Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
Acts 9 प्रेरितानां कर्म्मणामाख्यानं 9
Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425262728
Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243 · Hide pronunciation
Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.
-
1
तत्कालपर्य्यनतंtat·kā·la·par·ya·na·taṃ शौलःśau·laḥ प्रभोःpra·bhoḥ शिष्याणांśiṣ·yā·ṇāṃ प्रातिकूल्येनprā·ti·kūl·ye·na ताडनाबधयोःtā·ḍa·nā·ba·dha·yoḥ कथांka·thāṃ निःसारयन्niḥ·sā·ra·yan महायाजकस्यma·hā·yā·ja·kas·ya सन्निधिंsan·ni·dhiṃ गत्वाgat·vā
tatkālaparyyanataṁ śaulaḥ prabhoḥ śiṣyāṇāṁ prātikūlyena tāḍanābadhayoḥ kathāṁ niḥsārayan mahāyājakasya sannidhiṁ gatvā
And Saul, yet breathing out threatenings and slaughter against the disciples of the Lord, went unto the high priest,
-
2
स्त्रियंstri·yaṃ पुरुषञ्चpu·ru·ṣañ·ca तन्मतग्राहिणंtan·ma·tag·rā·hi·ṇaṃ यंyaṃ कञ्चित्kañ·cit पश्यतिpaś·ya·ti तान्tān धृत्वाdhṛt·vā बद्ध्वाbad·dhvā यिरूशालमम्yi·rū·śā·la·mam आनयतीत्याशयेनā·na·ya·tīt·yā·śa·ye·na दम्मेषक्नगरीयंdam·me·ṣak·na·ga·rī·yaṃ धर्म्मसमाजान्dhar·ma·sa·mā·jān प्रतिpra·ti पत्रंpat·raṃ याचितवान्yā·ci·ta·vān।
striyaṁ puruṣañca tanmatagrāhiṇaṁ yaṁ kañcit paśyati tān dhṛtvā baddhvā yirūśālamam ānayatītyāśayena dammeṣaknagarīyaṁ dharmmasamājān prati patraṁ yācitavān|
And desired of him letters to Damascus to the synagogues, that if he found any of this way, whether they were men or women, he might bring them bound unto Jerusalem.
-
3
गच्छन्gac·chan तुtu दम्मेषक्नगरनिकटdam·me·ṣak·na·ga·ra·ni·ka·ṭa उपस्थितवान्u·pas·thi·ta·vān; ततोऽकस्माद्ta·to·kas·mād आकाशात्ā·kā·śāt तस्यtas·ya चतुर्दिक्षुca·tur·dik·ṣu तेजसःte·ja·saḥ प्रकाशनात्pra·kā·śa·nāt सsa भूमावपतत्bhū·mā·va·pa·tat।
gacchan tu dammeṣaknagaranikaṭa upasthitavān; tato'kasmād ākāśāt tasya caturdikṣu tejasaḥ prakāśanāt sa bhūmāvapatat|
And as he journeyed, he came near Damascus: and suddenly there shined round about him a light from heaven:
-
4
पश्चात्paś·cāt हेhe शौलśau·la हेhe शौलśau·la कुतोku·to मांmāṃ ताडयसिtā·ḍa·ya·si? स्वंsvaṃ प्रतिpra·ti प्रोक्तम्prok·tam एतंe·taṃ शब्दंśab·daṃ श्रुत्वाśrut·vā
paścāt he śaula he śaula kuto māṁ tāḍayasi? svaṁ prati proktam etaṁ śabdaṁ śrutvā
And he fell to the earth, and heard a voice saying unto him, Saul, Saul, why persecutest thou me?
-
5
सsa पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān, हेhe प्रभोpra·bho भवान्bha·vān कःkaḥ? तदाta·dā प्रभुरकथयत्pra·bhu·ra·ka·tha·yat यंyaṃ यीशुंyī·śuṃ त्वंtvaṃ ताडयसिtā·ḍa·ya·si सsa एवाहंe·vā·haṃ; कण्टकस्यkaṇ·ṭa·kas·ya मुखेmu·khe पदाघातकरणंpa·dā·ghā·ta·ka·ra·ṇaṃ तवta·va कष्टम्kaṣ·ṭam।
sa pṛṣṭavān, he prabho bhavān kaḥ? tadā prabhurakathayat yaṁ yīśuṁ tvaṁ tāḍayasi sa evāhaṁ; kaṇṭakasya mukhe padāghātakaraṇaṁ tava kaṣṭam|
And he said, Who art thou, Lord? And the Lord said, I am Jesus whom thou persecutest: it is hard for thee to kick against the pricks.
-
6
तदाta·dā कम्पमानोkam·pa·mā·no विस्मयापन्नश्चvis·ma·yā·pan·naś·ca सोवदत्so·va·dat हेhe प्रभोpra·bho मयाma·yā किंkiṃ कर्त्तव्यंkar·tav·yaṃ? भवतbha·va·ta इच्छाic·chā काkā? ततःta·taḥ प्रभुराज्ञापयद्pra·bhu·rāj·ñā·pa·yad उत्थायut·thā·ya नगरंna·ga·raṃ गच्छgac·cha तत्रtat·ra त्वयाtva·yā यत्yat कर्त्तव्यंkar·tav·yaṃ तद्tad वदिष्यतेva·diṣ·ya·te।
tadā kampamāno vismayāpannaśca sovadat he prabho mayā kiṁ karttavyaṁ? bhavata icchā kā? tataḥ prabhurājñāpayad utthāya nagaraṁ gaccha tatra tvayā yat karttavyaṁ tad vadiṣyate|
And he trembling and astonished said, Lord, what wilt thou have me to do? And the Lord said unto him, Arise, and go into the city, and it shall be told thee what thou must do.
-
7
तस्यtas·ya सङ्गिनोsaṅ·gi·no लोकाlo·kā अपिa·pi तंtaṃ शब्दंśab·daṃ श्रुतवन्तःśru·ta·van·taḥ किन्तुkin·tu कमपिka·ma·pi नna दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā स्तब्धाःstab·dhāḥ सन्तःsan·taḥ स्थितवन्तःsthi·ta·van·taḥ।
tasya saṅgino lokā api taṁ śabdaṁ śrutavantaḥ kintu kamapi na dṛṣṭvā stabdhāḥ santaḥ sthitavantaḥ|
And the men which journeyed with him stood speechless, hearing a voice, but seeing no man.
-
8
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ शौलोśau·lo भूमितbhū·mi·ta उत्थायut·thā·ya चक्षुषीcak·ṣu·ṣī उन्मील्यun·mīl·ya कमपिka·ma·pi नna दृष्टवान्dṛṣ·ṭa·vān। तदाta·dā लोकास्तस्यlo·kās·tas·ya हस्तौhas·tau धृत्वाdhṛt·vā दम्मेषक्नगरम्dam·me·ṣak·na·ga·ram आनयन्ā·na·yan।
anantaraṁ śaulo bhūmita utthāya cakṣuṣī unmīlya kamapi na dṛṣṭavān| tadā lokāstasya hastau dhṛtvā dammeṣaknagaram ānayan|
And Saul arose from the earth; and when his eyes were opened, he saw no man: but they led him by the hand, and brought him into Damascus.
- 9
-
10
तदनन्तरंta·da·nan·ta·raṃ प्रभुस्तद्दम्मेषक्नगरवासिनpra·bhus·tad·dam·me·ṣak·na·ga·ra·vā·si·na एकस्मैe·kas·mai शिष्यायśiṣ·yā·ya दर्शनंdar·śa·naṃ दत्वाdat·vā आहूतवान्ā·hū·ta·vān हेhe अननियa·na·ni·ya। ततःta·taḥ सsa प्रत्यवादीत्prat·ya·vā·dīt, हेhe प्रभोpra·bho पश्यpaś·ya शृणोमिśṛ·ṇo·mi।
tadanantaraṁ prabhustaddammeṣaknagaravāsina ekasmai śiṣyāya darśanaṁ datvā āhūtavān he ananiya| tataḥ sa pratyavādīt, he prabho paśya śṛṇomi|
And there was a certain disciple at Damascus, named Ananias; and to him said the Lord in a vision, Ananias. And he said, Behold, I am here, Lord.
-
11
तदाta·dā प्रभुस्तमाज्ञापयत्pra·bhus·ta·māj·ñā·pa·yat त्वमुत्थायtva·mut·thā·ya सरलनामानंsa·ra·la·nā·mā·naṃ मार्गंmār·gaṃ गत्वाgat·vā यिहूदानिवेशनेyi·hū·dā·ni·ve·śa·ne तार्षनगरीयंtār·ṣa·na·ga·rī·yaṃ शौलनामानंśau·la·nā·mā·naṃ जनंja·naṃ गवेषयन्ga·ve·ṣa·yan पृच्छpṛc·cha;
tadā prabhustamājñāpayat tvamutthāya saralanāmānaṁ mārgaṁ gatvā yihūdāniveśane tārṣanagarīyaṁ śaulanāmānaṁ janaṁ gaveṣayan pṛccha;
And the Lord said unto him, Arise, and go into the street which is called Straight, and enquire in the house of Judas for one called Saul, of Tarsus: for, behold, he prayeth,
-
12
पश्यpaś·ya सsa प्रार्थयतेprār·tha·ya·te, तथाta·thā अननियनामकa·na·ni·ya·nā·ma·ka एकोe·ko जनस्तस्यja·nas·tas·ya समीपम्sa·mī·pam आगत्यā·gat·ya तस्यtas·ya गात्रेgāt·re हस्तार्पणंhas·tār·pa·ṇaṃ कृत्वाkṛt·vā दृष्टिंdṛṣ·ṭiṃ ददातीत्थंda·dā·tīt·thaṃ स्वप्नेsvap·ne दृष्टवान्dṛṣ·ṭa·vān।
paśya sa prārthayate, tathā ananiyanāmaka eko janastasya samīpam āgatya tasya gātre hastārpaṇaṁ kṛtvā dṛṣṭiṁ dadātītthaṁ svapne dṛṣṭavān|
And hath seen in a vision a man named Ananias coming in, and putting his hand on him, that he might receive his sight.
-
13
तस्माद्tas·mād अननियःa·na·ni·yaḥ प्रत्यवदत्prat·ya·va·dat हेhe प्रभोpra·bho यिरूशालमिyi·rū·śā·la·mi पवित्रलोकान्pa·vit·ra·lo·kān प्रतिpra·ti सोऽनेकहिंसांso·ne·ka·hiṃ·sāṃ कृतवान्kṛ·ta·vān;
tasmād ananiyaḥ pratyavadat he prabho yirūśālami pavitralokān prati so'nekahiṁsāṁ kṛtavān;
Then Ananias answered, Lord, I have heard by many of this man, how much evil he hath done to thy saints at Jerusalem:
-
14
अत्रat·ra स्थानेsthā·ne चca येye लोकास्तवlo·kās·ta·va नाम्निnām·ni प्रार्थयन्तिprār·tha·yan·ti तानपिtā·na·pi बद्धुंbad·dhuṃ सsa प्रधानयाजकेभ्यःpra·dhā·na·yā·ja·kebh·yaḥ शक्तिंśak·tiṃ प्राप्तवान्prāp·ta·vān, इमांi·māṃ कथाम्ka·thām अहम्a·ham अनेकेषांa·ne·ke·ṣāṃ मुखेभ्यःmu·khebh·yaḥ श्रुतवान्śru·ta·vān।
atra sthāne ca ye lokāstava nāmni prārthayanti tānapi baddhuṁ sa pradhānayājakebhyaḥ śaktiṁ prāptavān, imāṁ kathām aham anekeṣāṁ mukhebhyaḥ śrutavān|
And here he hath authority from the chief priests to bind all that call on thy name.
-
15
किन्तुkin·tu प्रभुरकथयत्pra·bhu·ra·ka·tha·yat, याहिyā·hi भिन्नदेशीयलोकानांbhin·na·de·śī·ya·lo·kā·nāṃ भूपतीनाम्bhū·pa·tī·nām इस्रायेल्लोकानाञ्चis·rā·yel·lo·kā·nāñ·ca निकटेni·ka·ṭe ममma·ma नामnā·ma प्रचारयितुंpra·cā·ra·yi·tuṃ सsa जनोja·no ममma·ma मनोनीतपात्रमास्तेma·no·nī·ta·pāt·ra·mās·te।
kintu prabhurakathayat, yāhi bhinnadeśīyalokānāṁ bhūpatīnām isrāyellokānāñca nikaṭe mama nāma pracārayituṁ sa jano mama manonītapātramāste|
But the Lord said unto him, Go thy way: for he is a chosen vessel unto me, to bear my name before the Gentiles, and kings, and the children of Israel:
-
16
ममma·ma नामनिमित्तञ्चnā·ma·ni·mit·tañ·ca तेनte·na कियान्ki·yān महान्ma·hān क्लेशोkle·śo भोक्तव्यbhok·tav·ya एतत्e·tat तंtaṃ दर्शयिष्यामिdar·śa·yiṣ·yā·mi।
mama nāmanimittañca tena kiyān mahān kleśo bhoktavya etat taṁ darśayiṣyāmi|
For I will shew him how great things he must suffer for my name’s sake.
-
17
ततोta·to ऽननियोna·ni·yo गत्वाgat·vā गृहंgṛ·haṃ प्रविश्यpra·viś·ya तस्यtas·ya गात्रेgāt·re हस्तार्प्रणंhas·tār·pra·ṇaṃ कृत्वाkṛt·vā कथितवान्ka·thi·ta·vān, हेhe भ्रातःbhrā·taḥ शौलśau·la त्वंtvaṃ यथाya·thā दृष्टिंdṛṣ·ṭiṃ प्राप्नोषिprāp·no·ṣi पवित्रेणात्मनाpa·vit·re·ṇāt·ma·nā परिपूर्णोpa·ri·pūr·ṇo भवसिbha·va·si चca, तदर्थंta·dar·thaṃ तवागमनकालेta·vā·ga·ma·na·kā·le यःyaḥ प्रभुयीशुस्तुभ्यंpra·bhu·yī·śus·tubh·yaṃ दर्शनम्dar·śa·nam अददात्a·da·dāt सsa मांmāṃ प्रेषितवान्pre·ṣi·ta·vān।
tato 'naniyo gatvā gṛhaṁ praviśya tasya gātre hastārpraṇaṁ kṛtvā kathitavān, he bhrātaḥ śaula tvaṁ yathā dṛṣṭiṁ prāpnoṣi pavitreṇātmanā paripūrṇo bhavasi ca, tadarthaṁ tavāgamanakāle yaḥ prabhuyīśustubhyaṁ darśanam adadāt sa māṁ preṣitavān|
And Ananias went his way, and entered into the house; and putting his hands on him said, Brother Saul, the Lord, even Jesus, that appeared unto thee in the way as thou camest, hath sent me, that thou mightest receive thy sight, and be filled with the Holy Ghost.
-
18
इत्युक्तमात्रेit·yuk·ta·māt·re तस्यtas·ya चक्षुर्भ्याम्cak·ṣur·bhyām मीनशल्कवद्mī·na·śal·ka·vad वस्तुनिvas·tu·ni निर्गतेnir·ga·te तत्क्षणात्tat·kṣa·ṇāt सsa प्रसन्नचक्षुpra·san·na·cak·ṣu र्भूत्वाrbhūt·vā प्रोत्थायprot·thā·ya मज्जितोऽभवत्maj·ji·to·bha·vat भुक्त्वाbhuk·tvā पीत्वाpīt·vā सबलोभवच्चsa·ba·lo·bha·vac·ca।
ityuktamātre tasya cakṣurbhyām mīnaśalkavad vastuni nirgate tatkṣaṇāt sa prasannacakṣu rbhūtvā protthāya majjito'bhavat bhuktvā pītvā sabalobhavacca|
And immediately there fell from his eyes as it had been scales: and he received sight forthwith, and arose, and was baptized.
-
19
ततःta·taḥ परंpa·raṃ शौलःśau·laḥ शिष्यैःśiṣ·yaiḥ सहsa·ha कतिपयदिवसान्ka·ti·pa·ya·di·va·sān तस्मिन्tas·min दम्मेषकनगरेdam·me·ṣa·ka·na·ga·re स्थित्वाऽविलम्बंsthit·vā·vi·lam·baṃ
tataḥ paraṁ śaulaḥ śiṣyaiḥ saha katipayadivasān tasmin dammeṣakanagare sthitvā'vilambaṁ
And when he had received meat, he was strengthened. Then was Saul certain days with the disciples which were at Damascus.
-
20
सर्व्वभजनभवनानिsar·va·bha·ja·na·bha·va·nā·ni गत्वाgat·vā यीशुरीश्वरस्यyī·śu·rīś·va·ras·ya पुत्रput·ra इमांi·māṃ कथांka·thāṃ प्राचारयत्prā·cā·ra·yat।
sarvvabhajanabhavanāni gatvā yīśurīśvarasya putra imāṁ kathāṁ prācārayat|
And straightway he preached Christ in the synagogues, that he is the Son of God.
-
21
तस्मात्tas·māt सर्व्वेsar·ve श्रोतारश्चमत्कृत्यśro·tā·raś·ca·mat·kṛt·ya कथितवन्तोka·thi·ta·van·to योyo यिरूशालम्नगरyi·rū·śā·lam·na·ga·ra एतन्नाम्नाe·tan·nām·nā प्रार्थयितृलोकान्prār·tha·yi·tṛ·lo·kān विनाशितवान्vi·nā·śi·ta·vān एवम्e·vam एतादृशलोकान्e·tā·dṛ·śa·lo·kān बद्ध्वाbad·dhvā प्रधानयाजकनिकटंpra·dhā·na·yā·ja·ka·ni·ka·ṭaṃ नयतीत्याशयाna·ya·tīt·yā·śa·yā एतत्स्थानमप्यागच्छत्e·tat·sthā·na·map·yā·gac·chat सएवsa·e·va किमयंki·ma·yaṃ नna भवतिbha·va·ti?
tasmāt sarvve śrotāraścamatkṛtya kathitavanto yo yirūśālamnagara etannāmnā prārthayitṛlokān vināśitavān evam etādṛśalokān baddhvā pradhānayājakanikaṭaṁ nayatītyāśayā etatsthānamapyāgacchat saeva kimayaṁ na bhavati?
But all that heard him were amazed, and said; Is not this he that destroyed them which called on this name in Jerusalem, and came hither for that intent, that he might bring them bound unto the chief priests?
-
22
किन्तुkin·tu शौलःśau·laḥ क्रमशkra·ma·śa उत्साहवान्ut·sā·ha·vān भूत्वाbhūt·vā यीशुरीश्वरेणाभिषिक्तोyī·śu·rīś·va·re·ṇā·bhi·ṣik·to जनja·na एतस्मिन्e·tas·min प्रमाणंpra·mā·ṇaṃ दत्वाdat·vā दम्मेषक्dam·me·ṣak-निवासियिहूदीयलोकान्ni·vā·si·yi·hū·dī·ya·lo·kān निरुत्तरान्ni·rut·ta·rān अकरोत्a·ka·rot।
kintu śaulaḥ kramaśa utsāhavān bhūtvā yīśurīśvareṇābhiṣikto jana etasmin pramāṇaṁ datvā dammeṣak-nivāsiyihūdīyalokān niruttarān akarot|
But Saul increased the more in strength, and confounded the Jews which dwelt at Damascus, proving that this is very Christ.
- 23
-
24
किन्तुkin·tu शौलस्तेषामेतस्याśau·las·te·ṣā·me·tas·yā मन्त्रणायाman·tra·ṇā·yā वार्त्तांvār·tāṃ प्राप्तवान्prāp·ta·vān। तेte तंtaṃ हन्तुंhan·tuṃ तुtu दिवानिशंdi·vā·ni·śaṃ गुप्ताःgup·tāḥ सन्तोsan·to नगरस्यna·ga·ras·ya द्वारेऽतिष्ठन्dvā·re·tiṣ·ṭhan;
kintu śaulasteṣāmetasyā mantraṇāyā vārttāṁ prāptavān| te taṁ hantuṁ tu divāniśaṁ guptāḥ santo nagarasya dvāre'tiṣṭhan;
But their laying await was known of Saul. And they watched the gates day and night to kill him.
- 25
-
26
ततःta·taḥ परंpa·raṃ शौलोśau·lo यिरूशालमंyi·rū·śā·la·maṃ गत्वाgat·vā शिष्यगणेनśiṣ·ya·ga·ṇe·na सार्द्धंsār·ddhaṃ स्थातुम्sthā·tum ऐहत्ai·hat, किन्तुkin·tu सर्व्वेsar·ve तस्मादबिभयुःtas·mā·da·bi·bha·yuḥ सsa शिष्यśiṣ·ya इतिi·ti चca नna प्रत्ययन्prat·ya·yan।
tataḥ paraṁ śaulo yirūśālamaṁ gatvā śiṣyagaṇena sārddhaṁ sthātum aihat, kintu sarvve tasmādabibhayuḥ sa śiṣya iti ca na pratyayan|
And when Saul was come to Jerusalem, he assayed to join himself to the disciples: but they were all afraid of him, and believed not that he was a disciple.
-
27
एतस्माद्e·tas·mād बर्णब्बास्तंbar·ṇab·bās·taṃ गृहीत्वाgṛ·hīt·vā प्रेरितानांpre·ri·tā·nāṃ समीपमानीयsa·mī·pa·mā·nī·ya मार्गमध्येmār·ga·madh·ye प्रभुःpra·bhuḥ कथंka·thaṃ तस्मैtas·mai दर्शनंdar·śa·naṃ दत्तवान्dat·ta·vān याःyāḥ कथाश्चka·thāś·ca कथितवान्ka·thi·ta·vān सsa चca यथाक्षोभःya·thāk·ṣo·bhaḥ सन्san दम्मेषक्नगरेdam·me·ṣak·na·ga·re यीशोyī·śo र्नामrnā·ma प्राचारयत्prā·cā·ra·yat एतान्e·tān सर्व्ववृत्तान्तान्sar·va·vṛt·tān·tān तान्tān ज्ञापितवान्jñā·pi·ta·vān।
etasmād barṇabbāstaṁ gṛhītvā preritānāṁ samīpamānīya mārgamadhye prabhuḥ kathaṁ tasmai darśanaṁ dattavān yāḥ kathāśca kathitavān sa ca yathākṣobhaḥ san dammeṣaknagare yīśo rnāma prācārayat etān sarvvavṛttāntān tān jñāpitavān|
But Barnabas took him, and brought him to the apostles, and declared unto them how he had seen the Lord in the way, and that he had spoken to him, and how he had preached boldly at Damascus in the name of Jesus.
- 28
-
29
तस्माद्tas·mād अन्यदेशीयलोकैःan·ya·de·śī·ya·lo·kaiḥ सार्द्धंsār·ddhaṃ विवादस्योपस्थितत्वात्vi·vā·das·yo·pas·thi·tat·vāt तेte तंtaṃ हन्तुम्han·tum अचेष्टन्तa·ceṣ·ṭan·ta।
tasmād anyadeśīyalokaiḥ sārddhaṁ vivādasyopasthitatvāt te taṁ hantum aceṣṭanta|
And he spake boldly in the name of the Lord Jesus, and disputed against the Grecians: but they went about to slay him.
-
30
किन्तुkin·tu भ्रातृगणस्तज्ज्ञात्वाbhrā·tṛ·ga·ṇas·taj·jñāt·vā तंtaṃ कैसरियानगरंkai·sa·ri·yā·na·ga·raṃ नीत्वाnīt·vā तार्षनगरंtār·ṣa·na·ga·raṃ प्रेषितवान्pre·ṣi·ta·vān।
kintu bhrātṛgaṇastajjñātvā taṁ kaisariyānagaraṁ nītvā tārṣanagaraṁ preṣitavān|
Which when the brethren knew, they brought him down to Cæsarea, and sent him forth to Tarsus.
-
31
इत्थंit·thaṃ सतिsa·ti यिहूदियागालील्शोमिरोणदेशीयाःyi·hū·di·yā·gā·līl·śo·mi·ro·ṇa·de·śī·yāḥ सर्व्वाsar·vā मण्डल्योmaṇ·ḍal·yo विश्रामंviś·rā·maṃ प्राप्तास्ततस्तासांprāp·tās·ta·tas·tā·sāṃ निष्ठाभवत्niṣ·ṭhā·bha·vat प्रभोpra·bho र्भियाrbhi·yā पवित्रस्यात्मनःpa·vit·ras·yāt·ma·naḥ सान्त्वनयाsān·tva·na·yā चca कालंkā·laṃ क्षेपयित्वाkṣe·pa·yit·vā बहुसंख्याba·hu·saṃ·khyā अभवन्a·bha·van।
itthaṁ sati yihūdiyāgālīlśomiroṇadeśīyāḥ sarvvā maṇḍalyo viśrāmaṁ prāptāstatastāsāṁ niṣṭhābhavat prabho rbhiyā pavitrasyātmanaḥ sāntvanayā ca kālaṁ kṣepayitvā bahusaṁkhyā abhavan|
Then had the churches rest throughout all Judæa and Galilee and Samaria, and were edified; and walking in the fear of the Lord, and in the comfort of the Holy Ghost, were multiplied.
-
32
ततःta·taḥ परंpa·raṃ पितरःpi·ta·raḥ स्थानेsthā·ne स्थानेsthā·ne भ्रमित्वाbhra·mit·vā शेषेśe·ṣe लोद्नगरनिवासिपवित्रलोकानांlod·na·ga·ra·ni·vā·si·pa·vit·ra·lo·kā·nāṃ समीपेsa·mī·pe स्थितवान्sthi·ta·vān।
tataḥ paraṁ pitaraḥ sthāne sthāne bhramitvā śeṣe lodnagaranivāsipavitralokānāṁ samīpe sthitavān|
And it came to pass, as Peter passed throughout all quarters, he came down also to the saints which dwelt at Lydda.
-
33
तदाta·dā तत्रtat·ra पक्षाघातव्याधिनाष्टौpak·ṣā·ghā·tav·yā·dhi·nāṣ·ṭau वत्सरान्vat·sa·rān शय्यागतम्śay·yā·ga·tam ऐनेयनामानंai·ne·ya·nā·mā·naṃ मनुष्यंma·nuṣ·yaṃ साक्षत्sāk·ṣat प्राप्यprāp·ya तमवदत्ta·ma·va·dat,
tadā tatra pakṣāghātavyādhināṣṭau vatsarān śayyāgatam aineyanāmānaṁ manuṣyaṁ sākṣat prāpya tamavadat,
And there he found a certain man named Æneas, which had kept his bed eight years, and was sick of the palsy.
-
34
हेhe ऐनेयai·ne·ya यीशुख्रीष्टस्त्वांyī·śukh·rīṣ·ṭas·tvāṃ स्वस्थम्svas·tham अकार्षीत्a·kār·ṣīt, त्वमुत्थायtva·mut·thā·ya स्वशय्यांsva·śay·yāṃ निक्षिपnik·ṣi·pa, इत्युक्तमात्रेit·yuk·ta·māt·re सsa उदतिष्ठत्u·da·tiṣ·ṭhat।
he aineya yīśukhrīṣṭastvāṁ svastham akārṣīt, tvamutthāya svaśayyāṁ nikṣipa, ityuktamātre sa udatiṣṭhat|
And Peter said unto him, Æneas, Jesus Christ maketh thee whole: arise, and make thy bed. And he arose immediately.
- 35
-
36
अपरञ्चa·pa·rañ·ca भिक्षादानादिषुbhik·ṣā·dā·nā·di·ṣu नानक्रियासुnā·nak·ri·yā·su नित्यंnit·yaṃ प्रवृत्ताpra·vṛt·tā याyā याफोनगरनिवासिनीyā·pho·na·ga·ra·ni·vā·si·nī टाबिथानामाṭā·bi·thā·nā·mā शिष्याśiṣ·yā यांyāṃ दर्क्कांdar·kāṃ अर्थाद्ar·thād हरिणीमयुक्त्वाha·ri·ṇī·ma·yuk·tvā आह्वयन्āh·va·yan साsā नारीnā·rī
aparañca bhikṣādānādiṣu nānakriyāsu nityaṁ pravṛttā yā yāphonagaranivāsinī ṭābithānāmā śiṣyā yāṁ darkkāṁ arthād hariṇīmayuktvā āhvayan sā nārī
Now there was at Joppa a certain disciple named Tabitha, which by interpretation is called Dorcas: this woman was full of good works and almsdeeds which she did.
-
37
तस्मिन्tas·min समयेsa·ma·ye रुग्नाrug·nā सतीsa·tī प्राणान्prā·ṇān अत्यजत्at·ya·jat, ततोta·to लोकास्तांlo·kās·tāṃ प्रक्षाल्योपरिस्थप्रकोष्ठेprak·ṣāl·yo·pa·ris·thap·ra·koṣ·ṭhe शाययित्वास्थापयन्śā·ya·yit·vās·thā·pa·yan।
tasmin samaye rugnā satī prāṇān atyajat, tato lokāstāṁ prakṣālyoparisthaprakoṣṭhe śāyayitvāsthāpayan|
And it came to pass in those days, that she was sick, and died: whom when they had washed, they laid her in an upper chamber.
-
38
लोद्नगरंlod·na·ga·raṃ याफोनगरस्यyā·pho·na·ga·ras·ya समीपस्थंsa·mī·pas·thaṃ तस्मात्तत्रtas·māt·tat·ra पितरpi·ta·ra आस्तेās·te, इतिi·ti वार्त्तांvār·tāṃ श्रुत्वाśrut·vā तूर्णंtūr·ṇaṃ तस्यागमनार्थंtas·yā·ga·ma·nār·thaṃ तस्मिन्tas·min विनयमुक्त्वाvi·na·ya·muk·tvā शिष्यगणोśiṣ·ya·ga·ṇo द्वौdvau मनुजौma·nu·jau प्रेषितवान्pre·ṣi·ta·vān।
lodnagaraṁ yāphonagarasya samīpasthaṁ tasmāttatra pitara āste, iti vārttāṁ śrutvā tūrṇaṁ tasyāgamanārthaṁ tasmin vinayamuktvā śiṣyagaṇo dvau manujau preṣitavān|
And forasmuch as Lydda was nigh to Joppa, and the disciples had heard that Peter was there, they sent unto him two men, desiring him that he would not delay to come to them.
-
39
तस्मात्tas·māt पितरpi·ta·ra उत्थायut·thā·ya ताभ्यांtābh·yāṃ सार्द्धम्sār·ddham आगच्छत्ā·gac·chat, तत्रtat·ra तस्मिन्tas·min उपस्थितu·pas·thi·ta उपरिस्थप्रकोष्ठंu·pa·ris·thap·ra·koṣ·ṭhaṃ समानीतेsa·mā·nī·te चca विधवाःvi·dha·vāḥ स्वाभिःsvā·bhiḥ सहsa·ha स्थितिकालेsthi·ti·kā·le दर्क्कयाdar·ka·yā कृतानिkṛ·tā·ni यान्युत्तरीयाणिyān·yut·ta·rī·yā·ṇi परिधेयानिpa·ri·dhe·yā·ni चca तानिtā·ni सर्व्वाणिsar·vā·ṇi तंtaṃ दर्शयित्वाdar·śa·yit·vā रुदत्यश्चतसृषुru·dat·yaś·ca·ta·sṛ·ṣu दिक्ष्वतिष्ठन्dik·ṣva·tiṣ·ṭhan।
tasmāt pitara utthāya tābhyāṁ sārddham āgacchat, tatra tasmin upasthita uparisthaprakoṣṭhaṁ samānīte ca vidhavāḥ svābhiḥ saha sthitikāle darkkayā kṛtāni yānyuttarīyāṇi paridheyāni ca tāni sarvvāṇi taṁ darśayitvā rudatyaścatasṛṣu dikṣvatiṣṭhan|
Then Peter arose and went with them. When he was come, they brought him into the upper chamber: and all the widows stood by him weeping, and shewing the coats and garments which Dorcas made, while she was with them.
-
40
किन्तुkin·tu पितरस्ताःpi·ta·ras·tāḥ सर्व्वाsar·vā बहिःba·hiḥ कृत्वाkṛt·vā जानुनीjā·nu·nī पातयित्वाpā·ta·yit·vā प्रार्थितवान्prār·thi·ta·vān; पश्चात्paś·cāt शवंśa·vaṃ प्रतिpra·ti दृष्टिंdṛṣ·ṭiṃ कृत्वाkṛt·vā कथितवान्ka·thi·ta·vān, हेhe टाबीथेṭā·bī·the त्वमुत्तिष्ठtva·mut·tiṣ·ṭha, इतिi·ti वाक्यvāk·ya उक्तेuk·te साsā स्त्रीstrī चक्षुषीcak·ṣu·ṣī प्रोन्मील्यpron·mīl·ya पितरम्pi·ta·ram अवलोक्योत्थायोपाविशत्a·va·lok·yot·thā·yo·pā·vi·śat।
kintu pitarastāḥ sarvvā bahiḥ kṛtvā jānunī pātayitvā prārthitavān; paścāt śavaṁ prati dṛṣṭiṁ kṛtvā kathitavān, he ṭābīthe tvamuttiṣṭha, iti vākya ukte sā strī cakṣuṣī pronmīlya pitaram avalokyotthāyopāviśat|
But Peter put them all forth, and kneeled down, and prayed; and turning him to the body said, Tabitha, arise. And she opened her eyes: and when she saw Peter, she sat up.
-
41
ततःta·taḥ पितरस्तस्याःpi·ta·ras·tas·yāḥ करौka·rau धृत्वाdhṛt·vā उत्तोल्यut·tol·ya पवित्रलोकान्pa·vit·ra·lo·kān विधवाश्चाहूयvi·dha·vāś·cā·hū·ya तेषांte·ṣāṃ निकटेni·ka·ṭe सजीवांsa·jī·vāṃ तांtāṃ समार्पयत्sa·mār·pa·yat।
tataḥ pitarastasyāḥ karau dhṛtvā uttolya pavitralokān vidhavāścāhūya teṣāṁ nikaṭe sajīvāṁ tāṁ samārpayat|
And he gave her his hand, and lifted her up, and when he had called the saints and widows, presented her alive.
- 42
-
43
अपरञ्चa·pa·rañ·ca पितरस्तद्याफोनगरीयस्यpi·ta·ras·tad·yā·pho·na·ga·rī·yas·ya कस्यचित्kas·ya·cit शिमोन्नाम्नश्चर्म्मकारस्यśi·mon·nām·naś·car·ma·kā·ras·ya गृहेgṛ·he बहुदिनानिba·hu·di·nā·ni न्यवसत्nya·va·sat।
aparañca pitarastadyāphonagarīyasya kasyacit śimonnāmnaścarmmakārasya gṛhe bahudināni nyavasat|
And it came to pass, that he tarried many days in Joppa with one Simon a tanner.
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.