Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Nehemiah 2 निहिमियस्य पुस्तकम् 2

Chapter: 12345678910111213

Old Testament: unproofread OCR. The Sanskrit text was machine-read from scans of the 1848 Calcutta edition and has not been checked by hand, so it contains reading errors. Verses marked Unproofread OCR — may contain errors are the least reliable.

Verse: 1234567891011121314151617181920 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    निच्मियस्यnicmiyasya विवणंवदनतायाvivaṇaṃvadanatāyā निदानnidāna विदित्वाvi·dit·vā नृपेणातसस्तेनnṛpeṇātasastena तस्थtastha यिरूशालyirūśāla संsaṃ प्रतिpra·ti प्रेषणpreṣaṇa तस्मिनtas·mi·na तबेापस्थितेtabeāpasthite तदोयवेरिणांtadoyaveriṇāṃ सनस्तापःsanastāpaḥ क्षणदायांkṣa·ṇa·dā·yāṃ भग्यप्राकारस्यालाकनंbhagyaprākārasyālākanaṃ प्राकारस्यprākārasya पुनpu·na नि्मोणेnimoṇe यि्ठदौयेभ्यःyiṭhadauyebhyaḥ प्ररत्तिदानंprarattidānaṃ। हंhaṃ महोपतेःmahopateḥ पानभाजनवाट्pānabhājanavāṭ आसंā·saṃ किञ्चkiñ·ca नरपतेरतेसस्लस्यnarapateratesaslasya राजत्वस्यrā·jat·vas·ya विंशतितमviṃśatitama वत्सस्स्यvatsassya नीसनेnīsane मासिmāsi मक्तीपतेःmaktīpateḥ सम्मुखेsam·mu·khe जाक्षारसेjākṣārase निकृतिnikṛti मयाma·yā सsa जाक्षारसjākṣārasa व्यादायvyā·dā·ya नरपतयोna·ra·pa·ta·yo व्यतारिvya·tā·ri। पृव्वमक्षंpṛvvamakṣaṃ तस्यtas·ya समन्तंsamantaṃ कदापिka·dā·pi विषोviṣo नाभवम्nābhavam।

    Unproofread OCR — may contain errors

    nicmiyasya vivaṇaṃvadanatāyā nidāna viditvā nṛpeṇātasastena tastha yirūśāla saṃ prati preṣaṇa tasmina tabeāpasthite tadoyaveriṇāṃ sanastāpaḥ kṣaṇadāyāṃ bhagyaprākārasyālākanaṃ prākārasya puna nimoṇe yiṭhadauyebhyaḥ prarattidānaṃ| haṃ mahopateḥ pānabhājanavāṭ āsaṃ kiñca narapateratesaslasya rājatvasya viṃśatitama vatsassya nīsane māsi maktīpateḥ sammukhe jākṣārase nikṛti mayā sa jākṣārasa vyādāya narapatayo vyatāri| pṛvvamakṣaṃ tasya samantaṃ kadāpi viṣo nābhavam|

    And it came to pass in the month Nisan, in the twentieth year of Artaxerxes the king, that wine was before him: and I took up the wine, and gave it unto the king. Now I had not been beforetime sad in his presence.

  2. 2

    रखतच्चिदानात्rakhataccidānāt नरपतिnarapati मामएच्छत्māmaecchat त्वंtvaṃ निरामयोऽसिnirāmayo'si तथापिta·thā·pi त्वदीयंtva·dī·yaṃ वदनंva·da·naṃ कुतोku·to विवणमश्यूत्vivaṇamaśyūt? एतत्e·tat मनःपोडांmanaḥpoḍāṃ विनान्येनvinānyena केनापिke·nā·pi हेतुनाhetunā नna जायतेjā·ya·te।

    Unproofread OCR — may contain errors

    rakhataccidānāt narapati māmaecchat tvaṃ nirāmayo'si tathāpi tvadīyaṃ vadanaṃ kuto vivaṇamaśyūt? etat manaḥpoḍāṃ vinānyena kenāpi hetunā na jāyate|

    Wherefore the king said unto me, Why is thy countenance sad, seeing thou art not sick? this is nothing else but sorrow of heart. Then I was very sore afraid,

  3. 3

    सतेनाइम्satenāim अतीवादिजन्atīvādijan नरनाथमवादिषंnaranāthamavādiṣaṃ, राजाrā·jā चिरजीवीcirajīvī श्रवात्śravāt। किञ्चkiñ·ca मदीयपुव्वैपुरुषाणांmadīyapuvvaipuruṣāṇāṃ श्रववासाśravavāsā यन्नगरंyannagaraṃ तदधुनेाच्छित्नंtadadhuneācchitnaṃ विद्यतेvid·ya·te तदीयगेपुखाणिtadīyagepukhāṇi चाभिदग्धानिcābhidagdhāni सन्तयेतेनsantayetena मदीयंma·dī·yaṃ वदनंva·da·naṃ कथंka·thaṃ विवशंvivaśaṃ नna भवेत्bha·vet? तदानींta·dā·nīṃ

    Unproofread OCR — may contain errors

    satenāim atīvādijan naranāthamavādiṣaṃ, rājā cirajīvī śravāt| kiñca madīyapuvvaipuruṣāṇāṃ śravavāsā yannagaraṃ tadadhuneācchitnaṃ vidyate tadīyagepukhāṇi cābhidagdhāni santayetena madīyaṃ vadanaṃ kathaṃ vivaśaṃ na bhavet? tadānīṃ

    And said unto the king, Let the king live for ever: why should not my countenance be sad, when the city, the place of my fathers’ sepulchres, lieth waste, and the gates thereof are consumed with fire?

  4. 4

    मक्ोपतिmakopati मोमप्राच्तोत्momaprāctot त्वंtvaṃ किंkiṃ प्रायसेprāyase? ततोऽहंta·to·haṃ खर्गीयेश्वरम्khargīyeśvaram उद्दिश्यud·diś·ya परार्धनांparārdhanāṃ विधायvi·dhā·ya राजानम्rā·jā·nam ऊचिवान्ūcivān,

    Unproofread OCR — may contain errors

    makopati momaprāctot tvaṃ kiṃ prāyase? tato'haṃ khargīyeśvaram uddiśya parārdhanāṃ vidhāya rājānam ūcivān,

    Then the king said unto me, For what dost thou make request? So I prayed to the God of heaven.

  5. 5

    यदिya·di नरुपतेरभिमतंnarupaterabhimataṃ जायेतjā·ye·ta यदिya·di चca भवतोbha·va·to दासाdā·sā भवतःbha·va·taḥ साच्तादनुगृsāctādanugṛ द्योतdyota तरिंtariṃ निवेदनमिदंni·ve·da·na·mi·daṃ कुर्वऽहंkurva'haṃ भवान्bha·vān मांmāṃ यिद्भदानोरतंyidbhadānorataṃ मदीयपिढलाकानांmadīyapiḍhalākānāṃ एवe·va वासंvā·saṃ नगरंna·ga·raṃ पेषयतुpeṣayatu तेनte·na मयाma·yā तत्tat पुननिम्मोpunanimmo यिष्यतेyiṣyate।

    yadi narupaterabhimataṃ jāyeta yadi ca bhavato dāsā bhavataḥ sāctādanugṛ dyota tariṃ nivedanamidaṃ kurva'haṃ bhavān māṃ yidbhadānorataṃ madīyapiḍhalākānāṃ eva vāsaṃ nagaraṃ peṣayatu tena mayā tat punanimmo yiṣyate|

    And I said unto the king, If it please the king, and if thy servant have found favour in thy sight, that thou wouldest send me unto Judah, unto the city of my fathers’ sepulchres, that I may build it.

  6. 6

    तताta·tā मद्धीपतिःmaddhīpatiḥ स्वींsvīṃ यपार्खेyapārkhe समुपविद्धाsamupaviddhā मह्हिषीचmahhiṣīca मामप्राछांmāmaprāchāṃ, तव्वदीययाचायांtavvadīyayācāyāṃ कतिka·ti दिनानिdi·nā·ni भविष्यन्तिbha·viṣ·yan·ti? कदाka·dā चca त्वtva पुनरावनत्तिष्यसेpunarāvanattiṣyase? इत्थंit·thaṃ मांmāṃ प्रेषयितुंpre·ṣa·yi·tuṃ श्रूपतेरभिमतेśrūpaterabhimate जातेjā·te मयाma·yā तस्यtas·ya सतिsa·ti समयोsa·ma·yo निरूपितःni·rū·pi·taḥ।

    tatā maddhīpatiḥ svīṃ yapārkhe samupaviddhā mahhiṣīca māmaprāchāṃ, tavvadīyayācāyāṃ kati dināni bhaviṣyanti? kadā ca tva punarāvanattiṣyase? itthaṃ māṃ preṣayituṃ śrūpaterabhimate jāte mayā tasya sati samayo nirūpitaḥ|

    And the king said unto me, (the queen also sitting by him,) For how long shall thy journey be? and when wilt thou return? So it pleased the king to send me; and I set him a time.

  7. 7

    अधिकन्तुa·dhi·kan·tu मयाma·yā मद्धीपतिरूदिmaddhīpatirūdi नःnaḥ, यदिya·di त्ितिपतेरभिमतंtitipaterabhimataṃ जायेतjā·ye·ta नद्धिnaddhi विद्दानीढतेviddānīḍhate ममापस्थितिंmamāpasthitiṃ यावद्yā·vad न्n सरितःsaritaḥ पारस्याpārasyā देशाधिपतयोाdeśādhipatayoā मदीयत्रजनस्यmadīyatrajanasya साहाय्यंsā·hāy·yaṃ कुर्व्वीरन्kurvīran कारणादतस्तान्kāraṇādatastān प्रतिpra·ti लिखितानिli·khi·tā·ni पत्राणिpat·rā·ṇi मद्यंmad·yaṃ दीयन्ताम्dīyantām।

    adhikantu mayā maddhīpatirūdi naḥ, yadi titipaterabhimataṃ jāyeta naddhi viddānīḍhate mamāpasthitiṃ yāvad n saritaḥ pārasyā deśādhipatayoā madīyatrajanasya sāhāyyaṃ kurvvīran kāraṇādatastān prati likhitāni patrāṇi madyaṃ dīyantām|

    Moreover I said unto the king, If it please the king, let letters be given me to the governors beyond the river, that they may convey me over till I come into Judah;

  8. 8

    अपरंa·pa·raṃ श्चभृताścabhṛtā वनरच्तकच्छासफोvanaractakacchāsapho यत्yat मन्दिरपाखस्थस्यmandirapākhasthasya दुर्गस्यdurgasya गोापुराणांgoāpurāṇāṃ नगरीयपाकारस्यnagarīyapākārasya मदीयवेष्मनखmadīyaveṣmanakha मुटmuṭa काानांkāānāṃ कृतेkṛ·te मद्यंmad·yaṃ दारूणिdārūṇi देयात्de·yāt तच्चिमित्तंtaccimittaṃ तंtaṃ पतिpa·ti पत्रमेकंpat·ra·me·kaṃ वितस्तुvitastu। तेनte·na माग््रतीखरस्यानुmāgratīkharasyānu ग्रहेणgraheṇa नरपतिnarapati मेद्यंmedyaṃ तत्tat सर्व्वेंsar·veṃ दत्तवान्dat·ta·vān।

    aparaṃ ścabhṛtā vanaractakacchāsapho yat mandirapākhasthasya durgasya goāpurāṇāṃ nagarīyapākārasya madīyaveṣmanakha muṭa kāānāṃ kṛte madyaṃ dārūṇi deyāt taccimittaṃ taṃ pati patramekaṃ vitastu| tena māgratīkharasyānu graheṇa narapati medyaṃ tat sarvveṃ dattavān|

    And a letter unto Asaph the keeper of the king’s forest, that he may give me timber to make beams for the gates of the palace which appertained to the house, and for the wall of the city, and for the house that I shall enter into. And the king granted me, according to the good hand of my God upon me.

  9. 9

    अपरंa·pa·raṃ नरनायोाnaranāyoā मयाma·yā समंsa·maṃ वाइिनीपतीन्vāiinīpatīn इयारोाडिण्iyāroāḍiṇ प्राहिणोत्prā·hi·ṇot। अनन्तरम्a·nan·ta·ram अहंa·haṃ सरिताsaritā वारस्थानांvārasthānāṃ देशधिपतीनाम्deśadhipatīnām उपकरम्upakaram उपस्थायu·pas·thā·ya नृपतेःnṛ·pa·teḥ पत्राणिpat·rā·ṇi तेभ्योtebh·yo ददाम्dadām।

    aparaṃ naranāyoā mayā samaṃ vāiinīpatīn iyāroāḍiṇ prāhiṇot| anantaram ahaṃ saritā vārasthānāṃ deśadhipatīnām upakaram upasthāya nṛpateḥ patrāṇi tebhyo dadām|

    Then I came to the governors beyond the river, and gave them the king’s letters. Now the king had sent captains of the army and horsemen with me.

  10. 10

    तदानीम्ta·dā·nīm शखायेलोयवंśakhāyeloyavaṃ शस्यśasya कल्याशचेदाथेkalyāśacedāthe मानुषmā·nu·ṣa रकraka खगमदितिkhagamaditi निशम्यni·śam·ya दरोणीयसन्वल्लटस्याम्मानोयदासस्यdaroṇīyasanvallaṭasyāmmānoyadāsasya टोवियस्यṭoviyasya चca महतीma·ha·tī मनःपीडाmanaḥpīḍā जाताjā·tā।

    tadānīm śakhāyeloyavaṃ śasya kalyāśacedāthe mānuṣa raka khagamaditi niśamya daroṇīyasanvallaṭasyāmmānoyadāsasya ṭoviyasya ca mahatī manaḥpīḍā jātā|

    When Sanballat the Horonite, and Tobiah the servant, the Ammonite, heard of it, it grieved them exceedingly that there was come a man to seek the welfare of the children of Israel.

  11. 11

    च्पनन्तरमक्षंcpanantaramakṣaṃ यिरूशालमम्yi·rū·śā·la·mam उपस्थायu·pas·thā·ya तत्रtat·ra स्थानेsthā·ne दिनत्रयंdi·nat·ra·yaṃ प्रेषितवानpre·ṣi·ta·vā·na।

    cpanantaramakṣaṃ yirūśālamam upasthāya tatra sthāne dinatrayaṃ preṣitavāna|

    So I came to Jerusalem, and was there three days.

  12. 12

    ततोta·to ऽहंhaṃ ममma·ma सड़िनःsar̤inaḥ कतिपयलाकाचखरजन्धाम्दतिषामkatipayalākācakharajandhāmdatiṣāma। किन््वीखरोkinvīkharo चिरूशालमस्यcirūśālamasya कृतेkṛ·te यस्मिन्yas·min कार्य्यkāryya ममma·ma मानसंmā·na·saṃ प्रावत्तयत्prāvattayat तदद्ंtadadṃ कश्चनkaś·ca·na नna ज्ञापितवान्jñā·pi·ta·vān। ऑपरम्कऑparamka यya वाजिनम्vājinam राrā तta विनाvi·nā कोप्यन्यःkop·yan·yaḥ पसुःpasuḥ साकंsā·kaṃ मयाma·yā नासीत्nā·sīt।

    tato 'haṃ mama sar̤inaḥ katipayalākācakharajandhāmdatiṣāma| kinvīkharo cirūśālamasya kṛte yasmin kāryya mama mānasaṃ prāvattayat tadadṃ kaścana na jñāpitavān| ऑparamka ya vājinam rā ta vinā kopyanyaḥ pasuḥ sākaṃ mayā nāsīt|

    And I arose in the night, I and some few men with me; neither told I any man what my God had put in my heart to do at Jerusalem: neither was there any beast with me, save the beast that I rode upon.

  13. 13

    अहंa·haṃ निशायांniśāyāṃ निम्नभुवोnimnabhuvo द्वारेणdvā·re·ṇa वक्तिगंत्यvaktigaṃtya नागकृूषंnāgakṛūṣaṃ सारदारस्रsāradārasra यावदyāvada गच्छन्gac·chan यिरूशालमस्यyirūśālamasya भर्मbharma प्राकारंprākāraṃ वक्तिदर्घानिvaktidarghāni पुरद्धाराणिpuraddhārāṇi चca समलाकयम्samalākayam।

    Unproofread OCR — may contain errors

    ahaṃ niśāyāṃ nimnabhuvo dvāreṇa vaktigaṃtya nāgakṛūṣaṃ sāradārasra yāvada gacchan yirūśālamasya bharma prākāraṃ vaktidarghāni puraddhārāṇi ca samalākayam|

    And I went out by night by the gate of the valley, even before the dragon well, and to the dung port, and viewed the walls of Jerusalem, which were broken down, and the gates thereof were consumed with fire.

  14. 14

    अपरम्a·pa·ram अहंa·haṃ प्रखवणस्यprakhavaṇasya द्वारंdvā·raṃ राजकौयपृथ्करिणीन्नrājakauyapṛthkariṇīnna यावद्yā·vad व्रजितवान्vra·ji·ta·vān तत्रtat·ra मदीयवाइनस्यmadīyavāinasya पश्ोpaśo गंसनोयेgaṃsanoye

    aparam ahaṃ prakhavaṇasya dvāraṃ rājakauyapṛthkariṇīnna yāvad vrajitavān tatra madīyavāinasya paśo gaṃsanoye

    Then I went on to the gate of the fountain, and to the king’s pool: but there was no place for the beast that was under me to pass.

  15. 15

    वत्मेनिvatmeni नna सतिsa·ti च्तषपायामदंctaṣapāyāmadaṃ खोातसोाkhoātasoā मध्येनmadh·ye·na व्रजन्vra·jan प्राकारंprākāraṃ समपश्यम्samapaśyam अनन्तरंa·nan·ta·raṃ पुनव्वारpunavvāra निन्नभुमेninnabhume दरेणdareṇa प्रविश्यpra·viś·ya परारटव्यागच्छम्parāraṭavyāgaccham।

    Unproofread OCR — may contain errors

    vatmeni na sati ctaṣapāyāmadaṃ khoātasoā madhyena vrajan prākāraṃ samapaśyam anantaraṃ punavvāra ninnabhume dareṇa praviśya parāraṭavyāgaccham|

    Then went I up in the night by the brook, and viewed the wall, and turned back, and entered by the gate of the valley, and so returned.

  16. 16

    किन्तुkin·tu मयाma·yā यद्यत्yad·yat स्थानम्sthā·nam अगम्यतagamyata यद्यचाक्रियतyadyacākriyata तद्tad अधिपतयोadhipatayo नाविदुःnāviduḥ किञ्चkiñ·ca तंtaṃ कालंkā·laṃ यावद्yā·vad खदkhada विह्ृदौीयलेकान्vihṛdauīyalekān याजकान्yā·ja·kān प्रमुखनसान्pramukhanasān अधिपतीन्adhipatīn कर्म्मकारिणशkarmakāriṇaśa तन्नtan·na ज्ञापितवान्jñā·pi·ta·vān।

    kintu mayā yadyat sthānam agamyata yadyacākriyata tad adhipatayo nāviduḥ kiñca taṃ kālaṃ yāvad khada vihṛdauīyalekān yājakān pramukhanasān adhipatīn karmmakāriṇaśa tanna jñāpitavān|

    And the rulers knew not whither I went, or what I did; neither had I as yet told it to the Jews, nor to the priests, nor to the nobles, nor to the rulers, nor to the rest that did the work.

  17. 17

    नन्तरमद्ंnantaramadṃ तेभ्योtebh·yo ऽकथ्यंkathyaṃ, वयंva·yaṃ कीटगkīṭaga दुदशापन्नाdudaśāpannā स्मोsmo तद्tad युष्माभिyuṣ·mā·bhi टेश्यतेṭeśyate यिरूशालमम्yi·rū·śā·la·mam उच्छिन्नंuc·chin·naṃ तदीयगेापुराणिtadīyageāpurāṇi चca वह्िदग्धानिvahidagdhāni, तस्माद्tas·mād आगच्छतā·gac·cha·ta, वयम्va·yam अद्यारभ्यad·yā·rabh·ya यच्चिन्दास्मदंyaccindāsmadaṃ नna भवेमbha·ve·ma कास्गादस्नाट्kāsgādasnāṭ विरूशालमस्यvirūśālamasya प्राकारःprākāraḥ पुनpu·na निंम्निमीमniṃmnimīma देde।

    nantaramadṃ tebhyo 'kathyaṃ, vayaṃ kīṭaga dudaśāpannā smo tad yuṣmābhi ṭeśyate yirūśālamam ucchinnaṃ tadīyageāpurāṇi ca vahidagdhāni, tasmād āgacchata, vayam adyārabhya yaccindāsmadaṃ na bhavema kāsgādasnāṭ virūśālamasya prākāraḥ puna niṃmnimīma de|

    Then said I unto them, Ye see the distress that we are in, how Jerusalem lieth waste, and the gates thereof are burned with fire: come, and let us build up the wall of Jerusalem, that we be no more a reproach.

  18. 18

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ मांmāṃ पतोpato खरस्यkharasya मङ्कलदायकाmaṅkaladāyakā ऽनुग्रहोnug·ra·ho मांmāṃ प्रतिpra·ti गदितानिgaditāni नर्पतेnarpate वंचनानिvaṃcanāni चैतानिcai·tā·ni तेषांte·ṣāṃ समच्तेंsamacteṃ मयाma·yā वर्णितानिvarṇitāni, तेनte·na तेte समभाघन्तsamabhāghanta भडंbhaḍaṃ वयम्va·yam उद्यायudyāya पुनpu·na निंम्माणंniṃmmāṇaṃ कुम्मदहेkummadahe। अनेनa·ne·na प्रकारेणpra·kā·re·ṇa तta रतस्योत्तमस्यratasyottamasya काय्यस्यkāyyasya निभित्तंnibhittaṃ स्वान्svān बलवताba·la·va·tā ऽकुव्वैन्तkuvvainta।

    anantaraṃ māṃ pato kharasya maṅkaladāyakā 'nugraho māṃ prati gaditāni narpate vaṃcanāni caitāni teṣāṃ samacteṃ mayā varṇitāni, tena te samabhāghanta bhaḍaṃ vayam udyāya puna niṃmmāṇaṃ kummadahe| anena prakāreṇa ta ratasyottamasya kāyyasya nibhittaṃ svān balavatā 'kuvvainta|

    Then I told them of the hand of my God which was good upon me; as also the king’s words that he had spoken unto me. And they said, Let us rise up and build. So they strengthened their hands for this good work.

  19. 19

    परन्तुpa·ran·tu दाराणीयःdārāṇīyaḥ सनव्लटोsanavlaṭo ऽम्मोनीयदासःmmonīyadāsaḥ टोवियṭoviya खास्वीयोाkhāsvīyoā गेष्मखgeṣmakha वाचमिमांvā·ca·mi·māṃ निश्म्यास्ान्niśmyāsān प्रतिpra·ti परिद्धासम्pariddhāsam ्वज्ञात्रvajñātra विधायvi·dhā·ya गदितवन्तःga·di·ta·van·taḥ, यूयyūya यदिदंya·di·daṃ कार्यkārya कुरुधkurudha तत्tat किki? यूयंyū·yaṃ किंkiṃ राजडोक्ंrājaḍokṃ करिष्यथka·riṣ·ya·tha? तदानीमक्षमtadānīmakṣama उत्तरम्ut·ta·ram अददाम्adadām,

    Unproofread OCR — may contain errors

    parantu dārāṇīyaḥ sanavlaṭo 'mmonīyadāsaḥ ṭoviya khāsvīyoā geṣmakha vācamimāṃ niśmyāsān prati pariddhāsam vajñātra vidhāya gaditavantaḥ, yūya yadidaṃ kārya kurudha tat ki? yūyaṃ kiṃ rājaḍokṃ kariṣyatha? tadānīmakṣama uttaram adadām,

    But when Sanballat the Horonite, and Tobiah the servant, the Ammonite, and Geshem the Arabian, heard it, they laughed us to scorn, and despised us, and said, What is this thing that ye do? will ye rebel against the king?

  20. 20

    स्वर्गायsvar·gā·ya इसरोisaro ऽस्माकंsmā·kaṃ काय्यkāyya सिद्धsiddha करिष्यतिka·riṣ·ya·ti। वयंva·yaṃ तस्यैवtas·yai·va दाdā सास्तस्माद्sāstasmād अस्माभिरव्यायasmābhiravyāya निम्माणंnimmāṇaṃ करिष्यतेka·riṣ·ya·te। परन्तुpa·ran·tu यिरूशालमोyi·rū·śā·la·mo यष्माकंyaṣ·mā·kaṃ केke ऽपिpi भागोbhā·go वाधिvādhi. काराkā·rā वाvā स्मारकंsmārakaṃ चिङकंciṅakaṃ नna विद्यतेvid·ya·te।

    svargāya isaro 'smākaṃ kāyya siddha kariṣyati| vayaṃ tasyaiva dā sāstasmād asmābhiravyāya nimmāṇaṃ kariṣyate| parantu yirūśālamo yaṣmākaṃ ke 'pi bhāgo vādhi. kārā vā smārakaṃ ciṅakaṃ na vidyate|

    Then answered I them, and said unto them, The God of heaven, he will prosper us; therefore we his servants will arise and build: but ye have no portion, nor right, nor memorial, in Jerusalem.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.