Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Romans 5 रोमिणः पत्रं 5

Chapter: 12345678910111213141516

Verse: 123456789101112131415161718192021 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    विश्वासेनviś·vā·se·na सपुण्यीकृताsa·puṇ·yī·kṛ·tā वयम्va·yam ईश्वरेणīś·va·re·ṇa सार्द्धंsār·ddhaṃ प्रभुणास्माकंpra·bhu·ṇās·mā·kaṃ यीशुख्रीष्टेनyī·śukh·rīṣ·ṭe·na मेलनंme·la·naṃ प्राप्ताःprāp·tāḥ।

    viśvāsena sapuṇyīkṛtā vayam īśvareṇa sārddhaṁ prabhuṇāsmākaṁ yīśukhrīṣṭena melanaṁ prāptāḥ|

    Therefore being justified by faith, we have peace with God through our Lord Jesus Christ:

  2. 2

    अपरंa·pa·raṃ वयंva·yaṃ यस्मिन्yas·min अनुग्रहाश्रयेa·nug·ra·hāś·ra·ye तिष्ठामस्तन्मध्यंtiṣ·ṭhā·mas·tan·madh·yaṃ विश्वासमार्गेणviś·vā·sa·mār·ge·ṇa तेनैवानीताte·nai·vā·nī·tā वयम्va·yam ईश्वरीयविभवप्राप्तिप्रत्याशयाīś·va·rī·ya·vi·bha·vap·rāp·tip·rat·yā·śa·yā समानन्दामःsa·mā·nan·dā·maḥ।

    aparaṁ vayaṁ yasmin anugrahāśraye tiṣṭhāmastanmadhyaṁ viśvāsamārgeṇa tenaivānītā vayam īśvarīyavibhavaprāptipratyāśayā samānandāmaḥ|

    By whom also we have access by faith into this grace wherein we stand, and rejoice in hope of the glory of God.

  3. 3

    तत्tat केवलंke·va·laṃ नहिna·hi किन्तुkin·tu क्लेशभोगेऽप्यानन्दामोkle·śa·bho·gep·yā·nan·dā·mo यतःya·taḥ क्लेशााद्kle·śā·ād धैर्य्यंdhair·yaṃ जायतjā·ya·ta इतिi·ti वयंva·yaṃ जानीमःjā·nī·maḥ,

    tat kevalaṁ nahi kintu kleśabhoge'pyānandāmo yataḥ kleśāाd dhairyyaṁ jāyata iti vayaṁ jānīmaḥ,

    And not only so, but we glory in tribulations also: knowing that tribulation worketh patience;

  4. 4

    धैर्य्याच्चdhair·yāc·ca परीक्षितत्वंpa·rīk·ṣi·tat·vaṃ जायतेjā·ya·te, परीक्षितत्वात्pa·rīk·ṣi·tat·vāt प्रत्याशाprat·yā·śā जायतेjā·ya·te,

    dhairyyācca parīkṣitatvaṁ jāyate, parīkṣitatvāt pratyāśā jāyate,

    And patience, experience; and experience, hope:

  5. 5

    प्रत्याशातोprat·yā·śā·to व्रीडितत्वंvrī·ḍi·tat·vaṃ नna जायतेjā·ya·te, यस्माद्yas·mād अस्मभ्यंas·mabh·yaṃ दत्तेनdat·te·na पवित्रेणात्मनास्माकम्pa·vit·re·ṇāt·ma·nās·mā·kam अन्तःकरणानीश्वरस्यan·taḥ·ka·ra·ṇā·nīś·va·ras·ya प्रेमवारिणाpre·ma·vā·ri·ṇā सिक्तानिsik·tā·ni।

    pratyāśāto vrīḍitatvaṁ na jāyate, yasmād asmabhyaṁ dattena pavitreṇātmanāsmākam antaḥkaraṇānīśvarasya premavāriṇā siktāni|

    And hope maketh not ashamed; because the love of God is shed abroad in our hearts by the Holy Ghost which is given unto us.

  6. 6

    अस्मासुas·mā·su निरुपायेषुni·ru·pā·ye·ṣu सत्सुsat·su ख्रीष्टkhrīṣ·ṭa उपयुक्तेu·pa·yuk·te समयेsa·ma·ye पापिनांpā·pi·nāṃ निमित्तंni·mit·taṃ स्वीयान्svī·yān प्रणान्pra·ṇān अत्यजत्at·ya·jat।

    asmāsu nirupāyeṣu satsu khrīṣṭa upayukte samaye pāpināṁ nimittaṁ svīyān praṇān atyajat|

    For when we were yet without strength, in due time Christ died for the ungodly.

  7. 7

    हितकारिणोhi·ta·kā·ri·ṇo जनस्यja·nas·ya कृतेkṛ·te कोपिko·pi प्रणान्pra·ṇān त्यक्तुंtyak·tuṃ साहसंsā·ha·saṃ कर्त्तुंkar·tuṃ शक्नोतिśak·no·ti, किन्तुkin·tu धार्म्मिकस्यdhār·mi·kas·ya कृतेkṛ·te प्रायेणprā·ye·ṇa कोपिko·pi प्राणान्prā·ṇān नna त्यजतिtya·ja·ti।

    hitakāriṇo janasya kṛte kopi praṇān tyaktuṁ sāhasaṁ karttuṁ śaknoti, kintu dhārmmikasya kṛte prāyeṇa kopi prāṇān na tyajati|

    For scarcely for a righteous man will one die: yet peradventure for a good man some would even dare to die.

  8. 8

    किन्त्वस्मासुkin·tvas·mā·su पापिषुpā·pi·ṣu सत्स्वपिsat·sva·pi निमित्तमस्माकंni·mit·ta·mas·mā·kaṃ ख्रीष्टःkhrīṣ·ṭaḥ स्वप्राणान्svap·rā·ṇān त्यक्तवान्tyak·ta·vān, ततta·ta ईश्वरोस्मान्īś·va·ros·mān प्रतिpra·ti निजंni·jaṃ परमप्रेमाणंpa·ra·map·re·mā·ṇaṃ दर्शितवान्dar·śi·ta·vān।

    kintvasmāsu pāpiṣu satsvapi nimittamasmākaṁ khrīṣṭaḥ svaprāṇān tyaktavān, tata īśvarosmān prati nijaṁ paramapremāṇaṁ darśitavān|

    But God commendeth his love toward us, in that, while we were yet sinners, Christ died for us.

  9. 9

    अतएवa·ta·e·va तस्यtas·ya रक्तपातेनrak·ta·pā·te·na सपुण्यीकृताsa·puṇ·yī·kṛ·tā वयंva·yaṃ नितान्तंni·tān·taṃ तेनte·na कोपाद्ko·pād उद्धारिष्यामहेud·dhā·riṣ·yā·ma·he।

    ataeva tasya raktapātena sapuṇyīkṛtā vayaṁ nitāntaṁ tena kopād uddhāriṣyāmahe|

    Much more then, being now justified by his blood, we shall be saved from wrath through him.

  10. 10

    फलतोpha·la·to वयंva·yaṃ यदाya·dā रिपवri·pa·va आस्मās·ma तदेश्वरस्यta·deś·va·ras·ya पुत्रस्यput·ras·ya मरणेनma·ra·ṇe·na तेनte·na सार्द्धंsār·ddhaṃ यद्यस्माकंyad·yas·mā·kaṃ मेलनंme·la·naṃ जातंjā·taṃ तर्हिtar·hi मेलनप्राप्ताःme·la·nap·rāp·tāḥ सन्तोऽवश्यंsan·to·vaś·yaṃ तस्यtas·ya जीवनेनjī·va·ne·na रक्षांrak·ṣāṃ लप्स्यामहेlap·syā·ma·he।

    phalato vayaṁ yadā ripava āsma tadeśvarasya putrasya maraṇena tena sārddhaṁ yadyasmākaṁ melanaṁ jātaṁ tarhi melanaprāptāḥ santo'vaśyaṁ tasya jīvanena rakṣāṁ lapsyāmahe|

    For if, when we were enemies, we were reconciled to God by the death of his Son, much more, being reconciled, we shall be saved by his life.

  11. 11

    तत्tat केवलंke·va·laṃ नहिna·hi किन्तुkin·tu येनye·na मेलनम्me·la·nam अलभामहिa·la·bhā·ma·hi तेनास्माकंte·nās·mā·kaṃ प्रभुणाpra·bhu·ṇā यीशुख्रीष्टेनyī·śukh·rīṣ·ṭe·na साम्प्रतम्sām·pra·tam ईश्वरेīś·va·re समानन्दामश्चsa·mā·nan·dā·maś·ca।

    tat kevalaṁ nahi kintu yena melanam alabhāmahi tenāsmākaṁ prabhuṇā yīśukhrīṣṭena sāmpratam īśvare samānandāmaśca|

    And not only so, but we also joy in God through our Lord Jesus Christ, by whom we have now received the atonement.

  12. 12

    तथाta·thā सतिsa·ti, एकेनe·ke·na मानुषेणmā·nu·ṣe·ṇa पापंpā·paṃ पापेनpā·pe·na चca मरणंma·ra·ṇaṃ जगतींja·ga·tīṃ प्राविशत्prā·vi·śat अपरंa·pa·raṃ सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ पापित्वात्pā·pit·vāt सर्व्वेsar·ve मानुषाmā·nu·ṣā मृतेmṛ·te र्निघ्नाrnigh·nā अभवत्a·bha·vat।

    tathā sati, ekena mānuṣeṇa pāpaṁ pāpena ca maraṇaṁ jagatīṁ prāviśat aparaṁ sarvveṣāṁ pāpitvāt sarvve mānuṣā mṛte rnighnā abhavat|

    Wherefore, as by one man sin entered into the world, and death by sin; and so death passed upon all men, for that all have sinned:

  13. 13

    यतोya·to व्यवस्थादानसमयंvya·vas·thā·dā·na·sa·ma·yaṃ यावत्yā·vat जगतिja·ga·ti पापम्pā·pam आसीत्ā·sīt किन्तुkin·tu यत्रyat·ra व्यवस्थाvya·vas·thā नna विद्यतेvid·ya·te तत्रtat·ra पापस्यापिpā·pas·yā·pi गणनाga·ṇa·nā नna विद्यतेvid·ya·te।

    yato vyavasthādānasamayaṁ yāvat jagati pāpam āsīt kintu yatra vyavasthā na vidyate tatra pāpasyāpi gaṇanā na vidyate|

    (For until the law sin was in the world: but sin is not imputed when there is no law.

  14. 14

    तथाप्यादमाta·thāp·yā·da·mā यादृशंyā·dṛ·śaṃ पापंpā·paṃ कृतंkṛ·taṃ तादृशंtā·dṛ·śaṃ पापंpā·paṃ यैyai र्नाकारिrnā·kā·ri आदमम्ā·da·mam आरभ्यā·rabh·ya मूसांmū·sāṃ यावत्yā·vat तेषामप्युपरिte·ṣā·map·yu·pa·ri मृत्यूmṛt·yū राजत्वम्rā·jat·vam अकरोत्a·ka·rot सsa आदम्ā·dam भाव्यादमोbhāv·yā·da·mo निदर्शनमेवास्तेni·dar·śa·na·me·vās·te।

    tathāpyādamā yādṛśaṁ pāpaṁ kṛtaṁ tādṛśaṁ pāpaṁ yai rnākāri ādamam ārabhya mūsāṁ yāvat teṣāmapyupari mṛtyū rājatvam akarot sa ādam bhāvyādamo nidarśanamevāste|

    Nevertheless death reigned from Adam to Moses, even over them that had not sinned after the similitude of Adam’s transgression, who is the figure of him that was to come.

  15. 15

    किन्तुkin·tu पापकर्म्मणोpā·pa·kar·ma·ṇo यादृशोyā·dṛ·śo भावस्तादृग्bhā·vas·tā·dṛg दानकर्म्मणोdā·na·kar·ma·ṇo भावोbhā·vo नna भवतिbha·va·ti यतya·ta एकस्यe·kas·ya जनस्यापराधेनja·nas·yā·pa·rā·dhe·na यदिya·di बहूनांba·hū·nāṃ मरणम्ma·ra·ṇam अघटतa·gha·ṭa·ta तथापीश्वरानुग्रहस्तदनुग्रहमूलकंta·thā·pīś·va·rā·nug·ra·has·ta·da·nug·ra·ha·mū·la·kaṃ दानञ्चैकेनdā·nañ·cai·ke·na जनेनार्थाद्ja·ne·nār·thād यीशुनाyī·śu·nā ख्रीष्टेनkhrīṣ·ṭe·na बहुषुba·hu·ṣu बाहुल्यातिबाहुल्येनbā·hul·yā·ti·bā·hul·ye·na फलतिpha·la·ti।

    kintu pāpakarmmaṇo yādṛśo bhāvastādṛg dānakarmmaṇo bhāvo na bhavati yata ekasya janasyāparādhena yadi bahūnāṁ maraṇam aghaṭata tathāpīśvarānugrahastadanugrahamūlakaṁ dānañcaikena janenārthād yīśunā khrīṣṭena bahuṣu bāhulyātibāhulyena phalati|

    But not as the offence, so also is the free gift. For if through the offence of one many be dead, much more the grace of God, and the gift by grace, which is by one man, Jesus Christ, hath abounded unto many.

  16. 16

    अपरम्a·pa·ram एकस्यe·kas·ya जनस्यja·nas·ya पापकर्म्मpā·pa·kar·ma यादृक्yā·dṛk फलयुक्तंpha·la·yuk·taṃ दानकर्म्मdā·na·kar·ma तादृक्tā·dṛk नna भवतिbha·va·ti यतोya·to विचारकर्म्मैकंvi·cā·ra·kar·mai·kaṃ पापम्pā·pam आरभ्यā·rabh·ya दण्डजनकंdaṇ·ḍa·ja·na·kaṃ बभूवba·bhū·va, किन्तुkin·tu दानकर्म्मdā·na·kar·ma बहुपापान्यारभ्यba·hu·pā·pān·yā·rabh·ya पुण्यजनकंpuṇ·ya·ja·na·kaṃ बभूवba·bhū·va।

    aparam ekasya janasya pāpakarmma yādṛk phalayuktaṁ dānakarmma tādṛk na bhavati yato vicārakarmmaikaṁ pāpam ārabhya daṇḍajanakaṁ babhūva, kintu dānakarmma bahupāpānyārabhya puṇyajanakaṁ babhūva|

    And not as it was by one that sinned, so is the gift: for the judgment was by one to condemnation, but the free gift is of many offences unto justification.

  17. 17

    यतya·ta एकस्यe·kas·ya जनस्यja·nas·ya पापकर्म्मतस्तेनैकेनpā·pa·kar·ma·tas·te·nai·ke·na यदिya·di मरणस्यma·ra·ṇas·ya राजत्वंrā·jat·vaṃ जातंjā·taṃ तर्हिtar·hi येye जनाja·nā अनुग्रहस्यa·nug·ra·has·ya बाहुल्यंbā·hul·yaṃ पुण्यदानञ्चpuṇ·ya·dā·nañ·ca प्राप्नुवन्तिprāp·nu·van·ti तta एकेनe·ke·na जनेनja·ne·na, अर्थात्ar·thāt यीशुख्रीष्टेनyī·śukh·rīṣ·ṭe·na, जीवनेjī·va·ne राजत्वम्rā·jat·vam अवश्यंa·vaś·yaṃ करिष्यन्तिka·riṣ·yan·ti।

    yata ekasya janasya pāpakarmmatastenaikena yadi maraṇasya rājatvaṁ jātaṁ tarhi ye janā anugrahasya bāhulyaṁ puṇyadānañca prāpnuvanti ta ekena janena, arthāt yīśukhrīṣṭena, jīvane rājatvam avaśyaṁ kariṣyanti|

    For if by one man’s offence death reigned by one; much more they which receive abundance of grace and of the gift of righteousness shall reign in life by one, Jesus Christ.)

  18. 18

    एकोऽपराधोe·ko·pa·rā·dho यद्वत्yad·vat सर्व्वमानवानांsar·va·mā·na·vā·nāṃ दण्डगामीdaṇ·ḍa·gā·mī मार्गोmār·go ऽभवत्bha·vat तद्वद्tad·vad एकंe·kaṃ पुण्यदानंpuṇ·ya·dā·naṃ सर्व्वमानवानांsar·va·mā·na·vā·nāṃ जीवनयुक्तपुण्यगामीjī·va·na·yuk·ta·puṇ·ya·gā·mī मार्गmār·ga एवe·va।

    eko'parādho yadvat sarvvamānavānāṁ daṇḍagāmī mārgo 'bhavat tadvad ekaṁ puṇyadānaṁ sarvvamānavānāṁ jīvanayuktapuṇyagāmī mārga eva|

    Therefore as by the offence of one judgment came upon all men to condemnation; even so by the righteousness of one the free gift came upon all men unto justification of life.

  19. 19

    अपरम्a·pa·ram एकस्यe·kas·ya जनस्याज्ञालङ्घनाद्ja·nas·yāj·ñā·laṅ·gha·nād यथाya·thā बहवोba·ha·vo ऽपराधिनोpa·rā·dhi·no जातास्तद्वद्jā·tās·tad·vad एकस्याज्ञाचरणाद्e·kas·yāj·ñā·ca·ra·ṇād बहवःba·ha·vaḥ सपुण्यीकृताsa·puṇ·yī·kṛ·tā भवन्तिbha·van·ti।

    aparam ekasya janasyājñālaṅghanād yathā bahavo 'parādhino jātāstadvad ekasyājñācaraṇād bahavaḥ sapuṇyīkṛtā bhavanti|

    For as by one man’s disobedience many were made sinners, so by the obedience of one shall many be made righteous.

  20. 20

    अधिकन्तुa·dhi·kan·tu व्यवस्थागमनाद्vya·vas·thā·ga·ma·nād अपराधस्यa·pa·rā·dhas·ya बाहुल्यंbā·hul·yaṃ जातंjā·taṃ किन्तुkin·tu यत्रyat·ra पापस्यpā·pas·ya बाहुल्यंbā·hul·yaṃ तत्रैवtat·rai·va तस्माद्tas·mād अनुग्रहस्यa·nug·ra·has·ya बाहुल्यम्bā·hul·yam अभवत्a·bha·vat।

    adhikantu vyavasthāgamanād aparādhasya bāhulyaṁ jātaṁ kintu yatra pāpasya bāhulyaṁ tatraiva tasmād anugrahasya bāhulyam abhavat|

    Moreover the law entered, that the offence might abound. But where sin abounded, grace did much more abound:

  21. 21

    तेनte·na मृत्युनाmṛt·yu·nā यद्वत्yad·vat पापस्यpā·pas·ya राजत्वम्rā·jat·vam अभवत्a·bha·vat तद्वद्tad·vad अस्माकंas·mā·kaṃ प्रभुयीशुख्रीष्टद्वारानन्तजीवनदायिपुण्येनानुग्रहस्यpra·bhu·yī·śukh·rīṣ·ṭad·vā·rā·nan·ta·jī·va·na·dā·yi·puṇ·ye·nā·nug·ra·has·ya राजत्वंrā·jat·vaṃ भवतिbha·va·ti।

    tena mṛtyunā yadvat pāpasya rājatvam abhavat tadvad asmākaṁ prabhuyīśukhrīṣṭadvārānantajīvanadāyipuṇyenānugrahasya rājatvaṁ bhavati|

    That as sin hath reigned unto death, even so might grace reign through righteousness unto eternal life by Jesus Christ our Lord.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.