Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Genesis 44 आदिपुस्तकम् 44

Chapter: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950

Old Testament: unproofread OCR. The Sanskrit text was machine-read from scans of the 1848 Calcutta edition and has not been checked by hand, so it contains reading errors. Verses marked Unproofread OCR — may contain errors are the least reliable.

Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    अनन्तरanantara यूषफ्yū·ṣaph निजगुहाधिपतिम्nijaguhādhipatim अदिद्धवान्adiddhavān रघांraghāṃ मानुषाणांmā·nu·ṣā·ṇāṃ शागपुटानिśāgapuṭāni यावत्yā·vat शस्यंśas·yaṃ धरन्तिdharanti तावत्tā·vat शस्यंśas·yaṃ परिपूय्यparipūyya रोहिrohi, अपरंa·pa·raṃ रुककशोrukakaśo मुत्रास्तेवांmutrāstevāṃ शाणपुटानांśāṇapuṭānāṃ मुखेषुmu·khe·ṣu स्थापयsthā·pa·ya चca।

    anantara yūṣaph nijaguhādhipatim adiddhavān raghāṃ mānuṣāṇāṃ śāgapuṭāni yāvat śasyaṃ dharanti tāvat śasyaṃ paripūyya rohi, aparaṃ rukakaśo mutrāstevāṃ śāṇapuṭānāṃ mukheṣu sthāpaya ca|

    And he commanded the steward of his house, saying, Fill the men’s sacks with food, as much as they can carry, and put every man’s money in his sack’s mouth.

  2. 2

    विशेषतःvi·śe·ṣa·taḥ कनिछस्यkanichasya शाणपुटोśāṇapuṭo तस्यtas·ya शस्यक्रयणोयमुव्राभिःśasyakrayaṇoyamuvrābhiḥ सहsa·ha ममma·ma पानपाचम्pānapācam अयानayāna रूप्यमयपाचंrūpyamayapācaṃ निधेहिni·dhe·hi; ततःta·taḥ सsa युवफyuvapha अदेश्ानुसारेणadeśānusāreṇa न्लतवान्nlatavān।

    Unproofread OCR — may contain errors

    viśeṣataḥ kanichasya śāṇapuṭo tasya śasyakrayaṇoyamuvrābhiḥ saha mama pānapācam ayāna rūpyamayapācaṃ nidhehi; tataḥ sa yuvapha adeśānusāreṇa nlatavān|

    And put my cup, the silver cup, in the sack’s mouth of the youngest, and his corn money. And he did according to the word that Joseph had spoken.

  3. 3

    अपरःa·pa·raḥ प्रभातेpra·bhā·te सैवsai·va तेte गर्दमःgardamaḥ माडmāḍa विसर्जनvisarjana प्राप्तवन्तःprāp·ta·van·taḥ।

    aparaḥ prabhāte saiva te gardamaḥ māḍa visarjana prāptavantaḥ|

    As soon as the morning was light, the men were sent away, they and their asses.

  4. 4

    किन्तुkin·tu नगरात्na·ga·rāt तेषुte·ṣu बदरःbadaraḥ नna गतेषुga·te·ṣu यूषफ्yū·ṣaph निजगहाधिपंnijagahādhipaṃ जगादja·gā·da, त्वम्tvam उव्थावuvthāva तेषांte·ṣāṃ मानुषाणांmā·nu·ṣā·ṇāṃ पश्चाद्paś·cād धावन्dhā·van तान्tān टेत्वाṭetvā वद्vad, युयम्yu·yam उपकारयरिवत्तेनupakārayarivattena कुताइपकांरम्kutāipakāṃram च्यकासछcyakāsacha ममma·ma प्रंभेpraṃbhe

    kintu nagarāt teṣu badaraḥ na gateṣu yūṣaph nijagahādhipaṃ jagāda, tvam uvthāva teṣāṃ mānuṣāṇāṃ paścād dhāvan tān ṭetvā vad, yuyam upakārayarivattena kutāipakāṃram cyakāsacha mama praṃbhe

    And when they were gone out of the city, and not yet far off, Joseph said unto his steward, Up, follow after the men; and when thou dost overtake them, say unto them, Wherefore have ye rewarded evil for good?

  5. 5

    वेनvena पिवतिंpivatiṃ वेनvena चca गंगयतिgaṃgayati तत्tat पानपाpānapā किमेतत्ki·me·tat नदिnadi? खुतत्khutat कर्म्मेkarme कर्णात्karṇāt यूयंyū·yaṃ दोषिणोdo·ṣi·ṇo जाताःjā·tāḥ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    vena pivatiṃ vena ca gaṃgayati tat pānapā kimetat nadi? khutat karmme karṇāt yūyaṃ doṣiṇo jātāḥ|

    Is not this it in which my lord drinketh, and whereby indeed he divineth? ye have done evil in so doing.

  6. 6

    ततःta·taḥ परंpa·raṃ सsa तान्tān त्वाtvā तथोाक्तवान्tathoāktavān. तदाta·dā तेte प्रतिजगदुःpratijagaduḥ. अस्माकंas·mā·kaṃ

    tataḥ paraṃ sa tān tvā tathoāktavān. tadā te pratijagaduḥ. asmākaṃ

    And he overtook them, and he spake unto them these same words.

  7. 7

    प्रभुःpra·bhuḥ कुतku·ta रताइंशींratāiṃśīṃ वाणींvā·ṇīṃ वक्तिvak·ti? तवta·va दासानांdā·sā·nāṃ रताटक्ratāṭak कर्म्मकरणंkarmakaraṇaṃ दूरेdū·re तितुtitu।

    prabhuḥ kuta ratāiṃśīṃ vāṇīṃ vakti? tava dāsānāṃ ratāṭak karmmakaraṇaṃ dūre titu|

    And they said unto him, Wherefore saith my lord these words? God forbid that thy servants should do according to this thing:

  8. 8

    पश्यpaś·ya निजनिजश्ाणयुटेnijanijaśāṇayuṭe युव्वे' याyā वाvā मुषाmuṣā प्राप्ताःprāp·tāḥ, किनानदेशृत्kinānadeśṛt ताःtāḥ पुनरपिpu·na·ra·pi तवta·va संमीपम्saṃmīpam आनीतवन्तःā·nī·ta·van·taḥ, तह्षिtahṣi कथंka·thaṃ निजप्रभाnijaprabhā गात्gāt

    Unproofread OCR — may contain errors

    paśya nijanijaśāṇayuṭe yuvve' yā vā muṣā prāptāḥ, kinānadeśṛt tāḥ punarapi tava saṃmīpam ānītavantaḥ, tahṣi kathaṃ nijaprabhā gāt

    Behold, the money, which we found in our sacks’ mouths, we brought again unto thee out of the land of Canaan: how then should we steal out of thy lord’s house silver or gold?

  9. 9

    सुवर्णsuvarṇa दुवंगीduvaṃgī वाvā चोरयिव्यामःcorayivyāmaḥ? तवta·va दासानांdā·sā·nāṃ मध्येmadh·ye यस्यyas·ya समीपेsa·mī·pe तत्tat प्राप्यतेprāp·ya·te, सsa मरिष्यतिma·riṣ·ya·ti;

    suvarṇa duvaṃgī vā corayivyāmaḥ? tava dāsānāṃ madhye yasya samīpe tat prāpyate, sa mariṣyati;

    With whomsoever of thy servants it be found, both let him die, and we also will be my lord’s bondmen.

  10. 10

    अपरंa·pa·raṃ वयमपिva·ya·ma·pi प्रभोःpra·bhoḥ कीतदासाkītadāsā भविष्यामःbha·viṣ·yā·maḥ। ततःta·taḥ सsa उक्तवान्uk·ta·vān, भदरंbhadaraṃ युद्याकंyudyākaṃ कथानसारादेवkathānasārādeva भवेत्bha·vet; यस्यyas·ya समीपेsa·mī·pe तत्tat प्राप्यतेprāp·ya·te, सsa ममma·ma दासेdā·se भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti, किच्त्वन्येkictvanye निदाघोni·dā·gho भविष्यन्तिbha·viṣ·yan·ti।

    aparaṃ vayamapi prabhoḥ kītadāsā bhaviṣyāmaḥ| tataḥ sa uktavān, bhadaraṃ yudyākaṃ kathānasārādeva bhavet; yasya samīpe tat prāpyate, sa mama dāse bhaviṣyati, kictvanye nidāgho bhaviṣyanti|

    And he said, Now also let it be according unto your words: he with whom it is found shall be my servant; and ye shall be blameless.

  11. 11

    तदानींta·dā·nīṃ तेte भूनाbhūnā स्वंsvaṃ स्वंsvaṃ शण्युटम्śaṇyuṭam अवारयन्avārayan संsaṃ खेंkheṃ शाणपुटंśāṇapuṭaṃ मोचयामासुःmocayāmāsuḥ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tadānīṃ te bhūnā svaṃ svaṃ śaṇyuṭam avārayan saṃ kheṃ śāṇapuṭaṃ mocayāmāsuḥ|

    Then they speedily took down every man his sack to the ground, and opened every man his sack.

  12. 12

    ततःta·taḥ सsa ग्ाधिपाgādhipā ज्येषटमारभ्यjyeṣaṭamārabhya कणिपय्थेन्तंkaṇipaythentaṃ समाप्यsa·māp·ya पाम्pām अच्विद्धवान्acviddhavān, तदाta·dā विन्यामीनःvinyāmīnaḥ शाणपुटोंśāṇapuṭoṃ तत्tat प्राप्तंprāp·taṃ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tataḥ sa gādhipā jyeṣaṭamārabhya kaṇipaythentaṃ samāpya pām acviddhavān, tadā vinyāmīnaḥ śāṇapuṭoṃ tat prāptaṃ|

    And he searched, and began at the eldest, and left at the youngest: and the cup was found in Benjamin’s sack.

  13. 13

    अतखवatakhava तेte खसवस्तरंkhasavastaraṃ छित्वाchit·vā खखगद्भोापरिkhakhagadbhoāpari शाणपुटानिśāṇapuṭāni निधायni·dhā·ya पुननेगरम्punanegaram जग्मःjagmaḥ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    atakhava te khasavastaraṃ chitvā khakhagadbhoāpari śāṇapuṭāni nidhāya punanegaram jagmaḥ|

    Then they rent their clothes, and laded every man his ass, and returned to the city.

  14. 14

    अपरंa·pa·raṃ यविज्ञदास्तस्थyavijñadāstastha भरातरbharātara यूषफोyū·ṣa·pho गदंgadaṃ पुनराययुःpunarāyayuḥ। यूषफिyūṣaphi तत्रtat·ra स्थितेsthi·te सतिsa·ti तेte तस्याग्रेtas·yāg·re भूमेbhū·me दण्डवत्daṇḍavat बभूवुःba·bhū·vuḥ।

    aparaṃ yavijñadāstastha bharātara yūṣapho gadaṃ punarāyayuḥ| yūṣaphi tatra sthite sati te tasyāgre bhūme daṇḍavat babhūvuḥ|

    And Judah and his brethren came to Joseph’s house; for he was yet there: and they fell before him on the ground.

  15. 15

    तदाta·dā युघफyughapha तान्tān अवदत्a·va·dat युयंyu·yaṃ किमिदkimida कर्म्मkar·ma कृतkṛ·ta वन्तःvantaḥ? सताइशोाचंsatāiśoācaṃ युमान्yumān अवश्यंa·vaś·yaṃ गणयितुंga·ṇa·yi·tuṃ शक्नामीतिśaknāmīti यूयंyū·yaṃ किंkiṃ नna जानीथjā·nī·tha ततोta·to यिज्नदाyijnadā जगादja·gā·da,

    tadā yughapha tān avadat yuyaṃ kimida karmma kṛta vantaḥ? satāiśoācaṃ yumān avaśyaṃ gaṇayituṃ śaknāmīti yūyaṃ kiṃ na jānītha tato yijnadā jagāda,

    And Joseph said unto them, What deed is this that ye have done? wot ye not that such a man as I can certainly divine?

  16. 16

    वयंva·yaṃ प्रभोःpra·bhoḥ समच्तेंsamacteṃ किमुत्तरंki·mut·ta·raṃ दास्यामःdāsyāmaḥ? किंkiṃ वाvā वदिष्यामःva·diṣ·yā·maḥ? कथंka·thaṃ वाvā स्वान्svān निदोाषान्nidoāṣān करिष्यामःka·riṣ·yā·maḥ? इरेखणirekhaṇa तवta·va दासेयानांdāseyānāṃ दूताdū·tā प्रकाशिताpra·kā·śi·tā; पश्चतुpaścatu यस्यyas·ya स्थानेsthā·ne पानपाचंpānapācaṃ प्राप्तंprāp·taṃ सsa वयञ्चva·yañ·ca सर्व्वेख्वsarvekhva भवताbha·va·tā दासेयाdā·se·yā भविष्यामःbha·viṣ·yā·maḥ।

    vayaṃ prabhoḥ samacteṃ kimuttaraṃ dāsyāmaḥ? kiṃ vā vadiṣyāmaḥ? kathaṃ vā svān nidoāṣān kariṣyāmaḥ? irekhaṇa tava dāseyānāṃ dūtā prakāśitā; paścatu yasya sthāne pānapācaṃ prāptaṃ sa vayañca sarvvekhva bhavatā dāseyā bhaviṣyāmaḥ|

    And Judah said, What shall we say unto my lord? what shall we speak? or how shall we clear ourselves? God hath found out the iniquity of thy servants: behold, we are my lord’s servants, both we, and he also with whom the cup is found.

  17. 17

    तताta·tā यूषyūṣa उक्तवान्uk·ta·vān, ख्ताटृश्ंkhtāṭṛśṃ कर्म्मkar·ma मत्ताmat·tā माmā भूत्bhūt; यस्यyas·ya स्थानेsthā·ne पाpā प्राप्तprāpta सएवsa·e·va ममma·ma दासाdā·sā भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti, किन्तुkin·tu युयंyu·yaṃ क्षेमेणkṣe·me·ṇa पितुःpi·tuḥ समीपंsa·mī·paṃ यातyā·ta।

    tatā yūṣa uktavān, khtāṭṛśṃ karmma mattā mā bhūt; yasya sthāne pā prāpta saeva mama dāsā bhaviṣyati, kintu yuyaṃ kṣemeṇa pituḥ samīpaṃ yāta|

    And he said, God forbid that I should do so: but the man in whose hand the cup is found, he shall be my servant; and as for you, get you up in peace unto your father.

  18. 18

    तताta·tā चिह्ृदाःcihṛdāḥ समीपंsa·mī·paṃ गत्वाgat·vā जगादja·gā·da, हेhe प्रमोpramo भवान्bha·vān फिसेणाphiseṇā समंsa·maṃ, ख्तान्khtān दासान्dā·sān प्रतिpra·ti भवतःbha·va·taḥ कोधाkodhā यदिya·di नna प्रज्वलतिpraj·va·la·ti, तर्हिtar·hi षभःṣabhaḥ क्गोचरेkgocare भवतोbha·va·to दासोाहंdāsoāhaṃ किञ्चिल्धिवेदयामिkiñcildhivedayāmi।

    tatā cihṛdāḥ samīpaṃ gatvā jagāda, he pramo bhavān phiseṇā samaṃ, khtān dāsān prati bhavataḥ kodhā yadi na prajvalati, tarhi ṣabhaḥ kgocare bhavato dāsoāhaṃ kiñcildhivedayāmi|

    Then Judah came near unto him, and said, Oh my lord, let thy servant, I pray thee, speak a word in my lord’s ears, and let not thine anger burn against thy servant: for thou art even as Pharaoh.

  19. 19

    युश्चाकंyuścākaṃ पिताpi·tā श्नाताśnātā वास्तीतिvāstīti पभुरेतान्pabhuretān दासान्dā·sān अण्च्छत्aṇcchat।

    Unproofread OCR — may contain errors

    yuścākaṃ pitā śnātā vāstīti pabhuretān dāsān aṇcchat|

    My lord asked his servants, saying, Have ye a father, or a brother?

  20. 20

    तताta·tā वयंva·yaṃ प्रभुंpra·bhuṃ प्र्यवदामpryavadāma, अस्माकंas·mā·kaṃ जनकjanaka आस्तेās·te, सsa स्थविरःsthaviraḥ; अपरंa·pa·raṃ तस्यtas·ya छद्धावस्थायाchaddhāvasthāyā खकःkhakaḥ कनिष्धःkaniṣdhaḥ पुच्लस्तिpuclasti, तस्यtas·ya सद्ादरोsadādaro मतवान्matavān, सएवsa·e·va तन्मातुरेकःtanmāturekaḥ पुल्लोस्तिpullosti, तस्मात्tas·māt पिताpi·tā तस्मिन्tas·min खिद्यतिkhidyati।

    tatā vayaṃ prabhuṃ pryavadāma, asmākaṃ janaka āste, sa sthaviraḥ; aparaṃ tasya chaddhāvasthāyā khakaḥ kaniṣdhaḥ puclasti, tasya sadādaro matavān, saeva tanmāturekaḥ pullosti, tasmāt pitā tasmin khidyati|

    And we said unto my lord, We have a father, an old man, and a child of his old age, a little one; and his brother is dead, and he alone is left of his mother, and his father loveth him.

  21. 21

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram एतानe·tā·na दासान्dā·sān भवान्bha·vān अवादीत्a·vā·dīt; युखंतंममyukhaṃtaṃmama समीपम्sa·mī·pam आनयतā·na·ya·ta तंtaṃ च्छामिcchāmi।

    anantaram etāna dāsān bhavān avādīt; yukhaṃtaṃmama samīpam ānayata taṃ cchāmi|

    And thou saidst unto thy servants, Bring him down unto me, that I may set mine eyes upon him.

  22. 22

    वयम्va·yam तदाta·dā प्रभुम्pra·bhum अवहासavahāsa, सsa युवाyu·vā जनकjanaka व्यज्तंvyajtaṃ नna शच्यतिśacyati, यदिya·di व्यजत्vyajat, तदाta·dā तातोtā·to मरिष्यतिma·riṣ·ya·ti।

    vayam tadā prabhum avahāsa, sa yuvā janaka vyajtaṃ na śacyati, yadi vyajat, tadā tāto mariṣyati|

    And we said unto my lord, The lad cannot leave his father: for if he should leave his father, his father would die.

  23. 23

    ततस्त्वंtatastvaṃ दासान्dā·sān एतान्e·tān अवादीःavādīḥ, युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ सङ्गंsaṅ·gaṃ कतिka·ti सजेsaje नागनेnā·ga·ne यूयंyū·yaṃ ममma·ma वदनंva·da·naṃ पुनpu·na नेंneṃ जच्छथjacchatha।

    tatastvaṃ dāsān etān avādīḥ, yuṣmākaṃ saṅgaṃ kati saje nāgane yūyaṃ mama vadanaṃ puna neṃ jacchatha|

    And thou saidst unto thy servants, Except your youngest brother come down with you, ye shall see my face no more.

  24. 24

    पश्चात्paś·cāt वयंva·yaṃ तवta·va दासस्यास्मत्पितुःdāsasyāsmatpituḥ समीपsa·mī·pa उपस्थायu·pas·thā·ya तंtaṃ प्रभाpra·bhā एताःe·tāḥ कथाka·thā व्यवहासvyavahāsa।

    paścāt vayaṃ tava dāsasyāsmatpituḥ samīpa upasthāya taṃ prabhā etāḥ kathā vyavahāsa|

    And it came to pass when we came up unto thy servant my father, we told him the words of my lord.

  25. 25

    अपरa·pa·ra जनकोाjanakoā गदितवान्ga·di·ta·vān युयंyu·yaṃ पुनगत्वास्मत्कतेpunagatvāsmatkate किचित्kicit श्रस्यंśrasyaṃ कौणीतkauṇīta।

    Unproofread OCR — may contain errors

    apara janakoā gaditavān yuyaṃ punagatvāsmatkate kicit śrasyaṃ kauṇīta|

    And our father said, Go again, and buy us a little food.

  26. 26

    ततोta·to वयंva·yaṃ अवहासavahāsa, यातुंyā·tuṃ नna श्यामःśyāmaḥ, कनिढाkaniḍhā भाताbhātā यद्यस्माभिyad·yas·mā·bhi। साडेंsāḍeṃ निकृतिnikṛti, तहछिtahachi यास्यामःyāsyāmaḥ; यतःya·taḥ कनिष्टेkaniṣṭe सहजंsa·ha·jaṃ सङ्गेsaṅ·ge नna तितिtiti वयंva·yaṃ तस्याधिपस्यtasyādhipasya वदनदशंनमपिvadanadaśaṃnamapi प्राप्तprāpta नna शच्यामःśacyāmaḥ।

    tato vayaṃ avahāsa, yātuṃ na śyāmaḥ, kaniḍhā bhātā yadyasmābhi| sāḍeṃ nikṛti, tahachi yāsyāmaḥ; yataḥ kaniṣṭe sahajaṃ saṅge na titi vayaṃ tasyādhipasya vadanadaśaṃnamapi prāpta na śacyāmaḥ|

    And we said, We cannot go down: if our youngest brother be with us, then will we go down: for we may not see the man’s face, except our youngest brother be with us.

  27. 27

    ततस्तवta·tas·ta·va दासेयाऽस्माकंdāseyā'smākaṃ जनकंja·na·kaṃ कथितवान्ka·thi·ta·vān ममma·ma तस्याtas·yā भायायाbhāyāyā द्वावेवdvā·ve·va पुत्रोput·ro जातीjātī, ततta·ta युष्माभिyuṣ·mā·bhi यतेya·te।

    tatastava dāseyā'smākaṃ janakaṃ kathitavān mama tasyā bhāyāyā dvāveva putro jātī, tata yuṣmābhi yate|

    And thy servant my father said unto us, Ye know that my wife bare me two sons:

  28. 28

    तथारेकस्मिन्tathārekasmin गतेga·te कथितवानद्धंkathitavānaddhaṃ सsa खण्डखण्डीभूयkhaṇḍakhaṇḍībhūya च्छिननाऽभवत्cchinanā'bhavat; तदारभ्यta·dā·rabh·ya तमहंta·ma·haṃ कदापिka·dā·pi दष्टुनdaṣṭuna पाप्तवान्pāp·ta·vān।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tathārekasmin gate kathitavānaddhaṃ sa khaṇḍakhaṇḍībhūya cchinanā'bhavat; tadārabhya tamahaṃ kadāpi daṣṭuna pāptavān|

    And the one went out from me, and I said, Surely he is torn in pieces; and I saw him not since:

  29. 29

    इदानींi·dā·nīṃ ममma·ma सन्निधेसेतस्मिनsannidhesetasmina नीतोnī·to, यदयेतमपिyadayetamapi काचितkācita विपत्vi·pat प्राप्तिprāpti, तक्षिtakṣi यूयyūya शोकात्śo·kāt अनेनa·ne·na पक्ककेशेनpakkakeśena मांmāṃ परलाकंparalākaṃ प्रद्ेष्यथpradeṣyatha।

    idānīṃ mama sannidhesetasmina nīto, yadayetamapi kācita vipat prāpti, takṣi yūya śokāt anena pakkakeśena māṃ paralākaṃ pradeṣyatha|

    And if ye take this also from me, and mischief befall him, ye shall bring down my gray hairs with sorrow to the grave.

  30. 30

    अतोa·to भवदासाbhavadāsā याyā ममma·ma पिताpi·tā तत्छमीपेtatchamīpe मयोपस्थानेmayopasthāne कृतेkṛ·te यदैवya·dai·va युवास्माकंyuvāsmākaṃ सङ्गsaṅga नna निरतिnirati, तदिtadi सsa युवानमेनम्yuvānamenam अदृष्टाadṛṣṭā तत्क्षणात्tat·kṣa·ṇāt मरिष्यतिma·riṣ·ya·ti।

    ato bhavadāsā yā mama pitā tatchamīpe mayopasthāne kṛte yadaiva yuvāsmākaṃ saṅga na nirati, tadi sa yuvānamenam adṛṣṭā tatkṣaṇāt mariṣyati|

    Now therefore when I come to thy servant my father, and the lad be not with us; seeing that his life is bound up in the lad’s life;

  31. 31

    यतस्तस्यya·tas·tas·ya प्राणाprā·ṇā वत्सस्यvatsasya प्राणैprā·ṇai बेद्धाःbeddhāḥ सन्तिsan·ti; तेनte·na तवta·va दासेयाdā·se·yā वयंva·yaṃ शोाकेनśoākena पक्ककेशेनpakkakeśena साह्यsāhya तवta·va दासंdā·saṃ तमस्मावंtamasmāvaṃ जनकंja·na·kaṃ परलोकंparalokaṃ पेषयिव्यामःpeṣayivyāmaḥ।

    yatastasya prāṇā vatsasya prāṇai beddhāḥ santi; tena tava dāseyā vayaṃ śoākena pakkakeśena sāhya tava dāsaṃ tamasmāvaṃ janakaṃ paralokaṃ peṣayivyāmaḥ|

    It shall come to pass, when he seeth that the lad is not with us, that he will die: and thy servants shall bring down the gray hairs of thy servant our father with sorrow to the grave.

  32. 32

    यस्मात्yas·māt तवta·va दासोाहंdāsoāhaṃ निजपितुःnijapituḥ समीपेsa·mī·pe रुतस्यrutasya यूनःyūnaḥ प्रतिभूpratibhū भवन्bha·van कथितवान्ka·thi·ta·vān, यद्यहंyad·ya·haṃ तंtaṃ तवta·va सन्निधिंsan·ni·dhiṃ नानयेयंnānayeyaṃ, तह्षिtahṣi पितुःpi·tuḥ समीपेsa·mī·pe सर्व्वेदाsarvedā दोषीdo·ṣī स्थास्यामिsthās·yā·mi।

    yasmāt tava dāsoāhaṃ nijapituḥ samīpe rutasya yūnaḥ pratibhū bhavan kathitavān, yadyahaṃ taṃ tava sannidhiṃ nānayeyaṃ, tahṣi pituḥ samīpe sarvvedā doṣī sthāsyāmi|

    For thy servant became surety for the lad unto my father, saying, If I bring him not unto thee, then I shall bear the blame to my father for ever.

  33. 33

    अतोहंa·to·haṃ निवेदयामिni·ve·da·yā·mi, एतस्यe·tas·ya युनःyunaḥ परिवत्तेparivatte नna प्रभोःpra·bhoḥ समीपेsa·mī·pe दासाdā·sā तिछामिtichāmi, किन्तुkin·tu युवानमेनंyuvānamenaṃ सहजःsa·ha·jaḥ साधंsādhaṃ विटजतुviṭajatu।

    atohaṃ nivedayāmi, etasya yunaḥ parivatte na prabhoḥ samīpe dāsā tichāmi, kintu yuvānamenaṃ sahajaḥ sādhaṃ viṭajatu|

    Now therefore, I pray thee, let thy servant abide instead of the lad a bondman to my lord; and let the lad go up with his brethren.

  34. 34

    यतya·ta स्रवsrava युवाyu·vā मयाma·yā सादंsādaṃ चेन्नcenna यातिyā·ti, तद्यtadya केनke·na घकारेणghakāreṇa पितुःpi·tuḥ समीपंsa·mī·paṃ गन्तुंgan·tuṃ श्नमिśnami? अपरःa·pa·raḥ पितरिpi·ta·ri याyā विपत्vi·pat घटिष्यतेgha·ṭiṣ·ya·te तांtāṃ कनkana प्रकारेणpra·kā·re·ṇa शक्नोमिśak·no·mi

    yata srava yuvā mayā sādaṃ cenna yāti, tadya kena ghakāreṇa pituḥ samīpaṃ gantuṃ śnami? aparaḥ pitari yā vipat ghaṭiṣyate tāṃ kana prakāreṇa śaknomi

    For how shall I go up to my father, and the lad be not with me? lest peradventure I see the evil that shall come on my father.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.