Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
Acts 16 प्रेरितानां कर्म्मणामाख्यानं 16
Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425262728
Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940 · Hide pronunciation
Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.
-
1
पौलोpau·lo दर्ब्बीलुस्त्रानगरयोरुपस्थितोभवत्dar·bī·lus·trā·na·ga·ra·yo·ru·pas·thi·to·bha·vat तत्रtat·ra तीमथियनामाtī·ma·thi·ya·nā·mā शिष्यśiṣ·ya एकe·ka आसीत्ā·sīt; सsa विश्वासिन्याviś·vā·sin·yā यिहूदीयायाyi·hū·dī·yā·yā योषितोyo·ṣi·to गर्ब्भजातःgar·bbha·jā·taḥ किन्तुkin·tu तस्यtas·ya पितान्यदेशीयलोकःpi·tān·ya·de·śī·ya·lo·kaḥ।
paulo darbbīlustrānagarayorupasthitobhavat tatra tīmathiyanāmā śiṣya eka āsīt; sa viśvāsinyā yihūdīyāyā yoṣito garbbhajātaḥ kintu tasya pitānyadeśīyalokaḥ|
Then came he to Derbe and Lystra: and, behold, a certain disciple was there, named Timotheus, the son of a certain woman, which was a Jewess, and believed; but his father was a Greek:
-
2
सsa जनोja·no लुस्त्राlus·trā-इकनियनगरस्थानांi·ka·ni·ya·na·ga·ras·thā·nāṃ भ्रातृणांbhrā·tṛ·ṇāṃ समीपेपिsa·mī·pe·pi सुख्यातिमान्sukh·yā·ti·mān आसीत्ā·sīt।
sa jano lustrā-ikaniyanagarasthānāṁ bhrātṛṇāṁ samīpepi sukhyātimān āsīt|
Which was well reported of by the brethren that were at Lystra and Iconium.
-
3
पौलस्तंpau·las·taṃ स्वसङ्गिनंsva·saṅ·gi·naṃ कर्त्तुंkar·tuṃ मतिंma·tiṃ कृत्वाkṛt·vā तंtaṃ गृहीत्वाgṛ·hīt·vā तद्देशनिवासिनांtad·de·śa·ni·vā·si·nāṃ यिहूदीयानाम्yi·hū·dī·yā·nām अनुरोधात्a·nu·ro·dhāt तस्यtas·ya त्वक्छेदंtvak·che·daṃ कृतवान्kṛ·ta·vān यतस्तस्यya·tas·tas·ya पिताpi·tā भिन्नदेशीयलोकbhin·na·de·śī·ya·lo·ka इतिi·ti सर्व्वैरज्ञायतsar·vai·raj·ñā·ya·ta।
paulastaṁ svasaṅginaṁ karttuṁ matiṁ kṛtvā taṁ gṛhītvā taddeśanivāsināṁ yihūdīyānām anurodhāt tasya tvakchedaṁ kṛtavān yatastasya pitā bhinnadeśīyaloka iti sarvvairajñāyata|
Him would Paul have to go forth with him; and took and circumcised him because of the Jews which were in those quarters: for they knew all that his father was a Greek.
-
4
ततःta·taḥ परंpa·raṃ तेte नगरेna·ga·re नगरेna·ga·re भ्रमित्वाbhra·mit·vā यिरूशालमस्थैःyi·rū·śā·la·mas·thaiḥ प्रेरितैpre·ri·tai र्लोकप्राचीनैश्चrlo·kap·rā·cī·naiś·ca निरूपितंni·rū·pi·taṃ यद्yad व्यवस्थापत्रंvya·vas·thā·pat·raṃ तदनुसारेणाचरितुंta·da·nu·sā·re·ṇā·ca·ri·tuṃ लोकेभ्यस्तद्lo·kebh·yas·tad दत्तवन्तःdat·ta·van·taḥ।
tataḥ paraṁ te nagare nagare bhramitvā yirūśālamasthaiḥ preritai rlokaprācīnaiśca nirūpitaṁ yad vyavasthāpatraṁ tadanusāreṇācarituṁ lokebhyastad dattavantaḥ|
And as they went through the cities, they delivered them the decrees for to keep, that were ordained of the apostles and elders which were at Jerusalem.
-
5
तेनैवte·nai·va सर्व्वेsar·ve धर्म्मसमाजाःdhar·ma·sa·mā·jāḥ ख्रीष्टधर्म्मेkhrīṣ·ṭa·dhar·me सुस्थिराःsus·thi·rāḥ सन्तःsan·taḥ प्रतिदिनंpra·ti·di·naṃ वर्द्धिताvar·ddhi·tā अभवन्a·bha·van।
tenaiva sarvve dharmmasamājāḥ khrīṣṭadharmme susthirāḥ santaḥ pratidinaṁ varddhitā abhavan|
And so were the churches established in the faith, and increased in number daily.
-
6
तेषुte·ṣu फ्रुगियागालातियादेशमध्येनphru·gi·yā·gā·lā·ti·yā·de·śa·madh·ye·na गतेषुga·te·ṣu सत्सुsat·su पवित्रpa·vit·ra आत्माāt·mā तान्tān आशियादेशेā·śi·yā·de·śe कथांka·thāṃ प्रकाशयितुंpra·kā·śa·yi·tuṃ प्रतिषिद्धवान्pra·ti·ṣid·dha·vān।
teṣu phrugiyāgālātiyādeśamadhyena gateṣu satsu pavitra ātmā tān āśiyādeśe kathāṁ prakāśayituṁ pratiṣiddhavān|
Now when they had gone throughout Phrygia and the region of Galatia, and were forbidden of the Holy Ghost to preach the word in Asia,
-
7
तथाta·thā मुसियादेशmu·si·yā·de·śa उपस्थायu·pas·thā·ya बिथुनियांbi·thu·ni·yāṃ गन्तुंgan·tuṃ तैरुद्योगेtai·rud·yo·ge कृतेkṛ·te आत्माāt·mā तान्tān नान्वमन्यतnān·va·man·ya·ta।
tathā musiyādeśa upasthāya bithuniyāṁ gantuṁ tairudyoge kṛte ātmā tān nānvamanyata|
After they were come to Mysia, they assayed to go into Bithynia: but the Spirit suffered them not.
- 8
-
9
रात्रौrāt·rau पौलःpau·laḥ स्वप्नेsvap·ne दृष्टवान्dṛṣ·ṭa·vān एकोe·ko माकिदनियलोकस्तिष्ठन्mā·ki·da·ni·ya·lo·kas·tiṣ·ṭhan विनयंvi·na·yaṃ कृत्वाkṛt·vā तस्मैtas·mai कथयतिka·tha·ya·ti, माकिदनियादेशम्mā·ki·da·ni·yā·de·śam आगत्यास्मान्ā·gat·yās·mān उपकुर्व्वितिu·pa·kur·vi·ti।
rātrau paulaḥ svapne dṛṣṭavān eko mākidaniyalokastiṣṭhan vinayaṁ kṛtvā tasmai kathayati, mākidaniyādeśam āgatyāsmān upakurvviti|
And a vision appeared to Paul in the night; There stood a man of Macedonia, and prayed him, saying, Come over into Macedonia, and help us.
-
10
तस्येत्थंtas·yet·thaṃ स्वप्नदर्शनात्svap·na·dar·śa·nāt प्रभुस्तद्देशीयलोकान्pra·bhus·tad·de·śī·ya·lo·kān प्रतिpra·ti सुसंवादंsu·saṃ·vā·daṃ प्रचारयितुम्pra·cā·ra·yi·tum अस्मान्as·mān आहूयतीतिā·hū·ya·tī·ti निश्चितंniś·ci·taṃ बुद्ध्वाbud·dhvā वयंva·yaṃ तूर्णंtūr·ṇaṃ माकिदनियादेशंmā·ki·da·ni·yā·de·śaṃ गन्तुम्gan·tum उद्योगम्ud·yo·gam अकुर्म्मa·kur·ma।
tasyetthaṁ svapnadarśanāt prabhustaddeśīyalokān prati susaṁvādaṁ pracārayitum asmān āhūyatīti niścitaṁ buddhvā vayaṁ tūrṇaṁ mākidaniyādeśaṁ gantum udyogam akurmma|
And after he had seen the vision, immediately we endeavoured to go into Macedonia, assuredly gathering that the Lord had called us for to preach the gospel unto them.
-
11
ततःta·taḥ परंpa·raṃ वयंva·yaṃ त्रोयानगराद्tro·yā·na·ga·rād प्रस्थायpras·thā·ya ऋजुमार्गेणṛ·ju·mār·ge·ṇa सामथ्राकियोपद्वीपेनsā·math·rā·ki·yo·pad·vī·pe·na गत्वाgat·vā परेऽहनिpa·re·ha·ni नियापलिनगरni·yā·pa·li·na·ga·ra उपस्थिताःu·pas·thi·tāḥ।
tataḥ paraṁ vayaṁ troyānagarād prasthāya ṛjumārgeṇa sāmathrākiyopadvīpena gatvā pare'hani niyāpalinagara upasthitāḥ|
Therefore loosing from Troas, we came with a straight course to Samothracia, and the next day to Neapolis;
-
12
तस्माद्tas·mād गत्वाgat·vā माकिदनियान्तर्व्वर्त्तिmā·ki·da·ni·yān·tar·var·ti रोमीयवसतिस्थानंro·mī·ya·va·sa·tis·thā·naṃ यत्yat फिलिपीनामप्रधाननगरंphi·li·pī·nā·map·ra·dhā·na·na·ga·raṃ तत्रोपस्थायtat·ro·pas·thā·ya कतिपयदिनानिka·ti·pa·ya·di·nā·ni तत्रtat·ra स्थितवन्तःsthi·ta·van·taḥ।
tasmād gatvā mākidaniyāntarvvartti romīyavasatisthānaṁ yat philipīnāmapradhānanagaraṁ tatropasthāya katipayadināni tatra sthitavantaḥ|
And from thence to Philippi, which is the chief city of that part of Macedonia, and a colony: and we were in that city abiding certain days.
-
13
विश्रामवारेviś·rā·ma·vā·re नगराद्na·ga·rād बहिba·hi र्गत्वाrgat·vā नदीतटेna·dī·ta·ṭe यत्रyat·ra प्रार्थनाचारprār·tha·nā·cā·ra आसीत्ā·sīt तत्रोपविश्यtat·ro·pa·viś·ya समागताsa·mā·ga·tā नारीःnā·rīḥ प्रतिpra·ti कथांka·thāṃ प्राचारयामprā·cā·ra·yā·ma।
viśrāmavāre nagarād bahi rgatvā nadītaṭe yatra prārthanācāra āsīt tatropaviśya samāgatā nārīḥ prati kathāṁ prācārayāma|
And on the sabbath we went out of the city by a river side, where prayer was wont to be made; and we sat down, and spake unto the women which resorted thither.
-
14
ततःta·taḥ थुयातीरानगरीयाthu·yā·tī·rā·na·ga·rī·yā धूषराम्बरविक्रायिणीdhū·ṣa·rām·ba·ra·vik·rā·yi·ṇī लुदियानामिकाlu·di·yā·nā·mi·kā याyā ईश्वरसेविकाīś·va·ra·se·vi·kā योषित्yo·ṣit श्रोत्रीणांśrot·rī·ṇāṃ मध्यmadh·ya आसीत्ā·sīt तयाta·yā पौलोक्तवाक्यानिpau·lok·ta·vāk·yā·ni यद्yad गृह्यन्तेgṛh·yan·te तदर्थंta·dar·thaṃ प्रभुस्तस्याpra·bhus·tas·yā मनोद्वारंma·nod·vā·raṃ मुक्तवान्muk·ta·vān।
tataḥ thuyātīrānagarīyā dhūṣarāmbaravikrāyiṇī ludiyānāmikā yā īśvarasevikā yoṣit śrotrīṇāṁ madhya āsīt tayā pauloktavākyāni yad gṛhyante tadarthaṁ prabhustasyā manodvāraṁ muktavān|
And a certain woman named Lydia, a seller of purple, of the city of Thyatira, which worshipped God, heard us: whose heart the Lord opened, that she attended unto the things which were spoken of Paul.
-
15
अतःa·taḥ साsā योषित्yo·ṣit सपरिवाराsa·pa·ri·vā·rā मज्जिताmaj·ji·tā सतीsa·tī विनयंvi·na·yaṃ कृत्वाkṛt·vā कथितवतीka·thi·ta·va·tī, युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ विचाराद्vi·cā·rād यदिya·di प्रभौpra·bhau विश्वासिनीviś·vā·si·nī जाताहंjā·tā·haṃ तर्हिtar·hi ममma·ma गृहम्gṛ·ham आगत्यā·gat·ya तिष्ठतtiṣ·ṭha·ta। इत्थंit·thaṃ साsā यत्नेनास्मान्yat·ne·nās·mān अस्थापयत्as·thā·pa·yat।
ataḥ sā yoṣit saparivārā majjitā satī vinayaṁ kṛtvā kathitavatī, yuṣmākaṁ vicārād yadi prabhau viśvāsinī jātāhaṁ tarhi mama gṛham āgatya tiṣṭhata| itthaṁ sā yatnenāsmān asthāpayat|
And when she was baptized, and her household, she besought us, saying, If ye have judged me to be faithful to the Lord, come into my house, and abide there. And she constrained us.
-
16
यस्याyas·yā गणनयाga·ṇa·na·yā तदधिपतीनांta·da·dhi·pa·tī·nāṃ बहुधनोपार्जनंba·hu·dha·no·pār·ja·naṃ जातंjā·taṃ तादृशीtā·dṛ·śī गणकभूतग्रस्ताga·ṇa·ka·bhū·tag·ras·tā काचनkā·ca·na दासीdā·sī प्रार्थनास्थानगमनकालprār·tha·nās·thā·na·ga·ma·na·kā·la आगत्यास्मान्ā·gat·yās·mān साक्षात्sāk·ṣāt कृतवतीkṛ·ta·va·tī।
yasyā gaṇanayā tadadhipatīnāṁ bahudhanopārjanaṁ jātaṁ tādṛśī gaṇakabhūtagrastā kācana dāsī prārthanāsthānagamanakāla āgatyāsmān sākṣāt kṛtavatī|
And it came to pass, as we went to prayer, a certain damsel possessed with a spirit of divination met us, which brought her masters much gain by soothsaying:
-
17
सास्माकंsās·mā·kaṃ पौलस्यpau·las·ya चca पश्चाद्paś·cād एत्यet·ya प्रोच्चैःproc·caiḥ कथामिमांka·thā·mi·māṃ कथितवतीka·thi·ta·va·tī, मनुष्याma·nuṣ·yā एतेe·te सर्व्वोपरिस्थस्येश्वरस्यsar·vo·pa·ris·thas·yeś·va·ras·ya सेवकाःse·va·kāḥ सन्तोऽस्मान्san·tos·mān प्रतिpra·ti परित्राणस्यpa·rit·rā·ṇas·ya मार्गंmār·gaṃ प्रकाशयन्तिpra·kā·śa·yan·ti।
sāsmākaṁ paulasya ca paścād etya proccaiḥ kathāmimāṁ kathitavatī, manuṣyā ete sarvvoparisthasyeśvarasya sevakāḥ santo'smān prati paritrāṇasya mārgaṁ prakāśayanti|
The same followed Paul and us, and cried, saying, These men are the servants of the most high God, which shew unto us the way of salvation.
-
18
साsā कन्याkan·yā बहुदिनानिba·hu·di·nā·ni तादृशम्tā·dṛ·śam अकरोत्a·ka·rot तस्मात्tas·māt पौलोpau·lo दुःखितःduḥ·khi·taḥ सन्san मुखंmu·khaṃ परावर्त्यpa·rā·var·tya तंtaṃ भूतमवदद्bhū·ta·ma·va·dad, अहंa·haṃ यीशुख्रीष्टस्यyī·śukh·rīṣ·ṭas·ya नाम्नाnām·nā त्वामाज्ञापयामिtvā·māj·ñā·pa·yā·mi त्वमस्याtva·mas·yā बहिर्गच्छba·hir·gac·cha; तेनैवte·nai·va तत्क्षणात्tat·kṣa·ṇāt सsa भूतस्तस्याbhū·tas·tas·yā बहिर्गतःba·hir·ga·taḥ।
sā kanyā bahudināni tādṛśam akarot tasmāt paulo duḥkhitaḥ san mukhaṁ parāvartya taṁ bhūtamavadad, ahaṁ yīśukhrīṣṭasya nāmnā tvāmājñāpayāmi tvamasyā bahirgaccha; tenaiva tatkṣaṇāt sa bhūtastasyā bahirgataḥ|
And this did she many days. But Paul, being grieved, turned and said to the spirit, I command thee in the name of Jesus Christ to come out of her. And he came out the same hour.
-
19
ततःta·taḥ स्वेषांsve·ṣāṃ लाभस्यlā·bhas·ya प्रत्याशाprat·yā·śā विफलाvi·pha·lā जातेतिjā·te·ti विलोक्यvi·lok·ya तस्याःtas·yāḥ प्रभवःpra·bha·vaḥ पौलंpau·laṃ सीलञ्चsī·lañ·ca धृत्वाकृष्यdhṛt·vā·kṛṣ·ya विचारस्थानेऽधिपतीनांvi·cā·ras·thā·ne·dhi·pa·tī·nāṃ समीपम्sa·mī·pam आनयन्ā·na·yan।
tataḥ sveṣāṁ lābhasya pratyāśā viphalā jāteti vilokya tasyāḥ prabhavaḥ paulaṁ sīlañca dhṛtvākṛṣya vicārasthāne'dhipatīnāṁ samīpam ānayan|
And when her masters saw that the hope of their gains was gone, they caught Paul and Silas, and drew them into the marketplace unto the rulers,
-
20
ततःta·taḥ शासकानांśā·sa·kā·nāṃ निकटंni·ka·ṭaṃ नीत्वाnīt·vā रोमिलोकाro·mi·lo·kā वयम्va·yam अस्माकंas·mā·kaṃ यद्yad व्यवहरणंvya·va·ha·ra·ṇaṃ ग्रहीतुम्gra·hī·tum आचरितुञ्चā·ca·ri·tuñ·ca निषिद्धंni·ṣid·dhaṃ,
tataḥ śāsakānāṁ nikaṭaṁ nītvā romilokā vayam asmākaṁ yad vyavaharaṇaṁ grahītum ācarituñca niṣiddhaṁ,
And brought them to the magistrates, saying, These men, being Jews, do exceedingly trouble our city,
-
21
इमेi·me यिहूदीयलोकाःyi·hū·dī·ya·lo·kāḥ सन्तोपिsan·to·pi तदेवta·de·va शिक्षयित्वाśik·ṣa·yit·vā नगरेऽस्माकम्na·ga·res·mā·kam अतीवa·tī·va कलहंka·la·haṃ कुर्व्वन्तिkur·van·ti,
ime yihūdīyalokāḥ santopi tadeva śikṣayitvā nagare'smākam atīva kalahaṁ kurvvanti,
And teach customs, which are not lawful for us to receive, neither to observe, being Romans.
-
22
इतिi·ti कथितेka·thi·te सतिsa·ti लोकनिवहस्तयोःlo·ka·ni·va·has·ta·yoḥ प्रातिकूल्येनोदतिष्ठत्prā·ti·kūl·ye·no·da·tiṣ·ṭhat तथाta·thā शासकास्तयोśā·sa·kās·ta·yo र्वस्त्राणिrvas·trā·ṇi छित्वाchit·vā वेत्राघातंvet·rā·ghā·taṃ कर्त्तुम्kar·tum आज्ञापयन्āj·ñā·pa·yan।
iti kathite sati lokanivahastayoḥ prātikūlyenodatiṣṭhat tathā śāsakāstayo rvastrāṇi chitvā vetrāghātaṁ karttum ājñāpayan|
And the multitude rose up together against them: and the magistrates rent off their clothes, and commanded to beat them.
-
23
अपरंa·pa·raṃ तेte तौtau बहुba·hu प्रहार्य्यpra·hār·ya त्वमेतौtva·me·tau कारांkā·rāṃ नीत्वाnīt·vā सावधानंsā·va·dhā·naṃ रक्षयेतिrak·ṣa·ye·ti कारारक्षकम्kā·rā·rak·ṣa·kam आदिशन्ā·di·śan।
aparaṁ te tau bahu prahāryya tvametau kārāṁ nītvā sāvadhānaṁ rakṣayeti kārārakṣakam ādiśan|
And when they had laid many stripes upon them, they cast them into prison, charging the jailor to keep them safely:
-
24
इत्थम्it·tham आज्ञांāj·ñāṃ प्राप्यprāp·ya सsa तावभ्यन्तरस्थकारांtā·vabh·yan·ta·ras·tha·kā·rāṃ नीत्वाnīt·vā पादेषुpā·de·ṣu पादपाशीभिpā·da·pā·śī·bhi र्बद्ध्वाrbad·dhvā स्थापितावान्sthā·pi·tā·vān।
ittham ājñāṁ prāpya sa tāvabhyantarasthakārāṁ nītvā pādeṣu pādapāśībhi rbaddhvā sthāpitāvān|
Who, having received such a charge, thrust them into the inner prison, and made their feet fast in the stocks.
-
25
अथa·tha निशीथसमयेni·śī·tha·sa·ma·ye पौलसीलावीश्वरमुद्दिश्यpau·la·sī·lā·vīś·va·ra·mud·diś·ya प्राथनांprā·tha·nāṃ गानञ्चgā·nañ·ca कृतवन्तौkṛ·ta·van·tau, कारास्थिताkā·rās·thi·tā लोकाश्चlo·kāś·ca तदशृण्वन्ta·da·śṛṇ·van
atha niśīthasamaye paulasīlāvīśvaramuddiśya prāthanāṁ gānañca kṛtavantau, kārāsthitā lokāśca tadaśṛṇvan
And at midnight Paul and Silas prayed, and sang praises unto God: and the prisoners heard them.
-
26
तदाकस्मात्ta·dā·kas·māt महान्ma·hān भूमिकम्पोऽभवत्bhū·mi·kam·po·bha·vat तेनte·na भित्तिमूलेनbhit·ti·mū·le·na सहsa·ha काराkā·rā कम्पिताभूत्kam·pi·tā·bhūt तत्क्षणात्tat·kṣa·ṇāt सर्व्वाणिsar·vā·ṇi द्वाराणिdvā·rā·ṇi मुक्तानिmuk·tā·ni जातानिjā·tā·ni सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ बन्धनानिban·dha·nā·ni चca मुक्तानिmuk·tā·ni।
tadākasmāt mahān bhūmikampo'bhavat tena bhittimūlena saha kārā kampitābhūt tatkṣaṇāt sarvvāṇi dvārāṇi muktāni jātāni sarvveṣāṁ bandhanāni ca muktāni|
And suddenly there was a great earthquake, so that the foundations of the prison were shaken: and immediately all the doors were opened, and every one’s bands were loosed.
-
27
अतएवa·ta·e·va कारारक्षकोkā·rā·rak·ṣa·ko निद्रातोnid·rā·to जागरित्वाjā·ga·rit·vā कारायाkā·rā·yā द्वाराणिdvā·rā·ṇi मुक्तानिmuk·tā·ni दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā बन्दिलोकाःban·di·lo·kāḥ पलायिताpa·lā·yi·tā इत्यनुमायit·ya·nu·mā·ya कोषात्ko·ṣāt खङ्गंkhaṅ·gaṃ बहिःba·hiḥ कृत्वात्मघातंkṛt·vāt·ma·ghā·taṃ कर्त्तुम्kar·tum उद्यतःud·ya·taḥ।
ataeva kārārakṣako nidrāto jāgaritvā kārāyā dvārāṇi muktāni dṛṣṭvā bandilokāḥ palāyitā ityanumāya koṣāt khaṅgaṁ bahiḥ kṛtvātmaghātaṁ karttum udyataḥ|
And the keeper of the prison awaking out of his sleep, and seeing the prison doors open, he drew out his sword, and would have killed himself, supposing that the prisoners had been fled.
-
28
किन्तुkin·tu पौलःpau·laḥ प्रोच्चैस्तमाहूयproc·cais·ta·mā·hū·ya कथितवान्ka·thi·ta·vān पश्यpaś·ya वयंva·yaṃ सर्व्वेऽत्रास्महेsar·vet·rās·ma·he, त्वंtvaṃ निजप्राणहिंसांni·jap·rā·ṇa·hiṃ·sāṃ माकार्षीःmā·kār·ṣīḥ।
kintu paulaḥ proccaistamāhūya kathitavān paśya vayaṁ sarvve'trāsmahe, tvaṁ nijaprāṇahiṁsāṁ mākārṣīḥ|
But Paul cried with a loud voice, saying, Do thyself no harm: for we are all here.
-
29
तदाta·dā प्रदीपम्pra·dī·pam आनेतुम्ā·ne·tum उक्त्वाuk·tvā सsa कम्पमानःkam·pa·mā·naḥ सन्san उल्लम्प्याभ्यन्तरम्ul·lam·pyābh·yan·ta·ram आगत्यā·gat·ya पौलसीलयोःpau·la·sī·la·yoḥ पादेषुpā·de·ṣu पतितवान्pa·ti·ta·vān।
tadā pradīpam ānetum uktvā sa kampamānaḥ san ullampyābhyantaram āgatya paulasīlayoḥ pādeṣu patitavān|
Then he called for a light, and sprang in, and came trembling, and fell down before Paul and Silas,
-
30
पश्चात्paś·cāt सsa तौtau बहिरानीयba·hi·rā·nī·ya पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān हेhe महेच्छौma·hec·chau परित्राणंpa·rit·rā·ṇaṃ प्राप्तुंprāp·tuṃ मयाma·yā किंkiṃ कर्त्तव्यंkar·tav·yaṃ?
paścāt sa tau bahirānīya pṛṣṭavān he mahecchau paritrāṇaṁ prāptuṁ mayā kiṁ karttavyaṁ?
And brought them out, and said, Sirs, what must I do to be saved?
-
31
पश्चात्paś·cāt तौtau स्वगृहमानीयsva·gṛ·ha·mā·nī·ya तयोःta·yoḥ सम्मुखेsam·mu·khe खाद्यद्रव्याणिkhād·yad·rav·yā·ṇi स्थापितवान्sthā·pi·ta·vān तथाta·thā सsa स्वयंsva·yaṃ तदीयाःta·dī·yāḥ सर्व्वेsar·ve परिवाराश्चेश्वरेpa·ri·vā·rāś·ceś·va·re विश्वसन्तःviś·va·san·taḥ सानन्दिताsā·nan·di·tā अभवन्a·bha·van।
paścāt tau svagṛhamānīya tayoḥ sammukhe khādyadravyāṇi sthāpitavān tathā sa svayaṁ tadīyāḥ sarvve parivārāśceśvare viśvasantaḥ sānanditā abhavan|
And they said, Believe on the Lord Jesus Christ, and thou shalt be saved, and thy house.
- 32
-
33
तथाta·thā रात्रेस्तस्मिन्नेवrāt·res·tas·min·ne·va दण्डेdaṇ·ḍe सsa तौtau गृहीत्वाgṛ·hīt·vā तयोःta·yoḥ प्रहाराणांpra·hā·rā·ṇāṃ क्षतानिkṣa·tā·ni प्रक्षालितवान्prak·ṣā·li·ta·vān ततःta·taḥ सsa स्वयंsva·yaṃ तस्यtas·ya सर्व्वेsar·ve परिजनाश्चpa·ri·ja·nāś·ca मज्जिताmaj·ji·tā अभवन्a·bha·van।
tathā rātrestasminneva daṇḍe sa tau gṛhītvā tayoḥ prahārāṇāṁ kṣatāni prakṣālitavān tataḥ sa svayaṁ tasya sarvve parijanāśca majjitā abhavan|
And he took them the same hour of the night, and washed their stripes; and was baptized, he and all his, straightway.
-
34
पश्चात्paś·cāt तौtau स्वगृहमानीयsva·gṛ·ha·mā·nī·ya तयोःta·yoḥ सम्मुखेsam·mu·khe खाद्यद्रव्याणिkhād·yad·rav·yā·ṇi स्थापितवान्sthā·pi·ta·vān तथाta·thā सsa स्वयंsva·yaṃ तदीयाःta·dī·yāḥ सर्व्वेsar·ve परिवाराश्चेश्वरेpa·ri·vā·rāś·ceś·va·re विश्वसन्तःviś·va·san·taḥ सानन्दिताsā·nan·di·tā अभवन्a·bha·van।
paścāt tau svagṛhamānīya tayoḥ sammukhe khādyadravyāṇi sthāpitavān tathā sa svayaṁ tadīyāḥ sarvve parivārāśceśvare viśvasantaḥ sānanditā abhavan|
And when he had brought them into his house, he set meat before them, and rejoiced, believing in God with all his house.
-
35
दिनdi·na उपस्थितेu·pas·thi·te तौtau लोकौlo·kau मोचयेतिmo·ca·ye·ti कथांka·thāṃ कथयितुंka·tha·yi·tuṃ शासकाःśā·sa·kāḥ पदातिगणंpa·dā·ti·ga·ṇaṃ प्रेषितवन्तःpre·ṣi·ta·van·taḥ।
dina upasthite tau lokau mocayeti kathāṁ kathayituṁ śāsakāḥ padātigaṇaṁ preṣitavantaḥ|
And when it was day, the magistrates sent the serjeants, saying, Let those men go.
-
36
ततःta·taḥ कारारक्षकःkā·rā·rak·ṣa·kaḥ पौलायpau·lā·ya तांtāṃ वार्त्तांvār·tāṃ कथितवान्ka·thi·ta·vān युवांyu·vāṃ त्याजयितुंtyā·ja·yi·tuṃ शासकाśā·sa·kā लोकानlo·kā·na प्रेषितवन्तpre·ṣi·ta·van·ta इदानींi·dā·nīṃ युवांyu·vāṃ बहिba·hi र्भूत्वाrbhūt·vā कुशलेनku·śa·le·na प्रतिष्ठेतांpra·tiṣ·ṭhe·tāṃ।
tataḥ kārārakṣakaḥ paulāya tāṁ vārttāṁ kathitavān yuvāṁ tyājayituṁ śāsakā lokāna preṣitavanta idānīṁ yuvāṁ bahi rbhūtvā kuśalena pratiṣṭhetāṁ|
And the keeper of the prison told this saying to Paul, The magistrates have sent to let you go: now therefore depart, and go in peace.
-
37
किन्तुkin·tu पौलस्तान्pau·las·tān अवदत्a·va·dat रोमिलोकयोरावयोःro·mi·lo·ka·yo·rā·va·yoḥ कमपिka·ma·pi दोषम्do·ṣam नna निश्चित्यniś·cit·ya सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ समक्षम्sa·mak·ṣam आवांā·vāṃ कशयाka·śa·yā ताडयित्वाtā·ḍa·yit·vā कारायांkā·rā·yāṃ बद्धवन्तbad·dha·van·ta इदानींi·dā·nīṃ किमावांki·mā·vāṃ गुप्तंgup·taṃ विस्त्रक्ष्यन्तिvis·trak·ṣyan·ti? तन्नtan·na भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti, स्वयमागत्यावांsva·ya·mā·gat·yā·vāṃ बहिःba·hiḥ कृत्वाkṛt·vā नयन्तुna·yan·tu।
kintu paulastān avadat romilokayorāvayoḥ kamapi doṣam na niścitya sarvveṣāṁ samakṣam āvāṁ kaśayā tāḍayitvā kārāyāṁ baddhavanta idānīṁ kimāvāṁ guptaṁ vistrakṣyanti? tanna bhaviṣyati, svayamāgatyāvāṁ bahiḥ kṛtvā nayantu|
But Paul said unto them, They have beaten us openly uncondemned, being Romans, and have cast us into prison; and now do they thrust us out privily? nay verily; but let them come themselves and fetch us out.
-
38
तदाta·dā पदातिभिःpa·dā·ti·bhiḥ शासकेभ्यśā·sa·kebh·ya एतद्वार्त्तायांe·tad·vār·tā·yāṃ कथितायांka·thi·tā·yāṃ तौtau रोमिलोकावितिro·mi·lo·kā·vi·ti कथांka·thāṃ श्रुत्वाśrut·vā तेte भीताःbhī·tāḥ
tadā padātibhiḥ śāsakebhya etadvārttāyāṁ kathitāyāṁ tau romilokāviti kathāṁ śrutvā te bhītāḥ
And the serjeants told these words unto the magistrates: and they feared, when they heard that they were Romans.
-
39
सन्तस्तयोःsan·tas·ta·yoḥ सन्निधिमागत्यsan·ni·dhi·mā·gat·ya विनयम्vi·na·yam अकुर्व्वन्a·kur·van अपरंa·pa·raṃ बहिःba·hiḥ कृत्वाkṛt·vā नगरात्na·ga·rāt प्रस्थातुंpras·thā·tuṃ प्रार्थितवन्तःprār·thi·ta·van·taḥ।
santastayoḥ sannidhimāgatya vinayam akurvvan aparaṁ bahiḥ kṛtvā nagarāt prasthātuṁ prārthitavantaḥ|
And they came and besought them, and brought them out, and desired them to depart out of the city.
-
40
ततस्तौta·tas·tau कारायाkā·rā·yā निर्गत्यnir·gat·ya लुदियायाlu·di·yā·yā गृहंgṛ·haṃ गतवन्तौga·ta·van·tau तत्रtat·ra भ्रातृगणंbhrā·tṛ·ga·ṇaṃ साक्षात्कृत्यsāk·ṣāt·kṛt·ya तान्tān सान्त्वयित्वाsān·tva·yit·vā तस्मात्tas·māt स्थानात्sthā·nāt प्रस्थितौpras·thi·tau।
tatastau kārāyā nirgatya ludiyāyā gṛhaṁ gatavantau tatra bhrātṛgaṇaṁ sākṣātkṛtya tān sāntvayitvā tasmāt sthānāt prasthitau|
And they went out of the prison, and entered into the house of Lydia: and when they had seen the brethren, they comforted them, and departed.
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.