Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

2 Kings 4 राजावल्या द्वितीयं पुस्तकम् 4

Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425

Old Testament: unproofread OCR. The Sanskrit text was machine-read from scans of the 1848 Calcutta edition and has not been checked by hand, so it contains reading errors. Verses marked Unproofread OCR — may contain errors are the least reliable.

Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    ततःta·taḥ परंpa·raṃ भविष्यद्वादिनांbha·viṣ·yad·vā·di·nāṃ शिष्याणाम्śiṣ·yā·ṇām एकाe·kā योषिद्yo·ṣid इलीशायंilīśāyaṃ प्राचेprāce व्याहरत्vyā·ha·rat, तवta·va दासोdā·so ममma·ma स्वामीsvā·mī गृतःgṛtaḥ सsa परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya भक्तbhak·ta खासीत्khāsīt ततta·ta त्वंtvaṃ जानासिjā·nā·si, इदानीम्i·dā·nīm उत्तमाut·ta·mā ममma·ma दोdo मत्तौmattau निजदासेni·ja·dā·se कर्तुम्kar·tum खगkhaga च्छतिcchati।

    tataḥ paraṃ bhaviṣyadvādināṃ śiṣyāṇām ekā yoṣid ilīśāyaṃ prāce vyāharat, tava dāso mama svāmī gṛtaḥ sa parameśvarasya bhakta khāsīt tata tvaṃ jānāsi, idānīm uttamā mama do mattau nijadāse kartum khaga cchati|

    Now there cried a certain woman of the wives of the sons of the prophets unto Elisha, saying, Thy servant my husband is dead; and thou knowest that thy servant did fear the LORD: and the creditor is come to take unto him my two sons to be bondmen.

  2. 2

    इलीशएवःilīśaevaḥ पपच्छpa·pac·cha मयाma·yā तवta·va कृतेkṛ·te किंkiṃ कत्तेव्यंkattevyaṃ तवta·va गदेgade किंkiṃ विद्यतेvid·ya·te? तन्मांtan·māṃ वदva·da। साsā जगादja·gā·da भाण्डम्bhāṇḍam रवांravāṃ तैलंtai·laṃ विनाvi·nā तवta·va दास्याdāsyā गैgai हेhe नापरंnāparaṃ किमपिki·ma·pi विद्यतेvid·ya·te।

    ilīśaevaḥ papaccha mayā tava kṛte kiṃ kattevyaṃ tava gade kiṃ vidyate? tanmāṃ vada| sā jagāda bhāṇḍam ravāṃ tailaṃ vinā tava dāsyā gai he nāparaṃ kimapi vidyate|

    And Elisha said unto her, What shall I do for thee? tell me, what hast thou in the house? And she said, Thine handmaid hath not any thing in the house, save a pot of oil.

  3. 3

    तदानींta·dā·nīṃ सsa कथयामासka·tha·yā·mā·sa त्वयाtva·yā गत्वाgat·vā बहिःba·hiḥ- दda स्थानाद्sthā·nād अथेतःathetaḥ खौयसमोपवासिभ्यःkhauyasamopavāsibhyaḥ सर्न्वभ्यःsarnvabhyaḥ शरून्यभाजनानिśarūnyabhājanāni याचित्वानोयन्ताम्yācitvānoyantām तान्यल्पानिtānyalpāni नna भवन्तुbha·van·tu।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tadānīṃ sa kathayāmāsa tvayā gatvā bahiḥ- da sthānād athetaḥ khauyasamopavāsibhyaḥ sarnvabhyaḥ śarūnyabhājanāni yācitvānoyantām tānyalpāni na bhavantu|

    Then he said, Go, borrow thee vessels abroad of all thy neighbours, even empty vessels; borrow not a few.

  4. 4

    ततःta·taḥ परंpa·raṃ पुल्लाग्यांpullāgyāṃ सादेsāde निजगेक्ाभ्यन्तरःnijagekābhyantaraḥ गत्वाgat·vā नखnakha द्वारंdvā·raṃ रुद्धाrud·dhā तानिtā·ni सर्व्वाणिsar·vā·ṇi प्राचाणिprācāṇi तैलेनtai·le·na पूय्थेन्तांpūythentāṃ यद्यद्yad·yad भाजनंbhā·ja·naṃ पणेpaṇe तत्tat एक्ek निधोयताच्चnidhoyatācca।

    tataḥ paraṃ pullāgyāṃ sāde nijagekābhyantaraḥ gatvā nakha dvāraṃ ruddhā tāni sarvvāṇi prācāṇi tailena pūythentāṃ yadyad bhājanaṃ paṇe tat ek nidhoyatācca|

    And when thou art come in, thou shalt shut the door upon thee and upon thy sons, and shalt pour out into all those vessels, and thou shalt set aside that which is full.

  5. 5

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ तस्यtas·ya सविधाद्savidhād गत्वाgat·vā तयाta·yā खपुत्नान्यांkhaputnānyāṃ मांmāṃ गेहंge·haṃ प्रविष्टpra·viṣ·ṭa रुडच्चruḍacca ताभ्याच्चानीतेधुtābhyāccānītedhu भाजनेषुbhā·ja·ne·ṣu तैलम्tai·lam चवतारिलंcavatārilaṃ।

    anantaraṃ tasya savidhād gatvā tayā khaputnānyāṃ māṃ gehaṃ praviṣṭa ruḍacca tābhyāccānītedhu bhājaneṣu tailam cavatārilaṃ|

    So she went from him, and shut the door upon her and upon her sons, who brought the vessels to her; and she poured out.

  6. 6

    अनन्तरanantara सर्व्वेषुsar·ve·ṣu भाजनेषुbhā·ja·ne·ṣu पूर्णषुpūrṇaṣu साsā तयोरेकंtayorekaṃ युन्तंyuntaṃ बभाषेba·bhā·ṣe, त्वम्tvam खपरमेकंkhaparamekaṃ भाजनंbhā·ja·naṃ रोहिrohi ततःta·taḥ सsa जगाद्ja·gād भाजनमपरंbhājanamaparaṃ नास्तिnās·ti तसमात्tasamāt तेलखावाtelakhāvā विररामvirarāma।

    anantara sarvveṣu bhājaneṣu pūrṇaṣu sā tayorekaṃ yuntaṃ babhāṣe, tvam khaparamekaṃ bhājanaṃ rohi tataḥ sa jagād bhājanamaparaṃ nāsti tasamāt telakhāvā virarāma|

    And it came to pass, when the vessels were full, that she said unto her son, Bring me yet a vessel. And he said unto her, There is not a vessel more. And the oil stayed.

  7. 7

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ साsā गत्वेश्चरोवलेकंgatveścarovalekaṃ वार्त्तांvār·tāṃ व्याचचच्षेvyācacacṣe। ततta·ta: सsa उदितवान्u·di·ta·vān त्वंtvaṃ गत्वाgat·vā तैलtai·la विक्रीयvik·rī·ya चरणcaraṇa परिशोधयpa·ri·śo·dha·ya अपरंa·pa·raṃ तदवशिरंनtadavaśiraṃna त्वंtvaṃ त्वदीयतनयोtvadīyatanayo चca जीवनjī·va·na।

    anantaraṃ sā gatveścarovalekaṃ vārttāṃ vyācacacṣe| tata: sa uditavān tvaṃ gatvā taila vikrīya caraṇa pariśodhaya aparaṃ tadavaśiraṃna tvaṃ tvadīyatanayo ca jīvana|

    Then she came and told the man of God. And he said, Go, sell the oil, and pay thy debt, and live thou and thy children of the rest.

  8. 8

    अपरम्a·pa·ram एकदाe·ka·dā इलोशायेilośāye मरूनेमंmarūnemaṃ समितेsa·mi·te तत्रत्याtat·rat·yā काचिद्kā·cid धनवतोdha·na·va·to नारीnā·rī सविनयंsa·vi·na·yaṃ तंtaṃ भोजनायbho·ja·nā·ya निमन्लयामासnimanlayāmāsa। अनन्तरंa·nan·ta·raṃ सsa यतिya·ti वारान्vā·rān तेनte·na वत्सनाvatsanā गतवान्ga·ta·vān ततिta·ti वारान्vā·rān भोजनायbho·ja·nā·ya तत्tat स्थानंsthā·naṃ गतवान्ga·ta·vān।

    aparam ekadā ilośāye marūnemaṃ samite tatratyā kācid dhanavato nārī savinayaṃ taṃ bhojanāya nimanlayāmāsa| anantaraṃ sa yati vārān tena vatsanā gatavān tati vārān bhojanāya tat sthānaṃ gatavān|

    And it fell on a day, that Elisha passed to Shunem, where was a great woman; and she constrained him to eat bread. And so it was, that as oft as he passed by, he turned in thither to eat bread.

  9. 9

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ साsā नारोnāro निजंni·jaṃ पतिंpa·tiṃ याचष्टyācaṣṭa पश्यpaś·ya योऽयंyo'yaṃ नशोऽसमाकंnaśo'samākaṃ सविधेनsavidhena नित्यंnit·yaṃ गतागतंgatāgataṃ करोतिka·ro·ti मयाma·yā बुध्यतेbudh·ya·te सsa ईश्वरस्यīś·va·ras·ya पवित्रोpa·vit·ro लोकःlo·kaḥ।

    anantaraṃ sā nāro nijaṃ patiṃ yācaṣṭa paśya yo'yaṃ naśo'samākaṃ savidhena nityaṃ gatāgataṃ karoti mayā budhyate sa īśvarasya pavitro lokaḥ|

    And she said unto her husband, Behold now, I perceive that this is an holy man of God, which passeth by us continually.

  10. 10

    अतस्तस्यa·tas·tas·ya निमित्तम्ni·mit·tam चावाभ्यांcāvābhyāṃ भित्तेरुपरिbhitterupari च्तुनंctunaṃ केद्मेकंkedmekaṃ निस्मींnismīṃ यतांyatāṃ तन्मध्येtan·madh·ye पथpatha भोजनासनंbho·ja·nā·sa·naṃ पीठासनंpīṭhāsanaṃ दीपटच्तच्चdīpaṭactacca निधीयतांni·dhī·ya·tāṃ सोऽखन्िवेशनमso'khaniveśanama आगत्यā·gat·ya तस्मिन्tas·min स्थानेsthā·ne वसतुvasatu।

    Unproofread OCR — may contain errors

    atastasya nimittam cāvābhyāṃ bhitterupari ctunaṃ kedmekaṃ nismīṃ yatāṃ tanmadhye patha bhojanāsanaṃ pīṭhāsanaṃ dīpaṭactacca nidhīyatāṃ so'khaniveśanama āgatya tasmin sthāne vasatu|

    Let us make a little chamber, I pray thee, on the wall; and let us set for him there a bed, and a table, and a stool, and a candlestick: and it shall be, when he cometh to us, that he shall turn in thither.

  11. 11

    रुकस्सिन्rukassin दिनdi·na इलोशायेनilośāyena तत्tat स्थानंsthā·naṃ गत्वाgat·vā तत्tat कोko प्रविश्यpra·viś·ya शयनेśa·ya·ne कृतेkṛ·te सsa निजदासंni·ja·dā·saṃ गक्षसिंgakṣasiṃ

    rukassin dina ilośāyena tat sthānaṃ gatvā tat ko praviśya śayane kṛte sa nijadāsaṃ gakṣasiṃ

    And it fell on a day, that he came thither, and he turned into the chamber, and lay there.

  12. 12

    आचम्ācam त्वtva तांtāṃ श्रूनेमीयाम्śrūnemīyām आङ्यāṅya। ततस्तेनाज्ञतायांtatastenājñatāyāṃ तस्यांtas·yāṃ नार्य्योnār·yo तस्यtas·ya सम्मुखेsam·mu·khe तिष्टन्त्याम्tiṣṭantyām इलीशयोilīśayo गेहge·ha सिंsiṃ याजदहारyājadahāra,

    Unproofread OCR — may contain errors

    ācam tva tāṃ śrūnemīyām āṅya| tatastenājñatāyāṃ tasyāṃ nāryyo tasya sammukhe tiṣṭantyām ilīśayo geha siṃ yājadahāra,

    And he said to Gehazi his servant, Call this Shunammite. And when he had called her, she stood before him.

  13. 13

    त्वयाtva·yā साsā भाव्यतांbhāv·ya·tāṃ, पश्यpaś·ya त्वयावयोtvayāvayo निमित्तम्ni·mit·tam एतानिe·tā·ni चिन्तितानिcintitāni, अधुनाa·dhu·nā तवta·va निमित्तम्ni·mit·tam आवाभ्यांā·vābh·yāṃ किंkiṃ कर्त्रkartra? तवta·va कृतेkṛ·te नरपतेःnarapateḥ सेनापतेsenāpate यौyau सविधेsa·vi·dhe किचित्kicit प्रार्थनीयंprārthanīyaṃ किंkiṃ विद्यतेvid·ya·te? साsā भाषितवतिbhā·ṣi·ta·va·ti, मयाma·yā निजलोकानांni·ja·lo·kā·nāṃ मध्येmadh·ye मुखम्mu·kham उष्यतेuṣyate।

    tvayā sā bhāvyatāṃ, paśya tvayāvayo nimittam etāni cintitāni, adhunā tava nimittam āvābhyāṃ kiṃ kartra? tava kṛte narapateḥ senāpate yau savidhe kicit prārthanīyaṃ kiṃ vidyate? sā bhāṣitavati, mayā nijalokānāṃ madhye mukham uṣyate|

    And he said unto him, Say now unto her, Behold, thou hast been careful for us with all this care; what is to be done for thee? wouldest thou be spoken for to the king, or to the captain of the host? And she answered, I dwell among mine own people.

  14. 14

    अनन्तरमanantarama सलीश्ायेsalīśāye बभाषेba·bhā·ṣe तस्याःtas·yāḥ कृतेkṛ·te किंkiṃ कर्त्रkartra तताta·tā गेहसिनाgehasinā प्रतिगदितंpratigaditaṃ साsā निष्यच्लाniṣyaclā तस्याःtas·yāḥ पतिखpatikha दद्धाइस्तिdaddhāisti।

    anantarama salīśāye babhāṣe tasyāḥ kṛte kiṃ kartra tatā gehasinā pratigaditaṃ sā niṣyaclā tasyāḥ patikha daddhāisti|

    And he said, What then is to be done for her? And Gehazi answered, Verily she hath no child, and her husband is old.

  15. 15

    इलीशायःilīśāyaḥ कथयामांसkathayāmāṃsa त्वtva ताम्tām आज्ञयājñaya।

    Unproofread OCR — may contain errors

    ilīśāyaḥ kathayāmāṃsa tva tām ājñaya|

    And he said, Call her. And when he had called her, she stood in the door.

  16. 16

    ततस्तेनाह्नतायांtatastenāhnatāyāṃ तस्यांtas·yāṃ द्वारेdvā·re तिछन्याम्tichanyām इलोछायilochāya ऊचिवानūcivāna रखकवत्सरात्rakhakavatsarāt परम्pa·ram एतस्मिन्e·tas·min ऋतोṛto त्वयाtva·yā तनयंta·na·yaṃ कोडkoḍa कारिष्यतेkā·riṣ·ya·te किन्तुkin·tu साsā बभाषेba·bhā·ṣe देde ममma·ma परमोpa·ra·mo देde ङंखरोयलोकṅaṃkharoyaloka तन्नीtannī तन्नीtannī, निजदासींnijadāsīṃ प्रतिpra·ti मृषाभार्तीँंmṛṣābhārtī~ṃ नna भवान्bha·vān भाषतांbhāṣatāṃ।

    tatastenāhnatāyāṃ tasyāṃ dvāre tichanyām ilochāya ūcivāna rakhakavatsarāt param etasmin ṛto tvayā tanayaṃ koḍa kāriṣyate kintu sā babhāṣe de mama paramo de ṅaṃkharoyaloka tannī tannī, nijadāsīṃ prati mṛṣābhārtī~ṃ na bhavān bhāṣatāṃ|

    And he said, About this season, according to the time of life, thou shalt embrace a son. And she said, Nay, my lord, thou man of God, do not lie unto thine handmaid.

  17. 17

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ साsā नारीnā·rī गभिणीgabhiṇī श्रूत्वेलोष्णयस्यśrūtveloṣṇayasya वाक्यानुसारात्vākyānusārāt संवत्सरात्saṃvatsarāt परंpa·raṃ तस्मिन्tas·min टतोṭato पुनंpunaṃ पसुपुवेpasupuve।

    anantaraṃ sā nārī gabhiṇī śrūtveloṣṇayasya vākyānusārāt saṃvatsarāt paraṃ tasmin ṭato punaṃ pasupuve|

    And the woman conceived, and bare a son at that season that Elisha had said unto her, according to the time of life.

  18. 18

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ सsa बालकःbā·la·kaḥ कमणाkamaṇā दिंdiṃ पाप्येकस्मिन्pāpyekasmin दिनेdi·ne निजतातस्यnijatātasya समीपेsa·mī·pe शस्यच्छेदकानांśasyacchedakānāṃ मध्यंmadh·yaṃ जगामja·gā·ma।

    anantaraṃ sa bālakaḥ kamaṇā diṃ pāpyekasmin dine nijatātasya samīpe śasyacchedakānāṃ madhyaṃ jagāma|

    And when the child was grown, it fell on a day, that he went out to his father to the reapers.

  19. 19

    ततःta·taḥ परpara तातम्tā·tam उद्दिश्यud·diś·ya काkā समsama मस्तकंmas·ta·kaṃ दाdā ममma·ma मस्तकम्mastakam रतिrati तेनte·na विलपितेvilapite सsa तरुणंtaruṇaṃ दासमेकंdā·sa·me·kaṃ व्याहरत्vyā·ha·rat,

    tataḥ para tātam uddiśya kā sama mastakaṃ dā mama mastakam rati tena vilapite sa taruṇaṃ dāsamekaṃ vyāharat,

    And he said unto his father, My head, my head. And he said to a lad, Carry him to his mother.

  20. 20

    रुतस्यrutasya मातुःmā·tuḥ समीपम्sa·mī·pam र्नंrnaṃ वडvaḍa। अनन्तरंa·nan·ta·raṃ सsa तेनोादुद्यtenoādudya मातुःmā·tuḥ समीपंsa·mī·paṃ नीताnī·tā मध्याङृकालंmadhyāṅṛkālaṃ यावत्yā·vat मातुरुरिmātururi

    Unproofread OCR — may contain errors

    rutasya mātuḥ samīpam rnaṃ vaḍa| anantaraṃ sa tenoādudya mātuḥ samīpaṃ nītā madhyāṅṛkālaṃ yāvat mātururi

    And when he had taken him, and brought him to his mother, he sat on her knees till noon, and then died.

  21. 21

    उपविश्यu·pa·viś·ya ममारma·mā·ra तदानींta·dā·nīṃ साsā तंtaṃ गरटद्धीत्वाgaraṭaddhītvā गत्वेश्रीयलाकस्यgatveśrīyalākasya खद्वायांkhadvāyāṃ शाययित्वाśā·ya·yit·vā दारःdāraḥ रुद्धाrud·dhā चca वह्हिराजगामvahhirājagāma।

    Unproofread OCR — may contain errors

    upaviśya mamāra tadānīṃ sā taṃ garaṭaddhītvā gatveśrīyalākasya khadvāyāṃ śāyayitvā dāraḥ ruddhā ca vahhirājagāma|

    And she went up, and laid him on the bed of the man of God, and shut the door upon him, and went out.

  22. 22

    खपरःkhaparaḥ दूतेनdū·te·na निजंni·jaṃ पतिंpa·tiṃ बभाषेba·bhā·ṣe त्वयाtva·yā तरुणानाम्taruṇānām एकोe·ko जनja·na र्काrkā गर्दभीgardabhī चca ममma·ma सन्निधिंsan·ni·dhiṃ पेष्येताम्peṣyetām अदइम्adaim ईश्वरीयīśvarīya लोlo कस्यkas·ya समीपंsa·mī·paṃ त्वरितंtvaritaṃ गत्वाgat·vā पुनरागमिष्यामिpu·na·rā·ga·miṣ·yā·mi।

    khaparaḥ dūtena nijaṃ patiṃ babhāṣe tvayā taruṇānām eko jana rkā gardabhī ca mama sannidhiṃ peṣyetām adaim īśvarīya lo kasya samīpaṃ tvaritaṃ gatvā punarāgamiṣyāmi|

    And she called unto her husband, and said, Send me, I pray thee, one of the young men, and one of the asses, that I may run to the man of God, and come again.

  23. 23

    ततःta·taḥ सsa प्रोवाचpro·vā·ca, तस्यtas·ya सविधम्savidham द्यdya त्वयाtva·yā कुतोku·to यास्यतेyās·ya·te अद्यामावास्याadyāmāvāsyā नहिna·hi विश्रामदिनमपिviśrāmadinamapi नदिnadi। साsā व्याचचच्तेvyācacacte मङ्गलंmaṅ·ga·laṃ भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    tataḥ sa provāca, tasya savidham dya tvayā kuto yāsyate adyāmāvāsyā nahi viśrāmadinamapi nadi| sā vyācacacte maṅgalaṃ bhaviṣyati|

    And he said, Wherefore wilt thou go to him to day? it is neither new moon, nor sabbath. And she said, It shall be well.

  24. 24

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ साsā गद्दभींgaddabhīṃ सच्जयित्वाsacjayitvā निजदासंni·ja·dā·saṃ जगादja·gā·da त्वtva गददभींgadadabhīṃ चालयन्cālayan व्रजvra·ja मत्तोmat·to निद्शमप्राप्यnidśamaprāpya ममma·ma गमनंga·ma·naṃ शिथिलंśithilaṃ माmā कुरुku·ru।

    anantaraṃ sā gaddabhīṃ sacjayitvā nijadāsaṃ jagāda tva gadadabhīṃ cālayan vraja matto nidśamaprāpya mama gamanaṃ śithilaṃ mā kuru|

    Then she saddled an ass, and said to her servant, Drive, and go forward; slack not thy riding for me, except I bid thee.

  25. 25

    अपरःa·pa·raḥ तस्यांtas·yāṃ गत्वाgat·vā कर्म्मिलपव्वेंतkarmilapavveṃta रंश्वरीयलाकस्यraṃśvarīyalākasya समीपम्sa·mī·pam उपस्थितायाम्u·pas·thi·tā·yām ईश्वरीयलेकः' किन्िदूkinidū टूरात्ṭūrāt तांtāṃ विलोक्यvi·lok·ya निजदासंni·ja·dā·saṃ गेदसिंgedasiṃ जगादja·gā·da पश्यामिpaś·yā·mi साsā स्ूनेमीयाsūnemīyā।

    aparaḥ tasyāṃ gatvā karmmilapavveṃta raṃśvarīyalākasya samīpam upasthitāyām īśvarīyalekaḥ' kinidū ṭūrāt tāṃ vilokya nijadāsaṃ gedasiṃ jagāda paśyāmi sā sūnemīyā|

    So she went and came unto the man of God to mount Carmel. And it came to pass, when the man of God saw her afar off, that he said to Gehazi his servant, Behold, yonder is that Shunammite:

  26. 26

    त्वंtvaṃ तांtāṃ साक्षात्sāk·ṣāt कत्त' चाषcāṣa, तवta·va मङ्गलंmaṅ·ga·laṃ विद्यतेvid·ya·te? तवta·va खामिनखkhāminakha मङ्गलंmaṅ·ga·laṃ विद्यतेvid·ya·te? तवta·va बालकस्यbā·la·kas·ya मङ्गलंmaṅ·ga·laṃ विद्यतvid·ya·ta इत्याटच्छखityāṭacchakha। तेनte·na तस्मिन्tas·min कृतेkṛ·te साsā प्रद्यवादीत्pradyavādīt मङ्गलंmaṅ·ga·laṃ विद्यतेvid·ya·te।

    tvaṃ tāṃ sākṣāt katta' cāṣa, tava maṅgalaṃ vidyate? tava khāminakha maṅgalaṃ vidyate? tava bālakasya maṅgalaṃ vidyata ityāṭacchakha| tena tasmin kṛte sā pradyavādīt maṅgalaṃ vidyate|

    Run now, I pray thee, to meet her, and say unto her, Is it well with thee? is it well with thy husband? is it well with the child? And she answered, It is well.

  27. 27

    किन्तुkin·tu श््लिचयślicaya ईश्वरीयलोकस्यīśvarīyalokasya सविधम्savidham उपस्थायu·pas·thā·ya साsā तस्यtas·ya पादोpā·do दधारda·dhā·ra। ततस्तांtatastāṃ दda वयितुंvayituṃ गेहसिgehasi निकटंni·ka·ṭaṃ जगामja·gā·ma, किन्त्वोखसीयलोकkintvokhasīyaloka उक्तवान्uk·ta·vān ख्नांkhnāṃ तद्tad अनुजानीदियतanujānīdiyata रतस्थाratasthā अन्तःकरणंantaḥkaraṇaṃ शोकाकुलमास्तेśokākulamāste परमेश्वरpa·ra·meś·va·ra खkha मत्तस्तत्mattastat प्रच्छाद्यpracchādya मांmāṃ नna ज्ञापितवान्jñā·pi·ta·vān।

    kintu ślicaya īśvarīyalokasya savidham upasthāya sā tasya pādo dadhāra| tatastāṃ da vayituṃ gehasi nikaṭaṃ jagāma, kintvokhasīyaloka uktavān khnāṃ tad anujānīdiyata ratasthā antaḥkaraṇaṃ śokākulamāste parameśvara kha mattastat pracchādya māṃ na jñāpitavān|

    And when she came to the man of God to the hill, she caught him by the feet: but Gehazi came near to thrust her away. And the man of God said, Let her alone; for her soul is vexed within her: and the LORD hath hid it from me, and hath not told me.

  28. 28

    तदानींta·dā·nīṃ साsā नारीnā·rī वयाचचच्तेvayācacacte मयाma·yā निजप्रभुतःnijaprabhutaḥ किंkiṃ पुत्रोput·ro याचितःyācitaḥ? किच्नkicna मांmāṃ

    tadānīṃ sā nārī vayācacacte mayā nijaprabhutaḥ kiṃ putro yācitaḥ? kicna māṃ

    Then she said, Did I desire a son of my lord? did I not say, Do not deceive me?

  29. 29

    नna वच्चयेतिvaccayeti मयाma·yā किंkiṃ नादितंnāditaṃ? तदानीम्ta·dā·nīm इलीश्येनilīśyena गेहसिgehasi वयेदतःvayedataḥ, त्वंtvaṃ नडकटिnaḍakaṭi भूत्वाbhūt·vā इस्तेनistena ममैतत्ma·mai·tat लगुडंlaguḍaṃ गृgṛ दत्वाdat·vā जजjaja केनचित्ke·na·cit साक्षात्sāk·ṣāt छतस्तंchatastaṃ नna नमस्कुरुna·mas·ku·ru कोनापिkonāpi नमस्कतन्तंnamaskatantaṃ किमपिki·ma·pi नna प्रतिवदprativada तस्यtas·ya

    Unproofread OCR — may contain errors

    na vaccayeti mayā kiṃ nāditaṃ? tadānīm ilīśyena gehasi vayedataḥ, tvaṃ naḍakaṭi bhūtvā istena mamaitat laguḍaṃ gṛ datvā jaja kenacit sākṣāt chatastaṃ na namaskuru konāpi namaskatantaṃ kimapi na prativada tasya

    Then he said to Gehazi, Gird up thy loins, and take my staff in thine hand, and go thy way: if thou meet any man, salute him not; and if any salute thee, answer him not again: and lay my staff upon the face of the child.

  30. 30

    बालकस्यbā·la·kas·ya वदva·da नापरिnāpari ममैतत्ma·mai·tat लगुडंlaguḍaṃ निधेnidhe चca।

    Unproofread OCR — may contain errors

    bālakasya vada nāpari mamaitat laguḍaṃ nidhe ca|

    And the mother of the child said, As the LORD liveth, and as thy soul liveth, I will not leave thee. And he arose, and followed her.

  31. 31

    बालकंस्छbālakaṃscha पटःpaṭaḥ कथयामासka·tha·yā·mā·sa परमे्रोparamero यद्यमराोyadyamarāo भवेत्bha·vet, भवतःbha·va·taḥ प्राणाprā·ṇā यदिya·di सजीवाsa·jī·vā भवेयुस्तद्धिbhaveyustaddhi भवान्bha·vān मयाma·yā नna परित्यच्यतेparityacyate।

    bālakaṃscha paṭaḥ kathayāmāsa paramero yadyamarāo bhavet, bhavataḥ prāṇā yadi sajīvā bhaveyustaddhi bhavān mayā na parityacyate|

    And Gehazi passed on before them, and laid the staff upon the face of the child; but there was neither voice, nor hearing. Wherefore he went again to meet him, and told him, saying, The child is not awaked.

  32. 32

    ततःta·taḥ सsa उत्थायut·thā·ya तस्याःtas·yāḥ पश्चात्paś·cāt जग्मिवान्jagmivān इत्यनन्तरोityanantaro गेदसिनाgedasinā तथोरमरेऽग्रेtathoramare'gre गत्वाgat·vā बालकस्यbā·la·kas·ya

    tataḥ sa utthāya tasyāḥ paścāt jagmivān ityanantaro gedasinā tathoramare'gre gatvā bālakasya

    And when Elisha was come into the house, behold, the child was dead, and laid upon his bed.

  33. 33

    वदनेva·da·ne लगुडेlaguḍe निहितेnihite शब्दश्धेतनाśabdaśdhetanā वाvā तस्यtas·ya नna बभूवba·bhū·va, तस्माद्tas·mād गेदसिनाgedasinā तंtaṃ साक्षात्sāk·ṣāt कनkana समीयsamīya सsa ऊचेūce, बालकाbā·la·kā नna प्रबुद्धprabuddha इतिi·ti। अनन्तरम्a·nan·ta·ram सलीशवेनsalīśavena गेंgeṃ प्रविश्यpra·viś·ya सsa बालकाbā·la·kā गृतःgṛtaḥ स्वस्यsvas·ya शयनीयेśayanīye शयानश्चेतिśayānaśceti टछंṭachaṃ। अतःa·taḥ सsa एकाकीe·kā·kī तस्यtas·ya समीपsa·mī·pa पविश्यpa·viś·ya द्वारंdvā·raṃ संरुध्यsaṃrudhya परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya सन्निधाsannidhā प्राथनांprā·tha·nāṃ चकारca·kā·ra।

    Unproofread OCR — may contain errors

    vadane laguḍe nihite śabdaśdhetanā vā tasya na babhūva, tasmād gedasinā taṃ sākṣāt kana samīya sa ūce, bālakā na prabuddha iti| anantaram salīśavena geṃ praviśya sa bālakā gṛtaḥ svasya śayanīye śayānaśceti ṭachaṃ| ataḥ sa ekākī tasya samīpa paviśya dvāraṃ saṃrudhya parameśvarasya sannidhā prāthanāṃ cakāra|

    He went in therefore, and shut the door upon them twain, and prayed unto the LORD.

  34. 34

    अपरंa·pa·raṃ शय्याम्śayyām खारुह्यkhāruhya बालकस्यापरिbālakasyāpari शयित्वाśa·yit·vā तस्यtas·ya वदनोापरिvadanoāpari निजंni·jaṃ वदनंva·da·naṃ तस्यtas·ya लाचनयोारूपरिlācanayoārūpari निजेni·je लोचनेlo·ca·ne तस्यtas·ya करयेखापरिkarayekhāpari निजेni·je करोka·ro समपयन्samapayan स्वयंsva·yaṃ बालक्स्योपरिbālaksyopari लम्बमानाlambamānā बभूवba·bhū·va तताta·tā बालकस्यbā·la·kas·ya गारेgāre तापोtā·po भवितुम्bha·vi·tum आरेभेā·re·bhe।

    aparaṃ śayyām khāruhya bālakasyāpari śayitvā tasya vadanoāpari nijaṃ vadanaṃ tasya lācanayoārūpari nije locane tasya karayekhāpari nije karo samapayan svayaṃ bālaksyopari lambamānā babhūva tatā bālakasya gāre tāpo bhavitum ārebhe|

    And he went up, and lay upon the child, and put his mouth upon his mouth, and his eyes upon his eyes, and his hands upon his hands: and he stretched himself upon the child; and the flesh of the child waxed warm.

  35. 35

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ साऽवर्यsā'varya कोषस्यkoṣasya ततta·ta इतोi·to बनामbanāma, पुनरारुह्यpunarāruhya चca तस्योपरिtas·yo·pa·ri लम्बमानाlambamānā बभूवba·bhū·va। तताta·tā बालकःbā·la·kaḥ सप्तवारान्saptavārān चुतंcutaṃ कृत्वाkṛt·vā लोचनेlo·ca·ne उदमोलत्udamolat।

    anantaraṃ sā'varya koṣasya tata ito banāma, punarāruhya ca tasyopari lambamānā babhūva| tatā bālakaḥ saptavārān cutaṃ kṛtvā locane udamolat|

    Then he returned, and walked in the house to and fro; and went up, and stretched himself upon him: and the child sneezed seven times, and the child opened his eyes.

  36. 36

    तदानींta·dā·nīṃ सsa गेदसिंgedasiṃ ममाद्यma·mād·ya व्याचचकच्तेvyācacakacte त्वंtvaṃ तांtāṃ ूनेमीयाम्ūnemīyām आकृयākṛya ततःta·taḥ साsā तेनाइताtenāitā तस्यtas·ya सविधम्savidham आजगामā·ja·gā·ma, ततःta·taḥ सsa उदितवान्u·di·ta·vān त्वंtvaṃ निजंni·jaṃ तनयंta·na·yaṃ गृहाणgṛ·hā·ṇa।

    tadānīṃ sa gedasiṃ mamādya vyācacakacte tvaṃ tāṃ ūnemīyām ākṛya tataḥ sā tenāitā tasya savidham ājagāma, tataḥ sa uditavān tvaṃ nijaṃ tanayaṃ gṛhāṇa|

    And he called Gehazi, and said, Call this Shunammite. So he called her. And when she was come in unto him, he said, Take up thy son.

  37. 37

    तदानींta·dā·nīṃ साभ्यन्तरंsābhyantaraṃ समीयsamīya तस्यtas·ya चरणयोःca·ra·ṇa·yoḥ पतित्वाpa·tit·vā प्रणनामpra·ṇa·nā·ma तताta·tā निजंni·jaṃ पुन्नpunna वहन्तोva·han·to बहिba·hi जंगामjaṃgāma।

    tadānīṃ sābhyantaraṃ samīya tasya caraṇayoḥ patitvā praṇanāma tatā nijaṃ punna vahanto bahi jaṃgāma|

    Then she went in, and fell at his feet, and bowed herself to the ground, and took up her son, and went out.

  38. 38

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram इलीशायःilīśāyaḥ पुनव्वारंpunavvāraṃ गिलगलंgilagalaṃ जगामja·gā·ma। तस्मिन्tas·min समयेsa·ma·ye जनपदेjanapade दुभिंच्तम्dubhiṃctam आसात्āsāt, अपरंa·pa·raṃ भविष्यद्वादिनांbha·viṣ·yad·vā·di·nāṃ शिष्येषुśiṣ·ye·ṣu तस्यtas·ya सम्मृखsammṛkha उपविष्टेषुupaviṣṭeṣu सsa निजदासंni·ja·dā·saṃ समादिशत्sa·mā·di·śat इत्it पाकभाजनम्pākabhājanam च्षारोप्येतेषांcṣāropyeteṣāṃ भविष्यद्ादिनांbhaviṣyadādināṃ शिष्याणांśiṣ·yā·ṇāṃ कृतेkṛ·te भच्छंbhacchaṃ पचpaca।

    anantaram ilīśāyaḥ punavvāraṃ gilagalaṃ jagāma| tasmin samaye janapade dubhiṃctam āsāt, aparaṃ bhaviṣyadvādināṃ śiṣyeṣu tasya sammṛkha upaviṣṭeṣu sa nijadāsaṃ samādiśat it pākabhājanam cṣāropyeteṣāṃ bhaviṣyadādināṃ śiṣyāṇāṃ kṛte bhacchaṃ paca|

    And Elisha came again to Gilgal: and there was a dearth in the land; and the sons of the prophets were sitting before him: and he said unto his servant, Set on the great pot, and seethe pottage for the sons of the prophets.

  39. 39

    तदानोंta·dā·noṃ तेषाम्te·ṣām एकाe·kā जनःja·naḥ कातिkāti संग्रहीतुंsaṃ·gra·hī·tuṃ क्षेत्रंkṣet·raṃ गत्वाgat·vā वन्याम्vanyām इवारुलतांivārulatāṃ प्राप्यprāp·ya तस्याःtas·yāḥ परpara वस्त्रंvas·traṃ परिपूय्यानीयparipūyyānīya तानिtā·ni खण्डयित्वाkhaṇ·ḍa·yit·vā पाकस्थाल्यांpākasthālyāṃ निदधेni·da·dhe किन्तुkin·tu तानिtā·ni किंkiṃ तत्tat तेte नाज्ञायतnājñāyata।

    tadānoṃ teṣām ekā janaḥ kāti saṃgrahītuṃ kṣetraṃ gatvā vanyām ivārulatāṃ prāpya tasyāḥ para vastraṃ paripūyyānīya tāni khaṇḍayitvā pākasthālyāṃ nidadhe kintu tāni kiṃ tat te nājñāyata|

    And one went out into the field to gather herbs, and found a wild vine, and gathered thereof wild gourds his lap full, and came and shred them into the pot of pottage: for they knew them not.

  40. 40

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ लाकानांlā·kā·nāṃ भोजनांbhojanāṃ परिवेषणेpariveṣaṇe कृतेkṛ·te तेte शाकम्śākam अखाद्याचेःखरेणakhādyāceḥkhareṇa व्याचचच्तिरvyācacactira देde र्रोयलाकrroyalāka पाकस्थाल्यांpākasthālyāṃ गृव्युरास्तेgṛvyurāste ततस्तेta·tas·te तट्taṭ भाक्तbhākta नापारयन्nāpārayan।

    anantaraṃ lākānāṃ bhojanāṃ pariveṣaṇe kṛte te śākam akhādyāceḥkhareṇa vyācacactira de rroyalāka pākasthālyāṃ gṛvyurāste tataste taṭ bhākta nāpārayan|

    So they poured out for the men to eat. And it came to pass, as they were eating of the pottage, that they cried out, and said, O thou man of God, there is death in the pot. And they could not eat thereof.

  41. 41

    तदानींta·dā·nīṃ सsa उदितवान्u·di·ta·vān किचिद्kicid गेधूमचुणेम्gedhūmacuṇem आनयतā·na·ya·ta ततःta·taḥ सsa पाकस्थाल्यांpākasthālyāṃ तन्निक्षिप्यtannikṣipya जगादja·gā·da लकानांlakānāṃ कृतेkṛ·te परिवेषणंpariveṣaṇaṃ कुरुku·ru तेte तत्tat भुञ्जतांbhuñ·ja·tāṃ। ततःta·taḥ पाकस्थाल्यांpākasthālyāṃ किचिदपिkicidapi नाशnāśa भस्bhas खतिषत्khatiṣat।

    tadānīṃ sa uditavān kicid gedhūmacuṇem ānayata tataḥ sa pākasthālyāṃ tannikṣipya jagāda lakānāṃ kṛte pariveṣaṇaṃ kuru te tat bhuñjatāṃ| tataḥ pākasthālyāṃ kicidapi nāśa bhas khatiṣat|

    But he said, Then bring meal. And he cast it into the pot; and he said, Pour out for the people, that they may eat. And there was no harm in the pot.

  42. 42

    नन्तरम्nantaram एकाe·kā लोकाlo·kā वालvāla शालिशायाःśāliśāyāḥ प्रथमशस्यस्यprathamaśasyasya पूपान्pū·pān अर्थतोar·tha·to यवस्यyavasya विंश्रतिपूपान्viṃśratipūpān वस्त्रपुटकेvastrapuṭake चca श्रस्यमञ्चरीरीखरीवलाकायśrasyamañcarīrīkharīvalākāya दातुम्dā·tum निनायni·nā·ya ततta·ta इलीशायilīśāya अचचच्तेacacacte एतानिe·tā·ni लेाकेभ्योleākebhyo विश्राण्यviś·rāṇ·ya तेte भुञ्जतांbhuñ·ja·tāṃ।

    nantaram ekā lokā vāla śāliśāyāḥ prathamaśasyasya pūpān arthato yavasya viṃśratipūpān vastrapuṭake ca śrasyamañcarīrīkharīvalākāya dātum nināya tata ilīśāya acacacte etāni leākebhyo viśrāṇya te bhuñjatāṃ|

    And there came a man from Baal-shalisha, and brought the man of God bread of the firstfruits, twenty loaves of barley, and full ears of corn in the husk thereof. And he said, Give unto the people, that they may eat.

  43. 43

    ततस्तस्यta·tas·tas·ya परिचारकpa·ri·cā·ra·ka उदितवान्u·di·ta·vān मयाma·yā किंkiṃ एतलाकेभ्यetalākebhya तत्tat परिवेघयिष्यतेpariveghayiṣyate सsa पुनव्वीरंpunavvīraṃ व्ाजद्धारvājaddhāra तानिtā·ni मनुष्येभ्योma·nuṣ·yebh·yo वितरvi·ta·ra तेte भुज्यन्तांbhujyantāṃ यतःya·taḥ परमेश्वरेणpa·ra·meś·va·re·ṇa निगद्यतेnigadyate तेषुte·ṣu भुक्तवतसखपिbhuktavatasakhapi तस्यtas·ya कििदवशिंkiidavaśiṃ स्थास्यतिsthās·ya·ti।

    tatastasya paricāraka uditavān mayā kiṃ etalākebhya tat pariveghayiṣyate sa punavvīraṃ vājaddhāra tāni manuṣyebhyo vitara te bhujyantāṃ yataḥ parameśvareṇa nigadyate teṣu bhuktavatasakhapi tasya kiidavaśiṃ sthāsyati|

    And his servitor said, What, should I set this before an hundred men? He said again, Give the people, that they may eat: for thus saith the LORD, They shall eat, and shall leave thereof.

  44. 44

    तस्मात्tas·māt तेनte·na तेषांte·ṣāṃ समक्षंsa·mak·ṣaṃ तेषुte·ṣu निदितेषुniditeṣu परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya वचनानुसारात्vacanānusārāt सर्व्वेषुsar·ve·ṣu भुक्तवतखपिbhuktavatakhapi किच्िर्kicir अवशिष्टंa·va·śiṣ·ṭaṃ तथ्योtathyo। लla

    tasmāt tena teṣāṃ samakṣaṃ teṣu niditeṣu parameśvarasya vacanānusārāt sarvveṣu bhuktavatakhapi kicir avaśiṣṭaṃ tathyo| la

    So he set it before them, and they did eat, and left thereof, according to the word of the LORD.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.