Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
Numbered Discourses 6 56 अङ्गुत्तर 6 56
Chapter: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125
Phaggunasutta
Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.
Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869 · Hide pronunciation
-
1
Numbered Discourses 6.56
- 2
-
3
फग्गुनसुत्तphag·gu·na·sut·ta
Phaggunasutta
- 4
-
5
अथa·tha खोkho आयस्माā·yas·mā आनन्दोā·nan·do येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनुपसङ्कमि;te·nu·pa·saṅ·ka·mi उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अभिवादेत्वाa·bhi·vā·det·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदि।ni·sī·di एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसिन्नोni·sin·no खोkho आयस्माā·yas·mā आनन्दोā·nan·do भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca
Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:
Then Venerable Ānanda went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him:
- 6
- 7
- 8
-
9
अथa·tha खोkho भगवाbha·ga·vā सायन्हसमयंsā·yan·ha·sa·ma·yaṃ पटिसल्लानाpa·ṭi·sal·lā·nā वुट्ठितोvuṭ·ṭhi·to येनायस्माye·nā·yas·mā फग्गुनोphag·gu·no तेनुपसङ्कमि।te·nu·pa·saṅ·ka·mi
Atha kho bhagavā sāyanhasamayaṁ paṭisallānā vuṭṭhito yenāyasmā phagguno tenupasaṅkami.
Then in the late afternoon, the Buddha came out of retreat and went to Venerable Phagguna.
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
-
17
“कच्चिkac·ci ते,te फग्गुन,phag·gu·na खमनीयंkha·ma·nī·yaṃ कच्चिkac·ci यापनीयं?yā·pa·nī·yaṃ कच्चिkac·ci तेte दुक्खाduk·khā वेदनाve·da·nā पटिक्कमन्ति,pa·ṭik·ka·man·ti नोno अभिक्कमन्ति;a·bhik·ka·man·ti पटिक्कमोसानंpa·ṭik·ka·mo·sā·naṃ पञ्ञायति,pañ·ñā·ya·ti नोno अभिक्कमो”ति?a·bhik·ka·mo
“Kacci te, phagguna, khamanīyaṁ kacci yāpanīyaṁ? Kacci te dukkhā vedanā paṭikkamanti, no abhikkamanti; paṭikkamosānaṁ paññāyati, no abhikkamo”ti?
“I hope you’re keeping well, Phagguna; I hope you’re all right. I hope your pain is fading, not growing; that its fading is evident, not its growing.”
-
18
“नna मे,me भन्ते,bhan·te खमनीयंkha·ma·nī·yaṃ नna यापनीयं।yā·pa·nī·yaṃ बाळ्हाbā·ḷhā मेme दुक्खाduk·khā वेदनाve·da·nā अभिक्कमन्ति,a·bhik·ka·man·ti नोno पटिक्कमन्ति;pa·ṭik·ka·man·ti अभिक्कमोसानंa·bhik·ka·mo·sā·naṃ पञ्ञायति,pañ·ñā·ya·ti नोno पटिक्कमो।pa·ṭik·ka·mo
“Na me, bhante, khamanīyaṁ na yāpanīyaṁ. Bāḷhā me dukkhā vedanā abhikkamanti, no paṭikkamanti; abhikkamosānaṁ paññāyati, no paṭikkamo.
“Sir, I’m not keeping well, I’m not getting by. My pain is terrible and growing, not fading; its growing is evident, not its fading.
-
19
सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te बलवाba·la·vā पुरिसोpu·ri·so तिण्हेनtiṇ·he·na सिखरेनsi·kha·re·na मुद्धनिmud·dha·ni अभिमत्थेय्य;a·bhi·mat·they·ya एवमेवंe·va·me·vaṃ खोkho मे,me भन्ते,bhan·te अधिमत्ताa·dhi·mat·tā वाताvā·tā मुद्धनिmud·dha·ni ऊहनन्ति।ū·ha·nan·ti
Seyyathāpi, bhante, balavā puriso tiṇhena sikharena muddhani abhimattheyya; evamevaṁ kho me, bhante, adhimattā vātā muddhani ūhananti.
The winds piercing my head are so severe, it feels like a strong man drilling into my head with a sharp point.
-
20
नna मे,me भन्ते,bhan·te खमनीयंkha·ma·nī·yaṃ नna यापनीयं।yā·pa·nī·yaṃ बाळ्हाbā·ḷhā मेme दुक्खाduk·khā वेदनाve·da·nā अभिक्कमन्ति,a·bhik·ka·man·ti नोno पटिक्कमन्ति;pa·ṭik·ka·man·ti अभिक्कमोसानंa·bhik·ka·mo·sā·naṃ पञ्ञायति,pañ·ñā·ya·ti नोno पटिक्कमो।pa·ṭik·ka·mo
Na me, bhante, khamanīyaṁ na yāpanīyaṁ. Bāḷhā me dukkhā vedanā abhikkamanti, no paṭikkamanti; abhikkamosānaṁ paññāyati, no paṭikkamo.
-
21
सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te बलवाba·la·vā पुरिसोpu·ri·so दळ्हेनda·ḷhe·na वरत्तक्खण्डेनva·rat·tak·khaṇ·ḍe·na सीसवेठनंsī·sa·ve·ṭha·naṃ ददेय्य;da·dey·ya एवमेवंe·va·me·vaṃ खोkho मे,me भन्ते,bhan·te अधिमत्ताa·dhi·mat·tā सीसेsī·se सीसवेदना।sī·sa·ve·da·nā
Seyyathāpi, bhante, balavā puriso daḷhena varattakkhaṇḍena sīsaveṭhanaṁ dadeyya; evamevaṁ kho me, bhante, adhimattā sīse sīsavedanā.
The pain in my head is so severe, it feels like a strong man tightening a strong leather strap around my head.
-
22
नna मे,me भन्ते,bhan·te खमनीयंkha·ma·nī·yaṃ नna यापनीयं।yā·pa·nī·yaṃ बाळ्हाbā·ḷhā मेme दुक्खाduk·khā वेदनाve·da·nā अभिक्कमन्ति,a·bhik·ka·man·ti नोno पटिक्कमन्ति;pa·ṭik·ka·man·ti अभिक्कमोसानंa·bhik·ka·mo·sā·naṃ पञ्ञायति,pañ·ñā·ya·ti नोno पटिक्कमो।pa·ṭik·ka·mo
Na me, bhante, khamanīyaṁ na yāpanīyaṁ. Bāḷhā me dukkhā vedanā abhikkamanti, no paṭikkamanti; abhikkamosānaṁ paññāyati, no paṭikkamo.
-
23
सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te दक्खोdak·kho गोघातकोgo·ghā·ta·ko वाvā गोघातकन्तेवासीgo·ghā·ta·kan·te·vā·sī वाvā तिण्हेनtiṇ·he·na गोविकन्तनेनgo·vi·kan·ta·ne·na कुच्छिंkuc·chiṃ परिकन्तेय्य;pa·ri·kan·tey·ya एवमेवंe·va·me·vaṃ खोkho मे,me भन्ते,bhan·te अधिमत्ताa·dhi·mat·tā वाताvā·tā कुच्छिंkuc·chiṃ परिकन्तन्ति।pa·ri·kan·tan·ti
Seyyathāpi, bhante, dakkho goghātako vā goghātakantevāsī vā tiṇhena govikantanena kucchiṁ parikanteyya; evamevaṁ kho me, bhante, adhimattā vātā kucchiṁ parikantanti.
The winds slicing my belly are so severe, like a deft butcher or their apprentice were slicing open a cow’s belly with a sharp meat cleaver.
-
24
नna मे,me भन्ते,bhan·te खमनीयंkha·ma·nī·yaṃ नna यापनीयं।yā·pa·nī·yaṃ बाळ्हाbā·ḷhā मेme दुक्खाduk·khā वेदनाve·da·nā अभिक्कमन्ति,a·bhik·ka·man·ti नोno पटिक्कमन्ति;pa·ṭik·ka·man·ti अभिक्कमोसानंa·bhik·ka·mo·sā·naṃ पञ्ञायति,pañ·ñā·ya·ti नोno पटिक्कमो।pa·ṭik·ka·mo
Na me, bhante, khamanīyaṁ na yāpanīyaṁ. Bāḷhā me dukkhā vedanā abhikkamanti, no paṭikkamanti; abhikkamosānaṁ paññāyati, no paṭikkamo.
-
25
सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te द्वेdve बलवन्तोba·la·van·to पुरिसाpu·ri·sā दुब्बलतरंdub·ba·la·ta·raṃ पुरिसंpu·ri·saṃ नानाबाहासुnā·nā·bā·hā·su गहेत्वाga·het·vā अङ्गारकासुयाaṅ·gā·ra·kā·su·yā सन्तापेय्युंsan·tā·pey·yuṃ सम्परितापेय्युं;sam·pa·ri·tā·pey·yuṃ एवमेवंe·va·me·vaṃ खोkho मे,me भन्ते,bhan·te अधिमत्तोa·dhi·mat·to कायस्मिंkā·yas·miṃ डाहो।ḍā·ho
Seyyathāpi, bhante, dve balavanto purisā dubbalataraṁ purisaṁ nānābāhāsu gahetvā aṅgārakāsuyā santāpeyyuṁ samparitāpeyyuṁ; evamevaṁ kho me, bhante, adhimatto kāyasmiṁ ḍāho.
The burning in my body is so severe, it feels like two strong men grabbing a weaker man by the arms to burn and scorch him on a pit of glowing coals.
-
26
नna मे,me भन्ते,bhan·te खमनीयंkha·ma·nī·yaṃ नna यापनीयं।yā·pa·nī·yaṃ बाळ्हाbā·ḷhā मेme दुक्खाduk·khā वेदनाve·da·nā अभिक्कमन्ति,a·bhik·ka·man·ti नोno पटिक्कमन्ति;pa·ṭik·ka·man·ti अभिक्कमोसानंa·bhik·ka·mo·sā·naṃ पञ्ञायति,pañ·ñā·ya·ti नोno पटिक्कमो”ति।pa·ṭik·ka·mo
Na me, bhante, khamanīyaṁ na yāpanīyaṁ. Bāḷhā me dukkhā vedanā abhikkamanti, no paṭikkamanti; abhikkamosānaṁ paññāyati, no paṭikkamo”ti.
I’m not keeping well, I’m not getting by. My pain is terrible and growing, not fading; its growing is evident, not its fading.”
-
27
अथa·tha खोkho भगवाbha·ga·vā आयस्मन्तंā·yas·man·taṃ फग्गुनंphag·gu·naṃ धम्मियाdham·mi·yā कथायka·thā·ya सन्दस्सेत्वाsan·das·set·vā समादपेत्वाsa·mā·da·pet·vā समुत्तेजेत्वाsa·mut·te·jet·vā सम्पहंसेत्वाsam·pa·haṃ·set·vā उट्ठायासनाuṭ·ṭhā·yā·sa·nā पक्कामि।pak·kā·mi
Atha kho bhagavā āyasmantaṁ phaggunaṁ dhammiyā kathāya sandassetvā samādapetvā samuttejetvā sampahaṁsetvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi.
Then the Buddha educated, encouraged, fired up, and inspired Venerable Phagguna with a Dhamma talk, after which he rose from his seat and left.
- 28
- 29
-
30
अथa·tha खोkho आयस्माā·yas·mā आनन्दोā·nan·do येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनुपसङ्कमि;te·nu·pa·saṅ·ka·mi उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अभिवादेत्वाa·bhi·vā·det·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदि।ni·sī·di एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसिन्नोni·sin·no खोkho आयस्माā·yas·mā आनन्दोā·nan·do भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca
Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:
Then Venerable Ānanda went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him,
- 31
- 32
- 33
-
34
फग्गुनस्स,phag·gu·nas·sa आनन्द,ā·nan·da भिक्खुनोbhik·khu·no पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ अविमुत्तंa·vi·mut·taṃ अहोसि।a·ho·si
Phaggunassa, ānanda, bhikkhuno pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ avimuttaṁ ahosi.
The mendicant Phagguna’s mind was not freed from the five lower fetters.
-
35
तस्सtas·sa तंtaṃ धम्मदेसनंdham·ma·de·sa·naṃ सुत्वाsut·vā पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ विमुत्तं।vi·mut·taṃ
Tassa taṁ dhammadesanaṁ sutvā pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ vimuttaṁ.
But when he heard that teaching his mind was freed from them.
-
36
छयिमे,cha·yi·me आनन्द,ā·nan·da आनिसंसाā·ni·saṃ·sā कालेनkā·le·na धम्मस्सवनेdham·mas·sa·va·ne कालेनkā·le·na अत्थुपपरिक्खाय।at·thu·pa·pa·rik·khā·ya
Chayime, ānanda, ānisaṁsā kālena dhammassavane kālena atthupaparikkhāya.
Ānanda, there are these six benefits to hearing the teaching at the right time and examining the meaning at the right time.
- 37
-
38
इधानन्द,i·dhā·nan·da भिक्खुनोbhik·khu·no पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ अविमुत्तंa·vi·mut·taṃ होति।ho·ti
Idhānanda, bhikkhuno pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ avimuttaṁ hoti.
Firstly, take the case of a mendicant whose mind is not freed from the five lower fetters.
- 39
-
40
तस्सtas·sa तथागतोta·thā·ga·to धम्मंdham·maṃ देसेतिde·se·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ परियोसानकल्याणंpa·ri·yo·sā·na·kal·yā·ṇaṃ सात्थंsāt·thaṃ सब्यञ्जनं,sab·yañ·ja·naṃ केवलपरिपुण्णंke·va·la·pa·ri·puṇ·ṇaṃ परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेति।pa·kā·se·ti
Tassa tathāgato dhammaṁ deseti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāseti.
The Realized One teaches Dhamma to them that’s good in the beginning, good in the middle, and good in the end, meaningful and well-phrased. And he reveals a spiritual practice that’s entirely full and pure.
-
41
तस्सtas·sa तंtaṃ धम्मदेसनंdham·ma·de·sa·naṃ सुत्वाsut·vā पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ विमुच्चति।vi·muc·ca·ti
Tassa taṁ dhammadesanaṁ sutvā pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ vimuccati.
When they hear that teaching their mind is freed from the five lower fetters.
- 42
-
43
पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आनन्द,ā·nan·da भिक्खुनोbhik·khu·no पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ अविमुत्तंa·vi·mut·taṃ होति।ho·ti
Puna caparaṁ, ānanda, bhikkhuno pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ avimuttaṁ hoti.
Next, take the case of another mendicant whose mind is not freed from the five lower fetters.
-
44
सोso तम्हिtam·hi समयेsa·ma·ye मरणकालेma·ra·ṇa·kā·le नna हेवhe·va खोkho लभतिla·bha·ti तथागतंta·thā·ga·taṃ दस्सनाय,das·sa·nā·ya अपिa·pi चca खोkho तथागतसावकंta·thā·ga·ta·sā·va·kaṃ लभतिla·bha·ti दस्सनाय।das·sa·nā·ya
So tamhi samaye maraṇakāle na heva kho labhati tathāgataṁ dassanāya, api ca kho tathāgatasāvakaṁ labhati dassanāya.
At the time of death they don’t get to see the Realized One, but they get to see a Realized One’s disciple.
-
45
तस्सtas·sa तथागतसावकोta·thā·ga·ta·sā·va·ko धम्मंdham·maṃ देसेतिde·se·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ परियोसानकल्याणंpa·ri·yo·sā·na·kal·yā·ṇaṃ सात्थंsāt·thaṃ सब्यञ्जनं,sab·yañ·ja·naṃ केवलपरिपुण्णंke·va·la·pa·ri·puṇ·ṇaṃ परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेति।pa·kā·se·ti
Tassa tathāgatasāvako dhammaṁ deseti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāseti.
-
46
तस्सtas·sa तंtaṃ धम्मदेसनंdham·ma·de·sa·naṃ सुत्वाsut·vā पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ विमुच्चति।vi·muc·ca·ti
Tassa taṁ dhammadesanaṁ sutvā pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ vimuccati.
When they hear that teaching their mind is freed from the five lower fetters.
- 47
-
48
पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आनन्द,ā·nan·da भिक्खुनोbhik·khu·no पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ अविमुत्तंa·vi·mut·taṃ होति।ho·ti
Puna caparaṁ, ānanda, bhikkhuno pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ avimuttaṁ hoti.
Next, take the case of another mendicant whose mind is not freed from the five lower fetters.
-
49
सोso तम्हिtam·hi समयेsa·ma·ye मरणकालेma·ra·ṇa·kā·le नna हेवhe·va खोkho लभतिla·bha·ti तथागतंta·thā·ga·taṃ दस्सनाय,das·sa·nā·ya नपिna·pi तथागतसावकंta·thā·ga·ta·sā·va·kaṃ लभतिla·bha·ti दस्सनाय;das·sa·nā·ya
So tamhi samaye maraṇakāle na heva kho labhati tathāgataṁ dassanāya, napi tathāgatasāvakaṁ labhati dassanāya;
At the time of death they don’t get to see the Realized One, or to see a Realized One’s disciple.
-
50
अपिa·pi चca खोkho यथासुतंya·thā·su·taṃ यथापरियत्तंya·thā·pa·ri·yat·taṃ धम्मंdham·maṃ चेतसाce·ta·sā अनुवितक्केतिa·nu·vi·tak·ke·ti अनुविचारेतिa·nu·vi·cā·re·ti मनसानुपेक्खति।ma·na·sā·nu·pek·kha·ti
api ca kho yathāsutaṁ yathāpariyattaṁ dhammaṁ cetasā anuvitakketi anuvicāreti manasānupekkhati.
But they think about and consider the teaching in their heart, examining it with the mind as they learned and memorized it.
-
51
तस्सtas·sa यथासुतंya·thā·su·taṃ यथापरियत्तंya·thā·pa·ri·yat·taṃ धम्मंdham·maṃ चेतसाce·ta·sā अनुवितक्कयतोa·nu·vi·tak·ka·ya·to अनुविचारयतोa·nu·vi·cā·ra·ya·to मनसानुपेक्खतोma·na·sā·nu·pek·kha·to पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ विमुच्चति।vi·muc·ca·ti
Tassa yathāsutaṁ yathāpariyattaṁ dhammaṁ cetasā anuvitakkayato anuvicārayato manasānupekkhato pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ vimuccati.
As they do so their mind is freed from the five lower fetters.
- 52
-
53
इधानन्द,i·dhā·nan·da भिक्खुनोbhik·khu·no पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ विमुत्तंvi·mut·taṃ होति,ho·ti अनुत्तरेa·nut·ta·re चca खोkho उपधिसङ्खयेu·pa·dhi·saṅ·kha·ye चित्तंcit·taṃ अविमुत्तंa·vi·mut·taṃ होति।ho·ti
Idhānanda, bhikkhuno pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ vimuttaṁ hoti, anuttare ca kho upadhisaṅkhaye cittaṁ avimuttaṁ hoti.
Next, take the case of a mendicant whose mind is freed from the five lower fetters, but not with the supreme ending of attachments.
- 54
-
55
तस्सtas·sa तथागतोta·thā·ga·to धम्मंdham·maṃ देसेतिde·se·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ …पे…pe ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेति।pa·kā·se·ti
Tassa tathāgato dhammaṁ deseti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ …pe… brahmacariyaṁ pakāseti.
-
56
तस्सtas·sa तंtaṃ धम्मदेसनंdham·ma·de·sa·naṃ सुत्वाsut·vā अनुत्तरेa·nut·ta·re उपधिसङ्खयेu·pa·dhi·saṅ·kha·ye चित्तंcit·taṃ विमुच्चति।vi·muc·ca·ti
Tassa taṁ dhammadesanaṁ sutvā anuttare upadhisaṅkhaye cittaṁ vimuccati.
When they hear that teaching their mind is freed with the supreme ending of attachments.
- 57
-
58
पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आनन्द,ā·nan·da भिक्खुनोbhik·khu·no पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ विमुत्तंvi·mut·taṃ होति,ho·ti अनुत्तरेa·nut·ta·re चca खोkho उपधिसङ्खयेu·pa·dhi·saṅ·kha·ye चित्तंcit·taṃ अविमुत्तंa·vi·mut·taṃ होति।ho·ti
Puna caparaṁ, ānanda, bhikkhuno pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ vimuttaṁ hoti, anuttare ca kho upadhisaṅkhaye cittaṁ avimuttaṁ hoti.
Next, take the case of another mendicant whose mind is freed from the five lower fetters, but not with the supreme ending of attachments.
-
59
सोso तम्हिtam·hi समयेsa·ma·ye मरणकालेma·ra·ṇa·kā·le नna हेवhe·va खोkho लभतिla·bha·ti तथागतंta·thā·ga·taṃ दस्सनाय,das·sa·nā·ya अपिa·pi चca खोkho तथागतसावकंta·thā·ga·ta·sā·va·kaṃ लभतिla·bha·ti दस्सनाय।das·sa·nā·ya
So tamhi samaye maraṇakāle na heva kho labhati tathāgataṁ dassanāya, api ca kho tathāgatasāvakaṁ labhati dassanāya.
At the time of death they don’t get to see the Realized One, but they get to see a Realized One’s disciple.
-
60
तस्सtas·sa तथागतसावकोta·thā·ga·ta·sā·va·ko धम्मंdham·maṃ देसेतिde·se·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ …पे…pe परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेति।pa·kā·se·ti
Tassa tathāgatasāvako dhammaṁ deseti ādikalyāṇaṁ …pe… parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāseti.
-
61
तस्सtas·sa तंtaṃ धम्मदेसनंdham·ma·de·sa·naṃ सुत्वाsut·vā अनुत्तरेa·nut·ta·re उपधिसङ्खयेu·pa·dhi·saṅ·kha·ye चित्तंcit·taṃ विमुच्चति।vi·muc·ca·ti
Tassa taṁ dhammadesanaṁ sutvā anuttare upadhisaṅkhaye cittaṁ vimuccati.
When they hear that teaching their mind is freed with the supreme ending of attachments.
- 62
-
63
पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आनन्द,ā·nan·da भिक्खुनोbhik·khu·no पञ्चहिpañ·ca·hi ओरम्भागियेहिo·ram·bhā·gi·ye·hi संयोजनेहिsaṃ·yo·ja·ne·hi चित्तंcit·taṃ विमुत्तंvi·mut·taṃ होति,ho·ti अनुत्तरेa·nut·ta·re चca खोkho उपधिसङ्खयेu·pa·dhi·saṅ·kha·ye चित्तंcit·taṃ अविमुत्तंa·vi·mut·taṃ होति।ho·ti
Puna caparaṁ, ānanda, bhikkhuno pañcahi orambhāgiyehi saṁyojanehi cittaṁ vimuttaṁ hoti, anuttare ca kho upadhisaṅkhaye cittaṁ avimuttaṁ hoti.
Next, take the case of another mendicant whose mind is freed from the five lower fetters, but not with the supreme ending of attachments.
-
64
सोso तम्हिtam·hi समयेsa·ma·ye मरणकालेma·ra·ṇa·kā·le नna हेवhe·va खोkho लभतिla·bha·ti तथागतंta·thā·ga·taṃ दस्सनाय,das·sa·nā·ya नपिna·pi तथागतसावकंta·thā·ga·ta·sā·va·kaṃ लभतिla·bha·ti दस्सनाय;das·sa·nā·ya
So tamhi samaye maraṇakāle na heva kho labhati tathāgataṁ dassanāya, napi tathāgatasāvakaṁ labhati dassanāya;
At the time of death they don’t get to see the Realized One, or to see a Realized One’s disciple.
-
65
अपिa·pi चca खोkho यथासुतंya·thā·su·taṃ यथापरियत्तंya·thā·pa·ri·yat·taṃ धम्मंdham·maṃ चेतसाce·ta·sā अनुवितक्केतिa·nu·vi·tak·ke·ti अनुविचारेतिa·nu·vi·cā·re·ti मनसानुपेक्खति।ma·na·sā·nu·pek·kha·ti
api ca kho yathāsutaṁ yathāpariyattaṁ dhammaṁ cetasā anuvitakketi anuvicāreti manasānupekkhati.
But they think about and consider the teaching in their heart, examining it with the mind as they learned and memorized it.
-
66
तस्सtas·sa यथासुतंya·thā·su·taṃ यथापरियत्तंya·thā·pa·ri·yat·taṃ धम्मंdham·maṃ चेतसाce·ta·sā अनुवितक्कयतोa·nu·vi·tak·ka·ya·to अनुविचारयतोa·nu·vi·cā·ra·ya·to मनसानुपेक्खतोma·na·sā·nu·pek·kha·to अनुत्तरेa·nut·ta·re उपधिसङ्खयेu·pa·dhi·saṅ·kha·ye चित्तंcit·taṃ विमुच्चति।vi·muc·ca·ti
Tassa yathāsutaṁ yathāpariyattaṁ dhammaṁ cetasā anuvitakkayato anuvicārayato manasānupekkhato anuttare upadhisaṅkhaye cittaṁ vimuccati.
As they do so their mind is freed with the supreme ending of attachments.
- 67
-
68
इमेi·me खो,kho आनन्द,ā·nan·da छcha आनिसंसाā·ni·saṃ·sā कालेनkā·le·na धम्मस्सवनेdham·mas·sa·va·ne कालेनkā·le·na अत्थुपपरिक्खाया”ति।at·thu·pa·pa·rik·khā·yā
Ime kho, ānanda, cha ānisaṁsā kālena dhammassavane kālena atthupaparikkhāyā”ti.
These are the six benefits to hearing the teaching at the right time and examining the meaning at the right time.”
-
69
दुतियं।du·ti·yaṃ
Dutiyaṁ.
(Pāli only)
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.