Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Mark 1 मार्कलिखितः सुसंवादः 1

Chapter: 12345678910111213141516

Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    ईश्वरपुत्रस्यīś·va·ra·put·ras·ya यीशुख्रीष्टस्यyī·śukh·rīṣ·ṭas·ya सुसंवादारम्भःsu·saṃ·vā·dā·ram·bhaḥ।

    īśvaraputrasya yīśukhrīṣṭasya susaṁvādārambhaḥ|

    The beginning of the gospel of Jesus Christ, the Son of God;

  2. 2

    भविष्यद्वादिनांbha·viṣ·yad·vā·di·nāṃ ग्रन्थेषुgran·the·ṣu लिपिरित्थमास्तेli·pi·rit·tha·mās·te, पश्यpaś·ya स्वकीयदूतन्तुsva·kī·ya·dū·tan·tu तवाग्रेta·vāg·re प्रेषयाम्यहम्pre·ṣa·yām·ya·ham। गत्वाgat·vā त्वदीयपन्थानंtva·dī·ya·pan·thā·naṃ सsa हिhi परिष्करिष्यतिpa·riṣ·ka·riṣ·ya·ti।

    bhaviṣyadvādināṁ grantheṣu lipiritthamāste, paśya svakīyadūtantu tavāgre preṣayāmyaham| gatvā tvadīyapanthānaṁ sa hi pariṣkariṣyati|

    As it is written in the prophets, Behold, I send my messenger before thy face, which shall prepare thy way before thee.

  3. 3

    "परमेशस्यpa·ra·me·śas·ya पन्थानंpan·thā·naṃ परिष्कुरुतpa·riṣ·ku·ru·ta सर्व्वतःsar·va·taḥ। तस्यtas·ya राजपथञ्चैवrā·ja·pa·thañ·cai·va समानंsa·mā·naṃ कुरुताधुनाku·ru·tā·dhu·nā।" इत्येतत्it·ye·tat प्रान्तरेprān·ta·re वाक्यंvāk·yaṃ वदतःva·da·taḥ कस्यचिद्रवःkas·ya·cid·ra·vaḥ॥

    "parameśasya panthānaṁ pariṣkuruta sarvvataḥ| tasya rājapathañcaiva samānaṁ kurutādhunā|" ityetat prāntare vākyaṁ vadataḥ kasyacidravaḥ||

    The voice of one crying in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make his paths straight.

  4. 4

    सएवsa·e·va योहन्yo·han प्रान्तरेprān·ta·re मज्जितवान्maj·ji·ta·vān तथाta·thā पापमार्जननिमित्तंpā·pa·mār·ja·na·ni·mit·taṃ मनोव्यावर्त्तकमज्जनस्यma·nov·yā·var·ta·ka·maj·ja·nas·ya कथाञ्चka·thāñ·ca प्रचारितवान्pra·cā·ri·ta·vān।

    saeva yohan prāntare majjitavān tathā pāpamārjananimittaṁ manovyāvarttakamajjanasya kathāñca pracāritavān|

    John did baptize in the wilderness, and preach the baptism of repentance for the remission of sins.

  5. 5

    ततोta·to यिहूदादेशयिरूशालम्नगरनिवासिनःyi·hū·dā·de·śa·yi·rū·śā·lam·na·ga·ra·ni·vā·si·naḥ सर्व्वेsar·ve लोकाlo·kā बहिba·hi र्भूत्वाrbhūt·vā तस्यtas·ya समीपमागत्यsa·mī·pa·mā·gat·ya स्वानिsvā·ni स्वानिsvā·ni पापान्यङ्गीकृत्यpā·pān·yaṅ·gī·kṛt·ya यर्द्दननद्यांyar·da·na·nad·yāṃ तेनte·na मज्जिताmaj·ji·tā बभूवुःba·bhū·vuḥ।

    tato yihūdādeśayirūśālamnagaranivāsinaḥ sarvve lokā bahi rbhūtvā tasya samīpamāgatya svāni svāni pāpānyaṅgīkṛtya yarddananadyāṁ tena majjitā babhūvuḥ|

    And there went out unto him all the land of Judæa, and they of Jerusalem, and were all baptized of him in the river of Jordan, confessing their sins.

  6. 6

    अस्यas·ya योहनःyo·ha·naḥ परिधेयानिpa·ri·dhe·yā·ni क्रमेलकलोमजानिkra·me·la·ka·lo·ma·jā·ni, तस्यtas·ya कटिबन्धनंka·ṭi·ban·dha·naṃ चर्म्मजातम्car·ma·jā·tam, तस्यtas·ya भक्ष्याणिbhak·ṣyā·ṇi चca शूककीटाśū·ka·kī·ṭā वन्यमधूनिvan·ya·ma·dhū·ni चासन्cā·san।

    asya yohanaḥ paridheyāni kramelakalomajāni, tasya kaṭibandhanaṁ carmmajātam, tasya bhakṣyāṇi ca śūkakīṭā vanyamadhūni cāsan|

    And John was clothed with camel’s hair, and with a girdle of a skin about his loins; and he did eat locusts and wild honey;

  7. 7

    सsa प्रचारयन्pra·cā·ra·yan कथयाञ्चक्रेka·tha·yāñ·cak·re, अहंa·haṃ नम्रीभूयnam·rī·bhū·ya यस्यyas·ya पादुकाबन्धनंpā·du·kā·ban·dha·naṃ मोचयितुमपिmo·ca·yi·tu·ma·pi नna योग्योस्मिyog·yos·mi, तादृशोtā·dṛ·śo मत्तोmat·to गुरुतरgu·ru·ta·ra एकःe·kaḥ पुरुषोpu·ru·ṣo मत्पश्चादागच्छतिmat·paś·cā·dā·gac·cha·ti।

    sa pracārayan kathayāñcakre, ahaṁ namrībhūya yasya pādukābandhanaṁ mocayitumapi na yogyosmi, tādṛśo matto gurutara ekaḥ puruṣo matpaścādāgacchati|

    And preached, saying, There cometh one mightier than I after me, the latchet of whose shoes I am not worthy to stoop down and unloose.

  8. 8

    अहंa·haṃ युष्मान्yuṣ·mān जलेja·le मज्जितवान्maj·ji·ta·vān किन्तुkin·tu सsa पवित्रpa·vit·ra आत्मानिāt·mā·ni संमज्जयिष्यतिsaṃ·maj·ja·yiṣ·ya·ti।

    ahaṁ yuṣmān jale majjitavān kintu sa pavitra ātmāni saṁmajjayiṣyati|

    I indeed have baptized you with water: but he shall baptize you with the Holy Ghost.

  9. 9

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca तस्मिन्नेवtas·min·ne·va कालेkā·le गालील्प्रदेशस्यgā·līl·pra·de·śas·ya नासरद्ग्रामाद्nā·sa·rad·grā·mād यीशुरागत्यyī·śu·rā·gat·ya योहनाyo·ha·nā यर्द्दननद्यांyar·da·na·nad·yāṃ मज्जितोऽभूत्maj·ji·to·bhūt।

    aparañca tasminneva kāle gālīlpradeśasya nāsaradgrāmād yīśurāgatya yohanā yarddananadyāṁ majjito'bhūt|

    And it came to pass in those days, that Jesus came from Nazareth of Galilee, and was baptized of John in Jordan.

  10. 10

    सsa जलादुत्थितमात्रोja·lā·dut·thi·ta·māt·ro मेघद्वारंme·ghad·vā·raṃ मुक्तंmuk·taṃ कपोतवत्ka·po·ta·vat स्वस्योपरिsvas·yo·pa·ri अवरोहन्तमात्मानञ्चa·va·ro·han·ta·māt·mā·nañ·ca दृष्टवान्dṛṣ·ṭa·vān।

    sa jalādutthitamātro meghadvāraṁ muktaṁ kapotavat svasyopari avarohantamātmānañca dṛṣṭavān|

    And straightway coming up out of the water, he saw the heavens opened, and the Spirit like a dove descending upon him:

  11. 11

    त्वंtvaṃ ममma·ma प्रियःpri·yaḥ पुत्रस्त्वय्येवput·ras·tvay·ye·va मममहासन्तोषma·ma·ma·hā·san·to·ṣa इयमाकाशीयाi·ya·mā·kā·śī·yā वाणीvā·ṇī बभूवba·bhū·va।

    tvaṁ mama priyaḥ putrastvayyeva mamamahāsantoṣa iyamākāśīyā vāṇī babhūva|

    And there came a voice from heaven, saying, Thou art my beloved Son, in whom I am well pleased.

  12. 12

    तस्मिन्tas·min कालेkā·le आत्माāt·mā तंtaṃ प्रान्तरमध्यंprān·ta·ra·madh·yaṃ निनायni·nā·ya।

    tasmin kāle ātmā taṁ prāntaramadhyaṁ nināya|

    And immediately the Spirit driveth him into the wilderness.

  13. 13

    अथa·tha सsa चत्वारिंशद्दिनानिcat·vā·riṃ·śad·di·nā·ni तस्मिन्tas·min स्थानेsthā·ne वन्यपशुभिःvan·ya·pa·śu·bhiḥ सहsa·ha तिष्ठन्tiṣ·ṭhan शैतानाśai·tā·nā परीक्षितःpa·rīk·ṣi·taḥ; पश्चात्paś·cāt स्वर्गीयदूतास्तंsvar·gī·ya·dū·tās·taṃ सिषेविरेsi·ṣe·vi·re।

    atha sa catvāriṁśaddināni tasmin sthāne vanyapaśubhiḥ saha tiṣṭhan śaitānā parīkṣitaḥ; paścāt svargīyadūtāstaṁ siṣevire|

    And he was there in the wilderness forty days, tempted of Satan; and was with the wild beasts; and the angels ministered unto him.

  14. 14

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ योहनिyo·ha·ni बन्धनालयेban·dha·nā·la·ye बद्धेbad·dhe सतिsa·ti यीशुyī·śu र्गालील्प्रदेशमागत्यrgā·līl·pra·de·śa·mā·gat·ya ईश्वरराज्यस्यīś·va·ra·rāj·yas·ya सुसंवादंsu·saṃ·vā·daṃ प्रचारयन्pra·cā·ra·yan कथयामासka·tha·yā·mā·sa,

    anantaraṁ yohani bandhanālaye baddhe sati yīśu rgālīlpradeśamāgatya īśvararājyasya susaṁvādaṁ pracārayan kathayāmāsa,

    Now after that John was put in prison, Jesus came into Galilee, preaching the gospel of the kingdom of God,

  15. 15

    कालःkā·laḥ सम्पूर्णsam·pūr·ṇa ईश्वरराज्यञ्चīś·va·ra·rāj·yañ·ca समीपमागतंsa·mī·pa·mā·ga·taṃ; अतोहेतोa·to·he·to र्यूयंryū·yaṃ मनांसिma·nāṃ·si व्यावर्त्तयध्वंvyā·var·ta·yadh·vaṃ सुसंवादेsu·saṃ·vā·de चca विश्वासितviś·vā·si·ta।

    kālaḥ sampūrṇa īśvararājyañca samīpamāgataṁ; atoheto ryūyaṁ manāṁsi vyāvarttayadhvaṁ susaṁvāde ca viśvāsita|

    And saying, The time is fulfilled, and the kingdom of God is at hand: repent ye, and believe the gospel.

  16. 16

    तदनन्तरंta·da·nan·ta·raṃ सsa गालीलीयसमुद्रस्यgā·lī·lī·ya·sa·mud·ras·ya तीरेtī·re गच्छन्gac·chan शिमोन्śi·mon तस्यtas·ya भ्राताbhrā·tā अन्द्रियनामाan·dri·ya·nā·mā चca इमौi·mau द्वौdvau जनौja·nau मत्स्यधारिणौmat·sya·dhā·ri·ṇau सागरमध्येsā·ga·ra·madh·ye जालंjā·laṃ प्रक्षिपन्तौprak·ṣi·pan·tau दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā ताववदत्tā·va·va·dat,

    tadanantaraṁ sa gālīlīyasamudrasya tīre gacchan śimon tasya bhrātā andriyanāmā ca imau dvau janau matsyadhāriṇau sāgaramadhye jālaṁ prakṣipantau dṛṣṭvā tāvavadat,

    Now as he walked by the sea of Galilee, he saw Simon and Andrew his brother casting a net into the sea: for they were fishers.

  17. 17

    युवांyu·vāṃ ममma·ma पश्चादागच्छतंpaś·cā·dā·gac·cha·taṃ, युवामहंyu·vā·ma·haṃ मनुष्यधारिणौma·nuṣ·ya·dhā·ri·ṇau करिष्यामिka·riṣ·yā·mi।

    yuvāṁ mama paścādāgacchataṁ, yuvāmahaṁ manuṣyadhāriṇau kariṣyāmi|

    And Jesus said unto them, Come ye after me, and I will make you to become fishers of men.

  18. 18

    ततस्तौta·tas·tau तत्क्षणमेवtat·kṣa·ṇa·me·va जालानिjā·lā·ni परित्यज्यpa·rit·yaj·ya तस्यtas·ya पश्चात्paś·cāt जग्मतुःjag·ma·tuḥ।

    tatastau tatkṣaṇameva jālāni parityajya tasya paścāt jagmatuḥ|

    And straightway they forsook their nets, and followed him.

  19. 19

    ततःta·taḥ परंpa·raṃ तत्स्थानात्tat·sthā·nāt किञ्चिद्kiñ·cid दूरंdū·raṃ गत्वाgat·vā सsa सिवदीपुत्रयाकूब्si·va·dī·put·ra·yā·kūb तद्भ्रातृयोहन्tad·bhrā·tṛ·yo·han चca इमौi·mau नौकायांnau·kā·yāṃ जालानांjā·lā·nāṃ जीर्णमुद्धारयन्तौjīr·ṇa·mud·dhā·ra·yan·tau दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā तावाहूयत्tā·vā·hū·yat।

    tataḥ paraṁ tatsthānāt kiñcid dūraṁ gatvā sa sivadīputrayākūb tadbhrātṛyohan ca imau naukāyāṁ jālānāṁ jīrṇamuddhārayantau dṛṣṭvā tāvāhūyat|

    And when he had gone a little further thence, he saw James the son of Zebedee, and John his brother, who also were in the ship mending their nets.

  20. 20

    ततस्तौta·tas·tau नौकायांnau·kā·yāṃ वेतनभुग्भिःve·ta·na·bhug·bhiḥ सहितंsa·hi·taṃ स्वपितरंsva·pi·ta·raṃ विहायvi·hā·ya तत्पश्चादीयतुःtat·paś·cā·dī·ya·tuḥ।

    tatastau naukāyāṁ vetanabhugbhiḥ sahitaṁ svapitaraṁ vihāya tatpaścādīyatuḥ|

    And straightway he called them: and they left their father Zebedee in the ship with the hired servants, and went after him.

  21. 21

    ततःta·taḥ परंpa·raṃ कफर्नाहूम्नामकंka·phar·nā·hūm·nā·ma·kaṃ नगरमुपस्थायna·ga·ra·mu·pas·thā·ya सsa विश्रामदिवसेviś·rā·ma·di·va·se भजनग्रहंbha·ja·nag·ra·haṃ प्रविश्यpra·viś·ya समुपदिदेशsa·mu·pa·di·de·śa।

    tataḥ paraṁ kapharnāhūmnāmakaṁ nagaramupasthāya sa viśrāmadivase bhajanagrahaṁ praviśya samupadideśa|

    And they went into Capernaum; and straightway on the sabbath day he entered into the synagogue, and taught.

  22. 22

    तस्योपदेशाल्लोकाtas·yo·pa·de·śāl·lo·kā आश्चर्य्यंāś·car·yaṃ मेनिरेme·ni·re यतःya·taḥ सोध्यापकाइवsodh·yā·pa·kā·i·va नोपदिशन्no·pa·di·śan प्रभाववानिवpra·bhā·va·vā·ni·va प्रोपदिदेशpro·pa·di·de·śa।

    tasyopadeśāllokā āścaryyaṁ menire yataḥ sodhyāpakāiva nopadiśan prabhāvavāniva propadideśa|

    And they were astonished at his doctrine: for he taught them as one that had authority, and not as the scribes.

  23. 23

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca तस्मिन्tas·min भजनगृहेbha·ja·na·gṛ·he अपवित्रभूतेनa·pa·vit·ra·bhū·te·na ग्रस्तgras·ta एकोe·ko मानुषmā·nu·ṣa आसीत्ā·sīt। सsa चीत्शब्दंcīt·śab·daṃ कृत्वाkṛt·vā कथयाञ्चकेka·tha·yāñ·ca·ke

    aparañca tasmin bhajanagṛhe apavitrabhūtena grasta eko mānuṣa āsīt| sa cītśabdaṁ kṛtvā kathayāñcake

    And there was in their synagogue a man with an unclean spirit; and he cried out,

  24. 24

    भोbho नासरतीयnā·sa·ra·tī·ya यीशोyī·śo त्वमस्मान्tva·mas·mān त्यजtya·ja, त्वयाtva·yā सहास्माकंsa·hās·mā·kaṃ कःkaḥ सम्बन्धःsam·ban·dhaḥ? त्वंtvaṃ किमस्मान्ki·mas·mān नाशयितुंnā·śa·yi·tuṃ समागतःsa·mā·ga·taḥ? त्वमीश्वरस्यtva·mīś·va·ras·ya पवित्रलोकpa·vit·ra·lo·ka इत्यहंit·ya·haṃ जानामिjā·nā·mi।

    bho nāsaratīya yīśo tvamasmān tyaja, tvayā sahāsmākaṁ kaḥ sambandhaḥ? tvaṁ kimasmān nāśayituṁ samāgataḥ? tvamīśvarasya pavitraloka ityahaṁ jānāmi|

    Saying, Let us alone; what have we to do with thee, thou Jesus of Nazareth? art thou come to destroy us? I know thee who thou art, the Holy One of God.

  25. 25

    तदाta·dā यीशुस्तंyī·śus·taṃ तर्जयित्वाtar·ja·yit·vā जगादja·gā·da तूष्णींtūṣ·ṇīṃ भवbha·va इतोi·to बहिर्भवba·hir·bha·va चca।

    tadā yīśustaṁ tarjayitvā jagāda tūṣṇīṁ bhava ito bahirbhava ca|

    And Jesus rebuked him, saying, Hold thy peace, and come out of him.

  26. 26

    ततःta·taḥ सोऽपवित्रभूतस्तंso·pa·vit·ra·bhū·tas·taṃ सम्पीड्यsam·pīḍ·ya अत्युचैश्चीत्कृत्यat·yu·caiś·cīt·kṛt·ya निर्जगामnir·ja·gā·ma।

    tataḥ so'pavitrabhūtastaṁ sampīḍya atyucaiścītkṛtya nirjagāma|

    And when the unclean spirit had torn him, and cried with a loud voice, he came out of him.

  27. 27

    तेनैवte·nai·va सर्व्वेsar·ve चमत्कृत्यca·mat·kṛt·ya परस्परंpa·ras·pa·raṃ कथयाञ्चक्रिरेka·tha·yāñ·cak·ri·re, अहोa·ho किमिदंki·mi·daṃ? कीदृशोऽयंkī·dṛ·śo·yaṃ नव्यnav·ya उपदेशःu·pa·de·śaḥ? अनेनa·ne·na प्रभावेनापवित्रभूतेष्वाज्ञापितेषुpra·bhā·ve·nā·pa·vit·ra·bhū·teṣ·vāj·ñā·pi·te·ṣu तेte तदाज्ञानुवर्त्तिनोta·dāj·ñā·nu·var·ti·no भवन्तिbha·van·ti।

    tenaiva sarvve camatkṛtya parasparaṁ kathayāñcakrire, aho kimidaṁ? kīdṛśo'yaṁ navya upadeśaḥ? anena prabhāvenāpavitrabhūteṣvājñāpiteṣu te tadājñānuvarttino bhavanti|

    And they were all amazed, insomuch that they questioned among themselves, saying, What thing is this? what new doctrine is this? for with authority commandeth he even the unclean spirits, and they do obey him.

  28. 28

    तदाta·dā तस्यtas·ya यशोya·śo गालीलश्चतुर्दिक्स्थसर्व्वदेशान्gā·lī·laś·ca·tur·dik·stha·sar·va·de·śān व्याप्नोत्vyāp·not।

    tadā tasya yaśo gālīlaścaturdiksthasarvvadeśān vyāpnot|

    And immediately his fame spread abroad throughout all the region round about Galilee.

  29. 29

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca तेte भजनगृहाद्bha·ja·na·gṛ·hād बहिba·hi र्भूत्वाrbhūt·vā याकूब्योहन्भ्यांyā·kūb·yo·han·bhyāṃ सहsa·ha शिमोनśi·mo·na आन्द्रियस्यān·dri·yas·ya चca निवेशनंni·ve·śa·naṃ प्रविविशुःpra·vi·vi·śuḥ।

    aparañca te bhajanagṛhād bahi rbhūtvā yākūbyohanbhyāṁ saha śimona āndriyasya ca niveśanaṁ praviviśuḥ|

    And forthwith, when they were come out of the synagogue, they entered into the house of Simon and Andrew, with James and John.

  30. 30

    तदाta·dā पितरस्यpi·ta·ras·ya श्वश्रूर्ज्वरपीडिताśvaś·rūr·jva·ra·pī·ḍi·tā शय्यायामास्तśay·yā·yā·mās·ta इतिi·ti तेte तंtaṃ झटितिjha·ṭi·ti विज्ञापयाञ्चक्रुःvij·ñā·pa·yāñ·cak·ruḥ।

    tadā pitarasya śvaśrūrjvarapīḍitā śayyāyāmāsta iti te taṁ jhaṭiti vijñāpayāñcakruḥ|

    But Simon’s wife’s mother lay sick of a fever, and anon they tell him of her.

  31. 31

    ततःta·taḥ सsa आगत्यā·gat·ya तस्याtas·yā हस्तंhas·taṃ धृत्वाdhṛt·vā तामुदस्थापयत्tā·mu·das·thā·pa·yat; तदैवta·dai·va तांtāṃ ज्वरोऽत्याक्षीत्jva·rot·yāk·ṣīt ततःta·taḥ परंpa·raṃ साsā तान्tān सिषेवेsi·ṣe·ve।

    tataḥ sa āgatya tasyā hastaṁ dhṛtvā tāmudasthāpayat; tadaiva tāṁ jvaro'tyākṣīt tataḥ paraṁ sā tān siṣeve|

    And he came and took her by the hand, and lifted her up; and immediately the fever left her, and she ministered unto them.

  32. 32

    अथास्तंa·thās·taṃ गतेga·te रवौra·vau सन्ध्याकालेsan·dhyā·kā·le सतिsa·ti लोकास्तत्समीपंlo·kās·tat·sa·mī·paṃ सर्व्वान्sar·vān रोगिणोro·gi·ṇo भूतधृतांश्चbhū·ta·dhṛ·tāṃ·śca समानिन्युःsa·mā·nin·yuḥ।

    athāstaṁ gate ravau sandhyākāle sati lokāstatsamīpaṁ sarvvān rogiṇo bhūtadhṛtāṁśca samāninyuḥ|

    And at even, when the sun did set, they brought unto him all that were diseased, and them that were possessed with devils.

  33. 33

    सर्व्वेsar·ve नागरिकाnā·ga·ri·kā लोकाlo·kā द्वारिdvā·ri संमिलिताश्चsaṃ·mi·li·tāś·ca।

    sarvve nāgarikā lokā dvāri saṁmilitāśca|

    And all the city was gathered together at the door.

  34. 34

    ततःta·taḥ सsa नानाविधरोगिणोnā·nā·vi·dha·ro·gi·ṇo बहून्ba·hūn मनुजानरोगिणश्चकारma·nu·jā·na·ro·gi·ṇaś·ca·kā·ra तथाta·thā बहून्ba·hūn भूतान्bhū·tān त्याजयाञ्चकारtyā·ja·yāñ·ca·kā·ra तान्tān भूतान्bhū·tān किमपिki·ma·pi वाक्यंvāk·yaṃ वक्तुंvak·tuṃ निषिषेधni·ṣi·ṣe·dha चca यतोहेतोस्तेya·to·he·tos·te तमजानन्ta·ma·jā·nan।

    tataḥ sa nānāvidharogiṇo bahūn manujānarogiṇaścakāra tathā bahūn bhūtān tyājayāñcakāra tān bhūtān kimapi vākyaṁ vaktuṁ niṣiṣedha ca yatohetoste tamajānan|

    And he healed many that were sick of divers diseases, and cast out many devils; and suffered not the devils to speak, because they knew him.

  35. 35

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca सोऽतिप्रत्यूषेso·tip·rat·yū·ṣe वस्तुतस्तुvas·tu·tas·tu रात्रिशेषेrāt·ri·śe·ṣe समुत्थायsa·mut·thā·ya बहिर्भूयba·hir·bhū·ya निर्जनंnir·ja·naṃ स्थानंsthā·naṃ गत्वाgat·vā तत्रtat·ra प्रार्थयाञ्चक्रेprār·tha·yāñ·cak·re।

    aparañca so'tipratyūṣe vastutastu rātriśeṣe samutthāya bahirbhūya nirjanaṁ sthānaṁ gatvā tatra prārthayāñcakre|

    And in the morning, rising up a great while before day, he went out, and departed into a solitary place, and there prayed.

  36. 36

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ शिमोन्śi·mon तत्सङ्गिनश्चtat·saṅ·gi·naś·ca तस्यtas·ya पश्चाद्paś·cād गतवन्तःga·ta·van·taḥ।

    anantaraṁ śimon tatsaṅginaśca tasya paścād gatavantaḥ|

    And Simon and they that were with him followed after him.

  37. 37

    तदुद्देशंta·dud·de·śaṃ प्राप्यprāp·ya तमवदन्ta·ma·va·dan सर्व्वेsar·ve लोकास्त्वांlo·kās·tvāṃ मृगयन्तेmṛ·ga·yan·te।

    taduddeśaṁ prāpya tamavadan sarvve lokāstvāṁ mṛgayante|

    And when they had found him, they said unto him, All men seek for thee.

  38. 38

    तदाta·dā सोऽकथयत्so·ka·tha·yat आगच्छतā·gac·cha·ta वयंva·yaṃ समीपस्थानिsa·mī·pas·thā·ni नगराणिna·ga·rā·ṇi यामःyā·maḥ, यतोऽहंya·to·haṃ तत्रtat·ra कथांka·thāṃ प्रचारयितुंpra·cā·ra·yi·tuṃ बहिरागमम्ba·hi·rā·ga·mam।

    tadā so'kathayat āgacchata vayaṁ samīpasthāni nagarāṇi yāmaḥ, yato'haṁ tatra kathāṁ pracārayituṁ bahirāgamam|

    And he said unto them, Let us go into the next towns, that I may preach there also: for therefore came I forth.

  39. 39

    अथa·tha सsa तेषांte·ṣāṃ गालील्प्रदेशस्यgā·līl·pra·de·śas·ya सर्व्वेषुsar·ve·ṣu भजनगृहेषुbha·ja·na·gṛ·he·ṣu कथाःka·thāḥ प्रचारयाञ्चक्रेpra·cā·ra·yāñ·cak·re भूतानत्याजयञ्चbhū·tā·nat·yā·ja·yañ·ca।

    atha sa teṣāṁ gālīlpradeśasya sarvveṣu bhajanagṛheṣu kathāḥ pracārayāñcakre bhūtānatyājayañca|

    And he preached in their synagogues throughout all Galilee, and cast out devils.

  40. 40

    अनन्तरमेकःa·nan·ta·ra·me·kaḥ कुष्ठीkuṣ·ṭhī समागत्यsa·mā·gat·ya तत्सम्मुखेtat·sam·mu·khe जानुपातंjā·nu·pā·taṃ विनयञ्चvi·na·yañ·ca कृत्वाkṛt·vā कथितवान्ka·thi·ta·vān यदिya·di भवान्bha·vān इच्छतिic·cha·ti तर्हिtar·hi मांmāṃ परिष्कर्त्तुंpa·riṣ·kar·tuṃ शक्नोतिśak·no·ti।

    anantaramekaḥ kuṣṭhī samāgatya tatsammukhe jānupātaṁ vinayañca kṛtvā kathitavān yadi bhavān icchati tarhi māṁ pariṣkarttuṁ śaknoti|

    And there came a leper to him, beseeching him, and kneeling down to him, and saying unto him, If thou wilt, thou canst make me clean.

  41. 41

    ततःta·taḥ कृपालुkṛ·pā·lu र्यीशुःryī·śuḥ करौka·rau प्रसार्य्यpra·sār·ya तंtaṃ स्पष्ट्वाspaṣ·ṭvā कथयामासka·tha·yā·mā·sa

    tataḥ kṛpālu ryīśuḥ karau prasāryya taṁ spaṣṭvā kathayāmāsa

    And Jesus, moved with compassion, put forth his hand, and touched him, and saith unto him, I will; be thou clean.

  42. 42

    ममेच्छाma·mec·chā विद्यतेvid·ya·te त्वंtvaṃ परिष्कृतोpa·riṣ·kṛ·to भवbha·va। एतत्कथायाःe·tat·ka·thā·yāḥ कथनमात्रात्ka·tha·na·māt·rāt सsa कुष्ठीkuṣ·ṭhī रोगान्मुक्तःro·gān·muk·taḥ परिष्कृतोऽभवत्pa·riṣ·kṛ·to·bha·vat।

    mamecchā vidyate tvaṁ pariṣkṛto bhava| etatkathāyāḥ kathanamātrāt sa kuṣṭhī rogānmuktaḥ pariṣkṛto'bhavat|

    And as soon as he had spoken, immediately the leprosy departed from him, and he was cleansed.

  43. 43

    तदाta·dā सsa तंtaṃ विसृजन्vi·sṛ·jan गाढमादिश्यgā·ḍha·mā·diś·ya जगादja·gā·da

    tadā sa taṁ visṛjan gāḍhamādiśya jagāda

    And he straitly charged him, and forthwith sent him away;

  44. 44

    सावधानोsā·va·dhā·no भवbha·va कथामिमांka·thā·mi·māṃ कमपिka·ma·pi माmā वदva·da; स्वात्मानंsvāt·mā·naṃ याजकंyā·ja·kaṃ दर्शयdar·śa·ya, लोकेभ्यःlo·kebh·yaḥ स्वपरिष्कृतेःsva·pa·riṣ·kṛ·teḥ प्रमाणदानायpra·mā·ṇa·dā·nā·ya मूसानिर्णीतंmū·sā·nir·ṇī·taṃ यद्दानंyad·dā·naṃ तदुत्सृजस्वta·dut·sṛ·jas·va चca।

    sāvadhāno bhava kathāmimāṁ kamapi mā vada; svātmānaṁ yājakaṁ darśaya, lokebhyaḥ svapariṣkṛteḥ pramāṇadānāya mūsānirṇītaṁ yaddānaṁ tadutsṛjasva ca|

    And saith unto him, See thou say nothing to any man: but go thy way, shew thyself to the priest, and offer for thy cleansing those things which Moses commanded, for a testimony unto them.

  45. 45

    किन्तुkin·tu सsa गत्वाgat·vā तत्tat कर्म्मkar·ma इत्थंit·thaṃ विस्तार्य्यvis·tār·ya प्रचारयितुंpra·cā·ra·yi·tuṃ प्रारेभेprā·re·bhe तेनैवte·nai·va यीशुःyī·śuḥ पुनःpu·naḥ सप्रकाशंsap·ra·kā·śaṃ नगरंna·ga·raṃ प्रवेष्टुंpra·veṣ·ṭuṃ नाशक्नोत्nā·śak·not ततोहेतोर्बहिःta·to·he·tor·ba·hiḥ काननस्थानेkā·na·nas·thā·ne तस्यौtas·yau; तथापिta·thā·pi चतुर्द्दिग्भ्योca·tur·dig·bhyo लोकास्तस्यlo·kās·tas·ya समीपमाययुःsa·mī·pa·mā·ya·yuḥ।

    kintu sa gatvā tat karmma itthaṁ vistāryya pracārayituṁ prārebhe tenaiva yīśuḥ punaḥ saprakāśaṁ nagaraṁ praveṣṭuṁ nāśaknot tatohetorbahiḥ kānanasthāne tasyau; tathāpi caturddigbhyo lokāstasya samīpamāyayuḥ|

    But he went out, and began to publish it much, and to blaze abroad the matter, insomuch that Jesus could no more openly enter into the city, but was without in desert places: and they came to him from every quarter.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.