Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

1 Corinthians 11 १ करिन्थिनः पत्रं 11

Chapter: 12345678910111213141516

Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    हेhe भ्रातरःbhrā·ta·raḥ, यूयंyū·yaṃ सर्व्वस्मिन्sar·vas·min कार्य्येkār·ye मांmāṃ स्मरथsma·ra·tha मयाma·yā चca यादृगुपदिष्टास्तादृगाचरथैतत्कारणात्yā·dṛ·gu·pa·diṣ·ṭās·tā·dṛ·gā·ca·ra·thai·tat·kā·ra·ṇāt मयाma·yā प्रशंसनीयाpra·śaṃ·sa·nī·yā आध्बेādh·be।

    he bhrātaraḥ, yūyaṁ sarvvasmin kāryye māṁ smaratha mayā ca yādṛgupadiṣṭāstādṛgācarathaitatkāraṇāt mayā praśaṁsanīyā ādhbe|

    Be ye followers of me, even as I also am of Christ.

  2. 2

    तथापिta·thā·pi ममैषाma·mai·ṣā वाञ्छाvāñ·chā यद्yad यूयमिदम्yū·ya·mi·dam अवगताa·va·ga·tā भवथbha·va·tha,

    tathāpi mamaiṣā vāñchā yad yūyamidam avagatā bhavatha,

    Now I praise you, brethren, that ye remember me in all things, and keep the ordinances, as I delivered them to you.

  3. 3

    एकैकस्यe·kai·kas·ya पुरुषस्योत्तमाङ्गस्वरूपःpu·ru·ṣas·yot·ta·māṅ·gas·va·rū·paḥ ख्रीष्टःkhrīṣ·ṭaḥ, योषितश्चोत्तमाङ्गस्वरूपःyo·ṣi·taś·cot·ta·māṅ·gas·va·rū·paḥ पुमान्pu·mān, ख्रीष्टस्यkhrīṣ·ṭas·ya चोत्तमाङ्गस्वरूपcot·ta·māṅ·gas·va·rū·pa ईश्वरःīś·va·raḥ।

    ekaikasya puruṣasyottamāṅgasvarūpaḥ khrīṣṭaḥ, yoṣitaścottamāṅgasvarūpaḥ pumān, khrīṣṭasya cottamāṅgasvarūpa īśvaraḥ|

    But I would have you know, that the head of every man is Christ; and the head of the woman is the man; and the head of Christ is God.

  4. 4

    अपरम्a·pa·ram आच्छादितोत्तमाङ्गेनāc·chā·di·tot·ta·māṅ·ge·na येनye·na पुंसाpuṃ·sā प्रार्थनाprār·tha·nā क्रियतkri·ya·ta ईश्वरीयवाणीīś·va·rī·ya·vā·ṇī कथ्यतेkath·ya·te वाvā तेनte·na स्वीयोत्तमाङ्गम्svī·yot·ta·māṅ·gam अवज्ञायतेa·vaj·ñā·ya·te।

    aparam ācchāditottamāṅgena yena puṁsā prārthanā kriyata īśvarīyavāṇī kathyate vā tena svīyottamāṅgam avajñāyate|

    Every man praying or prophesying, having his head covered, dishonoureth his head.

  5. 5

    अनाच्छादितोत्तमाङ्गयाa·nāc·chā·di·tot·ta·māṅ·ga·yā ययाya·yā योषिताyo·ṣi·tā चca प्रार्थनाprār·tha·nā क्रियतkri·ya·ta ईश्वरीयवाणीīś·va·rī·ya·vā·ṇī कथ्यतेkath·ya·te वाvā तयापिta·yā·pi स्वीयोत्तमाङ्गम्svī·yot·ta·māṅ·gam अवज्ञायतेa·vaj·ñā·ya·te यतःya·taḥ साsā मुण्डितशिरःसदृशाmuṇ·ḍi·ta·śi·raḥ·sa·dṛ·śā।

    anācchāditottamāṅgayā yayā yoṣitā ca prārthanā kriyata īśvarīyavāṇī kathyate vā tayāpi svīyottamāṅgam avajñāyate yataḥ sā muṇḍitaśiraḥsadṛśā|

    But every woman that prayeth or prophesieth with her head uncovered dishonoureth her head: for that is even all one as if she were shaven.

  6. 6

    अनाच्छादितमस्तकाa·nāc·chā·di·ta·mas·ta·kā याyā योषित्yo·ṣit तस्याःtas·yāḥ शिरःśi·raḥ मुण्डनीयमेवmuṇ·ḍa·nī·ya·me·va किन्तुkin·tu योषितःyo·ṣi·taḥ केशच्छेदनंke·śac·che·da·naṃ शिरोमुण्डनंśi·ro·muṇ·ḍa·naṃ वाvā यदिya·di लज्जाजनकंlaj·jā·ja·na·kaṃ भवेत्bha·vet तर्हिtar·hi तयाta·yā स्वशिरsva·śi·ra आच्छाद्यतांāc·chād·ya·tāṃ।

    anācchāditamastakā yā yoṣit tasyāḥ śiraḥ muṇḍanīyameva kintu yoṣitaḥ keśacchedanaṁ śiromuṇḍanaṁ vā yadi lajjājanakaṁ bhavet tarhi tayā svaśira ācchādyatāṁ|

    For if the woman be not covered, let her also be shorn: but if it be a shame for a woman to be shorn or shaven, let her be covered.

  7. 7

    पुमान्pu·mān ईश्वरस्यīś·va·ras·ya प्रतिमूर्त्तिःpra·ti·mūr·tiḥ प्रतितेजःस्वरूपश्चpra·ti·te·jaḥ·sva·rū·paś·ca तस्मात्tas·māt तेनte·na शिरोśi·ro नाच्छादनीयंnāc·chā·da·nī·yaṃ किन्तुkin·tu सीमन्तिनीsī·man·ti·nī पुंसःpuṃ·saḥ प्रतिबिम्बस्वरूपाpra·ti·bim·bas·va·rū·pā।

    pumān īśvarasya pratimūrttiḥ pratitejaḥsvarūpaśca tasmāt tena śiro nācchādanīyaṁ kintu sīmantinī puṁsaḥ pratibimbasvarūpā|

    For a man indeed ought not to cover his head, forasmuch as he is the image and glory of God: but the woman is the glory of the man.

  8. 8

    यतोya·to योषातःyo·ṣā·taḥ पुमान्pu·mān नोदपादिno·da·pā·di किन्तुkin·tu पुंसोpuṃ·so योषिद्yo·ṣid उदपादिu·da·pā·di।

    yato yoṣātaḥ pumān nodapādi kintu puṁso yoṣid udapādi|

    For the man is not of the woman; but the woman of the man.

  9. 9

    अधिकन्तुa·dhi·kan·tu योषितःyo·ṣi·taḥ कृतेkṛ·te पुंसःpuṃ·saḥ सृष्टिsṛṣ·ṭi र्नrna बभूवba·bhū·va किन्तुkin·tu पुंसःpuṃ·saḥ कृतेkṛ·te योषितःyo·ṣi·taḥ सृष्टिsṛṣ·ṭi र्बभूवrba·bhū·va।

    adhikantu yoṣitaḥ kṛte puṁsaḥ sṛṣṭi rna babhūva kintu puṁsaḥ kṛte yoṣitaḥ sṛṣṭi rbabhūva|

    Neither was the man created for the woman; but the woman for the man.

  10. 10

    इतिi·ti हेतोhe·to र्दूतानाम्rdū·tā·nām आदराद्ā·da·rād योषिताyo·ṣi·tā शिरस्यधीनतासूचकम्śi·ras·ya·dhī·na·tā·sū·ca·kam आवरणंā·va·ra·ṇaṃ धर्त्तव्यंdhar·tav·yaṃ।

    iti heto rdūtānām ādarād yoṣitā śirasyadhīnatāsūcakam āvaraṇaṁ dharttavyaṁ|

    For this cause ought the woman to have power on her head because of the angels.

  11. 11

    तथापिta·thā·pi प्रभोpra·bho र्विधिनाrvi·dhi·nā पुमांसंpu·māṃ·saṃ विनाvi·nā योषिन्नyo·ṣin·na जायतेjā·ya·te योषितञ्चyo·ṣi·tañ·ca विनाvi·nā पुमान्pu·mān नna जायतेjā·ya·te।

    tathāpi prabho rvidhinā pumāṁsaṁ vinā yoṣinna jāyate yoṣitañca vinā pumān na jāyate|

    Nevertheless neither is the man without the woman, neither the woman without the man, in the Lord.

  12. 12

    यतोya·to यथाya·thā पुंसोpuṃ·so योषिद्yo·ṣid उदपादिu·da·pā·di तथाta·thā योषितःyo·ṣi·taḥ पुमान्pu·mān जायतेjā·ya·te, सर्व्ववस्तूनिsar·va·vas·tū·ni चेश्वराद्ceś·va·rād उत्पद्यन्तेut·pad·yan·te।

    yato yathā puṁso yoṣid udapādi tathā yoṣitaḥ pumān jāyate, sarvvavastūni ceśvarād utpadyante|

    For as the woman is of the man, even so is the man also by the woman; but all things of God.

  13. 13

    युष्माभिरेवैतद्yuṣ·mā·bhi·re·vai·tad विविच्यतांvi·vic·ya·tāṃ, अनावृतयाa·nā·vṛ·ta·yā योषिताyo·ṣi·tā प्रार्थनंprār·tha·naṃ किंkiṃ सुदृश्यंsu·dṛś·yaṃ भवेत्bha·vet?

    yuṣmābhirevaitad vivicyatāṁ, anāvṛtayā yoṣitā prārthanaṁ kiṁ sudṛśyaṁ bhavet?

    Judge in yourselves: is it comely that a woman pray unto God uncovered?

  14. 14

    पुरुषस्यpu·ru·ṣas·ya दीर्घकेशत्वंdīr·gha·ke·śat·vaṃ तस्यtas·ya लज्जाजनकंlaj·jā·ja·na·kaṃ, किन्तुkin·tu योषितोyo·ṣi·to दीर्घकेशत्वंdīr·gha·ke·śat·vaṃ तस्याtas·yā गौरवजनकंgau·ra·va·ja·na·kaṃ

    puruṣasya dīrghakeśatvaṁ tasya lajjājanakaṁ, kintu yoṣito dīrghakeśatvaṁ tasyā gauravajanakaṁ

    Doth not even nature itself teach you, that, if a man have long hair, it is a shame unto him?

  15. 15

    यतya·ta आच्छादनायāc·chā·da·nā·ya तस्यैtas·yai केशाke·śā दत्ताdat·tā इतिi·ti किंkiṃ युष्माभिःyuṣ·mā·bhiḥ स्वभावतोsva·bhā·va·to नna शिक्ष्यतेśik·ṣya·te?

    yata ācchādanāya tasyai keśā dattā iti kiṁ yuṣmābhiḥ svabhāvato na śikṣyate?

    But if a woman have long hair, it is a glory to her: for her hair is given her for a covering.

  16. 16

    अत्रat·ra यदिya·di कश्चिद्kaś·cid विवदितुम्vi·va·di·tum इच्छेत्ic·chet तर्ह्यस्माकम्tar·hyas·mā·kam ईश्वरीयसमितीनाञ्चīś·va·rī·ya·sa·mi·tī·nāñ·ca तादृशीtā·dṛ·śī रीतिrī·ti र्नrna विद्यतेvid·ya·te।

    atra yadi kaścid vivaditum icchet tarhyasmākam īśvarīyasamitīnāñca tādṛśī rīti rna vidyate|

    But if any man seem to be contentious, we have no such custom, neither the churches of God.

  17. 17

    युष्माभिyuṣ·mā·bhi र्नrna भद्रायbhad·rā·ya किन्तुkin·tu कुत्सितायkut·si·tā·ya समागम्यतेsa·mā·gam·ya·te तस्माद्tas·mād एतानिe·tā·ni भाषमाणेनbhā·ṣa·mā·ṇe·na मयाma·yā यूयंyū·yaṃ नna प्रशंसनीयाःpra·śaṃ·sa·nī·yāḥ।

    yuṣmābhi rna bhadrāya kintu kutsitāya samāgamyate tasmād etāni bhāṣamāṇena mayā yūyaṁ na praśaṁsanīyāḥ|

    Now in this that I declare unto you I praise you not, that ye come together not for the better, but for the worse.

  18. 18

    प्रथमतःpra·tha·ma·taḥ समितौsa·mi·tau समागतानांsa·mā·ga·tā·nāṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ मध्येmadh·ye भेदाःbhe·dāḥ सन्तीतिsan·tī·ti वार्त्ताvār·tā मयाma·yā श्रूयतेśrū·ya·te तन्मध्येtan·madh·ye किञ्चित्kiñ·cit सत्यंsat·yaṃ मन्यतेman·ya·te चca।

    prathamataḥ samitau samāgatānāṁ yuṣmākaṁ madhye bhedāḥ santīti vārttā mayā śrūyate tanmadhye kiñcit satyaṁ manyate ca|

    For first of all, when ye come together in the church, I hear that there be divisions among you; and I partly believe it.

  19. 19

    यतोya·to हेतोhe·to र्युष्मन्मध्येryuṣ·man·madh·ye येye परीक्षितास्तेpa·rīk·ṣi·tās·te यत्yat प्रकाश्यन्तेpra·kāś·yan·te तदर्थंta·dar·thaṃ भेदैbhe·dai र्भवितव्यमेवrbha·vi·tav·ya·me·va।

    yato heto ryuṣmanmadhye ye parīkṣitāste yat prakāśyante tadarthaṁ bhedai rbhavitavyameva|

    For there must be also heresies among you, that they which are approved may be made manifest among you.

  20. 20

    एकत्रe·kat·ra समागतैsa·mā·ga·tai र्युष्माभिःryuṣ·mā·bhiḥ प्रभावंpra·bhā·vaṃ भेाज्यंbhe·āj·yaṃ भुज्यतbhuj·ya·ta इतिi·ti नहिna·hi;

    ekatra samāgatai ryuṣmābhiḥ prabhāvaṁ bheाjyaṁ bhujyata iti nahi;

    When ye come together therefore into one place, this is not to eat the Lord’s supper.

  21. 21

    यतोya·to भोजनकालेbho·ja·na·kā·le युष्माकमेकैकेनyuṣ·mā·ka·me·kai·ke·na स्वकीयंsva·kī·yaṃ भक्ष्यंbhak·ṣyaṃ तूर्णंtūr·ṇaṃ ग्रस्यतेgras·ya·te तस्माद्tas·mād एकोe·ko जनोja·no बुभुक्षितस्तिष्ठतिbu·bhuk·ṣi·tas·tiṣ·ṭha·ti, अन्यश्चan·yaś·ca परितृप्तोpa·ri·tṛp·to भवतिbha·va·ti।

    yato bhojanakāle yuṣmākamekaikena svakīyaṁ bhakṣyaṁ tūrṇaṁ grasyate tasmād eko jano bubhukṣitastiṣṭhati, anyaśca paritṛpto bhavati|

    For in eating every one taketh before other his own supper: and one is hungry, and another is drunken.

  22. 22

    भोजनपानार्थंbho·ja·na·pā·nār·thaṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ किंkiṃ वेश्मानिveś·mā·ni नna सन्तिsan·ti? युष्माभिyuṣ·mā·bhi र्वाrvā किम्kim ईश्वरस्यīś·va·ras·ya समितिंsa·mi·tiṃ तुच्छीकृत्यtuc·chī·kṛt·ya दीनाdī·nā लोकाlo·kā अवज्ञायन्तेa·vaj·ñā·yan·te? इत्यनेनit·ya·ne·na मयाma·yā किंkiṃ वक्तव्यंvak·tav·yaṃ? यूयंyū·yaṃ किंkiṃ मयाma·yā प्रशंसनीयाःpra·śaṃ·sa·nī·yāḥ? एतस्मिन्e·tas·min यूयंyū·yaṃ नna प्रशंसनीयाःpra·śaṃ·sa·nī·yāḥ।

    bhojanapānārthaṁ yuṣmākaṁ kiṁ veśmāni na santi? yuṣmābhi rvā kim īśvarasya samitiṁ tucchīkṛtya dīnā lokā avajñāyante? ityanena mayā kiṁ vaktavyaṁ? yūyaṁ kiṁ mayā praśaṁsanīyāḥ? etasmin yūyaṁ na praśaṁsanīyāḥ|

    What? have ye not houses to eat and to drink in? or despise ye the church of God, and shame them that have not? What shall I say to you? shall I praise you in this? I praise you not.

  23. 23

    प्रभुतोpra·bhu·to यya उपदेशोu·pa·de·śo मयाma·yā लब्धोlab·dho युष्मासुyuṣ·mā·su समर्पितश्चsa·mar·pi·taś·ca सsa एषःe·ṣaḥ।

    prabhuto ya upadeśo mayā labdho yuṣmāsu samarpitaśca sa eṣaḥ|

    For I have received of the Lord that which also I delivered unto you, That the Lord Jesus the same night in which he was betrayed took bread:

  24. 24

    परकरसमर्पणक्षपायांpa·ra·ka·ra·sa·mar·pa·ṇak·ṣa·pā·yāṃ प्रभुpra·bhu र्यीशुःryī·śuḥ पूपमादायेश्वरंpū·pa·mā·dā·yeś·va·raṃ धन्यंdhan·yaṃ व्याहृत्यvyā·hṛt·ya तंtaṃ भङ्क्त्वाbhaṅ·ktvā भाषितवान्bhā·ṣi·ta·vān युष्माभिरेतद्yuṣ·mā·bhi·re·tad गृह्यतांgṛh·ya·tāṃ भुज्यताञ्चbhuj·ya·tāñ·ca तद्tad युष्मत्कृतेyuṣ·mat·kṛ·te भग्नंbhag·naṃ ममma·ma शरीरंśa·rī·raṃ; ममma·ma स्मरणार्थंsma·ra·ṇār·thaṃ युष्माभिरेतत्yuṣ·mā·bhi·re·tat क्रियतांkri·ya·tāṃ।

    parakarasamarpaṇakṣapāyāṁ prabhu ryīśuḥ pūpamādāyeśvaraṁ dhanyaṁ vyāhṛtya taṁ bhaṅktvā bhāṣitavān yuṣmābhiretad gṛhyatāṁ bhujyatāñca tad yuṣmatkṛte bhagnaṁ mama śarīraṁ; mama smaraṇārthaṁ yuṣmābhiretat kriyatāṁ|

    And when he had given thanks, he brake it, and said, Take, eat: this is my body, which is broken for you: this do in remembrance of me.

  25. 25

    पुनश्चpu·naś·ca भेजनात्bhe·ja·nāt परंpa·raṃ तथैवta·thai·va कंसम्kaṃ·sam आदायā·dā·ya तेनोक्तंte·nok·taṃ कंसोऽयंkaṃ·so·yaṃ ममma·ma शोणितेनśo·ṇi·te·na स्थापितोsthā·pi·to नूतननियमःnū·ta·na·ni·ya·maḥ; यतिवारंya·ti·vā·raṃ युष्माभिरेतत्yuṣ·mā·bhi·re·tat पीयतेpī·ya·te ततिवारंta·ti·vā·raṃ ममma·ma स्मरणार्थंsma·ra·ṇār·thaṃ पीयतांpī·ya·tāṃ।

    punaśca bhejanāt paraṁ tathaiva kaṁsam ādāya tenoktaṁ kaṁso'yaṁ mama śoṇitena sthāpito nūtananiyamaḥ; yativāraṁ yuṣmābhiretat pīyate tativāraṁ mama smaraṇārthaṁ pīyatāṁ|

    After the same manner also he took the cup, when he had supped, saying, This cup is the new testament in my blood: this do ye, as oft as ye drink it, in remembrance of me.

  26. 26

    यतिवारंya·ti·vā·raṃ युष्माभिरेषyuṣ·mā·bhi·re·ṣa पूपोpū·po भुज्यतेbhuj·ya·te भाजनेनानेनbhā·ja·ne·nā·ne·na पीयतेpī·ya·te चca ततिवारंta·ti·vā·raṃ प्रभोरागमनंpra·bho·rā·ga·ma·naṃ यावत्yā·vat तस्यtas·ya मृत्युःmṛt·yuḥ प्रकाश्यतेpra·kāś·ya·te।

    yativāraṁ yuṣmābhireṣa pūpo bhujyate bhājanenānena pīyate ca tativāraṁ prabhorāgamanaṁ yāvat tasya mṛtyuḥ prakāśyate|

    For as often as ye eat this bread, and drink this cup, ye do shew the Lord’s death till he come.

  27. 27

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca यःyaḥ कश्चिद्kaś·cid अयोग्यत्वेनa·yog·yat·ve·na प्रभोरिमंpra·bho·ri·maṃ पूपम्pū·pam अश्नातिaś·nā·ti तस्यानेनtas·yā·ne·na भाजनेनbhā·ja·ne·na पिवतिpi·va·ti चca सsa प्रभोःpra·bhoḥ कायरुधिरयोkā·ya·ru·dhi·ra·yo र्दण्डदायीrdaṇ·ḍa·dā·yī भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    aparañca yaḥ kaścid ayogyatvena prabhorimaṁ pūpam aśnāti tasyānena bhājanena pivati ca sa prabhoḥ kāyarudhirayo rdaṇḍadāyī bhaviṣyati|

    Wherefore whosoever shall eat this bread, and drink this cup of the Lord, unworthily, shall be guilty of the body and blood of the Lord.

  28. 28

    तस्मात्tas·māt मानवेनाग्रmā·na·ve·nāg·ra आत्मानāt·mā·na परीक्ष्यpa·rīk·ṣya पश्चाद्paś·cād एषe·ṣa पूपोpū·po भुज्यतांbhuj·ya·tāṃ कंसेनानेनkaṃ·se·nā·ne·na चca पीयतांpī·ya·tāṃ।

    tasmāt mānavenāgra ātmāna parīkṣya paścād eṣa pūpo bhujyatāṁ kaṁsenānena ca pīyatāṁ|

    But let a man examine himself, and so let him eat of that bread, and drink of that cup.

  29. 29

    येनye·na चानर्हत्वेनcā·nar·hat·ve·na भुज्यतेbhuj·ya·te पीयतेpī·ya·te चca प्रभोःpra·bhoḥ कायम्kā·yam अविमृशताa·vi·mṛ·śa·tā तेनte·na दण्डप्राप्तयेdaṇ·ḍap·rāp·ta·ye भुज्यतेbhuj·ya·te पीयतेpī·ya·te चca।

    yena cānarhatvena bhujyate pīyate ca prabhoḥ kāyam avimṛśatā tena daṇḍaprāptaye bhujyate pīyate ca|

    For he that eateth and drinketh unworthily, eateth and drinketh damnation to himself, not discerning the Lord’s body.

  30. 30

    एतत्कारणाद्e·tat·kā·ra·ṇād युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ भूरिशोbhū·ri·śo लोकाlo·kā दुर्ब्बलाdur·ba·lā रोगिणश्चro·gi·ṇaś·ca सन्तिsan·ti बहवश्चba·ha·vaś·ca महानिद्रांma·hā·nid·rāṃ गताःga·tāḥ।

    etatkāraṇād yuṣmākaṁ bhūriśo lokā durbbalā rogiṇaśca santi bahavaśca mahānidrāṁ gatāḥ|

    For this cause many are weak and sickly among you, and many sleep.

  31. 31

    अस्माभिas·mā·bhi र्यद्यात्मविचारोऽकारिष्यतryad·yāt·ma·vi·cā·ro·kā·riṣ·ya·ta तर्हिtar·hi दण्डोdaṇ·ḍo नालप्स्यतnā·lap·sya·ta;

    asmābhi ryadyātmavicāro'kāriṣyata tarhi daṇḍo nālapsyata;

    For if we would judge ourselves, we should not be judged.

  32. 32

    किन्तुkin·tu यदास्माकंya·dās·mā·kaṃ विचारोvi·cā·ro भवतिbha·va·ti तदाta·dā वयंva·yaṃ जगतोja·ga·to जनैःja·naiḥ समंsa·maṃ यद्yad दण्डंdaṇ·ḍaṃ नna लभामहेla·bhā·ma·he तदर्थंta·dar·thaṃ प्रभुनाpra·bhu·nā शास्तिंśās·tiṃ भुंज्महेbhuṃ·jma·he।

    kintu yadāsmākaṁ vicāro bhavati tadā vayaṁ jagato janaiḥ samaṁ yad daṇḍaṁ na labhāmahe tadarthaṁ prabhunā śāstiṁ bhuṁjmahe|

    But when we are judged, we are chastened of the Lord, that we should not be condemned with the world.

  33. 33

    हेhe ममma·ma भ्रातरःbhrā·ta·raḥ, भोजनार्थंbho·ja·nār·thaṃ मिलितानांmi·li·tā·nāṃ युष्माकम्yuṣ·mā·kam एकेनेतरोऽनुगृह्यतांe·ke·ne·ta·ro·nu·gṛh·ya·tāṃ।

    he mama bhrātaraḥ, bhojanārthaṁ militānāṁ yuṣmākam ekenetaro'nugṛhyatāṁ|

    Wherefore, my brethren, when ye come together to eat, tarry one for another.

  34. 34

    यश्चyaś·ca बुभुक्षितःbu·bhuk·ṣi·taḥ सsa स्वगृहेsva·gṛ·he भुङ्क्तांbhuṅ·ktāṃ। दण्डप्राप्तयेdaṇ·ḍap·rāp·ta·ye युष्माभिyuṣ·mā·bhi र्नrna समागम्यतांsa·mā·gam·ya·tāṃ। एतद्भिन्नंe·tad·bhin·naṃ यद्yad आदेष्टव्यंā·deṣ·ṭav·yaṃ तद्tad युष्मत्समीपागमनकालेyuṣ·mat·sa·mī·pā·ga·ma·na·kā·le मयादेक्ष्यतेma·yā·dek·ṣya·te।

    yaśca bubhukṣitaḥ sa svagṛhe bhuṅktāṁ| daṇḍaprāptaye yuṣmābhi rna samāgamyatāṁ| etadbhinnaṁ yad ādeṣṭavyaṁ tad yuṣmatsamīpāgamanakāle mayādekṣyate|

    And if any man hunger, let him eat at home; that ye come not together unto condemnation. And the rest will I set in order when I come.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.