Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
Acts 21 प्रेरितानां कर्म्मणामाख्यानं 21
Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425262728
Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940 · Hide pronunciation
Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.
-
1
तैtai र्विसृष्टाःrvi·sṛṣ·ṭāḥ सन्तोsan·to वयंva·yaṃ पोतंpo·taṃ बाहयित्वाbā·ha·yit·vā ऋजुमार्गेणṛ·ju·mār·ge·ṇa कोषम्ko·ṣam उपद्वीपम्u·pad·vī·pam आगत्यā·gat·ya परेऽहनिpa·re·ha·ni रोदियोपद्वीपम्ro·di·yo·pad·vī·pam आगच्छामā·gac·chā·ma ततस्तस्मात्ta·tas·tas·māt पातारायाम्pā·tā·rā·yām उपातिष्ठामu·pā·tiṣ·ṭhā·ma।
tai rvisṛṣṭāḥ santo vayaṁ potaṁ bāhayitvā ṛjumārgeṇa koṣam upadvīpam āgatya pare'hani rodiyopadvīpam āgacchāma tatastasmāt pātārāyām upātiṣṭhāma|
And it came to pass, that after we were gotten from them, and had launched, we came with a straight course unto Coos, and the day following unto Rhodes, and from thence unto Patara:
- 2
-
3
कुप्रोपद्वीपंkup·ro·pad·vī·paṃ दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā तंtaṃ सव्यदिशिsav·ya·di·śi स्थापयित्वाsthā·pa·yit·vā सुरियादेशंsu·ri·yā·de·śaṃ गत्वाgat·vā पोतस्थद्रव्याण्यवरोहयितुंpo·tas·thad·rav·yāṇ·ya·va·ro·ha·yi·tuṃ सोरनगरेso·ra·na·ga·re लागितवन्तःlā·gi·ta·van·taḥ।
kupropadvīpaṁ dṛṣṭvā taṁ savyadiśi sthāpayitvā suriyādeśaṁ gatvā potasthadravyāṇyavarohayituṁ soranagare lāgitavantaḥ|
Now when we had discovered Cyprus, we left it on the left hand, and sailed into Syria, and landed at Tyre: for there the ship was to unlade her burden.
-
4
तत्रtat·ra शिष्यगणस्यśiṣ·ya·ga·ṇas·ya साक्षात्करणायsāk·ṣāt·ka·ra·ṇā·ya वयंva·yaṃ तत्रtat·ra सप्तदिनानिsap·ta·di·nā·ni स्थितवन्तःsthi·ta·van·taḥ पश्चात्तेpaś·cāt·te पवित्रेणात्मनाpa·vit·re·ṇāt·ma·nā पौलंpau·laṃ व्याहरन्vyā·ha·ran त्वंtvaṃ यिरूशालम्नगरंyi·rū·śā·lam·na·ga·raṃ माmā गमःga·maḥ।
tatra śiṣyagaṇasya sākṣātkaraṇāya vayaṁ tatra saptadināni sthitavantaḥ paścātte pavitreṇātmanā paulaṁ vyāharan tvaṁ yirūśālamnagaraṁ mā gamaḥ|
And finding disciples, we tarried there seven days: who said to Paul through the Spirit, that he should not go up to Jerusalem.
-
5
ततस्तेषुta·tas·te·ṣu सप्तसुsap·ta·su दिनेषुdi·ne·ṣu यापितेषुyā·pi·te·ṣu सत्सुsat·su वयंva·yaṃ तस्मात्tas·māt स्थानात्sthā·nāt निजवर्त्मनाni·ja·var·tma·nā गतवन्तःga·ta·van·taḥ, तस्मात्tas·māt तेte सबालवृद्धवनिताsa·bā·la·vṛd·dha·va·ni·tā अस्माभिःas·mā·bhiḥ सहsa·ha नगरस्यna·ga·ras·ya परिसरपर्य्यन्तम्pa·ri·sa·ra·par·yan·tam आगताःā·ga·tāḥ पश्चाद्वयंpaś·cād·va·yaṃ जलधितटेja·la·dhi·ta·ṭe जानुपातंjā·nu·pā·taṃ प्रार्थयामहिprār·tha·yā·ma·hi।
tatasteṣu saptasu dineṣu yāpiteṣu satsu vayaṁ tasmāt sthānāt nijavartmanā gatavantaḥ, tasmāt te sabālavṛddhavanitā asmābhiḥ saha nagarasya parisaraparyyantam āgatāḥ paścādvayaṁ jaladhitaṭe jānupātaṁ prārthayāmahi|
And when we had accomplished those days, we departed and went our way; and they all brought us on our way, with wives and children, till we were out of the city: and we kneeled down on the shore, and prayed.
-
6
ततःta·taḥ परस्परंpa·ras·pa·raṃ विसृष्टाःvi·sṛṣ·ṭāḥ सन्तोsan·to वयंva·yaṃ पोतंpo·taṃ गतास्तेga·tās·te तुtu स्वस्वगृहंsvas·va·gṛ·haṃ प्रत्यागतवन्तःprat·yā·ga·ta·van·taḥ।
tataḥ parasparaṁ visṛṣṭāḥ santo vayaṁ potaṁ gatāste tu svasvagṛhaṁ pratyāgatavantaḥ|
And when we had taken our leave one of another, we took ship; and they returned home again.
-
7
वयंva·yaṃ सोरनगरात्so·ra·na·ga·rāt नावाnā·vā प्रस्थायpras·thā·ya तलिमायिनगरम्ta·li·mā·yi·na·ga·ram उपातिष्ठामu·pā·tiṣ·ṭhā·ma तत्रास्माकंtat·rās·mā·kaṃ समुद्रीयमार्गस्यान्तोऽभवत्sa·mud·rī·ya·mār·gas·yān·to·bha·vat तत्रtat·ra भ्रातृगणंbhrā·tṛ·ga·ṇaṃ नमस्कृत्यna·mas·kṛt·ya दिनमेकंdi·na·me·kaṃ तैःtaiḥ सार्द्धम्sār·ddham उषतवन्तःu·ṣa·ta·van·taḥ।
vayaṁ soranagarāt nāvā prasthāya talimāyinagaram upātiṣṭhāma tatrāsmākaṁ samudrīyamārgasyānto'bhavat tatra bhrātṛgaṇaṁ namaskṛtya dinamekaṁ taiḥ sārddham uṣatavantaḥ|
And when we had finished our course from Tyre, we came to Ptolemais, and saluted the brethren, and abode with them one day.
-
8
परेpa·re ऽहनिha·ni पौलस्तस्यpau·las·tas·ya सङ्गिनोsaṅ·gi·no वयञ्चva·yañ·ca प्रतिष्ठमानाःpra·tiṣ·ṭha·mā·nāḥ कैसरियानगरम्kai·sa·ri·yā·na·ga·ram आगत्यā·gat·ya सुसंवादप्रचारकानांsu·saṃ·vā·dap·ra·cā·ra·kā·nāṃ सप्तजनानांsap·ta·ja·nā·nāṃ फिलिपनाम्नphi·li·pa·nām·na एकस्यe·kas·ya गृहंgṛ·haṃ प्रविश्यावतिष्ठामpra·viś·yā·va·tiṣ·ṭhā·ma।
pare 'hani paulastasya saṅgino vayañca pratiṣṭhamānāḥ kaisariyānagaram āgatya susaṁvādapracārakānāṁ saptajanānāṁ philipanāmna ekasya gṛhaṁ praviśyāvatiṣṭhāma|
And the next day we that were of Paul’s company departed, and came unto Cæsarea: and we entered into the house of Philip the evangelist, which was one of the seven; and abode with him.
- 9
-
10
तत्रास्मासुtat·rās·mā·su बहुदिनानिba·hu·di·nā·ni प्रोषितेषुpro·ṣi·te·ṣu यिहूदीयदेशाद्yi·hū·dī·ya·de·śād आगत्यागाबनामाā·gat·yā·gā·ba·nā·mā भविष्यद्वादीbha·viṣ·yad·vā·dī समुपस्थितवान्sa·mu·pas·thi·ta·vān।
tatrāsmāsu bahudināni proṣiteṣu yihūdīyadeśād āgatyāgābanāmā bhaviṣyadvādī samupasthitavān|
And as we tarried there many days, there came down from Judæa a certain prophet, named Agabus.
-
11
सोस्माकंsos·mā·kaṃ समीपमेत्यsa·mī·pa·met·ya पौलस्यpau·las·ya कटिबन्धनंka·ṭi·ban·dha·naṃ गृहीत्वाgṛ·hīt·vā निजहस्तापादान्ni·ja·has·tā·pā·dān बद्ध्वाbad·dhvā भाषितवान्bhā·ṣi·ta·vān यस्येदंyas·ye·daṃ कटिबन्धनंka·ṭi·ban·dha·naṃ तंtaṃ यिहूदीयलोकाyi·hū·dī·ya·lo·kā यिरूशालमनगरyi·rū·śā·la·ma·na·ga·ra इत्थंit·thaṃ बद्ध्वाbad·dhvā भिन्नदेशीयानांbhin·na·de·śī·yā·nāṃ करेषुka·re·ṣu समर्पयिष्यन्तीतिsa·mar·pa·yiṣ·yan·tī·ti वाक्यंvāk·yaṃ पवित्रpa·vit·ra आत्माāt·mā कथयतिka·tha·ya·ti।
sosmākaṁ samīpametya paulasya kaṭibandhanaṁ gṛhītvā nijahastāpādān baddhvā bhāṣitavān yasyedaṁ kaṭibandhanaṁ taṁ yihūdīyalokā yirūśālamanagara itthaṁ baddhvā bhinnadeśīyānāṁ kareṣu samarpayiṣyantīti vākyaṁ pavitra ātmā kathayati|
And when he was come unto us, he took Paul’s girdle, and bound his own hands and feet, and said, Thus saith the Holy Ghost, So shall the Jews at Jerusalem bind the man that owneth this girdle, and shall deliver him into the hands of the Gentiles.
-
12
एतादृशींe·tā·dṛ·śīṃ कथांka·thāṃ श्रुत्वाśrut·vā वयंva·yaṃ तन्नगरवासिनोtan·na·ga·ra·vā·si·no भ्रातरश्चbhrā·ta·raś·ca यिरूशालमंyi·rū·śā·la·maṃ नna यातुंyā·tuṃ पौलंpau·laṃ व्यनयामहिvya·na·yā·ma·hi;
etādṛśīṁ kathāṁ śrutvā vayaṁ tannagaravāsino bhrātaraśca yirūśālamaṁ na yātuṁ paulaṁ vyanayāmahi;
And when we heard these things, both we, and they of that place, besought him not to go up to Jerusalem.
-
13
किन्तुkin·tu सsa प्रत्यावादीत्prat·yā·vā·dīt, यूयंyū·yaṃ किंkiṃ कुरुथku·ru·tha? किंkiṃ क्रन्दनेनkran·da·ne·na ममान्तःकरणंma·mān·taḥ·ka·ra·ṇaṃ विदीर्णंvi·dīr·ṇaṃ करिष्यथka·riṣ·ya·tha? प्रभोpra·bho र्यीशोryī·śo र्नाम्नोrnām·no निमित्तंni·mit·taṃ यिरूशालमिyi·rū·śā·la·mi बद्धोbad·dho भवितुंbha·vi·tuṃ केवलke·va·la तन्नtan·na प्राणान्prā·ṇān दातुमपिdā·tu·ma·pi ससज्जोस्मिsa·saj·jos·mi।
kintu sa pratyāvādīt, yūyaṁ kiṁ kurutha? kiṁ krandanena mamāntaḥkaraṇaṁ vidīrṇaṁ kariṣyatha? prabho ryīśo rnāmno nimittaṁ yirūśālami baddho bhavituṁ kevala tanna prāṇān dātumapi sasajjosmi|
Then Paul answered, What mean ye to weep and to break mine heart? for I am ready not to be bound only, but also to die at Jerusalem for the name of the Lord Jesus.
-
14
तेनास्माकंte·nās·mā·kaṃ कथायाम्ka·thā·yām अगृहीतायाम्a·gṛ·hī·tā·yām ईश्वरस्यīś·va·ras·ya यथेच्छाya·thec·chā तथैवta·thai·va भवत्वित्युक्त्वाbha·vat·vit·yuk·tvā वयंva·yaṃ निरस्यामni·ras·yā·ma।
tenāsmākaṁ kathāyām agṛhītāyām īśvarasya yathecchā tathaiva bhavatvityuktvā vayaṁ nirasyāma|
And when he would not be persuaded, we ceased, saying, The will of the Lord be done.
- 15
-
16
ततःta·taḥ कैसरियानगरनिवासिनःkai·sa·ri·yā·na·ga·ra·ni·vā·si·naḥ कतिपयाःka·ti·pa·yāḥ शिष्याśiṣ·yā अस्माभिःas·mā·bhiḥ सार्द्धम्sār·ddham इत्वाit·vā कृप्रीयेनkṛp·rī·ye·na म्नासन्नाम्नाmnā·san·nām·nā येनye·na प्राचीनशिष्येनprā·cī·na·śiṣ·ye·na सार्द्धम्sār·ddham अस्माभिas·mā·bhi र्वस्तव्यंrvas·tav·yaṃ तस्यtas·ya समीपम्sa·mī·pam अस्मान्as·mān नीतवन्तःnī·ta·van·taḥ।
tataḥ kaisariyānagaranivāsinaḥ katipayāḥ śiṣyā asmābhiḥ sārddham itvā kṛprīyena mnāsannāmnā yena prācīnaśiṣyena sārddham asmābhi rvastavyaṁ tasya samīpam asmān nītavantaḥ|
There went with us also certain of the disciples of Cæsarea, and brought with them one Mnason of Cyprus, an old disciple, with whom we should lodge.
-
17
अस्मासुas·mā·su यिरूशालम्युपस्थितेषुyi·rū·śā·lam·yu·pas·thi·te·ṣu तत्रस्थभ्रातृगणोऽस्मान्tat·ras·thabh·rā·tṛ·ga·ṇos·mān आह्लादेनāh·lā·de·na गृहीतवान्gṛ·hī·ta·vān।
asmāsu yirūśālamyupasthiteṣu tatrasthabhrātṛgaṇo'smān āhlādena gṛhītavān|
And when we were come to Jerusalem, the brethren received us gladly.
-
18
परस्मिन्pa·ras·min दिवसेdi·va·se पौलेऽस्माभिःpau·les·mā·bhiḥ सहsa·ha याकूबोyā·kū·bo गृहंgṛ·haṃ प्रविष्टेpra·viṣ·ṭe लोकप्राचीनाःlo·kap·rā·cī·nāḥ सर्व्वेsar·ve तत्रtat·ra परिषदिpa·ri·ṣa·di संस्थिताःsaṃ·sthi·tāḥ।
parasmin divase paule'smābhiḥ saha yākūbo gṛhaṁ praviṣṭe lokaprācīnāḥ sarvve tatra pariṣadi saṁsthitāḥ|
And the day following Paul went in with us unto James; and all the elders were present.
-
19
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ सsa तान्tān नत्वाnat·vā स्वीयप्रचारणेनsvī·yap·ra·cā·ra·ṇe·na भिन्नदेशीयान्bhin·na·de·śī·yān प्रतीश्वरोpra·tīś·va·ro यानिyā·ni कर्म्माणिkar·mā·ṇi साधितवान्sā·dhi·ta·vān तदीयांta·dī·yāṃ कथाम्ka·thām अनुक्रमात्a·nuk·ra·māt कथितवान्ka·thi·ta·vān।
anantaraṁ sa tān natvā svīyapracāraṇena bhinnadeśīyān pratīśvaro yāni karmmāṇi sādhitavān tadīyāṁ kathām anukramāt kathitavān|
And when he had saluted them, he declared particularly what things God had wrought among the Gentiles by his ministry.
-
20
इतिi·ti श्रुत्वाśrut·vā तेte प्रभुंpra·bhuṃ धन्यंdhan·yaṃ प्रोच्यproc·ya वाक्यमिदम्vāk·ya·mi·dam अभाषन्तa·bhā·ṣan·ta, हेhe भ्रातbhrā·ta र्यिहूदीयानांryi·hū·dī·yā·nāṃ मध्येmadh·ye बहुसहस्राणिba·hu·sa·has·rā·ṇi लोकाlo·kā विश्वासिनviś·vā·si·na आसतेā·sa·te किन्तुkin·tu तेte सर्व्वेsar·ve व्यवस्थामताचारिणvya·vas·thā·ma·tā·cā·ri·ṇa एतत्e·tat प्रत्यक्षंprat·yak·ṣaṃ पश्यसिpaś·ya·si।
iti śrutvā te prabhuṁ dhanyaṁ procya vākyamidam abhāṣanta, he bhrāta ryihūdīyānāṁ madhye bahusahasrāṇi lokā viśvāsina āsate kintu te sarvve vyavasthāmatācāriṇa etat pratyakṣaṁ paśyasi|
And when they heard it, they glorified the Lord, and said unto him, Thou seest, brother, how many thousands of Jews there are which believe; and they are all zealous of the law:
-
21
शिशूनांśi·śū·nāṃ त्वक्छेदनाद्याचरणंtvak·che·da·nād·yā·ca·ra·ṇaṃ प्रतिषिध्यpra·ti·ṣidh·ya त्वंtvaṃ भिन्नदेशनिवासिनोbhin·na·de·śa·ni·vā·si·no यिहूदीयलोकान्yi·hū·dī·ya·lo·kān मूसावाक्यम्mū·sā·vāk·yam अश्रद्धातुम्aś·rad·dhā·tum उपदिशसीतिu·pa·di·śa·sī·ti तैःtaiḥ श्रुतमस्तिśru·ta·mas·ti।
śiśūnāṁ tvakchedanādyācaraṇaṁ pratiṣidhya tvaṁ bhinnadeśanivāsino yihūdīyalokān mūsāvākyam aśraddhātum upadiśasīti taiḥ śrutamasti|
And they are informed of thee, that thou teachest all the Jews which are among the Gentiles to forsake Moses, saying that they ought not to circumcise their children, neither to walk after the customs.
-
22
त्वमत्रागतोसीतिtva·mat·rā·ga·to·sī·ti वार्त्तांvār·tāṃ समाकर्ण्यsa·mā·kar·ṇya जननिवहोja·na·ni·va·ho मिलित्वावश्यमेवागमिष्यतिmi·lit·vā·vaś·ya·me·vā·ga·miṣ·ya·ti; अतएवa·ta·e·va किंkiṃ करणीयम्ka·ra·ṇī·yam? अत्रat·ra वयंva·yaṃ मन्त्रयित्वाman·tra·yit·vā समुपायंsa·mu·pā·yaṃ त्वांtvāṃ वदामस्तंva·dā·mas·taṃ त्वमाचरtva·mā·ca·ra।
tvamatrāgatosīti vārttāṁ samākarṇya jananivaho militvāvaśyamevāgamiṣyati; ataeva kiṁ karaṇīyam? atra vayaṁ mantrayitvā samupāyaṁ tvāṁ vadāmastaṁ tvamācara|
What is it therefore? the multitude must needs come together: for they will hear that thou art come.
- 23
-
24
तान्tān गृहीत्वाgṛ·hīt·vā तैःtaiḥ सहितःsa·hi·taḥ स्वंsvaṃ शुचिंśu·ciṃ कुरुku·ru तथाta·thā तेषांte·ṣāṃ शिरोमुण्डनेśi·ro·muṇ·ḍa·ne योyo व्ययोvya·yo भवतिbha·va·ti तंtaṃ त्वंtvaṃ देहिde·hi। तथाta·thā कृतेkṛ·te त्वदीयाचारेtva·dī·yā·cā·re याyā जनश्रुतिja·naś·ru·ti र्जायतेrjā·ya·te सालीकाsā·lī·kā किन्तुkin·tu त्वंtvaṃ विधिंvi·dhiṃ पालयन्pā·la·yan व्यवस्थानुसारेणेवाचरसीतिvya·vas·thā·nu·sā·re·ṇe·vā·ca·ra·sī·ti तेte भोत्सन्तेbhot·san·te।
tān gṛhītvā taiḥ sahitaḥ svaṁ śuciṁ kuru tathā teṣāṁ śiromuṇḍane yo vyayo bhavati taṁ tvaṁ dehi| tathā kṛte tvadīyācāre yā janaśruti rjāyate sālīkā kintu tvaṁ vidhiṁ pālayan vyavasthānusāreṇevācarasīti te bhotsante|
Them take, and purify thyself with them, and be at charges with them, that they may shave their heads: and all may know that those things, whereof they were informed concerning thee, are nothing; but that thou thyself also walkest orderly, and keepest the law.
-
25
भिन्नदेशीयानांbhin·na·de·śī·yā·nāṃ विश्वासिलोकानांviś·vā·si·lo·kā·nāṃ निकटेni·ka·ṭe वयंva·yaṃ पत्रंpat·raṃ लिखित्वेत्थंli·khit·vet·thaṃ स्थिरीकृतवन्तःsthi·rī·kṛ·ta·van·taḥ, देवप्रसादभोजनंde·vap·ra·sā·da·bho·ja·naṃ रक्तंrak·taṃ गलपीडनमारितप्राणिभोजनंga·la·pī·ḍa·na·mā·ri·tap·rā·ṇi·bho·ja·naṃ व्यभिचारश्चैतेभ्यःvya·bhi·cā·raś·cai·tebh·yaḥ स्वरक्षणव्यतिरेकेणsva·rak·ṣa·ṇav·ya·ti·re·ke·ṇa तेषामन्यविधिपालनंte·ṣā·man·ya·vi·dhi·pā·la·naṃ करणीयंka·ra·ṇī·yaṃ नna।
bhinnadeśīyānāṁ viśvāsilokānāṁ nikaṭe vayaṁ patraṁ likhitvetthaṁ sthirīkṛtavantaḥ, devaprasādabhojanaṁ raktaṁ galapīḍanamāritaprāṇibhojanaṁ vyabhicāraścaitebhyaḥ svarakṣaṇavyatirekeṇa teṣāmanyavidhipālanaṁ karaṇīyaṁ na|
As touching the Gentiles which believe, we have written and concluded that they observe no such thing, save only that they keep themselves from things offered to idols, and from blood, and from strangled, and from fornication.
-
26
ततःta·taḥ पौलस्तान्pau·las·tān मानुषानादायmā·nu·ṣā·nā·dā·ya परस्मिन्pa·ras·min दिवसेdi·va·se तैःtaiḥ सहsa·ha शुचिśu·ci र्भूत्वाrbhūt·vā मन्दिरंman·di·raṃ गत्वाgat·vā शौचकर्म्मणोśau·ca·kar·ma·ṇo दिनेषुdi·ne·ṣu सम्पूर्णेषुsam·pūr·ṇe·ṣu तेषाम्te·ṣām एकैकार्थंe·kai·kār·thaṃ नैवेद्याद्युत्सर्गोnai·ved·yād·yut·sar·go भविष्यतीतिbha·viṣ·ya·tī·ti ज्ञापितवान्jñā·pi·ta·vān।
tataḥ paulastān mānuṣānādāya parasmin divase taiḥ saha śuci rbhūtvā mandiraṁ gatvā śaucakarmmaṇo dineṣu sampūrṇeṣu teṣām ekaikārthaṁ naivedyādyutsargo bhaviṣyatīti jñāpitavān|
Then Paul took the men, and the next day purifying himself with them entered into the temple, to signify the accomplishment of the days of purification, until that an offering should be offered for every one of them.
-
27
तेषुte·ṣu सप्तसुsap·ta·su दिनेषुdi·ne·ṣu समाप्तकल्पेषुsa·māp·ta·kal·pe·ṣu आशियादेशनिवासिनोā·śi·yā·de·śa·ni·vā·si·no यिहूदीयास्तंyi·hū·dī·yās·taṃ मध्येमन्दिरंmadh·ye·man·di·raṃ विलोक्यvi·lok·ya जननिवहस्यja·na·ni·va·has·ya मनःसुma·naḥ·su कुप्रवृत्तिंkup·ra·vṛt·tiṃ जनयित्वाja·na·yit·vā तंtaṃ धृत्वाdhṛt·vā
teṣu saptasu dineṣu samāptakalpeṣu āśiyādeśanivāsino yihūdīyāstaṁ madhyemandiraṁ vilokya jananivahasya manaḥsu kupravṛttiṁ janayitvā taṁ dhṛtvā
And when the seven days were almost ended, the Jews which were of Asia, when they saw him in the temple, stirred up all the people, and laid hands on him,
-
28
प्रोच्चैःproc·caiḥ प्रावोचन्prā·vo·can, हेhe इस्रायेल्लोकाःis·rā·yel·lo·kāḥ सर्व्वेsar·ve साहाय्यंsā·hāy·yaṃ कुरुतku·ru·ta। योyo मनुजma·nu·ja एतेषांe·te·ṣāṃ लोकानांlo·kā·nāṃ मूसाव्यवस्थायाmū·sāv·ya·vas·thā·yā एतस्यe·tas·ya स्थानस्यापिsthā·nas·yā·pi विपरीतंvi·pa·rī·taṃ सर्व्वत्रsar·vat·ra सर्व्वान्sar·vān शिक्षयतिśik·ṣa·ya·ti सsa एषःe·ṣaḥ; विशेषतःvi·śe·ṣa·taḥ सsa भिन्नदेशीयलोकान्bhin·na·de·śī·ya·lo·kān मन्दिरम्man·di·ram आनीयā·nī·ya पवित्रस्थानमेतद्pa·vit·ras·thā·na·me·tad अपवित्रमकरोत्a·pa·vit·ra·ma·ka·rot।
proccaiḥ prāvocan, he isrāyellokāḥ sarvve sāhāyyaṁ kuruta| yo manuja eteṣāṁ lokānāṁ mūsāvyavasthāyā etasya sthānasyāpi viparītaṁ sarvvatra sarvvān śikṣayati sa eṣaḥ; viśeṣataḥ sa bhinnadeśīyalokān mandiram ānīya pavitrasthānametad apavitramakarot|
Crying out, Men of Israel, help: This is the man, that teacheth all men every where against the people, and the law, and this place: and further brought Greeks also into the temple, and hath polluted this holy place.
-
29
पूर्व्वंpūr·vaṃ तेte मध्येनगरम्madh·ye·na·ga·ram इफिषनगरीयंi·phi·ṣa·na·ga·rī·yaṃ त्रफिमंtra·phi·maṃ पौलेनpau·le·na सहितंsa·hi·taṃ दृष्टवन्तdṛṣ·ṭa·van·ta एतस्मात्e·tas·māt पौलस्तंpau·las·taṃ मन्दिरमध्यम्man·di·ra·madh·yam आनयद्ā·na·yad इत्यन्वमिमतit·yan·va·mi·ma·ta।
pūrvvaṁ te madhyenagaram iphiṣanagarīyaṁ traphimaṁ paulena sahitaṁ dṛṣṭavanta etasmāt paulastaṁ mandiramadhyam ānayad ityanvamimata|
(For they had seen before with him in the city Trophimus an Ephesian, whom they supposed that Paul had brought into the temple.)
-
30
अतएवa·ta·e·va सर्व्वस्मिन्sar·vas·min नगरेna·ga·re कलहोत्पन्नत्वात्ka·la·hot·pan·nat·vāt धावन्तोdhā·van·to लोकाlo·kā आगत्यā·gat·ya पौलंpau·laṃ धृत्वाdhṛt·vā मन्दिरस्यman·di·ras·ya बहिराकृष्यानयन्ba·hi·rā·kṛṣ·yā·na·yan तत्क्षणाद्tat·kṣa·ṇād द्वाराणिdvā·rā·ṇi सर्व्वाणिsar·vā·ṇi चca रुद्धानिrud·dhā·ni।
ataeva sarvvasmin nagare kalahotpannatvāt dhāvanto lokā āgatya paulaṁ dhṛtvā mandirasya bahirākṛṣyānayan tatkṣaṇād dvārāṇi sarvvāṇi ca ruddhāni|
And all the city was moved, and the people ran together: and they took Paul, and drew him out of the temple: and forthwith the doors were shut.
-
31
तेषुte·ṣu तंtaṃ हन्तुमुद्यतेेषुhan·tu·mud·ya·te·e·ṣu यिरूशालम्नगरेyi·rū·śā·lam·na·ga·re महानुपद्रवोma·hā·nu·pad·ra·vo जातjā·ta इतिi·ti वार्त्तायांvār·tā·yāṃ सहस्रसेनापतेःsa·has·ra·se·nā·pa·teḥ कर्णगोचरीभूतायांkar·ṇa·go·ca·rī·bhū·tā·yāṃ सत्यांsat·yāṃ सsa तत्क्षणात्tat·kṣa·ṇāt सैन्यानिsain·yā·ni सेनापतिगणञ्चse·nā·pa·ti·ga·ṇañ·ca गृहीत्वाgṛ·hīt·vā जवेनागतवान्ja·ve·nā·ga·ta·vān।
teṣu taṁ hantumudyateेṣu yirūśālamnagare mahānupadravo jāta iti vārttāyāṁ sahasrasenāpateḥ karṇagocarībhūtāyāṁ satyāṁ sa tatkṣaṇāt sainyāni senāpatigaṇañca gṛhītvā javenāgatavān|
And as they went about to kill him, tidings came unto the chief captain of the band, that all Jerusalem was in an uproar.
-
32
ततोta·to लोकाःlo·kāḥ सेनागणेनse·nā·ga·ṇe·na सहsa·ha सहस्रसेनापतिम्sa·has·ra·se·nā·pa·tim आगच्छन्तंā·gac·chan·taṃ दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā पौलताडनातोpau·la·tā·ḍa·nā·to न्यवर्त्तन्तnya·var·tan·ta।
tato lokāḥ senāgaṇena saha sahasrasenāpatim āgacchantaṁ dṛṣṭvā paulatāḍanāto nyavarttanta|
Who immediately took soldiers and centurions, and ran down unto them: and when they saw the chief captain and the soldiers, they left beating of Paul.
-
33
सsa सहस्रसेनापतिःsa·has·ra·se·nā·pa·tiḥ सन्निधावागम्यsan·ni·dhā·vā·gam·ya पौलंpau·laṃ धृत्वाdhṛt·vā शृङ्खलद्वयेनśṛṅ·kha·lad·va·ye·na बद्धम्bad·dham आदिश्यā·diś·ya तान्tān पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān एषe·ṣa कःkaḥ? किंkiṃ कर्म्मkar·ma चायंcā·yaṃ कृतवान्kṛ·ta·vān?
sa sahasrasenāpatiḥ sannidhāvāgamya paulaṁ dhṛtvā śṛṅkhaladvayena baddham ādiśya tān pṛṣṭavān eṣa kaḥ? kiṁ karmma cāyaṁ kṛtavān?
Then the chief captain came near, and took him, and commanded him to be bound with two chains; and demanded who he was, and what he had done.
-
34
ततोta·to जनसमूहस्यja·na·sa·mū·has·ya कश्चिद्kaś·cid एकप्रकारंe·kap·ra·kā·raṃ कश्चिद्kaś·cid अन्यप्रकारंan·yap·ra·kā·raṃ वाक्यम्vāk·yam अरौत्a·raut सsa तत्रtat·ra सत्यंsat·yaṃ ज्ञातुम्jñā·tum कलहकारणाद्ka·la·ha·kā·ra·ṇād अशक्तःa·śak·taḥ सन्san तंtaṃ दुर्गंdur·gaṃ नेतुम्ne·tum आज्ञापयत्āj·ñā·pa·yat।
tato janasamūhasya kaścid ekaprakāraṁ kaścid anyaprakāraṁ vākyam araut sa tatra satyaṁ jñātum kalahakāraṇād aśaktaḥ san taṁ durgaṁ netum ājñāpayat|
And some cried one thing, some another, among the multitude: and when he could not know the certainty for the tumult, he commanded him to be carried into the castle.
-
35
तेषुte·ṣu सोपानस्योपरिso·pā·nas·yo·pa·ri प्राप्तेषुprāp·te·ṣu लोकानांlo·kā·nāṃ साहसकारणात्sā·ha·sa·kā·ra·ṇāt सेनागणःse·nā·ga·ṇaḥ पौलमुत्तोल्यpau·la·mut·tol·ya नीतवान्nī·ta·vān।
teṣu sopānasyopari prāpteṣu lokānāṁ sāhasakāraṇāt senāgaṇaḥ paulamuttolya nītavān|
And when he came upon the stairs, so it was, that he was borne of the soldiers for the violence of the people.
-
36
ततःta·taḥ सर्व्वेsar·ve लोकाःlo·kāḥ पश्चाद्गामिनःpaś·cād·gā·mi·naḥ सन्तsan·ta एनंe·naṃ दुरीकुरुतेतिdu·rī·ku·ru·te·ti वाक्यम्vāk·yam उच्चैरवदन्uc·cai·ra·va·dan।
tataḥ sarvve lokāḥ paścādgāminaḥ santa enaṁ durīkuruteti vākyam uccairavadan|
For the multitude of the people followed after, crying, Away with him.
-
37
पौलस्यpau·las·ya दुर्गानयनसमयेdur·gā·na·ya·na·sa·ma·ye सsa तस्मैtas·mai सहस्रसेनापतयेsa·has·ra·se·nā·pa·ta·ye कथितवान्ka·thi·ta·vān, भवतःbha·va·taḥ पुरस्तात्pu·ras·tāt कथांka·thāṃ कथयितुंka·tha·yi·tuṃ किम्kim अनुमन्यतेa·nu·man·ya·te? सsa तमपृच्छत्ta·ma·pṛc·chat त्वंtvaṃ किंkiṃ यूनानीयांyū·nā·nī·yāṃ भाषांbhā·ṣāṃ जानासिjā·nā·si?
paulasya durgānayanasamaye sa tasmai sahasrasenāpataye kathitavān, bhavataḥ purastāt kathāṁ kathayituṁ kim anumanyate? sa tamapṛcchat tvaṁ kiṁ yūnānīyāṁ bhāṣāṁ jānāsi?
And as Paul was to be led into the castle, he said unto the chief captain, May I speak unto thee? Who said, Canst thou speak Greek?
-
38
योyo मिसरीयोmi·sa·rī·yo जनःja·naḥ पूर्व्वंpūr·vaṃ विरोधंvi·ro·dhaṃ कृत्वाkṛt·vā चत्वारिcat·vā·ri सहस्राणिsa·has·rā·ṇi घातकान्ghā·ta·kān सङ्गिनःsaṅ·gi·naḥ कृत्वाkṛt·vā विपिनंvi·pi·naṃ गतवान्ga·ta·vān त्वंtvaṃ किंkiṃ सएवsa·e·va नna भवसिbha·va·si?
yo misarīyo janaḥ pūrvvaṁ virodhaṁ kṛtvā catvāri sahasrāṇi ghātakān saṅginaḥ kṛtvā vipinaṁ gatavān tvaṁ kiṁ saeva na bhavasi?
Art not thou that Egyptian, which before these days madest an uproar, and leddest out into the wilderness four thousand men that were murderers?
-
39
तदाta·dā पौलोऽकथयत्pau·lo·ka·tha·yat अहंa·haṃ किलिकियादेशस्यki·li·ki·yā·de·śas·ya तार्षनगरीयोtār·ṣa·na·ga·rī·yo यिहूदीयोyi·hū·dī·yo, नाहंnā·haṃ सामान्यनगरीयोsā·mān·ya·na·ga·rī·yo मानवःmā·na·vaḥ; अतएवa·ta·e·va विनयेऽहंvi·na·ye·haṃ लाकानांlā·kā·nāṃ समक्षंsa·mak·ṣaṃ कथांka·thāṃ कथयितुंka·tha·yi·tuṃ मामनुजानीष्वmā·ma·nu·jā·nīṣ·va।
tadā paulo'kathayat ahaṁ kilikiyādeśasya tārṣanagarīyo yihūdīyo, nāhaṁ sāmānyanagarīyo mānavaḥ; ataeva vinaye'haṁ lākānāṁ samakṣaṁ kathāṁ kathayituṁ māmanujānīṣva|
But Paul said, I am a man which am a Jew of Tarsus, a city in Cilicia, a citizen of no mean city: and, I beseech thee, suffer me to speak unto the people.
-
40
तेनानुज्ञातःte·nā·nuj·ñā·taḥ पौलःpau·laḥ सोपानोपरिso·pā·no·pa·ri तिष्ठन्tiṣ·ṭhan हस्तेनेङ्गितंhas·te·neṅ·gi·taṃ कृतवान्kṛ·ta·vān, तस्मात्tas·māt सर्व्वेsar·ve सुस्थिराsus·thi·rā अभवन्a·bha·van। तदाta·dā पौलpau·la इब्रीयभाषयाib·rī·ya·bhā·ṣa·yā कथयितुम्ka·tha·yi·tum आरभतā·ra·bha·ta,
tenānujñātaḥ paulaḥ sopānopari tiṣṭhan hasteneṅgitaṁ kṛtavān, tasmāt sarvve susthirā abhavan| tadā paula ibrīyabhāṣayā kathayitum ārabhata,
And when he had given him licence, Paul stood on the stairs, and beckoned with the hand unto the people. And when there was made a great silence, he spake unto them in the Hebrew tongue, saying,
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.