Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Romans 14 रोमिणः पत्रं 14

Chapter: 12345678910111213141516

Verse: 1234567891011121314151617181920212223 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    योyo जनोऽदृढविश्वासस्तंja·no·dṛ·ḍha·viś·vā·sas·taṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ सङ्गिनंsaṅ·gi·naṃ कुरुतku·ru·ta किन्तुkin·tu सन्देहविचारार्थंsan·de·ha·vi·cā·rār·thaṃ नहिna·hi।

    yo jano'dṛḍhaviśvāsastaṁ yuṣmākaṁ saṅginaṁ kuruta kintu sandehavicārārthaṁ nahi|

    Him that is weak in the faith receive ye, but not to doubtful disputations.

  2. 2

    यतोya·to निषिद्धंni·ṣid·dhaṃ किमपिki·ma·pi खाद्यद्रव्यंkhād·yad·rav·yaṃ नास्तिnās·ti, कस्यचिज्जनस्यkas·ya·cij·ja·nas·ya प्रत्ययprat·ya·ya एतादृशोe·tā·dṛ·śo विद्यतेvid·ya·te किन्त्वदृढविश्वासःkin·tva·dṛ·ḍha·viś·vā·saḥ कश्चिदपरोkaś·ci·da·pa·ro जनःja·naḥ केवलंke·va·laṃ शाकंśā·kaṃ भुङ्क्तंbhuṅ·ktaṃ।

    yato niṣiddhaṁ kimapi khādyadravyaṁ nāsti, kasyacijjanasya pratyaya etādṛśo vidyate kintvadṛḍhaviśvāsaḥ kaścidaparo janaḥ kevalaṁ śākaṁ bhuṅktaṁ|

    For one believeth that he may eat all things: another, who is weak, eateth herbs.

  3. 3

    तर्हिtar·hi योyo जनःja·naḥ साधारणंsā·dhā·ra·ṇaṃ द्रव्यंdrav·yaṃ भुङ्क्तेbhuṅ·kte सsa विशेषद्रव्यभोक्तारंvi·śe·ṣad·rav·ya·bhok·tā·raṃ नावजानीयात्nā·va·jā·nī·yāt तथाta·thā विशेषद्रव्यभोक्तापिvi·śe·ṣad·rav·ya·bhok·tā·pi साधारणद्रव्यभोक्तारंsā·dhā·ra·ṇad·rav·ya·bhok·tā·raṃ दोषिणंdo·ṣi·ṇaṃ नna कुर्य्यात्kur·yāt, यस्माद्yas·mād ईश्वरस्तम्īś·va·ras·tam अगृह्लात्a·gṛh·lāt।

    tarhi yo janaḥ sādhāraṇaṁ dravyaṁ bhuṅkte sa viśeṣadravyabhoktāraṁ nāvajānīyāt tathā viśeṣadravyabhoktāpi sādhāraṇadravyabhoktāraṁ doṣiṇaṁ na kuryyāt, yasmād īśvarastam agṛhlāt|

    Let not him that eateth despise him that eateth not; and let not him which eateth not judge him that eateth: for God hath received him.

  4. 4

    हेhe परदासस्यpa·ra·dā·sas·ya दूषयितस्त्वंdū·ṣa·yi·tas·tvaṃ कःkaḥ? निजप्रभोःni·jap·ra·bhoḥ समीपेsa·mī·pe तेनte·na पदस्थेनpa·das·the·na पदच्युतेनpa·dac·yu·te·na वाvā भवितव्यंbha·vi·tav·yaṃ सsa चca पदस्थpa·das·tha एवe·va भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti यतya·ta ईश्वरस्तंīś·va·ras·taṃ पदस्थंpa·das·thaṃ कर्त्तुंkar·tuṃ शक्नोतिśak·no·ti।

    he paradāsasya dūṣayitastvaṁ kaḥ? nijaprabhoḥ samīpe tena padasthena padacyutena vā bhavitavyaṁ sa ca padastha eva bhaviṣyati yata īśvarastaṁ padasthaṁ karttuṁ śaknoti|

    Who art thou that judgest another man’s servant? to his own master he standeth or falleth. Yea, he shall be holden up: for God is able to make him stand.

  5. 5

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca कश्चिज्जनोkaś·cij·ja·no दिनाद्di·nād दिनंdi·naṃ विशेषंvi·śe·ṣaṃ मन्यतेman·ya·te कश्चित्तुुkaś·cit·tu·u सर्व्वाणिsar·vā·ṇi दिनानिdi·nā·ni समानानिsa·mā·nā·ni मन्यतेman·ya·te, एकैकोe·kai·ko जनःja·naḥ स्वीयमनसिsvī·ya·ma·na·si विविच्यvi·vic·ya निश्चिनोतुniś·ci·no·tu।

    aparañca kaścijjano dinād dinaṁ viśeṣaṁ manyate kaścittuु sarvvāṇi dināni samānāni manyate, ekaiko janaḥ svīyamanasi vivicya niścinotu|

    One man esteemeth one day above another: another esteemeth every day alike. Let every man be fully persuaded in his own mind.

  6. 6

    योyo जनःja·naḥ किञ्चनkiñ·ca·na दिनंdi·naṃ विशेषंvi·śe·ṣaṃ मन्यतेman·ya·te सsa प्रभुभक्त्याpra·bhu·bhak·tyā तन्tan मन्यतेman·ya·te, यश्चyaś·ca जनःja·naḥ किमपिki·ma·pi दिनंdi·naṃ विशेषंvi·śe·ṣaṃ नna मन्यतेman·ya·te सोऽपिso·pi प्रभुभक्त्याpra·bhu·bhak·tyā तन्नtan·na मन्यतेman·ya·te; अपरञ्चa·pa·rañ·ca यःyaḥ सर्व्वाणिsar·vā·ṇi भक्ष्यद्रव्याणिbhak·ṣyad·rav·yā·ṇi भुङ्क्तेbhuṅ·kte सsa प्रभुभक्तयाpra·bhu·bhak·ta·yā तानिtā·ni भुङ्क्तेbhuṅ·kte यतःya·taḥ सsa ईश्वरंīś·va·raṃ धन्यंdhan·yaṃ वक्तिvak·ti, यश्चyaś·ca नna भुङ्क्तेbhuṅ·kte सोऽपिso·pi प्रभुभक्त्यैवpra·bhu·bhak·tyai·va नna भुञ्जानbhuñ·jā·na ईश्वरंīś·va·raṃ धन्यंdhan·yaṃ ब्रूतेbrū·te।

    yo janaḥ kiñcana dinaṁ viśeṣaṁ manyate sa prabhubhaktyā tan manyate, yaśca janaḥ kimapi dinaṁ viśeṣaṁ na manyate so'pi prabhubhaktyā tanna manyate; aparañca yaḥ sarvvāṇi bhakṣyadravyāṇi bhuṅkte sa prabhubhaktayā tāni bhuṅkte yataḥ sa īśvaraṁ dhanyaṁ vakti, yaśca na bhuṅkte so'pi prabhubhaktyaiva na bhuñjāna īśvaraṁ dhanyaṁ brūte|

    He that regardeth the day, regardeth it unto the Lord; and he that regardeth not the day, to the Lord he doth not regard it. He that eateth, eateth to the Lord, for he giveth God thanks; and he that eateth not, to the Lord he eateth not, and giveth God thanks.

  7. 7

    अपरम्a·pa·ram अस्माकंas·mā·kaṃ कश्चित्kaś·cit निजनिमित्तंni·ja·ni·mit·taṃ प्राणान्prā·ṇān धारयतिdhā·ra·ya·ti निजनिमित्तंni·ja·ni·mit·taṃ म्रियतेmri·ya·te वाvā तन्नtan·na;

    aparam asmākaṁ kaścit nijanimittaṁ prāṇān dhārayati nijanimittaṁ mriyate vā tanna;

    For none of us liveth to himself, and no man dieth to himself.

  8. 8

    किन्तुkin·tu यदिya·di वयंva·yaṃ प्राणान्prā·ṇān धारयामस्तर्हिdhā·ra·yā·mas·tar·hi प्रभुनिमित्तंpra·bhu·ni·mit·taṃ धारयामःdhā·ra·yā·maḥ, यदिya·di चca प्राणान्prā·ṇān त्यजामस्तर्ह्यपिtya·jā·mas·tar·hya·pi प्रभुनिमित्तंpra·bhu·ni·mit·taṃ त्यजामःtya·jā·maḥ, अतएवa·ta·e·va जीवनेjī·va·ne मरणेma·ra·ṇe वाvā वयंva·yaṃ प्रभोरेवास्महेpra·bho·re·vās·ma·he।

    kintu yadi vayaṁ prāṇān dhārayāmastarhi prabhunimittaṁ dhārayāmaḥ, yadi ca prāṇān tyajāmastarhyapi prabhunimittaṁ tyajāmaḥ, ataeva jīvane maraṇe vā vayaṁ prabhorevāsmahe|

    For whether we live, we live unto the Lord; and whether we die, we die unto the Lord: whether we live therefore, or die, we are the Lord’s.

  9. 9

    यतोya·to जीवन्तोjī·van·to मृताश्चेत्युभयेषांmṛ·tāś·cet·yu·bha·ye·ṣāṃ लोकानांlo·kā·nāṃ प्रभुत्वप्राप्त्यर्थंpra·bhut·vap·rāp·tyar·thaṃ ख्रीष्टोkhrīṣ·ṭo मृतmṛ·ta उत्थितःut·thi·taḥ पुनर्जीवितश्चpu·nar·jī·vi·taś·ca।

    yato jīvanto mṛtāścetyubhayeṣāṁ lokānāṁ prabhutvaprāptyarthaṁ khrīṣṭo mṛta utthitaḥ punarjīvitaśca|

    For to this end Christ both died, and rose, and revived, that he might be Lord both of the dead and living.

  10. 10

    किन्तुkin·tu त्वंtvaṃ निजंni·jaṃ भ्रातरंbhrā·ta·raṃ कुतोku·to दूषयसिdū·ṣa·ya·si? तथाta·thā त्वंtvaṃ निजंni·jaṃ भ्रातरंbhrā·ta·raṃ कुतस्तुच्छंku·tas·tuc·chaṃ जानासिjā·nā·si? ख्रीष्टस्यkhrīṣ·ṭas·ya विचारसिंहासनस्यvi·cā·ra·siṃ·hā·sa·nas·ya सम्मुखेsam·mu·khe सर्व्वैरस्माभिरुपस्थातव्यंsar·vai·ras·mā·bhi·ru·pas·thā·tav·yaṃ;

    kintu tvaṁ nijaṁ bhrātaraṁ kuto dūṣayasi? tathā tvaṁ nijaṁ bhrātaraṁ kutastucchaṁ jānāsi? khrīṣṭasya vicārasiṁhāsanasya sammukhe sarvvairasmābhirupasthātavyaṁ;

    But why dost thou judge thy brother? or why dost thou set at nought thy brother? for we shall all stand before the judgment seat of Christ.

  11. 11

    यादृशंyā·dṛ·śaṃ लिखितम्li·khi·tam आस्तेās·te, परेशःpa·re·śaḥ शपथंśa·pa·thaṃ कुर्व्वन्kur·van वाक्यमेतत्vāk·ya·me·tat पुरावदत्pu·rā·va·dat। सर्व्वोsar·vo जनःja·naḥ समीपेsa·mī·pe मेme जानुपातंjā·nu·pā·taṃ करिष्यतिka·riṣ·ya·ti। जिह्वैकैकाjih·vai·kai·kā तथेशस्यta·the·śas·ya निघ्नत्वंnigh·nat·vaṃ स्वीकरिष्यतिsvī·ka·riṣ·ya·ti।

    yādṛśaṁ likhitam āste, pareśaḥ śapathaṁ kurvvan vākyametat purāvadat| sarvvo janaḥ samīpe me jānupātaṁ kariṣyati| jihvaikaikā tatheśasya nighnatvaṁ svīkariṣyati|

    For it is written, As I live, saith the Lord, every knee shall bow to me, and every tongue shall confess to God.

  12. 12

    अतएवa·ta·e·va ईश्वरसमीपेऽस्माकम्īś·va·ra·sa·mī·pes·mā·kam एकैकजनेनe·kai·ka·ja·ne·na निजाni·jā कथाka·thā कथयितव्याka·tha·yi·tav·yā।

    ataeva īśvarasamīpe'smākam ekaikajanena nijā kathā kathayitavyā|

    So then every one of us shall give account of himself to God.

  13. 13

    इत्थंit·thaṃ सतिsa·ti वयम्va·yam अद्यारभ्यad·yā·rabh·ya परस्परंpa·ras·pa·raṃ नna दूषयन्तःdū·ṣa·yan·taḥ स्वभ्रातुsvabh·rā·tu र्विघ्नोrvigh·no व्याघातोvyā·ghā·to वाvā यन्नyan·na जायेतjā·ye·ta तादृशीमीहांtā·dṛ·śī·mī·hāṃ कुर्म्महेkur·ma·he।

    itthaṁ sati vayam adyārabhya parasparaṁ na dūṣayantaḥ svabhrātu rvighno vyāghāto vā yanna jāyeta tādṛśīmīhāṁ kurmmahe|

    Let us not therefore judge one another any more: but judge this rather, that no man put a stumblingblock or an occasion to fall in his brother’s way.

  14. 14

    किमपिki·ma·pi वस्तुvas·tu स्वभावतोsva·bhā·va·to नाशुचिnā·śu·ci भवतीत्यहंbha·va·tīt·ya·haṃ जानेjā·ne तथाta·thā प्रभुनाpra·bhu·nā यीशुख्रीष्टेनापिyī·śukh·rīṣ·ṭe·nā·pi निश्चितंniś·ci·taṃ जानेjā·ne, किन्तुkin·tu योyo जनोja·no यद्yad द्रव्यम्drav·yam अपवित्रंa·pa·vit·raṃ जानीतेjā·nī·te तस्यtas·ya कृतेkṛ·te तद्tad अपवित्रम्a·pa·vit·ram आस्तेās·te।

    kimapi vastu svabhāvato nāśuci bhavatītyahaṁ jāne tathā prabhunā yīśukhrīṣṭenāpi niścitaṁ jāne, kintu yo jano yad dravyam apavitraṁ jānīte tasya kṛte tad apavitram āste|

    I know, and am persuaded by the Lord Jesus, that there is nothing unclean of itself: but to him that esteemeth any thing to be unclean, to him it is unclean.

  15. 15

    अतएवa·ta·e·va तवta·va भक्ष्यद्रव्येणbhak·ṣyad·rav·ye·ṇa तवta·va भ्राताbhrā·tā शोकान्वितोśo·kān·vi·to भवतिbha·va·ti तर्हिtar·hi त्वंtvaṃ भ्रातरंbhrā·ta·raṃ प्रतिpra·ti प्रेम्नाprem·nā नाचरसिnā·ca·ra·si। ख्रीष्टोkhrīṣ·ṭo यस्यyas·ya कृतेkṛ·te स्वप्राणान्svap·rā·ṇān व्ययितवान्vya·yi·ta·vān त्वंtvaṃ निजेनni·je·na भक्ष्यद्रव्येणbhak·ṣyad·rav·ye·ṇa तंtaṃ नna नाशयnā·śa·ya।

    ataeva tava bhakṣyadravyeṇa tava bhrātā śokānvito bhavati tarhi tvaṁ bhrātaraṁ prati premnā nācarasi| khrīṣṭo yasya kṛte svaprāṇān vyayitavān tvaṁ nijena bhakṣyadravyeṇa taṁ na nāśaya|

    But if thy brother be grieved with thy meat, now walkest thou not charitably. Destroy not him with thy meat, for whom Christ died.

  16. 16

    अपरंa·pa·raṃ युष्माकम्yuṣ·mā·kam उत्तमंut·ta·maṃ कर्म्मkar·ma निन्दितंnin·di·taṃ नna भवतुbha·va·tu।

    aparaṁ yuṣmākam uttamaṁ karmma ninditaṁ na bhavatu|

    Let not then your good be evil spoken of:

  17. 17

    भक्ष्यंbhak·ṣyaṃ पेयञ्चेश्वरराज्यस्यpe·yañ·ceś·va·ra·rāj·yas·ya सारोsā·ro नहिna·hi, किन्तुkin·tu पुण्यंpuṇ·yaṃ शान्तिश्चśān·tiś·ca पवित्रेणात्मनाpa·vit·re·ṇāt·ma·nā जातjā·ta आनन्दश्चā·nan·daś·ca।

    bhakṣyaṁ peyañceśvararājyasya sāro nahi, kintu puṇyaṁ śāntiśca pavitreṇātmanā jāta ānandaśca|

    For the kingdom of God is not meat and drink; but righteousness, and peace, and joy in the Holy Ghost.

  18. 18

    एतैe·tai र्योryo जनःja·naḥ ख्रीष्टंkhrīṣ·ṭaṃ सेवतेse·va·te, सsa एवेश्वरस्यe·veś·va·ras·ya तुष्टिकरोtuṣ·ṭi·ka·ro मनुष्यैश्चma·nuṣ·yaiś·ca सुख्यातःsukh·yā·taḥ।

    etai ryo janaḥ khrīṣṭaṁ sevate, sa eveśvarasya tuṣṭikaro manuṣyaiśca sukhyātaḥ|

    For he that in these things serveth Christ is acceptable to God, and approved of men.

  19. 19

    अतएवa·ta·e·va येनास्माकंye·nās·mā·kaṃ सर्व्वेषांsar·ve·ṣāṃ परस्परम्pa·ras·pa·ram ऐक्यंaik·yaṃ निष्ठाniṣ·ṭhā चca जायतेjā·ya·te तदेवास्माभिta·de·vās·mā·bhi र्यतितव्यंrya·ti·tav·yaṃ।

    ataeva yenāsmākaṁ sarvveṣāṁ parasparam aikyaṁ niṣṭhā ca jāyate tadevāsmābhi ryatitavyaṁ|

    Let us therefore follow after the things which make for peace, and things wherewith one may edify another.

  20. 20

    भक्ष्यार्थम्bhak·ṣyār·tham ईश्वरस्यīś·va·ras·ya कर्म्मणोkar·ma·ṇo हानिंhā·niṃ माmā जनयतja·na·ya·ta; सर्व्वंsar·vaṃ वस्तुvas·tu पवित्रमितिpa·vit·ra·mi·ti सत्यंsat·yaṃ तथापिta·thā·pi योyo जनोja·no यद्yad भुक्त्वाbhuk·tvā विघ्नंvigh·naṃ लभतेla·bha·te तदर्थंta·dar·thaṃ तद्tad भद्रंbhad·raṃ नहिna·hi।

    bhakṣyārtham īśvarasya karmmaṇo hāniṁ mā janayata; sarvvaṁ vastu pavitramiti satyaṁ tathāpi yo jano yad bhuktvā vighnaṁ labhate tadarthaṁ tad bhadraṁ nahi|

    For meat destroy not the work of God. All things indeed are pure; but it is evil for that man who eateth with offence.

  21. 21

    तवta·va मांसभक्षणसुरापानादिभिःmāṃ·sa·bhak·ṣa·ṇa·su·rā·pā·nā·di·bhiḥ क्रियाभिkri·yā·bhi र्यदिrya·di तवta·va भ्रातुःbhrā·tuḥ पादस्खलनंpā·das·kha·la·naṃ विघ्नोvigh·no वाvā चाञ्चल्यंcāñ·cal·yaṃ वाvā जायतेjā·ya·te तर्हिtar·hi तद्भोजनपानयोस्त्यागोtad·bho·ja·na·pā·na·yos·tyā·go भद्रःbhad·raḥ।

    tava māṁsabhakṣaṇasurāpānādibhiḥ kriyābhi ryadi tava bhrātuḥ pādaskhalanaṁ vighno vā cāñcalyaṁ vā jāyate tarhi tadbhojanapānayostyāgo bhadraḥ|

    It is good neither to eat flesh, nor to drink wine, nor any thing whereby thy brother stumbleth, or is offended, or is made weak.

  22. 22

    यदिya·di तवta·va प्रत्ययस्तिष्ठतिprat·ya·yas·tiṣ·ṭha·ti तर्हीश्वरस्यtar·hīś·va·ras·ya गोचरेgo·ca·re स्वान्तरेsvān·ta·re तंtaṃ गोपयgo·pa·ya; योyo जनःja·naḥ स्वमतेनsva·ma·te·na स्वंsvaṃ दोषिणंdo·ṣi·ṇaṃ नna करोतिka·ro·ti सsa एवe·va धन्यःdhan·yaḥ।

    yadi tava pratyayastiṣṭhati tarhīśvarasya gocare svāntare taṁ gopaya; yo janaḥ svamatena svaṁ doṣiṇaṁ na karoti sa eva dhanyaḥ|

    Hast thou faith? have it to thyself before God. Happy is he that condemneth not himself in that thing which he alloweth.

  23. 23

    किन्तुkin·tu यःyaḥ कश्चित्kaś·cit संशय्यsaṃ·śay·ya भुङ्क्तेऽर्थात्bhuṅ·kter·thāt नna प्रतीत्यpra·tīt·ya भुङ्क्तेbhuṅ·kte, सsa एवावश्यंe·vā·vaś·yaṃ दण्डार्होdaṇ·ḍār·ho भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti, यतोya·to यत्yat प्रत्ययजंprat·ya·ya·jaṃ नहिna·hi तदेवta·de·va पापमयंpā·pa·ma·yaṃ भवतिbha·va·ti।

    kintu yaḥ kaścit saṁśayya bhuṅkte'rthāt na pratītya bhuṅkte, sa evāvaśyaṁ daṇḍārho bhaviṣyati, yato yat pratyayajaṁ nahi tadeva pāpamayaṁ bhavati|

    And he that doubteth is damned if he eat, because he eateth not of faith: for whatsoever is not of faith is sin.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.