Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
Acts 2 प्रेरितानां कर्म्मणामाख्यानं 2
Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425262728
Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647 · Hide pronunciation
Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.
-
1
अपरञ्चa·pa·rañ·ca निस्तारोत्सवात्nis·tā·rot·sa·vāt परंpa·raṃ पञ्चाशत्तमेpañ·cā·śat·ta·me दिनेdi·ne समुपस्थितेsa·mu·pas·thi·te सतिsa·ti तेte सर्व्वेsar·ve एकाचित्तीभूयe·kā·cit·tī·bhū·ya स्थानsthā·na एकस्मिन्e·kas·min मिलिताmi·li·tā आसन्ā·san।
aparañca nistārotsavāt paraṁ pañcāśattame dine samupasthite sati te sarvve ekācittībhūya sthāna ekasmin militā āsan|
And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place.
-
2
एतस्मिन्नेवe·tas·min·ne·va समयेऽकस्माद्sa·ma·ye·kas·mād आकाशात्ā·kā·śāt प्रचण्डात्युग्रवायोःpra·caṇ·ḍāt·yug·ra·vā·yoḥ शब्दवद्śab·da·vad एकःe·kaḥ शब्दśab·da आगत्यā·gat·ya यस्मिन्yas·min गृहेgṛ·he तta उपाविशन्u·pā·vi·śan तद्tad गृहंgṛ·haṃ समस्तंsa·mas·taṃ व्याप्नोत्vyāp·not।
etasminneva samaye'kasmād ākāśāt pracaṇḍātyugravāyoḥ śabdavad ekaḥ śabda āgatya yasmin gṛhe ta upāviśan tad gṛhaṁ samastaṁ vyāpnot|
And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting.
-
3
ततःta·taḥ परंpa·raṃ वह्निशिखास्वरूपाvah·ni·śi·khās·va·rū·pā जिह्वाःjih·vāḥ प्रत्यक्षीभूयprat·yak·ṣī·bhū·ya विभक्ताःvi·bhak·tāḥ सत्यःsat·yaḥ प्रतिजनोर्द्ध्वेpra·ti·ja·nor·ddhve स्थगिताstha·gi·tā अभूवन्a·bhū·van।
tataḥ paraṁ vahniśikhāsvarūpā jihvāḥ pratyakṣībhūya vibhaktāḥ satyaḥ pratijanorddhve sthagitā abhūvan|
And there appeared unto them cloven tongues like as of fire, and it sat upon each of them.
-
4
तस्मात्tas·māt सर्व्वेsar·ve पवित्रेणात्मनाpa·vit·re·ṇāt·ma·nā परिपूर्णाःpa·ri·pūr·ṇāḥ सन्तsan·ta आत्माāt·mā यथाya·thā वाचितवान्vā·ci·ta·vān तदनुसारेणान्यदेशीयानांta·da·nu·sā·re·ṇān·ya·de·śī·yā·nāṃ भाषाbhā·ṣā उक्तवन्तःuk·ta·van·taḥ।
tasmāt sarvve pavitreṇātmanā paripūrṇāḥ santa ātmā yathā vācitavān tadanusāreṇānyadeśīyānāṁ bhāṣā uktavantaḥ|
And they were all filled with the Holy Ghost, and began to speak with other tongues, as the Spirit gave them utterance.
-
5
तस्मिन्tas·min समयेsa·ma·ye पृथिवीस्थसर्व्वदेशेभ्योpṛ·thi·vīs·tha·sar·va·de·śebh·yo यिहूदीयमतावलम्बिनोyi·hū·dī·ya·ma·tā·va·lam·bi·no भक्तलोकाbhak·ta·lo·kā यिरूशालमिyi·rū·śā·la·mi प्रावसन्prā·va·san;
tasmin samaye pṛthivīsthasarvvadeśebhyo yihūdīyamatāvalambino bhaktalokā yirūśālami prāvasan;
And there were dwelling at Jerusalem Jews, devout men, out of every nation under heaven.
-
6
तस्याःtas·yāḥ कथायाःka·thā·yāḥ किंवदन्त्याkiṃ·va·dan·tyā जातत्वात्jā·tat·vāt सर्व्वेsar·ve लोकाlo·kā मिलित्वाmi·lit·vā निजनिजभाषयाni·ja·ni·ja·bhā·ṣa·yā शिष्याणांśiṣ·yā·ṇāṃ कथाकथनंka·thā·ka·tha·naṃ श्रुत्वाśrut·vā समुद्विग्नाsa·mud·vig·nā अभवन्a·bha·van।
tasyāḥ kathāyāḥ kiṁvadantyā jātatvāt sarvve lokā militvā nijanijabhāṣayā śiṣyāṇāṁ kathākathanaṁ śrutvā samudvignā abhavan|
Now when this was noised abroad, the multitude came together, and were confounded, because that every man heard them speak in his own language.
-
7
सर्व्वएवsar·va·e·va विस्मयापन्नाvis·ma·yā·pan·nā आश्चर्य्यान्विताश्चāś·car·yān·vi·tāś·ca सन्तःsan·taḥ परस्परंpa·ras·pa·raṃ उक्तवन्तःuk·ta·van·taḥ पश्यतpaś·ya·ta येye कथांka·thāṃ कथयन्तिka·tha·yan·ti तेte सर्व्वेsar·ve गालीलीयलोकाःgā·lī·lī·ya·lo·kāḥ किंkiṃ नna भवन्तिbha·van·ti?
sarvvaeva vismayāpannā āścaryyānvitāśca santaḥ parasparaṁ uktavantaḥ paśyata ye kathāṁ kathayanti te sarvve gālīlīyalokāḥ kiṁ na bhavanti?
And they were all amazed and marvelled, saying one to another, Behold, are not all these which speak Galilæans?
-
8
तर्हिtar·hi वयंva·yaṃ प्रत्येकशःprat·ye·ka·śaḥ स्वस्वजन्मदेशीयभाषाभिःsvas·va·jan·ma·de·śī·ya·bhā·ṣā·bhiḥ कथाka·thā एतेषांe·te·ṣāṃ शृणुमःśṛ·ṇu·maḥ किमिदंki·mi·daṃ?
tarhi vayaṁ pratyekaśaḥ svasvajanmadeśīyabhāṣābhiḥ kathā eteṣāṁ śṛṇumaḥ kimidaṁ?
And how hear we every man in our own tongue, wherein we were born?
-
9
पार्थीpār·thī-मादीmā·dī-अराम्नहरयिम्देशनिवासिमनोa·rām·na·ha·ra·yim·de·śa·ni·vā·si·ma·no यिहूदाyi·hū·dā-कप्पदकियाkap·pa·da·ki·yā-पन्तpan·ta-आशियाā·śi·yā-
pārthī-mādī-arāmnaharayimdeśanivāsimano yihūdā-kappadakiyā-panta-āśiyā-
Parthians, and Medes, and Elamites, and the dwellers in Mesopotamia, and in Judæa, and Cappadocia, in Pontus, and Asia,
-
10
फ्रुगियाphru·gi·yā-पम्फुलियाpam·phu·li·yā-मिसरनिवासिनःmi·sa·ra·ni·vā·si·naḥ कुरीणीनिकटवर्त्तिलूबीयप्रदेशनिवासिनोku·rī·ṇī·ni·ka·ṭa·var·ti·lū·bī·yap·ra·de·śa·ni·vā·si·no रोमनगराद्ro·ma·na·ga·rād आगताā·ga·tā यिहूदीयलोकाyi·hū·dī·ya·lo·kā यिहूदीयमतग्राहिणःyi·hū·dī·ya·ma·tag·rā·hi·ṇaḥ क्रीतीयाkrī·tī·yā अराबीयादयोa·rā·bī·yā·da·yo लोकाश्चlo·kāś·ca येye वयम्va·yam
phrugiyā-pamphuliyā-misaranivāsinaḥ kurīṇīnikaṭavarttilūbīyapradeśanivāsino romanagarād āgatā yihūdīyalokā yihūdīyamatagrāhiṇaḥ krītīyā arābīyādayo lokāśca ye vayam
Phrygia, and Pamphylia, in Egypt, and in the parts of Libya about Cyrene, and strangers of Rome, Jews and proselytes,
-
11
अस्माकंas·mā·kaṃ निजनिजभाषाभिरेतेषाम्ni·ja·ni·ja·bhā·ṣā·bhi·re·te·ṣām ईश्वरीयमहाकर्म्मव्याख्यानंīś·va·rī·ya·ma·hā·kar·mav·yākh·yā·naṃ शृणुमःśṛ·ṇu·maḥ।
asmākaṁ nijanijabhāṣābhireteṣām īśvarīyamahākarmmavyākhyānaṁ śṛṇumaḥ|
Cretes and Arabians, we do hear them speak in our tongues the wonderful works of God.
-
12
इत्थंit·thaṃ तेte सर्व्वएवsar·va·e·va विस्मयापन्नाःvis·ma·yā·pan·nāḥ सन्दिग्धचित्ताःsan·dig·dha·cit·tāḥ सन्तःsan·taḥ परस्परमूचुःpa·ras·pa·ra·mū·cuḥ, अस्यas·ya कोko भावःbhā·vaḥ?
itthaṁ te sarvvaeva vismayāpannāḥ sandigdhacittāḥ santaḥ parasparamūcuḥ, asya ko bhāvaḥ?
And they were all amazed, and were in doubt, saying one to another, What meaneth this?
- 13
-
14
तदाta·dā पितरpi·ta·ra एकादशभिe·kā·da·śa·bhi र्जनैःrja·naiḥ साकंsā·kaṃ तिष्ठन्tiṣ·ṭhan ताल्लोकान्tāl·lo·kān उच्चैःकारम्uc·caiḥ·kā·ram अवदत्a·va·dat, हेhe यिहूदीयाyi·hū·dī·yā हेhe यिरूशालम्निवासिनःyi·rū·śā·lam·ni·vā·si·naḥ सर्व्वेsar·ve, अवधानंa·va·dhā·naṃ कृत्वाkṛt·vā मदीयवाक्यंma·dī·ya·vāk·yaṃ बुध्यध्वंbudh·yadh·vaṃ।
tadā pitara ekādaśabhi rjanaiḥ sākaṁ tiṣṭhan tāllokān uccaiḥkāram avadat, he yihūdīyā he yirūśālamnivāsinaḥ sarvve, avadhānaṁ kṛtvā madīyavākyaṁ budhyadhvaṁ|
But Peter, standing up with the eleven, lifted up his voice, and said unto them, Ye men of Judæa, and all ye that dwell at Jerusalem, be this known unto you, and hearken to my words:
-
15
इदानीम्i·dā·nīm एकयामाद्e·ka·yā·mād अधिकाa·dhi·kā वेलाve·lā नास्तिnās·ti तस्माद्tas·mād यूयंyū·yaṃ यद्yad अनुमाथa·nu·mā·tha मानवाmā·na·vā इमेi·me मद्यपानेनmad·ya·pā·ne·na मत्तास्तन्नmat·tās·tan·na।
idānīm ekayāmād adhikā velā nāsti tasmād yūyaṁ yad anumātha mānavā ime madyapānena mattāstanna|
For these are not drunken, as ye suppose, seeing it is but the third hour of the day.
- 16
-
17
ईश्वरःīś·va·raḥ कथयामासka·tha·yā·mā·sa युगान्तसमयेyu·gān·ta·sa·ma·ye त्वहम्tva·ham। वर्षिष्यामिvar·ṣiṣ·yā·mi स्वमात्मानंsva·māt·mā·naṃ सर्व्वप्राण्युपरिsar·vap·rāṇ·yu·pa·ri ध्रुवम्dhru·vam। भाविवाक्यंbhā·vi·vāk·yaṃ वदिष्यन्तिva·diṣ·yan·ti कन्याःkan·yāḥ पुत्राश्चput·rāś·ca वस्तुतःvas·tu·taḥ। प्रत्यादेशञ्चprat·yā·de·śañ·ca प्राप्स्यन्तिprāp·syan·ti युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ युवमानवाःyu·va·mā·na·vāḥ। तथाta·thā प्राचीनलोकास्तुprā·cī·na·lo·kās·tu स्वप्नान्svap·nān द्रक्ष्यन्तिdrak·ṣyan·ti निश्चितंniś·ci·taṃ।
īśvaraḥ kathayāmāsa yugāntasamaye tvaham| varṣiṣyāmi svamātmānaṁ sarvvaprāṇyupari dhruvam| bhāvivākyaṁ vadiṣyanti kanyāḥ putrāśca vastutaḥ|pratyādeśañca prāpsyanti yuṣmākaṁ yuvamānavāḥ| tathā prācīnalokāstu svapnān drakṣyanti niścitaṁ|
And it shall come to pass in the last days, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams:
-
18
वर्षिष्यामिvar·ṣiṣ·yā·mi तदात्मानंta·dāt·mā·naṃ दासदासीजनोपिरिdā·sa·dā·sī·ja·no·pi·ri। तेनैवte·nai·va भाविवाक्यंbhā·vi·vāk·yaṃ तेte वदिष्यन्तिva·diṣ·yan·ti हिhi सर्व्वशःsar·va·śaḥ।
varṣiṣyāmi tadātmānaṁ dāsadāsījanopiri| tenaiva bhāvivākyaṁ te vadiṣyanti hi sarvvaśaḥ|
And on my servants and on my handmaidens I will pour out in those days of my Spirit; and they shall prophesy:
-
19
ऊर्द्ध्वस्थेūr·ddhvas·the गगणेga·ga·ṇe चैवcai·va नीचस्थेnī·cas·the पृथिवीतलेpṛ·thi·vī·ta·le। शोणितानिśo·ṇi·tā·ni बृहद्भानून्bṛ·had·bhā·nūn घनधूमादिकानिgha·na·dhū·mā·di·kā·ni चca। चिह्नानिcih·nā·ni दर्शयिष्यामिdar·śa·yiṣ·yā·mi महाश्चर्य्यक्रियास्तथाma·hāś·car·yak·ri·yās·ta·thā।
ūrddhvasthe gagaṇe caiva nīcasthe pṛthivītale| śoṇitāni bṛhadbhānūn ghanadhūmādikāni ca| cihnāni darśayiṣyāmi mahāścaryyakriyāstathā|
And I will shew wonders in heaven above, and signs in the earth beneath; blood, and fire, and vapour of smoke:
-
20
महाभयानकस्यैवma·hā·bha·yā·na·kas·yai·va तद्दिनस्यtad·di·nas·ya परेशितुःpa·re·śi·tuḥ। पुरागमाद्pu·rā·ga·mād रविःra·viḥ कृष्णोkṛṣ·ṇo रक्तश्चन्द्रोrak·taś·can·dro भविष्यतःbha·viṣ·ya·taḥ।
mahābhayānakasyaiva taddinasya pareśituḥ| purāgamād raviḥ kṛṣṇo raktaścandro bhaviṣyataḥ|
The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before that great and notable day of the Lord come:
-
21
किन्तुkin·tu यःyaḥ परमेशस्यpa·ra·me·śas·ya नाम्निnām·ni सम्प्रार्थयिष्यतेsam·prār·tha·yiṣ·ya·te। सएवsa·e·va मनुजोma·nu·jo नूनंnū·naṃ परित्रातोpa·rit·rā·to भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti॥
kintu yaḥ parameśasya nāmni samprārthayiṣyate| saeva manujo nūnaṁ paritrāto bhaviṣyati||
And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.
-
22
अतोa·to हेhe इस्रायेल्वंशीयलोकाःis·rā·yel·vaṃ·śī·ya·lo·kāḥ सर्व्वेsar·ve कथायामेतस्याम्ka·thā·yā·me·tas·yām मनोma·no निधद्ध्वंni·dhad·dhvaṃ नासरतीयोnā·sa·ra·tī·yo यीशुरीश्वरस्यyī·śu·rīś·va·ras·ya मनोनीतःma·no·nī·taḥ पुमान्pu·mān एतद्e·tad ईश्वरस्तत्कृतैराश्चर्य्याद्भुतकर्म्मभिīś·va·ras·tat·kṛ·tai·rāś·car·yād·bhu·ta·kar·ma·bhi र्लक्षणैश्चrlak·ṣa·ṇaiś·ca युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ साक्षादेवsāk·ṣā·de·va प्रतिपादितवान्pra·ti·pā·di·ta·vān इतिi·ti यूयंyū·yaṃ जानीथjā·nī·tha।
ato he isrāyelvaṁśīyalokāḥ sarvve kathāyāmetasyām mano nidhaddhvaṁ nāsaratīyo yīśurīśvarasya manonītaḥ pumān etad īśvarastatkṛtairāścaryyādbhutakarmmabhi rlakṣaṇaiśca yuṣmākaṁ sākṣādeva pratipāditavān iti yūyaṁ jānītha|
Ye men of Israel, hear these words; Jesus of Nazareth, a man approved of God among you by miracles and wonders and signs, which God did by him in the midst of you, as ye yourselves also know:
-
23
तस्मिन्tas·min यीशौyī·śau ईश्वरस्यīś·va·ras·ya पूर्व्वनिश्चितमन्त्रणानिरूपणानुसारेणpūr·va·niś·ci·ta·man·tra·ṇā·ni·rū·pa·ṇā·nu·sā·re·ṇa मृत्यौmṛt·yau समर्पितेsa·mar·pi·te सतिsa·ti यूयंyū·yaṃ तंtaṃ धृत्वाdhṛt·vā दुष्टलोकानांduṣ·ṭa·lo·kā·nāṃ हस्तैःhas·taiḥ क्रुशेkru·śe विधित्वाहतvi·dhit·vā·ha·ta।
tasmin yīśau īśvarasya pūrvvaniścitamantraṇānirūpaṇānusāreṇa mṛtyau samarpite sati yūyaṁ taṁ dhṛtvā duṣṭalokānāṁ hastaiḥ kruśe vidhitvāhata|
Him, being delivered by the determinate counsel and foreknowledge of God, ye have taken, and by wicked hands have crucified and slain:
-
24
किन्त्वीश्वरस्तंkin·tvīś·va·ras·taṃ निधनस्यni·dha·nas·ya बन्धनान्मोचयित्वाban·dha·nān·mo·ca·yit·vā उदस्थापयत्u·das·thā·pa·yat यतःya·taḥ सsa मृत्युनाmṛt·yu·nā बद्धस्तिष्ठतीतिbad·dhas·tiṣ·ṭha·tī·ti नna सम्भवतिsam·bha·va·ti।
kintvīśvarastaṁ nidhanasya bandhanānmocayitvā udasthāpayat yataḥ sa mṛtyunā baddhastiṣṭhatīti na sambhavati|
Whom God hath raised up, having loosed the pains of death: because it was not possible that he should be holden of it.
-
25
एतस्तिन्e·tas·tin दायूदपिdā·yū·da·pi कथितवान्ka·thi·ta·vān यथाya·thā, सर्व्वदाsar·va·dā ममma·ma साक्षात्तंsāk·ṣāt·taṃ स्थापयsthā·pa·ya परमेश्वरंpa·ra·meś·va·raṃ। स्थितेsthi·te मद्दक्षिणेmad·dak·ṣi·ṇe तस्मिन्tas·min स्खलिष्यामिskha·liṣ·yā·mi त्वहंtva·haṃ नहिna·hi।
etastin dāyūdapi kathitavān yathā, sarvvadā mama sākṣāttaṁ sthāpaya parameśvaraṁ| sthite maddakṣiṇe tasmin skhaliṣyāmi tvahaṁ nahi|
For David speaketh concerning him, I foresaw the Lord always before my face, for he is on my right hand, that I should not be moved:
-
26
आनन्दिष्यतिā·nan·diṣ·ya·ti तद्धेतोtad·dhe·to र्मामकीनंrmā·ma·kī·naṃ मनस्तुma·nas·tu वैvai। आह्लादिष्यतिāh·lā·diṣ·ya·ti जिह्वापिjih·vā·pi मदीयाma·dī·yā तुtu तथैवta·thai·va चca। प्रत्याशयाprat·yā·śa·yā शरीरन्तुśa·rī·ran·tu मदीयंma·dī·yaṃ वैशयिष्यतेvai·śa·yiṣ·ya·te।
ānandiṣyati taddheto rmāmakīnaṁ manastu vai| āhlādiṣyati jihvāpi madīyā tu tathaiva ca| pratyāśayā śarīrantu madīyaṁ vaiśayiṣyate|
Therefore did my heart rejoice, and my tongue was glad; moreover also my flesh shall rest in hope:
-
27
परलोकेpa·ra·lo·ke यतोya·to हेतोस्त्वंhe·tos·tvaṃ मांmāṃ नैवnai·va हिhi त्यक्ष्यसिtyak·ṣya·si। स्वकीयंsva·kī·yaṃ पुण्यवन्तंpuṇ·ya·van·taṃ त्वंtvaṃ क्षयितुंkṣa·yi·tuṃ नैवnai·va दास्यसिdās·ya·si। एवंe·vaṃ जीवनमार्गंjī·va·na·mār·gaṃ त्वंtvaṃ मामेवmā·me·va दर्शयिष्यसिdar·śa·yiṣ·ya·si।
paraloke yato hetostvaṁ māṁ naiva hi tyakṣyasi| svakīyaṁ puṇyavantaṁ tvaṁ kṣayituṁ naiva dāsyasi| evaṁ jīvanamārgaṁ tvaṁ māmeva darśayiṣyasi|
Because thou wilt not leave my soul in hell, neither wilt thou suffer thine Holy One to see corruption.
-
28
स्वसम्मुखेsva·sam·mu·khe यya आनन्दोā·nan·do दक्षिणेdak·ṣi·ṇe स्वस्यsvas·ya यत्yat सुखंsu·khaṃ। अनन्तंa·nan·taṃ तेनte·na मांmāṃ पूर्णंpūr·ṇaṃ करिष्यसिka·riṣ·ya·si नna संशयःsaṃ·śa·yaḥ॥
svasammukhe ya ānando dakṣiṇe svasya yat sukhaṁ| anantaṁ tena māṁ pūrṇaṁ kariṣyasi na saṁśayaḥ||
Thou hast made known to me the ways of life; thou shalt make me full of joy with thy countenance.
-
29
हेhe भ्रातरोऽस्माकंbhrā·ta·ros·mā·kaṃ तस्यtas·ya पूर्व्वपुरुषस्यpūr·va·pu·ru·ṣas·ya दायूदःdā·yū·daḥ कथांka·thāṃ स्पष्टंspaṣ·ṭaṃ कथयितुंka·tha·yi·tuṃ माम्mām अनुमन्यध्वंa·nu·man·yadh·vaṃ, सsa प्राणान्prā·ṇān त्यक्त्वाtyak·tvā श्मशानेśma·śā·ne स्थापितोभवद्sthā·pi·to·bha·vad अद्यापिad·yā·pi तत्tat श्मशानम्śma·śā·nam अस्माकंas·mā·kaṃ सन्निधौsan·ni·dhau विद्यतेvid·ya·te।
he bhrātaro'smākaṁ tasya pūrvvapuruṣasya dāyūdaḥ kathāṁ spaṣṭaṁ kathayituṁ mām anumanyadhvaṁ, sa prāṇān tyaktvā śmaśāne sthāpitobhavad adyāpi tat śmaśānam asmākaṁ sannidhau vidyate|
Men and brethren, let me freely speak unto you of the patriarch David, that he is both dead and buried, and his sepulchre is with us unto this day.
-
30
फलतोpha·la·to लौकिकभावेनlau·ki·ka·bhā·ve·na दायूदोdā·yū·do वंशेvaṃ·śe ख्रीष्टंkhrīṣ·ṭaṃ जन्मjan·ma ग्राहयित्वाgrā·ha·yit·vā तस्यैवtas·yai·va सिंहासनेsiṃ·hā·sa·ne समुवेष्टुंsa·mu·veṣ·ṭuṃ तमुत्थापयिष्यतिta·mut·thā·pa·yiṣ·ya·ti परमेश्वरःpa·ra·meś·va·raḥ शपथंśa·pa·thaṃ कुत्वाkut·vā दायूदःdā·yū·daḥ समीपsa·mī·pa इमम्i·mam अङ्गीकारंaṅ·gī·kā·raṃ कृतवान्kṛ·ta·vān,
phalato laukikabhāvena dāyūdo vaṁśe khrīṣṭaṁ janma grāhayitvā tasyaiva siṁhāsane samuveṣṭuṁ tamutthāpayiṣyati parameśvaraḥ śapathaṁ kutvā dāyūdaḥ samīpa imam aṅgīkāraṁ kṛtavān,
Therefore being a prophet, and knowing that God had sworn with an oath to him, that of the fruit of his loins, according to the flesh, he would raise up Christ to sit on his throne;
-
31
इतिi·ti ज्ञात्वाjñāt·vā दायूद्dā·yūd भविष्यद्वादीbha·viṣ·yad·vā·dī सन्san भविष्यत्कालीयज्ञानेनbha·viṣ·yat·kā·lī·yaj·ñā·ne·na ख्रीष्टोत्थानेkhrīṣ·ṭot·thā·ne कथामिमांka·thā·mi·māṃ कथयामासka·tha·yā·mā·sa यथाya·thā तस्यात्माtas·yāt·mā परलोकेpa·ra·lo·ke नna त्यक्ष्यतेtyak·ṣya·te तस्यtas·ya शरीरञ्चśa·rī·rañ·ca नna क्षेष्यतिkṣeṣ·ya·ti;
iti jñātvā dāyūd bhaviṣyadvādī san bhaviṣyatkālīyajñānena khrīṣṭotthāne kathāmimāṁ kathayāmāsa yathā tasyātmā paraloke na tyakṣyate tasya śarīrañca na kṣeṣyati;
He seeing this before spake of the resurrection of Christ, that his soul was not left in hell, neither his flesh did see corruption.
-
32
अतःa·taḥ परमेश्वरpa·ra·meś·va·ra एनंe·naṃ यीशुंyī·śuṃ श्मशानाद्śma·śā·nād उदस्थापयत्u·das·thā·pa·yat तत्रtat·ra वयंva·yaṃ सर्व्वेsar·ve साक्षिणsāk·ṣi·ṇa आस्महेās·ma·he।
ataḥ parameśvara enaṁ yīśuṁ śmaśānād udasthāpayat tatra vayaṁ sarvve sākṣiṇa āsmahe|
This Jesus hath God raised up, whereof we all are witnesses.
-
33
सsa ईश्वरस्यīś·va·ras·ya दक्षिणकरेणोन्नतिंdak·ṣi·ṇa·ka·re·ṇon·na·tiṃ प्राप्यprāp·ya पवित्रpa·vit·ra आत्मिनāt·mi·na पिताpi·tā यमङ्गीकारंya·maṅ·gī·kā·raṃ कृतवान्kṛ·ta·vān तस्यtas·ya फलंpha·laṃ प्राप्यprāp·ya यत्yat पश्यथpaś·ya·tha शृणुथśṛ·ṇu·tha चca तदवर्षत्ta·da·var·ṣat।
sa īśvarasya dakṣiṇakareṇonnatiṁ prāpya pavitra ātmina pitā yamaṅgīkāraṁ kṛtavān tasya phalaṁ prāpya yat paśyatha śṛṇutha ca tadavarṣat|
Therefore being by the right hand of God exalted, and having received of the Father the promise of the Holy Ghost, he hath shed forth this, which ye now see and hear.
-
34
यतोya·to दायूद्dā·yūd स्वर्गंsvar·gaṃ नारुरोहnā·ru·ro·ha किन्तुkin·tu स्वयम्sva·yam इमांi·māṃ कथाम्ka·thām अकथयद्a·ka·tha·yad यथाya·thā, ममma·ma प्रभुमिदंpra·bhu·mi·daṃ वाक्यमवदत्vāk·ya·ma·va·dat परमेश्वरःpa·ra·meś·va·raḥ।
yato dāyūd svargaṁ nāruroha kintu svayam imāṁ kathām akathayad yathā, mama prabhumidaṁ vākyamavadat parameśvaraḥ|
For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The LORD said unto my Lord, Sit thou on my right hand,
- 35
-
36
अतोa·to यंyaṃ यीशुंyī·śuṃ यूयंyū·yaṃ क्रुशेऽहतkru·śe·ha·ta परमेश्वरस्तंpa·ra·meś·va·ras·taṃ प्रभुत्वाभिषिक्तत्वपदेpra·bhut·vā·bhi·ṣik·tat·va·pa·de न्ययुंक्तेतिnya·yuṃ·kte·ti इस्रायेलीयाis·rā·ye·lī·yā लोकाlo·kā निश्चितंniś·ci·taṃ जानन्तुjā·nan·tu।
ato yaṁ yīśuṁ yūyaṁ kruśe'hata parameśvarastaṁ prabhutvābhiṣiktatvapade nyayuṁkteti isrāyelīyā lokā niścitaṁ jānantu|
Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.
-
37
एतादृशींe·tā·dṛ·śīṃ कथांka·thāṃ श्रुत्वाśrut·vā तेषांte·ṣāṃ हृदयानांhṛ·da·yā·nāṃ विदीर्णत्वात्vi·dīr·ṇat·vāt तेte पितरायpi·ta·rā·ya तदन्यप्रेरितेभ्यश्चta·dan·yap·re·ri·tebh·yaś·ca कथितवन्तःka·thi·ta·van·taḥ, हेhe भ्रातृगणbhrā·tṛ·ga·ṇa वयंva·yaṃ किंkiṃ करिष्यामःka·riṣ·yā·maḥ?
etādṛśīṁ kathāṁ śrutvā teṣāṁ hṛdayānāṁ vidīrṇatvāt te pitarāya tadanyapreritebhyaśca kathitavantaḥ, he bhrātṛgaṇa vayaṁ kiṁ kariṣyāmaḥ?
Now when they heard this, they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?
-
38
ततःta·taḥ पितरःpi·ta·raḥ प्रत्यवदद्prat·ya·va·dad यूयंyū·yaṃ सर्व्वेsar·ve स्वंsvaṃ स्वंsvaṃ मनःma·naḥ परिवर्त्तयध्वंpa·ri·var·ta·yadh·vaṃ तथाta·thā पापमोचनार्थंpā·pa·mo·ca·nār·thaṃ यीशुख्रीष्टस्यyī·śukh·rīṣ·ṭas·ya नाम्नाnām·nā मज्जिताश्चmaj·ji·tāś·ca भवतbha·va·ta, तस्माद्tas·mād दानरूपंdā·na·rū·paṃ परित्रम्pa·rit·ram आत्मानंāt·mā·naṃ लप्स्यथlap·sya·tha।
tataḥ pitaraḥ pratyavadad yūyaṁ sarvve svaṁ svaṁ manaḥ parivarttayadhvaṁ tathā pāpamocanārthaṁ yīśukhrīṣṭasya nāmnā majjitāśca bhavata, tasmād dānarūpaṁ paritram ātmānaṁ lapsyatha|
Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost.
-
39
यतोya·to युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ युष्मत्सन्तानानाञ्चyuṣ·mat·san·tā·nā·nāñ·ca दूरस्थसर्व्वलोकानाञ्चdū·ras·tha·sar·va·lo·kā·nāñ·ca निमित्तम्ni·mit·tam अर्थाद्ar·thād अस्माकंas·mā·kaṃ प्रभुःpra·bhuḥ परमेश्वरोpa·ra·meś·va·ro यावतोyā·va·to लाकान्lā·kān आह्वास्यतिāh·vās·ya·ti तेषांte·ṣāṃ सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ निमित्तम्ni·mit·tam अयमङ्गीकारa·ya·maṅ·gī·kā·ra आस्तेās·te।
yato yuṣmākaṁ yuṣmatsantānānāñca dūrasthasarvvalokānāñca nimittam arthād asmākaṁ prabhuḥ parameśvaro yāvato lākān āhvāsyati teṣāṁ sarvveṣāṁ nimittam ayamaṅgīkāra āste|
For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call.
-
40
एतदन्याभिe·ta·dan·yā·bhi र्बहुकथाभिःrba·hu·ka·thā·bhiḥ प्रमाणंpra·mā·ṇaṃ दत्वाकथयत्dat·vā·ka·tha·yat एतेभ्योe·tebh·yo विपथगामिभ्योvi·pa·tha·gā·mibh·yo वर्त्तमानलोकेभ्यःvar·ta·mā·na·lo·kebh·yaḥ स्वान्svān रक्षतrak·ṣa·ta।
etadanyābhi rbahukathābhiḥ pramāṇaṁ datvākathayat etebhyo vipathagāmibhyo varttamānalokebhyaḥ svān rakṣata|
And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation.
-
41
ततःta·taḥ परंpa·raṃ येye सानन्दास्तांsā·nan·dās·tāṃ कथाम्ka·thām अगृह्लन्a·gṛh·lan तेte मज्जिताmaj·ji·tā अभवन्a·bha·van। तस्मिन्tas·min दिवसेdi·va·se प्रायेणprā·ye·ṇa त्रीणिtrī·ṇi सहस्राणिsa·has·rā·ṇi लोकास्तेषांlo·kās·te·ṣāṃ सपक्षाःsa·pak·ṣāḥ सन्तःsan·taḥ
tataḥ paraṁ ye sānandāstāṁ kathām agṛhlan te majjitā abhavan| tasmin divase prāyeṇa trīṇi sahasrāṇi lokāsteṣāṁ sapakṣāḥ santaḥ
Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls.
-
42
प्रेरितानाम्pre·ri·tā·nām उपदेशेu·pa·de·śe सङ्गतौsaṅ·ga·tau पूपभञ्जनेpū·pa·bhañ·ja·ne प्रार्थनासुprār·tha·nā·su चca मनःसंयोगंma·naḥ·saṃ·yo·gaṃ कृत्वातिष्ठन्kṛt·vā·tiṣ·ṭhan।
preritānām upadeśe saṅgatau pūpabhañjane prārthanāsu ca manaḥsaṁyogaṁ kṛtvātiṣṭhan|
And they continued stedfastly in the apostles’ doctrine and fellowship, and in breaking of bread, and in prayers.
-
43
प्रेरितैpre·ri·tai र्नानाप्रकारलक्षणेषुrnā·nāp·ra·kā·ra·lak·ṣa·ṇe·ṣu महाश्चर्य्यकर्ममसुma·hāś·car·ya·kar·ma·ma·su चca दर्शितेषुdar·śi·te·ṣu सर्व्वलोकानांsar·va·lo·kā·nāṃ भयमुपस्थितंbha·ya·mu·pas·thi·taṃ।
preritai rnānāprakāralakṣaṇeṣu mahāścaryyakarmamasu ca darśiteṣu sarvvalokānāṁ bhayamupasthitaṁ|
And fear came upon every soul: and many wonders and signs were done by the apostles.
-
44
विश्वासकारिणःviś·vā·sa·kā·ri·ṇaḥ सर्व्वsar·va चca सहsa·ha तिष्ठनतःtiṣ·ṭha·na·taḥ। स्वेषांsve·ṣāṃ सर्व्वाःsar·vāḥ सम्पत्तीःsam·pat·tīḥ साधारण्येनsā·dhā·raṇ·ye·na स्थापयित्वाभुञ्जतsthā·pa·yit·vā·bhuñ·ja·ta।
viśvāsakāriṇaḥ sarvva ca saha tiṣṭhanataḥ| sveṣāṁ sarvvāḥ sampattīḥ sādhāraṇyena sthāpayitvābhuñjata|
And all that believed were together, and had all things common;
-
45
फलतोpha·la·to गृहाणिgṛ·hā·ṇi द्रव्याणिdrav·yā·ṇi चca सर्व्वाणिsar·vā·ṇi विक्रीयvik·rī·ya सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ स्वस्वप्रयोजनानुसारेणsvas·vap·ra·yo·ja·nā·nu·sā·re·ṇa विभज्यvi·bhaj·ya सर्व्वेभ्योऽददन्sar·vebh·yo·da·dan।
phalato gṛhāṇi dravyāṇi ca sarvvāṇi vikrīya sarvveṣāṁ svasvaprayojanānusāreṇa vibhajya sarvvebhyo'dadan|
And sold their possessions and goods, and parted them to all men, as every man had need.
-
46
सर्व्वsar·va एकचित्तीभूयe·ka·cit·tī·bhū·ya दिनेdi·ne दिनेdi·ne मन्दिरेman·di·re सन्तिष्ठमानाsan·tiṣ·ṭha·mā·nā गृहेgṛ·he गृहेgṛ·he चca पूपानभञ्जन्तpū·pā·na·bhañ·jan·ta ईश्वरस्यīś·va·ras·ya धन्यवादंdhan·ya·vā·daṃ कुर्व्वन्तोkur·van·to लोकैःlo·kaiḥ समादृताःsa·mā·dṛ·tāḥ परमानन्देनpa·ra·mā·nan·de·na सरलान्तःकरणेनsa·ra·lān·taḥ·ka·ra·ṇe·na भोजनंbho·ja·naṃ पानञ्चकुर्व्वन्pā·nañ·ca·kur·van।
sarvva ekacittībhūya dine dine mandire santiṣṭhamānā gṛhe gṛhe ca pūpānabhañjanta īśvarasya dhanyavādaṁ kurvvanto lokaiḥ samādṛtāḥ paramānandena saralāntaḥkaraṇena bhojanaṁ pānañcakurvvan|
And they, continuing daily with one accord in the temple, and breaking bread from house to house, did eat their meat with gladness and singleness of heart,
-
47
परमेश्वरोpa·ra·meś·va·ro दिनेdi·ne दिनेdi·ne परित्राणभाजनैpa·rit·rā·ṇa·bhā·ja·nai र्मण्डलीम्rmaṇ·ḍa·līm अवर्द्धयत्a·var·ddha·yat।
parameśvaro dine dine paritrāṇabhājanai rmaṇḍalīm avarddhayat|
Praising God, and having favour with all the people. And the Lord added to the church daily such as should be saved.
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.