Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

James 1 याकूबः पत्रं 1

Chapter: 12345

Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    ईश्वरस्यīś·va·ras·ya प्रभोpra·bho र्यीशुख्रीष्टस्यryī·śukh·rīṣ·ṭas·ya चca दासोdā·so याकूब्yā·kūb विकीर्णीभूतान्vi·kīr·ṇī·bhū·tān द्वादशंdvā·da·śaṃ वंशान्vaṃ·śān प्रतिpra·ti नमस्कृत्यna·mas·kṛt·ya पत्रंpat·raṃ लिखतिli·kha·ti।

    īśvarasya prabho ryīśukhrīṣṭasya ca dāso yākūb vikīrṇībhūtān dvādaśaṁ vaṁśān prati namaskṛtya patraṁ likhati|

    James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ, to the twelve tribes which are scattered abroad, greeting.

  2. 2

    हेhe ममma·ma भ्रातरःbhrā·ta·raḥ, यूयंyū·yaṃ यदाya·dā बहुविधपरीक्षाषुba·hu·vi·dha·pa·rīk·ṣā·ṣu निपततni·pa·ta·ta तदाta·dā तत्tat पूर्णानन्दस्यpūr·ṇā·nan·das·ya कारणंkā·ra·ṇaṃ मन्यध्वंman·yadh·vaṃ।

    he mama bhrātaraḥ, yūyaṁ yadā bahuvidhaparīkṣāṣu nipatata tadā tat pūrṇānandasya kāraṇaṁ manyadhvaṁ|

    My brethren, count it all joy when ye fall into divers temptations;

  3. 3

    यतोya·to युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ विश्वासस्यviś·vā·sas·ya परीक्षितत्वेनpa·rīk·ṣi·tat·ve·na धैर्य्यंdhair·yaṃ सम्पाद्यतsam·pād·ya·ta इतिi·ti जानीथjā·nī·tha।

    yato yuṣmākaṁ viśvāsasya parīkṣitatvena dhairyyaṁ sampādyata iti jānītha|

    Knowing this, that the trying of your faith worketh patience.

  4. 4

    तच्चtac·ca धैर्य्यंdhair·yaṃ सिद्धफलंsid·dha·pha·laṃ भवतुbha·va·tu तेनte·na यूयंyū·yaṃ सिद्धाःsid·dhāḥ सम्पूर्णाश्चsam·pūr·ṇāś·ca भविष्यथbha·viṣ·ya·tha कस्यापिkas·yā·pi गुणस्याभावश्चgu·ṇas·yā·bhā·vaś·ca युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ नna भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    tacca dhairyyaṁ siddhaphalaṁ bhavatu tena yūyaṁ siddhāḥ sampūrṇāśca bhaviṣyatha kasyāpi guṇasyābhāvaśca yuṣmākaṁ na bhaviṣyati|

    But let patience have her perfect work, that ye may be perfect and entire, wanting nothing.

  5. 5

    युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ कस्यापिkas·yā·pi ज्ञानाभावोjñā·nā·bhā·vo यदिya·di भवेत्bha·vet तर्हिtar·hi यya ईश्वरःīś·va·raḥ सरलभावेनsa·ra·la·bhā·ve·na तिरस्कारञ्चti·ras·kā·rañ·ca विनाvi·nā सर्व्वेभ्योsar·vebh·yo ददातिda·dā·ti ततःta·taḥ सsa याचतांyā·ca·tāṃ ततस्तस्मैta·tas·tas·mai दायिष्यतेdā·yiṣ·ya·te।

    yuṣmākaṁ kasyāpi jñānābhāvo yadi bhavet tarhi ya īśvaraḥ saralabhāvena tiraskārañca vinā sarvvebhyo dadāti tataḥ sa yācatāṁ tatastasmai dāyiṣyate|

    If any of you lack wisdom, let him ask of God, that giveth to all men liberally, and upbraideth not; and it shall be given him.

  6. 6

    किन्तुkin·tu सsa निःसन्देहःniḥ·san·de·haḥ सन्san विश्वासेनviś·vā·se·na याचतांyā·ca·tāṃ यतःya·taḥ सन्दिग्धोsan·dig·dho मानवोmā·na·vo वायुनाvā·yu·nā चालितस्योत्प्लवमानस्यcā·li·tas·yot·pla·va·mā·nas·ya चca समुद्रतरङ्गस्यsa·mud·ra·ta·raṅ·gas·ya सदृशोsa·dṛ·śo भवतिbha·va·ti।

    kintu sa niḥsandehaḥ san viśvāsena yācatāṁ yataḥ sandigdho mānavo vāyunā cālitasyotplavamānasya ca samudrataraṅgasya sadṛśo bhavati|

    But let him ask in faith, nothing wavering. For he that wavereth is like a wave of the sea driven with the wind and tossed.

  7. 7

    तादृशोtā·dṛ·śo मानवःmā·na·vaḥ प्रभोःpra·bhoḥ किञ्चित्kiñ·cit प्राप्स्यतीतिprāp·sya·tī·ti नna मन्यतांman·ya·tāṃ।

    tādṛśo mānavaḥ prabhoḥ kiñcit prāpsyatīti na manyatāṁ|

    For let not that man think that he shall receive any thing of the Lord.

  8. 8

    द्विमनाdvi·ma·nā लोकःlo·kaḥ सर्व्वगतिषुsar·va·ga·ti·ṣu चञ्चलोcañ·ca·lo भवतिbha·va·ti।

    dvimanā lokaḥ sarvvagatiṣu cañcalo bhavati|

    A double minded man is unstable in all his ways.

  9. 9

    योyo भ्राताbhrā·tā नम्रःnam·raḥ सsa निजोन्नत्याni·jon·nat·yā श्लाघतांślā·gha·tāṃ।

    yo bhrātā namraḥ sa nijonnatyā ślāghatāṁ|

    Let the brother of low degree rejoice in that he is exalted:

  10. 10

    यश्चyaś·ca धनवान्dha·na·vān सsa निजनम्रतयाni·ja·nam·ra·ta·yā श्लाघतांयतःślā·gha·tāṃ·ya·taḥ सsa तृणपुष्पवत्tṛ·ṇa·puṣ·pa·vat क्षयंkṣa·yaṃ गमिष्यतिga·miṣ·ya·ti।

    yaśca dhanavān sa nijanamratayā ślāghatāṁyataḥ sa tṛṇapuṣpavat kṣayaṁ gamiṣyati|

    But the rich, in that he is made low: because as the flower of the grass he shall pass away.

  11. 11

    यतःya·taḥ सतापेनsa·tā·pe·na सूर्य्येणोदित्यsūr·ye·ṇo·dit·ya तृणंtṛ·ṇaṃ शोष्यतेśoṣ·ya·te तत्पुष्पञ्चtat·puṣ·pañ·ca भ्रश्यतिbhraś·ya·ti तेनte·na तस्यtas·ya रूपस्यrū·pas·ya सौन्दर्य्यंsaun·dar·yaṃ नश्यतिnaś·ya·ti तद्वद्tad·vad धनिलोकोऽपिdha·ni·lo·ko·pi स्वीयमूढतयाsvī·ya·mū·ḍha·ta·yā म्लास्यतिmlās·ya·ti।

    yataḥ satāpena sūryyeṇoditya tṛṇaṁ śoṣyate tatpuṣpañca bhraśyati tena tasya rūpasya saundaryyaṁ naśyati tadvad dhaniloko'pi svīyamūḍhatayā mlāsyati|

    For the sun is no sooner risen with a burning heat, but it withereth the grass, and the flower thereof falleth, and the grace of the fashion of it perisheth: so also shall the rich man fade away in his ways.

  12. 12

    योyo जनःja·naḥ परीक्षांpa·rīk·ṣāṃ सहतेsa·ha·te सsa एवe·va धन्यःdhan·yaḥ, यतःya·taḥ परीक्षितत्वंpa·rīk·ṣi·tat·vaṃ प्राप्यprāp·ya सsa प्रभुनाpra·bhu·nā स्वप्रेमकारिभ्यःsvap·re·ma·kā·ribh·yaḥ प्रतिज्ञातंpra·tij·ñā·taṃ जीवनमुकुटंjī·va·na·mu·ku·ṭaṃ लप्स्यतेlap·sya·te।

    yo janaḥ parīkṣāṁ sahate sa eva dhanyaḥ, yataḥ parīkṣitatvaṁ prāpya sa prabhunā svapremakāribhyaḥ pratijñātaṁ jīvanamukuṭaṁ lapsyate|

    Blessed is the man that endureth temptation: for when he is tried, he shall receive the crown of life, which the Lord hath promised to them that love him.

  13. 13

    ईश्वरोīś·va·ro मांmāṃ परीक्षतpa·rīk·ṣa·ta इतिi·ti परीक्षासमयेpa·rīk·ṣā·sa·ma·ye कोऽपिko·pi नna वदतुva·da·tu यतःya·taḥ पापायेश्वरस्यpā·pā·yeś·va·ras·ya परीक्षाpa·rīk·ṣā नna भवतिbha·va·ti सsa चca कमपिka·ma·pi नna परीक्षतेpa·rīk·ṣa·te।

    īśvaro māṁ parīkṣata iti parīkṣāsamaye ko'pi na vadatu yataḥ pāpāyeśvarasya parīkṣā na bhavati sa ca kamapi na parīkṣate|

    Let no man say when he is tempted, I am tempted of God: for God cannot be tempted with evil, neither tempteth he any man:

  14. 14

    किन्तुkin·tu यःyaḥ कश्चित्kaś·cit स्वीयमनोवाञ्छयाकृष्यतेsvī·ya·ma·no·vāñ·cha·yā·kṛṣ·ya·te लोभ्यतेlobh·ya·te चca तस्यैवtas·yai·va परीक्षाpa·rīk·ṣā भवतिbha·va·ti।

    kintu yaḥ kaścit svīyamanovāñchayākṛṣyate lobhyate ca tasyaiva parīkṣā bhavati|

    But every man is tempted, when he is drawn away of his own lust, and enticed.

  15. 15

    तस्मात्tas·māt साsā मनोवाञ्छाma·no·vāñ·chā सगर्भाsa·gar·bhā भूत्वाbhūt·vā दुष्कृतिंduṣ·kṛ·tiṃ प्रसूतेpra·sū·te दुष्कृतिश्चduṣ·kṛ·tiś·ca परिणामंpa·ri·ṇā·maṃ गत्वाgat·vā मृत्युंmṛt·yuṃ जनयतिja·na·ya·ti।

    tasmāt sā manovāñchā sagarbhā bhūtvā duṣkṛtiṁ prasūte duṣkṛtiśca pariṇāmaṁ gatvā mṛtyuṁ janayati|

    Then when lust hath conceived, it bringeth forth sin: and sin, when it is finished, bringeth forth death.

  16. 16

    हेhe ममma·ma प्रियभ्रातरःpri·yabh·rā·ta·raḥ, यूयंyū·yaṃ नna भ्राम्यतbhrām·ya·ta।

    he mama priyabhrātaraḥ, yūyaṁ na bhrāmyata|

    Do not err, my beloved brethren.

  17. 17

    यत्yat किञ्चिद्kiñ·cid उत्तमंut·ta·maṃ दानंdā·naṃ पूर्णोpūr·ṇo वरश्चva·raś·ca तत्tat सर्व्वम्sar·vam ऊर्द्ध्वाद्ūr·ddhvād अर्थतोar·tha·to यस्मिन्yas·min दशान्तरंda·śān·ta·raṃ परिवर्त्तनजातच्छायाpa·ri·var·ta·na·jā·tac·chā·yā वाvā नास्तिnās·ti तस्माद्tas·mād दीप्त्याकरात्dīp·tyā·ka·rāt पितुरवरोहतिpi·tu·ra·va·ro·ha·ti।

    yat kiñcid uttamaṁ dānaṁ pūrṇo varaśca tat sarvvam ūrddhvād arthato yasmin daśāntaraṁ parivarttanajātacchāyā vā nāsti tasmād dīptyākarāt pituravarohati|

    Every good gift and every perfect gift is from above, and cometh down from the Father of lights, with whom is no variableness, neither shadow of turning.

  18. 18

    तस्यtas·ya सृष्टवस्तूनांsṛṣ·ṭa·vas·tū·nāṃ मध्येmadh·ye वयंva·yaṃ यत्yat प्रथमफलस्वरूपाpra·tha·ma·pha·las·va·rū·pā भवामस्तदर्थंbha·vā·mas·ta·dar·thaṃ सsa स्वेच्छातःsvec·chā·taḥ सत्यमतस्यsat·ya·ma·tas·ya वाक्येनास्मान्vāk·ye·nās·mān जनयामासja·na·yā·mā·sa।

    tasya sṛṣṭavastūnāṁ madhye vayaṁ yat prathamaphalasvarūpā bhavāmastadarthaṁ sa svecchātaḥ satyamatasya vākyenāsmān janayāmāsa|

    Of his own will begat he us with the word of truth, that we should be a kind of firstfruits of his creatures.

  19. 19

    अतएवa·ta·e·va हेhe ममma·ma प्रियभ्रातरःpri·yabh·rā·ta·raḥ, युष्माकम्yuṣ·mā·kam एकैकोe·kai·ko जनःja·naḥ श्रवणेśra·va·ṇe त्वरितःtva·ri·taḥ कथनेka·tha·ne धीरःdhī·raḥ क्रोधेऽपिkro·dhe·pi धीरोdhī·ro भवतुbha·va·tu।

    ataeva he mama priyabhrātaraḥ, yuṣmākam ekaiko janaḥ śravaṇe tvaritaḥ kathane dhīraḥ krodhe'pi dhīro bhavatu|

    Wherefore, my beloved brethren, let every man be swift to hear, slow to speak, slow to wrath:

  20. 20

    यतोya·to मानवस्यmā·na·vas·ya क्रोधkro·dha ईश्वरीयधर्म्मंīś·va·rī·ya·dhar·maṃ नna साधयतिsā·dha·ya·ti।

    yato mānavasya krodha īśvarīyadharmmaṁ na sādhayati|

    For the wrath of man worketh not the righteousness of God.

  21. 21

    अतोa·to हेतोhe·to र्यूयंryū·yaṃ सर्व्वाम्sar·vām अशुचिक्रियांa·śu·cik·ri·yāṃ दुष्टताबाहुल्यञ्चduṣ·ṭa·tā·bā·hul·yañ·ca निक्षिप्यnik·ṣip·ya युष्मन्मनसांyuṣ·man·ma·na·sāṃ परित्राणेpa·rit·rā·ṇe समर्थंsa·mar·thaṃ रोपितंro·pi·taṃ वाक्यंvāk·yaṃ नम्रभावेनnam·ra·bhā·ve·na गृह्लीतgṛh·lī·ta।

    ato heto ryūyaṁ sarvvām aśucikriyāṁ duṣṭatābāhulyañca nikṣipya yuṣmanmanasāṁ paritrāṇe samarthaṁ ropitaṁ vākyaṁ namrabhāvena gṛhlīta|

    Wherefore lay apart all filthiness and superfluity of naughtiness, and receive with meekness the engrafted word, which is able to save your souls.

  22. 22

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca यूयंyū·yaṃ केवलम्ke·va·lam आत्मवञ्चयितारोāt·ma·vañ·ca·yi·tā·ro वाक्यस्यvāk·yas·ya श्रोतारोśro·tā·ro नna भवतbha·va·ta किन्तुkin·tu वाक्यस्यvāk·yas·ya कर्म्मकारिणोkar·ma·kā·ri·ṇo भवतbha·va·ta।

    aparañca yūyaṁ kevalam ātmavañcayitāro vākyasya śrotāro na bhavata kintu vākyasya karmmakāriṇo bhavata|

    But be ye doers of the word, and not hearers only, deceiving your own selves.

  23. 23

    यतोya·to यःyaḥ कश्चिद्kaś·cid वाक्यस्यvāk·yas·ya कर्म्मकारीkar·ma·kā·rī नna भूत्वाbhūt·vā केवलंke·va·laṃ तस्यtas·ya श्रोताśro·tā भवतिbha·va·ti सsa दर्पणेdar·pa·ṇe स्वीयशारीरिकवदनंsvī·ya·śā·rī·ri·ka·va·da·naṃ निरीक्षमाणस्यni·rīk·ṣa·mā·ṇas·ya मनुजस्यma·nu·jas·ya सदृशःsa·dṛ·śaḥ।

    yato yaḥ kaścid vākyasya karmmakārī na bhūtvā kevalaṁ tasya śrotā bhavati sa darpaṇe svīyaśārīrikavadanaṁ nirīkṣamāṇasya manujasya sadṛśaḥ|

    For if any be a hearer of the word, and not a doer, he is like unto a man beholding his natural face in a glass:

  24. 24

    आत्माकारेāt·mā·kā·re दृष्टेdṛṣ·ṭe सsa प्रस्थायpras·thā·ya कीदृशkī·dṛ·śa आसीत्ā·sīt तत्tat तत्क्षणाद्tat·kṣa·ṇād विस्मरतिvis·ma·ra·ti।

    ātmākāre dṛṣṭe sa prasthāya kīdṛśa āsīt tat tatkṣaṇād vismarati|

    For he beholdeth himself, and goeth his way, and straightway forgetteth what manner of man he was.

  25. 25

    किन्तुkin·tu यःyaḥ कश्चित्kaś·cit नत्वाnat·vā मुक्तेःmuk·teḥ सिद्धांsid·dhāṃ व्यवस्थाम्vya·vas·thām आलोक्यā·lok·ya तिष्ठतिtiṣ·ṭha·ti सsa विस्मृतियुक्तःvis·mṛ·ti·yuk·taḥ श्रोताśro·tā नna भूत्वाbhūt·vā कर्म्मकर्त्तैवkar·ma·kar·tai·va सन्san स्वकार्य्येsva·kār·ye धन्योdhan·yo भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    kintu yaḥ kaścit natvā mukteḥ siddhāṁ vyavasthām ālokya tiṣṭhati sa vismṛtiyuktaḥ śrotā na bhūtvā karmmakarttaiva san svakāryye dhanyo bhaviṣyati|

    But whoso looketh into the perfect law of liberty, and continueth therein, he being not a forgetful hearer, but a doer of the work, this man shall be blessed in his deed.

  26. 26

    अनायत्तरसनःa·nā·yat·ta·ra·sa·naḥ सन्san यःyaḥ कश्चित्kaś·cit स्वमनोsva·ma·no वञ्चयित्वाvañ·ca·yit·vā स्वंsvaṃ भक्तंbhak·taṃ मन्यतेman·ya·te तस्यtas·ya भक्तिbhak·ti र्मुधाrmu·dhā भवतिbha·va·ti।

    anāyattarasanaḥ san yaḥ kaścit svamano vañcayitvā svaṁ bhaktaṁ manyate tasya bhakti rmudhā bhavati|

    If any man among you seem to be religious, and bridleth not his tongue, but deceiveth his own heart, this man’s religion is vain.

  27. 27

    क्लेशकालेkle·śa·kā·le पितृहीनानांpi·tṛ·hī·nā·nāṃ विधवानाञ्चvi·dha·vā·nāñ·ca यद्yad अवेक्षणंa·vek·ṣa·ṇaṃ संसाराच्चsaṃ·sā·rāc·ca निष्कलङ्केनniṣ·ka·laṅ·ke·na यद्yad आत्मरक्षणंāt·ma·rak·ṣa·ṇaṃ तदेवta·de·va पितुरीश्वरस्यpi·tu·rīś·va·ras·ya साक्षात्sāk·ṣāt शुचिśu·ci र्निर्म्मलाrnir·ma·lā चca भक्तिःbhak·tiḥ।

    kleśakāle pitṛhīnānāṁ vidhavānāñca yad avekṣaṇaṁ saṁsārācca niṣkalaṅkena yad ātmarakṣaṇaṁ tadeva piturīśvarasya sākṣāt śuci rnirmmalā ca bhaktiḥ|

    Pure religion and undefiled before God and the Father is this, To visit the fatherless and widows in their affliction, and to keep himself unspotted from the world.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.