Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
1 Corinthians 14 १ करिन्थिनः पत्रं 14
Chapter: 12345678910111213141516
Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940 · Hide pronunciation
Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.
-
1
यूयंyū·yaṃ प्रेमाचरणेpre·mā·ca·ra·ṇe प्रयतध्वम्pra·ya·tadh·vam आत्मिकान्āt·mi·kān दायानपिdā·yā·na·pi विशेषतvi·śe·ṣa·ta ईश्वरीयादेशकथनसामर्थ्यंīś·va·rī·yā·de·śa·ka·tha·na·sā·mar·thyaṃ प्राप्तुंprāp·tuṃ चेष्टध्वंceṣ·ṭadh·vaṃ।
yūyaṁ premācaraṇe prayatadhvam ātmikān dāyānapi viśeṣata īśvarīyādeśakathanasāmarthyaṁ prāptuṁ ceṣṭadhvaṁ|
Follow after charity, and desire spiritual gifts, but rather that ye may prophesy.
-
2
योyo जनःja·naḥ परभाषांpa·ra·bhā·ṣāṃ भाषतेbhā·ṣa·te सsa मानुषान्mā·nu·ṣān नna सम्भाषतेsam·bhā·ṣa·te किन्त्वीश्वरमेवkin·tvīś·va·ra·me·va यतःya·taḥ केनापिke·nā·pi किमपिki·ma·pi नna बुध्यतेbudh·ya·te सsa चात्मनाcāt·ma·nā निगूढवाक्यानिni·gū·ḍha·vāk·yā·ni कथयतिka·tha·ya·ti;
yo janaḥ parabhāṣāṁ bhāṣate sa mānuṣān na sambhāṣate kintvīśvarameva yataḥ kenāpi kimapi na budhyate sa cātmanā nigūḍhavākyāni kathayati;
For he that speaketh in an unknown tongue speaketh not unto men, but unto God: for no man understandeth him; howbeit in the spirit he speaketh mysteries.
-
3
किन्तुkin·tu योyo जनja·na ईश्वरीयादेशंīś·va·rī·yā·de·śaṃ कथयतिka·tha·ya·ti सsa परेषांpa·re·ṣāṃ निष्ठायैniṣ·ṭhā·yai हितोपदेशायhi·to·pa·de·śā·ya सान्त्वनायैsān·tva·nā·yai चca भाषतेbhā·ṣa·te।
kintu yo jana īśvarīyādeśaṁ kathayati sa pareṣāṁ niṣṭhāyai hitopadeśāya sāntvanāyai ca bhāṣate|
But he that prophesieth speaketh unto men to edification, and exhortation, and comfort.
-
4
परभाषावाद्यात्मनpa·ra·bhā·ṣā·vād·yāt·ma·na एवe·va निष्ठांniṣ·ṭhāṃ जनयतिja·na·ya·ti किन्त्वीश्वरीयादेशवादीkin·tvīś·va·rī·yā·de·śa·vā·dī समितेsa·mi·te र्निष्ठांrniṣ·ṭhāṃ जनयतिja·na·ya·ti।
parabhāṣāvādyātmana eva niṣṭhāṁ janayati kintvīśvarīyādeśavādī samite rniṣṭhāṁ janayati|
He that speaketh in an unknown tongue edifieth himself; but he that prophesieth edifieth the church.
-
5
युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ परभाषाभाषणम्pa·ra·bhā·ṣā·bhā·ṣa·ṇam इच्छाम्यहंic·chām·ya·haṃ किन्त्वीश्वरीयादेशकथनम्kin·tvīś·va·rī·yā·de·śa·ka·tha·nam अधिकमपीच्छामिa·dhi·ka·ma·pīc·chā·mi। यतःya·taḥ समितेsa·mi·te र्निष्ठायैrniṣ·ṭhā·yai येनye·na स्ववाक्यानाम्sva·vāk·yā·nām अर्थोar·tho नna क्रियतेkri·ya·te तस्मात्tas·māt परभाषावादितpa·ra·bhā·ṣā·vā·di·ta ईश्वरीयादेशवादीīś·va·rī·yā·de·śa·vā·dī श्रेयान्śre·yān।
yuṣmākaṁ sarvveṣāṁ parabhāṣābhāṣaṇam icchāmyahaṁ kintvīśvarīyādeśakathanam adhikamapīcchāmi| yataḥ samite rniṣṭhāyai yena svavākyānām artho na kriyate tasmāt parabhāṣāvādita īśvarīyādeśavādī śreyān|
I would that ye all spake with tongues, but rather that ye prophesied: for greater is he that prophesieth than he that speaketh with tongues, except he interpret, that the church may receive edifying.
-
6
हेhe भ्रातरःbhrā·ta·raḥ, इदानींi·dā·nīṃ मयाma·yā यदिya·di युष्मत्समीपंyuṣ·mat·sa·mī·paṃ गम्यतेgam·ya·te तर्हीश्वरीयदर्शनस्यtar·hīś·va·rī·ya·dar·śa·nas·ya ज्ञानस्यjñā·nas·ya वेश्वरीयादेशस्यveś·va·rī·yā·de·śas·ya वाvā शिक्षायाśik·ṣā·yā वाvā वाक्यानिvāk·yā·ni नna भाषित्वाbhā·ṣit·vā परभाषांpa·ra·bhā·ṣāṃ भाषमाणेनbhā·ṣa·mā·ṇe·na मयाma·yā यूयंyū·yaṃ किमुपकारिष्यध्वेki·mu·pa·kā·riṣ·yadh·ve?
he bhrātaraḥ, idānīṁ mayā yadi yuṣmatsamīpaṁ gamyate tarhīśvarīyadarśanasya jñānasya veśvarīyādeśasya vā śikṣāyā vā vākyāni na bhāṣitvā parabhāṣāṁ bhāṣamāṇena mayā yūyaṁ kimupakāriṣyadhve?
Now, brethren, if I come unto you speaking with tongues, what shall I profit you, except I shall speak to you either by revelation, or by knowledge, or by prophesying, or by doctrine?
-
7
अपरंa·pa·raṃ वंशीवल्लक्यादिषुvaṃ·śī·val·lak·yā·di·ṣu निष्प्राणिषुniṣ·prā·ṇi·ṣu वाद्ययन्त्रेषुvād·ya·yan·tre·ṣu वादितेषुvā·di·te·ṣu यदिya·di क्कणाkka·ṇā नna विशिष्यन्तेvi·śiṣ·yan·te तर्हिtar·hi किंkiṃ वाद्यंvād·yaṃ किंkiṃ वाvā गानंgā·naṃ भवतिbha·va·ti तत्tat केनke·na बोद्धुंbod·dhuṃ शक्यतेśak·ya·te?
aparaṁ vaṁśīvallakyādiṣu niṣprāṇiṣu vādyayantreṣu vāditeṣu yadi kkaṇā na viśiṣyante tarhi kiṁ vādyaṁ kiṁ vā gānaṁ bhavati tat kena boddhuṁ śakyate?
And even things without life giving sound, whether pipe or harp, except they give a distinction in the sounds, how shall it be known what is piped or harped?
-
8
अपरंa·pa·raṃ रणतूर्य्याra·ṇa·tūr·yā निस्वणोnis·va·ṇo यद्यव्यक्तोyad·yav·yak·to भवेत्bha·vet तर्हिtar·hi युद्धायyud·dhā·ya कःkaḥ सज्जिष्यतेsaj·jiṣ·ya·te?
aparaṁ raṇatūryyā nisvaṇo yadyavyakto bhavet tarhi yuddhāya kaḥ sajjiṣyate?
For if the trumpet give an uncertain sound, who shall prepare himself to the battle?
-
9
तद्वत्tad·vat जिह्वाभिjih·vā·bhi र्यदिrya·di सुगम्याsu·gam·yā वाक्vāk युष्माभिyuṣ·mā·bhi र्नrna गद्येतgad·ye·ta तर्हिtar·hi यद्yad गद्यतेgad·ya·te तत्tat केनke·na भोत्स्यतेbhot·sya·te? वस्तुतोvas·tu·to यूयंyū·yaṃ दिगालापिनdi·gā·lā·pi·na इवi·va भविष्यथbha·viṣ·ya·tha।
tadvat jihvābhi ryadi sugamyā vāk yuṣmābhi rna gadyeta tarhi yad gadyate tat kena bhotsyate? vastuto yūyaṁ digālāpina iva bhaviṣyatha|
So likewise ye, except ye utter by the tongue words easy to be understood, how shall it be known what is spoken? for ye shall speak into the air.
- 10
-
11
किन्तूक्तेरर्थोkin·tūk·te·rar·tho यदिya·di मयाma·yā नna बुध्यतेbudh·ya·te तर्ह्यहंtar·hya·haṃ वक्त्राvak·trā म्लेच्छmlec·cha इवi·va मंस्येmaṃ·sye वक्तापिvak·tā·pi मयाma·yā म्लेच्छmlec·cha इवi·va मंस्यतेmaṃ·sya·te।
kintūkterartho yadi mayā na budhyate tarhyahaṁ vaktrā mleccha iva maṁsye vaktāpi mayā mleccha iva maṁsyate|
Therefore if I know not the meaning of the voice, I shall be unto him that speaketh a barbarian, and he that speaketh shall be a barbarian unto me.
-
12
तस्माद्tas·mād आत्मिकदायलिप्सवोāt·mi·ka·dā·ya·lip·sa·vo यूयंyū·yaṃ समितेsa·mi·te र्निष्ठार्थंrniṣ·ṭhār·thaṃ प्राप्तबहुवराprāp·ta·ba·hu·va·rā भवितुंbha·vi·tuṃ यतध्वंya·tadh·vaṃ,
tasmād ātmikadāyalipsavo yūyaṁ samite rniṣṭhārthaṁ prāptabahuvarā bhavituṁ yatadhvaṁ,
Even so ye, forasmuch as ye are zealous of spiritual gifts, seek that ye may excel to the edifying of the church.
- 13
-
14
यद्यहंyad·ya·haṃ परभाषयाpa·ra·bhā·ṣa·yā प्रर्थनांprar·tha·nāṃ कुर्य्यांkur·yāṃ तर्हिtar·hi मदीयma·dī·ya आत्माāt·mā प्रार्थयतेprār·tha·ya·te, किन्तुkin·tu ममma·ma बुद्धिbud·dhi र्निष्फलाrniṣ·pha·lā तिष्ठतिtiṣ·ṭha·ti।
yadyahaṁ parabhāṣayā prarthanāṁ kuryyāṁ tarhi madīya ātmā prārthayate, kintu mama buddhi rniṣphalā tiṣṭhati|
For if I pray in an unknown tongue, my spirit prayeth, but my understanding is unfruitful.
-
15
इत्यनेनit·ya·ne·na किंkiṃ करणीयंka·ra·ṇī·yaṃ? अहम्a·ham आत्मनाāt·ma·nā प्रार्थयिष्येprār·tha·yiṣ·ye बुद्ध्यापिbud·dhyā·pi प्रार्थयिष्येprār·tha·yiṣ·ye; अपरंa·pa·raṃ आत्मनाāt·ma·nā गास्यामिgās·yā·mi बुद्ध्यापिbud·dhyā·pi गास्यामिgās·yā·mi।
ityanena kiṁ karaṇīyaṁ? aham ātmanā prārthayiṣye buddhyāpi prārthayiṣye; aparaṁ ātmanā gāsyāmi buddhyāpi gāsyāmi|
What is it then? I will pray with the spirit, and I will pray with the understanding also: I will sing with the spirit, and I will sing with the understanding also.
-
16
त्वंtvaṃ यदात्मनाya·dāt·ma·nā धन्यवादंdhan·ya·vā·daṃ करोषिka·ro·ṣi तदाta·dā यद्yad वदसिva·da·si तद्tad यदिya·di शिष्येनेवोपस्थितेनśiṣ·ye·ne·vo·pas·thi·te·na जनेनja·ne·na नna बुद्ध्यतेbud·dhya·te तर्हिtar·hi तवta·va धन्यवादस्यान्तेdhan·ya·vā·das·yān·te तथास्त्वितिta·thās·tvi·ti तेनte·na वक्तंvak·taṃ कथंka·thaṃ शक्यतेśak·ya·te?
tvaṁ yadātmanā dhanyavādaṁ karoṣi tadā yad vadasi tad yadi śiṣyenevopasthitena janena na buddhyate tarhi tava dhanyavādasyānte tathāstviti tena vaktaṁ kathaṁ śakyate?
Else when thou shalt bless with the spirit, how shall he that occupieth the room of the unlearned say Amen at thy giving of thanks, seeing he understandeth not what thou sayest?
-
17
त्वंtvaṃ सम्यग्sam·yag ईश्वरंīś·va·raṃ धन्यंdhan·yaṃ वदसीतिva·da·sī·ti सत्यंsat·yaṃ तथापिta·thā·pi तत्रtat·ra परस्यpa·ras·ya निष्ठाniṣ·ṭhā नna भवतिbha·va·ti।
tvaṁ samyag īśvaraṁ dhanyaṁ vadasīti satyaṁ tathāpi tatra parasya niṣṭhā na bhavati|
For thou verily givest thanks well, but the other is not edified.
-
18
युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ सर्व्वेभ्योऽहंsar·vebh·yo·haṃ परभाषाभाषणेpa·ra·bhā·ṣā·bhā·ṣa·ṇe समर्थोऽस्मीतिsa·mar·thos·mī·ti कारणाद्kā·ra·ṇād ईश्वरंīś·va·raṃ धन्यंdhan·yaṃ वदामिva·dā·mi;
yuṣmākaṁ sarvvebhyo'haṁ parabhāṣābhāṣaṇe samartho'smīti kāraṇād īśvaraṁ dhanyaṁ vadāmi;
-
19
तथापिta·thā·pi समितौsa·mi·tau परोपदेशार्थंpa·ro·pa·de·śār·thaṃ मयाma·yā कथितानिka·thi·tā·ni पञ्चpañ·ca वाक्यानिvāk·yā·ni वरंva·raṃ नna चca लक्षंlak·ṣaṃ परभाषीयानिpa·ra·bhā·ṣī·yā·ni वाक्यानिvāk·yā·ni।
tathāpi samitau paropadeśārthaṁ mayā kathitāni pañca vākyāni varaṁ na ca lakṣaṁ parabhāṣīyāni vākyāni|
Yet in the church I had rather speak five words with my understanding, that by my voice I might teach others also, than ten thousand words in an unknown tongue.
-
20
हेhe भ्रातरःbhrā·ta·raḥ,यूयंyū·yaṃ बुद्ध्याbud·dhyā बालकाइवbā·la·kā·i·va माmā भूतbhū·ta परन्तुpa·ran·tu दुष्टतयाduṣ·ṭa·ta·yā शिशवइवśi·śa·va·i·va भूत्वाbhūt·vā बुद्ध्याbud·dhyā सिद्धाsid·dhā भवतbha·va·ta।
he bhrātaraḥ,yūyaṁ buddhyā bālakāiva mā bhūta parantu duṣṭatayā śiśava̮iva bhūtvā buddhyā siddhā bhavata|
Brethren, be not children in understanding: howbeit in malice be ye children, but in understanding be men.
-
21
शास्त्रśās·tra इदंi·daṃ लिखितमास्तेli·khi·ta·mās·te, यथाya·thā, इत्यवोचत्it·ya·vo·cat परेशोऽहम्pa·re·śo·ham आभाषिष्यā·bhā·ṣiṣ·ya इमान्i·mān जनान्ja·nān। भाषाभिःbhā·ṣā·bhiḥ परकीयाभिpa·ra·kī·yā·bhi र्वक्त्रैश्चrvak·traiś·ca परदेशिभिःpa·ra·de·śi·bhiḥ। तथाta·thā मयाma·yā कृतेऽपीमेkṛ·te·pī·me नna ग्रहीष्यन्तिgra·hīṣ·yan·ti मद्वचःmad·va·caḥ॥
śāstra idaṁ likhitamāste, yathā, ityavocat pareśo'ham ābhāṣiṣya imān janān| bhāṣābhiḥ parakīyābhi rvaktraiśca paradeśibhiḥ| tathā mayā kṛte'pīme na grahīṣyanti madvacaḥ||
In the law it is written, With men of other tongues and other lips will I speak unto this people; and yet for all that will they not hear me, saith the Lord.
-
22
अतएवa·ta·e·va तत्tat परभाषाभाषणंpa·ra·bhā·ṣā·bhā·ṣa·ṇaṃ अविश्चासिनःa·viś·cā·si·naḥ प्रतिpra·ti चिह्नरूपंcih·na·rū·paṃ भवतिbha·va·ti नna चca विश्वासिनःviś·vā·si·naḥ प्रतिpra·ti; किन्त्वीश्वरीयादेशकथनंkin·tvīś·va·rī·yā·de·śa·ka·tha·naṃ नाविश्वासिनःnā·viś·vā·si·naḥ प्रतिpra·ti तद्tad विश्वासिनःviś·vā·si·naḥ प्रत्येवprat·ye·va।
ataeva tat parabhāṣābhāṣaṇaṁ aviścāsinaḥ prati cihnarūpaṁ bhavati na ca viśvāsinaḥ prati; kintvīśvarīyādeśakathanaṁ nāviśvāsinaḥ prati tad viśvāsinaḥ pratyeva|
Wherefore tongues are for a sign, not to them that believe, but to them that believe not: but prophesying serveth not for them that believe not, but for them which believe.
-
23
समितिभुक्तेषुsa·mi·ti·bhuk·te·ṣu सर्व्वेषुsar·ve·ṣu एकस्मिन्e·kas·min स्थानेsthā·ne मिलित्वाmi·lit·vā परभाषांpa·ra·bhā·ṣāṃ भाषमाणेषुbhā·ṣa·mā·ṇe·ṣu यदिya·di ज्ञानाकाङ्क्षिणोऽविश्वासिनोjñā·nā·kāṅ·kṣi·ṇo·viś·vā·si·no वाvā तत्रागच्छेयुस्तर्हिtat·rā·gac·che·yus·tar·hi युष्मान्yuṣ·mān उन्मत्तान्un·mat·tān किंkiṃ नna वदिष्यन्तिva·diṣ·yan·ti?
samitibhukteṣu sarvveṣu ekasmin sthāne militvā parabhāṣāṁ bhāṣamāṇeṣu yadi jñānākāṅkṣiṇo'viśvāsino vā tatrāgaccheyustarhi yuṣmān unmattān kiṁ na vadiṣyanti?
If therefore the whole church be come together into one place, and all speak with tongues, and there come in those that are unlearned, or unbelievers, will they not say that ye are mad?
-
24
किन्तुkin·tu सर्व्वेष्वीश्वरीयादेशंsar·veṣ·vīś·va·rī·yā·de·śaṃ प्रकाशयत्सुpra·kā·śa·yat·su यद्यविश्वासीyad·ya·viś·vā·sī ज्ञानाकाङ्क्षीjñā·nā·kāṅ·kṣī वाvā कश्चित्kaś·cit तत्रागच्छतिtat·rā·gac·cha·ti तर्हिtar·hi सर्व्वैरेवsar·vai·re·va तस्यtas·ya पापज्ञानंpā·paj·ñā·naṃ परीक्षाpa·rīk·ṣā चca जायतेjā·ya·te,
kintu sarvveṣvīśvarīyādeśaṁ prakāśayatsu yadyaviśvāsī jñānākāṅkṣī vā kaścit tatrāgacchati tarhi sarvvaireva tasya pāpajñānaṁ parīkṣā ca jāyate,
But if all prophesy, and there come in one that believeth not, or one unlearned, he is convinced of all, he is judged of all:
-
25
ततस्तस्यान्तःकरणस्यta·tas·tas·yān·taḥ·ka·ra·ṇas·ya गुप्तकल्पनासुgup·ta·kal·pa·nā·su व्यक्तीभूतासुvyak·tī·bhū·tā·su सोऽधोमुखःso·dho·mu·khaḥ पतन्pa·tan ईश्वरमाराध्यīś·va·ra·mā·rādh·ya युष्मन्मध्यyuṣ·man·madh·ya ईश्वरोīś·va·ro विद्यतेvid·ya·te इतिi·ti सत्यंsat·yaṃ कथामेतांka·thā·me·tāṃ कथयिष्यतिka·tha·yiṣ·ya·ti।
tatastasyāntaḥkaraṇasya guptakalpanāsu vyaktībhūtāsu so'dhomukhaḥ patan īśvaramārādhya yuṣmanmadhya īśvaro vidyate iti satyaṁ kathāmetāṁ kathayiṣyati|
And thus are the secrets of his heart made manifest; and so falling down on his face he will worship God, and report that God is in you of a truth.
-
26
हेhe भ्रातरःbhrā·ta·raḥ, सम्मिलितानांsam·mi·li·tā·nāṃ युष्माकम्yuṣ·mā·kam एकेनe·ke·na गीतम्gī·tam अन्येनोपदेशोऽन्येनan·ye·no·pa·de·śon·ye·na परभाषान्येनpa·ra·bhā·ṣān·ye·na ऐश्वरिकदर्शनम्aiś·va·ri·ka·dar·śa·nam अन्येनार्थबोधकंan·ye·nār·tha·bo·dha·kaṃ वाक्यंvāk·yaṃ लभ्यतेlabh·ya·te किमेतत्ki·me·tat? सर्व्वमेवsar·va·me·va परनिष्ठार्थंpa·ra·niṣ·ṭhār·thaṃ युष्माभिःyuṣ·mā·bhiḥ क्रियतांkri·ya·tāṃ।
he bhrātaraḥ, sammilitānāṁ yuṣmākam ekena gītam anyenopadeśo'nyena parabhāṣānyena aiśvarikadarśanam anyenārthabodhakaṁ vākyaṁ labhyate kimetat? sarvvameva paraniṣṭhārthaṁ yuṣmābhiḥ kriyatāṁ|
How is it then, brethren? when ye come together, every one of you hath a psalm, hath a doctrine, hath a tongue, hath a revelation, hath an interpretation. Let all things be done unto edifying.
-
27
यदिya·di कश्चिद्kaś·cid भाषान्तरंbhā·ṣān·ta·raṃ विवक्षतिvi·vak·ṣa·ti तर्ह्येकस्मिन्tar·hye·kas·min दिनेdi·ne द्विजनेनdvi·ja·ne·na त्रिजनेनtri·ja·ne·na वाvā परभााषाpa·ra·bhā·ā·ṣā कथ्यतांkath·ya·tāṃ तदधिकैर्नta·da·dhi·kair·na कथ्यतांkath·ya·tāṃ तैरपिtai·ra·pi पर्य्यायानुसारात्par·yā·yā·nu·sā·rāt कथ्यतांkath·ya·tāṃ, एकेनe·ke·na चca तदर्थोta·dar·tho बोध्यतांbodh·ya·tāṃ।
yadi kaścid bhāṣāntaraṁ vivakṣati tarhyekasmin dine dvijanena trijanena vā parabhāाṣā kathyatāṁ tadadhikairna kathyatāṁ tairapi paryyāyānusārāt kathyatāṁ, ekena ca tadartho bodhyatāṁ|
If any man speak in an unknown tongue, let it be by two, or at the most by three, and that by course; and let one interpret.
-
28
किन्त्वर्थाभिधायकःkin·tvar·thā·bhi·dhā·ya·kaḥ कोऽपिko·pi यदिya·di नna विद्यतेvid·ya·te तर्हिtar·hi सsa समितौsa·mi·tau वाचंयमःvā·caṃ·ya·maḥ स्थित्वेश्वरायात्मनेsthit·veś·va·rā·yāt·ma·ne चca कथांka·thāṃ कथयतुka·tha·ya·tu।
kintvarthābhidhāyakaḥ ko'pi yadi na vidyate tarhi sa samitau vācaṁyamaḥ sthitveśvarāyātmane ca kathāṁ kathayatu|
But if there be no interpreter, let him keep silence in the church; and let him speak to himself, and to God.
-
29
अपरंa·pa·raṃ द्वौdvau त्रयोtra·yo वेश्वरीयादेशवक्तारःveś·va·rī·yā·de·śa·vak·tā·raḥ स्वंsvaṃ स्वमादेशंsva·mā·de·śaṃ कथयन्तुka·tha·yan·tu तदन्येta·dan·ye चca तंtaṃ विचारयन्तुvi·cā·ra·yan·tu।
aparaṁ dvau trayo veśvarīyādeśavaktāraḥ svaṁ svamādeśaṁ kathayantu tadanye ca taṁ vicārayantu|
Let the prophets speak two or three, and let the other judge.
-
30
किन्तुkin·tu तत्रापरेणtat·rā·pa·re·ṇa केनचित्ke·na·cit जनेनेश्वरीयादेशेja·ne·neś·va·rī·yā·de·śe लब्धेlab·dhe प्रथमेनpra·tha·me·na कथनात्ka·tha·nāt निवर्त्तितव्यंni·var·ti·tav·yaṃ।
kintu tatrāpareṇa kenacit janeneśvarīyādeśe labdhe prathamena kathanāt nivarttitavyaṁ|
If any thing be revealed to another that sitteth by, let the first hold his peace.
-
31
सर्व्वेsar·ve यत्yat शिक्षांśik·ṣāṃ सान्त्वनाञ्चsān·tva·nāñ·ca लभन्तेla·bhan·te तदर्थंta·dar·thaṃ यूयंyū·yaṃ सर्व्वेsar·ve पर्य्यायेणेश्वरीयादेशंpar·yā·ye·ṇeś·va·rī·yā·de·śaṃ कथयितुंka·tha·yi·tuṃ शक्नुथśak·nu·tha।
sarvve yat śikṣāṁ sāntvanāñca labhante tadarthaṁ yūyaṁ sarvve paryyāyeṇeśvarīyādeśaṁ kathayituṁ śaknutha|
For ye may all prophesy one by one, that all may learn, and all may be comforted.
- 32
-
33
यतya·ta ईश्वरःīś·va·raḥ कुशासनजनकोku·śā·sa·na·ja·na·ko नहिna·hi सुशासनजनकsu·śā·sa·na·ja·na·ka एवेतिe·ve·ti पवित्रलोकानांpa·vit·ra·lo·kā·nāṃ सर्व्वसमितिषुsar·va·sa·mi·ti·ṣu प्रकाशतेpra·kā·śa·te।
yata īśvaraḥ kuśāsanajanako nahi suśāsanajanaka eveti pavitralokānāṁ sarvvasamitiṣu prakāśate|
For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints.
-
34
अपरञ्चa·pa·rañ·ca युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ वनिताःva·ni·tāḥ समितिषुsa·mi·ti·ṣu तूष्णीम्भूतास्तिष्ठन्तुtūṣ·ṇīm·bhū·tās·tiṣ·ṭhan·tu यतःya·taḥ शास्त्रलिखितेनśās·tra·li·khi·te·na विधिनाvi·dhi·nā ताःtāḥ कथाप्रचारणात्ka·thāp·ra·cā·ra·ṇāt निवारितास्ताभिni·vā·ri·tās·tā·bhi र्निघ्राभिrnigh·rā·bhi र्भवितव्यंrbha·vi·tav·yaṃ।
aparañca yuṣmākaṁ vanitāḥ samitiṣu tūṣṇīmbhūtāstiṣṭhantu yataḥ śāstralikhitena vidhinā tāḥ kathāpracāraṇāt nivāritāstābhi rnighrābhi rbhavitavyaṁ|
Let your women keep silence in the churches: for it is not permitted unto them to speak; but they are commanded to be under obedience, as also saith the law.
-
35
अतस्ताa·tas·tā यदिya·di किमपिki·ma·pi जिज्ञासन्तेjij·ñā·san·te तर्हिtar·hi गेहेषुge·he·ṣu पतीन्pa·tīn पृच्छन्तुpṛc·chan·tu यतःya·taḥ समितिमध्येsa·mi·ti·madh·ye योषितांyo·ṣi·tāṃ कथाकथनंka·thā·ka·tha·naṃ निन्दनीयंnin·da·nī·yaṃ।
atastā yadi kimapi jijñāsante tarhi geheṣu patīn pṛcchantu yataḥ samitimadhye yoṣitāṁ kathākathanaṁ nindanīyaṁ|
And if they will learn any thing, let them ask their husbands at home: for it is a shame for women to speak in the church.
- 36
-
37
यःyaḥ कश्चिद्kaś·cid आत्मानम्āt·mā·nam ईश्वरीयादेशवक्तारम्īś·va·rī·yā·de·śa·vak·tā·ram आत्मनाविष्टंāt·ma·nā·viṣ·ṭaṃ वाvā मन्यतेman·ya·te सsa युष्मान्yuṣ·mān प्रतिpra·ti मयाma·yā यद्yad यत्yat लिख्यतेlikh·ya·te तत्प्रभुनाज्ञापितम्tat·pra·bhu·nāj·ñā·pi·tam ईत्युररीīt·yu·ra·rī करोतुka·ro·tu।
yaḥ kaścid ātmānam īśvarīyādeśavaktāram ātmanāviṣṭaṁ vā manyate sa yuṣmān prati mayā yad yat likhyate tatprabhunājñāpitam ītyurarī karotu|
If any man think himself to be a prophet, or spiritual, let him acknowledge that the things that I write unto you are the commandments of the Lord.
- 38
-
39
अतएवa·ta·e·va हेhe भ्रातरःbhrā·ta·raḥ, यूयम्yū·yam ईश्वरीयादेशकथनसामर्थ्यंīś·va·rī·yā·de·śa·ka·tha·na·sā·mar·thyaṃ लब्धुंlab·dhuṃ यतध्वंya·tadh·vaṃ परभाषाभाषणमपिpa·ra·bhā·ṣā·bhā·ṣa·ṇa·ma·pi युष्माभिyuṣ·mā·bhi र्नrna निवार्य्यतांni·vār·ya·tāṃ।
ataeva he bhrātaraḥ, yūyam īśvarīyādeśakathanasāmarthyaṁ labdhuṁ yatadhvaṁ parabhāṣābhāṣaṇamapi yuṣmābhi rna nivāryyatāṁ|
Wherefore, brethren, covet to prophesy, and forbid not to speak with tongues.
-
40
सर्व्वकर्म्माणिsar·va·kar·mā·ṇi चca विध्यनुसारतःvidh·ya·nu·sā·ra·taḥ सुपरिपाट्याsu·pa·ri·pāṭ·yā क्रियन्तांkri·yan·tāṃ।
sarvvakarmmāṇi ca vidhyanusārataḥ suparipāṭyā kriyantāṁ|
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.