Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Luke 1 लूकलिखितः सुसंवादः 1

Chapter: 123456789101112131415161718192021222324

Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950515253545556575859606162636465666768697071727374757677787980 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    प्रथमतोpra·tha·ma·to येye साक्षिणोsāk·ṣi·ṇo वाक्यप्रचारकाश्चासन्vāk·yap·ra·cā·ra·kāś·cā·san तेऽस्माकंtes·mā·kaṃ मध्येmadh·ye यद्यत्yad·yat सप्रमाणंsap·ra·mā·ṇaṃ वाक्यमर्पयन्तिvāk·ya·mar·pa·yan·ti स्मsma

    prathamato ye sākṣiṇo vākyapracārakāścāsan te'smākaṁ madhye yadyat sapramāṇaṁ vākyamarpayanti sma

    Forasmuch as many have taken in hand to set forth in order a declaration of those things which are most surely believed among us,

  2. 2

    तदनुसारतोऽन्येपिta·da·nu·sā·ra·ton·ye·pi बहवस्तद्वृत्तान्तंba·ha·vas·tad·vṛt·tān·taṃ रचयितुंra·ca·yi·tuṃ प्रवृत्ताःpra·vṛt·tāḥ।

    tadanusārato'nyepi bahavastadvṛttāntaṁ racayituṁ pravṛttāḥ|

    Even as they delivered them unto us, which from the beginning were eyewitnesses, and ministers of the word;

  3. 3

    अतएवa·ta·e·va हेhe महामहिमथियफिल्ma·hā·ma·hi·ma·thi·ya·phil त्वंtvaṃ याyā याःyāḥ कथाka·thā अशिक्ष्यथास्तासांa·śik·ṣya·thās·tā·sāṃ दृढप्रमाणानिdṛ·ḍhap·ra·mā·ṇā·ni यथाya·thā प्राप्नोषिprāp·no·ṣi

    ataeva he mahāmahimathiyaphil tvaṁ yā yāḥ kathā aśikṣyathāstāsāṁ dṛḍhapramāṇāni yathā prāpnoṣi

    It seemed good to me also, having had perfect understanding of all things from the very first, to write unto thee in order, most excellent Theophilus,

  4. 4

    तदर्थंta·dar·thaṃ प्रथममारभ्यpra·tha·ma·mā·rabh·ya तानिtā·ni सर्व्वाणिsar·vā·ṇi ज्ञात्वाहमपिjñāt·vā·ha·ma·pi अनुक्रमात्a·nuk·ra·māt सर्व्ववृत्तान्तान्sar·va·vṛt·tān·tān तुभ्यंtubh·yaṃ लेखितुंle·khi·tuṃ मतिमकार्षम्ma·ti·ma·kār·ṣam।

    tadarthaṁ prathamamārabhya tāni sarvvāṇi jñātvāhamapi anukramāt sarvvavṛttāntān tubhyaṁ lekhituṁ matimakārṣam|

    That thou mightest know the certainty of those things, wherein thou hast been instructed.

  5. 5

    यिहूदादेशीयहेरोद्नामकेyi·hū·dā·de·śī·ya·he·rod·nā·ma·ke राजत्वंrā·jat·vaṃ कुर्व्वतिkur·va·ti अबीययाजकस्यa·bī·ya·yā·ja·kas·ya पर्य्यायाधिकारीpar·yā·yā·dhi·kā·rī सिखरियनामकsi·kha·ri·ya·nā·ma·ka एकोe·ko याजकोyā·ja·ko हारोणवंशोद्भवाhā·ro·ṇa·vaṃ·śod·bha·vā इलीशेवाख्याi·lī·śe·vākh·yā

    yihūdādeśīyaherodnāmake rājatvaṁ kurvvati abīyayājakasya paryyāyādhikārī sikhariyanāmaka eko yājako hāroṇavaṁśodbhavā ilīśevākhyā

    There was in the days of Herod, the king of Judæa, a certain priest named Zacharias, of the course of Abia: and his wife was of the daughters of Aaron, and her name was Elisabeth.

  6. 6

    तस्यtas·ya जायाjā·yā द्वाविमौdvā·vi·mau निर्दोषौnir·do·ṣau प्रभोःpra·bhoḥ सर्व्वाज्ञाsar·vāj·ñā व्यवस्थाश्चvya·vas·thāś·ca संमन्यsaṃ·man·ya ईश्वरदृष्टौīś·va·ra·dṛṣ·ṭau धार्म्मिकावास्ताम्dhār·mi·kā·vās·tām।

    tasya jāyā dvāvimau nirdoṣau prabhoḥ sarvvājñā vyavasthāśca saṁmanya īśvaradṛṣṭau dhārmmikāvāstām|

    And they were both righteous before God, walking in all the commandments and ordinances of the Lord blameless.

  7. 7

    तयोःta·yoḥ सन्तानsan·tā·na एकोपिe·ko·pi नासीत्nā·sīt, यतya·ta इलीशेवाi·lī·śe·vā बन्ध्याban·dhyā तौtau द्वावेवdvā·ve·va वृद्धावभवताम्vṛd·dhā·va·bha·va·tām।

    tayoḥ santāna ekopi nāsīt, yata ilīśevā bandhyā tau dvāveva vṛddhāvabhavatām|

    And they had no child, because that Elisabeth was barren, and they both were now well stricken in years.

  8. 8

    यदाya·dā स्वपर्य्यानुक्रमेणsva·par·yā·nuk·ra·me·ṇa सिखरियsi·kha·ri·ya ईश्वास्यīś·vās·ya समक्षंsa·mak·ṣaṃ याजकीयंyā·ja·kī·yaṃ कर्म्मkar·ma करोतिka·ro·ti

    yadā svaparyyānukrameṇa sikhariya īśvāsya samakṣaṁ yājakīyaṁ karmma karoti

    And it came to pass, that while he executed the priest’s office before God in the order of his course,

  9. 9

    तदाta·dā यज्ञस्यyaj·ñas·ya दिनपरिपाय्याdi·na·pa·ri·pāy·yā परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya मन्दिरेman·di·re प्रवेशकालेpra·ve·śa·kā·le धूपज्वालनंdhū·paj·vā·la·naṃ कर्म्मkar·ma तस्यtas·ya करणीयमासीत्ka·ra·ṇī·ya·mā·sīt।

    tadā yajñasya dinaparipāyyā parameśvarasya mandire praveśakāle dhūpajvālanaṁ karmma tasya karaṇīyamāsīt|

    According to the custom of the priest’s office, his lot was to burn incense when he went into the temple of the Lord.

  10. 10

    तद्धूपज्वालनकालेtad·dhū·paj·vā·la·na·kā·le लोकनिवहेlo·ka·ni·va·he प्रार्थनांprār·tha·nāṃ कर्तुंkar·tuṃ बहिस्तिष्ठतिba·his·tiṣ·ṭha·ti

    taddhūpajvālanakāle lokanivahe prārthanāṁ kartuṁ bahistiṣṭhati

    And the whole multitude of the people were praying without at the time of incense.

  11. 11

    सतिsa·ti सिखरियोsi·kha·ri·yo यस्यांyas·yāṃ वेद्यांved·yāṃ धूपंdhū·paṃ ज्वालयतिjvā·la·ya·ti तद्दक्षिणपार्श्वेtad·dak·ṣi·ṇa·pār·śve परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya दूतdū·ta एकe·ka उपस्थितोu·pas·thi·to दर्शनंdar·śa·naṃ ददौda·dau।

    sati sikhariyo yasyāṁ vedyāṁ dhūpaṁ jvālayati taddakṣiṇapārśve parameśvarasya dūta eka upasthito darśanaṁ dadau|

    And there appeared unto him an angel of the Lord standing on the right side of the altar of incense.

  12. 12

    तंtaṃ दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā सिखरियsi·kha·ri·ya उद्विविजेud·vi·vi·je शशङ्केśa·śaṅ·ke चca।

    taṁ dṛṣṭvā sikhariya udvivije śaśaṅke ca|

    And when Zacharias saw him, he was troubled, and fear fell upon him.

  13. 13

    तदाta·dā सsa दूतस्तंdū·tas·taṃ बभाषेba·bhā·ṣe हेhe सिखरियsi·kha·ri·ya माmā भैस्तवbhais·ta·va प्रार्थनाprār·tha·nā ग्राह्याgrāh·yā जाताjā·tā तवta·va भार्य्याbhār·yā इलीशेवाi·lī·śe·vā पुत्रंput·raṃ प्रसोष्यतेpra·soṣ·ya·te तस्यtas·ya नामnā·ma योेहन्yo·e·han इतिi·ti करिष्यसिka·riṣ·ya·si।

    tadā sa dūtastaṁ babhāṣe he sikhariya mā bhaistava prārthanā grāhyā jātā tava bhāryyā ilīśevā putraṁ prasoṣyate tasya nāma yoेhan iti kariṣyasi|

    But the angel said unto him, Fear not, Zacharias: for thy prayer is heard; and thy wife Elisabeth shall bear thee a son, and thou shalt call his name John.

  14. 14

    किञ्चkiñ·ca त्वंtvaṃ सानन्दःsā·nan·daḥ सहर्षश्चsa·har·ṣaś·ca भविष्यसिbha·viṣ·ya·si तस्यtas·ya जन्मनिjan·ma·ni बहवba·ha·va आनन्दिष्यन्तिā·nan·diṣ·yan·ti चca।

    kiñca tvaṁ sānandaḥ saharṣaśca bhaviṣyasi tasya janmani bahava ānandiṣyanti ca|

    And thou shalt have joy and gladness; and many shall rejoice at his birth.

  15. 15

    यतोya·to हेतोःhe·toḥ सsa परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya गोचरेgo·ca·re महान्ma·hān भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti तथाta·thā द्राक्षारसंdrāk·ṣā·ra·saṃ सुरांsu·rāṃ वाvā किमपिki·ma·pi नna पास्यतिpās·ya·ti, अपरंa·pa·raṃ जन्मारभ्यjan·mā·rabh·ya पवित्रेणात्मनाpa·vit·re·ṇāt·ma·nā परिपूर्णःpa·ri·pūr·ṇaḥ

    yato hetoḥ sa parameśvarasya gocare mahān bhaviṣyati tathā drākṣārasaṁ surāṁ vā kimapi na pāsyati, aparaṁ janmārabhya pavitreṇātmanā paripūrṇaḥ

    For he shall be great in the sight of the Lord, and shall drink neither wine nor strong drink; and he shall be filled with the Holy Ghost, even from his mother’s womb.

  16. 16

    सन्san इस्रायेल्वंशीयान्is·rā·yel·vaṃ·śī·yān अनेकान्a·ne·kān प्रभोःpra·bhoḥ परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya मार्गमानेष्यतिmār·ga·mā·neṣ·ya·ti।

    san isrāyelvaṁśīyān anekān prabhoḥ parameśvarasya mārgamāneṣyati|

    And many of the children of Israel shall he turn to the Lord their God.

  17. 17

    सन्तानान्san·tā·nān प्रतिpra·ti पितृणांpi·tṛ·ṇāṃ मनांसिma·nāṃ·si धर्म्मज्ञानंdhar·maj·ñā·naṃ प्रत्यनाज्ञाग्राहिणश्चprat·ya·nāj·ñāg·rā·hi·ṇaś·ca परावर्त्तयितुंpa·rā·var·ta·yi·tuṃ, प्रभोःpra·bhoḥ परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya सेवार्थम्se·vār·tham एकांe·kāṃ सज्जितजातिंsaj·ji·ta·jā·tiṃ विधातुञ्चvi·dhā·tuñ·ca सsa एलियरूपात्मशक्तिप्राप्तस्तस्याग्रेe·li·ya·rū·pāt·ma·śak·tip·rāp·tas·tas·yāg·re गमिष्यतिga·miṣ·ya·ti।

    santānān prati pitṛṇāṁ manāṁsi dharmmajñānaṁ pratyanājñāgrāhiṇaśca parāvarttayituṁ, prabhoḥ parameśvarasya sevārtham ekāṁ sajjitajātiṁ vidhātuñca sa eliyarūpātmaśaktiprāptastasyāgre gamiṣyati|

    And he shall go before him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord.

  18. 18

    तदाta·dā सिखरियोsi·kha·ri·yo दूतमवादीत्dū·ta·ma·vā·dīt कथमेतद्ka·tha·me·tad वेत्स्यामिvet·syā·mi? यतोहंya·to·haṃ वृद्धोvṛd·dho ममma·ma भार्य्याbhār·yā चca वृद्धाvṛd·dhā।

    tadā sikhariyo dūtamavādīt kathametad vetsyāmi? yatohaṁ vṛddho mama bhāryyā ca vṛddhā|

    And Zacharias said unto the angel, Whereby shall I know this? for I am an old man, and my wife well stricken in years.

  19. 19

    ततोta·to दूतःdū·taḥ प्रत्युवाचprat·yu·vā·ca पश्येश्वरस्यpaś·yeś·va·ras·ya साक्षाद्वर्त्तीsāk·ṣād·var·tī जिब्रायेल्नामाjib·rā·yel·nā·mā दूतोहंdū·to·haṃ त्वयाtva·yā सहsa·ha कथांka·thāṃ गदितुंga·di·tuṃ तुभ्यमिमांtubh·ya·mi·māṃ शुभवार्त्तांśu·bha·vār·tāṃ दातुञ्चdā·tuñ·ca प्रेषितःpre·ṣi·taḥ।

    tato dūtaḥ pratyuvāca paśyeśvarasya sākṣādvarttī jibrāyelnāmā dūtohaṁ tvayā saha kathāṁ gadituṁ tubhyamimāṁ śubhavārttāṁ dātuñca preṣitaḥ|

    And the angel answering said unto him, I am Gabriel, that stand in the presence of God; and am sent to speak unto thee, and to shew thee these glad tidings.

  20. 20

    किन्तुkin·tu मदीयंma·dī·yaṃ वाक्यंvāk·yaṃ कालेkā·le फलिष्यतिpha·liṣ·ya·ti तत्tat त्वयाtva·yā नna प्रतीतम्pra·tī·tam अतःa·taḥ कारणाद्kā·ra·ṇād यावदेवyā·va·de·va तानिtā·ni नna सेत्स्यन्तिset·syan·ti तावत्tā·vat त्वंtvaṃ वक्तुंमशक्तोvak·tuṃ·ma·śak·to मूकोmū·ko भवbha·va।

    kintu madīyaṁ vākyaṁ kāle phaliṣyati tat tvayā na pratītam ataḥ kāraṇād yāvadeva tāni na setsyanti tāvat tvaṁ vaktuṁmaśakto mūko bhava|

    And, behold, thou shalt be dumb, and not able to speak, until the day that these things shall be performed, because thou believest not my words, which shall be fulfilled in their season.

  21. 21

    तदानींta·dā·nīṃ येye येye लोकाःlo·kāḥ सिखरियमपैक्षन्तsi·kha·ri·ya·ma·paik·ṣan·ta तेte मध्येमन्दिरंmadh·ye·man·di·raṃ तस्यtas·ya बहुविलम्बाद्ba·hu·vi·lam·bād आश्चर्य्यंāś·car·yaṃ मेनिरेme·ni·re।

    tadānīṁ ye ye lokāḥ sikhariyamapaikṣanta te madhyemandiraṁ tasya bahuvilambād āścaryyaṁ menire|

    And the people waited for Zacharias, and marvelled that he tarried so long in the temple.

  22. 22

    सsa बहिरागतोba·hi·rā·ga·to यदाya·dā किमपिki·ma·pi वाक्यंvāk·yaṃ वक्तुमशक्तःvak·tu·ma·śak·taḥ सङ्केतंsaṅ·ke·taṃ कृत्वाkṛt·vā निःशब्दस्तस्यौniḥ·śab·das·tas·yau तदाta·dā मध्येमन्दिरंmadh·ye·man·di·raṃ कस्यचिद्kas·ya·cid दर्शनंdar·śa·naṃ तेनte·na प्राप्तम्prāp·tam इतिi·ti सर्व्वेsar·ve बुबुधिरेbu·bu·dhi·re।

    sa bahirāgato yadā kimapi vākyaṁ vaktumaśaktaḥ saṅketaṁ kṛtvā niḥśabdastasyau tadā madhyemandiraṁ kasyacid darśanaṁ tena prāptam iti sarvve bubudhire|

    And when he came out, he could not speak unto them: and they perceived that he had seen a vision in the temple: for he beckoned unto them, and remained speechless.

  23. 23

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ तस्यtas·ya सेवनपर्य्यायेse·va·na·par·yā·ye सम्पूर्णेsam·pūr·ṇe सतिsa·ti सsa निजगेहंni·ja·ge·haṃ जगामja·gā·ma।

    anantaraṁ tasya sevanaparyyāye sampūrṇe sati sa nijagehaṁ jagāma|

    And it came to pass, that, as soon as the days of his ministration were accomplished, he departed to his own house.

  24. 24

    कतिपयदिनेषुka·ti·pa·ya·di·ne·ṣu गतेषुga·te·ṣu तस्यtas·ya भार्य्याbhār·yā इलीशेवाi·lī·śe·vā गर्ब्भवतीgar·bbha·va·tī बभूवba·bhū·va

    katipayadineṣu gateṣu tasya bhāryyā ilīśevā garbbhavatī babhūva

    And after those days his wife Elisabeth conceived, and hid herself five months, saying,

  25. 25

    पश्चात्paś·cāt साsā पञ्चमासान्pañ·ca·mā·sān संगोप्याकथयत्saṃ·gop·yā·ka·tha·yat लोकानांlo·kā·nāṃ समक्षंsa·mak·ṣaṃ ममापमानंma·mā·pa·mā·naṃ खण्डयितुंkhaṇ·ḍa·yi·tuṃ परमेश्वरोpa·ra·meś·va·ro मयिma·yi दृष्टिंdṛṣ·ṭiṃ पातयित्वाpā·ta·yit·vā कर्म्मेदृशंkar·me·dṛ·śaṃ कृतवान्kṛ·ta·vān।

    paścāt sā pañcamāsān saṁgopyākathayat lokānāṁ samakṣaṁ mamāpamānaṁ khaṇḍayituṁ parameśvaro mayi dṛṣṭiṁ pātayitvā karmmedṛśaṁ kṛtavān|

    Thus hath the Lord dealt with me in the days wherein he looked on me, to take away my reproach among men.

  26. 26

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca तस्याtas·yā गर्ब्भस्यgar·bbhas·ya षष्ठेṣaṣ·ṭhe मासेmā·se जातेjā·te गालील्प्रदेशीयनासरत्पुरेgā·līl·pra·de·śī·ya·nā·sa·rat·pu·re

    aparañca tasyā garbbhasya ṣaṣṭhe māse jāte gālīlpradeśīyanāsaratpure

    And in the sixth month the angel Gabriel was sent from God unto a city of Galilee, named Nazareth,

  27. 27

    दायूदोdā·yū·do वंशीयायvaṃ·śī·yā·ya यूषफ्नाम्नेyū·ṣaph·nām·ne पुरुषायpu·ru·ṣā·ya याyā मरियम्नामकुमारीma·ri·yam·nā·ma·ku·mā·rī वाग्दत्तासीत्vāg·dat·tā·sīt तस्याःtas·yāḥ समीपंsa·mī·paṃ जिब्रायेल्jib·rā·yel दूतdū·ta ईश्वरेणīś·va·re·ṇa प्रहितःpra·hi·taḥ।

    dāyūdo vaṁśīyāya yūṣaphnāmne puruṣāya yā mariyamnāmakumārī vāgdattāsīt tasyāḥ samīpaṁ jibrāyel dūta īśvareṇa prahitaḥ|

    To a virgin espoused to a man whose name was Joseph, of the house of David; and the virgin’s name was Mary.

  28. 28

    सsa गत्वाgat·vā जगादja·gā·da हेhe ईश्वरानुगृहीतकन्येīś·va·rā·nu·gṛ·hī·ta·kan·ye तवta·va शुभंśu·bhaṃ भूयात्bhū·yāt प्रभुःpra·bhuḥ परमेश्वरस्तवpa·ra·meś·va·ras·ta·va सहायोस्तिsa·hā·yos·ti नारीणांnā·rī·ṇāṃ मध्येmadh·ye त्वमेवtva·me·va धन्याdhan·yā।

    sa gatvā jagāda he īśvarānugṛhītakanye tava śubhaṁ bhūyāt prabhuḥ parameśvarastava sahāyosti nārīṇāṁ madhye tvameva dhanyā|

    And the angel came in unto her, and said, Hail, thou that art highly favoured, the Lord is with thee: blessed art thou among women.

  29. 29

    तदानींta·dā·nīṃ साsā तंtaṃ दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā तस्यtas·ya वाक्यतvāk·ya·ta उद्विज्यud·vij·ya कीदृशंkī·dṛ·śaṃ भाषणमिदम्bhā·ṣa·ṇa·mi·dam इतिi·ti मनसाma·na·sā चिन्तयामासcin·ta·yā·mā·sa।

    tadānīṁ sā taṁ dṛṣṭvā tasya vākyata udvijya kīdṛśaṁ bhāṣaṇamidam iti manasā cintayāmāsa|

    And when she saw him, she was troubled at his saying, and cast in her mind what manner of salutation this should be.

  30. 30

    ततोta·to दूतोऽवदत्dū·to·va·dat हेhe मरियम्ma·ri·yam भयंbha·yaṃ माकार्षीःmā·kār·ṣīḥ, त्वयिtva·yi परमेश्वरस्यानुग्रहोस्तिpa·ra·meś·va·ras·yā·nug·ra·hos·ti।

    tato dūto'vadat he mariyam bhayaṁ mākārṣīḥ, tvayi parameśvarasyānugrahosti|

    And the angel said unto her, Fear not, Mary: for thou hast found favour with God.

  31. 31

    पश्यpaś·ya त्वंtvaṃ गर्ब्भंgar·bbhaṃ धृत्वाdhṛt·vā पुत्रंput·raṃ प्रसोष्यसेpra·soṣ·ya·se तस्यtas·ya नामnā·ma यीशुरितिyī·śu·ri·ti करिष्यसिka·riṣ·ya·si।

    paśya tvaṁ garbbhaṁ dhṛtvā putraṁ prasoṣyase tasya nāma yīśuriti kariṣyasi|

    And, behold, thou shalt conceive in thy womb, and bring forth a son, and shalt call his name JESUS.

  32. 32

    सsa महान्ma·hān भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti तथाta·thā सर्व्वेभ्यःsar·vebh·yaḥ श्रेष्ठस्यśreṣ·ṭhas·ya पुत्रput·ra इतिi·ti ख्यास्यतिkhyās·ya·ti; अपरंa·pa·raṃ प्रभुःpra·bhuḥ परमेश्वरस्तस्यpa·ra·meś·va·ras·tas·ya पितुर्दायूदःpi·tur·dā·yū·daḥ सिंहासनंsiṃ·hā·sa·naṃ तस्मैtas·mai दास्यतिdās·ya·ti;

    sa mahān bhaviṣyati tathā sarvvebhyaḥ śreṣṭhasya putra iti khyāsyati; aparaṁ prabhuḥ parameśvarastasya piturdāyūdaḥ siṁhāsanaṁ tasmai dāsyati;

    He shall be great, and shall be called the Son of the Highest: and the Lord God shall give unto him the throne of his father David:

  33. 33

    तथाta·thā सsa याकूबोyā·kū·bo वंशोपरिvaṃ·śo·pa·ri सर्व्वदाsar·va·dā राजत्वंrā·jat·vaṃ करिष्यतिka·riṣ·ya·ti, तस्यtas·ya राजत्वस्यान्तोrā·jat·vas·yān·to नna भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    tathā sa yākūbo vaṁśopari sarvvadā rājatvaṁ kariṣyati, tasya rājatvasyānto na bhaviṣyati|

    And he shall reign over the house of Jacob for ever; and of his kingdom there shall be no end.

  34. 34

    तदाta·dā मरियम्ma·ri·yam तंtaṃ दूतंdū·taṃ बभाषेba·bhā·ṣe नाहंnā·haṃ पुरुषसङ्गंpu·ru·ṣa·saṅ·gaṃ करोमिka·ro·mi तर्हिtar·hi कथमेतत्ka·tha·me·tat सम्भविष्यतिsam·bha·viṣ·ya·ti?

    tadā mariyam taṁ dūtaṁ babhāṣe nāhaṁ puruṣasaṅgaṁ karomi tarhi kathametat sambhaviṣyati?

    Then said Mary unto the angel, How shall this be, seeing I know not a man?

  35. 35

    ततोta·to दूतोऽकथयत्dū·to·ka·tha·yat पवित्रpa·vit·ra आत्माāt·mā त्वामाश्रायिष्यतिtvā·māś·rā·yiṣ·ya·ti तथाta·thā सर्व्वश्रेष्ठस्यsar·vaś·reṣ·ṭhas·ya शक्तिस्तवोपरिśak·tis·ta·vo·pa·ri छायांchā·yāṃ करिष्यतिka·riṣ·ya·ti ततोta·to हेतोस्तवhe·tos·ta·va गर्ब्भाद्gar·bbhād यःyaḥ पवित्रबालकोpa·vit·ra·bā·la·ko जनिष्यतेja·niṣ·ya·te सsa ईश्वरपुत्रīś·va·ra·put·ra इतिi·ti ख्यातिंkhyā·tiṃ प्राप्स्यतिprāp·sya·ti।

    tato dūto'kathayat pavitra ātmā tvāmāśrāyiṣyati tathā sarvvaśreṣṭhasya śaktistavopari chāyāṁ kariṣyati tato hetostava garbbhād yaḥ pavitrabālako janiṣyate sa īśvaraputra iti khyātiṁ prāpsyati|

    And the angel answered and said unto her, The Holy Ghost shall come upon thee, and the power of the Highest shall overshadow thee: therefore also that holy thing which shall be born of thee shall be called the Son of God.

  36. 36

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca पश्यpaś·ya तवta·va ज्ञातिरिलीशेवाjñā·ti·ri·lī·śe·vā यांyāṃ सर्व्वेsar·ve बन्ध्यामवदन्ban·dhyā·ma·va·dan इदानींi·dā·nīṃ साsā वार्द्धक्येvār·ddhak·ye सन्तानमेकंsan·tā·na·me·kaṃ गर्ब्भेऽधारयत्gar·bbhe·dhā·ra·yat तस्यtas·ya षष्ठमासोभूत्ṣaṣ·ṭha·mā·so·bhūt।

    aparañca paśya tava jñātirilīśevā yāṁ sarvve bandhyāmavadan idānīṁ sā vārddhakye santānamekaṁ garbbhe'dhārayat tasya ṣaṣṭhamāsobhūt|

    And, behold, thy cousin Elisabeth, she hath also conceived a son in her old age: and this is the sixth month with her, who was called barren.

  37. 37

    किमपिki·ma·pi कर्म्मkar·ma नासाध्यम्nā·sādh·yam ईश्वरस्यīś·va·ras·ya।

    kimapi karmma nāsādhyam īśvarasya|

    For with God nothing shall be impossible.

  38. 38

    तदाta·dā मरियम्ma·ri·yam जगादja·gā·da, पश्यpaś·ya प्रभेरहंpra·bhe·ra·haṃ दासीdā·sī मह्यंmah·yaṃ तवta·va वाक्यानुसारेणvāk·yā·nu·sā·re·ṇa सर्व्वमेतद्sar·va·me·tad घटताम्gha·ṭa·tām; अननतरंa·na·na·ta·raṃ दूतस्तस्याःdū·tas·tas·yāḥ समीपात्sa·mī·pāt प्रतस्थेpra·tas·the।

    tadā mariyam jagāda, paśya prabherahaṁ dāsī mahyaṁ tava vākyānusāreṇa sarvvametad ghaṭatām; ananataraṁ dūtastasyāḥ samīpāt pratasthe|

    And Mary said, Behold the handmaid of the Lord; be it unto me according to thy word. And the angel departed from her.

  39. 39

    अथa·tha कतिपयदिनात्ka·ti·pa·ya·di·nāt परंpa·raṃ मरियम्ma·ri·yam तस्मात्tas·māt पर्व्वतमयप्रदेशीययिहूदायाpar·va·ta·ma·yap·ra·de·śī·ya·yi·hū·dā·yā नगरमेकंna·ga·ra·me·kaṃ शीघ्रंśīgh·raṃ गत्वाgat·vā

    atha katipayadināt paraṁ mariyam tasmāt parvvatamayapradeśīyayihūdāyā nagaramekaṁ śīghraṁ gatvā

    And Mary arose in those days, and went into the hill country with haste, into a city of Juda;

  40. 40

    सिखरिययाजकस्यsi·kha·ri·ya·yā·ja·kas·ya गृहंgṛ·haṃ प्रविश्यpra·viś·ya तस्यtas·ya जायाम्jā·yām इलीशेवांi·lī·śe·vāṃ सम्बोध्यावदत्sam·bodh·yā·va·dat।

    sikhariyayājakasya gṛhaṁ praviśya tasya jāyām ilīśevāṁ sambodhyāvadat|

    And entered into the house of Zacharias, and saluted Elisabeth.

  41. 41

    ततोta·to मरियमःma·ri·ya·maḥ सम्बोधनवाक्येsam·bo·dha·na·vāk·ye इलीशेवायाःi·lī·śe·vā·yāḥ कर्णयोःkar·ṇa·yoḥ प्रविष्टमात्रेpra·viṣ·ṭa·māt·re सतिsa·ti तस्याtas·yā गर्ब्भस्थबालकोgar·bbhas·tha·bā·la·ko ननर्त्तna·nar·ta। ततta·ta इलीशेवाi·lī·śe·vā पवित्रेणात्मनाpa·vit·re·ṇāt·ma·nā परिपूर्णाpa·ri·pūr·ṇā सतीsa·tī

    tato mariyamaḥ sambodhanavākye ilīśevāyāḥ karṇayoḥ praviṣṭamātre sati tasyā garbbhasthabālako nanartta| tata ilīśevā pavitreṇātmanā paripūrṇā satī

    And it came to pass, that, when Elisabeth heard the salutation of Mary, the babe leaped in her womb; and Elisabeth was filled with the Holy Ghost:

  42. 42

    प्रोच्चैर्गदितुमारेभेproc·cair·ga·di·tu·mā·re·bhe, योषितांyo·ṣi·tāṃ मध्येmadh·ye त्वमेवtva·me·va धन्याdhan·yā, तवta·va गर्ब्भस्थःgar·bbhas·thaḥ शिशुश्चśi·śuś·ca धन्यःdhan·yaḥ।

    proccairgaditumārebhe, yoṣitāṁ madhye tvameva dhanyā, tava garbbhasthaḥ śiśuśca dhanyaḥ|

    And she spake out with a loud voice, and said, Blessed art thou among women, and blessed is the fruit of thy womb.

  43. 43

    त्वंtvaṃ प्रभोर्माताpra·bhor·mā·tā, ममma·ma निवेशनेni·ve·śa·ne त्वयाtva·yā चरणावर्पितौca·ra·ṇā·var·pi·tau, ममाद्यma·mād·ya सौभाग्यमेतत्sau·bhāg·ya·me·tat।

    tvaṁ prabhormātā, mama niveśane tvayā caraṇāvarpitau, mamādya saubhāgyametat|

    And whence is this to me, that the mother of my Lord should come to me?

  44. 44

    पश्यpaś·ya तवta·va वाक्येvāk·ye ममma·ma कर्णयोःkar·ṇa·yoḥ प्रविष्टमात्रेpra·viṣ·ṭa·māt·re सतिsa·ti ममोदरस्थःma·mo·da·ras·thaḥ शिशुरानन्दान्śi·śu·rā·nan·dān ननर्त्तna·nar·ta।

    paśya tava vākye mama karṇayoḥ praviṣṭamātre sati mamodarasthaḥ śiśurānandān nanartta|

    For, lo, as soon as the voice of thy salutation sounded in mine ears, the babe leaped in my womb for joy.

  45. 45

    याyā स्त्रीstrī व्यश्वसीत्vyaś·va·sīt साsā धन्याdhan·yā, यतोya·to हेतोस्तांhe·tos·tāṃ प्रतिpra·ti परमेश्वरोक्तंpa·ra·meś·va·rok·taṃ वाक्यंvāk·yaṃ सर्व्वंsar·vaṃ सिद्धंsid·dhaṃ भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    yā strī vyaśvasīt sā dhanyā, yato hetostāṁ prati parameśvaroktaṁ vākyaṁ sarvvaṁ siddhaṁ bhaviṣyati|

    And blessed is she that believed: for there shall be a performance of those things which were told her from the Lord.

  46. 46

    तदानींta·dā·nīṃ मरियम्ma·ri·yam जगादja·gā·da। धन्यवादंdhan·ya·vā·daṃ परेशस्यpa·re·śas·ya करोतिka·ro·ti मामकंmā·ma·kaṃ मनःma·naḥ।

    tadānīṁ mariyam jagāda| dhanyavādaṁ pareśasya karoti māmakaṁ manaḥ|

    And Mary said, My soul doth magnify the Lord,

  47. 47

    ममात्माma·māt·mā तारकेशेtā·ra·ke·śe चca समुल्लासंsa·mul·lā·saṃ प्रगच्छतिpra·gac·cha·ti।

    mamātmā tārakeśe ca samullāsaṁ pragacchati|

    And my spirit hath rejoiced in God my Saviour.

  48. 48

    अकरोत्a·ka·rot सsa प्रभुpra·bhu र्दुष्टिंrduṣ·ṭiṃ स्वदास्याsva·dās·yā दुर्गतिंdur·ga·tiṃ प्रतिpra·ti। पश्याद्यारभ्यpaś·yād·yā·rabh·ya मांmāṃ धन्यांdhan·yāṃ वक्ष्यन्तिvak·ṣyan·ti पुरुषाःpu·ru·ṣāḥ सदाsa·dā।

    akarot sa prabhu rduṣṭiṁ svadāsyā durgatiṁ prati| paśyādyārabhya māṁ dhanyāṁ vakṣyanti puruṣāḥ sadā|

    For he hath regarded the low estate of his handmaiden: for, behold, from henceforth all generations shall call me blessed.

  49. 49

    यःyaḥ सर्व्वशक्तिमान्sar·va·śak·ti·mān यस्यyas·ya नामापिnā·mā·pi चca पवित्रकंpa·vit·ra·kaṃ। सsa एवe·va सुमहत्कर्म्मsu·ma·hat·kar·ma कृतवान्kṛ·ta·vān मन्निमित्तकंman·ni·mit·ta·kaṃ।

    yaḥ sarvvaśaktimān yasya nāmāpi ca pavitrakaṁ| sa eva sumahatkarmma kṛtavān mannimittakaṁ|

    For he that is mighty hath done to me great things; and holy is his name.

  50. 50

    येye बिभ्यतिbibh·ya·ti जनास्तस्मात्ja·nās·tas·māt तेषांte·ṣāṃ सन्तानपंक्तिषुsan·tā·na·paṃ·kti·ṣu। अनुकम्पाa·nu·kam·pā तदीयाta·dī·yā चca सर्व्वदैवsar·va·dai·va सुतिष्ठतिsu·tiṣ·ṭha·ti।

    ye bibhyati janāstasmāt teṣāṁ santānapaṁktiṣu| anukampā tadīyā ca sarvvadaiva sutiṣṭhati|

    And his mercy is on them that fear him from generation to generation.

  51. 51

    स्वबाहुबलतस्तेनsva·bā·hu·ba·la·tas·te·na प्राकाश्यतprā·kāś·ya·ta पराक्रमःpa·rāk·ra·maḥ। मनःकुमन्त्रणासार्द्धंma·naḥ·ku·man·tra·ṇā·sār·ddhaṃ विकीर्य्यन्तेऽभिमानिनःvi·kīr·yan·te·bhi·mā·ni·naḥ।

    svabāhubalatastena prākāśyata parākramaḥ| manaḥkumantraṇāsārddhaṁ vikīryyante'bhimāninaḥ|

    He hath shewed strength with his arm; he hath scattered the proud in the imagination of their hearts.

  52. 52

    सिंहासनगताल्लोकान्siṃ·hā·sa·na·ga·tāl·lo·kān बलिनश्चावरोह्यba·li·naś·cā·va·roh·ya सःsaḥ। पदेषूच्चेषुpa·de·ṣūc·ce·ṣu लोकांस्तुlo·kāṃ·stu क्षुद्रान्kṣud·rān संस्थापयत्यपिsaṃ·sthā·pa·yat·ya·pi।

    siṁhāsanagatāllokān balinaścāvarohya saḥ| padeṣūcceṣu lokāṁstu kṣudrān saṁsthāpayatyapi|

    He hath put down the mighty from their seats, and exalted them of low degree.

  53. 53

    क्षुधितान्kṣu·dhi·tān मानवान्mā·na·vān द्रव्यैरुत्तमैःdrav·yai·rut·ta·maiḥ परितर्प्यpa·ri·tar·pya सःsaḥ। सकलान्sa·ka·lān धनिनोdha·ni·no लोकान्lo·kān विसृजेद्vi·sṛ·jed रिक्तहस्तकान्rik·ta·has·ta·kān।

    kṣudhitān mānavān dravyairuttamaiḥ paritarpya saḥ| sakalān dhanino lokān visṛjed riktahastakān|

    He hath filled the hungry with good things; and the rich he hath sent empty away.

  54. 54

    इब्राहीमिib·rā·hī·mi चca तद्वंशेtad·vaṃ·śe याyā दयास्तिda·yās·ti सदैवsa·dai·va तांtāṃ। स्मृत्वाsmṛt·vā पुराpu·rā पितृणांpi·tṛ·ṇāṃ नोno यथाya·thā साक्षात्sāk·ṣāt प्रतिश्रुतंpra·tiś·ru·taṃ।

    ibrāhīmi ca tadvaṁśe yā dayāsti sadaiva tāṁ| smṛtvā purā pitṛṇāṁ no yathā sākṣāt pratiśrutaṁ|

    He hath holpen his servant Israel, in remembrance of his mercy;

  55. 55

    इस्रायेल्सेवकस्तेनis·rā·yel·se·va·kas·te·na तथोपक्रियतेta·tho·pak·ri·ya·te स्वयंsva·yaṃ॥

    isrāyelsevakastena tathopakriyate svayaṁ||

    As he spake to our fathers, to Abraham, and to his seed for ever.

  56. 56

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ मरियम्ma·ri·yam प्रायेणprā·ye·ṇa मासत्रयम्mā·sat·ra·yam इलीशेवयाi·lī·śe·va·yā सहोषित्वाsa·ho·ṣit·vā व्याघुय्यvyā·ghuy·ya निजनिवेशनंni·ja·ni·ve·śa·naṃ ययौya·yau।

    anantaraṁ mariyam prāyeṇa māsatrayam ilīśevayā sahoṣitvā vyāghuyya nijaniveśanaṁ yayau|

    And Mary abode with her about three months, and returned to her own house.

  57. 57

    तदनन्तरम्ta·da·nan·ta·ram इलीशेवायाःi·lī·śe·vā·yāḥ प्रसवकालpra·sa·va·kā·la उपस्थितेu·pas·thi·te सतिsa·ti साsā पुत्रंput·raṃ प्रासोष्टprā·soṣ·ṭa।

    tadanantaram ilīśevāyāḥ prasavakāla upasthite sati sā putraṁ prāsoṣṭa|

    Now Elisabeth’s full time came that she should be delivered; and she brought forth a son.

  58. 58

    ततःta·taḥ परमेश्वरस्तस्यांpa·ra·meś·va·ras·tas·yāṃ महानुग्रहंma·hā·nug·ra·haṃ कृतवान्kṛ·ta·vān एतत्e·tat श्रुत्वाśrut·vā समीपवासिनःsa·mī·pa·vā·si·naḥ कुटुम्बाश्चागत्यku·ṭum·bāś·cā·gat·ya तयाta·yā सहsa·ha मुमुदिरेmu·mu·di·re।

    tataḥ parameśvarastasyāṁ mahānugrahaṁ kṛtavān etat śrutvā samīpavāsinaḥ kuṭumbāścāgatya tayā saha mumudire|

    And her neighbours and her cousins heard how the Lord had shewed great mercy upon her; and they rejoiced with her.

  59. 59

    तथाष्टमेta·thāṣ·ṭa·me दिनेdi·ne तेte बालकस्यbā·la·kas·ya त्वचंtva·caṃ छेत्तुम्chet·tum एत्यet·ya तस्यtas·ya पितृनामानुरूपंpi·tṛ·nā·mā·nu·rū·paṃ तन्नामtan·nā·ma सिखरियsi·kha·ri·ya इतिi·ti कर्त्तुमीषुःkar·tu·mī·ṣuḥ।

    tathāṣṭame dine te bālakasya tvacaṁ chettum etya tasya pitṛnāmānurūpaṁ tannāma sikhariya iti karttumīṣuḥ|

    And it came to pass, that on the eighth day they came to circumcise the child; and they called him Zacharias, after the name of his father.

  60. 60

    किन्तुkin·tu तस्यtas·ya माताकथयत्mā·tā·ka·tha·yat तन्नtan·na, नामास्यnā·mās·ya योहन्yo·han इतिi·ti कर्त्तव्यम्kar·tav·yam।

    kintu tasya mātākathayat tanna, nāmāsya yohan iti karttavyam|

    And his mother answered and said, Not so; but he shall be called John.

  61. 61

    तदाta·dā तेte व्याहरन्vyā·ha·ran तवta·va वंशमध्येvaṃ·śa·madh·ye नामेदृशंnā·me·dṛ·śaṃ कस्यापिkas·yā·pi नास्तिnās·ti।

    tadā te vyāharan tava vaṁśamadhye nāmedṛśaṁ kasyāpi nāsti|

    And they said unto her, There is none of thy kindred that is called by this name.

  62. 62

    ततःta·taḥ परंpa·raṃ तस्यtas·ya पितरंpi·ta·raṃ सिखरियंsi·kha·ri·yaṃ प्रतिpra·ti सङ्केत्यsaṅ·ket·ya पप्रच्छुःpap·rac·chuḥ शिशोःśi·śoḥ किंkiṃ नामnā·ma कारिष्यतेkā·riṣ·ya·te?

    tataḥ paraṁ tasya pitaraṁ sikhariyaṁ prati saṅketya papracchuḥ śiśoḥ kiṁ nāma kāriṣyate?

    And they made signs to his father, how he would have him called.

  63. 63

    ततःta·taḥ सsa फलकमेकंpha·la·ka·me·kaṃ याचित्वाyā·cit·vā लिलेखli·le·kha तस्यtas·ya नामnā·ma योहन्yo·han भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti। तस्मात्tas·māt सर्व्वेsar·ve आश्चर्य्यंāś·car·yaṃ मेनिरेme·ni·re।

    tataḥ sa phalakamekaṁ yācitvā lilekha tasya nāma yohan bhaviṣyati| tasmāt sarvve āścaryyaṁ menire|

    And he asked for a writing table, and wrote, saying, His name is John. And they marvelled all.

  64. 64

    तत्क्षणंtat·kṣa·ṇaṃ सिखरियस्यsi·kha·ri·yas·ya जिह्वाजाड्येऽपगतेjih·vā·jāḍ·ye·pa·ga·te सsa मुखंmu·khaṃ व्यादायvyā·dā·ya स्पष्टवर्णमुच्चार्य्यspaṣ·ṭa·var·ṇa·muc·cār·ya ईश्वरस्यīś·va·ras·ya गुणानुवादंgu·ṇā·nu·vā·daṃ चकारca·kā·ra।

    tatkṣaṇaṁ sikhariyasya jihvājāḍye'pagate sa mukhaṁ vyādāya spaṣṭavarṇamuccāryya īśvarasya guṇānuvādaṁ cakāra|

    And his mouth was opened immediately, and his tongue loosed, and he spake, and praised God.

  65. 65

    तस्माच्चतुर्दिक्स्थाःtas·māc·ca·tur·dik·sthāḥ समीपवासिलोकाsa·mī·pa·vā·si·lo·kā भीताbhī·tā एवमेताःe·va·me·tāḥ सर्व्वाःsar·vāḥ कथाka·thā यिहूदायाःyi·hū·dā·yāḥ पर्व्वतमयप्रदेशस्यpar·va·ta·ma·yap·ra·de·śas·ya सर्व्वत्रsar·vat·ra प्रचारिताःpra·cā·ri·tāḥ।

    tasmāccaturdiksthāḥ samīpavāsilokā bhītā evametāḥ sarvvāḥ kathā yihūdāyāḥ parvvatamayapradeśasya sarvvatra pracāritāḥ|

    And fear came on all that dwelt round about them: and all these sayings were noised abroad throughout all the hill country of Judæa.

  66. 66

    तस्मात्tas·māt श्रोतारोśro·tā·ro मनःसुma·naḥ·su स्थापयित्वाsthā·pa·yit·vā कथयाम्बभूवुःka·tha·yām·ba·bhū·vuḥ कीदृशोयंkī·dṛ·śo·yaṃ बालोbā·lo भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti? अथa·tha परमेश्वरस्तस्यpa·ra·meś·va·ras·tas·ya सहायोभूत्sa·hā·yo·bhūt।

    tasmāt śrotāro manaḥsu sthāpayitvā kathayāmbabhūvuḥ kīdṛśoyaṁ bālo bhaviṣyati? atha parameśvarastasya sahāyobhūt|

    And all they that heard them laid them up in their hearts, saying, What manner of child shall this be! And the hand of the Lord was with him.

  67. 67

    तदाta·dā योहनःyo·ha·naḥ पिताpi·tā सिखरियःsi·kha·ri·yaḥ पवित्रेणात्मनाpa·vit·re·ṇāt·ma·nā परिपूर्णःpa·ri·pūr·ṇaḥ सन्san एतादृशंe·tā·dṛ·śaṃ भविष्यद्वाक्यंbha·viṣ·yad·vāk·yaṃ कथयामासka·tha·yā·mā·sa।

    tadā yohanaḥ pitā sikhariyaḥ pavitreṇātmanā paripūrṇaḥ san etādṛśaṁ bhaviṣyadvākyaṁ kathayāmāsa|

    And his father Zacharias was filled with the Holy Ghost, and prophesied, saying,

  68. 68

    इस्रायेलःis·rā·ye·laḥ प्रभुpra·bhu र्यस्तुryas·tu सsa धन्यःdhan·yaḥ परमेश्वरःpa·ra·meś·va·raḥ। अनुगृह्यa·nu·gṛh·ya निजाल्लोकान्ni·jāl·lo·kān सsa एवe·va परिमोचयेत्pa·ri·mo·ca·yet।

    isrāyelaḥ prabhu ryastu sa dhanyaḥ parameśvaraḥ| anugṛhya nijāllokān sa eva parimocayet|

    Blessed be the Lord God of Israel; for he hath visited and redeemed his people,

  69. 69

    विपक्षजनहस्तेभ्योvi·pak·ṣa·ja·na·has·tebh·yo यथाya·thā मोच्यामहेmoc·yā·ma·he वयंva·yaṃ। यावज्जीवञ्चyā·vaj·jī·vañ·ca धर्म्मेणdhar·me·ṇa सारल्येनsā·ral·ye·na चca निर्भयाःnir·bha·yāḥ।

    vipakṣajanahastebhyo yathā mocyāmahe vayaṁ| yāvajjīvañca dharmmeṇa sāralyena ca nirbhayāḥ|

    And hath raised up an horn of salvation for us in the house of his servant David;

  70. 70

    सेवामहैse·vā·ma·hai तमेवैकम्ta·me·vai·kam एतत्कारणमेवe·tat·kā·ra·ṇa·me·va चca। स्वकीयंsva·kī·yaṃ सुपवित्रञ्चsu·pa·vit·rañ·ca संस्मृत्यsaṃ·smṛt·ya नियमंni·ya·maṃ सदाsa·dā।

    sevāmahai tamevaikam etatkāraṇameva ca| svakīyaṁ supavitrañca saṁsmṛtya niyamaṁ sadā|

    As he spake by the mouth of his holy prophets, which have been since the world began:

  71. 71

    कृपयाkṛ·pa·yā पुरुषान्pu·ru·ṣān पूर्व्वान्pūr·vān निकषार्थात्तुni·ka·ṣār·thāt·tu नःnaḥ पितुःpi·tuḥ। इब्राहीमःib·rā·hī·maḥ समीपेsa·mī·pe यंyaṃ शपथंśa·pa·thaṃ कृतवान्kṛ·ta·vān पुराpu·rā।

    kṛpayā puruṣān pūrvvān nikaṣārthāttu naḥ pituḥ| ibrāhīmaḥ samīpe yaṁ śapathaṁ kṛtavān purā|

    That we should be saved from our enemies, and from the hand of all that hate us;

  72. 72

    तमेवta·me·va सफलंsa·pha·laṃ कर्त्तंkar·taṃ तथाta·thā शत्रुगणस्यśat·ru·ga·ṇas·ya चca। ऋृतीयाकारिणश्चैवṛ·ṛ·tī·yā·kā·ri·ṇaś·cai·va करेभ्योka·rebh·yo रक्षणायrak·ṣa·ṇā·ya नःnaḥ।

    tameva saphalaṁ karttaṁ tathā śatrugaṇasya ca| ṛृtīyākāriṇaścaiva karebhyo rakṣaṇāya naḥ|

    To perform the mercy promised to our fathers, and to remember his holy covenant;

  73. 73

    सृष्टेःsṛṣ·ṭeḥ प्रथमतःpra·tha·ma·taḥ स्वीयैःsvī·yaiḥ पवित्रैpa·vit·rai र्भाविवादिभिःrbhā·vi·vā·di·bhiḥ।

    sṛṣṭeḥ prathamataḥ svīyaiḥ pavitrai rbhāvivādibhiḥ|

    The oath which he sware to our father Abraham,

  74. 74

    यथोक्तवान्ya·thok·ta·vān तथाta·thā स्वस्यsvas·ya दायूदःdā·yū·daḥ सेवकस्यse·va·kas·ya तुtu।

    yathoktavān tathā svasya dāyūdaḥ sevakasya tu|

    That he would grant unto us, that we being delivered out of the hand of our enemies might serve him without fear,

  75. 75

    वंशेvaṃ·śe त्रातारमेकंtrā·tā·ra·me·kaṃ सsa समुत्पादितवान्sa·mut·pā·di·ta·vān स्वयम्sva·yam।

    vaṁśe trātāramekaṁ sa samutpāditavān svayam|

    In holiness and righteousness before him, all the days of our life.

  76. 76

    अतोa·to हेhe बालकbā·la·ka त्वन्तुtvan·tu सर्व्वेभ्यःsar·vebh·yaḥ श्रेष्ठśreṣ·ṭha एवe·va यःyaḥ। तस्यैवtas·yai·va भाविवादीतिbhā·vi·vā·dī·ti प्रविख्यातोpra·vikh·yā·to भविष्यसिbha·viṣ·ya·si। अस्माकंas·mā·kaṃ चरणान्ca·ra·ṇān क्षेमेkṣe·me मार्गेmār·ge चालयितुंcā·la·yi·tuṃ सदाsa·dā। एवंe·vaṃ ध्वान्तेऽर्थतोdhvān·ter·tha·to मृत्योश्छायायांmṛt·yoś·chā·yā·yāṃ येye तुtu मानवाःmā·na·vāḥ।

    ato he bālaka tvantu sarvvebhyaḥ śreṣṭha eva yaḥ| tasyaiva bhāvivādīti pravikhyāto bhaviṣyasi| asmākaṁ caraṇān kṣeme mārge cālayituṁ sadā| evaṁ dhvānte'rthato mṛtyośchāyāyāṁ ye tu mānavāḥ|

    And thou, child, shalt be called the prophet of the Highest: for thou shalt go before the face of the Lord to prepare his ways;

  77. 77

    उपविष्टास्तुu·pa·viṣ·ṭās·tu तानेवtā·ne·va प्रकाशयितुमेवpra·kā·śa·yi·tu·me·va हिhi। कृत्वाkṛt·vā महानुकम्पांma·hā·nu·kam·pāṃ हिhi यामेवyā·me·va परमेश्वरःpa·ra·meś·va·raḥ।

    upaviṣṭāstu tāneva prakāśayitumeva hi| kṛtvā mahānukampāṁ hi yāmeva parameśvaraḥ|

    To give knowledge of salvation unto his people by the remission of their sins,

  78. 78

    ऊर्द्व्वात्ūr·dvvāt सूर्य्यमुदाय्यैवास्मभ्यंsūr·ya·mu·dāy·yai·vās·mabh·yaṃ प्रादात्तुprā·dāt·tu दर्शनंdar·śa·naṃ। तयानुकम्पयाta·yā·nu·kam·pa·yā स्वस्यsvas·ya लोकानांlo·kā·nāṃ पापमोचनेpā·pa·mo·ca·ne।

    ūrdvvāt sūryyamudāyyaivāsmabhyaṁ prādāttu darśanaṁ| tayānukampayā svasya lokānāṁ pāpamocane|

    Through the tender mercy of our God; whereby the dayspring from on high hath visited us,

  79. 79

    परित्राणस्यpa·rit·rā·ṇas·ya तेभ्योtebh·yo हिhi ज्ञानविश्राणनायjñā·na·viś·rā·ṇa·nā·ya चca। प्रभोpra·bho र्मार्गंrmār·gaṃ परिष्कर्त्तुंpa·riṣ·kar·tuṃ तस्याग्रायीtas·yāg·rā·yī भविष्यसिbha·viṣ·ya·si॥

    paritrāṇasya tebhyo hi jñānaviśrāṇanāya ca| prabho rmārgaṁ pariṣkarttuṁ tasyāgrāyī bhaviṣyasi||

    To give light to them that sit in darkness and in the shadow of death, to guide our feet into the way of peace.

  80. 80

    अथa·tha बालकःbā·la·kaḥ शरीरेणśa·rī·re·ṇa बुद्ध्याbud·dhyā चca वर्द्धितुमारेभेvar·ddhi·tu·mā·re·bhe; अपरञ्चa·pa·rañ·ca सsa इस्रायेलोis·rā·ye·lo वंशीयलोकानांvaṃ·śī·ya·lo·kā·nāṃ समीपेsa·mī·pe यावन्नyā·van·na प्रकटीभूतस्तास्तावत्pra·ka·ṭī·bhū·tas·tās·tā·vat प्रान्तरेprān·ta·re न्यवसत्nya·va·sat।

    atha bālakaḥ śarīreṇa buddhyā ca varddhitumārebhe; aparañca sa isrāyelo vaṁśīyalokānāṁ samīpe yāvanna prakaṭībhūtastāstāvat prāntare nyavasat|

    And the child grew, and waxed strong in spirit, and was in the deserts till the day of his shewing unto Israel.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.