Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
1 Samuel 25 शिमूयेलस्य प्रथमं पुस्तकम् 25
Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031
Old Testament: unproofread OCR. The Sanskrit text was machine-read from scans of the 1848 Calcutta edition and has not been checked by hand, so it contains reading errors. Verses marked Unproofread OCR — may contain errors are the least reliable.
Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344 · Hide pronunciation
Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.
-
1
दायूदाdā·yū·dā समम्sa·mam खवोगयिलायाkhavogayilāyā विवाहोvi·vā·ho दायूदाdā·yū·dā भाय्यायाbhāyyāyā मोखलायाmokhalāyā अन्यपुरबायanyapurabāya दानdā·na। तदानींta·dā·nīṃ शिमूयेलोśi·mū·ye·lo ममारma·mā·ra ततta·ta इस्रायेलःis·rā·ye·laḥ सर्व्वsar·va वंशाvaṃ·śā मिलित्वाmi·lit·vā तमध्यनुसुथुच्tamadhyanusuthuc रामतस्येrāmatasye तस्यtas·ya निवेशनेni·ve·śa·ne तस्यtas·ya श्मशानंśma·śā·naṃ चकुcaku खkha। अनन्तरanantara दायूद्dā·yūd उत्थायut·thā·ya पारणाख्यंpāraṇākhyaṃ निजंनप्देश्रंnijaṃnapdeśraṃ जगामja·gā·ma।
dāyūdā samam khavogayilāyā vivāho dāyūdā bhāyyāyā mokhalāyā anyapurabāya dāna| tadānīṃ śimūyelo mamāra tata isrāyelaḥ sarvva vaṃśā militvā tamadhyanusuthuc rāmatasye tasya niveśane tasya śmaśānaṃ caku kha| anantara dāyūd utthāya pāraṇākhyaṃ nijaṃnapdeśraṃ jagāma|
And Samuel died; and all the Israelites were gathered together, and lamented him, and buried him in his house at Ramah. And David arose, and went down to the wilderness of Paran.
-
2
मायोनप्देशनिवासोmāyonapdeśanivāso कर्म्मिलाधिकारीkarmilādhikārī महान्ma·hān एकोe·ko मनुष्यma·nuṣ·ya खासीत्khāsīt, तस्यtas·ya त्रीणिtrī·ṇi सद्खाणिsadkhāṇi मेषाःme·ṣāḥ सहइस्तमेकंsahaistamekaṃ क्छागाश्चासन्kchāgāścāsan।
Unproofread OCR — may contain errors
māyonapdeśanivāso karmmilādhikārī mahān eko manuṣya khāsīt, tasya trīṇi sadkhāṇi meṣāḥ sahaistamekaṃ kchāgāścāsan|
And there was a man in Maon, whose possessions were in Carmel; and the man was very great, and he had three thousand sheep, and a thousand goats: and he was shearing his sheep in Carmel.
-
3
तस्यtas·ya नामnā·ma नावलnāvala इतिi·ti तस्यtas·ya जायायाjā·yā·yā नामnā·ma चावीगयिलेतिcāvīgayileti साsā नारौnārau सुबद्धिमतोsubaddhimato सखवदनाsakhavadanā चासीत्cā·sīt किन्तुkin·tu सsa पुमान्pu·mān निसुरोnisuro दुत्तdutta सsa कालेववंशजkālevavaṃśaja आसीत्ā·sīt सsa कर्म्मिलेkarmile निजमेवाणांnijamevāṇāṃ लोमानिlomāni कत्तयितुंkattayituṃ प्रावत्ततprāvattata।
tasya nāma nāvala iti tasya jāyāyā nāma cāvīgayileti sā nārau subaddhimato sakhavadanā cāsīt kintu sa pumān nisuro dutta sa kālevavaṃśaja āsīt sa karmmile nijamevāṇāṃ lomāni kattayituṃ prāvattata|
Now the name of the man was Nabal; and the name of his wife Abigail: and she was a woman of good understanding, and of a beautiful countenance: but the man was churlish and evil in his doings; and he was of the house of Caleb.
- 4
-
5
दायूदdāyūda शरुत्वाśarutvā निजदश्एयुनःnijadaśeyunaḥ प्रेषयामासpre·ṣa·yā·mā·sa तान्tān जगादja·gā·da चca, यृyṛ कर्म्मिलेkarmile नावलस्यnāvalasya समीपंsa·mī·paṃ गत्वाgat·vā ममma·ma नासाnā·sā तस्यtas·ya कल्याणkalyāṇa पृच्छतpṛc·cha·ta, तस्मtas·ma वाचसिमाञ्चvācasimāñca कथयतka·tha·ya·ta,
dāyūda śarutvā nijadaśeyunaḥ preṣayāmāsa tān jagāda ca, yṛ karmmile nāvalasya samīpaṃ gatvā mama nāsā tasya kalyāṇa pṛcchata, tasma vācasimāñca kathayata,
And David sent out ten young men, and David said unto the young men, Get you up to Carmel, and go to Nabal, and greet him in my name:
-
6
भवान्bha·vān चिस्जीवीcisjīvī भवतुbha·va·tu भवताbha·va·tā भवत्परिवारस्यbhavatparivārasya भवत्सव्यखसलbhavatsavyakhasala चca सर्व्वदाsar·va·dā मङ्गलंmaṅ·ga·laṃ श्यात्śyāt।
Unproofread OCR — may contain errors
bhavān cisjīvī bhavatu bhavatā bhavatparivārasya bhavatsavyakhasala ca sarvvadā maṅgalaṃ śyāt|
And thus shall ye say to him that liveth in prosperity, Peace be both to thee, and peace be to thine house, and peace be unto all that thou hast.
-
7
भवताbha·va·tā लामच्छेदकाlāmacchedakā आगताā·ga·tā इतिi·ti मयाश्राविma·yāś·rā·vi, परन्तुpa·ran·tu भवतोbha·va·to मेषपालकाme·ṣa·pā·la·kā यावत्कालंyā·vat·kā·laṃ कर्म्मिलkarmila आसन्ā·san तावद्tā·vad अस्माभिःas·mā·bhiḥ साम्sām खासनkhāsana तेte चास्माभिcāsmābhi नेंneṃ कपितास्सेघांkapitāsseghāṃ किञ्चनkiñ·ca·na वाvā नna इारितंiāritaṃ।
bhavatā lāmacchedakā āgatā iti mayāśrāvi, parantu bhavato meṣapālakā yāvatkālaṃ karmmila āsan tāvad asmābhiḥ sām khāsana te cāsmābhi neṃ kapitāsseghāṃ kiñcana vā na iāritaṃ|
And now I have heard that thou hast shearers: now thy shepherds which were with us, we hurt them not, neither was there ought missing unto them, all the while they were in Carmel.
-
8
भवान्bha·vān खयूनःkhayūnaḥ एच्छतुecchatu तेte तदेवta·de·va वदिष्यन्तिva·diṣ·yan·ti। तस्मात्tas·māt तरुणाtaruṇā इमेi·me भवतानुणटद्न्तांbhavatānuṇaṭadntāṃ बताbatā वयंva·yaṃ शुभदिवसśubhadivasa आगच्छामā·gac·chā·ma, अतोa·to भवतःbha·va·taḥ करेka·re यदस्तिya·das·ti तस्यtas·ya किद्धित्kiddhit निजदासेभ्येnijadāsebhye। निजद्वतायnijadvatāya दायूदोdā·yū·do चca दीयतांdī·ya·tāṃ।
bhavān khayūnaḥ ecchatu te tadeva vadiṣyanti| tasmāt taruṇā ime bhavatānuṇaṭadntāṃ batā vayaṃ śubhadivasa āgacchāma, ato bhavataḥ kare yadasti tasya kiddhit nijadāsebhye| nijadvatāya dāyūdo ca dīyatāṃ|
Ask thy young men, and they will shew thee. Wherefore let the young men find favour in thine eyes: for we come in a good day: give, I pray thee, whatsoever cometh to thine hand unto thy servants, and to thy son David.
-
9
तताta·tā दायूदाdā·yū·dā युवानोाyuvānoā गत्वाgat·vā दायूदोdā·yū·do नासाnā·sā नावलसमीपnāvalasamīpa तानिtā·ni वाक्यानिvāk·yā·ni निवेदयित्वाnivedayitvā नीरवोnī·ra·vo बश्डवुःbaśḍavuḥ।
tatā dāyūdā yuvānoā gatvā dāyūdo nāsā nāvalasamīpa tāni vākyāni nivedayitvā nīravo baśḍavuḥ|
And when David’s young men came, they spake to Nabal according to all those words in the name of David, and ceased.
-
10
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ नावलnāvala दायूदोdā·yū·do दासान्dā·sān अवदत्a·va·dat दायृूद्dāyṛūd कःkaḥ? विशयस्यviśayasya पुच्लोवाpuclovā कःkaḥ? समयेऽस्मिन्samaye'smin बहवःba·ha·vaḥ किङ्कराःkiṅkarāḥ संsaṃ संsaṃ स्वामिनंsvā·mi·naṃ विद्कायvidkāya नम्भृम्यन्तेnambhṛmyante।
anantaraṃ nāvala dāyūdo dāsān avadat dāyṛūd kaḥ? viśayasya puclovā kaḥ? samaye'smin bahavaḥ kiṅkarāḥ saṃ saṃ svāminaṃ vidkāya nambhṛmyante|
And Nabal answered David’s servants, and said, Who is David? and who is the son of Jesse? there be many servants now a days that break away every man from his master.
-
11
इदानीम्i·dā·nīm अa किंkiṃ ममma·ma पूपान्pū·pān तोयानिto·yā·ni मदीयलेमकत्तेकानांmadīyalemakattekānāṃ कृतेkṛ·te इतार्मांपश्रूर्नांitārmāṃpaśrūrnāṃ मांसानिmāṃ·sā·ni चca ग्रहनgrahana न्ञातस्थानाद्nñātasthānād खागन्तुकलेाकेभ्योkhāgantukaleākebhyo
idānīm a kiṃ mama pūpān toyāni madīyalemakattekānāṃ kṛte itārmāṃpaśrūrnāṃ māṃsāni ca grahana nñātasthānād khāgantukaleākebhyo
Shall I then take my bread, and my water, and my flesh that I have killed for my shearers, and give it unto men, whom I know not whence they be?
-
12
दास्यामिdās·yā·mi? नलोna·lo दायूदोdā·yū·do युवानोyuvāno निजपथेनnijapathena परादत्यparādatya तत्छमीपमागत्यtatchamīpamāgatya तंtaṃ ढत्तान्तंḍhattāntaṃ तस्मैtas·mai
Unproofread OCR — may contain errors
dāsyāmi? nalo dāyūdo yuvāno nijapathena parādatya tatchamīpamāgatya taṃ ḍhattāntaṃ tasmai
So David’s young men turned their way, and went again, and came and told him all those sayings.
-
13
कथयामासुःka·tha·yā·mā·suḥ तताta·tā दायूद्dā·yūd निजलोकान्nijalokān वदत्vadat, यूयंyū·yaṃ सर्व्वंsar·vaṃ खखकङ्गान्khakhakaṅgān बभ्रीतbabhrīta, ततस्तेta·tas·te सर्व्वंsar·vaṃ स्वंsvaṃ स्वंsvaṃ खडkhaḍa बबन्धुbabandhu दौयूदपिdauyūdapi निजंni·jaṃ खड़ेkhar̤e बबन्धbabandha। अनन्तरंa·nan·ta·raṃ प्रायेणprā·ye·ṇa चतुःशतंcatuḥśataṃ लाकाlā·kā दायुदम्dāyudam च्अनुजग्मcanujagma डंव्यादिरक्ताथद्नḍaṃvyādiraktāthadna देde शतेśa·te लाlā कास्तस्थुःkāstasthuḥ।
Unproofread OCR — may contain errors
kathayāmāsuḥ tatā dāyūd nijalokān vadat, yūyaṃ sarvvaṃ khakhakaṅgān babhrīta, tataste sarvvaṃ svaṃ svaṃ khaḍa babandhu dauyūdapi nijaṃ khar̤e babandha| anantaraṃ prāyeṇa catuḥśataṃ lākā dāyudam canujagma ḍaṃvyādiraktāthadna de śate lā kāstasthuḥ|
And David said unto his men, Gird ye on every man his sword. And they girded on every man his sword; and David also girded on his sword: and there went up after David about four hundred men; and two hundred abode by the stuff.
-
14
तस्मिन्tas·min कालkā·la रख्कन्लरुयोाrakhkanlaruyoā दासेdā·se नावलस्यnāvalasya भाखायेbhākhāye अवीगयिलायेavīgayilāye कथयामासka·tha·yā·mā·sa, पश्चpaśca दायूद्dā·yūd अस्माकंas·mā·kaṃ प्रभुंpra·bhuṃ नमस्कत्तेnamaskatte प्रान्तराद्prāntarād दूतान्dū·tān प्रीतवान्prī·ta·vān ततोऽस्माकंtato'smākaṃ प्रभुस्तान्pra·bhus·tān अभिगजितवान्abhigajitavān।
tasmin kāla rakhkanlaruyoā dāse nāvalasya bhākhāye avīgayilāye kathayāmāsa, paśca dāyūd asmākaṃ prabhuṃ namaskatte prāntarād dūtān prītavān tato'smākaṃ prabhustān abhigajitavān|
But one of the young men told Abigail, Nabal’s wife, saying, Behold, David sent messengers out of the wilderness to salute our master; and he railed on them.
-
15
तेte मनुजाma·nu·jā अस्माकंas·mā·kaṃ मचद्दापकारियणmacaddāpakāriyaṇa आसन्ā·san प्रान्तरprāntara समाsamā कम्kam ब्यवस्थितिकालेbyavasthitikāle यावत्yā·vat तैःtaiḥ साकम्sā·kam ब्यतिछामbyatichāma तावद्tā·vad वयंva·yaṃ तेte तेte केपिताkepitā अस्माकंas·mā·kaṃ किमपिki·ma·pi वाvā नna इारितंiāritaṃ। वयंva·yaṃ मेषान्me·ṣān चारयन्तस्तेcārayantaste:
te manujā asmākaṃ macaddāpakāriyaṇa āsan prāntara samā kam byavasthitikāle yāvat taiḥ sākam byatichāma tāvad vayaṃ te te kepitā asmākaṃ kimapi vā na iāritaṃ| vayaṃ meṣān cārayantaste:
But the men were very good unto us, and we were not hurt, neither missed we any thing, as long as we were conversant with them, when we were in the fields:
-
16
समंsa·maṃ यावत्कालंyā·vat·kā·laṃ न्यवसामnyavasāma तावत्tā·vat तेte दिवानिश्म्divāniśm अस्माकंas·mā·kaṃ चतुर्दिक्षुca·tur·dik·ṣu प्राचीरखरूपाprācīrakharūpā आसनāsana।
samaṃ yāvatkālaṃ nyavasāma tāvat te divāniśm asmākaṃ caturdikṣu prācīrakharūpā āsana|
They were a wall unto us both by night and day, all the while we were with them keeping the sheep.
-
17
अतa·ta इदानींi·dā·nīṃ तवta·va किंkiṃ कन्तव्यंkantavyaṃ तट्taṭ अलाalā बध्यतांbadhyatāṃ यतोऽस्माकंya·tos·mā·kaṃ पभोस्तस्यpabhostasya सकलपरिजनानाच्ामङ्गलंsakalaparijanānācāmaṅgalaṃ निश्ितमेवniśitameva सsa चैतादृष्तिcaitādṛṣti दुखखरिताdukhakharitā यत्yat केनापिke·nā·pi तंtaṃ सम्भाषितुंsam·bhā·ṣi·tuṃ नna ष्राक्यतेṣrākyate।
Unproofread OCR — may contain errors
ata idānīṃ tava kiṃ kantavyaṃ taṭ alā badhyatāṃ yato'smākaṃ pabhostasya sakalaparijanānācāmaṅgalaṃ niśitameva sa caitādṛṣti dukhakharitā yat kenāpi taṃ sambhāṣituṃ na ṣrākyate|
Now therefore know and consider what thou wilt do; for evil is determined against our master, and against all his household: for he is such a son of Belial, that a man cannot speak to him.
-
18
तदनन्तरम्ta·da·nan·ta·ram अवोगयिलाavogayilā तूगैtūgai देde शतेśa·te पूपान्pū·pān बाच्तारसपुेbāctārasapue देde कुलैkulai पश्चpaśca दग्धाdagdhā मेषाःme·ṣāḥ पञ्चदोाणाpañcadoāṇā गृटकलायाgṛṭakalāyā र्कंrkaṃ श्रतंśrataṃ शुव्कद्राच्ताफलगुच्छाśuvkadrāctāphalagucchā देde शतेśa·te शुष्कोडम्बरगśuṣkoḍambaraga च्छाcchā एतानिe·tā·ni सर्व्वाण्थादायsarvāṇthādāya गद्भानामुपरिgadbhānāmupari निद्धेniddhe।
Unproofread OCR — may contain errors
tadanantaram avogayilā tūgai de śate pūpān bāctārasapue de kulai paśca dagdhā meṣāḥ pañcadoāṇā gṛṭakalāyā rkaṃ śrataṃ śuvkadrāctāphalagucchā de śate śuṣkoḍambaraga cchā etāni sarvvāṇthādāya gadbhānāmupari niddhe|
Then Abigail made haste, and took two hundred loaves, and two bottles of wine, and five sheep ready dressed, and five measures of parched corn, and an hundred clusters of raisins, and two hundred cakes of figs, and laid them on asses.
-
19
अपरंa·pa·raṃ निजदासान्ni·ja·dā·sān अवदत्a·va·dat, युयंyu·yaṃ मदग्रेऽयेmadagre'ye चलनcalana पश्यताहंpaś·ya·tā·haṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ पश्चात्paś·cāt पश्चाद्paś·cād यामिyā·mi किन्त्वेतत्kin·tve·tat साsā निजखामिनंnijakhāminaṃ नावलंnāvalaṃ नाज्ञापयन्nāj·ñā·pa·yan।
aparaṃ nijadāsān avadat, yuyaṃ madagre'ye calana paśyatāhaṃ yuṣmākaṃ paścāt paścād yāmi kintvetat sā nijakhāminaṃ nāvalaṃ nājñāpayan|
And she said unto her servants, Go on before me; behold, I come after you. But she told not her husband Nabal.
-
20
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ साsā गदभमारुह्यgadabhamāruhya पव्वेतस्यpavvetasya रद्ावत्मनाradāvatmanā यातवतीyātavatī तदन्तरेtadantare दायूद्धdāyūddha तस्यtas·ya लोकाश्चlo·kāś·ca ममाभिमुखम्mamābhimukham गच्छन्तिgac·chan·ti तस्मात्tas·māt तेte मयाma·yā सात्तातsāttāta कर्त्तव्याkar·tav·yā इतिi·ti ददर्शda·dar·śa।
anantaraṃ sā gadabhamāruhya pavvetasya radāvatmanā yātavatī tadantare dāyūddha tasya lokāśca mamābhimukham gacchanti tasmāt te mayā sāttāta karttavyā iti dadarśa|
And it was so, as she rode on the ass, that she came down by the covert of the hill, and, behold, David and his men came down against her; and she met them.
-
21
पूर्व्वेpūr·ve दायूदdāyūda कथयामासka·tha·yā·mā·sa, एतस्यe·tas·ya जनस्यja·nas·ya प्रान्तरस्थितprāntarasthita सकलंsa·ka·laṃ वस्तvasta रच्ितवानदहंracitavānadahaṃ तस्यtas·ya सर्व्वषांsarvaṣāṃ व्याणांvyāṇāṃ किञ्चिदपिkiñ·ci·da·pi नna हारितमश्तhāritamaśta कर्म्मदंkarmadaṃ ममma·ma ख्याkhyā जातंjā·taṃ सsa उपकारस्यupakārasya विनिमयेनvi·ni·ma·ye·na ममापकारःmamāpakāraḥ चकारca·kā·ra।
pūrvve dāyūda kathayāmāsa, etasya janasya prāntarasthita sakalaṃ vasta racitavānadahaṃ tasya sarvvaṣāṃ vyāṇāṃ kiñcidapi na hāritamaśta karmmadaṃ mama khyā jātaṃ sa upakārasya vinimayena mamāpakāraḥ cakāra|
Now David had said, Surely in vain have I kept all that this fellow hath in the wilderness, so that nothing was missed of all that pertained unto him: and he hath requited me evil for good.
-
22
यद्यहंyad·ya·haṃ दर्यदवपय्यन्तंdaryadavapayyantaṃ तस्यtas·ya छत्खपरिवारसैकमपिchatkhaparivārasaikamapi पुमांसम्pumāṃsam खवश्ेषयेयंkhavaśeṣayeyaṃ तिस्राtisrā दायूदःdā·yū·daḥ शचुभ्योऽमुकंśacubhyo'mukaṃ तदधिकच्चtadadhikacca पलंpalaṃ ददातुda·dā·tu।
Unproofread OCR — may contain errors
yadyahaṃ daryadavapayyantaṃ tasya chatkhaparivārasaikamapi pumāṃsam khavaśeṣayeyaṃ tisrā dāyūdaḥ śacubhyo'mukaṃ tadadhikacca palaṃ dadātu|
So and more also do God unto the enemies of David, if I leave of all that pertain to him by the morning light any that pisseth against the wall.
-
23
अनन्तरम्a·nan·ta·ram ब्यवीगयिलाbyavīgayilā दायूदंdā·yū·daṃ विच्युvicyu गददभात्gadadabhāt तूणमवरूह्मtūṇamavarūhma दायूदःdā·yū·daḥ सम्मुखेsam·mu·khe श्मśma पतित्वाpa·tit·vā प्रणनामpra·ṇa·nā·ma।
anantaram byavīgayilā dāyūdaṃ vicyu gadadabhāt tūṇamavarūhma dāyūdaḥ sammukhe śma patitvā praṇanāma|
And when Abigail saw David, she hasted, and lighted off the ass, and fell before David on her face, and bowed herself to the ground,
-
24
अपरःa·pa·raḥ तस्यtas·ya चरणयोःca·ra·ṇa·yoḥ पतित्वाpa·tit·vā कथयामासka·tha·yā·mā·sa केke ममma·ma प्रभाpra·bhā, खवमप्रराधाkhavamaprarādhā ममma·ma जातःjā·taḥ, निजदासींnijadāsīṃ खकणेगाचरेkhakaṇegācare कथांka·thāṃ कथयितुम्ka·tha·yi·tum अनुजानातुanujānātu निजदास्याnijadāsyā वाचंvā·caṃ शृणोतुśṛ·ṇo·tu।
aparaḥ tasya caraṇayoḥ patitvā kathayāmāsa ke mama prabhā, khavamaprarādhā mama jātaḥ, nijadāsīṃ khakaṇegācare kathāṃ kathayitum anujānātu nijadāsyā vācaṃ śṛṇotu|
And fell at his feet, and said, Upon me, my lord, upon me let this iniquity be: and let thine handmaid, I pray thee, speak in thine audience, and hear the words of thine handmaid.
-
25
भवान्bha·vān लंlaṃ दुङत्तपुरुषंduṅattapuruṣaṃ नावलंnāvalaṃ टणायṭaṇāya नna मन्यतांman·ya·tāṃ, यादृशंyā·dṛ·śaṃ तस्यtas·ya नामnā·ma तादृशस्तरयtādṛśastaraya स्वभावंsva·bhā·vaṃ। नावलोnāvalo मूख) इतिi·ti तस्यtas·ya नामnā·ma मूखेताmūkhetā चca तस्यान्तरtas·yān·ta·ra विद्यतेvid·ya·te। किन्तुkin·tu भवतbha·va·ta इयंi·yaṃ दासीdā·sī मत््रभुणाmatrabhuṇā प्रेरितान्pre·ri·tān यूनोyūno नापश्यत्nā·paś·yat।
bhavān laṃ duṅattapuruṣaṃ nāvalaṃ ṭaṇāya na manyatāṃ, yādṛśaṃ tasya nāma tādṛśastaraya svabhāvaṃ| nāvalo mūkha) iti tasya nāma mūkhetā ca tasyāntara vidyate| kintu bhavata iyaṃ dāsī matrabhuṇā preritān yūno nāpaśyat|
Let not my lord, I pray thee, regard this man of Belial, even Nabal: for as his name is, so is he; Nabal is his name, and folly is with him: but I thine handmaid saw not the young men of my lord, whom thou didst send.
-
26
तथापिta·thā·pi हेhe ममma·ma प्रभोpra·bho, पर्मश्वरस्यामरतायाparmaśvarasyāmaratāyā भवतःbha·va·taḥ प्राणानाझprāṇānājha शपथśapatha छत्वाऽदहंchatvā'dahaṃ वदामिva·dā·mi शणितपाताथेम्śaṇitapātāthem आगमनात्āgamanāt निजकरणापमानस्यnijakaraṇāpamānasya प्रतिकरpratikara णाचṇāca परमेश्वरोpa·ra·meś·va·ro भवन्तंbha·van·taṃ निवत्तयतिnivattayati, किन्तुkin·tu भवताbha·va·tā रिपूणांripūṇāṃ मत्यभोरच्ितेघिणाश्वmatyabhoraciteghiṇāśva दशाda·śā नावलस्यnāvalasya दशेवdaśeva भवतुbha·va·tu।
tathāpi he mama prabho, parmaśvarasyāmaratāyā bhavataḥ prāṇānājha śapatha chatvā'dahaṃ vadāmi śaṇitapātāthem āgamanāt nijakaraṇāpamānasya pratikara ṇāca parameśvaro bhavantaṃ nivattayati, kintu bhavatā ripūṇāṃ matyabhoraciteghiṇāśva daśā nāvalasya daśeva bhavatu|
Now therefore, my lord, as the LORD liveth, and as thy soul liveth, seeing the LORD hath withholden thee from coming to shed blood, and from avenging thyself with thine own hand, now let thine enemies, and they that seek evil to my lord, be as Nabal.
-
27
मत्प्रभोःmat·pra·bhoḥ समीप्रsamīpra भवतोbha·va·to दास्याdāsyā आनीतम्ānītam इदम्i·dam उपायनंupāyanaṃ भवतोऽनुगामिभ्योbhavato'nugāmibhyo युवभ्योyuvabhyo दीयतांdī·ya·tāṃ भवतोbha·va·to दास्याdāsyā अपराधःaparādhaḥ च्म्यताच्चcmyatācca।
Unproofread OCR — may contain errors
matprabhoḥ samīpra bhavato dāsyā ānītam idam upāyanaṃ bhavato'nugāmibhyo yuvabhyo dīyatāṃ bhavato dāsyā aparādhaḥ cmyatācca|
And now this blessing which thine handmaid hath brought unto my lord, let it even be given unto the young men that follow my lord.
-
28
परमेखparamekha राrā मत््रमेmatrame वशंva·śaṃ चिरस्थायिनंcirasthāyinaṃ करिष्यतिka·riṣ·ya·ti यतेya·te मत््रभुःmatrabhuḥ परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya रिपुभिःripubhiḥ सहsa·ha येत्खतिyetkhati यावज्जीवनंyā·vaj·jī·va·naṃ निदाघोni·dā·gho भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti चca।
paramekha rā matrame vaśaṃ cirasthāyinaṃ kariṣyati yate matrabhuḥ parameśvarasya ripubhiḥ saha yetkhati yāvajjīvanaṃ nidāgho bhaviṣyati ca|
I pray thee, forgive the trespass of thine handmaid: for the LORD will certainly make my lord a sure house; because my lord fighteth the battles of the LORD, and evil hath not been found in thee all thy days.
-
29
मनुजेनेव्यायmanujenevyāya भवतस्ताडनेbhavatastāḍane प्राणनाशाprāṇanāśā थेकयthekaya लोlo चca कृतेkṛ·te मत्मभेःmatmabheḥ प्राणाprā·ṇā भवतःbha·va·taḥ प्रभुणाpra·bhu·ṇā परमेश्वरेणpa·ra·meś·va·re·ṇa स्वसमीपेsva·sa·mī·pe जीवनसम्पुटकेjīvanasampuṭake बद्धाbad·dhā मोपिष्यन्तेmopiṣyante, किन्तुkin·tu भवतोbha·va·to रिपू्णांripūṇāṃ प्राणाprā·ṇā ब्श्सच्तेपकगुणेनbśsactepakaguṇena परिचक्तिप्तप्रस्तराइवparicaktiptaprastarāiva भविष्यन्तिbha·viṣ·yan·ti।
manujenevyāya bhavatastāḍane prāṇanāśā thekaya lo ca kṛte matmabheḥ prāṇā bhavataḥ prabhuṇā parameśvareṇa svasamīpe jīvanasampuṭake baddhā mopiṣyante, kintu bhavato ripūṇāṃ prāṇā bśsactepakaguṇena paricaktiptaprastarāiva bhaviṣyanti|
Yet a man is risen to pursue thee, and to seek thy soul: but the soul of my lord shall be bound in the bundle of life with the LORD thy God; and the souls of thine enemies, them shall he sling out, as out of the middle of a sling.
-
30
परमेश्वरेणpa·ra·meś·va·re·ṇa मत्मभुमधिmatmabhumadhi यद्यत्yad·yat प्रतिश्रुतंpra·tiś·ru·taṃ तस्मिन्tas·min मङ्गलेmaṅgale साधितेsādhite सतिsa·ti यदाya·dā भवान्bha·vān इखायेलवंikhāyelavaṃ तांtāṃ राज्येrāj·ye तेनte·na नियोच्छतेniyocchate,
parameśvareṇa matmabhumadhi yadyat pratiśrutaṃ tasmin maṅgale sādhite sati yadā bhavān ikhāyelavaṃ tāṃ rājye tena niyocchate,
And it shall come to pass, when the LORD shall have done to my lord according to all the good that he hath spoken concerning thee, and shall have appointed thee ruler over Israel;
-
31
तदानीम्ta·dā·nīm अकारणग्राणितपातस्यakāraṇagrāṇitapātasya स्वकरेणsva·ka·re·ṇa समचितदानखsamacitadānakha चca फलस्वरूपphalasvarūpa शाकमनस्तापाśākamanastāpā मत्मभुणाmatmabhuṇā नna भक्तयेbhaktaye। किन्तुkin·tu यदाya·dā परमेश्वरोpa·ra·meś·va·ro ममma·ma प्रभोpra·bho मेङ्लंmeṅlaṃ करिष्यतिka·riṣ·ya·ti तदानींta·dā·nīṃ भवतbha·va·ta एतांe·tāṃ दासींdāsīṃ स्मरिष्यतिsmariṣyati भवान्bha·vān
Unproofread OCR — may contain errors
tadānīm akāraṇagrāṇitapātasya svakareṇa samacitadānakha ca phalasvarūpa śākamanastāpā matmabhuṇā na bhaktaye| kintu yadā parameśvaro mama prabho meṅlaṃ kariṣyati tadānīṃ bhavata etāṃ dāsīṃ smariṣyati bhavān
That this shall be no grief unto thee, nor offence of heart unto my lord, either that thou hast shed blood causeless, or that my lord hath avenged himself: but when the LORD shall have dealt well with my lord, then remember thine handmaid.
-
32
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ दायूद्dā·yūd ्यवौगयिलांyavaugayilāṃ जगादja·gā·da त्वमद्यtva·mad·ya मांmāṃ साक्षात्sāk·ṣāt कन्तःkantaḥ येनye·na प्रक्षिताprakṣitā सsa इस्रायेलःis·rā·ye·laḥ प्रभुःpra·bhuḥ परमेश्वरोpa·ra·meś·va·ro धन्यःdhan·yaḥ।
anantaraṃ dāyūd yavaugayilāṃ jagāda tvamadya māṃ sākṣāt kantaḥ yena prakṣitā sa isrāyelaḥ prabhuḥ parameśvaro dhanyaḥ|
And David said to Abigail, Blessed be the LORD God of Israel, which sent thee this day to meet me:
-
33
अपरंa·pa·raṃ तवta·va विवेचनाvivecanā धन्याdhan·yā त्वमपिtva·ma·pi धन्याdhan·yā यतःya·taḥ शोशितपाताधेम्śośitapātādhem ब्यागमनात्byāgamanāt निजकरेणnijakareṇa समुचितफलदानाचाहम्samucitaphaladānācāham अद्यad·ya त्वयेवtvayeva रक्षितंrak·ṣi·taṃ।
aparaṃ tava vivecanā dhanyā tvamapi dhanyā yataḥ śośitapātādhem byāgamanāt nijakareṇa samucitaphaladānācāham adya tvayeva rakṣitaṃ|
And blessed be thy advice, and blessed be thou, which hast kept me this day from coming to shed blood, and from avenging myself with mine own hand.
-
34
तवta·va छिंसनात्chiṃsanāt मलिवत्तकोाmalivattakoā चca इस्रायेलःis·rā·ye·laḥ प्रभुःpra·bhuḥ परमेश्वरस्तस्यामरतायाःparameśvarastasyāmaratāyāḥ शपथंśa·pa·thaṃ कृत्वाkṛt·vā कथयामिka·tha·yā·mi.यदिya·di त्वंtvaṃ मांmāṃ साक्षात्sāk·ṣāt कन्तkanta तृणेtṛṇe नागमिव्यस्तथिnāgamivyastathi नावलस्यnāvalasya गैgai एकोपिe·ko·pi पुमान्pu·mān प्रभातंpra·bhā·taṃ यावद्yā·vad नावाश्च्छतnāvāścchata।
tava chiṃsanāt malivattakoā ca isrāyelaḥ prabhuḥ parameśvarastasyāmaratāyāḥ śapathaṃ kṛtvā kathayāmi.yadi tvaṃ māṃ sākṣāt kanta tṛṇe nāgamivyastathi nāvalasya gai ekopi pumān prabhātaṃ yāvad nāvāścchata|
For in very deed, as the LORD God of Israel liveth, which hath kept me back from hurting thee, except thou hadst hasted and come to meet me, surely there had not been left unto Nabal by the morning light any that pisseth against the wall.
-
35
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ दायूद्dā·yūd तयानीतान्युपायनदब्याणिtayānītānyupāyanadabyāṇi तस्याःtas·yāḥ कराद्ka·rād गृहीत्वाgṛ·hīt·vā तांtāṃ जगादja·gā·da त्वंtvaṃ कुशलेनku·śa·le·na खनिवेशनंkhaniveśanaṃ याहिyā·hi पश्यpaś·ya तवta·va कथायांka·thā·yāṃ मनाmanā निधायाहnidhāyāha त्वाम्tvām अनगृदीतवान्anagṛdītavān।
anantaraṃ dāyūd tayānītānyupāyanadabyāṇi tasyāḥ karād gṛhītvā tāṃ jagāda tvaṃ kuśalena khaniveśanaṃ yāhi paśya tava kathāyāṃ manā nidhāyāha tvām anagṛdītavān|
So David received of her hand that which she had brought him, and said unto her, Go up in peace to thine house; see, I have hearkened to thy voice, and have accepted thy person.
-
36
अनन्तरम्a·nan·ta·ram ऋवीगयिलाṛvīgayilā यदाya·dā नावलस्यnāvalasya समीपम्sa·mī·pam अगच्छत्a·gac·chat तदाta·dā राजमाज्यवत्rājamājyavat तस्यtas·ya भोज्येbhoj·ye सतिsa·ti सsa मनाmanā खतीवमत्तश्ासीत्khatīvamattaśāsīt तस्मात्tas·māt साsā खूय्थादयात्khūythādayāt पुव्बpuvba तस्याtas·yā घटनायाःgha·ṭa·nā·yāḥ काञ्चनापिkāñcanāpi वार्त्ताvār·tā तta नna जगादja·gā·da।
anantaram ṛvīgayilā yadā nāvalasya samīpam agacchat tadā rājamājyavat tasya bhojye sati sa manā khatīvamattaśāsīt tasmāt sā khūythādayāt puvba tasyā ghaṭanāyāḥ kāñcanāpi vārttā ta na jagāda|
And Abigail came to Nabal; and, behold, he held a feast in his house, like the feast of a king; and Nabal’s heart was merry within him, for he was very drunken: wherefore she told him nothing, less or more, until the morning light.
-
37
प्रातःकालेprā·taḥ·kā·le नावलस्यnāvalasya मत्ततायांmattatāyāṃ निदृत्तायांnidṛttāyāṃ तस्यtas·ya जायाjā·yā तंtaṃ तत्छव्वेरत्तान्तंtatchavverattāntaṃ ज्ञापयामासjñā·pa·yā·mā·sa, ततस्तस्यान्तरस्थंtatastasyāntarasthaṃ दयंdayaṃ मृतकल्पंmṛ·ta·kal·paṃ ददशdadaśa पावाणवद्pāvāṇavad बश्दूवbaśdūva।
Unproofread OCR — may contain errors
prātaḥkāle nāvalasya mattatāyāṃ nidṛttāyāṃ tasya jāyā taṃ tatchavverattāntaṃ jñāpayāmāsa, tatastasyāntarasthaṃ dayaṃ mṛtakalpaṃ dadaśa pāvāṇavad baśdūva|
But it came to pass in the morning, when the wine was gone out of Nabal, and his wife had told him these things, that his heart died within him, and he became as a stone.
- 38
-
39
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ नावलnāvala ग्रतgrata इतिi·ti वार्त्तांvār·tāṃ निशम्यni·śam·ya दायूद्dā·yūd कथयामासka·tha·yā·mā·sa परमेरेparamere धन्योdhan·yo यतःya·taḥ सsa नावलेनnāvalena छतस्यchatasya ममापमानस्यmamāpamānasya समुचितंsa·mu·ci·taṃ फलंpha·laṃ ददौda·dau निजदासच्चnijadāsacca कुकर्म्मणाku·kar·ma·ṇā ररच्तraracta। नावलस्यnāvalasya दुदटतायाःdudaṭatāyāḥ समृचितंsamṛcitaṃ फलंpha·laṃ तेनैवte·nai·va नावलायnāvalāya दत्तंdat·taṃ। नन्तरंnantaraṃ दायूद्dā·yūd अवीगयिलांavīgayilāṃ विवोाएम्vivoāem इच्छन्ic·chan तांtāṃ सम्भाषितुंsam·bhā·ṣi·tuṃ दूतान्dū·tān प्रेषयामासpre·ṣa·yā·mā·sa।
anantaraṃ nāvala grata iti vārttāṃ niśamya dāyūd kathayāmāsa paramere dhanyo yataḥ sa nāvalena chatasya mamāpamānasya samucitaṃ phalaṃ dadau nijadāsacca kukarmmaṇā raracta| nāvalasya dudaṭatāyāḥ samṛcitaṃ phalaṃ tenaiva nāvalāya dattaṃ| nantaraṃ dāyūd avīgayilāṃ vivoāem icchan tāṃ sambhāṣituṃ dūtān preṣayāmāsa|
And when David heard that Nabal was dead, he said, Blessed be the LORD, that hath pleaded the cause of my reproach from the hand of Nabal, and hath kept his servant from evil: for the LORD hath returned the wickedness of Nabal upon his own head. And David sent and communed with Abigail, to take her to him to wife.
-
40
तताta·tā दायुदोाdāyudoā दासाःdā·sāḥ कर्म्मिलेऽवोगयिलायाःkarmile'vogayilāyāḥ समीपंsa·mī·paṃ गत्वाgat·vā तांtāṃ जगदुःja·ga·duḥ, दायूद्dā·yūd त्वांtvāṃ विवाएम्vivāem इच्छन्ic·chan तवta·va समीपम्sa·mī·pam स्मान्smān प्रहितवान्pra·hi·ta·vān।
tatā dāyudoā dāsāḥ karmmile'vogayilāyāḥ samīpaṃ gatvā tāṃ jagaduḥ, dāyūd tvāṃ vivāem icchan tava samīpam smān prahitavān|
And when the servants of David were come to Abigail to Carmel, they spake unto her, saying, David sent us unto thee, to take thee to him to wife.
-
41
ततःta·taḥ साsā पोव्यावpovyāva श्चूमिखाścūmikhā सतोsa·to व्याजअरvyājaara पश्यतpaś·ya·ta भवताbha·va·tā दासीdā·sī ममma·ma प्रभोpra·bho दासानांdā·sā·nāṃ पादपरच्तालिकाpādaparactālikā दास्येवdāsyeva भवतुbha·va·tu।
tataḥ sā povyāva ścūmikhā sato vyājaara paśyata bhavatā dāsī mama prabho dāsānāṃ pādaparactālikā dāsyeva bhavatu|
And she arose, and bowed herself on her face to the earth, and said, Behold, let thine handmaid be a servant to wash the feet of the servants of my lord.
-
42
अनन्तरम्a·nan·ta·ram अवीगयिलाavīgayilā त्वरितमुल्धावtvaritamuldhāva गद्भमारुूह्यgadbhamāruūhya निजपञ्चानुचारिणीभिःnijapañcānucāriṇībhiḥ समंsa·maṃ दायूदोdā·yū·do दूतानांdū·tā·nāṃ पश्चाद्paś·cād गत्वाgat·vā तस्यtas·ya जायाjā·yā बभूवba·bhū·va।
anantaram avīgayilā tvaritamuldhāva gadbhamāruūhya nijapañcānucāriṇībhiḥ samaṃ dāyūdo dūtānāṃ paścād gatvā tasya jāyā babhūva|
And Abigail hasted, and arose, and rode upon an ass, with five damsels of hers that went after her; and she went after the messengers of David, and became his wife.
-
43
तांtāṃ विनाvi·nā दायुट्dāyuṭ चित्रियेलीयाम्citriyelīyām अडिनोायमाच्चaḍinoāyamācca व्यृएवान्vyṛevān ततोta·to दैdai डमेḍame तस्यtas·ya जायेjāye बभूवतुःba·bhū·va·tuḥ।
tāṃ vinā dāyuṭ citriyelīyām aḍinoāyamācca vyṛevān tato dai ḍame tasya jāye babhūvatuḥ|
David also took Ahinoam of Jezreel; and they were also both of them his wives.
-
44
किन्तुkin·tu शलोśalo मीखलानामिकांmīkhalānāmikāṃ निजसुतांnijasutāṃ दायूदोdā·yū·do जायांjā·yāṃ गृहीत्वाgṛ·hīt·vā गल्लीमनिgallīmani वासिनाvāsinā लयिशस्यlayiśasya पुन्नायpunnāya परलटयेparalaṭaye दत्तवान्dat·ta·vān।
Unproofread OCR — may contain errors
kintu śalo mīkhalānāmikāṃ nijasutāṃ dāyūdo jāyāṃ gṛhītvā gallīmani vāsinā layiśasya punnāya paralaṭaye dattavān|
But Saul had given Michal his daughter, David’s wife, to Phalti the son of Laish, which was of Gallim.
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.