Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

1 Peter 3 १ पितरस्य पत्रं 3

Chapter: 12345

Verse: 12345678910111213141516171819202122 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    हेhe योषितःyo·ṣi·taḥ, यूयमपिyū·ya·ma·pi निजस्वामिनांni·jas·vā·mi·nāṃ वश्याvaś·yā भवतbha·va·ta तथाta·thā सतिsa·ti यदिya·di केचिद्ke·cid वाक्येvāk·ye विश्वासिनोviś·vā·si·no नna सन्तिsan·ti तर्हिtar·hi

    he yoṣitaḥ, yūyamapi nijasvāmināṁ vaśyā bhavata tathā sati yadi kecid vākye viśvāsino na santi tarhi

    Likewise, ye wives, be in subjection to your own husbands; that, if any obey not the word, they also may without the word be won by the conversation of the wives;

  2. 2

    तेte विनावाक्यंvi·nā·vāk·yaṃ योषिताम्yo·ṣi·tām आचारेणार्थतस्तेषांā·cā·re·ṇār·tha·tas·te·ṣāṃ प्रत्यक्षेणprat·yak·ṣe·ṇa युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ सभयसतीत्वाचारेणाक्रष्टुंsa·bha·ya·sa·tīt·vā·cā·re·ṇāk·raṣ·ṭuṃ शक्ष्यन्तेśak·ṣyan·te।

    te vināvākyaṁ yoṣitām ācāreṇārthatasteṣāṁ pratyakṣeṇa yuṣmākaṁ sabhayasatītvācāreṇākraṣṭuṁ śakṣyante|

    While they behold your chaste conversation coupled with fear.

  3. 3

    अपरंa·pa·raṃ केशरचनयाke·śa·ra·ca·na·yā स्वर्णालङ्कारधारणोनsvar·ṇā·laṅ·kā·ra·dhā·ra·ṇo·na परिच्छदपरिधानेनpa·ric·cha·da·pa·ri·dhā·ne·na वाvā युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ वाह्यभूषाvāh·ya·bhū·ṣā नna भवतुbha·va·tu,

    aparaṁ keśaracanayā svarṇālaṅkāradhāraṇona paricchadaparidhānena vā yuṣmākaṁ vāhyabhūṣā na bhavatu,

    Whose adorning let it not be that outward adorning of plaiting the hair, and of wearing of gold, or of putting on of apparel;

  4. 4

    किन्त्वीश्वरस्यkin·tvīś·va·ras·ya साक्षाद्sāk·ṣād बहुमूल्यक्षमाशान्तिभावाक्षयरत्नेनba·hu·mūl·yak·ṣa·mā·śān·ti·bhā·vāk·ṣa·ya·rat·ne·na युक्तोyuk·to गुप्तgup·ta आन्तरिकमानवān·ta·ri·ka·mā·na·va एवe·va।

    kintvīśvarasya sākṣād bahumūlyakṣamāśāntibhāvākṣayaratnena yukto gupta āntarikamānava eva|

    But let it be the hidden man of the heart, in that which is not corruptible, even the ornament of a meek and quiet spirit, which is in the sight of God of great price.

  5. 5

    यतःya·taḥ पूर्व्वकालेpūr·va·kā·le याःyāḥ पवित्रस्त्रियpa·vit·ras·tri·ya ईश्वरेīś·va·re प्रत्याशामकुर्व्वन्prat·yā·śā·ma·kur·van ताtā अपिa·pi तादृशीमेवtā·dṛ·śī·me·va भूषांbhū·ṣāṃ धारयन्त्योdhā·ra·yan·tyo निजस्वामिनांni·jas·vā·mi·nāṃ वश्याvaś·yā अभवन्a·bha·van।

    yataḥ pūrvvakāle yāḥ pavitrastriya īśvare pratyāśāmakurvvan tā api tādṛśīmeva bhūṣāṁ dhārayantyo nijasvāmināṁ vaśyā abhavan|

    For after this manner in the old time the holy women also, who trusted in God, adorned themselves, being in subjection unto their own husbands:

  6. 6

    तथैवta·thai·va साराsā·rā इब्राहीमोib·rā·hī·mo वश्याvaś·yā सतीsa·tī तंtaṃ पतिमाख्यातवतीpa·ti·mākh·yā·ta·va·tī यूयञ्चyū·yañ·ca यदिya·di सदाचारिण्योsa·dā·cā·riṇ·yo भवथbha·va·tha व्याकुलतयाvyā·ku·la·ta·yā चca भीताbhī·tā नna भवथbha·va·tha तर्हिtar·hi तस्याःtas·yāḥ कन्याkan·yā आध्वेādh·ve।

    tathaiva sārā ibrāhīmo vaśyā satī taṁ patimākhyātavatī yūyañca yadi sadācāriṇyo bhavatha vyākulatayā ca bhītā na bhavatha tarhi tasyāḥ kanyā ādhve|

    Even as Sara obeyed Abraham, calling him lord: whose daughters ye are, as long as ye do well, and are not afraid with any amazement.

  7. 7

    हेhe पुरुषाःpu·ru·ṣāḥ, यूयंyū·yaṃ ज्ञानतोjñā·na·to दुर्ब्बलतरभाजनैरिवdur·ba·la·ta·ra·bhā·ja·nai·ri·va योषिद्भिःyo·ṣid·bhiḥ सहवासंsa·ha·vā·saṃ कुरुतku·ru·ta, एकस्यe·kas·ya जीवनवरस्यjī·va·na·va·ras·ya सहभागिनीभ्यताभ्यःsa·ha·bhā·gi·nībh·ya·tābh·yaḥ समादरंsa·mā·da·raṃ वितरतvi·ta·ra·ta चca नna चेद्ced युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ प्रार्थनानांprār·tha·nā·nāṃ बाधाbā·dhā जनिष्यतेja·niṣ·ya·te।

    he puruṣāḥ, yūyaṁ jñānato durbbalatarabhājanairiva yoṣidbhiḥ sahavāsaṁ kuruta, ekasya jīvanavarasya sahabhāginībhyatābhyaḥ samādaraṁ vitarata ca na ced yuṣmākaṁ prārthanānāṁ bādhā janiṣyate|

    Likewise, ye husbands, dwell with them according to knowledge, giving honour unto the wife, as unto the weaker vessel, and as being heirs together of the grace of life; that your prayers be not hindered.

  8. 8

    विशेषतोvi·śe·ṣa·to यूयंyū·yaṃ सर्व्वsar·va एकमनसःe·ka·ma·na·saḥ परदुःखैpa·ra·duḥ·khai र्दुःखिताrduḥ·khi·tā भ्रातृप्रमिणःbhrā·tṛp·ra·mi·ṇaḥ कृपावन्तःkṛ·pā·van·taḥ प्रीतिभावाश्चprī·ti·bhā·vāś·ca भवतbha·va·ta।

    viśeṣato yūyaṁ sarvva ekamanasaḥ paraduḥkhai rduḥkhitā bhrātṛpramiṇaḥ kṛpāvantaḥ prītibhāvāśca bhavata|

    Finally, be ye all of one mind, having compassion one of another, love as brethren, be pitiful, be courteous:

  9. 9

    अनिष्टस्यa·niṣ·ṭas·ya परिशोधेनानिष्टंpa·ri·śo·dhe·nā·niṣ·ṭaṃ निन्दायाnin·dā·yā वाvā परिशोधेनpa·ri·śo·dhe·na निन्दांnin·dāṃ नna कुर्व्वन्तkur·van·ta आशिषंā·śi·ṣaṃ दत्तdat·ta यतोya·to यूयम्yū·yam आशिरधिकारिणोā·śi·ra·dhi·kā·ri·ṇo भवितुमाहूताbha·vi·tu·mā·hū·tā इतिi·ti जानीथjā·nī·tha।

    aniṣṭasya pariśodhenāniṣṭaṁ nindāyā vā pariśodhena nindāṁ na kurvvanta āśiṣaṁ datta yato yūyam āśiradhikāriṇo bhavitumāhūtā iti jānītha|

    Not rendering evil for evil, or railing for railing: but contrariwise blessing; knowing that ye are thereunto called, that ye should inherit a blessing.

  10. 10

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca, जीवनेjī·va·ne प्रीयमाणोprī·ya·mā·ṇo यःyaḥ सुदिनानिsu·di·nā·ni दिदृक्षतेdi·dṛk·ṣa·te। पापात्pā·pāt जिह्वांjih·vāṃ मृषावाक्यात्mṛ·ṣā·vāk·yāt स्वाधरौsvā·dha·rau सsa निवर्त्तयेत्ni·var·ta·yet।

    aparañca, jīvane prīyamāṇo yaḥ sudināni didṛkṣate| pāpāt jihvāṁ mṛṣāvākyāt svādharau sa nivarttayet|

    For he that will love life, and see good days, let him refrain his tongue from evil, and his lips that they speak no guile:

  11. 11

    सsa त्यजेद्tya·jed दुष्टतामार्गंduṣ·ṭa·tā·mār·gaṃ सत्क्रियाञ्चsat·kri·yāñ·ca समाचरेत्sa·mā·ca·ret। मृगयाणश्चmṛ·ga·yā·ṇaś·ca शान्तिंśān·tiṃ सsa नित्यमेवानुधावतुnit·ya·me·vā·nu·dhā·va·tu।

    sa tyajed duṣṭatāmārgaṁ satkriyāñca samācaret| mṛgayāṇaśca śāntiṁ sa nityamevānudhāvatu|

    Let him eschew evil, and do good; let him seek peace, and ensue it.

  12. 12

    लोचनेlo·ca·ne परमेशस्योन्मीलितेpa·ra·me·śas·yon·mī·li·te धार्म्मिकान्dhār·mi·kān प्रतिpra·ti। प्रार्थनायाःprār·tha·nā·yāḥ कृतेkṛ·te तेषाःte·ṣāḥ तच्छ्रोत्रेtac·chrot·re सुगमेsu·ga·me सदाsa·dā। क्रोधास्यञ्चkro·dhās·yañ·ca परेशस्यpa·re·śas·ya कदाचारिषुka·dā·cā·ri·ṣu वर्त्ततेvar·ta·te।

    locane parameśasyonmīlite dhārmmikān prati| prārthanāyāḥ kṛte teṣāḥ tacchrotre sugame sadā| krodhāsyañca pareśasya kadācāriṣu varttate|

    For the eyes of the Lord are over the righteous, and his ears are open unto their prayers: but the face of the Lord is against them that do evil.

  13. 13

    अपरंa·pa·raṃ यदिya·di यूयम्yū·yam उत्तमस्यानुगामिनोut·ta·mas·yā·nu·gā·mi·no भवथbha·va·tha तर्हिtar·hi कोko युष्मान्yuṣ·mān हिंसिष्यतेhiṃ·siṣ·ya·te?

    aparaṁ yadi yūyam uttamasyānugāmino bhavatha tarhi ko yuṣmān hiṁsiṣyate?

    And who is he that will harm you, if ye be followers of that which is good?

  14. 14

    यदिya·di चca धर्म्मार्थंdhar·mār·thaṃ क्लिश्यध्वंkliś·yadh·vaṃ तर्हिtar·hi धन्याdhan·yā भविष्यथbha·viṣ·ya·tha। तेषाम्te·ṣām आशङ्कयाā·śaṅ·ka·yā यूयंyū·yaṃ नna बिभीतbi·bhī·ta नna विङ्क्तviṅ·kta वाvā।

    yadi ca dharmmārthaṁ kliśyadhvaṁ tarhi dhanyā bhaviṣyatha| teṣām āśaṅkayā yūyaṁ na bibhīta na viṅkta vā|

    But and if ye suffer for righteousness’ sake, happy are ye: and be not afraid of their terror, neither be troubled;

  15. 15

    मनोभिःma·no·bhiḥ किन्तुkin·tu मन्यध्वंman·yadh·vaṃ पवित्रंpa·vit·raṃ प्रभुमीश्वरंpra·bhu·mīś·va·raṃ। अपरञ्चa·pa·rañ·ca युष्माकम्yuṣ·mā·kam आन्तरिकप्रत्याशायास्तत्त्वंān·ta·ri·kap·rat·yā·śā·yās·tat·tvaṃ यःyaḥ कश्चित्kaś·cit पृच्छतिpṛc·cha·ti तस्मैtas·mai शान्तिभीतिभ्याम्śān·ti·bhī·tibh·yām उत्तरंut·ta·raṃ दातुंdā·tuṃ सदाsa·dā सुसज्जाsu·saj·jā भवतbha·va·ta।

    manobhiḥ kintu manyadhvaṁ pavitraṁ prabhumīśvaraṁ| aparañca yuṣmākam āntarikapratyāśāyāstattvaṁ yaḥ kaścit pṛcchati tasmai śāntibhītibhyām uttaraṁ dātuṁ sadā susajjā bhavata|

    But sanctify the Lord God in your hearts: and be ready always to give an answer to every man that asketh you a reason of the hope that is in you with meekness and fear:

  16. 16

    येye चca ख्रीष्टधर्म्मेkhrīṣ·ṭa·dhar·me युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ सदाचारंsa·dā·cā·raṃ दूषयन्तिdū·ṣa·yan·ti तेte दुष्कर्म्मकारिणामिवduṣ·kar·ma·kā·ri·ṇā·mi·va युष्माकम्yuṣ·mā·kam अपवादेनa·pa·vā·de·na यत्yat लज्जिताlaj·ji·tā भवेयुस्तदर्थंbha·ve·yus·ta·dar·thaṃ युष्माकम्yuṣ·mā·kam उत्तमःut·ta·maḥ संवेदोsaṃ·ve·do भवतुbha·va·tu।

    ye ca khrīṣṭadharmme yuṣmākaṁ sadācāraṁ dūṣayanti te duṣkarmmakāriṇāmiva yuṣmākam apavādena yat lajjitā bhaveyustadarthaṁ yuṣmākam uttamaḥ saṁvedo bhavatu|

    Having a good conscience; that, whereas they speak evil of you, as of evildoers, they may be ashamed that falsely accuse your good conversation in Christ.

  17. 17

    ईश्वरस्याभिमताद्īś·va·ras·yā·bhi·ma·tād यदिya·di युष्माभिःyuṣ·mā·bhiḥ क्लेशःkle·śaḥ सोढव्यस्तर्हिso·ḍhav·yas·tar·hi सदाचारिभिःsa·dā·cā·ri·bhiḥ क्लेशसहनंkle·śa·sa·ha·naṃ वरंva·raṃ नna चca कदाचारिभिःka·dā·cā·ri·bhiḥ।

    īśvarasyābhimatād yadi yuṣmābhiḥ kleśaḥ soḍhavyastarhi sadācāribhiḥ kleśasahanaṁ varaṁ na ca kadācāribhiḥ|

    For it is better, if the will of God be so, that ye suffer for well doing, than for evil doing.

  18. 18

    यस्माद्yas·mād ईश्वरस्यīś·va·ras·ya सन्निधिम्san·ni·dhim अस्मान्as·mān आनेतुम्ā·ne·tum अधार्म्मिकाणांa·dhār·mi·kā·ṇāṃ विनिमयेनvi·ni·ma·ye·na धार्म्मिकःdhār·mi·kaḥ ख्रीष्टोkhrīṣ·ṭo ऽप्येककृत्वःpye·ka·kṛt·vaḥ पापानांpā·pā·nāṃ दण्डंdaṇ·ḍaṃ भुक्तवान्bhuk·ta·vān, सsa चca शरीरसम्बन्धेśa·rī·ra·sam·ban·dhe मारितःmā·ri·taḥ किन्त्वात्मनःkin·tvāt·ma·naḥ सम्बन्धेsam·ban·dhe पुनpu·na र्जीवितोrjī·vi·to ऽभवत्bha·vat।

    yasmād īśvarasya sannidhim asmān ānetum adhārmmikāṇāṁ vinimayena dhārmmikaḥ khrīṣṭo 'pyekakṛtvaḥ pāpānāṁ daṇḍaṁ bhuktavān, sa ca śarīrasambandhe māritaḥ kintvātmanaḥ sambandhe puna rjīvito 'bhavat|

    For Christ also hath once suffered for sins, the just for the unjust, that he might bring us to God, being put to death in the flesh, but quickened by the Spirit:

  19. 19

    तत्सम्बन्धेtat·sam·ban·dhe चca सsa यात्रांyāt·rāṃ विधायvi·dhā·ya काराबद्धानाम्kā·rā·bad·dhā·nām आत्मनांāt·ma·nāṃ समीपेsa·mī·pe वाक्यंvāk·yaṃ घोषितवान्gho·ṣi·ta·vān।

    tatsambandhe ca sa yātrāṁ vidhāya kārābaddhānām ātmanāṁ samīpe vākyaṁ ghoṣitavān|

    By which also he went and preached unto the spirits in prison;

  20. 20

    पुराpu·rā नोहस्यno·has·ya समयेsa·ma·ye यावत्yā·vat पोतोpo·to निरमीयतni·ra·mī·ya·ta तावद्tā·vad ईश्वरस्यīś·va·ras·ya दीर्घसहिष्णुताdīr·gha·sa·hiṣ·ṇu·tā यदाya·dā व्यलम्बतvya·lam·ba·ta तदाta·dā तेऽनाज्ञाग्राहिणोऽभवन्te·nāj·ñāg·rā·hi·ṇo·bha·van। तेनte·na पोतोनाल्पेऽर्थाद्po·to·nāl·per·thād अष्टावेवaṣ·ṭā·ve·va प्राणिनस्तोयम्prā·ṇi·nas·to·yam उत्तीर्णाःut·tīr·ṇāḥ।

    purā nohasya samaye yāvat poto niramīyata tāvad īśvarasya dīrghasahiṣṇutā yadā vyalambata tadā te'nājñāgrāhiṇo'bhavan| tena potonālpe'rthād aṣṭāveva prāṇinastoyam uttīrṇāḥ|

    Which sometime were disobedient, when once the longsuffering of God waited in the days of Noah, while the ark was a preparing, wherein few, that is, eight souls were saved by water.

  21. 21

    तन्निदर्शनञ्चावगाहनंtan·ni·dar·śa·nañ·cā·va·gā·ha·naṃ (अर्थतःar·tha·taḥ शारीरिकमलिनतायाśā·rī·ri·ka·ma·li·na·tā·yā यस्त्यागःyas·tyā·gaḥ सsa नहिna·hi किन्त्वीश्वरायोत्तमसंवेदस्यkin·tvīś·va·rā·yot·ta·ma·saṃ·ve·das·ya याyā प्रतज्ञाpra·taj·ñā सैवsai·va) यीशुख्रीष्टस्यyī·śukh·rīṣ·ṭas·ya पुनरुत्थानेनेदानीम्pu·na·rut·thā·ne·ne·dā·nīm अस्मान्as·mān उत्तारयतिut·tā·ra·ya·ti,

    tannidarśanañcāvagāhanaṁ (arthataḥ śārīrikamalinatāyā yastyāgaḥ sa nahi kintvīśvarāyottamasaṁvedasya yā pratajñā saiva) yīśukhrīṣṭasya punarutthānenedānīm asmān uttārayati,

    The like figure whereunto even baptism doth also now save us (not the putting away of the filth of the flesh, but the answer of a good conscience toward God,) by the resurrection of Jesus Christ:

  22. 22

    यतःya·taḥ सsa स्वर्गंsvar·gaṃ गत्वेश्वरस्यgat·veś·va·ras·ya दक्षिणेdak·ṣi·ṇe विद्यतेvid·ya·te स्वर्गीयदूताःsvar·gī·ya·dū·tāḥ शासकाśā·sa·kā बलानिba·lā·ni चca तस्यtas·ya वशीभूताva·śī·bhū·tā अभवन्a·bha·van।

    yataḥ sa svargaṁ gatveśvarasya dakṣiṇe vidyate svargīyadūtāḥ śāsakā balāni ca tasya vaśībhūtā abhavan|

    Who is gone into heaven, and is on the right hand of God; angels and authorities and powers being made subject unto him.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.