tāḥ।

    etatkāraṇād yihūdīyā madhyemandiraṁ māṁ dhṛtvā hantum udyatāḥ|

    For these causes the Jews caught me in the temple, and went about to kill me.

  22. 22

    तथापिta·thā·pi ख्रीष्टोkhrīṣ·ṭo दुःखंduḥ·khaṃ भुक्त्वाbhuk·tvā सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ पूर्व्वंpūr·vaṃ श्मशानाद्śma·śā·nād उत्थायut·thā·ya निजदेशीयानांni·ja·de·śī·yā·nāṃ भिन्नदेशीयानाञ्चbhin·na·de·śī·yā·nāñ·ca समीपेsa·mī·pe दीप्तिंdīp·tiṃ प्रकाशयिष्यतिpra·kā·śa·yiṣ·ya·ti

    tathāpi khrīṣṭo duḥkhaṁ bhuktvā sarvveṣāṁ pūrvvaṁ śmaśānād utthāya nijadeśīyānāṁ bhinnadeśīyānāñca samīpe dīptiṁ prakāśayiṣyati

    Having therefore obtained help of God, I continue unto this day, witnessing both to small and great, saying none other things than those which the prophets and Moses did say should come:

  23. 23

    भविष्यद्वादिगणोbha·viṣ·yad·vā·di·ga·ṇo मूसाश्चmū·sāś·ca भाविकार्य्यस्यbhā·vi·kār·yas·ya यदिदंya·di·daṃ प्रमाणम्pra·mā·ṇam अददुरेतद्a·da·du·re·tad विनान्यांvi·nān·yāṃ कथांka·thāṃ नna कथयित्वाka·tha·yit·vā ईश्वराद्īś·va·rād अनुग्रहंa·nug·ra·haṃ लब्ध्वाlab·dhvā महतांma·ha·tāṃ क्षुद्राणाञ्चkṣud·rā·ṇāñ·ca सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ समीपेsa·mī·pe प्रमाणंpra·mā·ṇaṃ दत्त्वाद्यdat·tvād·ya यावत्yā·vat तिष्ठामिtiṣ·ṭhā·mi।

    bhaviṣyadvādigaṇo mūsāśca bhāvikāryyasya yadidaṁ pramāṇam adaduretad vinānyāṁ kathāṁ na kathayitvā īśvarād anugrahaṁ labdhvā mahatāṁ kṣudrāṇāñca sarvveṣāṁ samīpe pramāṇaṁ dattvādya yāvat tiṣṭhāmi|

    That Christ should suffer, and that he should be the first that should rise from the dead, and should shew light unto the people, and to the Gentiles.

  24. 24

    तस्यमांtas·ya·māṃ कथांka·thāṃ निशम्यni·śam·ya फीष्टphīṣ·ṭa उच्चैःuc·caiḥ स्वरेणsva·re·ṇa कथितवान्ka·thi·ta·vān हेhe पौलpau·la त्वम्tvam उन्मत्तोसिun·mat·to·si बहुविद्याभ्यासेनba·hu·vid·yābh·yā·se·na त्वंtvaṃ हतज्ञानोha·taj·ñā·no जातःjā·taḥ।

    tasyamāṁ kathāṁ niśamya phīṣṭa uccaiḥ svareṇa kathitavān he paula tvam unmattosi bahuvidyābhyāsena tvaṁ hatajñāno jātaḥ|

    And as he thus spake for himself, Festus said with a loud voice, Paul, thou art beside thyself; much learning doth make thee mad.

  25. 25

    सsa उक्तवान्uk·ta·vān हेhe महामहिमma·hā·ma·hi·ma फीष्टphīṣ·ṭa नाहम्nā·ham उन्मत्तःun·mat·taḥ किन्तुkin·tu सत्यंsat·yaṃ विवेचनीयञ्चvi·ve·ca·nī·yañ·ca वाक्यंvāk·yaṃ प्रस्तौमिpras·tau·mi।

    sa uktavān he mahāmahima phīṣṭa nāham unmattaḥ kintu satyaṁ vivecanīyañca vākyaṁ prastaumi|

    But he said, I am not mad, most noble Festus; but speak forth the words of truth and soberness.

  26. 26

    यस्यyas·ya साक्षाद्sāk·ṣād अक्षोभःak·ṣo·bhaḥ सन्san कथांka·thāṃ कथयामिka·tha·yā·mi सsa राजाrā·jā तद्वृत्तान्तंtad·vṛt·tān·taṃ जानातिjā·nā·ti तस्यtas·ya समीपेsa·mī·pe किमपिki·ma·pi गुप्तंgup·taṃ नेतिne·ti मयाma·yā निश्चितंniś·ci·taṃ बुध्यतेbudh·ya·te यतस्तद्ya·tas·tad विजनेvi·ja·ne नna कृतंkṛ·taṃ।

    yasya sākṣād akṣobhaḥ san kathāṁ kathayāmi sa rājā tadvṛttāntaṁ jānāti tasya samīpe kimapi guptaṁ neti mayā niścitaṁ budhyate yatastad vijane na kṛtaṁ|

    For the king knoweth of these things, before whom also I speak freely: for I am persuaded that none of these things are hidden from him; for this thing was not done in a corner.

  27. 27

    हेhe आग्रिप्पराजāg·rip·pa·rā·ja भवान्bha·vān किंkiṃ भविष्यद्वादिगणोक्तानिbha·viṣ·yad·vā·di·ga·ṇok·tā·ni वाक्यानिvāk·yā·ni प्रत्येतिprat·ye·ti? भवान्bha·vān प्रत्येतिprat·ye·ti तदहंta·da·haṃ जानामिjā·nā·mi।

    he āgripparāja bhavān kiṁ bhaviṣyadvādigaṇoktāni vākyāni pratyeti? bhavān pratyeti tadahaṁ jānāmi|

    King Agrippa, believest thou the prophets? I know that thou believest.

  28. 28

    ततta·ta आग्रिप्पःāg·rip·paḥ पौलम्pau·lam अभिहितवान्a·bhi·hi·ta·vān त्वंtvaṃ प्रवृत्तिंpra·vṛt·tiṃ जनयित्वाja·na·yit·vā प्रायेणprā·ye·ṇa मामपिmā·ma·pi ख्रीष्टीयंkhrīṣ·ṭī·yaṃ करोषिka·ro·ṣi।

    tata āgrippaḥ paulam abhihitavān tvaṁ pravṛttiṁ janayitvā prāyeṇa māmapi khrīṣṭīyaṁ karoṣi|

    Then Agrippa said unto Paul, Almost thou persuadest me to be a Christian.

  29. 29

    ततःta·taḥ सोऽवादीत्so·vā·dīt भवान्bha·vān येye येye लोकाश्चlo·kāś·ca ममma·ma कथाम्ka·thām अद्यad·ya शृण्वन्तिśṛṇ·van·ti प्रायेणprā·ye·ṇa इतिi·ti नहिna·hi किन्त्वेतत्kin·tve·tat शृङ्खलबन्धनंśṛṅ·kha·la·ban·dha·naṃ विनाvi·nā सर्व्वथाsar·va·thā तेte सर्व्वेsar·ve मादृशाmā·dṛ·śā भवन्त्वितीश्वस्यbha·van·tvi·tīś·vas·ya समीपेsa·mī·pe प्रार्थयेऽहम्prār·tha·ye·ham।

    tataḥ so'vādīt bhavān ye ye lokāśca mama kathām adya śṛṇvanti prāyeṇa iti nahi kintvetat śṛṅkhalabandhanaṁ vinā sarvvathā te sarvve mādṛśā bhavantvitīśvasya samīpe prārthaye'ham|

    And Paul said, I would to God, that not only thou, but also all that hear me this day, were both almost, and altogether such as I am, except these bonds.

  30. 30

    एतस्यांe·tas·yāṃ कथायांka·thā·yāṃ कथितायांka·thi·tā·yāṃ सsa राजाrā·jā सोऽधिपतिso·dhi·pa·ti र्बर्णीकीrbar·ṇī·kī सभास्थाsa·bhās·thā लोकाश्चlo·kāś·ca तस्माद्tas·mād उत्थायut·thā·ya

    etasyāṁ kathāyāṁ kathitāyāṁ sa rājā so'dhipati rbarṇīkī sabhāsthā lokāśca tasmād utthāya

    And when he had thus spoken, the king rose up, and the governor, and Bernice, and they that sat with them:

  31. 31

    गोपनेgo·pa·ne परस्परंpa·ras·pa·raṃ विविच्यvi·vic·ya कथितवन्तka·thi·ta·van·ta एषe·ṣa जनोja·no बन्धनार्हंban·dha·nār·haṃ प्राणहननार्हंprā·ṇa·ha·na·nār·haṃ वाvā किमपिki·ma·pi कर्म्मkar·ma नाकरोत्nā·ka·rot।

    gopane parasparaṁ vivicya kathitavanta eṣa jano bandhanārhaṁ prāṇahananārhaṁ vā kimapi karmma nākarot|

    And when they were gone aside, they talked between themselves, saying, This man doeth nothing worthy of death or of bonds.

  32. 32

    ततta·ta आग्रिप्पःāg·rip·paḥ फीष्टम्phīṣ·ṭam अवदत्a·va·dat, यद्येषyad·ye·ṣa मानुषःmā·nu·ṣaḥ कैसरस्यkai·sa·ras·ya निकटेni·ka·ṭe विचारितोvi·cā·ri·to भवितुंbha·vi·tuṃ नna प्रार्थयिष्यत्prār·tha·yiṣ·yat तर्हिtar·hi मुक्तोmuk·to भवितुम्bha·vi·tum अशक्ष्यत्a·śak·ṣyat।

    tata āgrippaḥ phīṣṭam avadat, yadyeṣa mānuṣaḥ kaisarasya nikaṭe vicārito bhavituṁ na prārthayiṣyat tarhi mukto bhavitum aśakṣyat|

    Then said Agrippa unto Festus, This man might have been set at liberty, if he had not appealed unto Cæsar.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.