Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
Romans 6 रोमिणः पत्रं 6
Chapter: 12345678910111213141516
Verse: 1234567891011121314151617181920212223 · Hide pronunciation
Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.
-
1
प्रभूतरूपेणpra·bhū·ta·rū·pe·ṇa यद्yad अनुग्रहःa·nug·ra·haḥ प्रकाशतेpra·kā·śa·te तदर्थंta·dar·thaṃ पापेpā·pe तिष्ठामtiṣ·ṭhā·ma इतिi·ti वाक्यंvāk·yaṃ किंkiṃ वयंva·yaṃ वदिष्यामःva·diṣ·yā·maḥ? तन्नtan·na भवतुbha·va·tu।
prabhūtarūpeṇa yad anugrahaḥ prakāśate tadarthaṁ pāpe tiṣṭhāma iti vākyaṁ kiṁ vayaṁ vadiṣyāmaḥ? tanna bhavatu|
What shall we say then? Shall we continue in sin, that grace may abound?
- 2
-
3
वयंva·yaṃ यावन्तोyā·van·to लोकाlo·kā यीशुख्रीष्टेyī·śukh·rīṣ·ṭe मज्जिताmaj·ji·tā अभवामa·bha·vā·ma तावन्तtā·van·ta एवe·va तस्यtas·ya मरणेma·ra·ṇe मज्जिताmaj·ji·tā इतिi·ti किंkiṃ यूयंyū·yaṃ नna जानीथjā·nī·tha?
vayaṁ yāvanto lokā yīśukhrīṣṭe majjitā abhavāma tāvanta eva tasya maraṇe majjitā iti kiṁ yūyaṁ na jānītha?
Know ye not, that so many of us as were baptized into Jesus Christ were baptized into his death?
-
4
ततोta·to यथाya·thā पितुःpi·tuḥ पराक्रमेणpa·rāk·ra·me·ṇa श्मशानात्śma·śā·nāt ख्रीष्टkhrīṣ·ṭa उत्थापितस्तथाut·thā·pi·tas·ta·thā वयमपिva·ya·ma·pi यत्yat नूतनजीविनnū·ta·na·jī·vi·na इवाचरामस्तदर्थंi·vā·ca·rā·mas·ta·dar·thaṃ मज्जनेनmaj·ja·ne·na तेनte·na सार्द्धंsār·ddhaṃ मृत्युरूपेmṛt·yu·rū·pe श्मशानेśma·śā·ne संस्थापिताःsaṃ·sthā·pi·tāḥ।
tato yathā pituḥ parākrameṇa śmaśānāt khrīṣṭa utthāpitastathā vayamapi yat nūtanajīvina ivācarāmastadarthaṁ majjanena tena sārddhaṁ mṛtyurūpe śmaśāne saṁsthāpitāḥ|
Therefore we are buried with him by baptism into death: that like as Christ was raised up from the dead by the glory of the Father, even so we also should walk in newness of life.
-
5
अपरंa·pa·raṃ वयंva·yaṃ यदिya·di तेनte·na संयुक्ताःsaṃ·yuk·tāḥ सन्तःsan·taḥ सsa इवi·va मरणभागिनोma·ra·ṇa·bhā·gi·no जातास्तर्हिjā·tās·tar·hi सsa इवोत्थानभागिनोऽपिi·vot·thā·na·bhā·gi·no·pi भविष्यामःbha·viṣ·yā·maḥ।
aparaṁ vayaṁ yadi tena saṁyuktāḥ santaḥ sa iva maraṇabhāgino jātāstarhi sa ivotthānabhāgino'pi bhaviṣyāmaḥ|
For if we have been planted together in the likeness of his death, we shall be also in the likeness of his resurrection:
-
6
वयंva·yaṃ यत्yat पापस्यpā·pas·ya दासाःdā·sāḥ पुनpu·na र्नrna भवामस्तदर्थम्bha·vā·mas·ta·dar·tham अस्माकंas·mā·kaṃ पापरूपशरीरस्यpā·pa·rū·pa·śa·rī·ras·ya विनाशार्थम्vi·nā·śār·tham अस्माकंas·mā·kaṃ पुरातनपुरुषस्तेनpu·rā·ta·na·pu·ru·ṣas·te·na साकंsā·kaṃ क्रुशेऽहन्यतेतिkru·śe·han·ya·te·ti वयंva·yaṃ जानीमःjā·nī·maḥ।
vayaṁ yat pāpasya dāsāḥ puna rna bhavāmastadartham asmākaṁ pāparūpaśarīrasya vināśārtham asmākaṁ purātanapuruṣastena sākaṁ kruśe'hanyateti vayaṁ jānīmaḥ|
Knowing this, that our old man is crucified with him, that the body of sin might be destroyed, that henceforth we should not serve sin.
- 7
-
8
अतएवa·ta·e·va यदिya·di वयंva·yaṃ ख्रीष्टेनkhrīṣ·ṭe·na सार्द्धम्sār·ddham अहन्यामहिa·han·yā·ma·hi तर्हिtar·hi पुनरपिpu·na·ra·pi तेनte·na सहिताsa·hi·tā जीविष्यामjī·viṣ·yā·ma इत्यत्रास्माकंit·yat·rās·mā·kaṃ विश्वासोviś·vā·so विद्यतेvid·ya·te।
ataeva yadi vayaṁ khrīṣṭena sārddham ahanyāmahi tarhi punarapi tena sahitā jīviṣyāma ityatrāsmākaṁ viśvāso vidyate|
Now if we be dead with Christ, we believe that we shall also live with him:
-
9
यतःya·taḥ श्मशानाद्śma·śā·nād उत्थापितःut·thā·pi·taḥ ख्रीष्टोkhrīṣ·ṭo पुनpu·na र्नrna म्रियतmri·ya·ta इतिi·ti वयंva·yaṃ जानीमःjā·nī·maḥ। तस्मिन्tas·min कोप्यधिकारोkop·ya·dhi·kā·ro मृत्योmṛt·yo र्नास्तिrnās·ti।
yataḥ śmaśānād utthāpitaḥ khrīṣṭo puna rna mriyata iti vayaṁ jānīmaḥ| tasmin kopyadhikāro mṛtyo rnāsti|
Knowing that Christ being raised from the dead dieth no more; death hath no more dominion over him.
-
10
अपरञ्चa·pa·rañ·ca सsa यद्yad अम्रियतam·ri·ya·ta तेनैकदाte·nai·ka·dā पापम्pā·pam उद्दिश्याम्रियतud·diś·yām·ri·ya·ta, यच्चyac·ca जीवतिjī·va·ti तेनेश्वरम्te·neś·va·ram उद्दिश्यud·diś·ya जीवतिjī·va·ti;
aparañca sa yad amriyata tenaikadā pāpam uddiśyāmriyata, yacca jīvati teneśvaram uddiśya jīvati;
For in that he died, he died unto sin once: but in that he liveth, he liveth unto God.
-
11
तद्वद्tad·vad यूयमपिyū·ya·ma·pi स्वान्svān पापम्pā·pam उद्दिश्यud·diś·ya मृतान्mṛ·tān अस्माकंas·mā·kaṃ प्रभुणाpra·bhu·ṇā यीशुख्रीष्टेनेश्वरम्yī·śukh·rīṣ·ṭe·neś·va·ram उद्दिश्यud·diś·ya जीवन्तोjī·van·to जानीतjā·nī·ta।
tadvad yūyamapi svān pāpam uddiśya mṛtān asmākaṁ prabhuṇā yīśukhrīṣṭeneśvaram uddiśya jīvanto jānīta|
Likewise reckon ye also yourselves to be dead indeed unto sin, but alive unto God through Jesus Christ our Lord.
-
12
अपरञ्चa·pa·rañ·ca कुत्सिताभिलाषाान्kut·si·tā·bhi·lā·ṣā·ān पूरयितुंpū·ra·yi·tuṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ मर्त्यदेहेषुmar·tya·de·he·ṣu पापम्pā·pam आधिपत्यंā·dhi·pat·yaṃ नna करोतुka·ro·tu।
aparañca kutsitābhilāṣāाn pūrayituṁ yuṣmākaṁ martyadeheṣu pāpam ādhipatyaṁ na karotu|
Let not sin therefore reign in your mortal body, that ye should obey it in the lusts thereof.
-
13
अपरंa·pa·raṃ स्वंsvaṃ स्वम्svam अङ्गम्aṅ·gam अधर्म्मस्यास्त्रंa·dhar·mas·yās·traṃ कृत्वाkṛt·vā पापसेवायांpā·pa·se·vā·yāṃ नna समर्पयतsa·mar·pa·ya·ta, किन्तुkin·tu श्मशानाद्śma·śā·nād उत्थितानिवut·thi·tā·ni·va स्वान्svān ईश्वरेīś·va·re समर्पयतsa·mar·pa·ya·ta स्वान्यङ्गानिsvān·yaṅ·gā·ni चca धर्म्मास्त्रस्वरूपाणीश्वरम्dhar·mās·tras·va·rū·pā·ṇīś·va·ram उद्दिश्यud·diś·ya समर्पयतsa·mar·pa·ya·ta।
aparaṁ svaṁ svam aṅgam adharmmasyāstraṁ kṛtvā pāpasevāyāṁ na samarpayata, kintu śmaśānād utthitāniva svān īśvare samarpayata svānyaṅgāni ca dharmmāstrasvarūpāṇīśvaram uddiśya samarpayata|
Neither yield ye your members as instruments of unrighteousness unto sin: but yield yourselves unto God, as those that are alive from the dead, and your members as instruments of righteousness unto God.
-
14
युष्माकम्yuṣ·mā·kam उपरिu·pa·ri पापस्याधिपत्यंpā·pas·yā·dhi·pat·yaṃ पुनpu·na र्नrna भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti, यस्माद्yas·mād यूयंyū·yaṃ व्यवस्थायाvya·vas·thā·yā अनायत्ताa·nā·yat·tā अनुग्रहस्यa·nug·ra·has·ya चायत्ताcā·yat·tā अभवतa·bha·va·ta।
yuṣmākam upari pāpasyādhipatyaṁ puna rna bhaviṣyati, yasmād yūyaṁ vyavasthāyā anāyattā anugrahasya cāyattā abhavata|
For sin shall not have dominion over you: for ye are not under the law, but under grace.
-
15
किन्तुkin·tu वयंva·yaṃ व्यवस्थायाvya·vas·thā·yā अनायत्ताa·nā·yat·tā अनुग्रहस्यa·nug·ra·has·ya चायत्ताcā·yat·tā अभवामa·bha·vā·ma, इतिi·ti कारणात्kā·ra·ṇāt किंkiṃ पापंpā·paṃ करिष्यामःka·riṣ·yā·maḥ? तन्नtan·na भवतुbha·va·tu।
kintu vayaṁ vyavasthāyā anāyattā anugrahasya cāyattā abhavāma, iti kāraṇāt kiṁ pāpaṁ kariṣyāmaḥ? tanna bhavatu|
What then? shall we sin, because we are not under the law, but under grace? God forbid.
-
16
यतोya·to मृतिजनकंmṛ·ti·ja·na·kaṃ पापंpā·paṃ पुण्यजनकंpuṇ·ya·ja·na·kaṃ निदेशाचरणञ्चैतयोर्द्वयोni·de·śā·ca·ra·ṇañ·cai·ta·yor·dva·yo र्यस्मिन्ryas·min आज्ञापालनार्थंāj·ñā·pā·la·nār·thaṃ भृत्यानिवbhṛt·yā·ni·va स्वान्svān समर्पयथsa·mar·pa·ya·tha, तस्यैवtas·yai·va भृत्याbhṛt·yā भवथbha·va·tha, एतत्e·tat किंkiṃ यूयंyū·yaṃ नna जानीथjā·nī·tha?
yato mṛtijanakaṁ pāpaṁ puṇyajanakaṁ nideśācaraṇañcaitayordvayo ryasmin ājñāpālanārthaṁ bhṛtyāniva svān samarpayatha, tasyaiva bhṛtyā bhavatha, etat kiṁ yūyaṁ na jānītha?
Know ye not, that to whom ye yield yourselves servants to obey, his servants ye are to whom ye obey; whether of sin unto death, or of obedience unto righteousness?
-
17
अपरञ्चa·pa·rañ·ca पूर्व्वंpūr·vaṃ यूयंyū·yaṃ पापस्यpā·pas·ya भृत्याbhṛt·yā आस्तेतिās·te·ti सत्यंsat·yaṃ किन्तुkin·tu यस्यांyas·yāṃ शिक्षारूपायांśik·ṣā·rū·pā·yāṃ मूषायांmū·ṣā·yāṃ निक्षिप्ताnik·ṣip·tā अभवतa·bha·va·ta तस्याtas·yā आकृतिंā·kṛ·tiṃ मनोभिma·no·bhi र्लब्धवन्तrlab·dha·van·ta इतिi·ti कारणाद्kā·ra·ṇād ईश्वरस्यīś·va·ras·ya धन्यवादोdhan·ya·vā·do भवतुbha·va·tu।
aparañca pūrvvaṁ yūyaṁ pāpasya bhṛtyā āsteti satyaṁ kintu yasyāṁ śikṣārūpāyāṁ mūṣāyāṁ nikṣiptā abhavata tasyā ākṛtiṁ manobhi rlabdhavanta iti kāraṇād īśvarasya dhanyavādo bhavatu|
But God be thanked, that ye were the servants of sin, but ye have obeyed from the heart that form of doctrine which was delivered you.
- 18
-
19
युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ शारीरिक्याśā·rī·rik·yā दुर्ब्बलतायाdur·ba·la·tā·yā हेतोhe·to र्मानववद्rmā·na·va·vad अहम्a·ham एतद्e·tad ब्रवीमिbra·vī·mi; पुनःpu·naḥ पुनरधर्म्मकरणार्थंpu·na·ra·dhar·ma·ka·ra·ṇār·thaṃ यद्वत्yad·vat पूर्व्वंpūr·vaṃ पापामेध्ययोpā·pā·medh·ya·yo र्भृत्यत्वेrbhṛt·yat·ve निजाङ्गानिni·jāṅ·gā·ni समार्पयतsa·mār·pa·ya·ta तद्वद्tad·vad इदानींi·dā·nīṃ साधुकर्म्मकरणार्थंsā·dhu·kar·ma·ka·ra·ṇār·thaṃ धर्म्मस्यdhar·mas·ya भृत्यत्वेbhṛt·yat·ve निजाङ्गानिni·jāṅ·gā·ni समर्पयतsa·mar·pa·ya·ta।
yuṣmākaṁ śārīrikyā durbbalatāyā heto rmānavavad aham etad bravīmi; punaḥ punaradharmmakaraṇārthaṁ yadvat pūrvvaṁ pāpāmedhyayo rbhṛtyatve nijāṅgāni samārpayata tadvad idānīṁ sādhukarmmakaraṇārthaṁ dharmmasya bhṛtyatve nijāṅgāni samarpayata|
I speak after the manner of men because of the infirmity of your flesh: for as ye have yielded your members servants to uncleanness and to iniquity unto iniquity; even so now yield your members servants to righteousness unto holiness.
- 20
-
21
तर्हिtar·hi यानिyā·ni कर्म्माणिkar·mā·ṇi यूयम्yū·yam इदानींi·dā·nīṃ लज्जाजनकानिlaj·jā·ja·na·kā·ni बुध्यध्वेbudh·yadh·ve पूर्व्वंpūr·vaṃ तैtai र्युष्माकंryuṣ·mā·kaṃ कोko लाभlā·bha आसीत्ā·sīt? तेषांte·ṣāṃ कर्म्मणांkar·ma·ṇāṃ फलंpha·laṃ मरणमेवma·ra·ṇa·me·va।
tarhi yāni karmmāṇi yūyam idānīṁ lajjājanakāni budhyadhve pūrvvaṁ tai ryuṣmākaṁ ko lābha āsīt? teṣāṁ karmmaṇāṁ phalaṁ maraṇameva|
What fruit had ye then in those things whereof ye are now ashamed? for the end of those things is death.
-
22
किन्तुkin·tu साम्प्रतंsām·pra·taṃ यूयंyū·yaṃ पापसेवातोpā·pa·se·vā·to मुक्ताःmuk·tāḥ सन्तsan·ta ईश्वरस्यīś·va·ras·ya भृत्याऽभवतbhṛt·yā·bha·va·ta तस्माद्tas·mād युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ पवित्रत्वरूपंpa·vit·rat·va·rū·paṃ लभ्यम्labh·yam अनन्तजीवनरूपञ्चa·nan·ta·jī·va·na·rū·pañ·ca फलम्pha·lam आस्तेās·te।
kintu sāmprataṁ yūyaṁ pāpasevāto muktāḥ santa īśvarasya bhṛtyā'bhavata tasmād yuṣmākaṁ pavitratvarūpaṁ labhyam anantajīvanarūpañca phalam āste|
But now being made free from sin, and become servants to God, ye have your fruit unto holiness, and the end everlasting life.
-
23
यतःya·taḥ पापस्यpā·pas·ya वेतनंve·ta·naṃ मरणंma·ra·ṇaṃ किन्त्वस्माकंkin·tvas·mā·kaṃ प्रभुणाpra·bhu·ṇā यीशुख्रीष्टेनानन्तजीवनम्yī·śukh·rīṣ·ṭe·nā·nan·ta·jī·va·nam ईश्वरदत्तंīś·va·ra·dat·taṃ पारितोषिकम्pā·ri·to·ṣi·kam आस्तेās·te।
yataḥ pāpasya vetanaṁ maraṇaṁ kintvasmākaṁ prabhuṇā yīśukhrīṣṭenānantajīvanam īśvaradattaṁ pāritoṣikam āste|
For the wages of sin is death; but the gift of God is eternal life through Jesus Christ our Lord.
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.