Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Middle Discourses 5 मज्झिमनिकाय 5

Chapter: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152

Anaṅgaṇasutta

Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.

Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195196197198199200201202203 · Hide pronunciation

  1. 1

    मज्झिमmaj·jhi·ma निकायni·kā·ya 5

    Majjhima Nikāya 5

    Middle Discourses 5

  2. 2

    अनङ्गणसुत्तa·naṅ·ga·ṇa·sut·ta

    Anaṅgaṇasutta

    Unblemished

  3. 3

    एवंe·vaṃ मेme सुतं—su·taṃ

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  4. 4

    एकंe·kaṃ समयंsa·ma·yaṃ भगवाbha·ga·vā सावत्थियंsā·vat·thi·yaṃ विहरतिvi·ha·ra·ti जेतवनेje·ta·va·ne अनाथपिण्डिकस्सa·nā·tha·piṇ·ḍi·kas·sa आरामे।ā·rā·me

    ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

    At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.

  5. 5

    तत्रtat·ra खोkho आयस्माā·yas·mā सारिपुत्तोsā·ri·put·to भिक्खूbhik·khū आमन्तेसि:ā·man·te·si

    Tatra kho āyasmā sāriputto bhikkhū āmantesi:

    There Sāriputta addressed the mendicants:

  6. 6

    “आवुसोā·vu·so भिक्खवे”ति।bhik·kha·ve

    “āvuso bhikkhave”ti.

    “Reverends, mendicants!”

  7. 7

    “आवुसो”तिā·vu·so खोkho तेte भिक्खूbhik·khū आयस्मतोā·yas·ma·to सारिपुत्तस्सsā·ri·put·tas·sa पच्चस्सोसुं।pac·cas·so·suṃ

    “Āvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato sāriputtassa paccassosuṁ.

    “Reverend,” they replied.

  8. 8

    आयस्माā·yas·mā सारिपुत्तोsā·ri·put·to एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Āyasmā sāriputto etadavoca:

    Sāriputta said this:

  9. 9

    “चत्तारोमे,cat·tā·ro·me आवुसो,ā·vu·so पुग्गलाpug·ga·lā सन्तोsan·to संविज्जमानाsaṃ·vij·ja·mā·nā लोकस्मिं।lo·kas·miṃ

    “Cattārome, āvuso, puggalā santo saṁvijjamānā lokasmiṁ.

    “Reverends, these four individuals are found in the world.

  10. 10

    कतमेka·ta·me चत्तारो?cat·tā·ro

    Katame cattāro?

    What four?

  11. 11

    इधावुसो,i·dhā·vu·so एकच्चोe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo साङ्गणोवsāṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘अत्थिat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ नप्पजानाति।nap·pa·jā·nā·ti

    Idhāvuso, ekacco puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti.

    One individual with a blemish doesn’t truly understand: ‘There is a blemish in me.’

  12. 12

    इधi·dha पनावुसो,pa·nā·vu·so एकच्चोe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo साङ्गणोवsāṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘अत्थिat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ पजानाति।pa·jā·nā·ti

    Idha panāvuso, ekacco puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti.

    But another individual with a blemish does truly understand: ‘There is a blemish in me.’

  13. 13

    इधावुसो,i·dhā·vu·so एकच्चोe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo अनङ्गणोवa·naṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘नत्थिnat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ नप्पजानाति।nap·pa·jā·nā·ti

    Idhāvuso, ekacco puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti.

    One individual without a blemish doesn’t truly understand: ‘There is no blemish in me.’

  14. 14

    इधi·dha पनावुसो,pa·nā·vu·so एकच्चोe·kac·co पुग्गलोpug·ga·lo अनङ्गणोवa·naṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘नत्थिnat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ पजानाति।pa·jā·nā·ti

    Idha panāvuso, ekacco puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti.

    But another individual without a blemish does truly understand: ‘There is no blemish in me.’

  15. 15

    तत्रावुसो,tat·rā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo साङ्गणोवsāṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘अत्थिat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ नप्पजानाति,nap·pa·jā·nā·ti अयंa·yaṃ इमेसंi·me·saṃ द्विन्नंdvin·naṃ पुग्गलानंpug·ga·lā·naṃ साङ्गणानंयेवsāṅ·ga·ṇā·naṃ·ye·va सतंsa·taṃ हीनपुरिसोhī·na·pu·ri·so अक्खायति।ak·khā·ya·ti

    Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, ayaṁ imesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ sāṅgaṇānaṁyeva sataṁ hīnapuriso akkhāyati.

    In this case, of the two individuals with a blemish, the one who doesn’t understand is said to be worse,

  16. 16

    तत्रावुसो,tat·rā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo साङ्गणोवsāṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘अत्थिat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ पजानाति,pa·jā·nā·ti अयंa·yaṃ इमेसंi·me·saṃ द्विन्नंdvin·naṃ पुग्गलानंpug·ga·lā·naṃ साङ्गणानंयेवsāṅ·ga·ṇā·naṃ·ye·va सतंsa·taṃ सेट्ठपुरिसोseṭ·ṭha·pu·ri·so अक्खायति।ak·khā·ya·ti

    Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ayaṁ imesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ sāṅgaṇānaṁyeva sataṁ seṭṭhapuriso akkhāyati.

    while the one who does understand is better.

  17. 17

    तत्रावुसो,tat·rā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo अनङ्गणोवa·naṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘नत्थिnat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ नप्पजानाति,nap·pa·jā·nā·ti अयंa·yaṃ इमेसंi·me·saṃ द्विन्नंdvin·naṃ पुग्गलानंpug·ga·lā·naṃ अनङ्गणानंयेवa·naṅ·ga·ṇā·naṃ·ye·va सतंsa·taṃ हीनपुरिसोhī·na·pu·ri·so अक्खायति।ak·khā·ya·ti

    Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, ayaṁ imesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ anaṅgaṇānaṁyeva sataṁ hīnapuriso akkhāyati.

    And of the two individuals without a blemish, the one who doesn’t understand is said to be worse,

  18. 18

    तत्रावुसो,tat·rā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo अनङ्गणोवa·naṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘नत्थिnat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ पजानाति,pa·jā·nā·ti अयंa·yaṃ इमेसंi·me·saṃ द्विन्नंdvin·naṃ पुग्गलानंpug·ga·lā·naṃ अनङ्गणानंयेवa·naṅ·ga·ṇā·naṃ·ye·va सतंsa·taṃ सेट्ठपुरिसोseṭ·ṭha·pu·ri·so अक्खायती”ति।ak·khā·ya·tī

    Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, ayaṁ imesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ anaṅgaṇānaṁyeva sataṁ seṭṭhapuriso akkhāyatī”ti.

    while the one who does understand is better.”

  19. 19

    एवंe·vaṃ वुत्ते,vut·te आयस्माā·yas·mā महामोग्गल्लानोma·hā·mog·gal·lā·no आयस्मन्तंā·yas·man·taṃ सारिपुत्तंsā·ri·put·taṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Evaṁ vutte, āyasmā mahāmoggallāno āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:

    When he said this, Venerable Mahāmoggallāna said to him:

  20. 20

    “कोko नुnu खो,kho आवुसोā·vu·so सारिपुत्त,sā·ri·put·ta हेतुhe·tu कोko पच्चयोpac·ca·yo येनिमेसंye·ni·me·saṃ द्विन्नंdvin·naṃ पुग्गलानंpug·ga·lā·naṃ साङ्गणानंयेवsāṅ·ga·ṇā·naṃ·ye·va सतंsa·taṃ एकोe·ko हीनपुरिसोhī·na·pu·ri·so अक्खायति,ak·khā·ya·ti एकोe·ko सेट्ठपुरिसोseṭ·ṭha·pu·ri·so अक्खायति?ak·khā·ya·ti

    “Ko nu kho, āvuso sāriputta, hetu ko paccayo yenimesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ sāṅgaṇānaṁyeva sataṁ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyati?

    “What is the cause, Reverend Sāriputta, what is the reason why, of the two individuals with a blemish, one is said to be worse and one better?

  21. 21

    कोko पनावुसोpa·nā·vu·so सारिपुत्त,sā·ri·put·ta हेतुhe·tu कोko पच्चयोpac·ca·yo येनिमेसंye·ni·me·saṃ द्विन्नंdvin·naṃ पुग्गलानंpug·ga·lā·naṃ अनङ्गणानंयेवa·naṅ·ga·ṇā·naṃ·ye·va सतंsa·taṃ एकोe·ko हीनपुरिसोhī·na·pu·ri·so अक्खायति,ak·khā·ya·ti एकोe·ko सेट्ठपुरिसोseṭ·ṭha·pu·ri·so अक्खायती”ति?ak·khā·ya·tī

    Ko panāvuso sāriputta, hetu ko paccayo yenimesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ anaṅgaṇānaṁyeva sataṁ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyatī”ti?

    And what is the cause, what is the reason why, of the two individuals without a blemish, one is said to be worse and one better?”

  22. 22

    “तत्रावुसो,tat·rā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo साङ्गणोवsāṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘अत्थिat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ नप्पजानाति,nap·pa·jā·nā·ti तस्सेतंtas·se·taṃ पाटिकङ्खं—नpā·ṭi·kaṅ·khaṃ छन्दंchan·daṃ जनेस्सतिja·nes·sa·ti नna वायमिस्सतिvā·ya·mis·sa·ti नna वीरियंvī·ri·yaṃ आरभिस्सतिā·ra·bhis·sa·ti तस्सङ्गणस्सtas·saṅ·ga·ṇas·sa पहानाय;pa·hā·nā·ya

    “Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—na chandaṁ janessati na vāyamissati na vīriyaṁ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya;

    “Reverends, take the case of the individual who has a blemish and does not understand it. You can expect that they won’t generate enthusiasm, make an effort, or rouse up energy to give up that blemish.

  23. 23

    सोso सरागोsa·rā·go सदोसोsa·do·so समोहोsa·mo·ho साङ्गणोsāṅ·ga·ṇo सङ्किलिट्ठचित्तोsaṅ·ki·liṭ·ṭha·cit·to कालंkā·laṃ करिस्सति।ka·ris·sa·ti

    so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.

    And they will die with greed, hate, and delusion, blemished, with a corrupted mind.

  24. 24

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti आभताā·bha·tā आपणाā·pa·ṇā वाvā कम्मारकुलाkam·mā·ra·ku·lā वाvā रजेनra·je·na चca मलेनma·le·na चca परियोनद्धा।pa·ri·yo·nad·dhā

    Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā rajena ca malena ca pariyonaddhā.

    Suppose a bronze cup was brought from a shop or smithy enveloped with dirt or stains.

  25. 25

    तमेनंta·me·naṃ सामिकाsā·mi·kā नna चेवce·va परिभुञ्जेय्युंpa·ri·bhuñ·jey·yuṃ नna चca परियोदपेय्युं,pa·ri·yo·da·pey·yuṃ रजापथेra·jā·pa·the चca नंnaṃ निक्खिपेय्युं।nik·khi·pey·yuṃ

    Tamenaṁ sāmikā na ceva paribhuñjeyyuṁ na ca pariyodapeyyuṁ, rajāpathe ca naṁ nikkhipeyyuṁ.

    And the owners neither used it or had it cleaned, but kept it in a dirty place.

  26. 26

    एवञ्हिe·vañ·hi सा,sā आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti अपरेनa·pa·re·na समयेनsa·ma·ye·na सङ्किलिट्ठतराsaṅ·ki·liṭ·ṭha·ta·rā अस्सas·sa मलग्गहिता”ति?ma·lag·ga·hi·tā

    Evañhi sā, āvuso, kaṁsapāti aparena samayena saṅkiliṭṭhatarā assa malaggahitā”ti?

    Over time, wouldn’t that bronze cup get even dirtier and more stained?”

  27. 27

    “एवमावुसो”ति।e·va·mā·vu·so

    “Evamāvuso”ti.

    “Yes, reverend.”

  28. 28

    “एवमेवe·va·me·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo साङ्गणोवsāṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘अत्थिat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ नप्पजानाति,nap·pa·jā·nā·ti तस्सेतंtas·se·taṃ पाटिकङ्खं—नpā·ṭi·kaṅ·khaṃ छन्दंchan·daṃ जनेस्सतिja·nes·sa·ti नna वायमिस्सतिvā·ya·mis·sa·ti नna वीरियंvī·ri·yaṃ आरभिस्सतिā·ra·bhis·sa·ti तस्सङ्गणस्सtas·saṅ·ga·ṇas·sa पहानाय;pa·hā·nā·ya

    “Evameva kho, āvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—na chandaṁ janessati na vāyamissati na vīriyaṁ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya;

    “In the same way, take the case of the individual who has a blemish and does not understand it. You can expect that …

  29. 29

    सोso सरागोsa·rā·go सदोसोsa·do·so समोहोsa·mo·ho साङ्गणोsāṅ·ga·ṇo सङ्किलिट्ठचित्तोsaṅ·ki·liṭ·ṭha·cit·to कालंkā·laṃ करिस्सति।ka·ris·sa·ti

    so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.

    they will die with a corrupted mind.

  30. 30

    तत्रावुसो,tat·rā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo साङ्गणोवsāṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘अत्थिat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ पजानाति,pa·jā·nā·ti तस्सेतंtas·se·taṃ पाटिकङ्खं—छन्दंpā·ṭi·kaṅ·khaṃ जनेस्सतिja·nes·sa·ti वायमिस्सतिvā·ya·mis·sa·ti वीरियंvī·ri·yaṃ आरभिस्सतिā·ra·bhis·sa·ti तस्सङ्गणस्सtas·saṅ·ga·ṇas·sa पहानाय;pa·hā·nā·ya

    Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—chandaṁ janessati vāyamissati vīriyaṁ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya;

    Take the case of the individual who has a blemish and does understand it. You can expect that they will generate enthusiasm, make an effort, and rouse up energy to give up that blemish.

  31. 31

    सोso अरागोa·rā·go अदोसोa·do·so अमोहोa·mo·ho अनङ्गणोa·naṅ·ga·ṇo असङ्किलिट्ठचित्तोa·saṅ·ki·liṭ·ṭha·cit·to कालंkā·laṃ करिस्सति।ka·ris·sa·ti

    so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.

    And they will die without greed, hate, and delusion, unblemished, with an uncorrupted mind.

  32. 32

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti आभताā·bha·tā आपणाā·pa·ṇā वाvā कम्मारकुलाkam·mā·ra·ku·lā वाvā रजेनra·je·na चca मलेनma·le·na चca परियोनद्धा।pa·ri·yo·nad·dhā

    Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā rajena ca malena ca pariyonaddhā.

    Suppose a bronze cup was brought from a shop or smithy enveloped with dirt or stains.

  33. 33

    तमेनंta·me·naṃ सामिकाsā·mi·kā परिभुञ्जेय्युञ्चेवpa·ri·bhuñ·jey·yuñ·ce·va परियोदपेय्युञ्च,pa·ri·yo·da·pey·yuñ·ca नna चca नंnaṃ रजापथेra·jā·pa·the निक्खिपेय्युं।nik·khi·pey·yuṃ

    Tamenaṁ sāmikā paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca, na ca naṁ rajāpathe nikkhipeyyuṁ.

    But the owners used it and had it cleaned, and didn’t keep it in a dirty place.

  34. 34

    एवञ्हिe·vañ·hi सा,sā आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti अपरेनa·pa·re·na समयेनsa·ma·ye·na परिसुद्धतराpa·ri·sud·dha·ta·rā अस्सas·sa परियोदाता”ति?pa·ri·yo·dā·tā

    Evañhi sā, āvuso, kaṁsapāti aparena samayena parisuddhatarā assa pariyodātā”ti?

    Over time, wouldn’t that bronze cup get cleaner and brighter?”

  35. 35

    “एवमावुसो”ति।e·va·mā·vu·so

    “Evamāvuso”ti.

    “Yes, reverend.”

  36. 36

    “एवमेवe·va·me·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo साङ्गणोवsāṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘अत्थिat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ पजानाति,pa·jā·nā·ti तस्सेतंtas·se·taṃ पाटिकङ्खं—छन्दंpā·ṭi·kaṅ·khaṃ जनेस्सतिja·nes·sa·ti वायमिस्सतिvā·ya·mis·sa·ti वीरियंvī·ri·yaṃ आरभिस्सतिā·ra·bhis·sa·ti तस्सङ्गणस्सtas·saṅ·ga·ṇas·sa पहानाय;pa·hā·nā·ya

    “Evameva kho, āvuso, yvāyaṁ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—chandaṁ janessati vāyamissati vīriyaṁ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya;

    “In the same way, take the case of the individual who has a blemish and does understand it. You can expect that …

  37. 37

    सोso अरागोa·rā·go अदोसोa·do·so अमोहोa·mo·ho अनङ्गणोa·naṅ·ga·ṇo असङ्किलिट्ठचित्तोa·saṅ·ki·liṭ·ṭha·cit·to कालंkā·laṃ करिस्सति।ka·ris·sa·ti

    so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.

    they will die with an uncorrupted mind.

  38. 38

    तत्रावुसो,tat·rā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo अनङ्गणोवa·naṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘नत्थिnat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ नप्पजानाति,nap·pa·jā·nā·ti तस्सेतंtas·se·taṃ पाटिकङ्खं—सुभनिमित्तंpā·ṭi·kaṅ·khaṃ मनसिma·na·si करिस्सति,ka·ris·sa·ti तस्सtas·sa सुभनिमित्तस्सsu·bha·ni·mit·tas·sa मनसिकाराma·na·si·kā·rā रागोrā·go चित्तंcit·taṃ अनुद्धंसेस्सति;a·nud·dhaṃ·ses·sa·ti

    Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—subhanimittaṁ manasi karissati, tassa subhanimittassa manasikārā rāgo cittaṁ anuddhaṁsessati;

    Take the case of the individual who doesn’t have a blemish but does not understand it. You can expect that they will focus on the feature of beauty, and because of that, lust will infect their mind.

  39. 39

    सोso सरागोsa·rā·go सदोसोsa·do·so समोहोsa·mo·ho साङ्गणोsāṅ·ga·ṇo सङ्किलिट्ठचित्तोsaṅ·ki·liṭ·ṭha·cit·to कालंkā·laṃ करिस्सति।ka·ris·sa·ti

    so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.

    And they will die with greed, hate, and delusion, blemished, with a corrupted mind.

  40. 40

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti आभताā·bha·tā आपणाā·pa·ṇā वाvā कम्मारकुलाkam·mā·ra·ku·lā वाvā परिसुद्धाpa·ri·sud·dhā परियोदाता।pa·ri·yo·dā·tā

    Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā.

    Suppose a bronze cup was brought from a shop or smithy clean and bright.

  41. 41

    तमेनंta·me·naṃ सामिकाsā·mi·kā नna चेवce·va परिभुञ्जेय्युंpa·ri·bhuñ·jey·yuṃ नna चca परियोदपेय्युं,pa·ri·yo·da·pey·yuṃ रजापथेra·jā·pa·the चca नंnaṃ निक्खिपेय्युं।nik·khi·pey·yuṃ

    Tamenaṁ sāmikā na ceva paribhuñjeyyuṁ na ca pariyodapeyyuṁ, rajāpathe ca naṁ nikkhipeyyuṁ.

    And the owners neither used it or had it cleaned, but kept it in a dirty place.

  42. 42

    एवञ्हिe·vañ·hi सा,sā आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti अपरेनa·pa·re·na समयेनsa·ma·ye·na सङ्किलिट्ठतराsaṅ·ki·liṭ·ṭha·ta·rā अस्सas·sa मलग्गहिता”ति?ma·lag·ga·hi·tā

    Evañhi sā, āvuso, kaṁsapāti aparena samayena saṅkiliṭṭhatarā assa malaggahitā”ti?

    Over time, wouldn’t that bronze cup get dirtier and more stained?”

  43. 43

    “एवमावुसो”ति।e·va·mā·vu·so

    “Evamāvuso”ti.

    “Yes, reverend.”

  44. 44

    “एवमेवe·va·me·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo अनङ्गणोवa·naṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘नत्थिnat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ नप्पजानाति,nap·pa·jā·nā·ti तस्सेतंtas·se·taṃ पाटिकङ्खं—सुभनिमित्तंpā·ṭi·kaṅ·khaṃ मनसिma·na·si करिस्सति,ka·ris·sa·ti तस्सtas·sa सुभनिमित्तस्सsu·bha·ni·mit·tas·sa मनसिकाराma·na·si·kā·rā रागोrā·go चित्तंcit·taṃ अनुद्धंसेस्सति;a·nud·dhaṃ·ses·sa·ti

    “Evameva kho, āvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ nappajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—subhanimittaṁ manasi karissati, tassa subhanimittassa manasikārā rāgo cittaṁ anuddhaṁsessati;

    “In the same way, take the case of the individual who has no blemish and does not understand it. You can expect that …

  45. 45

    सोso सरागोsa·rā·go सदोसोsa·do·so समोहोsa·mo·ho साङ्गणोsāṅ·ga·ṇo सङ्किलिट्ठचित्तोsaṅ·ki·liṭ·ṭha·cit·to कालंkā·laṃ करिस्सति।ka·ris·sa·ti

    so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.

    they will die with a corrupted mind.

  46. 46

    तत्रावुसो,tat·rā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo अनङ्गणोवa·naṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘नत्थिnat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ पजानाति,pa·jā·nā·ti तस्सेतंtas·se·taṃ पाटिकङ्खं—सुभनिमित्तंpā·ṭi·kaṅ·khaṃ नna मनसिma·na·si करिस्सति,ka·ris·sa·ti तस्सtas·sa सुभनिमित्तस्सsu·bha·ni·mit·tas·sa अमनसिकाराa·ma·na·si·kā·rā रागोrā·go चित्तंcit·taṃ नानुद्धंसेस्सति;nā·nud·dhaṃ·ses·sa·ti

    Tatrāvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—subhanimittaṁ na manasi karissati, tassa subhanimittassa amanasikārā rāgo cittaṁ nānuddhaṁsessati;

    Take the case of the individual who doesn’t have a blemish and does understand it. You can expect that they won’t focus on the feature of beauty, and because of that, lust won’t infect their mind.

  47. 47

    सोso अरागोa·rā·go अदोसोa·do·so अमोहोa·mo·ho अनङ्गणोa·naṅ·ga·ṇo असङ्किलिट्ठचित्तोa·saṅ·ki·liṭ·ṭha·cit·to कालंkā·laṃ करिस्सति।ka·ris·sa·ti

    so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.

    And they will die without greed, hate, and delusion, unblemished, with an uncorrupted mind.

  48. 48

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti आभताā·bha·tā आपणाā·pa·ṇā वाvā कम्मारकुलाkam·mā·ra·ku·lā वाvā परिसुद्धाpa·ri·sud·dhā परियोदाता।pa·ri·yo·dā·tā

    Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā.

    Suppose a bronze cup was brought from a shop or smithy clean and bright.

  49. 49

    तमेनंta·me·naṃ सामिकाsā·mi·kā परिभुञ्जेय्युञ्चेवpa·ri·bhuñ·jey·yuñ·ce·va परियोदपेय्युञ्च,pa·ri·yo·da·pey·yuñ·ca नna चca नंnaṃ रजापथेra·jā·pa·the निक्खिपेय्युं।nik·khi·pey·yuṃ

    Tamenaṁ sāmikā paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca, na ca naṁ rajāpathe nikkhipeyyuṁ.

    And the owners used it and had it cleaned, and didn’t keep it in a dirty place.

  50. 50

    एवञ्हिe·vañ·hi सा,sā आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti अपरेनa·pa·re·na समयेनsa·ma·ye·na परिसुद्धतराpa·ri·sud·dha·ta·rā अस्सas·sa परियोदाता”ति?pa·ri·yo·dā·tā

    Evañhi sā, āvuso, kaṁsapāti aparena samayena parisuddhatarā assa pariyodātā”ti?

    Over time, wouldn’t that bronze cup get cleaner and brighter?”

  51. 51

    “एवमावुसो”ति।e·va·mā·vu·so

    “Evamāvuso”ti.

    “Yes, reverend.”

  52. 52

    “एवमेवe·va·me·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so य्वायंyvā·yaṃ पुग्गलोpug·ga·lo अनङ्गणोवa·naṅ·ga·ṇo·va समानोsa·mā·no ‘नत्थिnat·thi मेme अज्झत्तंaj·jhat·taṃ अङ्गणन्’तिaṅ·ga·ṇan यथाभूतंya·thā·bhū·taṃ पजानाति,pa·jā·nā·ti तस्सेतंtas·se·taṃ पाटिकङ्खं—सुभनिमित्तंpā·ṭi·kaṅ·khaṃ नna मनसिma·na·si करिस्सति,ka·ris·sa·ti तस्सtas·sa सुभनिमित्तस्सsu·bha·ni·mit·tas·sa अमनसिकाराa·ma·na·si·kā·rā रागोrā·go चित्तंcit·taṃ नानुद्धंसेस्सति;nā·nud·dhaṃ·ses·sa·ti

    “Evameva kho, āvuso, yvāyaṁ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṁ aṅgaṇan’ti yathābhūtaṁ pajānāti, tassetaṁ pāṭikaṅkhaṁ—subhanimittaṁ na manasi karissati, tassa subhanimittassa amanasikārā rāgo cittaṁ nānuddhaṁsessati;

    “In the same way, take the case of the individual who doesn’t have a blemish and does understand it. You can expect that …

  53. 53

    सोso अरागोa·rā·go अदोसोa·do·so अमोहोa·mo·ho अनङ्गणोa·naṅ·ga·ṇo असङ्किलिट्ठचित्तोa·saṅ·ki·liṭ·ṭha·cit·to कालंkā·laṃ करिस्सति।ka·ris·sa·ti

    so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṅkiliṭṭhacitto kālaṁ karissati.

    they will die with an uncorrupted mind.

  54. 54

    अयंa·yaṃ खो,kho आवुसोā·vu·so मोग्गल्लान,mog·gal·lā·na हेतुhe·tu अयंa·yaṃ पच्चयोpac·ca·yo येनिमेसंye·ni·me·saṃ द्विन्नंdvin·naṃ पुग्गलानंpug·ga·lā·naṃ साङ्गणानंयेवsāṅ·ga·ṇā·naṃ·ye·va सतंsa·taṃ एकोe·ko हीनपुरिसोhī·na·pu·ri·so अक्खायति,ak·khā·ya·ti एकोe·ko सेट्ठपुरिसोseṭ·ṭha·pu·ri·so अक्खायति।ak·khā·ya·ti

    Ayaṁ kho, āvuso moggallāna, hetu ayaṁ paccayo yenimesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ sāṅgaṇānaṁyeva sataṁ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyati.

    This is the cause, this is the reason why, of the two individuals with a blemish, one is said to be worse and one better.

  55. 55

    अयंa·yaṃ पनावुसोpa·nā·vu·so मोग्गल्लान,mog·gal·lā·na हेतुhe·tu अयंa·yaṃ पच्चयोpac·ca·yo येनिमेसंye·ni·me·saṃ द्विन्नंdvin·naṃ पुग्गलानंpug·ga·lā·naṃ अनङ्गणानंयेवa·naṅ·ga·ṇā·naṃ·ye·va सतंsa·taṃ एकोe·ko हीनपुरिसोhī·na·pu·ri·so अक्खायति,ak·khā·ya·ti एकोe·ko सेट्ठपुरिसोseṭ·ṭha·pu·ri·so अक्खायती”ति।ak·khā·ya·tī

    Ayaṁ panāvuso moggallāna, hetu ayaṁ paccayo yenimesaṁ dvinnaṁ puggalānaṁ anaṅgaṇānaṁyeva sataṁ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyatī”ti.

    And this is the cause, this is the reason why, of the two individuals without a blemish, one is said to be worse and one better.”

  56. 56

    “अङ्गणंaṅ·ga·ṇaṃ अङ्गणन्ति,aṅ·ga·ṇan·ti आवुसो,ā·vu·so वुच्चति।vuc·ca·ti

    “Aṅgaṇaṁ aṅgaṇanti, āvuso, vuccati.

    “Reverend, the word ‘blemish’ is spoken of.

  57. 57

    किस्सkis·sa नुnu खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so अधिवचनंa·dhi·va·ca·naṃ यदिदंya·di·daṃ अङ्गणन्”ति?aṅ·ga·ṇan

    Kissa nu kho etaṁ, āvuso, adhivacanaṁ yadidaṁ aṅgaṇan”ti?

    But what is ‘blemish’ a term for?”

  58. 58

    “पापकानंpā·pa·kā·naṃ खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so अकुसलानंa·ku·sa·lā·naṃ इच्छावचरानंic·chā·va·ca·rā·naṃ अधिवचनं,a·dhi·va·ca·naṃ यदिदंya·di·daṃ अङ्गणन्”ति।aṅ·ga·ṇan

    “Pāpakānaṁ kho etaṁ, āvuso, akusalānaṁ icchāvacarānaṁ adhivacanaṁ, yadidaṁ aṅgaṇan”ti.

    “Reverend, ‘blemish’ is a term for the spheres of bad, unskillful wishes.

  59. 59

    “ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    “Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  60. 60

    ‘आपत्तिञ्चā·pat·tiñ·ca वतva·ta आपन्नोā·pan·no अस्सं,as·saṃ नna चca मंmaṃ भिक्खूbhik·khū जानेय्युंjā·ney·yuṃ आपत्तिंā·pat·tiṃ आपन्नो’ति।ā·pan·no

    ‘āpattiñca vata āpanno assaṁ, na ca maṁ bhikkhū jāneyyuṁ āpattiṁ āpanno’ti.

    ‘If I commit an offense, I hope the mendicants don’t find out!’

  61. 61

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ तंtaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū जानेय्युं:jā·ney·yuṃ

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ taṁ bhikkhuṁ bhikkhū jāneyyuṁ:

    But it’s possible that the mendicants do find out that that mendicant

  62. 62

    ‘आपत्तिंā·pat·tiṃ आपन्नो’ति।ā·pan·no

    ‘āpattiṁ āpanno’ti.

    has committed an offense.

  63. 63

    ‘जानन्तिjā·nan·ti मंmaṃ भिक्खूbhik·khū आपत्तिंā·pat·tiṃ आपन्नो’ति—ā·pan·no

    ‘Jānanti maṁ bhikkhū āpattiṁ āpanno’ti—

    Thinking, ‘The mendicants have found out about my offense,’

  64. 64

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    they get angry and bitter.

  65. 65

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    And that anger and that bitterness

  66. 66

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    are both blemishes.

  67. 67

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  68. 68

    ‘आपत्तिञ्चā·pat·tiñ·ca वतva·ta आपन्नोā·pan·no अस्सं,as·saṃ अनुरहोa·nu·ra·ho मंmaṃ भिक्खूbhik·khū चोदेय्युं,co·dey·yuṃ नोno सङ्घमज्झे’ति।saṅ·gha·maj·jhe

    ‘āpattiñca vata āpanno assaṁ, anuraho maṁ bhikkhū codeyyuṁ, no saṅghamajjhe’ti.

    ‘If I commit an offense, I hope the mendicants accuse me in private, not in the middle of the Saṅgha.’

  69. 69

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ तंtaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū सङ्घमज्झेsaṅ·gha·maj·jhe चोदेय्युं,co·dey·yuṃ नोno अनुरहो।a·nu·ra·ho

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ taṁ bhikkhuṁ bhikkhū saṅghamajjhe codeyyuṁ, no anuraho.

    But it’s possible that the mendicants do accuse that mendicant in the middle of the Saṅgha …

  70. 70

    ‘सङ्घमज्झेsaṅ·gha·maj·jhe मंmaṃ भिक्खूbhik·khū चोदेन्ति,co·den·ti नोno अनुरहो’ति—a·nu·ra·ho

    ‘Saṅghamajjhe maṁ bhikkhū codenti, no anuraho’ti—

    (Pāli only)

  71. 71

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  72. 72

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  73. 73

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  74. 74

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  75. 75

    ‘आपत्तिञ्चā·pat·tiñ·ca वतva·ta आपन्नोā·pan·no अस्सं,as·saṃ सप्पटिपुग्गलोsap·pa·ṭi·pug·ga·lo मंmaṃ चोदेय्य,co·dey·ya नोno अप्पटिपुग्गलो’ति।ap·pa·ṭi·pug·ga·lo

    ‘āpattiñca vata āpanno assaṁ, sappaṭipuggalo maṁ codeyya, no appaṭipuggalo’ti.

    ‘If I commit an offense, I hope I’m accused by a peer, not by someone who is not a peer.’

  76. 76

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ तंtaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ अप्पटिपुग्गलोap·pa·ṭi·pug·ga·lo चोदेय्य,co·dey·ya नोno सप्पटिपुग्गलो।sap·pa·ṭi·pug·ga·lo

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ taṁ bhikkhuṁ appaṭipuggalo codeyya, no sappaṭipuggalo.

    But it’s possible that someone who is not a peer accuses that mendicant …

  77. 77

    ‘अप्पटिपुग्गलोap·pa·ṭi·pug·ga·lo मंmaṃ चोदेति,co·de·ti नोno सप्पटिपुग्गलो’ति—sap·pa·ṭi·pug·ga·lo

    ‘Appaṭipuggalo maṁ codeti, no sappaṭipuggalo’ti—

    (Pāli only)

  78. 78

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  79. 79

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  80. 80

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  81. 81

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  82. 82

    ‘अहोa·ho वतva·ta ममेवma·me·va सत्थाsat·thā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्य,de·sey·ya नna अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ सत्थाsat·thā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्या’ति।de·sey·yā

    ‘aho vata mameva satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya, na aññaṁ bhikkhuṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyyā’ti.

    ‘Oh, I hope the Teacher will teach the mendicants by repeatedly questioning me alone, not some other mendicant.’

  83. 83

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ सत्थाsat·thā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्य,de·sey·ya नna तंtaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ सत्थाsat·thā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्य।de·sey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ aññaṁ bhikkhuṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya, na taṁ bhikkhuṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya.

    But it’s possible that the Teacher will teach the mendicants by repeatedly questioning some other mendicant …

  84. 84

    ‘अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ सत्थाsat·thā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेति,de·se·ti नna मंmaṃ सत्थाsat·thā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā पटिपुच्छित्वाpa·ṭi·puc·chit·vā भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेती’ति—de·se·tī

    ‘Aññaṁ bhikkhuṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseti, na maṁ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṁ dhammaṁ desetī’ti—

    (Pāli only)

  85. 85

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  86. 86

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  87. 87

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  88. 88

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  89. 89

    ‘अहोa·ho वतva·ta ममेवma·me·va भिक्खूbhik·khū पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā गामंgā·maṃ भत्तायbhat·tā·ya पविसेय्युं,pa·vi·sey·yuṃ नna अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā गामंgā·maṃ भत्तायbhat·tā·ya पविसेय्युन्’ति।pa·vi·sey·yun

    ‘aho vata mameva bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya paviseyyuṁ, na aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya paviseyyun’ti.

    ‘Oh, I hope the mendicants will enter the village for the meal putting me at the very front, not some other mendicant.’

  90. 90

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā गामंgā·maṃ भत्तायbhat·tā·ya पविसेय्युं,pa·vi·sey·yuṃ नna तंtaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā गामंgā·maṃ भत्तायbhat·tā·ya पविसेय्युं।pa·vi·sey·yuṃ

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya paviseyyuṁ, na taṁ bhikkhuṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya paviseyyuṁ.

    But it’s possible that the mendicants will enter the village for the meal putting some other mendicant at the very front …

  91. 91

    ‘अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā गामंgā·maṃ भत्तायbhat·tā·ya पविसन्ति,pa·vi·san·ti नna मंmaṃ भिक्खूbhik·khū पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā पुरक्खत्वाpu·rak·khat·vā गामंgā·maṃ भत्तायbhat·tā·ya पविसन्ती’ति—pa·vi·san·tī

    ‘Aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya pavisanti, na maṁ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṁ bhattāya pavisantī’ti—

    (Pāli only)

  92. 92

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  93. 93

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  94. 94

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  95. 95

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  96. 96

    ‘अहोa·ho वतva·ta अहमेवa·ha·me·va लभेय्यंla·bhey·yaṃ भत्तग्गेbhat·tag·ge अग्गासनंag·gā·sa·naṃ अग्गोदकंag·go·da·kaṃ अग्गपिण्डं,ag·ga·piṇ·ḍaṃ नna अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu लभेय्यla·bhey·ya भत्तग्गेbhat·tag·ge अग्गासनंag·gā·sa·naṃ अग्गोदकंag·go·da·kaṃ अग्गपिण्डन्’ति।ag·ga·piṇ·ḍan

    ‘aho vata ahameva labheyyaṁ bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ, na añño bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍan’ti.

    ‘Oh, I hope that I alone get the best seat, the best drink, and the best almsfood in the refectory, not some other mendicant.’

  97. 97

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu लभेय्यla·bhey·ya भत्तग्गेbhat·tag·ge अग्गासनंag·gā·sa·naṃ अग्गोदकंag·go·da·kaṃ अग्गपिण्डं,ag·ga·piṇ·ḍaṃ नna सोso भिक्खुbhik·khu लभेय्यla·bhey·ya भत्तग्गेbhat·tag·ge अग्गासनंag·gā·sa·naṃ अग्गोदकंag·go·da·kaṃ अग्गपिण्डं।ag·ga·piṇ·ḍaṃ

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ, na so bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ.

    But it’s possible that some other mendicant gets the best seat, the best drink, and the best almsfood in the refectory …

  98. 98

    ‘अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu लभतिla·bha·ti भत्तग्गेbhat·tag·ge अग्गासनंag·gā·sa·naṃ अग्गोदकंag·go·da·kaṃ अग्गपिण्डं,ag·ga·piṇ·ḍaṃ नाहंnā·haṃ लभामिla·bhā·mi भत्तग्गेbhat·tag·ge अग्गासनंag·gā·sa·naṃ अग्गोदकंag·go·da·kaṃ अग्गपिण्डन्’ति—ag·ga·piṇ·ḍan

    ‘Añño bhikkhu labhati bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍaṁ, nāhaṁ labhāmi bhattagge aggāsanaṁ aggodakaṁ aggapiṇḍan’ti—

    (Pāli only)

  99. 99

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  100. 100

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  101. 101

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  102. 102

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  103. 103

    ‘अहोa·ho वतva·ta अहमेवa·ha·me·va भत्तग्गेbhat·tag·ge भुत्तावीbhut·tā·vī अनुमोदेय्यं,a·nu·mo·dey·yaṃ नna अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu भत्तग्गेbhat·tag·ge भुत्तावीbhut·tā·vī अनुमोदेय्या’ति।a·nu·mo·dey·yā

    ‘aho vata ahameva bhattagge bhuttāvī anumodeyyaṁ, na añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyyā’ti.

    ‘I hope that I alone give the verses of appreciation after eating in the refectory, not some other mendicant.’

  104. 104

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu भत्तग्गेbhat·tag·ge भुत्तावीbhut·tā·vī अनुमोदेय्य,a·nu·mo·dey·ya नna सोso भिक्खुbhik·khu भत्तग्गेbhat·tag·ge भुत्तावीbhut·tā·vī अनुमोदेय्य।a·nu·mo·dey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyya, na so bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyya.

    But it’s possible that some other mendicant gives the verses of appreciation after eating in the refectory …

  105. 105

    ‘अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu भत्तग्गेbhat·tag·ge भुत्तावीbhut·tā·vī अनुमोदति,a·nu·mo·da·ti नाहंnā·haṃ भत्तग्गेbhat·tag·ge भुत्तावीbhut·tā·vī अनुमोदामी’ति—a·nu·mo·dā·mī

    ‘Añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodati, nāhaṁ bhattagge bhuttāvī anumodāmī’ti—

    (Pāli only)

  106. 106

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  107. 107

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  108. 108

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  109. 109

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  110. 110

    ‘अहोa·ho वतva·ta अहमेवa·ha·me·va आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्यं,de·sey·yaṃ नna अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्या’ति।de·sey·yā

    ‘aho vata ahameva ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyyaṁ, na añño bhikkhu ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyyā’ti.

    ‘Oh, I hope that I might teach the Dhamma to the monks, nuns, laymen, and laywomen in the monastery, not some other mendicant.’

  111. 111

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्य,de·sey·ya नna सोso भिक्खुbhik·khu आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्य।de·sey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya, na so bhikkhu ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseyya.

    (Pāli only)

  112. 112

    ‘अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेति,de·se·ti नाहंnā·haṃ आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ भिक्खूनंbhik·khū·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेमी’ति—de·se·mī

    ‘Añño bhikkhu ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ deseti, nāhaṁ ārāmagatānaṁ bhikkhūnaṁ dhammaṁ desemī’ti—

    (Pāli only)

  113. 113

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  114. 114

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  115. 115

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  116. 116

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    (Pāli only)

  117. 117

    ‘अहोa·ho वतva·ta अहमेवa·ha·me·va आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ भिक्खुनीनंbhik·khu·nī·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्यंde·sey·yaṃ …पे…pe

    ‘aho vata ahameva ārāmagatānaṁ bhikkhunīnaṁ dhammaṁ deseyyaṁ …pe…

    (Pāli only)

  118. 118

    उपासकानंu·pā·sa·kā·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्यंde·sey·yaṃ …पे…pe

    upāsakānaṁ dhammaṁ deseyyaṁ …pe…

    (Pāli only)

  119. 119

    उपासिकानंu·pā·si·kā·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्यं,de·sey·yaṃ नna अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ उपासिकानंu·pā·si·kā·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्या’ति।de·sey·yā

    upāsikānaṁ dhammaṁ deseyyaṁ, na añño bhikkhu ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ deseyyā’ti.

    (Pāli only)

  120. 120

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ उपासिकानंu·pā·si·kā·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्य,de·sey·ya नna सोso भिक्खुbhik·khu आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ उपासिकानंu·pā·si·kā·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेय्य।de·sey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ deseyya, na so bhikkhu ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ deseyya.

    But it’s possible that some other mendicant teaches the Dhamma …

  121. 121

    ‘अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ उपासिकानंu·pā·si·kā·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेति,de·se·ti नाहंnā·haṃ आरामगतानंā·rā·ma·ga·tā·naṃ उपासिकानंu·pā·si·kā·naṃ धम्मंdham·maṃ देसेमी’ति—de·se·mī

    ‘Añño bhikkhu ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ deseti, nāhaṁ ārāmagatānaṁ upāsikānaṁ dhammaṁ desemī’ti—

    (Pāli only)

  122. 122

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  123. 123

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  124. 124

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  125. 125

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  126. 126

    ‘अहोa·ho वतva·ta ममेवma·me·va भिक्खूbhik·khū सक्करेय्युंsak·ka·rey·yuṃ गरुंga·ruṃ करेय्युंka·rey·yuṃ मानेय्युंmā·ney·yuṃ पूजेय्युं,pū·jey·yuṃ नna अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū सक्करेय्युंsak·ka·rey·yuṃ गरुंga·ruṃ करेय्युंka·rey·yuṃ मानेय्युंmā·ney·yuṃ पूजेय्युन्’ति।pū·jey·yun

    ‘aho vata mameva bhikkhū sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ, na aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyun’ti.

    ‘Oh, I hope that the monks, nuns, laymen, and laywomen will honor, respect, revere, and venerate me alone, not some other mendicant.’

  127. 127

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū सक्करेय्युंsak·ka·rey·yuṃ गरुंga·ruṃ करेय्युंka·rey·yuṃ मानेय्युंmā·ney·yuṃ पूजेय्युं,pū·jey·yuṃ नna तंtaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū सक्करेय्युंsak·ka·rey·yuṃ गरुंga·ruṃ करेय्युंka·rey·yuṃ मानेय्युंmā·ney·yuṃ पूजेय्युं।pū·jey·yuṃ

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ, na taṁ bhikkhuṁ bhikkhū sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ.

    (Pāli only)

  128. 128

    ‘अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ भिक्खूbhik·khū सक्करोन्तिsak·ka·ron·ti गरुंga·ruṃ करोन्तिka·ron·ti मानेन्तिmā·nen·ti पूजेन्ति,pū·jen·ti नna मंmaṃ भिक्खूbhik·khū सक्करोन्तिsak·ka·ron·ti गरुंga·ruṃ करोन्तिka·ron·ti मानेन्तिmā·nen·ti पूजेन्ती’ति—pū·jen·tī

    ‘Aññaṁ bhikkhuṁ bhikkhū sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjenti, na maṁ bhikkhū sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjentī’ti—

    (Pāli only)

  129. 129

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  130. 130

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  131. 131

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  132. 132

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    (Pāli only)

  133. 133

    ‘अहोa·ho वतva·ta ममेवma·me·va भिक्खुनियोbhik·khu·ni·yo …पे…pe

    ‘aho vata mameva bhikkhuniyo …pe…

    (Pāli only)

  134. 134

    उपासकाu·pā·sa·kā …पे…pe

    upāsakā …pe…

    (Pāli only)

  135. 135

    उपासिकाu·pā·si·kā सक्करेय्युंsak·ka·rey·yuṃ गरुंga·ruṃ करेय्युंka·rey·yuṃ मानेय्युंmā·ney·yuṃ पूजेय्युं,pū·jey·yuṃ नna अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ उपासिकाu·pā·si·kā सक्करेय्युंsak·ka·rey·yuṃ गरुंga·ruṃ करेय्युंka·rey·yuṃ मानेय्युंmā·ney·yuṃ पूजेय्युन्’ति।pū·jey·yun

    upāsikā sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ, na aññaṁ bhikkhuṁ upāsikā sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyun’ti.

    (Pāli only)

  136. 136

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ उपासिकाu·pā·si·kā सक्करेय्युंsak·ka·rey·yuṃ गरुंga·ruṃ करेय्युंka·rey·yuṃ मानेय्युंmā·ney·yuṃ पूजेय्युं,pū·jey·yuṃ नna तंtaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ उपासिकाu·pā·si·kā सक्करेय्युंsak·ka·rey·yuṃ गरुंga·ruṃ करेय्युंka·rey·yuṃ मानेय्युंmā·ney·yuṃ पूजेय्युं।pū·jey·yuṃ

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ aññaṁ bhikkhuṁ upāsikā sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ, na taṁ bhikkhuṁ upāsikā sakkareyyuṁ garuṁ kareyyuṁ māneyyuṁ pūjeyyuṁ.

    But it’s possible that some other mendicant is honored, respected, revered, and venerated …

  137. 137

    ‘अञ्ञंañ·ñaṃ भिक्खुंbhik·khuṃ उपासिकाu·pā·si·kā सक्करोन्तिsak·ka·ron·ti गरुंga·ruṃ करोन्तिka·ron·ti मानेन्तिmā·nen·ti पूजेन्ति,pū·jen·ti नna मंmaṃ उपासिकाu·pā·si·kā सक्करोन्तिsak·ka·ron·ti गरुंga·ruṃ करोन्तिka·ron·ti मानेन्तिmā·nen·ti पूजेन्ती’ति—pū·jen·tī

    ‘Aññaṁ bhikkhuṁ upāsikā sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjenti, na maṁ upāsikā sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjentī’ti—

    (Pāli only)

  138. 138

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  139. 139

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  140. 140

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  141. 141

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    It’s possible that some mendicant might wish:

  142. 142

    ‘अहोa·ho वतva·ta अहमेवa·ha·me·va लाभीlā·bhī अस्संas·saṃ पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ चीवरानं,cī·va·rā·naṃ नna अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu लाभीlā·bhī अस्सas·sa पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ चीवरानन्’ति।cī·va·rā·nan

    ‘aho vata ahameva lābhī assaṁ paṇītānaṁ cīvarānaṁ, na añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ cīvarānan’ti.

    ‘I hope I get the nicest robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick, not some other mendicant.’

  143. 143

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu लाभीlā·bhī अस्सas·sa पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ चीवरानं,cī·va·rā·naṃ नna सोso भिक्खुbhik·khu लाभीlā·bhī अस्सas·sa पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ चीवरानं।cī·va·rā·naṃ

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ cīvarānaṁ, na so bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ cīvarānaṁ.

    But it’s possible that some other mendicant gets the nicest robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick …

  144. 144

    ‘अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu लाभीlā·bhī पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ चीवरानं,cī·va·rā·naṃ नाहंnā·haṃ लाभीlā·bhī पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ चीवरानन्’ति—cī·va·rā·nan

    ‘Añño bhikkhu lābhī paṇītānaṁ cīvarānaṁ, nāhaṁ lābhī paṇītānaṁ cīvarānan’ti—

    (Pāli only)

  145. 145

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    (Pāli only)

  146. 146

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    (Pāli only)

  147. 147

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    (Pāli only)

  148. 148

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ इधेकच्चस्सi·dhe·kac·cas·sa भिक्खुनोbhik·khu·no एवंe·vaṃ इच्छाic·chā उप्पज्जेय्य:up·paj·jey·ya

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ idhekaccassa bhikkhuno evaṁ icchā uppajjeyya:

    (Pāli only)

  149. 149

    ‘अहोa·ho वतva·ta अहमेवa·ha·me·va लाभीlā·bhī अस्संas·saṃ पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ पिण्डपातानंpiṇ·ḍa·pā·tā·naṃ …पे…pe

    ‘aho vata ahameva lābhī assaṁ paṇītānaṁ piṇḍapātānaṁ …pe…

    (Pāli only)

  150. 150

    पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ सेनासनानंse·nā·sa·nā·naṃ …पे…pe

    paṇītānaṁ senāsanānaṁ …pe…

    (Pāli only)

  151. 151

    पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारानं,gi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·rā·naṃ नna अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu लाभीlā·bhī अस्सas·sa पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारानन्’ति।gi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·rā·nan

    paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ, na añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānan’ti.

    (Pāli only)

  152. 152

    ठानंṭhā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ आवुसो,ā·vu·so विज्जतिvij·ja·ti यंyaṃ अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu लाभीlā·bhī अस्सas·sa पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारानं,gi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·rā·naṃ नna सोso भिक्खुbhik·khu लाभीlā·bhī अस्सas·sa पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारानं।gi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·rā·naṃ

    Ṭhānaṁ kho panetaṁ, āvuso, vijjati yaṁ añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ, na so bhikkhu lābhī assa paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ.

    (Pāli only)

  153. 153

    ‘अञ्ञोañ·ño भिक्खुbhik·khu लाभीlā·bhī पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारानं,gi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·rā·naṃ नाहंnā·haṃ लाभीlā·bhī पणीतानंpa·ṇī·tā·naṃ गिलानप्पच्चयभेसज्जपरिक्खारानन्’ति—gi·lā·nap·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·rā·nan

    ‘Añño bhikkhu lābhī paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṁ, nāhaṁ lābhī paṇītānaṁ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānan’ti—

    Thinking, ‘Some other mendicant has got the nicest robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick’,

  154. 154

    इतिi·ti सोso कुपितोku·pi·to होतिho·ti अप्पतीतो।ap·pa·tī·to

    iti so kupito hoti appatīto.

    they get angry and bitter.

  155. 155

    योyo चेवce·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so कोपोko·po योyo चca अप्पच्चयो—ap·pac·ca·yo

    Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo—

    And that anger and that bitterness

  156. 156

    उभयमेतंu·bha·ya·me·taṃ अङ्गणं।aṅ·ga·ṇaṃ

    ubhayametaṁ aṅgaṇaṁ.

    are both blemishes.

  157. 157

    इमेसंi·me·saṃ खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so पापकानंpā·pa·kā·naṃ अकुसलानंa·ku·sa·lā·naṃ इच्छावचरानंic·chā·va·ca·rā·naṃ अधिवचनं,a·dhi·va·ca·naṃ यदिदंya·di·daṃ अङ्गणन्ति।aṅ·ga·ṇan·ti

    Imesaṁ kho etaṁ, āvuso, pāpakānaṁ akusalānaṁ icchāvacarānaṁ adhivacanaṁ, yadidaṁ aṅgaṇanti.

    ‘Blemish’ is a term for these spheres of bad, unskillful wishes.

  158. 158

    यस्सyas·sa कस्सचि,kas·sa·ci आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमेi·me पापकाpā·pa·kā अकुसलाa·ku·sa·lā इच्छावचराic·chā·va·ca·rā अप्पहीनाap·pa·hī·nā दिस्सन्तिdis·san·ti चेवce·va सूयन्तिsū·yan·ti च,ca किञ्चापिkiñ·cā·pi सोso होतिho·ti आरञ्ञिकोā·rañ·ñi·ko पन्तसेनासनोpan·ta·se·nā·sa·no पिण्डपातिकोpiṇ·ḍa·pā·ti·ko सपदानचारीsa·pa·dā·na·cā·rī पंसुकूलिकोpaṃ·su·kū·li·ko लूखचीवरधरो,lū·kha·cī·va·ra·dha·ro अथa·tha खोkho नंnaṃ सब्रह्मचारीsab·rah·ma·cā·rī नna चेवce·va सक्करोन्तिsak·ka·ron·ti नna गरुंga·ruṃ करोन्तिka·ron·ti नna मानेन्तिmā·nen·ti नna पूजेन्ति।pū·jen·ti

    Yassa kassaci, āvuso, bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti āraññiko pantasenāsano piṇḍapātiko sapadānacārī paṁsukūliko lūkhacīvaradharo, atha kho naṁ sabrahmacārī na ceva sakkaronti na garuṁ karonti na mānenti na pūjenti.

    Suppose these spheres of bad, unskillful wishes are seen and heard to be not given up by a mendicant. Even though they dwell in the wilderness, in remote lodgings, eat only almsfood, wander indiscriminately for almsfood, wear rag robes, and wear shabby robes, their spiritual companions don’t honor, respect, revere, and venerate them.

  159. 159

    तंtaṃ किस्सkis·sa हेतु?he·tu

    Taṁ kissa hetu?

    Why is that?

  160. 160

    तेte हिhi तस्सtas·sa आयस्मतोā·yas·ma·to पापकाpā·pa·kā अकुसलाa·ku·sa·lā इच्छावचराic·chā·va·ca·rā अप्पहीनाap·pa·hī·nā दिस्सन्तिdis·san·ti चेवce·va सूयन्तिsū·yan·ti च।ca

    Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca.

    It’s because these spheres of bad, unskillful wishes are seen and heard to be not given up by that venerable.

  161. 161

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti आभताā·bha·tā आपणाā·pa·ṇā वाvā कम्मारकुलाkam·mā·ra·ku·lā वाvā परिसुद्धाpa·ri·sud·dhā परियोदाता।pa·ri·yo·dā·tā

    Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā.

    Suppose a bronze cup was brought from a shop or smithy clean and bright.

  162. 162

    तमेनंta·me·naṃ सामिकाsā·mi·kā अहिकुणपंa·hi·ku·ṇa·paṃ वाvā कुक्कुरकुणपंkuk·ku·ra·ku·ṇa·paṃ वाvā मनुस्सकुणपंma·nus·sa·ku·ṇa·paṃ वाvā रचयित्वाra·ca·yit·vā अञ्ञिस्साañ·ñis·sā कंसपातियाkaṃ·sa·pā·ti·yā पटिकुज्जित्वाpa·ṭi·kuj·jit·vā अन्तरापणंan·ta·rā·pa·ṇaṃ पटिपज्जेय्युं।pa·ṭi·paj·jey·yuṃ

    Tamenaṁ sāmikā ahikuṇapaṁ vā kukkurakuṇapaṁ vā manussakuṇapaṁ vā racayitvā aññissā kaṁsapātiyā paṭikujjitvā antarāpaṇaṁ paṭipajjeyyuṁ.

    The owners were to prepare it with the carcass of a snake, a dog, or a human, cover it with a bronze lid, and parade it through the market-place.

  163. 163

    तमेनंta·me·naṃ जनोja·no दिस्वाdis·vā एवंe·vaṃ वदेय्य:va·dey·ya

    Tamenaṁ jano disvā evaṁ vadeyya:

    When people saw it they’d say:

  164. 164

    ‘अम्भो,am·bho किमेविदंki·me·vi·daṃ हरीयतिha·rī·ya·ti जञ्ञजञ्ञंjañ·ña·jañ·ñaṃ विया’ति?vi·yā

    ‘ambho, kimevidaṁ harīyati jaññajaññaṁ viyā’ti?

    ‘Oh my, what is it that you’re carrying like a precious treasure?’

  165. 165

    तमेनंta·me·naṃ उट्ठहित्वाuṭ·ṭha·hit·vā अपापुरित्वाa·pā·pu·rit·vā ओलोकेय्य।o·lo·key·ya

    Tamenaṁ uṭṭhahitvā apāpuritvā olokeyya.

    So they’d open up the lid for people to look inside.

  166. 166

    तस्सtas·sa सहदस्सनेनsa·ha·das·sa·ne·na अमनापताa·ma·nā·pa·tā चca सण्ठहेय्य,saṇ·ṭha·hey·ya पाटिकुल्यताpā·ṭi·kul·ya·tā चca सण्ठहेय्य,saṇ·ṭha·hey·ya जेगुच्छताje·guc·cha·tā चca सण्ठहेय्य;saṇ·ṭha·hey·ya

    Tassa sahadassanena amanāpatā ca saṇṭhaheyya, pāṭikulyatā ca saṇṭhaheyya, jegucchatā ca saṇṭhaheyya;

    But as soon as they saw it they were filled with loathing, revulsion, and disgust.

  167. 167

    जिघच्छितानम्पिji·ghac·chi·tā·nam·pi नna भोत्तुकम्यताbhot·tu·kam·ya·tā अस्स,as·sa पगेवpa·ge·va सुहितानं।su·hi·tā·naṃ

    jighacchitānampi na bhottukamyatā assa, pageva suhitānaṁ.

    Not even those who were hungry wanted to eat it, let alone those who were replete.

  168. 168

    एवमेवe·va·me·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so यस्सyas·sa कस्सचिkas·sa·ci भिक्खुनोbhik·khu·no इमेi·me पापकाpā·pa·kā अकुसलाa·ku·sa·lā इच्छावचराic·chā·va·ca·rā अप्पहीनाap·pa·hī·nā दिस्सन्तिdis·san·ti चेवce·va सूयन्तिsū·yan·ti च,ca किञ्चापिkiñ·cā·pi सोso होतिho·ti आरञ्ञिकोā·rañ·ñi·ko पन्तसेनासनोpan·ta·se·nā·sa·no पिण्डपातिकोpiṇ·ḍa·pā·ti·ko सपदानचारीsa·pa·dā·na·cā·rī पंसुकूलिकोpaṃ·su·kū·li·ko लूखचीवरधरो,lū·kha·cī·va·ra·dha·ro अथa·tha खोkho नंnaṃ सब्रह्मचारीsab·rah·ma·cā·rī नna चेवce·va सक्करोन्तिsak·ka·ron·ti नna गरुंga·ruṃ करोन्तिka·ron·ti नna मानेन्तिmā·nen·ti नna पूजेन्ति।pū·jen·ti

    Evameva kho, āvuso, yassa kassaci bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti āraññiko pantasenāsano piṇḍapātiko sapadānacārī paṁsukūliko lūkhacīvaradharo, atha kho naṁ sabrahmacārī na ceva sakkaronti na garuṁ karonti na mānenti na pūjenti.

    In the same way, when these spheres of bad, unskillful wishes are seen and heard to be not given up by a mendicant … their spiritual companions don’t honor, respect, revere, and venerate them.

  169. 169

    तंtaṃ किस्सkis·sa हेतु?he·tu

    Taṁ kissa hetu?

    Why is that?

  170. 170

    तेte हिhi तस्सtas·sa आयस्मतोā·yas·ma·to पापकाpā·pa·kā अकुसलाa·ku·sa·lā इच्छावचराic·chā·va·ca·rā अप्पहीनाap·pa·hī·nā दिस्सन्तिdis·san·ti चेवce·va सूयन्तिsū·yan·ti च।ca

    Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca.

    It’s because these spheres of bad, unskillful wishes are seen and heard to be not given up by that venerable.

  171. 171

    यस्सyas·sa कस्सचि,kas·sa·ci आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमेi·me पापकाpā·pa·kā अकुसलाa·ku·sa·lā इच्छावचराic·chā·va·ca·rā पहीनाpa·hī·nā दिस्सन्तिdis·san·ti चेवce·va सूयन्तिsū·yan·ti च,ca किञ्चापिkiñ·cā·pi सोso होतिho·ti गामन्तविहारीgā·man·ta·vi·hā·rī नेमन्तनिकोne·man·ta·ni·ko गहपतिचीवरधरो,ga·ha·pa·ti·cī·va·ra·dha·ro अथa·tha खोkho नंnaṃ सब्रह्मचारीsab·rah·ma·cā·rī सक्करोन्तिsak·ka·ron·ti गरुंga·ruṃ करोन्तिka·ron·ti मानेन्तिmā·nen·ti पूजेन्ति।pū·jen·ti

    Yassa kassaci, āvuso, bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti gāmantavihārī nemantaniko gahapaticīvaradharo, atha kho naṁ sabrahmacārī sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjenti.

    Suppose these spheres of bad, unskillful wishes are seen and heard to be given up by a mendicant. Even though they dwell within a village, accept invitations to a meal, and wear robes offered by householders, their spiritual companions honor, respect, revere, and venerate them.

  172. 172

    तंtaṃ किस्सkis·sa हेतु?he·tu

    Taṁ kissa hetu?

    Why is that?

  173. 173

    तेte हिhi तस्सtas·sa आयस्मतोā·yas·ma·to पापकाpā·pa·kā अकुसलाa·ku·sa·lā इच्छावचराic·chā·va·ca·rā पहीनाpa·hī·nā दिस्सन्तिdis·san·ti चेवce·va सूयन्तिsū·yan·ti च।ca

    Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca.

    It’s because these spheres of bad, unskillful wishes are seen and heard to be given up by that venerable.

  174. 174

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so कंसपातिkaṃ·sa·pā·ti आभताā·bha·tā आपणाā·pa·ṇā वाvā कम्मारकुलाkam·mā·ra·ku·lā वाvā परिसुद्धाpa·ri·sud·dhā परियोदाता।pa·ri·yo·dā·tā

    Seyyathāpi, āvuso, kaṁsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā.

    Suppose a bronze cup was brought from a shop or smithy clean and bright.

  175. 175

    तमेनंta·me·naṃ सामिकाsā·mi·kā सालीनंsā·lī·naṃ ओदनंo·da·naṃ विचितकाळकंvi·ci·ta·kā·ḷa·kaṃ अनेकसूपंa·ne·ka·sū·paṃ अनेकब्यञ्जनंa·ne·kab·yañ·ja·naṃ रचयित्वाra·ca·yit·vā अञ्ञिस्साañ·ñis·sā कंसपातियाkaṃ·sa·pā·ti·yā पटिकुज्जित्वाpa·ṭi·kuj·jit·vā अन्तरापणंan·ta·rā·pa·ṇaṃ पटिपज्जेय्युं।pa·ṭi·paj·jey·yuṃ

    Tamenaṁ sāmikā sālīnaṁ odanaṁ vicitakāḷakaṁ anekasūpaṁ anekabyañjanaṁ racayitvā aññissā kaṁsapātiyā paṭikujjitvā antarāpaṇaṁ paṭipajjeyyuṁ.

    The owners were to prepare it with boiled fine rice with the dark grains picked out and served with many soups and sauces, cover it with a bronze lid, and parade it through the market-place.

  176. 176

    तमेनंta·me·naṃ जनोja·no दिस्वाdis·vā एवंe·vaṃ वदेय्य:va·dey·ya

    Tamenaṁ jano disvā evaṁ vadeyya:

    When people saw it they’d say:

  177. 177

    ‘अम्भो,am·bho किमेविदंki·me·vi·daṃ हरीयतिha·rī·ya·ti जञ्ञजञ्ञंjañ·ña·jañ·ñaṃ विया’ति?vi·yā

    ‘ambho, kimevidaṁ harīyati jaññajaññaṁ viyā’ti?

    ‘Oh my, what is it that you’re carrying like a precious treasure?’

  178. 178

    तमेनंta·me·naṃ उट्ठहित्वाuṭ·ṭha·hit·vā अपापुरित्वाa·pā·pu·rit·vā ओलोकेय्य।o·lo·key·ya

    Tamenaṁ uṭṭhahitvā apāpuritvā olokeyya.

    So they’d open up the lid for people to look inside.

  179. 179

    तस्सtas·sa सहsa·ha दस्सनेनdas·sa·ne·na मनापताma·nā·pa·tā चca सण्ठहेय्य,saṇ·ṭha·hey·ya अप्पाटिकुल्यताap·pā·ṭi·kul·ya·tā चca सण्ठहेय्य,saṇ·ṭha·hey·ya अजेगुच्छताa·je·guc·cha·tā चca सण्ठहेय्य;saṇ·ṭha·hey·ya

    Tassa saha dassanena manāpatā ca saṇṭhaheyya, appāṭikulyatā ca saṇṭhaheyya, ajegucchatā ca saṇṭhaheyya;

    And as soon as they saw it they were filled with liking, attraction, and relish.

  180. 180

    सुहितानम्पिsu·hi·tā·nam·pi भोत्तुकम्यताbhot·tu·kam·ya·tā अस्स,as·sa पगेवpa·ge·va जिघच्छितानं।ji·ghac·chi·tā·naṃ

    suhitānampi bhottukamyatā assa, pageva jighacchitānaṁ.

    Even those who were replete wanted to eat it, let alone those who were hungry.

  181. 181

    एवमेवe·va·me·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so यस्सyas·sa कस्सचिkas·sa·ci भिक्खुनोbhik·khu·no इमेi·me पापकाpā·pa·kā अकुसलाa·ku·sa·lā इच्छावचराic·chā·va·ca·rā पहीनाpa·hī·nā दिस्सन्तिdis·san·ti चेवce·va सूयन्तिsū·yan·ti च,ca किञ्चापिkiñ·cā·pi सोso होतिho·ti गामन्तविहारीgā·man·ta·vi·hā·rī नेमन्तनिकोne·man·ta·ni·ko गहपतिचीवरधरो,ga·ha·pa·ti·cī·va·ra·dha·ro अथa·tha खोkho नंnaṃ सब्रह्मचारीsab·rah·ma·cā·rī सक्करोन्तिsak·ka·ron·ti गरुंga·ruṃ करोन्तिka·ron·ti मानेन्तिmā·nen·ti पूजेन्ति।pū·jen·ti

    Evameva kho, āvuso, yassa kassaci bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti gāmantavihārī nemantaniko gahapaticīvaradharo, atha kho naṁ sabrahmacārī sakkaronti garuṁ karonti mānenti pūjenti.

    In the same way, when these spheres of bad, unskillful wishes are seen and heard to be given up by a mendicant … their spiritual companions honor, respect, revere, and venerate them.

  182. 182

    तंtaṃ किस्सkis·sa हेतु?he·tu

    Taṁ kissa hetu?

    Why is that?

  183. 183

    तेte हिhi तस्सtas·sa आयस्मतोā·yas·ma·to पापकाpā·pa·kā अकुसलाa·ku·sa·lā इच्छावचराic·chā·va·ca·rā पहीनाpa·hī·nā दिस्सन्तिdis·san·ti चेवce·va सूयन्तिsū·yan·ti चा”ति।cā

    Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti cā”ti.

    It’s because these spheres of bad, unskillful wishes are seen and heard to be given up by that venerable.”

  184. 184

    एवंe·vaṃ वुत्ते,vut·te आयस्माā·yas·mā महामोग्गल्लानोma·hā·mog·gal·lā·no आयस्मन्तंā·yas·man·taṃ सारिपुत्तंsā·ri·put·taṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Evaṁ vutte, āyasmā mahāmoggallāno āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:

    When he said this, Venerable Mahāmoggallāna said to him,

  185. 185

    “उपमाu·pa·mā मं,maṃ आवुसोā·vu·so सारिपुत्त,sā·ri·put·ta पटिभाती”ति।pa·ṭi·bhā·tī

    “upamā maṁ, āvuso sāriputta, paṭibhātī”ti.

    “Reverend Sāriputta, a simile strikes me.”

  186. 186

    “पटिभातुpa·ṭi·bhā·tu तं,taṃ आवुसोā·vu·so मोग्गल्लाना”ति।mog·gal·lā·nā

    “Paṭibhātu taṁ, āvuso moggallānā”ti.

    “Then speak as you feel inspired,” said Sāriputta.

  187. 187

    “एकमिदाहं,e·ka·mi·dā·haṃ आवुसो,ā·vu·so समयंsa·ma·yaṃ राजगहेrā·ja·ga·he विहरामिvi·ha·rā·mi गिरिब्बजे।gi·rib·ba·je

    “Ekamidāhaṁ, āvuso, samayaṁ rājagahe viharāmi giribbaje.

    “Reverend, this one time I was staying right here in Rājagaha, the Mountainfold.

  188. 188

    अथa·tha ख्वाहं,khvā·haṃ आवुसो,ā·vu·so पुब्बण्हसमयंpub·baṇ·ha·sa·ma·yaṃ निवासेत्वाni·vā·set·vā पत्तचीवरमादायpat·ta·cī·va·ra·mā·dā·ya राजगहंrā·ja·ga·haṃ पिण्डायpiṇ·ḍā·ya पाविसिं।pā·vi·siṃ

    Atha khvāhaṁ, āvuso, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya rājagahaṁ piṇḍāya pāvisiṁ.

    Then I robed up in the morning and, taking my bowl and robe, entered Rājagaha for alms.

  189. 189

    तेनte·na खोkho पनpa·na समयेनsa·ma·ye·na समीतिsa·mī·ti यानकारपुत्तोyā·na·kā·ra·put·to रथस्सra·thas·sa नेमिंne·miṃ तच्छति।tac·cha·ti

    Tena kho pana samayena samīti yānakāraputto rathassa nemiṁ tacchati.

    Now at that time Samīti of the wainwrights was planing the rim of a chariot wheel.

  190. 190

    तमेनंta·me·naṃ पण्डुपुत्तोpaṇ·ḍu·put·to आजीवकोā·jī·va·ko पुराणयानकारपुत्तोpu·rā·ṇa·yā·na·kā·ra·put·to पच्चुपट्ठितोpac·cu·paṭ·ṭhi·to होति।ho·ti

    Tamenaṁ paṇḍuputto ājīvako purāṇayānakāraputto paccupaṭṭhito hoti.

    The Ājīvaka ascetic Paṇḍuputta, who was formerly of the wainwrights, was standing by,

  191. 191

    अथa·tha खो,kho आवुसो,ā·vu·so पण्डुपुत्तस्सpaṇ·ḍu·put·tas·sa आजीवकस्सā·jī·va·kas·sa पुराणयानकारपुत्तस्सpu·rā·ṇa·yā·na·kā·ra·put·tas·sa एवंe·vaṃ चेतसोce·ta·so परिवितक्कोpa·ri·vi·tak·ko उदपादि:u·da·pā·di

    Atha kho, āvuso, paṇḍuputtassa ājīvakassa purāṇayānakāraputtassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi:

    and this thought came to his mind:

  192. 192

    ‘अहोa·ho वतायंva·tā·yaṃ समीतिsa·mī·ti यानकारपुत्तोyā·na·kā·ra·put·to इमिस्साi·mis·sā नेमियाne·mi·yā इमञ्चi·mañ·ca वङ्कंvaṅ·kaṃ इमञ्चi·mañ·ca जिम्हंjim·haṃ इमञ्चi·mañ·ca दोसंdo·saṃ तच्छेय्य,tac·chey·ya एवायंe·vā·yaṃ नेमिne·mi अपगतवङ्काa·pa·ga·ta·vaṅ·kā अपगतजिम्हाa·pa·ga·ta·jim·hā अपगतदोसाa·pa·ga·ta·do·sā सुद्धाsud·dhā अस्सas·sa सारेsā·re पतिट्ठिता’ति।pa·tiṭ·ṭhi·tā

    ‘aho vatāyaṁ samīti yānakāraputto imissā nemiyā imañca vaṅkaṁ imañca jimhaṁ imañca dosaṁ taccheyya, evāyaṁ nemi apagatavaṅkā apagatajimhā apagatadosā suddhā assa sāre patiṭṭhitā’ti.

    ‘Oh, I hope Samīti the wainwright planes out the crooks, bends, and flaws in this rim. Then the rim will be rid of crooks, bends, and flaws, pure, and consolidated in the core.’

  193. 193

    यथाya·thā यथाya·thā खो,kho आवुसो,ā·vu·so पण्डुपुत्तस्सpaṇ·ḍu·put·tas·sa आजीवकस्सā·jī·va·kas·sa पुराणयानकारपुत्तस्सpu·rā·ṇa·yā·na·kā·ra·put·tas·sa चेतसोce·ta·so परिवितक्कोpa·ri·vi·tak·ko होतिho·ti तथाta·thā तथाta·thā समीतिsa·mī·ti यानकारपुत्तोyā·na·kā·ra·put·to तस्साtas·sā नेमियाne·mi·yā तञ्चtañ·ca वङ्कंvaṅ·kaṃ तञ्चtañ·ca जिम्हंjim·haṃ तञ्चtañ·ca दोसंdo·saṃ तच्छति।tac·cha·ti

    Yathā yathā kho, āvuso, paṇḍuputtassa ājīvakassa purāṇayānakāraputtassa cetaso parivitakko hoti tathā tathā samīti yānakāraputto tassā nemiyā tañca vaṅkaṁ tañca jimhaṁ tañca dosaṁ tacchati.

    And Samīti planed out the flaws in the rim just as Paṇḍuputta thought.

  194. 194

    अथa·tha खो,kho आवुसो,ā·vu·so पण्डुपुत्तोpaṇ·ḍu·put·to आजीवकोā·jī·va·ko पुराणयानकारपुत्तोpu·rā·ṇa·yā·na·kā·ra·put·to अत्तमनोat·ta·ma·no अत्तमनवाचंat·ta·ma·na·vā·caṃ निच्छारेसि:nic·chā·re·si

    Atha kho, āvuso, paṇḍuputto ājīvako purāṇayānakāraputto attamano attamanavācaṁ nicchāresi:

    Then Paṇḍuputta expressed his gladness:

  195. 195

    ‘हदयाha·da·yā हदयंha·da·yaṃ मञ्ञेmañ·ñe अञ्ञायañ·ñā·ya तच्छती’ति।tac·cha·tī

    ‘hadayā hadayaṁ maññe aññāya tacchatī’ti.

    ‘He planes like he knows my heart with his heart!’

  196. 196

    एवमेवe·va·me·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so येye तेte पुग्गलाpug·ga·lā अस्सद्धा,as·sad·dhā जीविकत्थाjī·vi·kat·thā नna सद्धाsad·dhā अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजिता,pab·ba·ji·tā सठाsa·ṭhā मायाविनोmā·yā·vi·no केतबिनोke·ta·bi·no उद्धताud·dha·tā उन्नळाun·na·ḷā चपलाca·pa·lā मुखराmu·kha·rā विकिण्णवाचा,vi·kiṇ·ṇa·vā·cā इन्द्रियेसुin·dri·ye·su अगुत्तद्वारा,a·gut·tad·vā·rā भोजनेbho·ja·ne अमत्तञ्ञुनो,a·mat·tañ·ñu·no जागरियंjā·ga·ri·yaṃ अननुयुत्ता,a·na·nu·yut·tā सामञ्ञेsā·mañ·ñe अनपेक्खवन्तो,a·na·pek·kha·van·to सिक्खायsik·khā·ya नna तिब्बगारवा,tib·ba·gā·ra·vā बाहुलिकाbā·hu·li·kā साथलिका,sā·tha·li·kā ओक्कमनेok·ka·ma·ne पुब्बङ्गमा,pub·baṅ·ga·mā पविवेकेpa·vi·ve·ke निक्खित्तधुरा,nik·khit·ta·dhu·rā कुसीताku·sī·tā हीनवीरियाhī·na·vī·ri·yā मुट्ठस्सतीmuṭ·ṭhas·sa·tī असम्पजानाa·sam·pa·jā·nā असमाहिताa·sa·mā·hi·tā विब्भन्तचित्ताvib·bhan·ta·cit·tā दुप्पञ्ञाdup·pañ·ñā एळमूगा,e·ḷa·mū·gā तेसंte·saṃ आयस्माā·yas·mā सारिपुत्तोsā·ri·put·to इमिनाi·mi·nā धम्मपरियायेनdham·ma·pa·ri·yā·ye·na हदयाha·da·yā हदयंha·da·yaṃ मञ्ञेmañ·ñe अञ्ञायañ·ñā·ya तच्छति।tac·cha·ti

    Evameva kho, āvuso, ye te puggalā assaddhā, jīvikatthā na saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā, saṭhā māyāvino ketabino uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā, indriyesu aguttadvārā, bhojane amattaññuno, jāgariyaṁ ananuyuttā, sāmaññe anapekkhavanto, sikkhāya na tibbagāravā, bāhulikā sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā, kusītā hīnavīriyā muṭṭhassatī asampajānā asamāhitā vibbhantacittā duppaññā eḷamūgā, tesaṁ āyasmā sāriputto iminā dhammapariyāyena hadayā hadayaṁ maññe aññāya tacchati.

    In the same way, there are those faithless individuals who went forth from the lay life to homelessness not out of faith but to earn a livelihood. They’re devious, deceitful, and sneaky. They’re haughty, insolent, fickle, scurrilous, and loose-tongued. They do not guard their sense doors or eat in moderation, and they are not dedicated to wakefulness. They don’t care about the ascetic life, and don’t keenly respect the training. They’re indulgent and slack, leaders in backsliding, neglecting seclusion, lazy, and lacking energy. They’re unmindful, lacking situational awareness and immersion, with straying minds, witless and idiotic. Venerable Sāriputta planes their faults with this exposition of the teaching as if he knows my heart with his heart!

  197. 197

    येye पनpa·na तेte कुलपुत्ताku·la·put·tā सद्धाsad·dhā अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजिता,pab·ba·ji·tā असठाa·sa·ṭhā अमायाविनोa·mā·yā·vi·no अकेतबिनोa·ke·ta·bi·no अनुद्धताa·nud·dha·tā अनुन्नळाa·nun·na·ḷā अचपलाa·ca·pa·lā अमुखराa·mu·kha·rā अविकिण्णवाचा,a·vi·kiṇ·ṇa·vā·cā इन्द्रियेसुin·dri·ye·su गुत्तद्वारा,gut·tad·vā·rā भोजनेbho·ja·ne मत्तञ्ञुनो,mat·tañ·ñu·no जागरियंjā·ga·ri·yaṃ अनुयुत्ता,a·nu·yut·tā सामञ्ञेsā·mañ·ñe अपेक्खवन्तो,a·pek·kha·van·to सिक्खायsik·khā·ya तिब्बगारवा,tib·ba·gā·ra·vā नna बाहुलिकाbā·hu·li·kā नna साथलिका,sā·tha·li·kā ओक्कमनेok·ka·ma·ne निक्खित्तधुरा,nik·khit·ta·dhu·rā पविवेकेpa·vi·ve·ke पुब्बङ्गमा,pub·baṅ·ga·mā आरद्धवीरियाā·rad·dha·vī·ri·yā पहितत्ताpa·hi·tat·tā उपट्ठितस्सतीu·paṭ·ṭhi·tas·sa·tī सम्पजानाsam·pa·jā·nā समाहिताsa·mā·hi·tā एकग्गचित्ताe·kag·ga·cit·tā पञ्ञवन्तोpañ·ña·van·to अनेळमूगा,a·ne·ḷa·mū·gā तेte आयस्मतोā·yas·ma·to सारिपुत्तस्सsā·ri·put·tas·sa इमंi·maṃ धम्मपरियायंdham·ma·pa·ri·yā·yaṃ सुत्वाsut·vā पिवन्तिpi·van·ti मञ्ञे,mañ·ñe घसन्तिgha·san·ti मञ्ञेmañ·ñe वचसाva·ca·sā चेवce·va मनसाma·na·sā च:ca

    Ye pana te kulaputtā saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā, asaṭhā amāyāvino aketabino anuddhatā anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā, indriyesu guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṁ anuyuttā, sāmaññe apekkhavanto, sikkhāya tibbagāravā, na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, āraddhavīriyā pahitattā upaṭṭhitassatī sampajānā samāhitā ekaggacittā paññavanto aneḷamūgā, te āyasmato sāriputtassa imaṁ dhammapariyāyaṁ sutvā pivanti maññe, ghasanti maññe vacasā ceva manasā ca:

    But there are those gentlemen who went forth from the lay life to homelessness out of faith. They’re not devious, deceitful, and sneaky. They’re not haughty, insolent, fickle, scurrilous, and loose-tongued. They guard their sense doors and eat in moderation, and they are dedicated to wakefulness. They care about the ascetic life, and keenly respect the training. They’re not indulgent or slack, nor are they leaders in backsliding, neglecting seclusion. They’re energetic and determined. They’re mindful, with situational awareness, immersion, and unified minds; wise and clever. Hearing this exposition of the teaching from Venerable Sāriputta, they drink it up and devour it, as it were. And in speech and thought they say:

  198. 198

    ‘साधुsā·dhu वत,va·ta भो,bho सब्रह्मचारीsab·rah·ma·cā·rī अकुसलाa·ku·sa·lā वुट्ठापेत्वाvuṭ·ṭhā·pet·vā कुसलेku·sa·le पतिट्ठापेती’ति।pa·tiṭ·ṭhā·pe·tī

    ‘sādhu vata, bho, sabrahmacārī akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetī’ti.

    ‘It’s good, sir, that he draws his spiritual companions away from the unskillful and establishes them in the skillful.’

  199. 199

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so इत्थीit·thī वाvā पुरिसोpu·ri·so वाvā दहरोda·ha·ro युवाyu·vā मण्डनकजातिकोmaṇ·ḍa·na·ka·jā·ti·ko सीसंन्हातोsī·saṃn·hā·to उप्पलमालंup·pa·la·mā·laṃ वाvā वस्सिकमालंvas·si·ka·mā·laṃ वाvā अतिमुत्तकमालंa·ti·mut·ta·ka·mā·laṃ वाvā लभित्वाla·bhit·vā उभोहिu·bho·hi हत्थेहिhat·the·hi पटिग्गहेत्वाpa·ṭig·ga·het·vā उत्तमङ्गेut·ta·maṅ·ge सिरस्मिंsi·ras·miṃ पतिट्ठपेय्य;pa·tiṭ·ṭha·pey·ya

    Seyyathāpi, āvuso, itthī vā puriso vā daharo yuvā maṇḍanakajātiko sīsaṁnhāto uppalamālaṁ vā vassikamālaṁ vā atimuttakamālaṁ vā labhitvā ubhohi hatthehi paṭiggahetvā uttamaṅge sirasmiṁ patiṭṭhapeyya;

    Suppose there was a woman or man who was young, youthful, and fond of adornments, and had bathed their head. Presented with a garland of lotuses, jasmine, or liana flowers, they would take them in both hands and place them on the crown of the head.

  200. 200

    एवमेवe·va·me·va खो,kho आवुसो,ā·vu·so येye तेte कुलपुत्ताku·la·put·tā सद्धाsad·dhā अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजिता,pab·ba·ji·tā असठाa·sa·ṭhā अमायाविनोa·mā·yā·vi·no अकेतबिनोa·ke·ta·bi·no अनुद्धताa·nud·dha·tā अनुन्नळाa·nun·na·ḷā अचपलाa·ca·pa·lā अमुखराa·mu·kha·rā अविकिण्णवाचा,a·vi·kiṇ·ṇa·vā·cā इन्द्रियेसुin·dri·ye·su गुत्तद्वारा,gut·tad·vā·rā भोजनेbho·ja·ne मत्तञ्ञुनो,mat·tañ·ñu·no जागरियंjā·ga·ri·yaṃ अनुयुत्ता,a·nu·yut·tā सामञ्ञेsā·mañ·ñe अपेक्खवन्तो,a·pek·kha·van·to सिक्खायsik·khā·ya तिब्बगारवा,tib·ba·gā·ra·vā नna बाहुलिकाbā·hu·li·kā नna साथलिका,sā·tha·li·kā ओक्कमनेok·ka·ma·ne निक्खित्तधुरा,nik·khit·ta·dhu·rā पविवेकेpa·vi·ve·ke पुब्बङ्गमा,pub·baṅ·ga·mā आरद्धवीरियाā·rad·dha·vī·ri·yā पहितत्ताpa·hi·tat·tā उपट्ठितस्सतीu·paṭ·ṭhi·tas·sa·tī सम्पजानाsam·pa·jā·nā समाहिताsa·mā·hi·tā एकग्गचित्ताe·kag·ga·cit·tā पञ्ञवन्तोpañ·ña·van·to अनेळमूगा,a·ne·ḷa·mū·gā तेte आयस्मतोā·yas·ma·to सारिपुत्तस्सsā·ri·put·tas·sa इमंi·maṃ धम्मपरियायंdham·ma·pa·ri·yā·yaṃ सुत्वाsut·vā पिवन्तिpi·van·ti मञ्ञे,mañ·ñe घसन्तिgha·san·ti मञ्ञेmañ·ñe वचसाva·ca·sā चेवce·va मनसाma·na·sā च:ca

    evameva kho, āvuso, ye te kulaputtā saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajitā, asaṭhā amāyāvino aketabino anuddhatā anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā, indriyesu guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṁ anuyuttā, sāmaññe apekkhavanto, sikkhāya tibbagāravā, na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, āraddhavīriyā pahitattā upaṭṭhitassatī sampajānā samāhitā ekaggacittā paññavanto aneḷamūgā, te āyasmato sāriputtassa imaṁ dhammapariyāyaṁ sutvā pivanti maññe, ghasanti maññe vacasā ceva manasā ca:

    In the same way, those gentlemen who went forth from the lay life to homelessness out of faith … say:

  201. 201

    ‘साधुsā·dhu वत,va·ta भो,bho सब्रह्मचारीsab·rah·ma·cā·rī अकुसलाa·ku·sa·lā वुट्ठापेत्वाvuṭ·ṭhā·pet·vā कुसलेku·sa·le पतिट्ठापेती’”ति।pa·tiṭ·ṭhā·pe·tī

    ‘sādhu vata, bho, sabrahmacārī akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetī’”ti.

    ‘It’s good, sir, that he draws his spiritual companions away from the unskillful and establishes them in the skillful.’”

  202. 202

    इतिहi·ti·ha तेte उभोu·bho महानागाma·hā·nā·gā अञ्ञमञ्ञस्सañ·ña·mañ·ñas·sa सुभासितंsu·bhā·si·taṃ समनुमोदिंसूति।sa·ma·nu·mo·diṃ·sū·ti

    Itiha te ubho mahānāgā aññamaññassa subhāsitaṁ samanumodiṁsūti.

    And so these two spiritual giants agreed with each other’s fine words.

  203. 203

    अनङ्गणसुत्तंa·naṅ·ga·ṇa·sut·taṃ निट्ठितंniṭ·ṭhi·taṃ पञ्चमं।pañ·ca·maṃ

    Anaṅgaṇasuttaṁ niṭṭhitaṁ pañcamaṁ.

    (Pāli only)

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.