Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Linked Discourses 55 7 संयुत्त निकाय 55।1 7

Chapter: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950515253545556575859606162636465666768697071727374

Veḷudvāreyyasutta

Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.

Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778 · Hide pronunciation

  1. 1

    संयुत्तsaṃ·yut·ta निकायni·kā·ya 55।7

    Saṁyutta Nikāya 55.7

    Linked Discourses 55.7

  2. 2

    1। वेळुद्वारवग्गve·ḷud·vā·ra·vag·ga

    1. Veḷudvāravagga

    1. At Bamboo Gate

  3. 3

    वेळुद्वारेय्यसुत्तve·ḷud·vā·rey·ya·sut·ta

    Veḷudvāreyyasutta

    The People of Bamboo Gate

  4. 4

    एवंe·vaṃ मेme सुतं—su·taṃ

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  5. 5

    एकंe·kaṃ समयंsa·ma·yaṃ भगवाbha·ga·vā कोसलेसुko·sa·le·su चारिकंcā·ri·kaṃ चरमानोca·ra·mā·no महताma·ha·tā भिक्खुसङ्घेनbhik·khu·saṅ·ghe·na सद्धिंsad·dhiṃ येनye·na वेळुद्वारंve·ḷud·vā·raṃ नामnā·ma कोसलानंko·sa·lā·naṃ ब्राह्मणगामोbrāh·ma·ṇa·gā·mo तदवसरि।ta·da·va·sa·ri

    ekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu cārikaṁ caramāno mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṁ yena veḷudvāraṁ nāma kosalānaṁ brāhmaṇagāmo tadavasari.

    At one time the Buddha was wandering in the land of the Kosalans together with a large Saṅgha of mendicants when he arrived at a village of the Kosalan brahmins named Bamboo Gate.

  6. 6

    अस्सोसुंas·so·suṃ खोkho तेte वेळुद्वारेय्यकाve·ḷud·vā·rey·ya·kā ब्राह्मणगहपतिका:brāh·ma·ṇa·ga·ha·pa·ti·kā

    Assosuṁ kho te veḷudvāreyyakā brāhmaṇagahapatikā:

    The brahmins and householders of Bamboo Gate heard:

  7. 7

    “समणोsa·ma·ṇo खलु,kha·lu भो,bho गोतमोgo·ta·mo सक्यपुत्तोsak·ya·put·to सक्यकुलाsak·ya·ku·lā पब्बजितोpab·ba·ji·to कोसलेसुko·sa·le·su चारिकंcā·ri·kaṃ चरमानोca·ra·mā·no महताma·ha·tā भिक्खुसङ्घेनbhik·khu·saṅ·ghe·na सद्धिंsad·dhiṃ वेळुद्वारंve·ḷud·vā·raṃ अनुप्पत्तो।a·nup·pat·to

    “samaṇo khalu, bho, gotamo sakyaputto sakyakulā pabbajito kosalesu cārikaṁ caramāno mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṁ veḷudvāraṁ anuppatto.

    “It seems the ascetic Gotama—a Sakyan, gone forth from a Sakyan family—has arrived at Bamboo Gate, together with a large Saṅgha of mendicants.

  8. 8

    तंtaṃ खोkho पनpa·na भवन्तंbha·van·taṃ गोतमंgo·ta·maṃ एवंe·vaṃ कल्याणोkal·yā·ṇo कित्तिसद्दोkit·ti·sad·do अब्भुग्गतो:ab·bhug·ga·to

    Taṁ kho pana bhavantaṁ gotamaṁ evaṁ kalyāṇo kittisaddo abbhuggato:

    He has this good reputation:

  9. 9

    ‘इतिपिi·ti·pi सोso भगवाbha·ga·vā अरहंa·ra·haṃ सम्मासम्बुद्धोsam·mā·sam·bud·dho विज्जाचरणसम्पन्नोvij·jā·ca·ra·ṇa·sam·pan·no सुगतोsu·ga·to लोकविदूlo·ka·vi·dū अनुत्तरोa·nut·ta·ro पुरिसदम्मसारथिpu·ri·sa·dam·ma·sā·ra·thi सत्थाsat·thā देवमनुस्सानंde·va·ma·nus·sā·naṃ बुद्धोbud·dho भगवा’।bha·ga·vā

    ‘itipi so bhagavā arahaṁ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṁ buddho bhagavā’.

    ‘That Blessed One is perfected, a fully awakened Buddha, accomplished in knowledge and conduct, holy, knower of the world, supreme guide for those fit for training, teacher of gods and humans, awakened, blessed.’

  10. 10

    सोso इमंi·maṃ लोकंlo·kaṃ सदेवकंsa·de·va·kaṃ समारकंsa·mā·ra·kaṃ सब्रह्मकंsab·rah·ma·kaṃ सस्समणब्राह्मणिंsas·sa·ma·ṇab·rāh·ma·ṇiṃ पजंpa·jaṃ सदेवमनुस्संsa·de·va·ma·nus·saṃ सयंsa·yaṃ अभिञ्ञाa·bhiñ·ñā सच्छिकत्वाsac·chi·kat·vā पवेदेति।pa·ve·de·ti

    So imaṁ lokaṁ sadevakaṁ samārakaṁ sabrahmakaṁ sassamaṇabrāhmaṇiṁ pajaṁ sadevamanussaṁ sayaṁ abhiññā sacchikatvā pavedeti.

    He has realized with his own insight this world—with its gods, Māras, and divinities, this population with its ascetics and brahmins, gods and humans—and he makes it known to others.

  11. 11

    सोso धम्मंdham·maṃ देसेतिde·se·ti आदिकल्याणंā·di·kal·yā·ṇaṃ मज्झेकल्याणंmaj·jhe·kal·yā·ṇaṃ परियोसानकल्याणंpa·ri·yo·sā·na·kal·yā·ṇaṃ सात्थंsāt·thaṃ सब्यञ्जनं,sab·yañ·ja·naṃ केवलपरिपुण्णंke·va·la·pa·ri·puṇ·ṇaṃ परिसुद्धंpa·ri·sud·dhaṃ ब्रह्मचरियंbrah·ma·ca·ri·yaṃ पकासेति।pa·kā·se·ti

    So dhammaṁ deseti ādikalyāṇaṁ majjhekalyāṇaṁ pariyosānakalyāṇaṁ sātthaṁ sabyañjanaṁ, kevalaparipuṇṇaṁ parisuddhaṁ brahmacariyaṁ pakāseti.

    He teaches Dhamma that’s good in the beginning, good in the middle, and good in the end, meaningful and well-phrased. And he reveals a spiritual practice that’s entirely full and pure.

  12. 12

    साधुsā·dhu खोkho पनpa·na तथारूपानंta·thā·rū·pā·naṃ अरहतंa·ra·ha·taṃ दस्सनंdas·sa·naṃ होती”ति।ho·tī

    Sādhu kho pana tathārūpānaṁ arahataṁ dassanaṁ hotī”ti.

    It’s good to see such perfected ones.”

  13. 13

    अथa·tha खोkho तेte वेळुद्वारेय्यकाve·ḷud·vā·rey·ya·kā ब्राह्मणगहपतिकाbrāh·ma·ṇa·ga·ha·pa·ti·kā येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनुपसङ्कमिंसु;te·nu·pa·saṅ·ka·miṃ·su उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā अप्पेकच्चेap·pe·kac·ce भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अभिवादेत्वाa·bhi·vā·det·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदिंसु।ni·sī·diṃ·su अप्पेकच्चेap·pe·kac·ce भगवताbha·ga·va·tā सद्धिंsad·dhiṃ सम्मोदिंसु;sam·mo·diṃ·su सम्मोदनीयंsam·mo·da·nī·yaṃ कथंka·thaṃ सारणीयंsā·ra·ṇī·yaṃ वीतिसारेत्वाvī·ti·sā·ret·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदिंसु।ni·sī·diṃ·su अप्पेकच्चेap·pe·kac·ce येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनञ्जलिंte·nañ·ja·liṃ पणामेत्वाpa·ṇā·met·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदिंसु।ni·sī·diṃ·su अप्पेकच्चेap·pe·kac·ce भगवतोbha·ga·va·to सन्तिकेsan·ti·ke नामगोत्तंnā·ma·got·taṃ सावेत्वाsā·vet·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदिंसु।ni·sī·diṃ·su अप्पेकच्चेap·pe·kac·ce तुण्हीभूताtuṇ·hī·bhū·tā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदिंसु।ni·sī·diṃ·su एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसिन्नाni·sin·nā खोkho तेte वेळुद्वारेय्यकाve·ḷud·vā·rey·ya·kā ब्राह्मणगहपतिकाbrāh·ma·ṇa·ga·ha·pa·ti·kā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोचुं:e·ta·da·vo·cuṃ

    Atha kho te veḷudvāreyyakā brāhmaṇagahapatikā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā appekacce bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce bhagavatā saddhiṁ sammodiṁsu; sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce bhagavato santike nāmagottaṁ sāvetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Appekacce tuṇhībhūtā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te veḷudvāreyyakā brāhmaṇagahapatikā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

    Then the brahmins and householders of Bamboo Gate went up to the Buddha. Before sitting down to one side, some bowed, some exchanged greetings and polite conversation, some held up their cupped palms toward the Buddha, some announced their name and clan, while some kept silent. Seated to one side they said to the Buddha:

  14. 14

    “मयं,ma·yaṃ भोbho गोतम,go·ta·ma एवङ्कामाe·vaṅ·kā·mā एवंछन्दाe·vaṃ·chan·dā एवंअधिप्पाया—e·vaṃ·a·dhip·pā·yā

    “mayaṁ, bho gotama, evaṅkāmā evaṁchandā evaṁadhippāyā—

    “Worthy Gotama, these are our wishes, desires, and hopes.

  15. 15

    पुत्तसम्बाधसयनंput·ta·sam·bā·dha·sa·ya·naṃ अज्झावसेय्याम,aj·jhā·va·sey·yā·ma कासिकचन्दनंkā·si·ka·can·da·naṃ पच्चनुभवेय्याम,pac·ca·nu·bha·vey·yā·ma मालागन्धविलेपनंmā·lā·gan·dha·vi·le·pa·naṃ धारेय्याम,dhā·rey·yā·ma जातरूपरजतंjā·ta·rū·pa·ra·ja·taṃ सादियेय्याम,sā·di·yey·yā·ma कायस्सkā·yas·sa भेदाbhe·dā परंpa·raṃ मरणाma·ra·ṇā सुगतिंsu·ga·tiṃ सग्गंsag·gaṃ लोकंlo·kaṃ उपपज्जेय्याम।u·pa·paj·jey·yā·ma

    puttasambādhasayanaṁ ajjhāvaseyyāma, kāsikacandanaṁ paccanubhaveyyāma, mālāgandhavilepanaṁ dhāreyyāma, jātarūparajataṁ sādiyeyyāma, kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjeyyāma.

    We wish to live at home with our children; to use sandalwood imported from Kāsi; to wear garlands, fragrance, and makeup; and to accept gold and currency. And when our body breaks up, after death, we wish to be reborn in a good place, a heavenly realm.

  16. 16

    तेसंte·saṃ नोno भवंbha·vaṃ गोतमोgo·ta·mo अम्हाकंam·hā·kaṃ एवङ्कामानंe·vaṅ·kā·mā·naṃ एवंछन्दानंe·vaṃ·chan·dā·naṃ एवंअधिप्पायानंe·vaṃ·a·dhip·pā·yā·naṃ तथाta·thā धम्मंdham·maṃ देसेतुde·se·tu यथाya·thā मयंma·yaṃ पुत्तसम्बाधसयनंput·ta·sam·bā·dha·sa·ya·naṃ अज्झावसेय्यामaj·jhā·va·sey·yā·ma …पे…pe सुगतिंsu·ga·tiṃ सग्गंsag·gaṃ लोकंlo·kaṃ उपपज्जेय्यामा”ति।u·pa·paj·jey·yā·mā

    Tesaṁ no bhavaṁ gotamo amhākaṁ evaṅkāmānaṁ evaṁchandānaṁ evaṁadhippāyānaṁ tathā dhammaṁ desetu yathā mayaṁ puttasambādhasayanaṁ ajjhāvaseyyāma …pe… sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjeyyāmā”ti.

    Given that we have such wishes, may the Buddha teach us the Dhamma so that we may achieve them.”

  17. 17

    “अत्तुपनायिकंat·tu·pa·nā·yi·kaṃ वो,vo गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo धम्मपरियायंdham·ma·pa·ri·yā·yaṃ देसेस्सामि।de·ses·sā·mi

    “Attupanāyikaṁ vo, gahapatayo, dhammapariyāyaṁ desessāmi.

    “Householders, I will teach you an explanation of the Dhamma that is relevant for oneself.

  18. 18

    तंtaṃ सुणाथ,su·ṇā·tha साधुकंsā·dhu·kaṃ मनसिma·na·si करोथ,ka·ro·tha भासिस्सामी”ति।bhā·sis·sā·mī

    Taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.

    Listen and apply your mind well, I will speak.”

  19. 19

    “एवं,e·vaṃ भो”तिbho खोkho तेte वेळुद्वारेय्यकाve·ḷud·vā·rey·ya·kā ब्राह्मणगहपतिकाbrāh·ma·ṇa·ga·ha·pa·ti·kā भगवतोbha·ga·va·to पच्चस्सोसुं।pac·cas·so·suṃ

    “Evaṁ, bho”ti kho te veḷudvāreyyakā brāhmaṇagahapatikā bhagavato paccassosuṁ.

    “Yes, worthy sir,” they replied.

  20. 20

    भगवाbha·ga·vā एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Bhagavā etadavoca:

    The Buddha said this:

  21. 21

    “कतमोka·ta·mo च,ca गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo अत्तुपनायिकोat·tu·pa·nā·yi·ko धम्मपरियायो?dham·ma·pa·ri·yā·yo

    “Katamo ca, gahapatayo, attupanāyiko dhammapariyāyo?

    “And what is the explanation of the Dhamma that applies to oneself?

  22. 22

    इध,i·dha गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    Idha, gahapatayo, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:

    It’s when a noble disciple reflects:

  23. 23

    ‘अहंa·haṃ खोस्मिkhos·mi जीवितुकामोjī·vi·tu·kā·mo अमरितुकामोa·ma·ri·tu·kā·mo सुखकामोsu·kha·kā·mo दुक्खप्पटिकूलो।duk·khap·pa·ṭi·kū·lo

    ‘ahaṁ khosmi jīvitukāmo amaritukāmo sukhakāmo dukkhappaṭikūlo.

    ‘I want to live and don’t want to die; I want to be happy and recoil from pain.

  24. 24

    योyo खोkho मंmaṃ जीवितुकामंjī·vi·tu·kā·maṃ अमरितुकामंa·ma·ri·tu·kā·maṃ सुखकामंsu·kha·kā·maṃ दुक्खप्पटिकूलंduk·khap·pa·ṭi·kū·laṃ जीविताjī·vi·tā वोरोपेय्य,vo·ro·pey·ya नna मेतंme·taṃ अस्सas·sa पियंpi·yaṃ मनापं।ma·nā·paṃ

    Yo kho maṁ jīvitukāmaṁ amaritukāmaṁ sukhakāmaṁ dukkhappaṭikūlaṁ jīvitā voropeyya, na metaṁ assa piyaṁ manāpaṁ.

    Since this is so, if someone were to take my life, I wouldn’t like that.

  25. 25

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na परंpa·raṃ जीवितुकामंjī·vi·tu·kā·maṃ अमरितुकामंa·ma·ri·tu·kā·maṃ सुखकामंsu·kha·kā·maṃ दुक्खप्पटिकूलंduk·khap·pa·ṭi·kū·laṃ जीविताjī·vi·tā वोरोपेय्यं,vo·ro·pey·yaṃ परस्सपिpa·ras·sa·pi तंtaṃ अस्सas·sa अप्पियंap·pi·yaṃ अमनापं।a·ma·nā·paṃ

    Ahañceva kho pana paraṁ jīvitukāmaṁ amaritukāmaṁ sukhakāmaṁ dukkhappaṭikūlaṁ jīvitā voropeyyaṁ, parassapi taṁ assa appiyaṁ amanāpaṁ.

    But others also want to live and don’t want to die; they want to be happy and recoil from pain. So if I were to take the life of someone else, they wouldn’t like that either.

  26. 26

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po परस्सpa·ras·sa पेसोpe·so धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो।a·ma·nā·po

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, parassa peso dhammo appiyo amanāpo.

    The thing that is disliked by me is also disliked by others.

  27. 27

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po कथाहंka·thā·haṃ परंpa·raṃ तेनte·na संयोजेय्यन्’ति।saṃ·yo·jey·yan

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, kathāhaṁ paraṁ tena saṁyojeyyan’ti.

    Since I dislike this thing, how can I inflict it on someone else?’

  28. 28

    सोso इतिi·ti पटिसङ्खायpa·ṭi·saṅ·khā·ya अत्तनाat·ta·nā चca पाणातिपाताpā·ṇā·ti·pā·tā पटिविरतोpa·ṭi·vi·ra·to होति,ho·ti परञ्चpa·rañ·ca पाणातिपाताpā·ṇā·ti·pā·tā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā समादपेति,sa·mā·da·pe·ti पाणातिपाताpā·ṇā·ti·pā·tā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā चca वण्णंvaṇ·ṇaṃ भासति।bhā·sa·ti

    So iti paṭisaṅkhāya attanā ca pāṇātipātā paṭivirato hoti, parañca pāṇātipātā veramaṇiyā samādapeti, pāṇātipātā veramaṇiyā ca vaṇṇaṁ bhāsati.

    Reflecting in this way, they give up killing living creatures themselves. And they encourage others to give up killing living creatures, praising the giving up of killing living creatures.

  29. 29

    एवमस्सायंe·va·mas·sā·yaṃ कायसमाचारोkā·ya·sa·mā·cā·ro तिकोटिपरिसुद्धोti·ko·ṭi·pa·ri·sud·dho होति।ho·ti

    Evamassāyaṁ kāyasamācāro tikoṭiparisuddho hoti.

    So their bodily behavior is purified in three points.

  30. 30

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    Puna caparaṁ, gahapatayo, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:

    Furthermore, a noble disciple reflects:

  31. 31

    ‘योyo खोkho मेme अदिन्नंa·din·naṃ थेय्यसङ्खातंthey·ya·saṅ·khā·taṃ आदियेय्य,ā·di·yey·ya नna मेतंme·taṃ अस्सas·sa पियंpi·yaṃ मनापं।ma·nā·paṃ

    ‘yo kho me adinnaṁ theyyasaṅkhātaṁ ādiyeyya, na metaṁ assa piyaṁ manāpaṁ.

    ‘If someone were to steal from me, I wouldn’t like that.

  32. 32

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na परस्सpa·ras·sa अदिन्नंa·din·naṃ थेय्यसङ्खातंthey·ya·saṅ·khā·taṃ आदियेय्यं,ā·di·yey·yaṃ परस्सपिpa·ras·sa·pi तंtaṃ अस्सas·sa अप्पियंap·pi·yaṃ अमनापं।a·ma·nā·paṃ

    Ahañceva kho pana parassa adinnaṁ theyyasaṅkhātaṁ ādiyeyyaṁ, parassapi taṁ assa appiyaṁ amanāpaṁ.

    But if I were to steal from someone else, they wouldn’t like that either.

  33. 33

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po परस्सpa·ras·sa पेसोpe·so धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो।a·ma·nā·po

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, parassa peso dhammo appiyo amanāpo.

    The thing that is disliked by me is also disliked by others.

  34. 34

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po कथाहंka·thā·haṃ परंpa·raṃ तेनte·na संयोजेय्यन्’ति।saṃ·yo·jey·yan

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, kathāhaṁ paraṁ tena saṁyojeyyan’ti.

    Since I dislike this thing, how can I inflict it on someone else?’

  35. 35

    सोso इतिi·ti पटिसङ्खायpa·ṭi·saṅ·khā·ya अत्तनाat·ta·nā चca अदिन्नादानाa·din·nā·dā·nā पटिविरतोpa·ṭi·vi·ra·to होति,ho·ti परञ्चpa·rañ·ca अदिन्नादानाa·din·nā·dā·nā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā समादपेति,sa·mā·da·pe·ti अदिन्नादानाa·din·nā·dā·nā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā चca वण्णंvaṇ·ṇaṃ भासति।bhā·sa·ti

    So iti paṭisaṅkhāya attanā ca adinnādānā paṭivirato hoti, parañca adinnādānā veramaṇiyā samādapeti, adinnādānā veramaṇiyā ca vaṇṇaṁ bhāsati.

    Reflecting in this way, they give up stealing themselves. And they encourage others to give up stealing, praising the giving up of stealing.

  36. 36

    एवमस्सायंe·va·mas·sā·yaṃ कायसमाचारोkā·ya·sa·mā·cā·ro तिकोटिपरिसुद्धोti·ko·ṭi·pa·ri·sud·dho होति।ho·ti

    Evamassāyaṁ kāyasamācāro tikoṭiparisuddho hoti.

    So their bodily behavior is purified in three points.

  37. 37

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    Puna caparaṁ, gahapatayo, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:

    Furthermore, a noble disciple reflects:

  38. 38

    ‘योyo खोkho मेme दारेसुdā·re·su चारित्तंcā·rit·taṃ आपज्जेय्य,ā·paj·jey·ya नna मेतंme·taṃ अस्सas·sa पियंpi·yaṃ मनापं।ma·nā·paṃ

    ‘yo kho me dāresu cārittaṁ āpajjeyya, na metaṁ assa piyaṁ manāpaṁ.

    ‘If someone were to have relations with my wives, I wouldn’t like it.

  39. 39

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na परस्सpa·ras·sa दारेसुdā·re·su चारित्तंcā·rit·taṃ आपज्जेय्यं,ā·paj·jey·yaṃ परस्सपिpa·ras·sa·pi तंtaṃ अस्सas·sa अप्पियंap·pi·yaṃ अमनापं।a·ma·nā·paṃ

    Ahañceva kho pana parassa dāresu cārittaṁ āpajjeyyaṁ, parassapi taṁ assa appiyaṁ amanāpaṁ.

    But if I were to have relations with someone else’s wives, he wouldn’t like that either.

  40. 40

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po परस्सpa·ras·sa पेसोpe·so धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो।a·ma·nā·po

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, parassa peso dhammo appiyo amanāpo.

    The thing that is disliked by me is also disliked by others.

  41. 41

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po कथाहंka·thā·haṃ परंpa·raṃ तेनte·na संयोजेय्यन्’ति।saṃ·yo·jey·yan

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, kathāhaṁ paraṁ tena saṁyojeyyan’ti.

    Since I dislike this thing, how can I inflict it on others?’

  42. 42

    सोso इतिi·ti पटिसङ्खायpa·ṭi·saṅ·khā·ya अत्तनाat·ta·nā चca कामेसुमिच्छाचाराkā·me·su·mic·chā·cā·rā पटिविरतोpa·ṭi·vi·ra·to होति,ho·ti परञ्चpa·rañ·ca कामेसुमिच्छाचाराkā·me·su·mic·chā·cā·rā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā समादपेति,sa·mā·da·pe·ti कामेसुमिच्छाचाराkā·me·su·mic·chā·cā·rā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā चca वण्णंvaṇ·ṇaṃ भासति।bhā·sa·ti

    So iti paṭisaṅkhāya attanā ca kāmesumicchācārā paṭivirato hoti, parañca kāmesumicchācārā veramaṇiyā samādapeti, kāmesumicchācārā veramaṇiyā ca vaṇṇaṁ bhāsati.

    Reflecting in this way, they give up sexual misconduct themselves. And they encourage others to give up sexual misconduct, praising the giving up of sexual misconduct.

  43. 43

    एवमस्सायंe·va·mas·sā·yaṃ कायसमाचारोkā·ya·sa·mā·cā·ro तिकोटिपरिसुद्धोti·ko·ṭi·pa·ri·sud·dho होति।ho·ti

    Evamassāyaṁ kāyasamācāro tikoṭiparisuddho hoti.

    So their bodily behavior is purified in three points.

  44. 44

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    Puna caparaṁ, gahapatayo, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:

    Furthermore, a noble disciple reflects:

  45. 45

    ‘योyo खोkho मेme मुसावादेनmu·sā·vā·de·na अत्थंat·thaṃ भञ्जेय्य,bhañ·jey·ya नna मेतंme·taṃ अस्सas·sa पियंpi·yaṃ मनापं।ma·nā·paṃ

    ‘yo kho me musāvādena atthaṁ bhañjeyya, na metaṁ assa piyaṁ manāpaṁ.

    ‘If someone were to distort my meaning by lying, I wouldn’t like it.

  46. 46

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na परस्सpa·ras·sa मुसावादेनmu·sā·vā·de·na अत्थंat·thaṃ भञ्जेय्यं,bhañ·jey·yaṃ परस्सपिpa·ras·sa·pi तंtaṃ अस्सas·sa अप्पियंap·pi·yaṃ अमनापं।a·ma·nā·paṃ

    Ahañceva kho pana parassa musāvādena atthaṁ bhañjeyyaṁ, parassapi taṁ assa appiyaṁ amanāpaṁ.

    But if I were to distort someone else’s meaning by lying, they wouldn’t like it either.

  47. 47

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po परस्सpa·ras·sa पेसोpe·so धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो।a·ma·nā·po

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, parassa peso dhammo appiyo amanāpo.

    The thing that is disliked by me is also disliked by someone else.

  48. 48

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po कथाहंka·thā·haṃ परंpa·raṃ तेनte·na संयोजेय्यन्’ति।saṃ·yo·jey·yan

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, kathāhaṁ paraṁ tena saṁyojeyyan’ti.

    Since I dislike this thing, how can I inflict it on others?’

  49. 49

    सोso इतिi·ti पटिसङ्खायpa·ṭi·saṅ·khā·ya अत्तनाat·ta·nā चca मुसावादाmu·sā·vā·dā पटिविरतोpa·ṭi·vi·ra·to होति,ho·ti परञ्चpa·rañ·ca मुसावादाmu·sā·vā·dā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā समादपेति,sa·mā·da·pe·ti मुसावादाmu·sā·vā·dā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā चca वण्णंvaṇ·ṇaṃ भासति।bhā·sa·ti

    So iti paṭisaṅkhāya attanā ca musāvādā paṭivirato hoti, parañca musāvādā veramaṇiyā samādapeti, musāvādā veramaṇiyā ca vaṇṇaṁ bhāsati.

    Reflecting in this way, they give up lying themselves. And they encourage others to give up lying, praising the giving up of lying.

  50. 50

    एवमस्सायंe·va·mas·sā·yaṃ वचीसमाचारोva·cī·sa·mā·cā·ro तिकोटिपरिसुद्धोti·ko·ṭi·pa·ri·sud·dho होति।ho·ti

    Evamassāyaṁ vacīsamācāro tikoṭiparisuddho hoti.

    So their verbal behavior is purified in three points.

  51. 51

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    Puna caparaṁ, gahapatayo, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:

    Furthermore, a noble disciple reflects:

  52. 52

    “योyo खोkho मंmaṃ पिसुणायpi·su·ṇā·ya वाचायvā·cā·ya मित्तेmit·te भिन्देय्य,bhin·dey·ya नna मेतंme·taṃ अस्सas·sa पियंpi·yaṃ मनापं।ma·nā·paṃ

    “yo kho maṁ pisuṇāya vācāya mitte bhindeyya, na metaṁ assa piyaṁ manāpaṁ.

    ‘If someone were to break me up from my friends by backbiting, I wouldn’t like it.

  53. 53

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na परंpa·raṃ पिसुणायpi·su·ṇā·ya वाचायvā·cā·ya मित्तेmit·te भिन्देय्यं,bhin·dey·yaṃ परस्सपिpa·ras·sa·pi तंtaṃ अस्सas·sa अप्पियंap·pi·yaṃ अमनापंa·ma·nā·paṃ …पे…pe

    Ahañceva kho pana paraṁ pisuṇāya vācāya mitte bhindeyyaṁ, parassapi taṁ assa appiyaṁ amanāpaṁ …pe…

    But if I were to break someone else from their friends by backbiting, they wouldn’t like it either. …’

  54. 54

    एवमस्सायंe·va·mas·sā·yaṃ वचीसमाचारोva·cī·sa·mā·cā·ro तिकोटिपरिसुद्धोti·ko·ṭi·pa·ri·sud·dho होति।ho·ti

    evamassāyaṁ vacīsamācāro tikoṭiparisuddho hoti.

    So their verbal behavior is purified in three points.

  55. 55

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    Puna caparaṁ, gahapatayo, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:

    Furthermore, a noble disciple reflects:

  56. 56

    “योyo खोkho मंmaṃ फरुसायpha·ru·sā·ya वाचायvā·cā·ya समुदाचरेय्य,sa·mu·dā·ca·rey·ya नna मेतंme·taṃ अस्सas·sa पियंpi·yaṃ मनापं।ma·nā·paṃ

    “yo kho maṁ pharusāya vācāya samudācareyya, na metaṁ assa piyaṁ manāpaṁ.

    ‘If someone were to attack me with harsh speech, I wouldn’t like it.

  57. 57

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na परंpa·raṃ फरुसायpha·ru·sā·ya वाचायvā·cā·ya समुदाचरेय्यं,sa·mu·dā·ca·rey·yaṃ परस्सपिpa·ras·sa·pi तंtaṃ अस्सas·sa अप्पियंap·pi·yaṃ अमनापं।a·ma·nā·paṃ

    Ahañceva kho pana paraṁ pharusāya vācāya samudācareyyaṁ, parassapi taṁ assa appiyaṁ amanāpaṁ.

    But if I were to attack someone else with harsh speech, they wouldn’t like it either. …’

  58. 58

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo …पे…pe

    Yo kho myāyaṁ dhammo …pe…

    (Pāli only)

  59. 59

    एवमस्सायंe·va·mas·sā·yaṃ वचीसमाचारोva·cī·sa·mā·cā·ro तिकोटिपरिसुद्धोti·ko·ṭi·pa·ri·sud·dho होति।ho·ti

    evamassāyaṁ vacīsamācāro tikoṭiparisuddho hoti.

    So their verbal behavior is purified in three points.

  60. 60

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko इतिi·ti पटिसञ्चिक्खति:pa·ṭi·sañ·cik·kha·ti

    Puna caparaṁ, gahapatayo, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:

    Furthermore, a noble disciple reflects:

  61. 61

    ‘योyo खोkho मंmaṃ सम्फभासेनsam·pha·bhā·se·na सम्फप्पलापभासेनsam·phap·pa·lā·pa·bhā·se·na समुदाचरेय्य,sa·mu·dā·ca·rey·ya नna मेतंme·taṃ अस्सas·sa पियंpi·yaṃ मनापं।ma·nā·paṃ

    ‘yo kho maṁ samphabhāsena samphappalāpabhāsena samudācareyya, na metaṁ assa piyaṁ manāpaṁ.

    ‘If someone were to annoy me by talking silliness and nonsense, I wouldn’t like it.

  62. 62

    अहञ्चेवa·hañ·ce·va खोkho पनpa·na परंpa·raṃ सम्फभासेनsam·pha·bhā·se·na सम्फप्पलापभासेनsam·phap·pa·lā·pa·bhā·se·na समुदाचरेय्यं,sa·mu·dā·ca·rey·yaṃ परस्सपिpa·ras·sa·pi तंtaṃ अस्सas·sa अप्पियंap·pi·yaṃ अमनापं।a·ma·nā·paṃ

    Ahañceva kho pana paraṁ samphabhāsena samphappalāpabhāsena samudācareyyaṁ, parassapi taṁ assa appiyaṁ amanāpaṁ.

    But if I were to annoy someone else by talking silliness and nonsense, they wouldn’t like it either.’

  63. 63

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po परस्सpa·ras·sa पेसोpe·so धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो।a·ma·nā·po

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, parassa peso dhammo appiyo amanāpo.

    The thing that is disliked by me is also disliked by another.

  64. 64

    योyo खोkho म्यायंmyā·yaṃ धम्मोdham·mo अप्पियोap·pi·yo अमनापो,a·ma·nā·po कथाहंka·thā·haṃ परंpa·raṃ तेनte·na संयोजेय्यन्’ति।saṃ·yo·jey·yan

    Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, kathāhaṁ paraṁ tena saṁyojeyyan’ti.

    Since I dislike this thing, how can I inflict it on another?’

  65. 65

    सोso इतिi·ti पटिसङ्खायpa·ṭi·saṅ·khā·ya अत्तनाat·ta·nā चca सम्फप्पलापाsam·phap·pa·lā·pā पटिविरतोpa·ṭi·vi·ra·to होति,ho·ti परञ्चpa·rañ·ca सम्फप्पलापाsam·phap·pa·lā·pā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā समादपेति,sa·mā·da·pe·ti सम्फप्पलापाsam·phap·pa·lā·pā वेरमणियाve·ra·ma·ṇi·yā चca वण्णंvaṇ·ṇaṃ भासति।bhā·sa·ti

    So iti paṭisaṅkhāya attanā ca samphappalāpā paṭivirato hoti, parañca samphappalāpā veramaṇiyā samādapeti, samphappalāpā veramaṇiyā ca vaṇṇaṁ bhāsati.

    Reflecting in this way, they give up talking nonsense themselves. And they encourage others to give up talking nonsense, praising the giving up of talking nonsense.

  66. 66

    एवमस्सायंe·va·mas·sā·yaṃ वचीसमाचारोva·cī·sa·mā·cā·ro तिकोटिपरिसुद्धोti·ko·ṭi·pa·ri·sud·dho होति।ho·ti

    Evamassāyaṁ vacīsamācāro tikoṭiparisuddho hoti.

    So their verbal behavior is purified in three points.

  67. 67

    सोso बुद्धेbud·dhe अवेच्चप्पसादेनa·vec·cap·pa·sā·de·na समन्नागतोsa·man·nā·ga·to होति—ho·ti

    So buddhe aveccappasādena samannāgato hoti—

    And they have experiential confidence in the Buddha …

  68. 68

    इतिपिi·ti·pi सोso भगवाbha·ga·vā …पे…pe सत्थाsat·thā देवमनुस्सानंde·va·ma·nus·sā·naṃ बुद्धोbud·dho भगवाति;bha·ga·vā·ti

    itipi so bhagavā …pe… satthā devamanussānaṁ buddho bhagavāti;

    (Pāli only)

  69. 69

    धम्मेdham·me …पे…pe

    dhamme …pe…

    the teaching …

  70. 70

    सङ्घेsaṅ·ghe अवेच्चप्पसादेनa·vec·cap·pa·sā·de·na समन्नागतोsa·man·nā·ga·to होतिho·ti सुप्पटिपन्नोsup·pa·ṭi·pan·no भगवतोbha·ga·va·to सावकसङ्घोsā·va·ka·saṅ·gho …पे…pe अनुत्तरंa·nut·ta·raṃ पुञ्ञक्खेत्तंpuñ·ñak·khet·taṃ लोकस्साति।lo·kas·sā·ti

    saṅghe aveccappasādena samannāgato hoti suppaṭipanno bhagavato sāvakasaṅgho …pe… anuttaraṁ puññakkhettaṁ lokassāti.

    the Saṅgha …

  71. 71

    अरियकन्तेहिa·ri·ya·kan·te·hi सीलेहिsī·le·hi समन्नागतोsa·man·nā·ga·to होतिho·ti अखण्डेहिa·khaṇ·ḍe·hi …पे…pe समाधिसंवत्तनिकेहि।sa·mā·dhi·saṃ·vat·ta·ni·ke·hi

    ariyakantehi sīlehi samannāgato hoti akhaṇḍehi …pe… samādhisaṁvattanikehi.

    And they have the ethical conduct loved by the noble ones … leading to immersion.

  72. 72

    यतोya·to खो,kho गहपतयो,ga·ha·pa·ta·yo अरियसावकोa·ri·ya·sā·va·ko इमेहिi·me·hi सत्तहिsat·ta·hi सद्धम्मेहिsad·dham·me·hi समन्नागतोsa·man·nā·ga·to होतिho·ti इमेहिi·me·hi चतूहिca·tū·hi आकङ्खियेहिā·kaṅ·khi·ye·hi ठानेहि,ṭhā·ne·hi सोso आकङ्खमानोā·kaṅ·kha·mā·no अत्तनावat·ta·nā·va अत्तानंat·tā·naṃ ब्याकरेय्य:byā·ka·rey·ya

    Yato kho, gahapatayo, ariyasāvako imehi sattahi saddhammehi samannāgato hoti imehi catūhi ākaṅkhiyehi ṭhānehi, so ākaṅkhamāno attanāva attānaṁ byākareyya:

    When a noble disciple possesses these seven good qualities and these four desirable states they may, if they wish, declare of themselves:

  73. 73

    ‘खीणनिरयोम्हिkhī·ṇa·ni·ra·yom·hi खीणतिरच्छानयोनिkhī·ṇa·ti·rac·chā·na·yo·ni खीणपेत्तिविसयोkhī·ṇa·pet·ti·vi·sa·yo खीणापायदुग्गतिविनिपातो,khī·ṇā·pā·ya·dug·ga·ti·vi·ni·pā·to सोतापन्नोहमस्मिso·tā·pan·no·ha·mas·mi अविनिपातधम्मोa·vi·ni·pā·ta·dham·mo नियतोni·ya·to सम्बोधिपरायणो’”ति।sam·bo·dhi·pa·rā·ya·ṇo

    ‘khīṇanirayomhi khīṇatiracchānayoni khīṇapettivisayo khīṇāpāyaduggativinipāto, sotāpannohamasmi avinipātadhammo niyato sambodhiparāyaṇo’”ti.

    ‘I’ve finished with rebirth in hell, the animal realm, and the ghost realm. I’ve finished with all places of loss, bad places, the underworld. I am a stream-enterer! I’m not liable to be reborn in the underworld, and am assured, destined for awakening.’”

  74. 74

    एवंe·vaṃ वुत्ते,vut·te वेळुद्वारेय्यकाve·ḷud·vā·rey·ya·kā ब्राह्मणगहपतिकाbrāh·ma·ṇa·ga·ha·pa·ti·kā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोचुं:e·ta·da·vo·cuṃ

    Evaṁ vutte, veḷudvāreyyakā brāhmaṇagahapatikā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

    When he had spoken, the brahmins and householders of Bamboo Gate said to the Buddha,

  75. 75

    “अभिक्कन्तं,a·bhik·kan·taṃ भोbho गोतमgo·ta·ma …पे…pe

    “abhikkantaṁ, bho gotama …pe…

    “Excellent, worthy Gotama! …

  76. 76

    एतेe·te मयंma·yaṃ भवन्तंbha·van·taṃ गोतमंgo·ta·maṃ सरणंsa·ra·ṇaṃ गच्छामgac·chā·ma धम्मञ्चdham·mañ·ca भिक्खुसङ्घञ्च।bhik·khu·saṅ·ghañ·ca

    ete mayaṁ bhavantaṁ gotamaṁ saraṇaṁ gacchāma dhammañca bhikkhusaṅghañca.

    We go for refuge to the worthy Gotama, to the teaching, and to the mendicant Saṅgha.

  77. 77

    उपासकेu·pā·sa·ke नोno भवंbha·vaṃ गोतमोgo·ta·mo धारेतुdhā·re·tu अज्जतग्गेaj·ja·tag·ge पाणुपेतेpā·ṇu·pe·te सरणंsa·ra·ṇaṃ गते”ति।ga·te

    Upāsake no bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupete saraṇaṁ gate”ti.

    From this day forth, may the worthy Gotama remember us as lay followers who have gone for refuge for life.”

  78. 78

    सत्तमं।sat·ta·maṃ

    Sattamaṁ.

    (Pāli only)

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.