Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

1 Corinthians 7 १ करिन्थिनः पत्रं 7

Chapter: 12345678910111213141516

Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca युष्माभिyuṣ·mā·bhi र्मांrmāṃ प्रतिpra·ti यत्yat पत्रमलेखिpat·ra·ma·le·khi तस्योत्तरमेतत्tas·yot·ta·ra·me·tat, योषितोऽस्पर्शनंyo·ṣi·tos·par·śa·naṃ मनुजस्यma·nu·jas·ya वरंva·raṃ;

    aparañca yuṣmābhi rmāṁ prati yat patramalekhi tasyottarametat, yoṣito'sparśanaṁ manujasya varaṁ;

    Now concerning the things whereof ye wrote unto me: It is good for a man not to touch a woman.

  2. 2

    किन्तुkin·tu व्यभिचारभयाद्vya·bhi·cā·ra·bha·yād एकैकस्यe·kai·kas·ya पुंसःpuṃ·saḥ स्वकीयभार्य्याsva·kī·ya·bhār·yā भवतुbha·va·tu तद्वद्tad·vad एकैकस्याe·kai·kas·yā योषितोyo·ṣi·to ऽपिpi स्वकीयभर्त्ताsva·kī·ya·bhar·tā भवतुbha·va·tu।

    kintu vyabhicārabhayād ekaikasya puṁsaḥ svakīyabhāryyā bhavatu tadvad ekaikasyā yoṣito 'pi svakīyabharttā bhavatu|

    Nevertheless, to avoid fornication, let every man have his own wife, and let every woman have her own husband.

  3. 3

    भार्य्यायैbhār·yā·yai भर्त्राbhar·trā यद्यद्yad·yad वितरणीयंvi·ta·ra·ṇī·yaṃ तद्tad वितीर्य्यतांvi·tīr·ya·tāṃ तद्वद्tad·vad भर्त्रेऽपिbhar·tre·pi भार्य्ययाbhār·ya·yā वितरणीयंvi·ta·ra·ṇī·yaṃ वितीर्य्यतांvi·tīr·ya·tāṃ।

    bhāryyāyai bhartrā yadyad vitaraṇīyaṁ tad vitīryyatāṁ tadvad bhartre'pi bhāryyayā vitaraṇīyaṁ vitīryyatāṁ|

    Let the husband render unto the wife due benevolence: and likewise also the wife unto the husband.

  4. 4

    भार्य्यायाःbhār·yā·yāḥ स्वदेहेsva·de·he स्वत्वंsvat·vaṃ नास्तिnās·ti भर्त्तुरेवbhar·tu·re·va, तद्वद्tad·vad भर्त्तुरपिbhar·tu·ra·pi स्वदेहेsva·de·he स्वत्वंsvat·vaṃ नास्तिnās·ti भार्य्यायाbhār·yā·yā एवe·va।

    bhāryyāyāḥ svadehe svatvaṁ nāsti bharttureva, tadvad bhartturapi svadehe svatvaṁ nāsti bhāryyāyā eva|

    The wife hath not power of her own body, but the husband: and likewise also the husband hath not power of his own body, but the wife.

  5. 5

    उपोषणप्रार्थनयोःu·po·ṣa·ṇap·rār·tha·na·yoḥ सेवनार्थम्se·va·nār·tham एकमन्त्रणानांe·ka·man·tra·ṇā·nāṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ कियत्कालंki·yat·kā·laṃ यावद्yā·vad याyā पृथक्स्थितिpṛ·thak·sthi·ti र्भवतिrbha·va·ti तदन्योta·dan·yo विच्छेदोvic·che·do युष्मन्मध्येyuṣ·man·madh·ye नna भवतुbha·va·tu, ततःta·taḥ परम्pa·ram इन्द्रियाणाम्in·dri·yā·ṇām अधैर्य्यात्a·dhair·yāt शयतान्śa·ya·tān यद्yad युष्मान्yuṣ·mān परीक्षांpa·rīk·ṣāṃ नna नयेत्na·yet तदर्थंta·dar·thaṃ पुनरेकत्रpu·na·re·kat·ra मिलतmi·la·ta।

    upoṣaṇaprārthanayoḥ sevanārtham ekamantraṇānāṁ yuṣmākaṁ kiyatkālaṁ yāvad yā pṛthaksthiti rbhavati tadanyo vicchedo yuṣmanmadhye na bhavatu, tataḥ param indriyāṇām adhairyyāt śayatān yad yuṣmān parīkṣāṁ na nayet tadarthaṁ punarekatra milata|

    Defraud ye not one the other, except it be with consent for a time, that ye may give yourselves to fasting and prayer; and come together again, that Satan tempt you not for your incontinency.

  6. 6

    एतद्e·tad आदेशतोā·de·śa·to नहिna·hi किन्त्वनुज्ञातkin·tva·nuj·ñā·ta एवe·va मयाma·yā कथ्यतेkath·ya·te,

    etad ādeśato nahi kintvanujñāta eva mayā kathyate,

    But I speak this by permission, and not of commandment.

  7. 7

    यतोya·to ममावस्थेवma·mā·vas·the·va सर्व्वमानवानामवस्थाsar·va·mā·na·vā·nā·ma·vas·thā भवत्वितिbha·vat·vi·ti ममma·ma वाञ्छाvāñ·chā किन्त्वीश्वराद्kin·tvīś·va·rād एकेनैकोe·ke·nai·ko वरोऽन्येनva·ron·ye·na चान्योcān·yo वरva·ra इत्थमेकैकेनit·tha·me·kai·ke·na स्वकीयवरोsva·kī·ya·va·ro लब्धःlab·dhaḥ।

    yato mamāvastheva sarvvamānavānāmavasthā bhavatviti mama vāñchā kintvīśvarād ekenaiko varo'nyena cānyo vara itthamekaikena svakīyavaro labdhaḥ|

    For I would that all men were even as I myself. But every man hath his proper gift of God, one after this manner, and another after that.

  8. 8

    अपरम्a·pa·ram अकृतविवाहान्a·kṛ·ta·vi·vā·hān विधवाश्चvi·dha·vāś·ca प्रतिpra·ti ममैतन्निवेदनंma·mai·tan·ni·ve·da·naṃ ममेवma·me·va तेषामवस्थितिte·ṣā·ma·vas·thi·ti र्भद्राrbhad·rā;

    aparam akṛtavivāhān vidhavāśca prati mamaitannivedanaṁ mameva teṣāmavasthiti rbhadrā;

    I say therefore to the unmarried and widows, It is good for them if they abide even as I.

  9. 9

    किञ्चkiñ·ca यदिya·di तैरिन्द्रियाणिtai·rin·dri·yā·ṇi नियन्तुंni·yan·tuṃ नna शक्यन्तेśak·yan·te तर्हिtar·hi विवाहःvi·vā·haḥ क्रियतांkri·ya·tāṃ यतःya·taḥ कामदहनाद्kā·ma·da·ha·nād व्यूढत्वंvyū·ḍhat·vaṃ भद्रंbhad·raṃ।

    kiñca yadi tairindriyāṇi niyantuṁ na śakyante tarhi vivāhaḥ kriyatāṁ yataḥ kāmadahanād vyūḍhatvaṁ bhadraṁ|

    But if they cannot contain, let them marry: for it is better to marry than to burn.

  10. 10

    येye चca कृतविवाहास्तेkṛ·ta·vi·vā·hās·te मयाma·yā नहिna·hi प्रभुनैवैतद्pra·bhu·nai·vai·tad आज्ञाप्यन्तेāj·ñāp·yan·te।

    ye ca kṛtavivāhāste mayā nahi prabhunaivaitad ājñāpyante|

    And unto the married I command, yet not I, but the Lord, Let not the wife depart from her husband:

  11. 11

    भार्य्याbhār·yā भर्त्तृतःbhar·tṛ·taḥ पृथक्pṛ·thak नna भवतुbha·va·tu। यदिya·di वाvā पृथग्भूताpṛ·thag·bhū·tā स्यात्syāt तर्हिtar·hi निर्विवाहाnir·vi·vā·hā तिष्ठतुtiṣ·ṭha·tu स्वीयपतिनाsvī·ya·pa·ti·nā वाvā सन्दधातुsan·da·dhā·tu भर्त्तापिbhar·tā·pi भार्य्यांbhār·yāṃ नna त्यजतुtya·ja·tu।

    bhāryyā bharttṛtaḥ pṛthak na bhavatu| yadi vā pṛthagbhūtā syāt tarhi nirvivāhā tiṣṭhatu svīyapatinā vā sandadhātu bharttāpi bhāryyāṁ na tyajatu|

    But and if she depart, let her remain unmarried, or be reconciled to her husband: and let not the husband put away his wife.

  12. 12

    इतरान्i·ta·rān जनान्ja·nān प्रतिpra·ti प्रभुpra·bhu र्नrna ब्रवीतिbra·vī·ti किन्त्वहंkin·tva·haṃ ब्रवीमिbra·vī·mi; कस्यचिद्kas·ya·cid भ्रातुर्योषिद्bhrā·tur·yo·ṣid अविश्वासिनीa·viś·vā·si·nī सत्यपिsat·ya·pi यदिya·di तेनte·na सहवासेsa·ha·vā·se तुष्यतिtuṣ·ya·ti तर्हिtar·hi साsā तेनte·na नna त्यज्यतांtyaj·ya·tāṃ।

    itarān janān prati prabhu rna bravīti kintvahaṁ bravīmi; kasyacid bhrāturyoṣid aviśvāsinī satyapi yadi tena sahavāse tuṣyati tarhi sā tena na tyajyatāṁ|

    But to the rest speak I, not the Lord: If any brother hath a wife that believeth not, and she be pleased to dwell with him, let him not put her away.

  13. 13

    तद्वत्tad·vat कस्याश्चिद्kas·yāś·cid योषितःyo·ṣi·taḥ पतिरविश्वासीpa·ti·ra·viś·vā·sī सन्नपिsan·na·pi यदिya·di तयाta·yā सहवासेsa·ha·vā·se तुष्यतिtuṣ·ya·ti तर्हिtar·hi सsa तयाta·yā नna त्यज्यतांtyaj·ya·tāṃ।

    tadvat kasyāścid yoṣitaḥ patiraviśvāsī sannapi yadi tayā sahavāse tuṣyati tarhi sa tayā na tyajyatāṁ|

    And the woman which hath an husband that believeth not, and if he be pleased to dwell with her, let her not leave him.

  14. 14

    यतोऽविश्वासीya·to·viś·vā·sī भर्त्ताbhar·tā भार्य्ययाbhār·ya·yā पवित्रीभूतःpa·vit·rī·bhū·taḥ, तद्वदविश्वासिनीtad·va·da·viś·vā·si·nī भार्य्याbhār·yā भर्त्राbhar·trā पवित्रीभूताpa·vit·rī·bhū·tā; नोचेद्no·ced युष्माकमपत्यान्यशुचीन्यभविष्यन्yuṣ·mā·ka·ma·pat·yān·ya·śu·cīn·ya·bha·viṣ·yan किन्त्वधुनाkin·tva·dhu·nā तानिtā·ni पवित्राणिpa·vit·rā·ṇi सन्तिsan·ti।

    yato'viśvāsī bharttā bhāryyayā pavitrībhūtaḥ, tadvadaviśvāsinī bhāryyā bhartrā pavitrībhūtā; noced yuṣmākamapatyānyaśucīnyabhaviṣyan kintvadhunā tāni pavitrāṇi santi|

    For the unbelieving husband is sanctified by the wife, and the unbelieving wife is sanctified by the husband: else were your children unclean; but now are they holy.

  15. 15

    अविश्वासीa·viś·vā·sī जनोja·no यदिya·di वाvā पृथग्pṛ·thag भवतिbha·va·ti तर्हिtar·hi पृथग्pṛ·thag भवतुbha·va·tu; एतेनe·te·na भ्राताbhrā·tā भगिनीbha·gi·nī वाvā नna निबध्यतेni·badh·ya·te तथापिta·thā·pi वयमीश्वरेणva·ya·mīś·va·re·ṇa शान्तयेśān·ta·ye समाहूताःsa·mā·hū·tāḥ।

    aviśvāsī jano yadi vā pṛthag bhavati tarhi pṛthag bhavatu; etena bhrātā bhaginī vā na nibadhyate tathāpi vayamīśvareṇa śāntaye samāhūtāḥ|

    But if the unbelieving depart, let him depart. A brother or a sister is not under bondage in such cases: but God hath called us to peace.

  16. 16

    हेhe नारिnā·ri तवta·va भर्त्तुःbhar·tuḥ परित्राणंpa·rit·rā·ṇaṃ त्वत्तोtvat·to भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti नna वेतिve·ti त्वयाtva·yā किंkiṃ ज्ञायतेjñā·ya·te? हेhe नरna·ra तवta·va जायायाःjā·yā·yāḥ परित्राणंpa·rit·rā·ṇaṃ त्वत्तेाtvat·te·ā भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti नna वेतिve·ti त्वयाtva·yā किंkiṃ ज्ञायतेjñā·ya·te?

    he nāri tava bharttuḥ paritrāṇaṁ tvatto bhaviṣyati na veti tvayā kiṁ jñāyate? he nara tava jāyāyāḥ paritrāṇaṁ tvatteा bhaviṣyati na veti tvayā kiṁ jñāyate?

    For what knowest thou, O wife, whether thou shalt save thy husband? or how knowest thou, O man, whether thou shalt save thy wife?

  17. 17

    एकैकोe·kai·ko जनःja·naḥ परमेश्वराल्लब्धंpa·ra·meś·va·rāl·lab·dhaṃ यद्yad भजतेbha·ja·te यस्याञ्चावस्थायाम्yas·yāñ·cā·vas·thā·yām ईश्वरेणाह्वायिīś·va·re·ṇāh·vā·yi तदनुसारेणैवाचरतुta·da·nu·sā·re·ṇai·vā·ca·ra·tu तदहंta·da·haṃ सर्व्वसमाजस्थान्sar·va·sa·mā·jas·thān आदिशामिā·di·śā·mi।

    ekaiko janaḥ parameśvarāllabdhaṁ yad bhajate yasyāñcāvasthāyām īśvareṇāhvāyi tadanusāreṇaivācaratu tadahaṁ sarvvasamājasthān ādiśāmi|

    But as God hath distributed to every man, as the Lord hath called every one, so let him walk. And so ordain I in all churches.

  18. 18

    छिन्नत्वग्chin·nat·vag भृत्वाbhṛt·vā यya आहूतःā·hū·taḥ सsa प्रकृष्टत्वक्pra·kṛṣ·ṭat·vak नna भवतुbha·va·tu, तद्वद्tad·vad अछिन्नत्वग्a·chin·nat·vag भूत्वाbhūt·vā यya आहूतःā·hū·taḥ सsa छिन्नत्वक्chin·nat·vak नna भवतुbha·va·tu।

    chinnatvag bhṛtvā ya āhūtaḥ sa prakṛṣṭatvak na bhavatu, tadvad achinnatvag bhūtvā ya āhūtaḥ sa chinnatvak na bhavatu|

    Is any man called being circumcised? let him not become uncircumcised. Is any called in uncircumcision? let him not be circumcised.

  19. 19

    त्वक्छेदःtvak·che·daḥ सारोsā·ro नहिna·hi तद्वदत्वक्छेदोऽपिtad·va·dat·vak·che·do·pi सारोsā·ro नहिna·hi किन्त्वीश्वरस्याज्ञानांkin·tvīś·va·ras·yāj·ñā·nāṃ पालनमेवpā·la·na·me·va।

    tvakchedaḥ sāro nahi tadvadatvakchedo'pi sāro nahi kintvīśvarasyājñānāṁ pālanameva|

    Circumcision is nothing, and uncircumcision is nothing, but the keeping of the commandments of God.

  20. 20

    योyo जनोja·no यस्यामवस्थायामाह्वायिyas·yā·ma·vas·thā·yā·māh·vā·yi सsa तस्यामेवावतिष्ठतांtas·yā·me·vā·va·tiṣ·ṭha·tāṃ।

    yo jano yasyāmavasthāyāmāhvāyi sa tasyāmevāvatiṣṭhatāṁ|

    Let every man abide in the same calling wherein he was called.

  21. 21

    दासःdā·saḥ सन्san त्वंtvaṃ किमाहूतोऽसिki·mā·hū·to·si? तन्माtan·mā चिन्तयcin·ta·ya, तथाचta·thā·ca यदिya·di स्वतन्त्रोsva·tan·tro भवितुंbha·vi·tuṃ शक्नुयास्तर्हिśak·nu·yās·tar·hi तदेवta·de·va वृणुvṛ·ṇu।

    dāsaḥ san tvaṁ kimāhūto'si? tanmā cintaya, tathāca yadi svatantro bhavituṁ śaknuyāstarhi tadeva vṛṇu|

    Art thou called being a servant? care not for it: but if thou mayest be made free, use it rather.

  22. 22

    यतःya·taḥ प्रभुनाहूतोpra·bhu·nā·hū·to योyo दासःdā·saḥ सsa प्रभोpra·bho र्मोचितजनःrmo·ci·ta·ja·naḥ। तद्वद्tad·vad तेनाहूतःte·nā·hū·taḥ स्वतन्त्रोsva·tan·tro जनोऽपिja·no·pi ख्रीष्टस्यkhrīṣ·ṭas·ya दासdā·sa एवe·va।

    yataḥ prabhunāhūto yo dāsaḥ sa prabho rmocitajanaḥ| tadvad tenāhūtaḥ svatantro jano'pi khrīṣṭasya dāsa eva|

    For he that is called in the Lord, being a servant, is the Lord’s freeman: likewise also he that is called, being free, is Christ’s servant.

  23. 23

    यूयंyū·yaṃ मूल्येनmūl·ye·na क्रीताkrī·tā अतोa·to हेतोhe·to र्मानवानांrmā·na·vā·nāṃ दासाdā·sā माmā भवतbha·va·ta।

    yūyaṁ mūlyena krītā ato heto rmānavānāṁ dāsā mā bhavata|

    Ye are bought with a price; be not ye the servants of men.

  24. 24

    हेhe भ्रातरोbhrā·ta·ro यस्यामवस्थायांyas·yā·ma·vas·thā·yāṃ यस्याह्वानमभवत्yas·yāh·vā·na·ma·bha·vat तयाta·yā सsa ईश्वरस्यīś·va·ras·ya साक्षात्sāk·ṣāt तिष्ठतुtiṣ·ṭha·tu।

    he bhrātaro yasyāmavasthāyāṁ yasyāhvānamabhavat tayā sa īśvarasya sākṣāt tiṣṭhatu|

    Brethren, let every man, wherein he is called, therein abide with God.

  25. 25

    अपरम्a·pa·ram अकृतविवाहान्a·kṛ·ta·vi·vā·hān जनान्ja·nān प्रतिpra·ti प्रभोःpra·bhoḥ कोऽप्यादेशोkop·yā·de·śo मयाma·yā नna लब्धःlab·dhaḥ किन्तुkin·tu प्रभोरनुकम्पयाpra·bho·ra·nu·kam·pa·yā विश्वास्योviś·vās·yo भूतोऽहंbhū·to·haṃ यद्yad भद्रंbhad·raṃ मन्येman·ye तद्tad वदामिva·dā·mi।

    aparam akṛtavivāhān janān prati prabhoḥ ko'pyādeśo mayā na labdhaḥ kintu prabhoranukampayā viśvāsyo bhūto'haṁ yad bhadraṁ manye tad vadāmi|

    Now concerning virgins I have no commandment of the Lord: yet I give my judgment, as one that hath obtained mercy of the Lord to be faithful.

  26. 26

    वर्त्तमानात्var·ta·mā·nāt क्लेशसमयात्kle·śa·sa·ma·yāt मनुष्यस्यानूढत्वंma·nuṣ·yas·yā·nū·ḍhat·vaṃ भद्रमितिbhad·ra·mi·ti मयाma·yā बुध्यतेbudh·ya·te।

    varttamānāt kleśasamayāt manuṣyasyānūḍhatvaṁ bhadramiti mayā budhyate|

    I suppose therefore that this is good for the present distress, I say, that it is good for a man so to be.

  27. 27

    त्वंtvaṃ किंkiṃ योषितिyo·ṣi·ti निबद्धोऽसिni·bad·dho·si तर्हिtar·hi मोचनंmo·ca·naṃ प्राप्तुंprāp·tuṃ माmā यतस्वya·tas·va। किंkiṃ वाvā योषितोyo·ṣi·to मुक्तोऽसिmuk·to·si? तर्हिtar·hi जायांjā·yāṃ माmā गवेषयga·ve·ṣa·ya।

    tvaṁ kiṁ yoṣiti nibaddho'si tarhi mocanaṁ prāptuṁ mā yatasva| kiṁ vā yoṣito mukto'si? tarhi jāyāṁ mā gaveṣaya|

    Art thou bound unto a wife? seek not to be loosed. Art thou loosed from a wife? seek not a wife.

  28. 28

    विवाहंvi·vā·haṃ कुर्व्वताkur·va·tā त्वयाtva·yā किमपिki·ma·pi नापाराध्यतेnā·pā·rādh·ya·te तद्वद्tad·vad व्यूह्यमानयाvyūh·ya·mā·na·yā युवत्यापिyu·vat·yā·pi किमपिki·ma·pi नापराध्यतेnā·pa·rādh·ya·te तथाचta·thā·ca तादृशौtā·dṛ·śau द्वौdvau जनौja·nau शारीरिकंśā·rī·ri·kaṃ क्लेशंkle·śaṃ लप्स्येतेlap·sye·te किन्तुkin·tu युष्मान्yuṣ·mān प्रतिpra·ti ममma·ma करुणाka·ru·ṇā विद्यतेvid·ya·te।

    vivāhaṁ kurvvatā tvayā kimapi nāpārādhyate tadvad vyūhyamānayā yuvatyāpi kimapi nāparādhyate tathāca tādṛśau dvau janau śārīrikaṁ kleśaṁ lapsyete kintu yuṣmān prati mama karuṇā vidyate|

    But and if thou marry, thou hast not sinned; and if a virgin marry, she hath not sinned. Nevertheless such shall have trouble in the flesh: but I spare you.

  29. 29

    हेhe भ्रातरोऽहमिदंbhrā·ta·ro·ha·mi·daṃ ब्रवीमिbra·vī·mi, इतःi·taḥ परंpa·raṃ समयोऽतीवsa·ma·yo·tī·va संक्षिप्तःsaṃ·kṣip·taḥ,

    he bhrātaro'hamidaṁ bravīmi, itaḥ paraṁ samayo'tīva saṁkṣiptaḥ,

    But this I say, brethren, the time is short: it remaineth, that both they that have wives be as though they had none;

  30. 30

    अतःa·taḥ कृतदारैरकृतदारैरिवkṛ·ta·dā·rai·ra·kṛ·ta·dā·rai·ri·va रुदद्भिश्चारुदद्भिरिवru·dad·bhiś·cā·ru·dad·bhi·ri·va सानन्दैश्चsā·nan·daiś·ca निरानन्दैरिवni·rā·nan·dai·ri·va क्रेतृभिश्चाभागिभिरिवाचरितव्यंkre·tṛ·bhiś·cā·bhā·gi·bhi·ri·vā·ca·ri·tav·yaṃ

    ataḥ kṛtadārairakṛtadārairiva rudadbhiścārudadbhiriva sānandaiśca nirānandairiva kretṛbhiścābhāgibhirivācaritavyaṁ

    And they that weep, as though they wept not; and they that rejoice, as though they rejoiced not; and they that buy, as though they possessed not;

  31. 31

    येye चca संसारेsaṃ·sā·re चरन्तिca·ran·ti तैtai र्नातिचरितव्यंrnā·ti·ca·ri·tav·yaṃ यतya·ta इहलेाकस्यi·ha·le·ā·kas·ya कौतुकोkau·tu·ko विचलतिvi·ca·la·ti।

    ye ca saṁsāre caranti tai rnāticaritavyaṁ yata ihaleाkasya kautuko vicalati|

    And they that use this world, as not abusing it: for the fashion of this world passeth away.

  32. 32

    किन्तुkin·tu यूयंyū·yaṃ यन्निश्चिन्ताyan·niś·cin·tā भवेतेतिbha·ve·te·ti ममma·ma वाञ्छाvāñ·chā। अकृतविवाहोa·kṛ·ta·vi·vā·ho जनोja·no यथाya·thā प्रभुंpra·bhuṃ परितोषयेत्pa·ri·to·ṣa·yet तथाta·thā प्रभुंpra·bhuṃ चिन्तयतिcin·ta·ya·ti,

    kintu yūyaṁ yanniścintā bhaveteti mama vāñchā| akṛtavivāho jano yathā prabhuṁ paritoṣayet tathā prabhuṁ cintayati,

    But I would have you without carefulness. He that is unmarried careth for the things that belong to the Lord, how he may please the Lord:

  33. 33

    किन्तुkin·tu कृतविवाहोkṛ·ta·vi·vā·ho जनोja·no यथाya·thā भार्य्यांbhār·yāṃ परितोषयेत्pa·ri·to·ṣa·yet तथाta·thā संसारंsaṃ·sā·raṃ चिन्तयतिcin·ta·ya·ti।

    kintu kṛtavivāho jano yathā bhāryyāṁ paritoṣayet tathā saṁsāraṁ cintayati|

    But he that is married careth for the things that are of the world, how he may please his wife.

  34. 34

    तद्वद्tad·vad ऊढयोषितोū·ḍha·yo·ṣi·to ऽनूढाnū·ḍhā विशिष्यतेvi·śiṣ·ya·te। यानूढाyā·nū·ḍhā साsā यथाya·thā कायमनसोःkā·ya·ma·na·soḥ पवित्राpa·vit·rā भवेत्bha·vet तथाta·thā प्रभुंpra·bhuṃ चिन्तयतिcin·ta·ya·ti याyā चोढाco·ḍhā साsā यथाya·thā भर्त्तारंbhar·tā·raṃ परितोषयेत्pa·ri·to·ṣa·yet तथाta·thā संसारंsaṃ·sā·raṃ चिन्तयतिcin·ta·ya·ti।

    tadvad ūḍhayoṣito 'nūḍhā viśiṣyate| yānūḍhā sā yathā kāyamanasoḥ pavitrā bhavet tathā prabhuṁ cintayati yā coḍhā sā yathā bharttāraṁ paritoṣayet tathā saṁsāraṁ cintayati|

    There is difference also between a wife and a virgin. The unmarried woman careth for the things of the Lord, that she may be holy both in body and in spirit: but she that is married careth for the things of the world, how she may please her husband.

  35. 35

    अहंa·haṃ यद्yad युष्मान्yuṣ·mān मृगबन्धिन्याmṛ·ga·ban·dhin·yā परिक्षिपेयंpa·rik·ṣi·pe·yaṃ तदर्थंta·dar·thaṃ नहिna·hi किन्तुkin·tu यूयंyū·yaṃ यदनिन्दिताya·da·nin·di·tā भूत्वाbhūt·vā प्रभोःpra·bhoḥ सेवनेऽबाधम्se·va·ne·bā·dham आसक्ताā·sak·tā भवेतbha·ve·ta तदर्थमेतानिta·dar·tha·me·tā·ni सर्व्वाणिsar·vā·ṇi युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ हितायhi·tā·ya मयाma·yā कथ्यन्तेkath·yan·te।

    ahaṁ yad yuṣmān mṛgabandhinyā parikṣipeyaṁ tadarthaṁ nahi kintu yūyaṁ yadaninditā bhūtvā prabhoḥ sevane'bādham āsaktā bhaveta tadarthametāni sarvvāṇi yuṣmākaṁ hitāya mayā kathyante|

    And this I speak for your own profit; not that I may cast a snare upon you, but for that which is comely, and that ye may attend upon the Lord without distraction.

  36. 36

    कस्यचित्kas·ya·cit कन्यायांkan·yā·yāṃ यौवनप्राप्तायांyau·va·nap·rāp·tā·yāṃ यदिya·di सsa तस्याtas·yā अनूढत्वंa·nū·ḍhat·vaṃ निन्दनीयंnin·da·nī·yaṃ विवाहश्चvi·vā·haś·ca साधयितव्यsā·dha·yi·tav·ya इतिi·ti मन्यतेman·ya·te तर्हिtar·hi यथाभिलाषंya·thā·bhi·lā·ṣaṃ करोतुka·ro·tu, एतेनe·te·na किमपिki·ma·pi नापरात्स्यतिnā·pa·rāt·sya·ti विवाहःvi·vā·haḥ क्रियतांkri·ya·tāṃ।

    kasyacit kanyāyāṁ yauvanaprāptāyāṁ yadi sa tasyā anūḍhatvaṁ nindanīyaṁ vivāhaśca sādhayitavya iti manyate tarhi yathābhilāṣaṁ karotu, etena kimapi nāparātsyati vivāhaḥ kriyatāṁ|

    But if any man think that he behaveth himself uncomely toward his virgin, if she pass the flower of her age, and need so require, let him do what he will, he sinneth not: let them marry.

  37. 37

    किन्तुkin·tu दुःखेनाक्लिष्टःduḥ·khe·nāk·liṣ·ṭaḥ कश्चित्kaś·cit पिताpi·tā यदिya·di स्थिरमनोगतःsthi·ra·ma·no·ga·taḥ स्वमनोऽभिलाषसाधनेsva·ma·no·bhi·lā·ṣa·sā·dha·ne समर्थश्चsa·mar·thaś·ca स्यात्syāt ममma·ma कन्याkan·yā मयाma·yā रक्षितव्येतिrak·ṣi·tav·ye·ti मनसिma·na·si निश्चिनोतिniś·ci·no·ti चca तर्हिtar·hi सsa भद्रंbhad·raṃ कर्म्मkar·ma करोतिka·ro·ti।

    kintu duḥkhenākliṣṭaḥ kaścit pitā yadi sthiramanogataḥ svamano'bhilāṣasādhane samarthaśca syāt mama kanyā mayā rakṣitavyeti manasi niścinoti ca tarhi sa bhadraṁ karmma karoti|

    Nevertheless he that standeth stedfast in his heart, having no necessity, but hath power over his own will, and hath so decreed in his heart that he will keep his virgin, doeth well.

  38. 38

    अतोa·to योyo विवाहंvi·vā·haṃ करोतिka·ro·ti सsa भद्रंbhad·raṃ कर्म्मkar·ma करोतिka·ro·ti यश्चyaś·ca विवाहंvi·vā·haṃ नna करोतिka·ro·ti सsa भद्रतरंbhad·ra·ta·raṃ कर्म्मkar·ma करोतिka·ro·ti।

    ato yo vivāhaṁ karoti sa bhadraṁ karmma karoti yaśca vivāhaṁ na karoti sa bhadrataraṁ karmma karoti|

    So then he that giveth her in marriage doeth well; but he that giveth her not in marriage doeth better.

  39. 39

    यावत्कालंyā·vat·kā·laṃ पतिpa·ti र्जीवतिrjī·va·ti तावद्tā·vad भार्य्याbhār·yā व्यवस्थयाvya·vas·tha·yā निबद्धाni·bad·dhā तिष्ठतिtiṣ·ṭha·ti किन्तुkin·tu पत्यौpat·yau महानिद्रांma·hā·nid·rāṃ गतेga·te साsā मुक्तीभूयmuk·tī·bhū·ya यमभिलषतिya·ma·bhi·la·ṣa·ti तेनte·na सहsa·ha तस्याtas·yā विवाहोvi·vā·ho भवितुंbha·vi·tuṃ शक्नोतिśak·no·ti, किन्त्वेतत्kin·tve·tat केवलंke·va·laṃ प्रभुभक्तानांpra·bhu·bhak·tā·nāṃ मध्येmadh·ye।

    yāvatkālaṁ pati rjīvati tāvad bhāryyā vyavasthayā nibaddhā tiṣṭhati kintu patyau mahānidrāṁ gate sā muktībhūya yamabhilaṣati tena saha tasyā vivāho bhavituṁ śaknoti, kintvetat kevalaṁ prabhubhaktānāṁ madhye|

    The wife is bound by the law as long as her husband liveth; but if her husband be dead, she is at liberty to be married to whom she will; only in the Lord.

  40. 40

    तथाचta·thā·ca साsā यदिya·di निष्पतिकाniṣ·pa·ti·kā तिष्ठतिtiṣ·ṭha·ti तर्हिtar·hi तस्याःtas·yāḥ क्षेमंkṣe·maṃ भविष्यतीतिbha·viṣ·ya·tī·ti ममma·ma भावःbhā·vaḥ। अपरम्a·pa·ram ईश्वरस्यात्माīś·va·ras·yāt·mā ममाप्यन्तma·māp·yan·ta र्विद्यतrvid·ya·ta इतिi·ti मयाma·yā बुध्यतेbudh·ya·te।

    tathāca sā yadi niṣpatikā tiṣṭhati tarhi tasyāḥ kṣemaṁ bhaviṣyatīti mama bhāvaḥ| aparam īśvarasyātmā mamāpyanta rvidyata iti mayā budhyate|

    But she is happier if she so abide, after my judgment: and I think also that I have the Spirit of God.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.