Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Genesis 29 आदिपुस्तकम् 29

Chapter: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950

Old Testament: unproofread OCR. The Sanskrit text was machine-read from scans of the 1848 Calcutta edition and has not been checked by hand, so it contains reading errors. Verses marked Unproofread OCR — may contain errors are the least reliable.

Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    ततःta·taḥ परंpa·raṃ याकूबyā·kū·ba गच्छन्gac·chan पृव्वदेश्रम्pṛvvadeśram उपस्थायu·pas·thā·ya वीच्ताञ्चकvīctāñcaka, मध्यप्रान्तरmadhyaprāntara प्रदःpradaḥ समीपेsa·mī·pe मेषाणांme·ṣā·ṇāṃ चयात्रजाःcayātrajāḥ शयानाःśa·yā·nāḥ सन्तिsan·ti;

    tataḥ paraṃ yākūba gacchan pṛvvadeśram upasthāya vīctāñcaka, madhyaprāntara pradaḥ samīpe meṣāṇāṃ cayātrajāḥ śayānāḥ santi;

    Then Jacob went on his journey, and came into the land of the people of the east.

  2. 2

    यतोya·to लोकास्तस्यlo·kās·tas·ya प्रचेरपाpracerapā मेषान्me·ṣān पाययन्तिpāyayanti; किन्तुkin·tu तस्यtas·ya प्रदःpradaḥ समीपेsa·mī·pe सर्व्वषांsarvaṣāṃ पश्ुत्रजानांpaśutrajānāṃ मेलनंme·la·naṃ यावत्yā·vat तावत्tā·vat तस्यtas·ya पदेमुखेpademukhe हतपाघाणhatapāghāṇa रकraka आच्छादकस्तितिācchādakastiti।

    yato lokāstasya pracerapā meṣān pāyayanti; kintu tasya pradaḥ samīpe sarvvaṣāṃ paśutrajānāṃ melanaṃ yāvat tāvat tasya pademukhe hatapāghāṇa raka ācchādakastiti|

    And he looked, and behold a well in the field, and, lo, there were three flocks of sheep lying by it; for out of that well they watered the flocks: and a great stone was upon the well’s mouth.

  3. 3

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ नरास्तस्यास्यात्narāstasyāsyāt पाषाणम्pā·ṣā·ṇam अपसाय्यंapasāyyaṃ मेवव्रजान्mevavrajān अपःapaḥ पाययन्तिpāyayanti, पुनरपिpu·na·ra·pi प्रहेरास्येpraherāsye पाषाणंpā·ṣā·ṇaṃ निदधतिnidadhati।

    Unproofread OCR — may contain errors

    anantaraṃ narāstasyāsyāt pāṣāṇam apasāyyaṃ mevavrajān apaḥ pāyayanti, punarapi praherāsye pāṣāṇaṃ nidadhati|

    And thither were all the flocks gathered: and they rolled the stone from the well’s mouth, and watered the sheep, and put the stone again upon the well’s mouth in his place.

  4. 4

    याकूब्yā·kūb तान्tān अच्छaccha देde स्रातरोsrātaro युश्याकंyuśyākaṃ निवासःnivāsaḥ कुचkuca? ततस्तेta·tas·te प्रद्यूचःpradyūcaḥ, कारन्kāran नगर्य्याna·gar·yā।

    yākūb tān accha de srātaro yuśyākaṃ nivāsaḥ kuca? tataste pradyūcaḥ, kāran nagaryyā|

    And Jacob said unto them, My brethren, whence be ye? And they said, Of Haran are we.

  5. 5

    तदाta·dā याकूबyā·kū·ba दवान्davān, यूयंyū·yaṃ नाद्दारःnāddāraḥ पञ्चpañ·ca लावनंlāvanaṃ परिचिनुथpa·ri·ci·nu·tha नवाnavā? तेte कथयामासुःka·tha·yā·mā·suḥ, परिचिनुमःpa·ri·ci·nu·maḥ।

    tadā yākūba davān, yūyaṃ nāddāraḥ pañca lāvanaṃ paricinutha navā? te kathayāmāsuḥ, paricinumaḥ|

    And he said unto them, Know ye Laban the son of Nahor? And they said, We know him.

  6. 6

    याकूबाyā·kū·bā एष्टeṣṭa, सsa च्ोमेणcomeṇa वत्ततेvattate? तेte प्रत्यवोचन्prat·ya·vo·can, सsa क्षेमेणkṣe·me·ṇa वत्ततेvattate; पश्यासोpaśyāso तदीयाta·dī·yā कन्दराkandarā रादेलrādela मेषत्रजम्meṣatrajam आदायायातिādāyāyāti।

    yākūbā eṣṭa, sa comeṇa vattate? te pratyavocan, sa kṣemeṇa vattate; paśyāso tadīyā kandarā rādela meṣatrajam ādāyāyāti|

    And he said unto them, Is he well? And they said, He is well: and, behold, Rachel his daughter cometh with the sheep.

  7. 7

    तदाta·dā याकूब्yā·kūb अवादीत्a·vā·dīt, इदानीमपिi·dā·nī·ma·pi बड़वेलाbar̤avelā विद्यतेvid·ya·te, प्रpra सेघव्रजानाम्seghavrajānām रकचrakaca मेलनसमयेmelanasamaye नाभूत्nā·bhūt; यूयंyū·yaṃ मेवव्रजान्mevavrajān अपःapaḥ पाययित्वाpāyayitvā पुनरपिpu·na·ra·pi चारयितुंcā·ra·yi·tuṃ नयतna·ya·ta।

    tadā yākūb avādīt, idānīmapi bar̤avelā vidyate, pra seghavrajānām rakaca melanasamaye nābhūt; yūyaṃ mevavrajān apaḥ pāyayitvā punarapi cārayituṃ nayata|

    And he said, Lo, it is yet high day, neither is it time that the cattle should be gathered together: water ye the sheep, and go and feed them.

  8. 8

    किन्तुkin·tu तेte कथयाओ्यकुःkathayāoyakuḥ; सर्व्वान्sar·vān मेघव्रजान्meghavrajān रकचrakaca मेलयित्वाmelayitvā यावत्yā·vat घरदधेरास्यात्gharadadherāsyāt पाषाणाpā·ṣā·ṇā नापसाखतेnāpasākhate तावत्tā·vat वयंva·yaṃ तत्tat कक्तंkaktaṃ नna श्रङ्गुमःśraṅgumaḥ, तथाta·thā भूतरयbhūtaraya वयंva·yaṃ मेषान्me·ṣān अम्भःambhaḥ पाययिष्यामःpāyayiṣyāmaḥ।

    kintu te kathayāoyakuḥ; sarvvān meghavrajān rakaca melayitvā yāvat gharadadherāsyāt pāṣāṇā nāpasākhate tāvat vayaṃ tat kaktaṃ na śraṅgumaḥ, tathā bhūtaraya vayaṃ meṣān ambhaḥ pāyayiṣyāmaḥ|

    And they said, We cannot, until all the flocks be gathered together, and till they roll the stone from the well’s mouth; then we water the sheep.

  9. 9

    याकूबyā·kū·ba तैःtaiḥ सार्धम्sār·dham इत्थंit·thaṃ कथांka·thāṃ कथयतिka·tha·ya·ti तस्मिन्tas·min समयेsa·ma·ye रादल्rādal आत्मनःāt·ma·naḥ पितुःpi·tuḥ पखुव्रजम्pakhuvrajam आदायā·dā·ya समुपातिषत्samupātiṣat, यतःya·taḥ साsā मेषपालिकासीत्meṣapālikāsīt।

    yākūba taiḥ sārdham itthaṃ kathāṃ kathayati tasmin samaye rādal ātmanaḥ pituḥ pakhuvrajam ādāya samupātiṣat, yataḥ sā meṣapālikāsīt|

    And while he yet spake with them, Rachel came with her father’s sheep: for she kept them.

  10. 10

    तदानींta·dā·nīṃ याकूब्yā·kūb आत्ममातुलस्यātmamātulasya लावनःlāvanaḥ कन्यांkan·yāṃ रादेलंrādelaṃ तस्यtas·ya मातुलस्यmātulasya पसुब्रजन्नpasubrajanna दृष्टाdṛṣ·ṭā समीपंsa·mī·paṃ जरजन्jarajan प्रदेराननात्praderānanāt पाषाणम्pā·ṣā·ṇam यपसाख्yapasākh मातुलस्यmātulasya लावनःlāvanaḥ पश्युत्रजंpaśyutrajaṃ तायमपाययत्tāyamapāyayat।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tadānīṃ yākūb ātmamātulasya lāvanaḥ kanyāṃ rādelaṃ tasya mātulasya pasubrajanna dṛṣṭā samīpaṃ jarajan praderānanāt pāṣāṇam yapasākh mātulasya lāvanaḥ paśyutrajaṃ tāyamapāyayat|

    And it came to pass, when Jacob saw Rachel the daughter of Laban his mother’s brother, and the sheep of Laban his mother’s brother, that Jacob went near, and rolled the stone from the well’s mouth, and watered the flock of Laban his mother’s brother.

  11. 11

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ याकूब्yā·kūb राछेलrāchela चुम्बनcumbana उचेuce रुरोदruroda,

    anantaraṃ yākūb rāchela cumbana uce ruroda,

    And Jacob kissed Rachel, and lifted up his voice, and wept.

  12. 12

    तवta·va पितुpi·tu भागिनेयोbhā·gi·ne·yo रिबकायाःribakāyāḥ पुच्लोऽहमितिpuclo'hamiti परिचावयामासचparicāvayāmāsaca। तदाta·dā रादल्rādal दूतंdū·taṃ व्रजित्वाvra·jit·vā खतातंkhatātaṃ वार्त्ताम्vār·tām अवदत्a·va·dat।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tava pitu bhāgineyo ribakāyāḥ puclo'hamiti paricāvayāmāsaca| tadā rādal dūtaṃ vrajitvā khatātaṃ vārttām avadat|

    And Jacob told Rachel that he was her father’s brother, and that he was Rebekah’s son: and she ran and told her father.

  13. 13

    ततोta·to लावन्lāvan खभागिनेयस्यkhabhāgineyasya याकूबाyā·kū·bā वात्तौvāttau शत्यśatya तूtū तंtaṃ साक्षात्sāk·ṣāt क्तुम्ktum वव्राजvav·rā·ja; तमालिङ्tamāliṅ चुम्बित्वाcum·bit·vā खभवनंkhabhavanaṃ निनायni·nā·ya चca; पश्चात्paś·cāt सsa निजागमनस्यnijāgamanasya सर्व्वंढत्तान्तंsarvaṃḍhattāntaṃ लावनंlāvanaṃ ज्ञापयामासjñā·pa·yā·mā·sa।

    tato lāvan khabhāgineyasya yākūbā vāttau śatya tū taṃ sākṣāt ktum vavrāja; tamāliṅ cumbitvā khabhavanaṃ nināya ca; paścāt sa nijāgamanasya sarvvaṃḍhattāntaṃ lāvanaṃ jñāpayāmāsa|

    And it came to pass, when Laban heard the tidings of Jacob his sister’s son, that he ran to meet him, and embraced him, and kissed him, and brought him to his house. And he told Laban all these things.

  14. 14

    तताta·tā लावन्lāvan कथयामासka·tha·yā·mā·sa, त्वंtvaṃ ममाख्िमांसखरूपोासिmamākhimāṃsakharūpoāsi; ततोta·to याकूबyā·kū·ba तस्यtas·ya निंबेशनेniṃbeśane मासमेकंmāsamekaṃ अभिन्यवसत्abhinyavasat।

    tatā lāvan kathayāmāsa, tvaṃ mamākhimāṃsakharūpoāsi; tato yākūba tasya niṃbeśane māsamekaṃ abhinyavasat|

    And Laban said to him, Surely thou art my bone and my flesh. And he abode with him the space of a month.

  15. 15

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ लावन्lāvan याकूबंyā·kū·baṃ जगादja·gā·da, त्वंtvaṃ कुटुम्बःku·ṭum·baḥ सन्san किंkiṃ विनाvi·nā वेतनंve·ta·naṃ ममma·ma दास्यकग्मdāsyakagma करिष्यसिka·riṣ·ya·si तस्मात्tas·māt किंkiṃ वेतनंve·ta·naṃ ग्रदीव्यसिgradīvyasi, तद्tad ब्रूहिbrū·hi।

    anantaraṃ lāvan yākūbaṃ jagāda, tvaṃ kuṭumbaḥ san kiṃ vinā vetanaṃ mama dāsyakagma kariṣyasi tasmāt kiṃ vetanaṃ gradīvyasi, tad brūhi|

    And Laban said unto Jacob, Because thou art my brother, shouldest thou therefore serve me for nought? tell me, what shall thy wages be?

  16. 16

    तस्यtas·ya लावनोाlāvanoā देde दुच्ितरावास्तांducitarāvāstāṃ; तयोta·yo ज्यायाjyāyā नामnā·ma लेयाleyā कनिष्ठायाkaniṣṭhāyā नामnā·ma रादेलrādela।

    tasya lāvanoā de ducitarāvāstāṃ; tayo jyāyā nāma leyā kaniṣṭhāyā nāma rādela|

    And Laban had two daughters: the name of the elder was Leah, and the name of the younger was Rachel.

  17. 17

    लेयाleyā क्िन्ननयनासीत्kinnanayanāsīt किन्तुkin·tu राछेलrāchela रूपवतीrūpavatī सुन्दरीsundarī चासीत्cā·sīt।

    Unproofread OCR — may contain errors

    leyā kinnanayanāsīt kintu rāchela rūpavatī sundarī cāsīt|

    Leah was tender eyed; but Rachel was beautiful and well favoured.

  18. 18

    याकूबyā·kū·ba तस्यांtas·yāṃ राडहेल्यपीयतrāḍahelyapīyata, तेनte·na सsa परव्यवादौत्paravyavādaut तवta·va कनिद्छकन्यायाkanidchakanyāyā राद्धेलःrāddhelaḥ कृतेkṛ·te सप्तवत्यरान्saptavatyarān दास्यंdāsyaṃ कर्म्मंkarmaṃ करिष्यामिka·riṣ·yā·mi।

    yākūba tasyāṃ rāḍahelyapīyata, tena sa paravyavādaut tava kanidchakanyāyā rāddhelaḥ kṛte saptavatyarān dāsyaṃ karmmaṃ kariṣyāmi|

    And Jacob loved Rachel; and said, I will serve thee seven years for Rachel thy younger daughter.

  19. 19

    तताta·tā लावन्lāvan उवाचu·vā·ca, ब्यन्यपाचायbyanyapācāya दानात्dānāt तुभ्यtubhya दागमुत्तमंdāgamuttamaṃ भवतिbha·va·ti, तस्मात्tas·māt ममma·ma सन्तिsan·ti निष्कृniṣkṛ।

    tatā lāvan uvāca, byanyapācāya dānāt tubhya dāgamuttamaṃ bhavati, tasmāt mama santi niṣkṛ|

    And Laban said, It is better that I give her to thee, than that I should give her to another man: abide with me.

  20. 20

    इत्थंit·thaṃ सsa याकूबyā·kū·ba राद्ेलःrādelaḥ कृतेkṛ·te सप्तsap·ta वत्सरान्vat·sa·rān दास्यंdāsyaṃ कम्भkambha कृतवान्kṛ·ta·vān; सरादेलंsarādelaṃ पतिpa·ti तस्यानुरागात्tasyānurāgāt सप्तsap·ta वत्सराvat·sa·rā अपिa·pi तेनाल्पदिनवत्tenālpadinavat बुबुधिरेbu·bu·dhi·re।

    itthaṃ sa yākūba rādelaḥ kṛte sapta vatsarān dāsyaṃ kambha kṛtavān; sarādelaṃ pati tasyānurāgāt sapta vatsarā api tenālpadinavat bubudhire|

    And Jacob served seven years for Rachel; and they seemed unto him but a few days, for the love he had to her.

  21. 21

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ याकूब्yā·kūb लावनंlāvanaṃ जगादja·gā·da, नियमितःniyamitaḥ कालःkā·laḥ सम्पणाऽभूत्sampaṇā'bhūt,

    anantaraṃ yākūb lāvanaṃ jagāda, niyamitaḥ kālaḥ sampaṇā'bhūt,

    And Jacob said unto Laban, Give me my wife, for my days are fulfilled, that I may go in unto her.

  22. 22

    दानींdānīṃ ममma·ma भाष्याbhāṣyā मन्यंmanyaṃ दोdo, तामहम्tāmaham उपिश्यामिupiśyāmi।

    Unproofread OCR — may contain errors

    dānīṃ mama bhāṣyā manyaṃ do, tāmaham upiśyāmi|

    And Laban gathered together all the men of the place, and made a feast.

  23. 23

    तताta·tā लावन्lāvan तचद्यान्tacadyān सर्व्वंजनान्sarvaṃjanān आमन्त्यāmantya भोजयित्वाbhojayitvā यामिन्यांyāminyāṃ लेयानामिकांleyānāmikāṃ निजदुचितरम्nijaducitaram आनीयā·nī·ya तस्मैtas·mai दत्तवान्dat·ta·vān, तदाta·dā याकूबyā·kū·ba तामुपजगामtāmupajagāma।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tatā lāvan tacadyān sarvvaṃjanān āmantya bhojayitvā yāminyāṃ leyānāmikāṃ nijaducitaram ānīya tasmai dattavān, tadā yākūba tāmupajagāma|

    And it came to pass in the evening, that he took Leah his daughter, and brought her to him; and he went in unto her.

  24. 24

    लावन्lāvan निजकन्यायाnijakanyāyā लेयावाleyāvā दास्यकग्मेdāsyakagme कन्तkanta सिल्पानामिकांsilpānāmikāṃ खीयदासींkhīyadāsīṃ दत्तवान्dat·ta·vān।

    Unproofread OCR — may contain errors

    lāvan nijakanyāyā leyāvā dāsyakagme kanta silpānāmikāṃ khīyadāsīṃ dattavān|

    And Laban gave unto his daughter Leah Zilpah his maid for an handmaid.

  25. 25

    किन्तुkin·tu प्रभातेpra·bhā·te सतिsa·ti साsā लेयेतिleyeti दृष्टाdṛṣ·ṭā याकूब्yā·kūb लावनम्lāvanam उक्तान्uktān, मयाma·yā साकंsā·kaṃ त्वयाtva·yā किमिदंki·mi·daṃ अवहृतंavahṛtaṃ मयाma·yā रादइलःrādailaḥ कृतेkṛ·te किki तवta·va दास्यंdāsyaṃ कर्म्मेkarme नाकारिnā·kā·ri? तथात्वेta·thāt·ve किमःkimaḥ त्वयादंtvayādaṃ वञ्चितःvañ·ci·taḥ तदाta·dā लान्lān अचकथत्a·ca·ka·that,

    kintu prabhāte sati sā leyeti dṛṣṭā yākūb lāvanam uktān, mayā sākaṃ tvayā kimidaṃ avahṛtaṃ mayā rādailaḥ kṛte ki tava dāsyaṃ karmme nākāri? tathātve kimaḥ tvayādaṃ vañcitaḥ tadā lān acakathat,

    And it came to pass, that in the morning, behold, it was Leah: and he said to Laban, What is this thou hast done unto me? did not I serve with thee for Rachel? wherefore then hast thou beguiled me?

  26. 26

    अस्माकमत्रas·mā·ka·mat·ra स्थानेsthā·ne ज्येायामदत्तायांjyeāyāmadattāyāṃ स्यांsyāṃ कनिषानkaniṣāna दातव्योdā·tav·yo।

    asmākamatra sthāne jyeāyāmadattāyāṃ syāṃ kaniṣāna dātavyo|

    And Laban said, It must not be so done in our country, to give the younger before the firstborn.

  27. 27

    अतa·ta इदानोंidānoṃ तस्याःtas·yāḥ सप्तsap·ta दिनानिdi·nā·ni यापयyāpaya यदिya·di पश्चात्paś·cāt अपरान्a·pa·rān सप्तवत्सरान्saptavatsarān ममma·ma दस्यंdasyaṃ कर्म्मंkarmaṃ करिष्यसिka·riṣ·ya·si, तद्यन्यांtadyanyāṃ कन्यामपिkanyāmapi तुभ्यंtubh·yaṃ प्रदास्यामिpra·dās·yā·mi।

    ata idānoṃ tasyāḥ sapta dināni yāpaya yadi paścāt aparān saptavatsarān mama dasyaṃ karmmaṃ kariṣyasi, tadyanyāṃ kanyāmapi tubhyaṃ pradāsyāmi|

    Fulfil her week, and we will give thee this also for the service which thou shalt serve with me yet seven other years.

  28. 28

    ततोta·to याकूबyā·kū·ba तथैवta·thai·va कृतवान्kṛ·ta·vān, अर्थात्ar·thāt तस्याःtas·yāḥ सप्तदिनानिsap·ta·di·nā·ni यापितवान्yā·pi·ta·vān।

    tato yākūba tathaiva kṛtavān, arthāt tasyāḥ saptadināni yāpitavān|

    And Jacob did so, and fulfilled her week: and he gave him Rachel his daughter to wife also.

  29. 29

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ लाबन्lāban दुदितरंduditaraṃ टाइलṭāila तंtaṃ विवादइयामासvivādaiyāmāsa; रादेलोrādelo दास्यक्मकरणाथंdāsyakmakaraṇāthaṃ विल्हानामिकांvilhānāmikāṃ निजदासींnijadāsīṃ दत्तवान्dat·ta·vān।

    Unproofread OCR — may contain errors

    anantaraṃ lāban duditaraṃ ṭāila taṃ vivādaiyāmāsa; rādelo dāsyakmakaraṇāthaṃ vilhānāmikāṃ nijadāsīṃ dattavān|

    And Laban gave to Rachel his daughter Bilhah his handmaid to be her maid.

  30. 30

    तदानींta·dā·nīṃ सsa रादेलम्rādelam अभिजगामabhijagāma; लयाताlayātā राछेलिrācheli बऊुbaūu प्रीतवान्prī·ta·vān राछेलःrāchelaḥ छातेchāte पुनःpu·naḥ सप्तsap·ta वत्सरान्vat·sa·rān दास्यdāsya कर्म्मेkarme कृतkṛ·ta यान्yān।

    tadānīṃ sa rādelam abhijagāma; layātā rācheli baūu prītavān rāchelaḥ chāte punaḥ sapta vatsarān dāsya karmme kṛta yān|

    And he went in also unto Rachel, and he loved also Rachel more than Leah, and served with him yet seven other years.

  31. 31

    ततःta·taḥ परमेश्वरोpa·ra·meś·va·ro लेयामवज्ञातांleyāmavajñātāṃ ज्ञात्वाjñāt·vā तस्यैtas·yai गभेधारgabhedhāra णतंṇataṃ दत्तवान्dat·ta·vān; किन्तुkin·tu राहेल्rā·hel बल्याbalyā बभूवba·bhū·va। ततोta·to लेयाleyā गभेवतीgabhevatī भूत्वाbhūt·vā पुत्रंput·raṃ पसषुषेpasaṣuṣe, तस्यtas·ya चca नामnā·ma रूवेन्rūven पुल्लंpullaṃ पश्यतेतिpaśyateti) कृतवान्kṛ·ta·vān, यतःya·taḥ साsā कथयामासka·tha·yā·mā·sa, परमेश्वरोpa·ra·meś·va·ro निखितुंnikhituṃ ममma·ma दुःखमपश्यत्duḥkhamapaśyat; अतःa·taḥ पतिंpa·tiṃ साम्प्रतंsām·pra·taṃ मयिma·yi प्रेष्यतेpreṣ·ya·te।

    tataḥ parameśvaro leyāmavajñātāṃ jñātvā tasyai gabhedhāra ṇataṃ dattavān; kintu rāhel balyā babhūva| tato leyā gabhevatī bhūtvā putraṃ pasaṣuṣe, tasya ca nāma rūven pullaṃ paśyateti) kṛtavān, yataḥ sā kathayāmāsa, parameśvaro nikhituṃ mama duḥkhamapaśyat; ataḥ patiṃ sāmprataṃ mayi preṣyate|

    And when the LORD saw that Leah was hated, he opened her womb: but Rachel was barren.

  32. 32

    अपरःa·pa·raḥ साsā पुनगभेवतीpunagabhevatī सतीsa·tī पञ्चpañ·ca प्रख्यprakhya गदितवतिga·di·ta·va·ti, अहमवमान्याahamavamānyā विद्येvid·ye,

    aparaḥ sā punagabhevatī satī pañca prakhya gaditavati, ahamavamānyā vidye,

    And Leah conceived, and bare a son, and she called his name Reuben: for she said, Surely the LORD hath looked upon my affliction; now therefore my husband will love me.

  33. 33

    परमेखखरparamekhakhara इतिi·ti ज्ञात्वाjñāt·vā मद्यम्mad·yam इमंi·maṃ तनयच्चtanayacca दत्तवान्dat·ta·vān, पश्चात्paś·cāt तस्यtas·ya नामnā·ma शिमियोनंśimiyonaṃ खवणंkhavaṇaṃ) चकोcako।

    Unproofread OCR — may contain errors

    paramekhakhara iti jñātvā madyam imaṃ tanayacca dattavān, paścāt tasya nāma śimiyonaṃ khavaṇaṃ) cako|

    And she conceived again, and bare a son; and said, Because the LORD hath heard that I was hated, he hath therefore given me this son also: and she called his name Simeon.

  34. 34

    पुनश्चpu·naś·ca साsā गभवतीgabhavatī सतोsa·to युच्चyucca प्रद्धयpraddhaya कथितवतीka·thi·ta·va·tī, एतावतोe·tā·va·to दिनात्di·nāt परंpa·raṃ स्वामिनोsvā·mi·no मयिma·yi समासंच्छतेsamāsaṃcchate; यतोya·to मयाma·yā तस्याtas·yā चयःcayaḥ सुताःsutāḥ प्राखूयन्तprākhūyanta, तस्मात्tas·māt तदीयta·dī·ya नामnā·ma लेविंle·viṃ व्यासत्तां) चक्रोcakro।

    punaśca sā gabhavatī sato yucca praddhaya kathitavatī, etāvato dināt paraṃ svāmino mayi samāsaṃcchate; yato mayā tasyā cayaḥ sutāḥ prākhūyanta, tasmāt tadīya nāma leviṃ vyāsattāṃ) cakro|

    And she conceived again, and bare a son; and said, Now this time will my husband be joined unto me, because I have born him three sons: therefore was his name called Levi.

  35. 35

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ युनरपिyunarapi तस्याtas·yā गभgabha सतिsa·ti साsā सुतंsu·taṃ प्रखयprakhaya प्रोवाचpro·vā·ca, इदानीम्i·dā·nīm अहंa·haṃ परमेश्वरःpa·ra·meś·va·raḥ प्रशंसामिpraśaṃsāmi; तस्मात्tas·māt तदीयंta·dī·yaṃ नामnā·ma यिज्ञदांyijñadāṃ प्रशंसांpra·śaṃ·sāṃ) अकरोत्a·ka·rot; ततःta·taḥ परंpa·raṃ तस्याtas·yā गभीgabhī निवढतेnivaḍhate। केke रra)

    anantaraṃ yunarapi tasyā gabha sati sā sutaṃ prakhaya provāca, idānīm ahaṃ parameśvaraḥ praśaṃsāmi; tasmāt tadīyaṃ nāma yijñadāṃ praśaṃsāṃ) akarot; tataḥ paraṃ tasyā gabhī nivaḍhate| ke ra)

    And she conceived again, and bare a son: and she said, Now will I praise the LORD: therefore she called his name Judah; and left bearing.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.