Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

John 5 योहनलिखितः सुसंवादः 5

Chapter: 123456789101112131415161718192021

Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    ततःta·taḥ परंpa·raṃ यिहूदीयानाम्yi·hū·dī·yā·nām उत्सवut·sa·va उपस्थितेu·pas·thi·te यीशुyī·śu र्यिरूशालमंryi·rū·śā·la·maṃ गतवान्ga·ta·vān।

    tataḥ paraṁ yihūdīyānām utsava upasthite yīśu ryirūśālamaṁ gatavān|

    After this there was a feast of the Jews; and Jesus went up to Jerusalem.

  2. 2

    तस्मिन्नगरेtas·min·na·ga·re मेषनाम्नोme·ṣa·nām·no द्वारस्यdvā·ras·ya समीपेsa·mī·pe इब्रीयभाषयाib·rī·ya·bhā·ṣa·yā बैथेस्दाbai·thes·dā नाम्नाnām·nā पिष्करिणीpiṣ·ka·ri·ṇī पञ्चघट्टयुक्तासीत्pañ·ca·ghaṭ·ṭa·yuk·tā·sīt।

    tasminnagare meṣanāmno dvārasya samīpe ibrīyabhāṣayā baithesdā nāmnā piṣkariṇī pañcaghaṭṭayuktāsīt|

    Now there is at Jerusalem by the sheep market a pool, which is called in the Hebrew tongue Bethesda, having five porches.

  3. 3

    तस्यास्तेषुtas·yās·te·ṣu घट्टेषुghaṭ·ṭe·ṣu किलालकम्पनम्ki·lā·la·kam·pa·nam अपेक्ष्यa·pek·ṣya अन्धखञ्चशुष्काङ्गादयोan·dha·khañ·ca·śuṣ·kāṅ·gā·da·yo बहवोba·ha·vo रोगिणःro·gi·ṇaḥ पतन्तस्तिष्ठन्तिpa·tan·tas·tiṣ·ṭhan·ti स्मsma।

    tasyāsteṣu ghaṭṭeṣu kilālakampanam apekṣya andhakhañcaśuṣkāṅgādayo bahavo rogiṇaḥ patantastiṣṭhanti sma|

    In these lay a great multitude of impotent folk, of blind, halt, withered, waiting for the moving of the water.

  4. 4

    यतोya·to विशेषकालेvi·śe·ṣa·kā·le तस्यtas·ya सरसोsa·ra·so वारिvā·ri स्वर्गीयदूतsvar·gī·ya·dū·ta एत्याकम्पयत्et·yā·kam·pa·yat तत्कीलालकम्पनात्tat·kī·lā·la·kam·pa·nāt परंpa·raṃ यःyaḥ कश्चिद्kaś·cid रोगीro·gī प्रथमंpra·tha·maṃ पानीयमवारोहत्pā·nī·ya·ma·vā·ro·hat सsa एवe·va तत्क्षणाद्tat·kṣa·ṇād रोगमुक्तोऽभवत्ro·ga·muk·to·bha·vat।

    yato viśeṣakāle tasya saraso vāri svargīyadūta etyākampayat tatkīlālakampanāt paraṁ yaḥ kaścid rogī prathamaṁ pānīyamavārohat sa eva tatkṣaṇād rogamukto'bhavat|

    For an angel went down at a certain season into the pool, and troubled the water: whosoever then first after the troubling of the water stepped in was made whole of whatsoever disease he had.

  5. 5

    तदाष्टात्रिंशद्वर्षाणिta·dāṣ·ṭāt·riṃ·śad·var·ṣā·ṇi यावद्yā·vad रोगग्रस्तro·gag·ras·ta एकजनस्तस्मिन्e·ka·ja·nas·tas·min स्थानेsthā·ne स्थितवान्sthi·ta·vān।

    tadāṣṭātriṁśadvarṣāṇi yāvad rogagrasta ekajanastasmin sthāne sthitavān|

    And a certain man was there, which had an infirmity thirty and eight years.

  6. 6

    यीशुस्तंyī·śus·taṃ शयितंśa·yi·taṃ दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā बहुकालिकरोगीतिba·hu·kā·li·ka·ro·gī·ti ज्ञात्वाjñāt·vā व्याहृतवान्vyā·hṛ·ta·vān त्वंtvaṃ किंkiṃ स्वस्थोsvas·tho बुभूषसिbu·bhū·ṣa·si?

    yīśustaṁ śayitaṁ dṛṣṭvā bahukālikarogīti jñātvā vyāhṛtavān tvaṁ kiṁ svastho bubhūṣasi?

    When Jesus saw him lie, and knew that he had been now a long time in that case, he saith unto him, Wilt thou be made whole?

  7. 7

    ततोta·to रोगीro·gī कथितवान्ka·thi·ta·vān हेhe महेच्छma·hec·cha यदाya·dā कीलालंkī·lā·laṃ कम्पतेkam·pa·te तदाta·dā मांmāṃ पुष्करिणीम्puṣ·ka·ri·ṇīm अवरोहयितुंa·va·ro·ha·yi·tuṃ ममma·ma कोपिko·pi नास्तिnās·ti, तस्मान्tas·mān ममma·ma गमनकालेga·ma·na·kā·le कश्चिदन्योऽग्रोkaś·ci·dan·yog·ro गत्वाgat·vā अवरोहतिa·va·ro·ha·ti।

    tato rogī kathitavān he maheccha yadā kīlālaṁ kampate tadā māṁ puṣkariṇīm avarohayituṁ mama kopi nāsti, tasmān mama gamanakāle kaścidanyo'gro gatvā avarohati|

    The impotent man answered him, Sir, I have no man, when the water is troubled, to put me into the pool: but while I am coming, another steppeth down before me.

  8. 8

    तदाta·dā यीशुरकथयद्yī·śu·ra·ka·tha·yad उत्तिष्ठut·tiṣ·ṭha, तवta·va शय्यामुत्तोल्यśay·yā·mut·tol·ya गृहीत्वाgṛ·hīt·vā याहिyā·hi।

    tadā yīśurakathayad uttiṣṭha, tava śayyāmuttolya gṛhītvā yāhi|

    Jesus saith unto him, Rise, take up thy bed, and walk.

  9. 9

    सsa तत्क्षणात्tat·kṣa·ṇāt स्वस्थोsvas·tho भूत्वाbhūt·vā शय्यामुत्तोल्यादायśay·yā·mut·tol·yā·dā·ya गतवान्ga·ta·vān किन्तुkin·tu तद्दिनंtad·di·naṃ विश्रामवारःviś·rā·ma·vā·raḥ।

    sa tatkṣaṇāt svastho bhūtvā śayyāmuttolyādāya gatavān kintu taddinaṁ viśrāmavāraḥ|

    And immediately the man was made whole, and took up his bed, and walked: and on the same day was the sabbath.

  10. 10

    तस्माद्tas·mād यिहूदीयाःyi·hū·dī·yāḥ स्वस्थंsvas·thaṃ नरंna·raṃ व्याहरन्vyā·ha·ran अद्यad·ya विश्रामवारेviś·rā·ma·vā·re शयनीयमादायśa·ya·nī·ya·mā·dā·ya नna यातव्यम्yā·tav·yam।

    tasmād yihūdīyāḥ svasthaṁ naraṁ vyāharan adya viśrāmavāre śayanīyamādāya na yātavyam|

    The Jews therefore said unto him that was cured, It is the sabbath day: it is not lawful for thee to carry thy bed.

  11. 11

    ततःta·taḥ सsa प्रत्यवोचद्prat·ya·vo·cad योyo मांmāṃ स्वस्थम्svas·tham अकार्षीत्a·kār·ṣīt शयनीयम्śa·ya·nī·yam उत्तोल्यादायut·tol·yā·dā·ya यातुंyā·tuṃ मांmāṃ सsa एवादिशत्e·vā·di·śat।

    tataḥ sa pratyavocad yo māṁ svastham akārṣīt śayanīyam uttolyādāya yātuṁ māṁ sa evādiśat|

    He answered them, He that made me whole, the same said unto me, Take up thy bed, and walk.

  12. 12

    तदाta·dā तेऽपृच्छन्te·pṛc·chan शयनीयम्śa·ya·nī·yam उत्तोल्यादायut·tol·yā·dā·ya यातुंyā·tuṃ यya आज्ञापयत्āj·ñā·pa·yat सsa कःkaḥ?

    tadā te'pṛcchan śayanīyam uttolyādāya yātuṁ ya ājñāpayat sa kaḥ?

    Then asked they him, What man is that which said unto thee, Take up thy bed, and walk?

  13. 13

    किन्तुkin·tu सsa कka इतिi·ti स्वस्थीभूतोsvas·thī·bhū·to नाजानाद्nā·jā·nād यतस्तस्मिन्ya·tas·tas·min स्थानेsthā·ne जनतासत्त्वाद्ja·na·tā·sat·tvād यीशुःyī·śuḥ स्थानान्तरम्sthā·nān·ta·ram आगमत्ā·ga·mat।

    kintu sa ka iti svasthībhūto nājānād yatastasmin sthāne janatāsattvād yīśuḥ sthānāntaram āgamat|

    And he that was healed wist not who it was: for Jesus had conveyed himself away, a multitude being in that place.

  14. 14

    ततःta·taḥ परंpa·raṃ येशुye·śu र्मन्दिरेrman·di·re तंtaṃ नरंna·raṃ साक्षात्प्राप्याकथयत्sāk·ṣāt·prāp·yā·ka·tha·yat पश्येदानीम्paś·ye·dā·nīm अनामयोa·nā·ma·yo जातोसिjā·to·si यथाधिकाya·thā·dhi·kā दुर्दशाdur·da·śā नna घटतेgha·ṭa·te तद्धेतोःtad·dhe·toḥ पापंpā·paṃ कर्म्मkar·ma पुनर्माकार्षीःpu·nar·mā·kār·ṣīḥ।

    tataḥ paraṁ yeśu rmandire taṁ naraṁ sākṣātprāpyākathayat paśyedānīm anāmayo jātosi yathādhikā durdaśā na ghaṭate taddhetoḥ pāpaṁ karmma punarmākārṣīḥ|

    Afterward Jesus findeth him in the temple, and said unto him, Behold, thou art made whole: sin no more, lest a worse thing come unto thee.

  15. 15

    ततःta·taḥ सsa गत्वाgat·vā यिहूदीयान्yi·hū·dī·yān अवदद्a·va·dad यीशुyī·śu र्माम्rmām अरोगिणम्a·ro·gi·ṇam अकार्षीत्a·kār·ṣīt।

    tataḥ sa gatvā yihūdīyān avadad yīśu rmām arogiṇam akārṣīt|

    The man departed, and told the Jews that it was Jesus, which had made him whole.

  16. 16

    ततोta·to यीशुyī·śu र्विश्रामवारेrviś·rā·ma·vā·re कर्म्मेदृशंkar·me·dṛ·śaṃ कृतवान्kṛ·ta·vān इतिi·ti हेतोhe·to र्यिहूदीयास्तंryi·hū·dī·yās·taṃ ताडयित्वाtā·ḍa·yit·vā हन्तुम्han·tum अचेष्टन्तa·ceṣ·ṭan·ta।

    tato yīśu rviśrāmavāre karmmedṛśaṁ kṛtavān iti heto ryihūdīyāstaṁ tāḍayitvā hantum aceṣṭanta|

    And therefore did the Jews persecute Jesus, and sought to slay him, because he had done these things on the sabbath day.

  17. 17

    यीशुस्तानाख्यत्yī·śus·tā·nākh·yat ममma·ma पिताpi·tā यत्yat कार्य्यंkār·yaṃ करोतिka·ro·ti तदनुरूपम्ta·da·nu·rū·pam अहमपिa·ha·ma·pi करोतिka·ro·ti।

    yīśustānākhyat mama pitā yat kāryyaṁ karoti tadanurūpam ahamapi karoti|

    But Jesus answered them, My Father worketh hitherto, and I work.

  18. 18

    ततोta·to यिहूदीयास्तंyi·hū·dī·yās·taṃ हन्तुंhan·tuṃ पुनरयतन्तpu·na·ra·ya·tan·ta यतोya·to विश्रामवारंviś·rā·ma·vā·raṃ नामन्यतnā·man·ya·ta तदेवta·de·va केवलंke·va·laṃ नna अधिकन्तुa·dhi·kan·tu ईश्वरंīś·va·raṃ स्वपितरंsva·pi·ta·raṃ प्रोच्यproc·ya स्वमपीश्वरतुल्यंsva·ma·pīś·va·ra·tul·yaṃ कृतवान्kṛ·ta·vān।

    tato yihūdīyāstaṁ hantuṁ punarayatanta yato viśrāmavāraṁ nāmanyata tadeva kevalaṁ na adhikantu īśvaraṁ svapitaraṁ procya svamapīśvaratulyaṁ kṛtavān|

    Therefore the Jews sought the more to kill him, because he not only had broken the sabbath, but said also that God was his Father, making himself equal with God.

  19. 19

    पश्चाद्paś·cād यीशुरवदद्yī·śu·ra·va·dad युष्मानहंyuṣ·mā·na·haṃ यथार्थतरंya·thār·tha·ta·raṃ वदामिva·dā·mi पुत्रःput·raḥ पितरंpi·ta·raṃ यद्यत्yad·yat कर्म्मkar·ma कुर्व्वन्तंkur·van·taṃ पश्यतिpaś·ya·ti तदतिरिक्तंta·da·ti·rik·taṃ स्वेच्छातःsvec·chā·taḥ किमपिki·ma·pi कर्म्मkar·ma कर्त्तुंkar·tuṃ नna शक्नोतिśak·no·ti। पिताpi·tā यत्yat करोतिka·ro·ti पुत्रोपिput·ro·pi तदेवta·de·va करोतिka·ro·ti।

    paścād yīśuravadad yuṣmānahaṁ yathārthataraṁ vadāmi putraḥ pitaraṁ yadyat karmma kurvvantaṁ paśyati tadatiriktaṁ svecchātaḥ kimapi karmma karttuṁ na śaknoti| pitā yat karoti putropi tadeva karoti|

    Then answered Jesus and said unto them, Verily, verily, I say unto you, The Son can do nothing of himself, but what he seeth the Father do: for what things soever he doeth, these also doeth the Son likewise.

  20. 20

    पिताpi·tā पुत्रेput·re स्नेहंsne·haṃ करोतिka·ro·ti तस्मात्tas·māt स्वयंsva·yaṃ यद्यत्yad·yat कर्म्मkar·ma करोतिka·ro·ti तत्सर्व्वंtat·sar·vaṃ पुत्रंput·raṃ दर्शयतिdar·śa·ya·ti ; यथाya·thā चca युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ आश्चर्य्यज्ञानंāś·car·yaj·ñā·naṃ जनिष्यतेja·niṣ·ya·te तदर्थम्ta·dar·tham इतोपिi·to·pi महाकर्म्मma·hā·kar·ma तंtaṃ दर्शयिष्यतिdar·śa·yiṣ·ya·ti।

    pitā putre snehaṁ karoti tasmāt svayaṁ yadyat karmma karoti tatsarvvaṁ putraṁ darśayati ; yathā ca yuṣmākaṁ āścaryyajñānaṁ janiṣyate tadartham itopi mahākarmma taṁ darśayiṣyati|

    For the Father loveth the Son, and sheweth him all things that himself doeth: and he will shew him greater works than these, that ye may marvel.

  21. 21

    वस्तुतस्तुvas·tu·tas·tu पिताpi·tā यथाya·thā प्रमितान्pra·mi·tān उत्थाप्यut·thāp·ya सजिवान्sa·ji·vān करोतिka·ro·ti तद्वत्tad·vat पुत्रोपिput·ro·pi यंyaṃ यंyaṃ इच्छतिic·cha·ti तंtaṃ तंtaṃ सजीवंsa·jī·vaṃ करोतिka·ro·ti।

    vastutastu pitā yathā pramitān utthāpya sajivān karoti tadvat putropi yaṁ yaṁ icchati taṁ taṁ sajīvaṁ karoti|

    For as the Father raiseth up the dead, and quickeneth them; even so the Son quickeneth whom he will.

  22. 22

    सर्व्वेsar·ve पितरंpi·ta·raṃ यथाya·thā सत्कुर्व्वन्तिsat·kur·van·ti तथाta·thā पुत्रमपिput·ra·ma·pi सत्कारयितुंsat·kā·ra·yi·tuṃ पिताpi·tā स्वयंsva·yaṃ कस्यापिkas·yā·pi विचारमकृत्वाvi·cā·ra·ma·kṛt·vā सर्व्वविचाराणांsar·va·vi·cā·rā·ṇāṃ भारंbhā·raṃ पुत्रेput·re समर्पितवान्sa·mar·pi·ta·vān।

    sarvve pitaraṁ yathā satkurvvanti tathā putramapi satkārayituṁ pitā svayaṁ kasyāpi vicāramakṛtvā sarvvavicārāṇāṁ bhāraṁ putre samarpitavān|

    For the Father judgeth no man, but hath committed all judgment unto the Son:

  23. 23

    यःyaḥ पुत्रंput·raṃ सत्sat करोतिka·ro·ti सsa तस्यtas·ya प्रेरकमपिpre·ra·ka·ma·pi सत्sat करोतिka·ro·ti।

    yaḥ putraṁ sat karoti sa tasya prerakamapi sat karoti|

    That all men should honour the Son, even as they honour the Father. He that honoureth not the Son honoureth not the Father which hath sent him.

  24. 24

    युष्मानाहंyuṣ·mā·nā·haṃ यथार्थतरंya·thār·tha·ta·raṃ वदामिva·dā·mi योyo जनोja·no ममma·ma वाक्यंvāk·yaṃ श्रुत्वाśrut·vā मत्प्रेरकेmat·pre·ra·ke विश्वसितिviś·va·si·ti सोनन्तायुःso·nan·tā·yuḥ प्राप्नोतिprāp·no·ti कदापिka·dā·pi दण्डबाजनंdaṇ·ḍa·bā·ja·naṃ नna भवतिbha·va·ti निधनादुत्थायni·dha·nā·dut·thā·ya परमायुःpa·ra·mā·yuḥ प्राप्नोतिprāp·no·ti।

    yuṣmānāhaṁ yathārthataraṁ vadāmi yo jano mama vākyaṁ śrutvā matprerake viśvasiti sonantāyuḥ prāpnoti kadāpi daṇḍabājanaṁ na bhavati nidhanādutthāya paramāyuḥ prāpnoti|

    Verily, verily, I say unto you, He that heareth my word, and believeth on him that sent me, hath everlasting life, and shall not come into condemnation; but is passed from death unto life.

  25. 25

    अहंa·haṃ युष्मानतियथार्थंyuṣ·mā·na·ti·ya·thār·thaṃ वदामिva·dā·mi यदाya·dā मृताmṛ·tā ईश्वरपुत्रस्यīś·va·ra·put·ras·ya निनादंni·nā·daṃ श्रोष्यन्तिśroṣ·yan·ti येye चca श्रोष्यन्तिśroṣ·yan·ti तेte सजीवाsa·jī·vā भविष्यन्तिbha·viṣ·yan·ti समयsa·ma·ya एतादृशe·tā·dṛ·śa आयातिā·yā·ti वरम्va·ram इदानीमप्युपतिष्ठतिi·dā·nī·map·yu·pa·tiṣ·ṭha·ti।

    ahaṁ yuṣmānatiyathārthaṁ vadāmi yadā mṛtā īśvaraputrasya ninādaṁ śroṣyanti ye ca śroṣyanti te sajīvā bhaviṣyanti samaya etādṛśa āyāti varam idānīmapyupatiṣṭhati|

    Verily, verily, I say unto you, The hour is coming, and now is, when the dead shall hear the voice of the Son of God: and they that hear shall live.

  26. 26

    पिताpi·tā यथाya·thā स्वयञ्जीवीsva·yañ·jī·vī तथाta·thā पुत्रायput·rā·ya स्वयञ्जीवित्वाधिकारंsva·yañ·jī·vit·vā·dhi·kā·raṃ दत्तवान्dat·ta·vān।

    pitā yathā svayañjīvī tathā putrāya svayañjīvitvādhikāraṁ dattavān|

    For as the Father hath life in himself; so hath he given to the Son to have life in himself;

  27. 27

    सsa मनुष्यपुत्रःma·nuṣ·ya·put·raḥ एतस्मात्e·tas·māt कारणात्kā·ra·ṇāt पिताpi·tā दण्डकरणाधिकारमपिdaṇ·ḍa·ka·ra·ṇā·dhi·kā·ra·ma·pi तस्मिन्tas·min समर्पितवान्sa·mar·pi·ta·vān।

    sa manuṣyaputraḥ etasmāt kāraṇāt pitā daṇḍakaraṇādhikāramapi tasmin samarpitavān|

    And hath given him authority to execute judgment also, because he is the Son of man.

  28. 28

    एतदर्थेe·ta·dar·the यूयम्yū·yam आश्चर्य्यंāś·car·yaṃ नna मन्यध्वंman·yadh·vaṃ यतोya·to यस्मिन्yas·min समयेsa·ma·ye तस्यtas·ya निनादंni·nā·daṃ श्रुत्वाśrut·vā श्मशानस्थाःśma·śā·nas·thāḥ सर्व्वेsar·ve बहिरागमिष्यन्तिba·hi·rā·ga·miṣ·yan·ti समयsa·ma·ya एतादृशe·tā·dṛ·śa उपस्थास्यतिu·pas·thās·ya·ti।

    etadarthe yūyam āścaryyaṁ na manyadhvaṁ yato yasmin samaye tasya ninādaṁ śrutvā śmaśānasthāḥ sarvve bahirāgamiṣyanti samaya etādṛśa upasthāsyati|

    Marvel not at this: for the hour is coming, in the which all that are in the graves shall hear his voice,

  29. 29

    तस्माद्tas·mād येye सत्कर्म्माणिsat·kar·mā·ṇi कृतवन्तस्तkṛ·ta·van·tas·ta उत्थायut·thā·ya आयुःā·yuḥ प्राप्स्यन्तिprāp·syan·ti येye चca कुकर्माणिku·kar·mā·ṇi कृतवन्तस्तkṛ·ta·van·tas·ta उत्थायut·thā·ya दण्डंdaṇ·ḍaṃ प्राप्स्यन्तिprāp·syan·ti।

    tasmād ye satkarmmāṇi kṛtavantasta utthāya āyuḥ prāpsyanti ye ca kukarmāṇi kṛtavantasta utthāya daṇḍaṁ prāpsyanti|

    And shall come forth; they that have done good, unto the resurrection of life; and they that have done evil, unto the resurrection of damnation.

  30. 30

    अहंa·haṃ स्वयंsva·yaṃ किमपिki·ma·pi कर्त्तुंkar·tuṃ नna शक्नोमिśak·no·mi यथाya·thā शुणोमिśu·ṇo·mi तथाta·thā विचारयामिvi·cā·ra·yā·mi ममma·ma विचारञ्चvi·cā·rañ·ca न्याय्यःnyāy·yaḥ यतोहंya·to·haṃ स्वीयाभीष्टंsvī·yā·bhīṣ·ṭaṃ नेहित्वाne·hit·vā मत्प्रेरयितुःmat·pre·ra·yi·tuḥ पितुरिष्टम्pi·tu·riṣ·ṭam ईहेī·he।

    ahaṁ svayaṁ kimapi karttuṁ na śaknomi yathā śuṇomi tathā vicārayāmi mama vicārañca nyāyyaḥ yatohaṁ svīyābhīṣṭaṁ nehitvā matprerayituḥ pituriṣṭam īhe|

    I can of mine own self do nothing: as I hear, I judge: and my judgment is just; because I seek not mine own will, but the will of the Father which hath sent me.

  31. 31

    यदिya·di स्वस्मिन्svas·min स्वयंsva·yaṃ साक्ष्यंsāk·ṣyaṃ ददामिda·dā·mi तर्हिtar·hi तत्साक्ष्यम्tat·sāk·ṣyam आग्राह्यंāg·rāh·yaṃ भवतिbha·va·ti ;

    yadi svasmin svayaṁ sākṣyaṁ dadāmi tarhi tatsākṣyam āgrāhyaṁ bhavati ;

    If I bear witness of myself, my witness is not true.

  32. 32

    किन्तुkin·tu मदर्थेऽपरोma·dar·the·pa·ro जनःja·naḥ साक्ष्यंsāk·ṣyaṃ ददातिda·dā·ti मदर्थेma·dar·the तस्यtas·ya यत्yat साक्ष्यंsāk·ṣyaṃ तत्tat सत्यम्sat·yam एतदप्यहंe·ta·dap·ya·haṃ जानामिjā·nā·mi।

    kintu madarthe'paro janaḥ sākṣyaṁ dadāti madarthe tasya yat sākṣyaṁ tat satyam etadapyahaṁ jānāmi|

    There is another that beareth witness of me; and I know that the witness which he witnesseth of me is true.

  33. 33

    युष्माभिyuṣ·mā·bhi र्योहनंryo·ha·naṃ प्रतिpra·ti लोकेषुlo·ke·ṣu प्रेरितेषुpre·ri·te·ṣu सsa सत्यकथायांsat·ya·ka·thā·yāṃ साक्ष्यमददात्sāk·ṣya·ma·da·dāt।

    yuṣmābhi ryohanaṁ prati lokeṣu preriteṣu sa satyakathāyāṁ sākṣyamadadāt|

    Ye sent unto John, and he bare witness unto the truth.

  34. 34

    मानुषादहंmā·nu·ṣā·da·haṃ साक्ष्यंsāk·ṣyaṃ नोपेक्षेno·pek·ṣe तथापिta·thā·pi यूयंyū·yaṃ यथाya·thā परित्रयध्वेpa·rit·ra·yadh·ve तदर्थम्ta·dar·tham इदंi·daṃ वाक्यंvāk·yaṃ वदामिva·dā·mi।

    mānuṣādahaṁ sākṣyaṁ nopekṣe tathāpi yūyaṁ yathā paritrayadhve tadartham idaṁ vākyaṁ vadāmi|

    But I receive not testimony from man: but these things I say, that ye might be saved.

  35. 35

    योहन्yo·han देदीप्यमानोde·dīp·ya·mā·no दीपdī·pa इवi·va तेजस्वीte·jas·vī स्थितवान्sthi·ta·vān यूयम्yū·yam अल्पकालंal·pa·kā·laṃ तस्यtas·ya दीप्त्यानन्दितुंdīp·tyā·nan·di·tuṃ सममन्यध्वंsa·ma·man·yadh·vaṃ।

    yohan dedīpyamāno dīpa iva tejasvī sthitavān yūyam alpakālaṁ tasya dīptyānandituṁ samamanyadhvaṁ|

    He was a burning and a shining light: and ye were willing for a season to rejoice in his light.

  36. 36

    किन्तुkin·tu तत्प्रमाणादपिtat·pra·mā·ṇā·da·pi ममma·ma गुरुतरंgu·ru·ta·raṃ प्रमाणंpra·mā·ṇaṃ विद्यतेvid·ya·te पिताpi·tā मांmāṃ प्रेष्यpreṣ·ya यद्यत्yad·yat कर्म्मkar·ma समापयितुंsa·mā·pa·yi·tuṃ शक्त्तिमददात्śak·tti·ma·da·dāt मयाma·yā कृतंkṛ·taṃ तत्तत्tat·tat कर्म्मkar·ma मदर्थेma·dar·the प्रमाणंpra·mā·ṇaṃ ददातिda·dā·ti।

    kintu tatpramāṇādapi mama gurutaraṁ pramāṇaṁ vidyate pitā māṁ preṣya yadyat karmma samāpayituṁ śakttimadadāt mayā kṛtaṁ tattat karmma madarthe pramāṇaṁ dadāti|

    But I have greater witness than that of John: for the works which the Father hath given me to finish, the same works that I do, bear witness of me, that the Father hath sent me.

  37. 37

    यःyaḥ पिताpi·tā मांmāṃ प्रेरितवान्pre·ri·ta·vān मोपिmo·pi मदर्थेma·dar·the प्रमाणंpra·mā·ṇaṃ ददातिda·dā·ti। तस्यtas·ya वाक्यंvāk·yaṃ युष्माभिःyuṣ·mā·bhiḥ कदापिka·dā·pi नna श्रुतंśru·taṃ तस्यtas·ya रूपञ्चrū·pañ·ca नna दृष्टंdṛṣ·ṭaṃ

    yaḥ pitā māṁ preritavān mopi madarthe pramāṇaṁ dadāti| tasya vākyaṁ yuṣmābhiḥ kadāpi na śrutaṁ tasya rūpañca na dṛṣṭaṁ

    And the Father himself, which hath sent me, hath borne witness of me. Ye have neither heard his voice at any time, nor seen his shape.

  38. 38

    तस्यtas·ya वाक्यञ्चvāk·yañ·ca युष्माकम्yuṣ·mā·kam अन्तःan·taḥ कदापिka·dā·pi स्थानंsthā·naṃ नाप्नोतिnāp·no·ti यतःya·taḥ सsa यंyaṃ प्रेषितवान्pre·ṣi·ta·vān यूयंyū·yaṃ तस्मिन्tas·min नna विश्वसिथviś·va·si·tha।

    tasya vākyañca yuṣmākam antaḥ kadāpi sthānaṁ nāpnoti yataḥ sa yaṁ preṣitavān yūyaṁ tasmin na viśvasitha|

    And ye have not his word abiding in you: for whom he hath sent, him ye believe not.

  39. 39

    धर्म्मपुस्तकानिdhar·ma·pus·ta·kā·ni यूयम्yū·yam आलोचयध्वंā·lo·ca·yadh·vaṃ तैtai र्वाक्यैरनन्तायुःrvāk·yai·ra·nan·tā·yuḥ प्राप्स्यामprāp·syā·ma इतिi·ti यूयंyū·yaṃ बुध्यध्वेbudh·yadh·ve तद्धर्म्मपुस्तकानिtad·dhar·ma·pus·ta·kā·ni मदर्थेma·dar·the प्रमाणंpra·mā·ṇaṃ ददतिda·da·ti।

    dharmmapustakāni yūyam ālocayadhvaṁ tai rvākyairanantāyuḥ prāpsyāma iti yūyaṁ budhyadhve taddharmmapustakāni madarthe pramāṇaṁ dadati|

    Search the scriptures; for in them ye think ye have eternal life: and they are they which testify of me.

  40. 40

    तथापिta·thā·pi यूयंyū·yaṃ परमायुःप्राप्तयेpa·ra·mā·yuḥ·prāp·ta·ye ममma·ma संनिधिम्saṃ·ni·dhim नna जिगमिषथji·ga·mi·ṣa·tha।

    tathāpi yūyaṁ paramāyuḥprāptaye mama saṁnidhim na jigamiṣatha|

    And ye will not come to me, that ye might have life.

  41. 41

    अहंa·haṃ मानुषेभ्यःmā·nu·ṣebh·yaḥ सत्कारंsat·kā·raṃ नna गृह्लामिgṛh·lā·mi।

    ahaṁ mānuṣebhyaḥ satkāraṁ na gṛhlāmi|

    I receive not honour from men.

  42. 42

    अहंa·haṃ युष्मान्yuṣ·mān जानामिjā·nā·mi; युष्माकमन्तरyuṣ·mā·ka·man·ta·ra ईश्वरप्रेमīś·va·rap·re·ma नास्तिnās·ti।

    ahaṁ yuṣmān jānāmi; yuṣmākamantara īśvaraprema nāsti|

    But I know you, that ye have not the love of God in you.

  43. 43

    अहंa·haṃ निजपितुni·ja·pi·tu र्नाम्नागतोस्मिrnām·nā·ga·tos·mi तथापिta·thā·pi मांmāṃ नna गृह्लीथgṛh·lī·tha किन्तुkin·tu कश्चिद्kaś·cid यदिya·di स्वनाम्नाsva·nām·nā समागमिष्यतिsa·mā·ga·miṣ·ya·ti तर्हिtar·hi तंtaṃ ग्रहीष्यथgra·hīṣ·ya·tha।

    ahaṁ nijapitu rnāmnāgatosmi tathāpi māṁ na gṛhlītha kintu kaścid yadi svanāmnā samāgamiṣyati tarhi taṁ grahīṣyatha|

    I am come in my Father’s name, and ye receive me not: if another shall come in his own name, him ye will receive.

  44. 44

    यूयम्yū·yam ईश्वरात्īś·va·rāt सत्कारंsat·kā·raṃ नna चिष्टत्वाciṣ·ṭat·vā केवलंke·va·laṃ परस्परंpa·ras·pa·raṃ सत्कारम्sat·kā·ram चेद्ced आदध्व्वेā·dadh·vve तर्हिtar·hi कथंka·thaṃ विश्वसितुंviś·va·si·tuṃ शक्नुथśak·nu·tha?

    yūyam īśvarāt satkāraṁ na ciṣṭatvā kevalaṁ parasparaṁ satkāram ced ādadhvve tarhi kathaṁ viśvasituṁ śaknutha?

    How can ye believe, which receive honour one of another, and seek not the honour that cometh from God only?

  45. 45

    पुतुःpu·tuḥ समीपेऽहंsa·mī·pe·haṃ युष्मान्yuṣ·mān अपवदिष्यामीतिa·pa·va·diṣ·yā·mī·ti माmā चिन्तयतcin·ta·ya·ta यस्मिन्yas·min , यस्मिन्yas·min युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ विश्वसःviś·va·saḥ सएवsa·e·va मूसाmū·sā युष्मान्yuṣ·mān अपवदतिa·pa·va·da·ti।

    putuḥ samīpe'haṁ yuṣmān apavadiṣyāmīti mā cintayata yasmin , yasmin yuṣmākaṁ viśvasaḥ saeva mūsā yuṣmān apavadati|

    Do not think that I will accuse you to the Father: there is one that accuseth you, even Moses, in whom ye trust.

  46. 46

    यदिya·di यूयंyū·yaṃ तस्मिन्tas·min व्यश्वसिष्यतvyaś·va·siṣ·ya·ta तर्हिtar·hi मय्यपिmay·ya·pi व्यश्वसिष्यतvyaś·va·siṣ·ya·ta, यत्yat सsa मयिma·yi लिखितवान्li·khi·ta·vān।

    yadi yūyaṁ tasmin vyaśvasiṣyata tarhi mayyapi vyaśvasiṣyata, yat sa mayi likhitavān|

    For had ye believed Moses, ye would have believed me: for he wrote of me.

  47. 47

    ततोta·to यदिya·di तेनte·na लिखितवानिli·khi·ta·vā·ni नna प्रतिथpra·ti·tha तर्हिtar·hi ममma·ma वाक्यानिvāk·yā·ni कथंka·thaṃ प्रत्येष्यथprat·yeṣ·ya·tha?

    tato yadi tena likhitavāni na pratitha tarhi mama vākyāni kathaṁ pratyeṣyatha?

    But if ye believe not his writings, how shall ye believe my words?

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.