Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Matthew 18 मथिलिखितः सुसंवादः 18

Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425262728

Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    तदानींta·dā·nīṃ शिष्याśiṣ·yā यीशोःyī·śoḥ समीपमागत्यsa·mī·pa·mā·gat·ya पृष्टवन्तःpṛṣ·ṭa·van·taḥ स्वर्गराज्येsvar·ga·rāj·ye कःkaḥ श्रेष्ठःśreṣ·ṭhaḥ?

    tadānīṁ śiṣyā yīśoḥ samīpamāgatya pṛṣṭavantaḥ svargarājye kaḥ śreṣṭhaḥ?

    At the same time came the disciples unto Jesus, saying, Who is the greatest in the kingdom of heaven?

  2. 2

    ततोta·to यीशुःyī·śuḥ क्षुद्रमेकंkṣud·ra·me·kaṃ बालकंbā·la·kaṃ स्वसमीपमानीयsva·sa·mī·pa·mā·nī·ya तेषांte·ṣāṃ मध्येmadh·ye निधायni·dhā·ya जगादja·gā·da,

    tato yīśuḥ kṣudramekaṁ bālakaṁ svasamīpamānīya teṣāṁ madhye nidhāya jagāda,

    And Jesus called a little child unto him, and set him in the midst of them,

  3. 3

    युष्मानहंyuṣ·mā·na·haṃ सत्यंsat·yaṃ ब्रवीमिbra·vī·mi, यूयंyū·yaṃ मनोविनिमयेनma·no·vi·ni·ma·ye·na क्षुद्रबालवत्kṣud·ra·bā·la·vat नna सन्तःsan·taḥ स्वर्गराज्यंsvar·ga·rāj·yaṃ प्रवेष्टुंpra·veṣ·ṭuṃ नna शक्नुथśak·nu·tha।

    yuṣmānahaṁ satyaṁ bravīmi, yūyaṁ manovinimayena kṣudrabālavat na santaḥ svargarājyaṁ praveṣṭuṁ na śaknutha|

    And said, Verily I say unto you, Except ye be converted, and become as little children, ye shall not enter into the kingdom of heaven.

  4. 4

    यःyaḥ कश्चिद्kaś·cid एतस्यe·tas·ya क्षुद्रबालकस्यkṣud·ra·bā·la·kas·ya सममात्मानंsa·ma·māt·mā·naṃ नम्रीकरोतिnam·rī·ka·ro·ti, सएवsa·e·va स्वर्गराजयेsvar·ga·rā·ja·ye श्रेष्ठःśreṣ·ṭhaḥ।

    yaḥ kaścid etasya kṣudrabālakasya samamātmānaṁ namrīkaroti, saeva svargarājaye śreṣṭhaḥ|

    Whosoever therefore shall humble himself as this little child, the same is greatest in the kingdom of heaven.

  5. 5

    यःyaḥ कश्चिद्kaś·cid एतादृशंe·tā·dṛ·śaṃ क्षुद्रबालकमेकंkṣud·ra·bā·la·ka·me·kaṃ ममma·ma नाम्निnām·ni गृह्लातिgṛh·lā·ti, सsa मामेवmā·me·va गृह्लातिgṛh·lā·ti।

    yaḥ kaścid etādṛśaṁ kṣudrabālakamekaṁ mama nāmni gṛhlāti, sa māmeva gṛhlāti|

    And whoso shall receive one such little child in my name receiveth me.

  6. 6

    किन्तुkin·tu योyo जनोja·no मयिma·yi कृतविश्वासानामेतेषांkṛ·ta·viś·vā·sā·nā·me·te·ṣāṃ क्षुद्रप्राणिनाम्kṣud·rap·rā·ṇi·nām एकस्यापिe·kas·yā·pi विध्निंvidh·niṃ जनयतिja·na·ya·ti, कण्ठबद्धपेषणीकस्यkaṇ·ṭha·bad·dha·pe·ṣa·ṇī·kas·ya तस्यtas·ya सागरागाधजलेsā·ga·rā·gā·dha·ja·le मज्जनंmaj·ja·naṃ श्रेयःśre·yaḥ।

    kintu yo jano mayi kṛtaviśvāsānāmeteṣāṁ kṣudraprāṇinām ekasyāpi vidhniṁ janayati, kaṇṭhabaddhapeṣaṇīkasya tasya sāgarāgādhajale majjanaṁ śreyaḥ|

    But whoso shall offend one of these little ones which believe in me, it were better for him that a millstone were hanged about his neck, and that he were drowned in the depth of the sea.

  7. 7

    विघ्नात्vigh·nāt जगतःja·ga·taḥ सन्तापोsan·tā·po भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti, विघ्नोऽवश्यंvigh·no·vaś·yaṃ जनयिष्यतेja·na·yiṣ·ya·te, किन्तुkin·tu येनye·na मनुजेनma·nu·je·na विघ्नोvigh·no जनिष्यतेja·niṣ·ya·te तस्यैवtas·yai·va सन्तापोsan·tā·po भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    vighnāt jagataḥ santāpo bhaviṣyati, vighno'vaśyaṁ janayiṣyate, kintu yena manujena vighno janiṣyate tasyaiva santāpo bhaviṣyati|

    Woe unto the world because of offences! for it must needs be that offences come; but woe to that man by whom the offence cometh!

  8. 8

    तस्मात्tas·māt तवta·va करश्चरणोka·raś·ca·ra·ṇo वाvā यदिya·di त्वांtvāṃ बाधतेbā·dha·te, तर्हिtar·hi तंtaṃ छित्त्वाchit·tvā निक्षिपnik·ṣi·pa, द्विकरस्यdvi·ka·ras·ya द्विपदस्यdvi·pa·das·ya वाvā तवानप्तवह्नौta·vā·nap·ta·vah·nau निक्षेपात्nik·ṣe·pāt, खञ्जस्यkhañ·jas·ya वाvā छिन्नहस्तस्यchin·na·has·tas·ya तवta·va जीवनेjī·va·ne प्रवेशोpra·ve·śo वरंva·raṃ।

    tasmāt tava karaścaraṇo vā yadi tvāṁ bādhate, tarhi taṁ chittvā nikṣipa, dvikarasya dvipadasya vā tavānaptavahnau nikṣepāt, khañjasya vā chinnahastasya tava jīvane praveśo varaṁ|

    Wherefore if thy hand or thy foot offend thee, cut them off, and cast them from thee: it is better for thee to enter into life halt or maimed, rather than having two hands or two feet to be cast into everlasting fire.

  9. 9

    अपरंa·pa·raṃ तवta·va नेत्रंnet·raṃ यदिya·di त्वांtvāṃ बाधतेbā·dha·te, तर्हिtar·hi तदप्युत्पाव्यta·dap·yut·pāv·ya निक्षिपnik·ṣi·pa, द्विनेत्रस्यdvi·net·ras·ya नरकाग्नौna·ra·kāg·nau निक्षेपात्nik·ṣe·pāt काणस्यkā·ṇas·ya तवta·va जीवनेjī·va·ne प्रवेशोpra·ve·śo वरंva·raṃ।

    aparaṁ tava netraṁ yadi tvāṁ bādhate, tarhi tadapyutpāvya nikṣipa, dvinetrasya narakāgnau nikṣepāt kāṇasya tava jīvane praveśo varaṁ|

    And if thine eye offend thee, pluck it out, and cast it from thee: it is better for thee to enter into life with one eye, rather than having two eyes to be cast into hell fire.

  10. 10

    तस्मादवधद्धंtas·mā·da·va·dhad·dhaṃ, एतेषांe·te·ṣāṃ क्षुद्रप्राणिनाम्kṣud·rap·rā·ṇi·nām एकमपिe·ka·ma·pi माmā तुच्छीकुरुतtuc·chī·ku·ru·ta,

    tasmādavadhaddhaṁ, eteṣāṁ kṣudraprāṇinām ekamapi mā tucchīkuruta,

    Take heed that ye despise not one of these little ones; for I say unto you, That in heaven their angels do always behold the face of my Father which is in heaven.

  11. 11

    यतोya·to युष्मानहंyuṣ·mā·na·haṃ तथ्यंtath·yaṃ ब्रवीमिbra·vī·mi, स्वर्गेsvar·ge तेषांte·ṣāṃ दूताdū·tā ममma·ma स्वर्गस्थस्यsvar·gas·thas·ya पितुरास्यंpi·tu·rās·yaṃ नित्यंnit·yaṃ पश्यन्तिpaś·yan·ti। एवंe·vaṃ येye येye हारितास्तान्hā·ri·tās·tān रक्षितुंrak·ṣi·tuṃ मनुजपुत्रma·nu·ja·put·ra आगच्छत्ā·gac·chat।

    yato yuṣmānahaṁ tathyaṁ bravīmi, svarge teṣāṁ dūtā mama svargasthasya piturāsyaṁ nityaṁ paśyanti| evaṁ ye ye hāritāstān rakṣituṁ manujaputra āgacchat|

    For the Son of man is come to save that which was lost.

  12. 12

    यूयमत्रyū·ya·mat·ra किंkiṃ विविंग्घ्वेvi·viṃ·gghve? कस्यचिद्kas·ya·cid यदिya·di शतंśa·taṃ मेषाःme·ṣāḥ सन्तिsan·ti, तेषामेकोte·ṣā·me·ko हार्य्यतेhār·ya·te चca, तर्हिtar·hi सsa एकोनशतंe·ko·na·śa·taṃ मेषान्me·ṣān विहायvi·hā·ya पर्व्वतंpar·va·taṃ गत्वाgat·vā तंtaṃ हारितमेकंhā·ri·ta·me·kaṃ किंkiṃ नna मृगयतेmṛ·ga·ya·te?

    yūyamatra kiṁ viviṁgghve? kasyacid yadi śataṁ meṣāḥ santi, teṣāmeko hāryyate ca, tarhi sa ekonaśataṁ meṣān vihāya parvvataṁ gatvā taṁ hāritamekaṁ kiṁ na mṛgayate?

    How think ye? if a man have an hundred sheep, and one of them be gone astray, doth he not leave the ninety and nine, and goeth into the mountains, and seeketh that which is gone astray?

  13. 13

    यदिya·di चca कदाचित्ka·dā·cit तन्मेषोद्देशंtan·me·ṣod·de·śaṃ लमतेla·ma·te, तर्हिtar·hi युष्मानहंyuṣ·mā·na·haṃ सत्यंsat·yaṃ कथयामिka·tha·yā·mi, सोऽविपथगामिभ्यso·vi·pa·tha·gā·mibh·ya एकोनशतमेषेभ्योपिe·ko·na·śa·ta·me·ṣebh·yo·pi तदेकहेतोरधिकम्ta·de·ka·he·to·ra·dhi·kam आह्लादतेāh·lā·da·te।

    yadi ca kadācit tanmeṣoddeśaṁ lamate, tarhi yuṣmānahaṁ satyaṁ kathayāmi, so'vipathagāmibhya ekonaśatameṣebhyopi tadekahetoradhikam āhlādate|

    And if so be that he find it, verily I say unto you, he rejoiceth more of that sheep, than of the ninety and nine which went not astray.

  14. 14

    तद्वद्tad·vad एतेषांe·te·ṣāṃ क्षुद्रप्राएिनाम्kṣud·rap·rā·e·i·nām एकोपिe·ko·pi नश्यतीतिnaś·ya·tī·ti युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ स्वर्गस्थपितुsvar·gas·tha·pi·tu र्नाभिमतम्rnā·bhi·ma·tam।

    tadvad eteṣāṁ kṣudraprāeिnām ekopi naśyatīti yuṣmākaṁ svargasthapitu rnābhimatam|

    Even so it is not the will of your Father which is in heaven, that one of these little ones should perish.

  15. 15

    यद्यपिyad·ya·pi तवta·va भ्राताbhrā·tā त्वयिtva·yi किमप्यपराध्यतिki·map·ya·pa·rādh·ya·ti, तर्हिtar·hi गत्वाgat·vā युवयोर्द्वयोःyu·va·yor·dva·yoḥ स्थितयोस्तस्यापराधंsthi·ta·yos·tas·yā·pa·rā·dhaṃ तंtaṃ ज्ञापयjñā·pa·ya। तत्रtat·ra सsa यदिya·di तवta·va वाक्यंvāk·yaṃ शृणोतिśṛ·ṇo·ti, तर्हिtar·hi त्वंtvaṃ स्वभ्रातरंsvabh·rā·ta·raṃ प्राप्तवान्prāp·ta·vān,

    yadyapi tava bhrātā tvayi kimapyaparādhyati, tarhi gatvā yuvayordvayoḥ sthitayostasyāparādhaṁ taṁ jñāpaya| tatra sa yadi tava vākyaṁ śṛṇoti, tarhi tvaṁ svabhrātaraṁ prāptavān,

    Moreover if thy brother shall trespass against thee, go and tell him his fault between thee and him alone: if he shall hear thee, thou hast gained thy brother.

  16. 16

    किन्तुkin·tu यदिya·di नna शृणोतिśṛ·ṇo·ti, तर्हिtar·hi द्वाभ्यांdvābh·yāṃ त्रिभिtri·bhi र्वाrvā साक्षीभिःsāk·ṣī·bhiḥ सर्व्वंsar·vaṃ वाक्यंvāk·yaṃ यथाya·thā निश्चितंniś·ci·taṃ जायतेjā·ya·te, तदर्थम्ta·dar·tham एकंe·kaṃ द्वौdvau वाvā साक्षिणौsāk·ṣi·ṇau गृहीत्वाgṛ·hīt·vā याहिyā·hi।

    kintu yadi na śṛṇoti, tarhi dvābhyāṁ tribhi rvā sākṣībhiḥ sarvvaṁ vākyaṁ yathā niścitaṁ jāyate, tadartham ekaṁ dvau vā sākṣiṇau gṛhītvā yāhi|

    But if he will not hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth of two or three witnesses every word may be established.

  17. 17

    तेनte·na सsa यदिya·di तयोta·yo र्वाक्यंrvāk·yaṃ नna मान्यतेmān·ya·te, तर्हिtar·hi समाजंsa·mā·jaṃ तज्ज्ञापयtaj·jñā·pa·ya, किन्तुkin·tu यदिya·di समाजस्यापिsa·mā·jas·yā·pi वाक्यंvāk·yaṃ नna मान्यतेmān·ya·te,तर्हिtar·hi सsa तवta·va समीपेsa·mī·pe देवपूजकइवde·va·pū·ja·ka·i·va चण्डालइवcaṇ·ḍā·la·i·va चca भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    tena sa yadi tayo rvākyaṁ na mānyate, tarhi samājaṁ tajjñāpaya, kintu yadi samājasyāpi vākyaṁ na mānyate,tarhi sa tava samīpe devapūjaka̮iva caṇḍāla̮iva ca bhaviṣyati|

    And if he shall neglect to hear them, tell it unto the church: but if he neglect to hear the church, let him be unto thee as an heathen man and a publican.

  18. 18

    अहंa·haṃ युष्मान्yuṣ·mān सत्यंsat·yaṃ वदामिva·dā·mi, युष्माभिःyuṣ·mā·bhiḥ पृथिव्यांpṛ·thiv·yāṃ यद्yad बध्यतेbadh·ya·te तत्tat स्वर्गेsvar·ge भंत्स्यतेbhaṃ·tsya·te; मेदिन्यांme·din·yāṃ यत्yat भोच्यतेbhoc·ya·te, स्वर्गेऽपिsvar·ge·pi तत्tat मोक्ष्यतेmok·ṣya·te।

    ahaṁ yuṣmān satyaṁ vadāmi, yuṣmābhiḥ pṛthivyāṁ yad badhyate tat svarge bhaṁtsyate; medinyāṁ yat bhocyate, svarge'pi tat mokṣyate|

    Verily I say unto you, Whatsoever ye shall bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever ye shall loose on earth shall be loosed in heaven.

  19. 19

    पुनरहंpu·na·ra·haṃ युष्मान्yuṣ·mān वदामिva·dā·mi, मेदिन्यांme·din·yāṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ यदिya·di द्वावेकवाक्यीभूयdvā·ve·ka·vāk·yī·bhū·ya किञ्चित्kiñ·cit प्रार्थयेतेprār·tha·ye·te, तर्हिtar·hi ममma·ma स्वर्गस्थपित्राsvar·gas·tha·pit·rā तत्tat तयोःta·yoḥ कृतेkṛ·te सम्पन्नंsam·pan·naṃ भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    punarahaṁ yuṣmān vadāmi, medinyāṁ yuṣmākaṁ yadi dvāvekavākyībhūya kiñcit prārthayete, tarhi mama svargasthapitrā tat tayoḥ kṛte sampannaṁ bhaviṣyati|

    Again I say unto you, That if two of you shall agree on earth as touching any thing that they shall ask, it shall be done for them of my Father which is in heaven.

  20. 20

    यतोya·to यत्रyat·ra द्वौdvau त्रयोtra·yo वाvā ममma·ma नान्निnān·ni मिलन्तिmi·lan·ti, तत्रैवाहंtat·rai·vā·haṃ तेषांte·ṣāṃ मध्येऽस्मिmadh·yes·mi।

    yato yatra dvau trayo vā mama nānni milanti, tatraivāhaṁ teṣāṁ madhye'smi|

    For where two or three are gathered together in my name, there am I in the midst of them.

  21. 21

    तदानींta·dā·nīṃ पितरस्तत्समीपमागत्यpi·ta·ras·tat·sa·mī·pa·mā·gat·ya कथितवान्ka·thi·ta·vān हेhe प्रभोpra·bho, ममma·ma भ्राताbhrā·tā ममma·ma यद्यपराध्यतिyad·ya·pa·rādh·ya·ti, तर्हिtar·hi तंtaṃ कतिकृत्वःka·ti·kṛt·vaḥ क्षमिष्येkṣa·miṣ·ye?

    tadānīṁ pitarastatsamīpamāgatya kathitavān he prabho, mama bhrātā mama yadyaparādhyati, tarhi taṁ katikṛtvaḥ kṣamiṣye?

    Then came Peter to him, and said, Lord, how oft shall my brother sin against me, and I forgive him? till seven times?

  22. 22

    किंkiṃ सप्तकृत्वःsap·ta·kṛt·vaḥ? यीशुस्तंyī·śus·taṃ जगादja·gā·da, त्वांtvāṃ केवलंke·va·laṃ सप्तकृत्वोsap·ta·kṛt·vo यावत्yā·vat नna वदामिva·dā·mi, किन्तुkin·tu सप्तत्याsap·tat·yā गुणितंgu·ṇi·taṃ सप्तकृत्वोsap·ta·kṛt·vo यावत्yā·vat।

    kiṁ saptakṛtvaḥ? yīśustaṁ jagāda, tvāṁ kevalaṁ saptakṛtvo yāvat na vadāmi, kintu saptatyā guṇitaṁ saptakṛtvo yāvat|

    Jesus saith unto him, I say not unto thee, Until seven times: but, Until seventy times seven.

  23. 23

    अपरंa·pa·raṃ निजदासैःni·ja·dā·saiḥ सहsa·ha जिगणयिषुःji·ga·ṇa·yi·ṣuḥ कश्चिद्kaś·cid राजेवrā·je·va स्वर्गराजयंsvar·ga·rā·ja·yaṃ।

    aparaṁ nijadāsaiḥ saha jigaṇayiṣuḥ kaścid rājeva svargarājayaṁ|

    Therefore is the kingdom of heaven likened unto a certain king, which would take account of his servants.

  24. 24

    आरब्धेā·rab·dhe तस्मिन्tas·min गणनेga·ṇa·ne सार्द्धसहस्रमुद्रापूरितानांsār·ddha·sa·has·ra·mud·rā·pū·ri·tā·nāṃ दशसहस्रपुटकानाम्da·śa·sa·has·ra·pu·ṭa·kā·nām एकोऽघमर्णस्तत्समक्षमानायिe·ko·gha·mar·ṇas·tat·sa·mak·ṣa·mā·nā·yi।

    ārabdhe tasmin gaṇane sārddhasahasramudrāpūritānāṁ daśasahasrapuṭakānām eko'ghamarṇastatsamakṣamānāyi|

    And when he had begun to reckon, one was brought unto him, which owed him ten thousand talents.

  25. 25

    तस्यtas·ya परिशोधनायpa·ri·śo·dha·nā·ya द्रव्याभावात्drav·yā·bhā·vāt परिशोधनार्थंpa·ri·śo·dha·nār·thaṃ सsa तदीयभार्य्यापुत्रादिसर्व्वस्वञ्चta·dī·ya·bhār·yā·put·rā·di·sar·vas·vañ·ca विक्रीयतामितिvik·rī·ya·tā·mi·ti तत्प्रभुरादिदेशtat·pra·bhu·rā·di·de·śa।

    tasya pariśodhanāya dravyābhāvāt pariśodhanārthaṁ sa tadīyabhāryyāputrādisarvvasvañca vikrīyatāmiti tatprabhurādideśa|

    But forasmuch as he had not to pay, his lord commanded him to be sold, and his wife, and children, and all that he had, and payment to be made.

  26. 26

    तेनte·na सsa दासस्तस्यdā·sas·tas·ya पादयोःpā·da·yoḥ पतन्pa·tan प्रणम्यpra·ṇam·ya कथितवान्ka·thi·ta·vān , हेhe प्रभोpra·bho भवताbha·va·tā घैर्य्येghair·ye कृतेkṛ·te मयाma·yā सर्व्वंsar·vaṃ परिशोधिष्यतेpa·ri·śo·dhiṣ·ya·te।

    tena sa dāsastasya pādayoḥ patan praṇamya kathitavān , he prabho bhavatā ghairyye kṛte mayā sarvvaṁ pariśodhiṣyate|

    The servant therefore fell down, and worshipped him, saying, Lord, have patience with me, and I will pay thee all.

  27. 27

    तदानींta·dā·nīṃ दासस्यdā·sas·ya प्रभुःpra·bhuḥ सकरुणःsa·ka·ru·ṇaḥ सन्san सकलर्णंsa·ka·lar·ṇaṃ क्षमित्वाkṣa·mit·vā तंtaṃ तत्याजtat·yā·ja।

    tadānīṁ dāsasya prabhuḥ sakaruṇaḥ san sakalarṇaṁ kṣamitvā taṁ tatyāja|

    Then the lord of that servant was moved with compassion, and loosed him, and forgave him the debt.

  28. 28

    किन्तुkin·tu तस्मिन्tas·min दासेdā·se बहिba·hi र्यातेryā·te, तस्यtas·ya शतंśa·taṃ मुद्राचतुर्थांशान्mud·rā·ca·tur·thāṃ·śān योyo धारयतिdhā·ra·ya·ti, तंtaṃ सहदासंsa·ha·dā·saṃ दृष्द्वाdṛṣ·dvā तस्यtas·ya कण्ठंkaṇ·ṭhaṃ निष्पीड्यniṣ·pīḍ·ya गदितवान्ga·di·ta·vān, ममma·ma यत्yat प्राप्यंprāp·yaṃ तत्tat परिशोधयpa·ri·śo·dha·ya।

    kintu tasmin dāse bahi ryāte, tasya śataṁ mudrācaturthāṁśān yo dhārayati, taṁ sahadāsaṁ dṛṣdvā tasya kaṇṭhaṁ niṣpīḍya gaditavān, mama yat prāpyaṁ tat pariśodhaya|

    But the same servant went out, and found one of his fellowservants, which owed him an hundred pence: and he laid hands on him, and took him by the throat, saying, Pay me that thou owest.

  29. 29

    तदाta·dā तस्यtas·ya सहदासस्तत्पादयोःsa·ha·dā·sas·tat·pā·da·yoḥ पतित्वाpa·tit·vā विनीयvi·nī·ya बभाषेba·bhā·ṣe, त्वयाtva·yā धैर्य्येdhair·ye कृतेkṛ·te मयाma·yā सर्व्वंsar·vaṃ परिशोधिष्यतेpa·ri·śo·dhiṣ·ya·te।

    tadā tasya sahadāsastatpādayoḥ patitvā vinīya babhāṣe, tvayā dhairyye kṛte mayā sarvvaṁ pariśodhiṣyate|

    And his fellowservant fell down at his feet, and besought him, saying, Have patience with me, and I will pay thee all.

  30. 30

    तथापिta·thā·pi सsa तत्tat नाङगीकृत्यnā·ṅa·gī·kṛt·ya यावत्yā·vat सर्व्वमृणंsar·va·mṛ·ṇaṃ नna परिशोधितवान्pa·ri·śo·dhi·ta·vān तावत्tā·vat तंtaṃ कारायांkā·rā·yāṃ स्थापयामासsthā·pa·yā·mā·sa।

    tathāpi sa tat nāṅagīkṛtya yāvat sarvvamṛṇaṁ na pariśodhitavān tāvat taṁ kārāyāṁ sthāpayāmāsa|

    And he would not: but went and cast him into prison, till he should pay the debt.

  31. 31

    तदाta·dā तस्यtas·ya सहदासास्तस्यैतादृग्sa·ha·dā·sās·tas·yai·tā·dṛg आचरणंā·ca·ra·ṇaṃ विलोक्यvi·lok·ya प्रभोःpra·bhoḥ समीपंsa·mī·paṃ गत्वाgat·vā सर्व्वंsar·vaṃ वृत्तान्तंvṛt·tān·taṃ निवेदयामासुःni·ve·da·yā·mā·suḥ।

    tadā tasya sahadāsāstasyaitādṛg ācaraṇaṁ vilokya prabhoḥ samīpaṁ gatvā sarvvaṁ vṛttāntaṁ nivedayāmāsuḥ|

    So when his fellowservants saw what was done, they were very sorry, and came and told unto their lord all that was done.

  32. 32

    तदाta·dā तस्यtas·ya प्रभुस्तमाहूयpra·bhus·ta·mā·hū·ya जगादja·gā·da, रेre दुष्टduṣ·ṭa दासdā·sa, त्वयाtva·yā मत्सन्निधौmat·san·ni·dhau प्रार्थितेprār·thi·te मयाma·yā तवta·va सर्व्वमृणंsar·va·mṛ·ṇaṃ त्यक्तंtyak·taṃ;

    tadā tasya prabhustamāhūya jagāda, re duṣṭa dāsa, tvayā matsannidhau prārthite mayā tava sarvvamṛṇaṁ tyaktaṁ;

    Then his lord, after that he had called him, said unto him, O thou wicked servant, I forgave thee all that debt, because thou desiredst me:

  33. 33

    यथाya·thā चाहंcā·haṃ त्वयिtva·yi करुणांka·ru·ṇāṃ कृतवान्kṛ·ta·vān, तथैवta·thai·va त्वत्सहदासेtvat·sa·ha·dā·se करुणाकरणंka·ru·ṇā·ka·ra·ṇaṃ किंkiṃ तवta·va नोचितंno·ci·taṃ?

    yathā cāhaṁ tvayi karuṇāṁ kṛtavān, tathaiva tvatsahadāse karuṇākaraṇaṁ kiṁ tava nocitaṁ?

    Shouldest not thou also have had compassion on thy fellowservant, even as I had pity on thee?

  34. 34

    इतिi·ti कथयित्वाka·tha·yit·vā तस्यtas·ya प्रभुःpra·bhuḥ क्रुद्ध्यन्krud·dhyan निजप्राप्यंni·jap·rāp·yaṃ यावत्yā·vat सsa नna परिशोधितवान्pa·ri·śo·dhi·ta·vān, तावत्tā·vat प्रहारकानांpra·hā·ra·kā·nāṃ करेषुka·re·ṣu तंtaṃ समर्पितवान्sa·mar·pi·ta·vān।

    iti kathayitvā tasya prabhuḥ kruddhyan nijaprāpyaṁ yāvat sa na pariśodhitavān, tāvat prahārakānāṁ kareṣu taṁ samarpitavān|

    And his lord was wroth, and delivered him to the tormentors, till he should pay all that was due unto him.

  35. 35

    यदिya·di यूयंyū·yaṃ स्वान्तःकरणैःsvān·taḥ·ka·ra·ṇaiḥ स्वस्वसहजानाम्svas·va·sa·ha·jā·nām अपराधान्a·pa·rā·dhān नna क्षमध्वेkṣa·madh·ve, तर्हिtar·hi ममma·ma स्वर्गस्यःsvar·gas·yaḥ पितापिpi·tā·pi युष्मान्yuṣ·mān प्रतीत्थंpra·tīt·thaṃ करिष्यतिka·riṣ·ya·ti।

    yadi yūyaṁ svāntaḥkaraṇaiḥ svasvasahajānām aparādhān na kṣamadhve, tarhi mama svargasyaḥ pitāpi yuṣmān pratītthaṁ kariṣyati|

    So likewise shall my heavenly Father do also unto you, if ye from your hearts forgive not every one his brother their trespasses.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.