Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

John 16 योहनलिखितः सुसंवादः 16

Chapter: 123456789101112131415161718192021

Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ यथाya·thā वाधाvā·dhā नna जायतेjā·ya·te तदर्थंta·dar·thaṃ युष्मान्yuṣ·mān एतानिe·tā·ni सर्व्ववाक्यानिsar·va·vāk·yā·ni व्याहरंvyā·ha·raṃ।

    yuṣmākaṁ yathā vādhā na jāyate tadarthaṁ yuṣmān etāni sarvvavākyāni vyāharaṁ|

    These things have I spoken unto you, that ye should not be offended.

  2. 2

    लोकाlo·kā युष्मान्yuṣ·mān भजनगृहेभ्योbha·ja·na·gṛ·hebh·yo दूरीकरिष्यन्तिdū·rī·ka·riṣ·yan·ti तथाta·thā यस्मिन्yas·min समयेsa·ma·ye युष्मान्yuṣ·mān हत्वाhat·vā ईश्वरस्यīś·va·ras·ya तुष्टिtuṣ·ṭi जनकंja·na·kaṃ कर्म्माकुर्म्मkar·mā·kur·ma इतिi·ti मंस्यन्तेmaṃ·syan·te सsa समयsa·ma·ya आगच्छन्तिā·gac·chan·ti।

    lokā yuṣmān bhajanagṛhebhyo dūrīkariṣyanti tathā yasmin samaye yuṣmān hatvā īśvarasya tuṣṭi janakaṁ karmmākurmma iti maṁsyante sa samaya āgacchanti|

    They shall put you out of the synagogues: yea, the time cometh, that whosoever killeth you will think that he doeth God service.

  3. 3

    तेte पितरंpi·ta·raṃ माञ्चmāñ·ca नna जानन्तिjā·nan·ti, तस्माद्tas·mād युष्मान्yuṣ·mān प्रतीदृशम्pra·tī·dṛ·śam आचरिष्यन्तिā·ca·riṣ·yan·ti।

    te pitaraṁ māñca na jānanti, tasmād yuṣmān pratīdṛśam ācariṣyanti|

    And these things will they do unto you, because they have not known the Father, nor me.

  4. 4

    अतोa·to हेताःhe·tāḥ समयेsa·ma·ye समुपस्थितेsa·mu·pas·thi·te यथाya·thā ममma·ma कथाka·thā युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ मनःसुःma·naḥ·suḥ समुपतिष्ठतिsa·mu·pa·tiṣ·ṭha·ti तदर्थंta·dar·thaṃ युष्माभ्यम्yuṣ·mābh·yam एतांe·tāṃ कथांka·thāṃ कथयामिka·tha·yā·mi युष्माभिःyuṣ·mā·bhiḥ सार्द्धम्sār·ddham अहंa·haṃ तिष्ठन्tiṣ·ṭhan प्रथमंpra·tha·maṃ तांtāṃ युष्मभ्यंyuṣ·mabh·yaṃ नाकथयंnā·ka·tha·yaṃ।

    ato hetāḥ samaye samupasthite yathā mama kathā yuṣmākaṁ manaḥsuḥ samupatiṣṭhati tadarthaṁ yuṣmābhyam etāṁ kathāṁ kathayāmi yuṣmābhiḥ sārddham ahaṁ tiṣṭhan prathamaṁ tāṁ yuṣmabhyaṁ nākathayaṁ|

    But these things have I told you, that when the time shall come, ye may remember that I told you of them. And these things I said not unto you at the beginning, because I was with you.

  5. 5

    साम्प्रतंsām·pra·taṃ स्वस्यsvas·ya प्रेरयितुःpre·ra·yi·tuḥ समीपंsa·mī·paṃ गच्छामिgac·chā·mi तथापिta·thā·pi त्वंtvaṃ क्कkka गच्छसिgac·cha·si कथामेतांka·thā·me·tāṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ कोपिko·pi मांmāṃ नna पृच्छतिpṛc·cha·ti।

    sāmprataṁ svasya prerayituḥ samīpaṁ gacchāmi tathāpi tvaṁ kka gacchasi kathāmetāṁ yuṣmākaṁ kopi māṁ na pṛcchati|

    But now I go my way to him that sent me; and none of you asketh me, Whither goest thou?

  6. 6

    किन्तुkin·tu मयोक्ताभिराभिःma·yok·tā·bhi·rā·bhiḥ कथाभिka·thā·bhi र्यूष्माकम्ryūṣ·mā·kam अन्तःकरणानिan·taḥ·ka·ra·ṇā·ni दुःखेनduḥ·khe·na पूर्णान्यभवन्pūr·ṇān·ya·bha·van।

    kintu mayoktābhirābhiḥ kathābhi ryūṣmākam antaḥkaraṇāni duḥkhena pūrṇānyabhavan|

    But because I have said these things unto you, sorrow hath filled your heart.

  7. 7

    तथाप्यहंta·thāp·ya·haṃ यथार्थंya·thār·thaṃ कथयामिka·tha·yā·mi ममma·ma गमनंga·ma·naṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ हितार्थमेवhi·tār·tha·me·va, यतोya·to हेतोhe·to र्गमनेrga·ma·ne नna कृतेkṛ·te सहायोsa·hā·yo युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ समीपंsa·mī·paṃ नागमिष्यतिnā·ga·miṣ·ya·ti किन्तुkin·tu यदिya·di गच्छामिgac·chā·mi तर्हिtar·hi युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ समीपेsa·mī·pe तंtaṃ प्रेषयिष्यामिpre·ṣa·yiṣ·yā·mi।

    tathāpyahaṁ yathārthaṁ kathayāmi mama gamanaṁ yuṣmākaṁ hitārthameva, yato heto rgamane na kṛte sahāyo yuṣmākaṁ samīpaṁ nāgamiṣyati kintu yadi gacchāmi tarhi yuṣmākaṁ samīpe taṁ preṣayiṣyāmi|

    Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you.

  8. 8

    ततःta·taḥ सsa आगत्यā·gat·ya पापपुण्यदण्डेषुpā·pa·puṇ·ya·daṇ·ḍe·ṣu जगतोja·ga·to लोकानांlo·kā·nāṃ प्रबोधंpra·bo·dhaṃ जनयिष्यतिja·na·yiṣ·ya·ti।

    tataḥ sa āgatya pāpapuṇyadaṇḍeṣu jagato lokānāṁ prabodhaṁ janayiṣyati|

    And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment:

  9. 9

    तेte मयिma·yi नna विश्वसन्तिviś·va·san·ti तस्माद्धेतोःtas·mād·dhe·toḥ पापप्रबोधंpā·pap·ra·bo·dhaṃ जनयिष्यतिja·na·yiṣ·ya·ti।

    te mayi na viśvasanti tasmāddhetoḥ pāpaprabodhaṁ janayiṣyati|

    Of sin, because they believe not on me;

  10. 10

    युष्माकम्yuṣ·mā·kam अदृश्यःa·dṛś·yaḥ सन्नहंsan·na·haṃ पितुःpi·tuḥ समीपंsa·mī·paṃ गच्छामिgac·chā·mi तस्माद्tas·mād पुण्येpuṇ·ye प्रबोधंpra·bo·dhaṃ जनयिष्यतिja·na·yiṣ·ya·ti।

    yuṣmākam adṛśyaḥ sannahaṁ pituḥ samīpaṁ gacchāmi tasmād puṇye prabodhaṁ janayiṣyati|

    Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more;

  11. 11

    एतज्जगतोऽधिपतिe·taj·ja·ga·to·dhi·pa·ti र्दण्डाज्ञांrdaṇ·ḍāj·ñāṃ प्राप्नोतिprāp·no·ti तस्माद्tas·mād दण्डेdaṇ·ḍe प्रबोधंpra·bo·dhaṃ जनयिष्यतिja·na·yiṣ·ya·ti।

    etajjagato'dhipati rdaṇḍājñāṁ prāpnoti tasmād daṇḍe prabodhaṁ janayiṣyati|

    Of judgment, because the prince of this world is judged.

  12. 12

    युष्मभ्यंyuṣ·mabh·yaṃ कथयितुंka·tha·yi·tuṃ ममानेकाःma·mā·ne·kāḥ कथाka·thā आसतेā·sa·te, ताःtāḥ कथाka·thā इदानींi·dā·nīṃ यूयंyū·yaṃ सोढुंso·ḍhuṃ नna शक्नुथśak·nu·tha;

    yuṣmabhyaṁ kathayituṁ mamānekāḥ kathā āsate, tāḥ kathā idānīṁ yūyaṁ soḍhuṁ na śaknutha;

    I have yet many things to say unto you, but ye cannot bear them now.

  13. 13

    किन्तुkin·tu सत्यमयsat·ya·ma·ya आत्माāt·mā यदाya·dā समागमिष्यतिsa·mā·ga·miṣ·ya·ti तदाta·dā सर्व्वंsar·vaṃ सत्यंsat·yaṃ युष्मान्yuṣ·mān नेष्यतिneṣ·ya·ti, सsa स्वतःsva·taḥ किमपिki·ma·pi नna वदिष्यतिva·diṣ·ya·ti किन्तुkin·tu यच्छ्रोष्यतिyac·chroṣ·ya·ti तदेवta·de·va कथयित्वाka·tha·yit·vā भाविकार्य्यंbhā·vi·kār·yaṃ युष्मान्yuṣ·mān ज्ञापयिष्यतिjñā·pa·yiṣ·ya·ti।

    kintu satyamaya ātmā yadā samāgamiṣyati tadā sarvvaṁ satyaṁ yuṣmān neṣyati, sa svataḥ kimapi na vadiṣyati kintu yacchroṣyati tadeva kathayitvā bhāvikāryyaṁ yuṣmān jñāpayiṣyati|

    Howbeit when he, the Spirit of truth, is come, he will guide you into all truth: for he shall not speak of himself; but whatsoever he shall hear, that shall he speak: and he will shew you things to come.

  14. 14

    ममma·ma महिमानंma·hi·mā·naṃ प्रकाशयिष्यतिpra·kā·śa·yiṣ·ya·ti यतोya·to मदीयांma·dī·yāṃ कथांka·thāṃ गृहीत्वाgṛ·hīt·vā युष्मान्yuṣ·mān बोधयिष्यतिbo·dha·yiṣ·ya·ti।

    mama mahimānaṁ prakāśayiṣyati yato madīyāṁ kathāṁ gṛhītvā yuṣmān bodhayiṣyati|

    He shall glorify me: for he shall receive of mine, and shall shew it unto you.

  15. 15

    पितुpi·tu र्यद्यद्ryad·yad आस्तेās·te तत्tat सर्व्वंsar·vaṃ ममma·ma तस्माद्tas·mād कारणाद्kā·ra·ṇād अवादिषंa·vā·di·ṣaṃ सsa मदीयांma·dī·yāṃ कथांka·thāṃ गृहीत्वाgṛ·hīt·vā युष्मान्yuṣ·mān बोधयिष्यतिbo·dha·yiṣ·ya·ti।

    pitu ryadyad āste tat sarvvaṁ mama tasmād kāraṇād avādiṣaṁ sa madīyāṁ kathāṁ gṛhītvā yuṣmān bodhayiṣyati|

    All things that the Father hath are mine: therefore said I, that he shall take of mine, and shall shew it unto you.

  16. 16

    कियत्कालात्ki·yat·kā·lāt परंpa·raṃ यूयंyū·yaṃ मांmāṃ द्रष्टुंdraṣ·ṭuṃ नna लप्स्यध्वेlap·syadh·ve किन्तुkin·tu कियत्कालात्ki·yat·kā·lāt परंpa·raṃ पुनpu·na र्द्रष्टुंrdraṣ·ṭuṃ लप्स्यध्वेlap·syadh·ve यतोहंya·to·haṃ पितुःpi·tuḥ समीपंsa·mī·paṃ गच्छामिgac·chā·mi।

    kiyatkālāt paraṁ yūyaṁ māṁ draṣṭuṁ na lapsyadhve kintu kiyatkālāt paraṁ puna rdraṣṭuṁ lapsyadhve yatohaṁ pituḥ samīpaṁ gacchāmi|

    A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me, because I go to the Father.

  17. 17

    ततःta·taḥ शिष्याणांśiṣ·yā·ṇāṃ कियन्तोki·yan·to जनाःja·nāḥ परस्परंpa·ras·pa·raṃ वदितुम्va·di·tum आरभन्तā·ra·bhan·ta, कियत्कालात्ki·yat·kā·lāt परंpa·raṃ मांmāṃ द्रष्टुंdraṣ·ṭuṃ नna लप्स्यध्वेlap·syadh·ve किन्तुkin·tu कियत्कालात्ki·yat·kā·lāt परंpa·raṃ पुनpu·na र्द्रष्टुंrdraṣ·ṭuṃ लप्स्यध्वेlap·syadh·ve यतोहंya·to·haṃ पितुःpi·tuḥ समीपंsa·mī·paṃ गच्छामिgac·chā·mi, इतिi·ti यद्yad वाक्यम्vāk·yam अयंa·yaṃ वदतिva·da·ti तत्tat किंkiṃ?

    tataḥ śiṣyāṇāṁ kiyanto janāḥ parasparaṁ vaditum ārabhanta, kiyatkālāt paraṁ māṁ draṣṭuṁ na lapsyadhve kintu kiyatkālāt paraṁ puna rdraṣṭuṁ lapsyadhve yatohaṁ pituḥ samīpaṁ gacchāmi, iti yad vākyam ayaṁ vadati tat kiṁ?

    Then said some of his disciples among themselves, What is this that he saith unto us, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me: and, Because I go to the Father?

  18. 18

    ततःta·taḥ कियत्कालात्ki·yat·kā·lāt परम्pa·ram इतिi·ti तस्यtas·ya वाक्यंvāk·yaṃ किंkiṃ? तस्यtas·ya वाक्यस्याभिप्रायंvāk·yas·yā·bhip·rā·yaṃ वयंva·yaṃ बोद्धुंbod·dhuṃ नna शक्नुमस्तैरितिśak·nu·mas·tai·ri·ti

    tataḥ kiyatkālāt param iti tasya vākyaṁ kiṁ? tasya vākyasyābhiprāyaṁ vayaṁ boddhuṁ na śaknumastairiti

    They said therefore, What is this that he saith, A little while? we cannot tell what he saith.

  19. 19

    निगदितेni·ga·di·te यीशुस्तेषांyī·śus·te·ṣāṃ प्रश्नेच्छांpraś·nec·chāṃ ज्ञात्वाjñāt·vā तेभ्योऽकथयत्tebh·yo·ka·tha·yat कियत्कालात्ki·yat·kā·lāt परंpa·raṃ मांmāṃ द्रष्टुंdraṣ·ṭuṃ नna लप्स्यध्वेlap·syadh·ve, किन्तुkin·tu कियत्कालात्ki·yat·kā·lāt परंpa·raṃ पूनpū·na र्द्रष्टुंrdraṣ·ṭuṃ लप्स्यध्वेlap·syadh·ve, यामिमांyā·mi·māṃ कथामकथयंka·thā·ma·ka·tha·yaṃ तस्याtas·yā अभिप्रायंa·bhip·rā·yaṃ किंkiṃ यूयंyū·yaṃ परस्परंpa·ras·pa·raṃ मृगयध्वेmṛ·ga·yadh·ve?

    nigadite yīśusteṣāṁ praśnecchāṁ jñātvā tebhyo'kathayat kiyatkālāt paraṁ māṁ draṣṭuṁ na lapsyadhve, kintu kiyatkālāt paraṁ pūna rdraṣṭuṁ lapsyadhve, yāmimāṁ kathāmakathayaṁ tasyā abhiprāyaṁ kiṁ yūyaṁ parasparaṁ mṛgayadhve?

    Now Jesus knew that they were desirous to ask him, and said unto them, Do ye enquire among yourselves of that I said, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me?

  20. 20

    युष्मानहम्yuṣ·mā·na·ham अतियथार्थंa·ti·ya·thār·thaṃ वदामिva·dā·mi यूयंyū·yaṃ क्रन्दिष्यथkran·diṣ·ya·tha विलपिष्यथvi·la·piṣ·ya·tha चca, किन्तुkin·tu जगतोja·ga·to लोकाlo·kā आनन्दिष्यन्तिā·nan·diṣ·yan·ti; यूयंyū·yaṃ शोकाकुलाśo·kā·ku·lā भविष्यथbha·viṣ·ya·tha किन्तुkin·tu शोकात्śo·kāt परंpa·raṃ आनन्दयुक्ताā·nan·da·yuk·tā भविष्यथbha·viṣ·ya·tha।

    yuṣmānaham atiyathārthaṁ vadāmi yūyaṁ krandiṣyatha vilapiṣyatha ca, kintu jagato lokā ānandiṣyanti; yūyaṁ śokākulā bhaviṣyatha kintu śokāt paraṁ ānandayuktā bhaviṣyatha|

    Verily, verily, I say unto you, That ye shall weep and lament, but the world shall rejoice: and ye shall be sorrowful, but your sorrow shall be turned into joy.

  21. 21

    प्रसवकालpra·sa·va·kā·la उपस्थितेu·pas·thi·te नारीnā·rī यथाya·thā प्रसववेदनयाpra·sa·va·ve·da·na·yā व्याकुलाvyā·ku·lā भवतिbha·va·ti किन्तुkin·tu पुत्रेput·re भूमिष्ठेbhū·miṣ·ṭhe सतिsa·ti मनुष्यैकोma·nuṣ·yai·ko जन्मनाjan·ma·nā नरलोकेna·ra·lo·ke प्रविष्टpra·viṣ·ṭa इत्यानन्दात्it·yā·nan·dāt तस्यास्तत्सर्व्वंtas·yās·tat·sar·vaṃ दुःखंduḥ·khaṃ मनसिma·na·si नna तिष्ठतिtiṣ·ṭha·ti,

    prasavakāla upasthite nārī yathā prasavavedanayā vyākulā bhavati kintu putre bhūmiṣṭhe sati manuṣyaiko janmanā naraloke praviṣṭa ityānandāt tasyāstatsarvvaṁ duḥkhaṁ manasi na tiṣṭhati,

    A woman when she is in travail hath sorrow, because her hour is come: but as soon as she is delivered of the child, she remembereth no more the anguish, for joy that a man is born into the world.

  22. 22

    तथाta·thā यूयमपिyū·ya·ma·pi साम्प्रतंsām·pra·taṃ शोकाकुलाśo·kā·ku·lā भवथbha·va·tha किन्तुkin·tu पुनरपिpu·na·ra·pi युष्मभ्यंyuṣ·mabh·yaṃ दर्शनंdar·śa·naṃ दास्यामिdās·yā·mi तेनte·na युष्माकम्yuṣ·mā·kam अन्तःकरणानिan·taḥ·ka·ra·ṇā·ni सानन्दानिsā·nan·dā·ni भविष्यन्तिbha·viṣ·yan·ti, युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ तम्tam आनन्दञ्चā·nan·dañ·ca कोपिko·pi हर्त्तुंhar·tuṃ नna शक्ष्यतिśak·ṣya·ti।

    tathā yūyamapi sāmprataṁ śokākulā bhavatha kintu punarapi yuṣmabhyaṁ darśanaṁ dāsyāmi tena yuṣmākam antaḥkaraṇāni sānandāni bhaviṣyanti, yuṣmākaṁ tam ānandañca kopi harttuṁ na śakṣyati|

    And ye now therefore have sorrow: but I will see you again, and your heart shall rejoice, and your joy no man taketh from you.

  23. 23

    तस्मिन्tas·min दिवसेdi·va·se कामपिkā·ma·pi कथांka·thāṃ मांmāṃ नna प्रक्ष्यथprak·ṣya·tha। युष्मानहम्yuṣ·mā·na·ham अतियथार्थंa·ti·ya·thār·thaṃ वदामिva·dā·mi, ममma·ma नाम्नाnām·nā यत्yat किञ्चिद्kiñ·cid पितरंpi·ta·raṃ याचिष्यध्वेyā·ciṣ·yadh·ve तदेवta·de·va सsa दास्यतिdās·ya·ti।

    tasmin divase kāmapi kathāṁ māṁ na prakṣyatha| yuṣmānaham atiyathārthaṁ vadāmi, mama nāmnā yat kiñcid pitaraṁ yāciṣyadhve tadeva sa dāsyati|

    And in that day ye shall ask me nothing. Verily, verily, I say unto you, Whatsoever ye shall ask the Father in my name, he will give it you.

  24. 24

    पूर्व्वेpūr·ve ममma·ma नाम्नाnām·nā किमपिki·ma·pi नायाचध्वंnā·yā·cadh·vaṃ, याचध्वंyā·cadh·vaṃ ततःta·taḥ प्राप्स्यथprāp·sya·tha तस्माद्tas·mād युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ सम्पूर्णानन्दोsam·pūr·ṇā·nan·do जनिष्यतेja·niṣ·ya·te।

    pūrvve mama nāmnā kimapi nāyācadhvaṁ, yācadhvaṁ tataḥ prāpsyatha tasmād yuṣmākaṁ sampūrṇānando janiṣyate|

    Hitherto have ye asked nothing in my name: ask, and ye shall receive, that your joy may be full.

  25. 25

    उपमाकथाभिःu·pa·mā·ka·thā·bhiḥ सर्व्वाण्येतानिsar·vāṇ·ye·tā·ni युष्मान्yuṣ·mān ज्ञापितवान्jñā·pi·ta·vān किन्तुkin·tu यस्मिन्yas·min समयेsa·ma·ye उपमयाu·pa·ma·yā नोक्त्वाnok·tvā पितुःpi·tuḥ कथांka·thāṃ स्पष्टंspaṣ·ṭaṃ ज्ञापयिष्यामिjñā·pa·yiṣ·yā·mi समयsa·ma·ya एतादृशe·tā·dṛ·śa आगच्छतिā·gac·cha·ti।

    upamākathābhiḥ sarvvāṇyetāni yuṣmān jñāpitavān kintu yasmin samaye upamayā noktvā pituḥ kathāṁ spaṣṭaṁ jñāpayiṣyāmi samaya etādṛśa āgacchati|

    These things have I spoken unto you in proverbs: but the time cometh, when I shall no more speak unto you in proverbs, but I shall shew you plainly of the Father.

  26. 26

    तदाta·dā ममma·ma नाम्नाnām·nā प्रार्थयिष्यध्वेprār·tha·yiṣ·yadh·ve ऽहंhaṃ युष्मन्निमित्तंyuṣ·man·ni·mit·taṃ पितरंpi·ta·raṃ विनेष्येvi·neṣ·ye कथामिमांka·thā·mi·māṃ नna वदामिva·dā·mi;

    tadā mama nāmnā prārthayiṣyadhve 'haṁ yuṣmannimittaṁ pitaraṁ vineṣye kathāmimāṁ na vadāmi;

    At that day ye shall ask in my name: and I say not unto you, that I will pray the Father for you:

  27. 27

    यतोya·to यूयंyū·yaṃ मयिma·yi प्रेमpre·ma कुरुथku·ru·tha, तथाहम्ta·thā·ham ईश्वरस्यīś·va·ras·ya समीपाद्sa·mī·pād आगतवान्ā·ga·ta·vān इत्यपिit·ya·pi प्रतीथpra·tī·tha, तस्माद्tas·mād कारणात्kā·ra·ṇāt कारणात्kā·ra·ṇāt पिताpi·tā स्वयंsva·yaṃ युष्मासुyuṣ·mā·su प्रीयतेprī·ya·te।

    yato yūyaṁ mayi prema kurutha, tathāham īśvarasya samīpād āgatavān ityapi pratītha, tasmād kāraṇāt kāraṇāt pitā svayaṁ yuṣmāsu prīyate|

    For the Father himself loveth you, because ye have loved me, and have believed that I came out from God.

  28. 28

    पितुःpi·tuḥ समीपाज्जजद्sa·mī·pāj·ja·jad आगतोस्मिā·ga·tos·mi जगत्ja·gat परित्यज्यpa·rit·yaj·ya चca पुनरपिpu·na·ra·pi पितुःpi·tuḥ समीपंsa·mī·paṃ गच्छामिgac·chā·mi।

    pituḥ samīpājjajad āgatosmi jagat parityajya ca punarapi pituḥ samīpaṁ gacchāmi|

    I came forth from the Father, and am come into the world: again, I leave the world, and go to the Father.

  29. 29

    तदाta·dā शिष्याśiṣ·yā अवदन्a·va·dan, हेhe प्रभोpra·bho भवान्bha·vān उपमयाu·pa·ma·yā नोक्त्वाधुनाnok·tvā·dhu·nā स्पष्टंspaṣ·ṭaṃ वदतिva·da·ti।

    tadā śiṣyā avadan, he prabho bhavān upamayā noktvādhunā spaṣṭaṁ vadati|

    His disciples said unto him, Lo, now speakest thou plainly, and speakest no proverb.

  30. 30

    भवान्bha·vān सर्व्वज्ञःsar·vaj·ñaḥ केनचित्ke·na·cit पृष्टोpṛṣ·ṭo भवितुमपिbha·vi·tu·ma·pi भवतःbha·va·taḥ प्रयोजनंpra·yo·ja·naṃ नास्तीत्यधुनास्माकंnās·tīt·ya·dhu·nās·mā·kaṃ स्थिरज्ञानंsthi·raj·ñā·naṃ जातंjā·taṃ तस्माद्tas·mād भवान्bha·vān ईश्वरस्यīś·va·ras·ya समीपाद्sa·mī·pād आगतवान्ā·ga·ta·vān इत्यत्रit·yat·ra वयंva·yaṃ विश्वसिमःviś·va·si·maḥ।

    bhavān sarvvajñaḥ kenacit pṛṣṭo bhavitumapi bhavataḥ prayojanaṁ nāstītyadhunāsmākaṁ sthirajñānaṁ jātaṁ tasmād bhavān īśvarasya samīpād āgatavān ityatra vayaṁ viśvasimaḥ|

    Now are we sure that thou knowest all things, and needest not that any man should ask thee: by this we believe that thou camest forth from God.

  31. 31

    ततोta·to यीशुःyī·śuḥ प्रत्यवादीद्prat·ya·vā·dīd इदानींi·dā·nīṃ किंkiṃ यूयंyū·yaṃ विश्वसिथviś·va·si·tha?

    tato yīśuḥ pratyavādīd idānīṁ kiṁ yūyaṁ viśvasitha?

    Jesus answered them, Do ye now believe?

  32. 32

    पश्यतpaś·ya·ta सर्व्वेsar·ve यूयंyū·yaṃ विकीर्णाःvi·kīr·ṇāḥ सन्तोsan·to माम्mām एकाकिनंe·kā·ki·naṃ पीरत्यज्यpī·rat·yaj·ya स्वंsvaṃ स्वंsvaṃ स्थानंsthā·naṃ गमिष्यथga·miṣ·ya·tha, एतादृशःe·tā·dṛ·śaḥ समयsa·ma·ya आगच्छतिā·gac·cha·ti वरंva·raṃ प्रायेणोपस्थितवान्prā·ye·ṇo·pas·thi·ta·vān; तथाप्यहंta·thāp·ya·haṃ नैकाकीnai·kā·kī भवामिbha·vā·mi यतःya·taḥ पिताpi·tā मयाma·yā सार्द्धम्sār·ddham आस्तेās·te।

    paśyata sarvve yūyaṁ vikīrṇāḥ santo mām ekākinaṁ pīratyajya svaṁ svaṁ sthānaṁ gamiṣyatha, etādṛśaḥ samaya āgacchati varaṁ prāyeṇopasthitavān; tathāpyahaṁ naikākī bhavāmi yataḥ pitā mayā sārddham āste|

    Behold, the hour cometh, yea, is now come, that ye shall be scattered, every man to his own, and shall leave me alone: and yet I am not alone, because the Father is with me.

  33. 33

    यथाya·thā मयाma·yā युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ शान्तिśān·ti र्जायतेrjā·ya·te तदर्थम्ta·dar·tham एताःe·tāḥ कथाka·thā युष्मभ्यम्yuṣ·mabh·yam अचकथंa·ca·ka·thaṃ; अस्मिन्as·min जगतिja·ga·ti युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ क्लेशोkle·śo घटिष्यतेgha·ṭiṣ·ya·te किन्त्वक्षोभाkin·tvak·ṣo·bhā भवतbha·va·ta यतोya·to मयाma·yā जगज्जितंja·gaj·ji·taṃ।

    yathā mayā yuṣmākaṁ śānti rjāyate tadartham etāḥ kathā yuṣmabhyam acakathaṁ; asmin jagati yuṣmākaṁ kleśo ghaṭiṣyate kintvakṣobhā bhavata yato mayā jagajjitaṁ|

    These things I have spoken unto you, that in me ye might have peace. In the world ye shall have tribulation: but be of good cheer; I have overcome the world.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.