Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Middle Discourses 17 मज्झिमनिकाय 17

Chapter: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152

Vanapatthasutta

Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.

Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950515253545556575859606162636465666768697071727374757677787980818283 · Hide pronunciation

  1. 1

    मज्झिमmaj·jhi·ma निकायni·kā·ya 17

    Majjhima Nikāya 17

    Middle Discourses 17

  2. 2

    वनपत्थसुत्तva·na·pat·tha·sut·ta

    Vanapatthasutta

    Jungle Thickets

  3. 3

    एवंe·vaṃ मेme सुतं—su·taṃ

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  4. 4

    एकंe·kaṃ समयंsa·ma·yaṃ भगवाbha·ga·vā सावत्थियंsā·vat·thi·yaṃ विहरतिvi·ha·ra·ti जेतवनेje·ta·va·ne अनाथपिण्डिकस्सa·nā·tha·piṇ·ḍi·kas·sa आरामे।ā·rā·me

    ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

    At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.

  5. 5

    तत्रtat·ra खोkho भगवाbha·ga·vā भिक्खूbhik·khū आमन्तेसि:ā·man·te·si

    Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

    There the Buddha addressed the mendicants,

  6. 6

    “भिक्खवो”ति।bhik·kha·vo

    “bhikkhavo”ti.

    “Mendicants!”

  7. 7

    “भदन्ते”तिbha·dan·te तेte भिक्खूbhik·khū भगवतोbha·ga·va·to पच्चस्सोसुं।pac·cas·so·suṃ

    “Bhadante”ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

    “Venerable sir,” they replied.

  8. 8

    भगवाbha·ga·vā एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Bhagavā etadavoca:

    The Buddha said this:

  9. 9

    “वनपत्थपरियायंva·na·pat·tha·pa·ri·yā·yaṃ वो,vo भिक्खवे,bhik·kha·ve देसेस्सामि,de·ses·sā·mi

    “vanapatthapariyāyaṁ vo, bhikkhave, desessāmi,

    “Mendicants, I will teach you an exposition about jungle thickets.

  10. 10

    तंtaṃ सुणाथ,su·ṇā·tha साधुकंsā·dhu·kaṃ मनसिकरोथ,ma·na·si·ka·ro·tha भासिस्सामी”ति।bhā·sis·sā·mī

    taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasikarotha, bhāsissāmī”ti.

    Listen and apply your mind well, I will speak.”

  11. 11

    “एवं,e·vaṃ भन्ते”तिbhan·te खोkho तेte भिक्खूbhik·khū भगवतोbha·ga·va·to पच्चस्सोसुं।pac·cas·so·suṃ

    “Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

    “Yes, sir,” they replied.

  12. 12

    भगवाbha·ga·vā एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Bhagavā etadavoca:

    The Buddha said this:

  13. 13

    “इध,i·dha भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुbhik·khu अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरति।vi·ha·ra·ti

    “Idha, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.

    “Mendicants, take the case of a mendicant who lives close by a jungle thicket.

  14. 14

    तस्सtas·sa तंtaṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणाति।nā·nu·pā·pu·ṇā·ti

    Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.

    As they do so, their mindfulness does not become established, their mind does not become immersed in samādhi, their defilements do not come to an end, and they do not arrive at the supreme sanctuary from the yoke.

  15. 15

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā कसिरेनka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.

    And the necessities of life that a renunciate requires—robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick—are hard to come by.

  16. 16

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā इतिi·ti पटिसञ्चिक्खितब्बं:pa·ṭi·sañ·cik·khi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:

    That mendicant should reflect:

  17. 17

    ‘अहंa·haṃ खोkho इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरामि,vi·ha·rā·mi तस्सtas·sa मेme इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणामि।nā·nu·pā·pu·ṇā·mi

    ‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi, tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.

    ‘While living close by this jungle thicket, my mindfulness does not become established, my mind does not become immersed in samādhi, my defilements do not come to an end, and I do not arrive at the supreme sanctuary from the yoke.

  18. 18

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā कसिरेनka·si·re·na समुदागच्छन्ती’ति।sa·mu·dā·gac·chan·tī

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchantī’ti.

    And the necessities of life that a renunciate requires—robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick—are hard to come by.’

  19. 19

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā रत्तिभागंrat·ti·bhā·gaṃ वाvā दिवसभागंdi·va·sa·bhā·gaṃ वाvā तम्हाtam·hā वनपत्थाva·na·pat·thā पक्कमितब्बं,pak·ka·mi·tab·baṃ नna वत्थब्बं।vat·thab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā rattibhāgaṁ vā divasabhāgaṁ vā tamhā vanapatthā pakkamitabbaṁ, na vatthabbaṁ.

    That mendicant should leave that jungle thicket that very time of night or day; they should not stay there.

  20. 20

    इधi·dha पन,pa·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुbhik·khu अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरति।vi·ha·ra·ti

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.

    Take another case of a mendicant who lives close by a jungle thicket.

  21. 21

    तस्सtas·sa तंtaṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणाति।nā·nu·pā·pu·ṇā·ti

    Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.

    Their mindfulness does not become established …

  22. 22

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā अप्पकसिरेनap·pa·ka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.

    But the necessities of life are easy to come by.

  23. 23

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā इतिi·ti पटिसञ्चिक्खितब्बं:pa·ṭi·sañ·cik·khi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:

    That mendicant should reflect:

  24. 24

    ‘अहंa·haṃ खोkho इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरामि।vi·ha·rā·mi तस्सtas·sa मेme इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठातिu·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणामि।nā·nu·pā·pu·ṇā·mi

    ‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.

    ‘While living close by this jungle thicket, my mindfulness does not become established …

  25. 25

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā अप्पकसिरेनap·pa·ka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.

    But the necessities of life are easy to come by.

  26. 26

    नna खोkho पनाहंpa·nā·haṃ चीवरहेतुcī·va·ra·he·tu अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितोpab·ba·ji·to नna पिण्डपातहेतुpiṇ·ḍa·pā·ta·he·tu …पे…pe नna सेनासनहेतुse·nā·sa·na·he·tu …पे…pe नna गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारहेतुgi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·ra·he·tu अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितो।pab·ba·ji·to

    Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.

    But I didn’t go forth from the lay life to homelessness for the sake of a robe, almsfood, lodgings, or medicines and supplies for the sick.

  27. 27

    अथa·tha चca पनpa·na मेme इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणामी’ति।nā·nu·pā·pu·ṇā·mī

    Atha ca pana me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmī’ti.

    Moreover, while living close by this jungle thicket, my mindfulness does not become established …’

  28. 28

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā सङ्खापिsaṅ·khā·pi तम्हाtam·hā वनपत्थाva·na·pat·thā पक्कमितब्बं,pak·ka·mi·tab·baṃ नna वत्थब्बं।vat·thab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi tamhā vanapatthā pakkamitabbaṁ, na vatthabbaṁ.

    That mendicant should, after appraisal, leave that jungle thicket; they should not stay there.

  29. 29

    इधi·dha पन,pa·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुbhik·khu अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरति।vi·ha·ra·ti

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.

    Take another case of a mendicant who lives close by a jungle thicket.

  30. 30

    तस्सtas·sa तंtaṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणाति।a·nu·pā·pu·ṇā·ti

    Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.

    As they do so, their mindfulness becomes established, their mind becomes immersed in samādhi, their defilements come to an end, and they arrive at the supreme sanctuary from the yoke.

  31. 31

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा,sa·mu·dā·ne·tab·bā तेte कसिरेनka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā इतिi·ti पटिसञ्चिक्खितब्बं:pa·ṭi·sañ·cik·khi·tab·baṃ

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā, te kasirena samudāgacchanti. Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:

    But the necessities of life that a renunciate requires—robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick—are hard to come by. That mendicant should reflect:

  32. 32

    ‘अहंa·haṃ खोkho इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरामि।vi·ha·rā·mi

    ‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi.

    (Pāli only)

  33. 33

    तस्सtas·sa मेme इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठातिu·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणामि।a·nu·pā·pu·ṇā·mi

    Tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.

    ‘While living close by this jungle thicket, my mindfulness becomes established …

  34. 34

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā कसिरेनka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.

    But the necessities of life are hard to come by.

  35. 35

    नna खोkho पनाहंpa·nā·haṃ चीवरहेतुcī·va·ra·he·tu अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितो,pab·ba·ji·to नna पिण्डपातहेतुpiṇ·ḍa·pā·ta·he·tu …पे…pe नna सेनासनहेतुse·nā·sa·na·he·tu …पे…pe नna गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारहेतुgi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·ra·he·tu अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितो।pab·ba·ji·to

    Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.

    But I didn’t go forth from the lay life to homelessness for the sake of a robe, almsfood, lodgings, or medicines and supplies for the sick.

  36. 36

    अथa·tha चca पनpa·na मेme इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणामी’ति।a·nu·pā·pu·ṇā·mī

    Atha ca pana me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmī’ti.

    Moreover, while living close by this jungle thicket, my mindfulness becomes established …’

  37. 37

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā सङ्खापिsaṅ·khā·pi तस्मिंtas·miṃ वनपत्थेva·na·pat·the वत्थब्बं,vat·thab·baṃ नna पक्कमितब्बं।pak·ka·mi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi tasmiṁ vanapatthe vatthabbaṁ, na pakkamitabbaṁ.

    That mendicant should, after appraisal, stay in that jungle thicket; they should not leave.

  38. 38

    इधi·dha पन,pa·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुbhik·khu अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरति।vi·ha·ra·ti

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ vanapatthaṁ upanissāya viharati.

    Take another case of a mendicant who lives close by a jungle thicket.

  39. 39

    तस्सtas·sa तंtaṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणाति।a·nu·pā·pu·ṇā·ti

    Tassa taṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.

    Their mindfulness becomes established …

  40. 40

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā अप्पकसिरेनap·pa·ka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.

    And the necessities of life are easy to come by.

  41. 41

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā इतिi·ti पटिसञ्चिक्खितब्बं:pa·ṭi·sañ·cik·khi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:

    That mendicant should reflect:

  42. 42

    ‘अहंa·haṃ खोkho इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरामि।vi·ha·rā·mi तस्सtas·sa मेme इमंi·maṃ वनपत्थंva·na·pat·thaṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठातिu·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणामि।a·nu·pā·pu·ṇā·mi

    ‘ahaṁ kho imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ vanapatthaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.

    ‘While living close by this jungle thicket, my mindfulness becomes established …

  43. 43

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā अप्पकसिरेनap·pa·ka·si·re·na समुदागच्छन्ती’ति।sa·mu·dā·gac·chan·tī

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchantī’ti.

    And the necessities of life are easy to come by.’

  44. 44

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā यावजीवम्पिyā·va·jī·vam·pi तस्मिंtas·miṃ वनपत्थेva·na·pat·the वत्थब्बं,vat·thab·baṃ नna पक्कमितब्बं।pak·ka·mi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā yāvajīvampi tasmiṁ vanapatthe vatthabbaṁ, na pakkamitabbaṁ.

    That mendicant should stay in that jungle thicket for the rest of their life; they should not leave.

  45. 45

    इध,i·dha भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुbhik·khu अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ गामंgā·maṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतिvi·ha·ra·ti …पे…pe

    Idha, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ gāmaṁ upanissāya viharati …pe…

    Take the case of a mendicant who lives supported by a village …

  46. 46

    अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ निगमंni·ga·maṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतिvi·ha·ra·ti …पे…pe

    aññataraṁ nigamaṁ upanissāya viharati …pe…

    town …

  47. 47

    अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ नगरंna·ga·raṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतिvi·ha·ra·ti …पे…pe

    aññataraṁ nagaraṁ upanissāya viharati …pe…

    city …

  48. 48

    अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ जनपदंja·na·pa·daṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतिvi·ha·ra·ti …पे…pe

    aññataraṁ janapadaṁ upanissāya viharati …pe…

    country …

  49. 49

    अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरति।vi·ha·ra·ti

    aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.

    an individual.

  50. 50

    तस्सtas·sa तंtaṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणाति।nā·nu·pā·pu·ṇā·ti

    Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.

    As they do so, their mindfulness does not become established, their mind does not become immersed in samādhi, their defilements do not come to an end, and they do not arrive at the supreme sanctuary from the yoke.

  51. 51

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā कसिरेनka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.

    And the necessities of life that a renunciate requires—robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick—are hard to come by.

  52. 52

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā इतिi·ti पटिसञ्चिक्खितब्बं:pa·ṭi·sañ·cik·khi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:

    That mendicant should reflect:

  53. 53

    ‘अहंa·haṃ खोkho इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरामि।vi·ha·rā·mi तस्सtas·sa मेme इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणामि।nā·nu·pā·pu·ṇā·mi

    ‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.

    ‘… my mindfulness does not become established …

  54. 54

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā कसिरेनka·si·re·na समुदागच्छन्ती’ति।sa·mu·dā·gac·chan·tī

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchantī’ti.

    And the necessities of life are hard to come by.’

  55. 55

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā रत्तिभागंrat·ti·bhā·gaṃ वाvā दिवसभागंdi·va·sa·bhā·gaṃ वाvā सोso पुग्गलोpug·ga·lo अनापुच्छाa·nā·puc·chā पक्कमितब्बं,pak·ka·mi·tab·baṃ नानुबन्धितब्बो।nā·nu·ban·dhi·tab·bo

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā rattibhāgaṁ vā divasabhāgaṁ vā so puggalo anāpucchā pakkamitabbaṁ, nānubandhitabbo.

    That mendicant should leave that individual at any time of the day or night, without taking leave; they should not follow them. …

  56. 56

    इधi·dha पन,pa·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुbhik·khu अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरति।vi·ha·ra·ti

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.

    Take another case of a mendicant who lives supported by an individual.

  57. 57

    तस्सtas·sa तंtaṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणाति।nā·nu·pā·pu·ṇā·ti

    Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāti.

    Their mindfulness does not become established …

  58. 58

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा,sa·mu·dā·ne·tab·bā तेte अप्पकसिरेनap·pa·ka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā, te appakasirena samudāgacchanti.

    But the necessities of life are easy to come by.

  59. 59

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā इतिi·ti पटिसञ्चिक्खितब्बं:pa·ṭi·sañ·cik·khi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:

    That mendicant should reflect:

  60. 60

    ‘अहंa·haṃ खोkho इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरामि।vi·ha·rā·mi तस्सtas·sa मेme इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणामि।nā·nu·pā·pu·ṇā·mi

    ‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmi.

    ‘… my mindfulness does not become established …

  61. 61

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā अप्पकसिरेनap·pa·ka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.

    But the necessities of life are easy to come by.’ …

  62. 62

    नna खोkho पनाहंpa·nā·haṃ चीवरहेतुcī·va·ra·he·tu अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितो,pab·ba·ji·to नna पिण्डपातहेतुpiṇ·ḍa·pā·ta·he·tu …पे…pe नna सेनासनहेतुse·nā·sa·na·he·tu …पे…pe नna गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारहेतुgi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·ra·he·tu अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितो।pab·ba·ji·to

    Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.

    (Pāli only)

  63. 63

    अथa·tha चca पनpa·na मेme इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti नna उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ नna समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā नna परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ नानुपापुणामी’ति।nā·nu·pā·pu·ṇā·mī

    Atha ca pana me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati na upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ na samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā na parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ nānupāpuṇāmī’ti.

    (Pāli only)

  64. 64

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā सङ्खापिsaṅ·khā·pi सोso पुग्गलोpug·ga·lo आपुच्छाā·puc·chā पक्कमितब्बं,pak·ka·mi·tab·baṃ नानुबन्धितब्बो।nā·nu·ban·dhi·tab·bo

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi so puggalo āpucchā pakkamitabbaṁ, nānubandhitabbo.

    That mendicant should, after appraisal, leave that individual having taken leave; they should not follow them. …

  65. 65

    इधi·dha पन,pa·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुbhik·khu अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरति।vi·ha·ra·ti

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.

    Take another case of a mendicant who lives supported by an individual.

  66. 66

    तस्सtas·sa तंtaṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणाति।a·nu·pā·pu·ṇā·ti

    Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.

    Their mindfulness becomes established …

  67. 67

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā कसिरेनka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.

    But the necessities of life are hard to come by.

  68. 68

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā इतिi·ti पटिसञ्चिक्खितब्बं:pa·ṭi·sañ·cik·khi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:

    That mendicant should reflect:

  69. 69

    ‘अहंa·haṃ खोkho इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरामि।vi·ha·rā·mi तस्सtas·sa मेme इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणामि।a·nu·pā·pu·ṇā·mi

    ‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.

    ‘… my mindfulness becomes established …

  70. 70

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā कसिरेनka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te kasirena samudāgacchanti.

    But the necessities of life are hard to come by.’ …

  71. 71

    नna खोkho पनाहंpa·nā·haṃ चीवरहेतुcī·va·ra·he·tu अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितो,pab·ba·ji·to नna पिण्डपातहेतुpiṇ·ḍa·pā·ta·he·tu …पे…pe नna सेनासनहेतुse·nā·sa·na·he·tu …पे…pe नna गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारहेतुgi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·ra·he·tu अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितो।pab·ba·ji·to

    Na kho panāhaṁ cīvarahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito, na piṇḍapātahetu …pe… na senāsanahetu …pe… na gilānappaccayabhesajjaparikkhārahetu agārasmā anagāriyaṁ pabbajito.

    (Pāli only)

  72. 72

    अथa·tha चca पनpa·na मेme इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणामी’ति।a·nu·pā·pu·ṇā·mī

    Atha ca pana me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmī’ti.

    (Pāli only)

  73. 73

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā सङ्खापिsaṅ·khā·pi सोso पुग्गलोpug·ga·lo अनुबन्धितब्बो,a·nu·ban·dhi·tab·bo नna पक्कमितब्बं।pak·ka·mi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā saṅkhāpi so puggalo anubandhitabbo, na pakkamitabbaṁ.

    That mendicant should, after appraisal, follow that individual; they should not leave.

  74. 74

    इधi·dha पन,pa·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुbhik·khu अञ्ञतरंañ·ña·ta·raṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरति।vi·ha·ra·ti

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu aññataraṁ puggalaṁ upanissāya viharati.

    Take another case of a mendicant who lives supported by an individual.

  75. 75

    तस्सtas·sa तंtaṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणाति।a·nu·pā·pu·ṇā·ti

    Tassa taṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāti.

    As they do so, their mindfulness becomes established, their mind becomes immersed in samādhi, their defilements come to an end, and they arrive at the supreme sanctuary from the yoke.

  76. 76

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā अप्पकसिरेनap·pa·ka·si·re·na समुदागच्छन्ति।sa·mu·dā·gac·chan·ti

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchanti.

    And the necessities of life that a renunciate requires—robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick—are easy to come by.

  77. 77

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā इतिi·ti पटिसञ्चिक्खितब्बं:pa·ṭi·sañ·cik·khi·tab·baṃ

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā iti paṭisañcikkhitabbaṁ:

    That mendicant should reflect:

  78. 78

    ‘अहंa·haṃ खोkho इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरामि।vi·ha·rā·mi तस्सtas·sa मेme इमंi·maṃ पुग्गलंpug·ga·laṃ उपनिस्सायu·pa·nis·sā·ya विहरतोvi·ha·ra·to अनुपट्ठिताa·nu·paṭ·ṭhi·tā चेवce·va सतिsa·ti उपट्ठाति,u·paṭ·ṭhā·ti असमाहितञ्चa·sa·mā·hi·tañ·ca चित्तंcit·taṃ समाधियति,sa·mā·dhi·ya·ti अपरिक्खीणाa·pa·rik·khī·ṇā चca आसवाā·sa·vā परिक्खयंpa·rik·kha·yaṃ गच्छन्ति,gac·chan·ti अननुप्पत्तञ्चa·na·nup·pat·tañ·ca अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ योगक्खेमंyo·gak·khe·maṃ अनुपापुणामि।a·nu·pā·pu·ṇā·mi

    ‘ahaṁ kho imaṁ puggalaṁ upanissāya viharāmi. Tassa me imaṁ puggalaṁ upanissāya viharato anupaṭṭhitā ceva sati upaṭṭhāti, asamāhitañca cittaṁ samādhiyati, aparikkhīṇā ca āsavā parikkhayaṁ gacchanti, ananuppattañca anuttaraṁ yogakkhemaṁ anupāpuṇāmi.

    ‘While living supported by this individual, my mindfulness becomes established …

  79. 79

    येye चca खोkho इमेi·me पब्बजितेनpab·ba·ji·te·na जीवितपरिक्खाराjī·vi·ta·pa·rik·khā·rā समुदानेतब्बा—चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारा—तेsa·mu·dā·ne·tab·bā अप्पकसिरेनap·pa·ka·si·re·na समुदागच्छन्ती’ति।sa·mu·dā·gac·chan·tī

    Ye ca kho ime pabbajitena jīvitaparikkhārā samudānetabbā—cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārā—te appakasirena samudāgacchantī’ti.

    And the necessities of life are easy to come by.’

  80. 80

    तेन,te·na भिक्खवे,bhik·kha·ve भिक्खुनाbhik·khu·nā यावजीवम्पिyā·va·jī·vam·pi सोso पुग्गलोpug·ga·lo अनुबन्धितब्बो,a·nu·ban·dhi·tab·bo नna पक्कमितब्बं,pak·ka·mi·tab·baṃ अपिa·pi पनुज्जमानेनपी”ति।pa·nuj·ja·mā·ne·na·pī

    Tena, bhikkhave, bhikkhunā yāvajīvampi so puggalo anubandhitabbo, na pakkamitabbaṁ, api panujjamānenapī”ti.

    That mendicant should follow that individual for the rest of their life; they should not leave them, even if driven away.”

  81. 81

    इदमवोचi·da·ma·vo·ca भगवा।bha·ga·vā

    Idamavoca bhagavā.

    That is what the Buddha said.

  82. 82

    अत्तमनाat·ta·ma·nā तेte भिक्खूbhik·khū भगवतोbha·ga·va·to भासितंbhā·si·taṃ अभिनन्दुन्ति।a·bhi·nan·dun·ti

    Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.

    Satisfied, the mendicants approved what the Buddha said.

  83. 83

    वनपत्थसुत्तंva·na·pat·tha·sut·taṃ निट्ठितंniṭ·ṭhi·taṃ सत्तमं।sat·ta·maṃ

    Vanapatthasuttaṁ niṭṭhitaṁ sattamaṁ.

    (Pāli only)

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.