Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Numbered Discourses 5 48 अङ्गुत्तर 5 48

Chapter: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195196197198199200201202203204205206207208209210211212213214215216217218219220221222223224225226227228229230231232233234235236237238239240241242243244245246247248249250251252253254255256257258259260261262263264265266267268269270271

Alabbhanīyaṭhānasutta

Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.

Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152535455 · Hide pronunciation

  1. 1

    अङ्गुत्तरaṅ·gut·ta·ra निकायni·kā·ya 5।48

    Aṅguttara Nikāya 5.48

    Numbered Discourses 5.48

  2. 2

    5। मुण्डराजवग्गmuṇ·ḍa·rā·ja·vag·ga

    5. Muṇḍarājavagga

    5. With King Muṇḍa

  3. 3

    अलब्भनीयठानसुत्तa·lab·bha·nī·ya·ṭhā·na·sut·ta

    Alabbhanīyaṭhānasutta

    Things That Cannot Be Had

  4. 4

    “पञ्चिमानि,pañ·ci·mā·ni भिक्खवे,bhik·kha·ve अलब्भनीयानिa·lab·bha·nī·yā·ni ठानानिṭhā·nā·ni समणेनsa·ma·ṇe·na वाvā ब्राह्मणेनbrāh·ma·ṇe·na वाvā देवेनde·ve·na वाvā मारेनmā·re·na वाvā ब्रह्मुनाbrah·mu·nā वाvā केनचिke·na·ci वाvā लोकस्मिं।lo·kas·miṃ

    “Pañcimāni, bhikkhave, alabbhanīyāni ṭhānāni samaṇena vā brāhmaṇena vā devena vā mārena vā brahmunā vā kenaci vā lokasmiṁ.

    “Mendicants, there are five things that cannot be had by any ascetic or brahmin or god or Māra or divinity or by anyone in the world.

  5. 5

    कतमानिka·ta·mā·ni पञ्च?pañ·ca

    Katamāni pañca?

    What five?

  6. 6

    ‘जराधम्मंja·rā·dham·maṃ माmā जीरी’तिjī·rī अलब्भनीयंa·lab·bha·nī·yaṃ ठानंṭhā·naṃ समणेनsa·ma·ṇe·na वाvā ब्राह्मणेनbrāh·ma·ṇe·na वाvā देवेनde·ve·na वाvā मारेनmā·re·na वाvā ब्रह्मुनाbrah·mu·nā वाvā केनचिke·na·ci वाvā लोकस्मिं।lo·kas·miṃ

    ‘Jarādhammaṁ mā jīrī’ti alabbhanīyaṁ ṭhānaṁ samaṇena vā brāhmaṇena vā devena vā mārena vā brahmunā vā kenaci vā lokasmiṁ.

    That someone liable to old age should not grow old.

  7. 7

    ‘ब्याधिधम्मंbyā·dhi·dham·maṃ माmā ब्याधीयी’तिbyā·dhī·yī …पे…pe ‘मरणधम्मंma·ra·ṇa·dham·maṃ माmā मीयी’तिmī·yī … ‘खयधम्मंkha·ya·dham·maṃ माmā खीयी’तिkhī·yī … ‘नस्सनधम्मंnas·sa·na·dham·maṃ माmā नस्सी’तिnas·sī अलब्भनीयंa·lab·bha·nī·yaṃ ठानंṭhā·naṃ समणेनsa·ma·ṇe·na वाvā ब्राह्मणेनbrāh·ma·ṇe·na वाvā देवेनde·ve·na वाvā मारेनmā·re·na वाvā ब्रह्मुनाbrah·mu·nā वाvā केनचिke·na·ci वाvā लोकस्मिं।lo·kas·miṃ

    ‘Byādhidhammaṁ mā byādhīyī’ti …pe… ‘maraṇadhammaṁ mā mīyī’ti … ‘khayadhammaṁ mā khīyī’ti … ‘nassanadhammaṁ mā nassī’ti alabbhanīyaṁ ṭhānaṁ samaṇena vā brāhmaṇena vā devena vā mārena vā brahmunā vā kenaci vā lokasmiṁ.

    That someone liable to sickness should not get sick. … That someone liable to death should not die. … That someone liable to ending should not end. … That someone liable to perishing should not perish. …

  8. 8

    अस्सुतवतो,as·su·ta·va·to भिक्खवे,bhik·kha·ve पुथुज्जनस्सpu·thuj·ja·nas·sa जराधम्मंja·rā·dham·maṃ जीरति।jī·ra·ti

    Assutavato, bhikkhave, puthujjanassa jarādhammaṁ jīrati.

    An unlearned ordinary person has someone liable to old age who grows old.

  9. 9

    सोso जराधम्मेja·rā·dham·me जिण्णेjiṇ·ṇe नna इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    So jarādhamme jiṇṇe na iti paṭisañcikkhati:

    But they don’t reflect on old age:

  10. 10

    ‘नna खोkho मय्हेवेकस्सmay·he·ve·kas·sa जराधम्मंja·rā·dham·maṃ जीरति,jī·ra·ti अथa·tha खोkho यावताyā·va·tā सत्तानंsat·tā·naṃ आगतिā·ga·ti गतिga·ti चुतिcu·ti उपपत्तिu·pa·pat·ti सब्बेसंsab·be·saṃ सत्तानंsat·tā·naṃ जराधम्मंja·rā·dham·maṃ जीरति।jī·ra·ti

    ‘na kho mayhevekassa jarādhammaṁ jīrati, atha kho yāvatā sattānaṁ āgati gati cuti upapatti sabbesaṁ sattānaṁ jarādhammaṁ jīrati.

    ‘It’s not just me who has someone liable to old age who grows old. For as long as sentient beings come and go, pass away and are reborn, they all have someone liable to old age who grows old.

  11. 11

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na जराधम्मेja·rā·dham·me जिण्णेjiṇ·ṇe सोचेय्यंso·cey·yaṃ किलमेय्यंki·la·mey·yaṃ परिदेवेय्यं,pa·ri·de·vey·yaṃ उरत्ताळिंu·rat·tā·ḷiṃ कन्देय्यं,kan·dey·yaṃ सम्मोहंsam·mo·haṃ आपज्जेय्यं,ā·paj·jey·yaṃ भत्तम्पिbhat·tam·pi मेme नच्छादेय्य,nac·chā·dey·ya कायेपिkā·ye·pi दुब्बण्णियंdub·baṇ·ṇi·yaṃ ओक्कमेय्य,ok·ka·mey·ya कम्मन्तापिkam·man·tā·pi नप्पवत्तेय्युं,nap·pa·vat·tey·yuṃ अमित्तापिa·mit·tā·pi अत्तमनाat·ta·ma·nā अस्सु,as·su मित्तापिmit·tā·pi दुम्मनाdum·ma·nā अस्सू’ति।as·sū

    Ahañceva kho pana jarādhamme jiṇṇe soceyyaṁ kilameyyaṁ parideveyyaṁ, urattāḷiṁ kandeyyaṁ, sammohaṁ āpajjeyyaṁ, bhattampi me nacchādeyya, kāyepi dubbaṇṇiyaṁ okkameyya, kammantāpi nappavatteyyuṁ, amittāpi attamanā assu, mittāpi dummanā assū’ti.

    If I were to sorrow and wail and lament, beating my breast and falling into confusion, just because someone liable to old age grows old, I’d lose my appetite and my physical appearance would deteriorate. My work wouldn’t get done, my enemies would be encouraged, and my friends would be dispirited.’

  12. 12

    सोso जराधम्मेja·rā·dham·me जिण्णेjiṇ·ṇe सोचतिso·ca·ti किलमतिki·la·ma·ti परिदेवति,pa·ri·de·va·ti उरत्ताळिंu·rat·tā·ḷiṃ कन्दति,kan·da·ti सम्मोहंsam·mo·haṃ आपज्जति।ā·paj·ja·ti

    So jarādhamme jiṇṇe socati kilamati paridevati, urattāḷiṁ kandati, sammohaṁ āpajjati.

    And so, when someone liable to old age grows old, they sorrow and wail and lament, beating their breast and falling into confusion.

  13. 13

    अयंa·yaṃ वुच्चति,vuc·ca·ti भिक्खवे:bhik·kha·ve

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  14. 14

    ‘अस्सुतवाas·su·ta·vā पुथुज्जनोpu·thuj·ja·no विद्धोvid·dho सविसेनsa·vi·se·na सोकसल्लेनso·ka·sal·le·na अत्तानंयेवat·tā·naṃ·ye·va परितापेति’।pa·ri·tā·pe·ti

    ‘assutavā puthujjano viddho savisena sokasallena attānaṁyeva paritāpeti’.

    an unlearned ordinary person struck by sorrow’s poisoned arrow, who only mortifies themselves.

  15. 15

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ भिक्खवे,bhik·kha·ve अस्सुतवतोas·su·ta·va·to पुथुज्जनस्सpu·thuj·ja·nas·sa ब्याधिधम्मंbyā·dhi·dham·maṃ ब्याधीयतिbyā·dhī·ya·ti …पे…pe मरणधम्मंma·ra·ṇa·dham·maṃ मीयतिmī·ya·ti … खयधम्मंkha·ya·dham·maṃ खीयतिkhī·ya·ti … नस्सनधम्मंnas·sa·na·dham·maṃ नस्सति।nas·sa·ti

    Puna caparaṁ, bhikkhave, assutavato puthujjanassa byādhidhammaṁ byādhīyati …pe… maraṇadhammaṁ mīyati … khayadhammaṁ khīyati … nassanadhammaṁ nassati.

    Furthermore, an unlearned ordinary person has someone liable to sickness … death … ending … perishing.

  16. 16

    सोso नस्सनधम्मेnas·sa·na·dham·me नट्ठेnaṭ·ṭhe नna इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    So nassanadhamme naṭṭhe na iti paṭisañcikkhati:

    But they don’t reflect on perishing:

  17. 17

    ‘नna खोkho मय्हेवेकस्सmay·he·ve·kas·sa नस्सनधम्मंnas·sa·na·dham·maṃ नस्सति,nas·sa·ti अथa·tha खोkho यावताyā·va·tā सत्तानंsat·tā·naṃ आगतिā·ga·ti गतिga·ti चुतिcu·ti उपपत्तिu·pa·pat·ti सब्बेसंsab·be·saṃ सत्तानंsat·tā·naṃ नस्सनधम्मंnas·sa·na·dham·maṃ नस्सति।nas·sa·ti

    ‘na kho mayhevekassa nassanadhammaṁ nassati, atha kho yāvatā sattānaṁ āgati gati cuti upapatti sabbesaṁ sattānaṁ nassanadhammaṁ nassati.

    ‘It’s not just me who has someone liable to perishing who perishes. For as long as sentient beings come and go, pass away and are reborn, they all have someone liable to perishing who perishes.

  18. 18

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na नस्सनधम्मेnas·sa·na·dham·me नट्ठेnaṭ·ṭhe सोचेय्यंso·cey·yaṃ किलमेय्यंki·la·mey·yaṃ परिदेवेय्यं,pa·ri·de·vey·yaṃ उरत्ताळिंu·rat·tā·ḷiṃ कन्देय्यं,kan·dey·yaṃ सम्मोहंsam·mo·haṃ आपज्जेय्यं,ā·paj·jey·yaṃ भत्तम्पिbhat·tam·pi मेme नच्छादेय्य,nac·chā·dey·ya कायेपिkā·ye·pi दुब्बण्णियंdub·baṇ·ṇi·yaṃ ओक्कमेय्य,ok·ka·mey·ya कम्मन्तापिkam·man·tā·pi नप्पवत्तेय्युं,nap·pa·vat·tey·yuṃ अमित्तापिa·mit·tā·pi अत्तमनाat·ta·ma·nā अस्सु,as·su मित्तापिmit·tā·pi दुम्मनाdum·ma·nā अस्सू’ति।as·sū

    Ahañceva kho pana nassanadhamme naṭṭhe soceyyaṁ kilameyyaṁ parideveyyaṁ, urattāḷiṁ kandeyyaṁ, sammohaṁ āpajjeyyaṁ, bhattampi me nacchādeyya, kāyepi dubbaṇṇiyaṁ okkameyya, kammantāpi nappavatteyyuṁ, amittāpi attamanā assu, mittāpi dummanā assū’ti.

    If I were to sorrow and wail and lament, beating my breast and falling into confusion, just because someone liable to perishing perishes, I’d lose my appetite and my physical appearance would deteriorate. My work wouldn’t get done, my enemies would be encouraged, and my friends would be dispirited.’

  19. 19

    सोso नस्सनधम्मेnas·sa·na·dham·me नट्ठेnaṭ·ṭhe सोचतिso·ca·ti किलमतिki·la·ma·ti परिदेवति,pa·ri·de·va·ti उरत्ताळिंu·rat·tā·ḷiṃ कन्दति,kan·da·ti सम्मोहंsam·mo·haṃ आपज्जति।ā·paj·ja·ti

    So nassanadhamme naṭṭhe socati kilamati paridevati, urattāḷiṁ kandati, sammohaṁ āpajjati.

    And so, when someone liable to perishing perishes, they sorrow and wail and lament, beating their breast and falling into confusion.

  20. 20

    अयंa·yaṃ वुच्चति,vuc·ca·ti भिक्खवे:bhik·kha·ve

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  21. 21

    ‘अस्सुतवाas·su·ta·vā पुथुज्जनोpu·thuj·ja·no विद्धोvid·dho सविसेनsa·vi·se·na सोकसल्लेनso·ka·sal·le·na अत्तानंयेवat·tā·naṃ·ye·va परितापेति’।pa·ri·tā·pe·ti

    ‘assutavā puthujjano viddho savisena sokasallena attānaṁyeva paritāpeti’.

    an unlearned ordinary person struck by sorrow’s poisoned arrow, who only mortifies themselves.

  22. 22

    सुतवतोsu·ta·va·to चca खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve अरियसावकस्सa·ri·ya·sā·va·kas·sa जराधम्मंja·rā·dham·maṃ जीरति।jī·ra·ti

    Sutavato ca kho, bhikkhave, ariyasāvakassa jarādhammaṁ jīrati.

    A learned noble disciple has someone liable to old age who grows old.

  23. 23

    सोso जराधम्मेja·rā·dham·me जिण्णेjiṇ·ṇe इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    So jarādhamme jiṇṇe iti paṭisañcikkhati:

    So they reflect on old age:

  24. 24

    ‘नna खोkho मय्हेवेकस्सmay·he·ve·kas·sa जराधम्मंja·rā·dham·maṃ जीरति,jī·ra·ti अथa·tha खोkho यावताyā·va·tā सत्तानंsat·tā·naṃ आगतिā·ga·ti गतिga·ti चुतिcu·ti उपपत्तिu·pa·pat·ti सब्बेसंsab·be·saṃ सत्तानंsat·tā·naṃ जराधम्मंja·rā·dham·maṃ जीरति।jī·ra·ti

    ‘na kho mayhevekassa jarādhammaṁ jīrati, atha kho yāvatā sattānaṁ āgati gati cuti upapatti sabbesaṁ sattānaṁ jarādhammaṁ jīrati.

    ‘It’s not just me who has someone liable to old age who grows old. For as long as sentient beings come and go, pass away and are reborn, they all have someone liable to old age who grows old.

  25. 25

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na जराधम्मेja·rā·dham·me जिण्णेjiṇ·ṇe सोचेय्यंso·cey·yaṃ किलमेय्यंki·la·mey·yaṃ परिदेवेय्यं,pa·ri·de·vey·yaṃ उरत्ताळिंu·rat·tā·ḷiṃ कन्देय्यं,kan·dey·yaṃ सम्मोहंsam·mo·haṃ आपज्जेय्यं,ā·paj·jey·yaṃ भत्तम्पिbhat·tam·pi मेme नच्छादेय्य,nac·chā·dey·ya कायेपिkā·ye·pi दुब्बण्णियंdub·baṇ·ṇi·yaṃ ओक्कमेय्य,ok·ka·mey·ya कम्मन्तापिkam·man·tā·pi नप्पवत्तेय्युं,nap·pa·vat·tey·yuṃ अमित्तापिa·mit·tā·pi अत्तमनाat·ta·ma·nā अस्सु,as·su मित्तापिmit·tā·pi दुम्मनाdum·ma·nā अस्सू’ति।as·sū

    Ahañceva kho pana jarādhamme jiṇṇe soceyyaṁ kilameyyaṁ parideveyyaṁ, urattāḷiṁ kandeyyaṁ, sammohaṁ āpajjeyyaṁ, bhattampi me nacchādeyya, kāyepi dubbaṇṇiyaṁ okkameyya, kammantāpi nappavatteyyuṁ, amittāpi attamanā assu, mittāpi dummanā assū’ti.

    If I were to sorrow and wail and lament, beating my breast and falling into confusion, just because someone liable to old age grows old, I’d lose my appetite and my physical appearance would deteriorate. My work wouldn’t get done, my enemies would be encouraged, and my friends would be dispirited.’

  26. 26

    सोso जराधम्मेja·rā·dham·me जिण्णेjiṇ·ṇe नna सोचतिso·ca·ti नna किलमतिki·la·ma·ti नna परिदेवति,pa·ri·de·va·ti नna उरत्ताळिंu·rat·tā·ḷiṃ कन्दति,kan·da·ti नna सम्मोहंsam·mo·haṃ आपज्जति।ā·paj·ja·ti

    So jarādhamme jiṇṇe na socati na kilamati na paridevati, na urattāḷiṁ kandati, na sammohaṁ āpajjati.

    And so, when someone liable to old age grows old, they don’t sorrow and wail and lament, beating their breast and falling into confusion.

  27. 27

    अयंa·yaṃ वुच्चति,vuc·ca·ti भिक्खवे:bhik·kha·ve

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  28. 28

    ‘सुतवाsu·ta·vā अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko अब्बुहिab·bu·hi सविसंsa·vi·saṃ सोकसल्लं,so·ka·sal·laṃ येनye·na विद्धोvid·dho अस्सुतवाas·su·ta·vā पुथुज्जनोpu·thuj·ja·no अत्तानंयेवat·tā·naṃ·ye·va परितापेति।pa·ri·tā·pe·ti

    ‘sutavā ariyasāvako abbuhi savisaṁ sokasallaṁ, yena viddho assutavā puthujjano attānaṁyeva paritāpeti.

    a learned noble disciple who has drawn out sorrow’s poisoned arrow, struck by which unlearned ordinary people only mortify themselves.

  29. 29

    असोकोa·so·ko विसल्लोvi·sal·lo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko अत्तानंयेवat·tā·naṃ·ye·va परिनिब्बापेति’।pa·ri·nib·bā·pe·ti

    Asoko visallo ariyasāvako attānaṁyeva parinibbāpeti’.

    Sorrowless, free of thorns, that noble disciple only extinguishes themselves.

  30. 30

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ भिक्खवे,bhik·kha·ve सुतवतोsu·ta·va·to अरियसावकस्सa·ri·ya·sā·va·kas·sa ब्याधिधम्मंbyā·dhi·dham·maṃ ब्याधीयतिbyā·dhī·ya·ti …पे…pe मरणधम्मंma·ra·ṇa·dham·maṃ मीयतिmī·ya·ti … खयधम्मंkha·ya·dham·maṃ खीयतिkhī·ya·ti … नस्सनधम्मंnas·sa·na·dham·maṃ नस्सति।nas·sa·ti

    Puna caparaṁ, bhikkhave, sutavato ariyasāvakassa byādhidhammaṁ byādhīyati …pe… maraṇadhammaṁ mīyati … khayadhammaṁ khīyati … nassanadhammaṁ nassati.

    Furthermore, a learned noble disciple has someone liable to sickness … death … ending … perishing.

  31. 31

    सोso नस्सनधम्मेnas·sa·na·dham·me नट्ठेnaṭ·ṭhe इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    So nassanadhamme naṭṭhe iti paṭisañcikkhati:

    So they reflect on perishing:

  32. 32

    ‘नna खोkho मय्हेवेकस्सmay·he·ve·kas·sa नस्सनधम्मंnas·sa·na·dham·maṃ नस्सति,nas·sa·ti अथa·tha खोkho यावताyā·va·tā सत्तानंsat·tā·naṃ आगतिā·ga·ti गतिga·ti चुतिcu·ti उपपत्तिu·pa·pat·ti सब्बेसंsab·be·saṃ सत्तानंsat·tā·naṃ नस्सनधम्मंnas·sa·na·dham·maṃ नस्सति।nas·sa·ti

    ‘na kho mayhevekassa nassanadhammaṁ nassati, atha kho yāvatā sattānaṁ āgati gati cuti upapatti sabbesaṁ sattānaṁ nassanadhammaṁ nassati.

    ‘It’s not just me who has someone liable to perishing who perishes. For as long as sentient beings come and go, pass away and are reborn, they all have someone liable to perishing who perishes.

  33. 33

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na नस्सनधम्मेnas·sa·na·dham·me नट्ठेnaṭ·ṭhe सोचेय्यंso·cey·yaṃ किलमेय्यंki·la·mey·yaṃ परिदेवेय्यं,pa·ri·de·vey·yaṃ उरत्ताळिंu·rat·tā·ḷiṃ कन्देय्यं,kan·dey·yaṃ सम्मोहंsam·mo·haṃ आपज्जेय्यं,ā·paj·jey·yaṃ भत्तम्पिbhat·tam·pi मेme नच्छादेय्य,nac·chā·dey·ya कायेपिkā·ye·pi दुब्बण्णियंdub·baṇ·ṇi·yaṃ ओक्कमेय्य,ok·ka·mey·ya कम्मन्तापिkam·man·tā·pi नप्पवत्तेय्युं,nap·pa·vat·tey·yuṃ अमित्तापिa·mit·tā·pi अत्तमनाat·ta·ma·nā अस्सु,as·su मित्तापिmit·tā·pi दुम्मनाdum·ma·nā अस्सू’ति।as·sū

    Ahañceva kho pana nassanadhamme naṭṭhe soceyyaṁ kilameyyaṁ parideveyyaṁ, urattāḷiṁ kandeyyaṁ, sammohaṁ āpajjeyyaṁ, bhattampi me nacchādeyya, kāyepi dubbaṇṇiyaṁ okkameyya, kammantāpi nappavatteyyuṁ, amittāpi attamanā assu, mittāpi dummanā assū’ti.

    If I were to sorrow and wail and lament, beating my breast and falling into confusion, just because someone liable to perishing perishes, I’d lose my appetite and my physical appearance would deteriorate. My work wouldn’t get done, my enemies would be encouraged, and my friends would be dispirited.’

  34. 34

    सोso नस्सनधम्मेnas·sa·na·dham·me नट्ठेnaṭ·ṭhe नna सोचतिso·ca·ti नna किलमतिki·la·ma·ti नna परिदेवति,pa·ri·de·va·ti नna उरत्ताळिंu·rat·tā·ḷiṃ कन्दति,kan·da·ti नna सम्मोहंsam·mo·haṃ आपज्जति।ā·paj·ja·ti

    So nassanadhamme naṭṭhe na socati na kilamati na paridevati, na urattāḷiṁ kandati, na sammohaṁ āpajjati.

    And so, when someone liable to perishing perishes, they don’t sorrow and wail and lament, beating their breast and falling into confusion.

  35. 35

    अयंa·yaṃ वुच्चति,vuc·ca·ti भिक्खवे:bhik·kha·ve

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave:

    This is called

  36. 36

    ‘सुतवाsu·ta·vā अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko अब्बुहिab·bu·hi सविसंsa·vi·saṃ सोकसल्लं,so·ka·sal·laṃ येनye·na विद्धोvid·dho अस्सुतवाas·su·ta·vā पुथुज्जनोpu·thuj·ja·no अत्तानंयेवat·tā·naṃ·ye·va परितापेति।pa·ri·tā·pe·ti

    ‘sutavā ariyasāvako abbuhi savisaṁ sokasallaṁ, yena viddho assutavā puthujjano attānaṁyeva paritāpeti.

    a learned noble disciple who has drawn out sorrow’s poisoned arrow, struck by which unlearned ordinary people only mortify themselves.

  37. 37

    असोकोa·so·ko विसल्लोvi·sal·lo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko अत्तानंयेवat·tā·naṃ·ye·va परिनिब्बापेती’ति।pa·ri·nib·bā·pe·tī

    Asoko visallo ariyasāvako attānaṁyeva parinibbāpetī’ti.

    Sorrowless, free of thorns, that noble disciple only extinguishes themselves.

  38. 38

    इमानिi·mā·ni खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve पञ्चpañ·ca अलब्भनीयानिa·lab·bha·nī·yā·ni ठानानिṭhā·nā·ni समणेनsa·ma·ṇe·na वाvā ब्राह्मणेनbrāh·ma·ṇe·na वाvā देवेनde·ve·na वाvā मारेनmā·re·na वाvā ब्रह्मुनाbrah·mu·nā वाvā केनचिke·na·ci वाvā लोकस्मिन्ति।lo·kas·min·ti

    Imāni kho, bhikkhave, pañca alabbhanīyāni ṭhānāni samaṇena vā brāhmaṇena vā devena vā mārena vā brahmunā vā kenaci vā lokasminti.

    These are the five things that cannot be had by any ascetic or brahmin or god or Māra or divinity or by anyone in the world.

  39. 39

    नna सोचनायso·ca·nā·ya परिदेवनाय,pa·ri·de·va·nā·ya

    Na socanāya paridevanāya,

    Sorrowing and lamenting

  40. 40

    अत्थोधat·tho·dha लब्भाlab·bhā अपिa·pi अप्पकोपि;ap·pa·ko·pi

    Atthodha labbhā api appakopi;

    doesn’t do even a little bit of good.

  41. 41

    सोचन्तमेनंso·can·ta·me·naṃ दुखितंdu·khi·taṃ विदित्वा,vi·dit·vā

    Socantamenaṁ dukhitaṁ viditvā,

    When they know that you’re sad,

  42. 42

    पच्चत्थिकाpac·cat·thi·kā अत्तमनाat·ta·ma·nā भवन्ति।bha·van·ti

    Paccatthikā attamanā bhavanti.

    your enemies are encouraged.

  43. 43

    यतोya·to चca खोkho पण्डितोpaṇ·ḍi·to आपदासु,ā·pa·dā·su

    Yato ca kho paṇḍito āpadāsu,

    When an astute person doesn’t waver <j>in the face of adversity,

  44. 44

    नna वेधतीve·dha·tī अत्थविनिच्छयञ्ञू;at·tha·vi·nic·cha·yañ·ñū

    Na vedhatī atthavinicchayaññū;

    as they’re able to evaluate what’s beneficial,

  45. 45

    पच्चत्थिकास्सpac·cat·thi·kās·sa दुखिताdu·khi·tā भवन्ति,bha·van·ti

    Paccatthikāssa dukhitā bhavanti,

    their enemies suffer,

  46. 46

    दिस्वाdis·vā मुखंmu·khaṃ अविकारंa·vi·kā·raṃ पुराणं।pu·rā·ṇaṃ

    Disvā mukhaṁ avikāraṁ purāṇaṁ.

    seeing that their normal expression doesn’t change.

  47. 47

    जप्पेनjap·pe·na मन्तेनman·te·na सुभासितेन,su·bhā·si·te·na

    Jappena mantena subhāsitena,

    Prayers, recitations, fine sayings,

  48. 48

    अनुप्पदानेनa·nup·pa·dā·ne·na पवेणियाpa·ve·ṇi·yā वा;vā

    Anuppadānena paveṇiyā vā;

    or charity of woven rugs:

  49. 49

    यथाya·thā यथाya·thā यत्थyat·tha लभेथla·bhe·tha अत्थं,at·thaṃ

    Yathā yathā yattha labhetha atthaṁ,

    if by means of any such things you benefit,

  50. 50

    तथाta·thā तथाta·thā तत्थtat·tha परक्कमेय्य।pa·rak·ka·mey·ya

    Tathā tathā tattha parakkameyya.

    then by all means keep doing them.

  51. 51

    सचेsa·ce पजानेय्यpa·jā·ney·ya अलब्भनेय्यो,a·lab·bha·ney·yo

    Sace pajāneyya alabbhaneyyo,

    But if you understand that ‘this good thing

  52. 52

    मयावma·yā·va अञ्ञेनañ·ñe·na वाvā एसe·sa अत्थो;at·tho

    Mayāva aññena vā esa attho;

    can’t be had by me or by anyone else’,

  53. 53

    असोचमानोa·so·ca·mā·no अधिवासयेय्य,a·dhi·vā·sa·yey·ya

    Asocamāno adhivāsayeyya,

    you should accept it without sorrowing, thinking:

  54. 54

    कम्मंkam·maṃ दळ्हंda·ḷhaṃ किन्तिkin·ti करोमिka·ro·mi दानी”ति।dā·nī

    Kammaṁ daḷhaṁ kinti karomi dānī”ti.

    ‘The deed is powerful. What can I do now?’”

  55. 55

    अट्ठमं।aṭ·ṭha·maṃ

    Aṭṭhamaṁ.

    (Pāli only)

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.