Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Heartfelt Sayings 10 उदान 10

Chapter: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950515253545556575859606162636465666768697071727374757677787980

Bāhiyasutta

Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.

Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152535455565758596061626364656667686970717273747576777879 · Hide pronunciation

  1. 1

    उदानu·dā·na 1।10

    Udāna 1.10

    Heartfelt Sayings 1.10

  2. 2

    बाहियसुत्तbā·hi·ya·sut·ta

    Bāhiyasutta

    With Bāhiya

  3. 3

    एवंe·vaṃ मेme सुतं—su·taṃ

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  4. 4

    एकंe·kaṃ समयंsa·ma·yaṃ भगवाbha·ga·vā सावत्थियंsā·vat·thi·yaṃ विहरतिvi·ha·ra·ti जेतवनेje·ta·va·ne अनाथपिण्डिकस्सa·nā·tha·piṇ·ḍi·kas·sa आरामे।ā·rā·me

    ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

    At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery.

  5. 5

    तेनte·na खोkho पनpa·na समयेनsa·ma·ye·na बाहियोbā·hi·yo दारुचीरियोdā·ru·cī·ri·yo सुप्पारकेsup·pā·ra·ke पटिवसतिpa·ṭi·va·sa·ti समुद्दतीरेsa·mud·da·tī·re सक्कतोsak·ka·to गरुकतोga·ru·ka·to मानितोmā·ni·to पूजितोpū·ji·to अपचितोa·pa·ci·to लाभीlā·bhī चीवरपिण्डपातसेनासनगिलानपच्चयभेसज्जपरिक्खारानं।cī·va·ra·piṇ·ḍa·pā·ta·se·nā·sa·na·gi·lā·na·pac·ca·ya·bhe·saj·ja·pa·rik·khā·rā·naṃ

    Tena kho pana samayena bāhiyo dārucīriyo suppārake paṭivasati samuddatīre sakkato garukato mānito pūjito apacito lābhī cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārānaṁ.

    Now at that time Bāhiya of the Bark Cloth was residing by Suppāraka on the ocean shore, where he was honored, respected, revered, venerated, and esteemed. And he received robes, almsfood, lodgings, and medicines and supplies for the sick.

  6. 6

    अथa·tha खोkho बाहियस्सbā·hi·yas·sa दारुचीरियस्सdā·ru·cī·ri·yas·sa रहोगतस्सra·ho·ga·tas·sa पटिसल्लीनस्सpa·ṭi·sal·lī·nas·sa एवंe·vaṃ चेतसोce·ta·so परिवितक्कोpa·ri·vi·tak·ko उदपादि:u·da·pā·di

    Atha kho bāhiyassa dārucīriyassa rahogatassa paṭisallīnassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi:

    Then as he was in private retreat this thought came to his mind,

  7. 7

    “येye खोkho केचिke·ci लोकेlo·ke अरहन्तोa·ra·han·to वाvā अरहत्तमग्गंa·ra·hat·ta·mag·gaṃ वाvā समापन्ना,sa·mā·pan·nā अहंa·haṃ तेसंte·saṃ अञ्ञतरो”ति।añ·ña·ta·ro

    “ye kho keci loke arahanto vā arahattamaggaṁ vā samāpannā, ahaṁ tesaṁ aññataro”ti.

    “I am one of those in the world who are perfected or on the path to perfection.”

  8. 8

    अथa·tha खोkho बाहियस्सbā·hi·yas·sa दारुचीरियस्सdā·ru·cī·ri·yas·sa पुराणसालोहिताpu·rā·ṇa·sā·lo·hi·tā देवताde·va·tā अनुकम्पिकाa·nu·kam·pi·kā अत्थकामाat·tha·kā·mā बाहियस्सbā·hi·yas·sa दारुचीरियस्सdā·ru·cī·ri·yas·sa चेतसाce·ta·sā चेतोपरिवितक्कमञ्ञायce·to·pa·ri·vi·tak·ka·mañ·ñā·ya येनye·na बाहियोbā·hi·yo दारुचीरियोdā·ru·cī·ri·yo तेनुपसङ्कमि;te·nu·pa·saṅ·ka·mi उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā बाहियंbā·hi·yaṃ दारुचीरियंdā·ru·cī·ri·yaṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Atha kho bāhiyassa dārucīriyassa purāṇasālohitā devatā anukampikā atthakāmā bāhiyassa dārucīriyassa cetasā cetoparivitakkamaññāya yena bāhiyo dārucīriyo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bāhiyaṁ dārucīriyaṁ etadavoca:

    Then a deity who was a former relative of Bāhiya, having sympathy and wanting what’s best for him, approached him and said:

  9. 9

    “नेवne·va खोkho त्वं,tvaṃ बाहिय,bā·hi·ya अरहा,a·ra·hā नापिnā·pi अरहत्तमग्गंa·ra·hat·ta·mag·gaṃ वाvā समापन्नो।sa·mā·pan·no

    “neva kho tvaṁ, bāhiya, arahā, nāpi arahattamaggaṁ vā samāpanno.

    “Bāhiya, you’re not a perfected one, nor on the path to perfection.

  10. 10

    सापिsā·pi तेte पटिपदाpa·ṭi·pa·dā नत्थिnat·thi यायyā·ya त्वंtvaṃ अरहाa·ra·hā वाvā अस्सas·sa अरहत्तमग्गंa·ra·hat·ta·mag·gaṃ वाvā समापन्नो”ति।sa·mā·pan·no

    Sāpi te paṭipadā natthi yāya tvaṁ arahā vā assa arahattamaggaṁ vā samāpanno”ti.

    You don’t have the practice by which you might become a perfected one or one on the path to perfection.”

  11. 11

    “अथa·tha केke चरहिca·ra·hi सदेवकेsa·de·va·ke लोकेlo·ke अरहन्तोa·ra·han·to वाvā अरहत्तमग्गंa·ra·hat·ta·mag·gaṃ वाvā समापन्ना”ति?sa·mā·pan·nā

    “Atha ke carahi sadevake loke arahanto vā arahattamaggaṁ vā samāpannā”ti?

    “So who then are those in the world who are perfected or on the path to perfection?”

  12. 12

    “अत्थि,at·thi बाहिय,bā·hi·ya उत्तरेसुut·ta·re·su जनपदेसुja·na·pa·de·su सावत्थीsā·vat·thī नामnā·ma नगरं।na·ga·raṃ

    “Atthi, bāhiya, uttaresu janapadesu sāvatthī nāma nagaraṁ.

    “In the northern lands there is a city named Sāvatthī.

  13. 13

    तत्थtat·tha सोso भगवाbha·ga·vā एतरहिe·ta·ra·hi विहरतिvi·ha·ra·ti अरहंa·ra·haṃ सम्मासम्बुद्धो।sam·mā·sam·bud·dho

    Tattha so bhagavā etarahi viharati arahaṁ sammāsambuddho.

    There that Blessed One is now staying, the perfected one, the fully awakened Buddha.

  14. 14

    सोso हि,hi बाहिय,bā·hi·ya भगवाbha·ga·vā अरहाa·ra·hā चेवce·va अरहत्तायa·ra·hat·tā·ya चca धम्मंdham·maṃ देसेती”ति।de·se·tī

    So hi, bāhiya, bhagavā arahā ceva arahattāya ca dhammaṁ desetī”ti.

    He is a perfected one and teaches the Dhamma for the sake of perfection.”

  15. 15

    अथa·tha खोkho बाहियोbā·hi·yo दारुचीरियोdā·ru·cī·ri·yo तायtā·ya देवतायde·va·tā·ya संवेजितोsaṃ·ve·ji·to तावदेवtā·va·de·va सुप्पारकम्हाsup·pā·ra·kam·hā पक्कामि।pak·kā·mi

    Atha kho bāhiyo dārucīriyo tāya devatāya saṁvejito tāvadeva suppārakamhā pakkāmi.

    Impelled by that deity, Bāhiya left Suppāraka right away.

  16. 16

    सब्बत्थsab·bat·tha एकरत्तिपरिवासेनe·ka·rat·ti·pa·ri·vā·se·na येनye·na सावत्थीsā·vat·thī जेतवनंje·ta·va·naṃ अनाथपिण्डिकस्सa·nā·tha·piṇ·ḍi·kas·sa आरामोā·rā·mo तेनुपसङ्कमि।te·nu·pa·saṅ·ka·mi

    Sabbattha ekarattiparivāsena yena sāvatthī jetavanaṁ anāthapiṇḍikassa ārāmo tenupasaṅkami.

    Sojourning no more than a single night in any place, he made his way to Anāthapiṇḍika’s monastery in the Jeta Grove at Sāvatthī.

  17. 17

    तेनte·na खोkho पनpa·na समयेनsa·ma·ye·na सम्बहुलाsam·ba·hu·lā भिक्खूbhik·khū अब्भोकासेab·bho·kā·se चङ्कमन्ति।caṅ·ka·man·ti

    Tena kho pana samayena sambahulā bhikkhū abbhokāse caṅkamanti.

    At that time several mendicants were walking mindfully in the open air.

  18. 18

    अथa·tha खोkho बाहियोbā·hi·yo दारुचीरियोdā·ru·cī·ri·yo येनye·na तेte भिक्खूbhik·khū तेनुपसङ्कमि;te·nu·pa·saṅ·ka·mi उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā तेte भिक्खूbhik·khū एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Atha kho bāhiyo dārucīriyo yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū etadavoca:

    Bāhiya approached them and said,

  19. 19

    “कहंka·haṃ नुnu खो,kho भन्ते,bhan·te एतरहिe·ta·ra·hi भगवाbha·ga·vā विहरतिvi·ha·ra·ti अरहंa·ra·haṃ सम्मासम्बुद्धो?sam·mā·sam·bud·dho

    “kahaṁ nu kho, bhante, etarahi bhagavā viharati arahaṁ sammāsambuddho?

    “Sirs, where is the Blessed One at present, the perfected one, the fully awakened Buddha?

  20. 20

    दस्सनकामम्हाdas·sa·na·kā·mam·hā मयंma·yaṃ तंtaṃ भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अरहन्तंa·ra·han·taṃ सम्मासम्बुद्धन्”ति।sam·mā·sam·bud·dhan

    Dassanakāmamhā mayaṁ taṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhan”ti.

    For I want to see him.”

  21. 21

    “अन्तरघरंan·ta·ra·gha·raṃ पविट्ठोpa·viṭ·ṭho खो,kho बाहिय,bā·hi·ya भगवाbha·ga·vā पिण्डाया”ति।piṇ·ḍā·yā

    “Antaragharaṁ paviṭṭho kho, bāhiya, bhagavā piṇḍāyā”ti.

    “He has entered an inhabited area for almsfood, Bāhiya.”

  22. 22

    अथa·tha खोkho बाहियोbā·hi·yo दारुचीरियोdā·ru·cī·ri·yo तरमानरूपोta·ra·mā·na·rū·po जेतवनाje·ta·va·nā निक्खमित्वाnik·kha·mit·vā सावत्थिंsā·vat·thiṃ पविसित्वाpa·vi·sit·vā अद्दसad·da·sa भगवन्तंbha·ga·van·taṃ सावत्थियंsā·vat·thi·yaṃ पिण्डायpiṇ·ḍā·ya चरन्तंca·ran·taṃ पासादिकंpā·sā·di·kaṃ पसादनीयंpa·sā·da·nī·yaṃ सन्तिन्द्रियंsan·tin·dri·yaṃ सन्तमानसंsan·ta·mā·na·saṃ उत्तमदमथसमथमनुप्पत्तंut·ta·ma·da·ma·tha·sa·ma·tha·ma·nup·pat·taṃ दन्तंdan·taṃ गुत्तंgut·taṃ यतिन्द्रियंya·tin·dri·yaṃ नागं।nā·gaṃ

    Atha kho bāhiyo dārucīriyo taramānarūpo jetavanā nikkhamitvā sāvatthiṁ pavisitvā addasa bhagavantaṁ sāvatthiyaṁ piṇḍāya carantaṁ pāsādikaṁ pasādanīyaṁ santindriyaṁ santamānasaṁ uttamadamathasamathamanuppattaṁ dantaṁ guttaṁ yatindriyaṁ nāgaṁ.

    Then Bāhiya rushed out of the Jeta Grove and entered Sāvatthī, where he saw the Buddha walking for alms. He was impressive and inspiring, with peaceful faculties and heart, attained to the highest self-control and serenity, like an elephant with tamed, guarded, and controlled faculties.

  23. 23

    दिस्वानdis·vā·na येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनुपसङ्कमि;te·nu·pa·saṅ·ka·mi उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā भगवतोbha·ga·va·to पादेpā·de सिरसाsi·ra·sā निपतित्वाni·pa·tit·vā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Disvāna yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavato pāde sirasā nipatitvā bhagavantaṁ etadavoca:

    Bāhiya went up to the Buddha, bowed down with his head to the Buddha’s feet, and said,

  24. 24

    “देसेतुde·se·tu मे,me भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā धम्मं;dham·maṃ देसेतुde·se·tu सुगतोsu·ga·to धम्मं,dham·maṃ

    “desetu me, bhante, bhagavā dhammaṁ; desetu sugato dhammaṁ,

    “Sir, let the Blessed One teach me the Dhamma! Let the Holy One teach me the Dhamma!

  25. 25

    यंyaṃ ममस्सma·mas·sa दीघरत्तंdī·gha·rat·taṃ हितायhi·tā·ya सुखाया”ति।su·khā·yā

    yaṁ mamassa dīgharattaṁ hitāya sukhāyā”ti.

    That would be for my lasting welfare and happiness.”

  26. 26

    एवंe·vaṃ वुत्ते,vut·te भगवाbha·ga·vā बाहियंbā·hi·yaṃ दारुचीरियंdā·ru·cī·ri·yaṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Evaṁ vutte, bhagavā bāhiyaṁ dārucīriyaṁ etadavoca:

    The Buddha said this:

  27. 27

    “अकालोa·kā·lo खोkho ताव,tā·va बाहिय,bā·hi·ya अन्तरघरंan·ta·ra·gha·raṃ पविट्ठम्हाpa·viṭ·ṭham·hā पिण्डाया”ति।piṇ·ḍā·yā

    “akālo kho tāva, bāhiya, antaragharaṁ paviṭṭhamhā piṇḍāyā”ti.

    “It’s not the time, Bāhiya, so long as I have entered an inhabited area for almsfood.”

  28. 28

    दुतियम्पिdu·ti·yam·pi खोkho बाहियोbā·hi·yo दारुचीरियोdā·ru·cī·ri·yo भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Dutiyampi kho bāhiyo dārucīriyo bhagavantaṁ etadavoca:

    For a second time, Bāhiya said,

  29. 29

    “दुज्जानंduj·jā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ भन्ते,bhan·te भगवतोbha·ga·va·to वाvā जीवितन्तरायानं,jī·vi·tan·ta·rā·yā·naṃ मय्हंmay·haṃ वाvā जीवितन्तरायानं।jī·vi·tan·ta·rā·yā·naṃ

    “dujjānaṁ kho panetaṁ, bhante, bhagavato vā jīvitantarāyānaṁ, mayhaṁ vā jīvitantarāyānaṁ.

    “But you never know, sir, when life is at risk, either the Buddha’s or my own.

  30. 30

    देसेतुde·se·tu मे,me भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā धम्मं;dham·maṃ

    Desetu me, bhante, bhagavā dhammaṁ;

    Let the Blessed One teach me the Dhamma! Let the Holy One teach me the Dhamma!

  31. 31

    देसेतुde·se·tu सुगतोsu·ga·to धम्मं,dham·maṃ यंyaṃ ममस्सma·mas·sa दीघरत्तंdī·gha·rat·taṃ हितायhi·tā·ya सुखाया”ति।su·khā·yā

    desetu sugato dhammaṁ, yaṁ mamassa dīgharattaṁ hitāya sukhāyā”ti.

    That would be for my lasting welfare and happiness.”

  32. 32

    दुतियम्पिdu·ti·yam·pi खोkho भगवाbha·ga·vā बाहियंbā·hi·yaṃ दारुचीरियंdā·ru·cī·ri·yaṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Dutiyampi kho bhagavā bāhiyaṁ dārucīriyaṁ etadavoca:

    For a second time, the Buddha said,

  33. 33

    “अकालोa·kā·lo खोkho ताव,tā·va बाहिय,bā·hi·ya अन्तरघरंan·ta·ra·gha·raṃ पविट्ठम्हाpa·viṭ·ṭham·hā पिण्डाया”ति।piṇ·ḍā·yā

    “akālo kho tāva, bāhiya, antaragharaṁ paviṭṭhamhā piṇḍāyā”ti.

    “It’s not the time, Bāhiya, so long as I have entered an inhabited area for almsfood.”

  34. 34

    ततियम्पिta·ti·yam·pi खोkho बाहियोbā·hi·yo दारुचीरियोdā·ru·cī·ri·yo भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Tatiyampi kho bāhiyo dārucīriyo bhagavantaṁ etadavoca:

    For a third time, Bāhiya said,

  35. 35

    “दुज्जानंduj·jā·naṃ खोkho पनेतं,pa·ne·taṃ भन्ते,bhan·te भगवतोbha·ga·va·to वाvā जीवितन्तरायानं,jī·vi·tan·ta·rā·yā·naṃ मय्हंmay·haṃ वाvā जीवितन्तरायानं।jī·vi·tan·ta·rā·yā·naṃ

    “dujjānaṁ kho panetaṁ, bhante, bhagavato vā jīvitantarāyānaṁ, mayhaṁ vā jīvitantarāyānaṁ.

    “But you never know, sir, when life is at risk, either the Buddha’s or my own.

  36. 36

    देसेतुde·se·tu मे,me भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā धम्मं;dham·maṃ

    Desetu me, bhante, bhagavā dhammaṁ;

    Let the Blessed One teach me the Dhamma! Let the Holy One teach me the Dhamma!

  37. 37

    देसेतुde·se·tu सुगतोsu·ga·to धम्मं,dham·maṃ यंyaṃ ममस्सma·mas·sa दीघरत्तंdī·gha·rat·taṃ हितायhi·tā·ya सुखाया”ति।su·khā·yā

    desetu sugato dhammaṁ, yaṁ mamassa dīgharattaṁ hitāya sukhāyā”ti.

    That would be for my lasting welfare and happiness.”

  38. 38

    “तस्मातिहtas·mā·ti·ha ते,te बाहिय,bā·hi·ya एवंe·vaṃ सिक्खितब्बं:sik·khi·tab·baṃ

    “Tasmātiha te, bāhiya, evaṁ sikkhitabbaṁ:

    “In that case, Bāhiya, you should train like this:

  39. 39

    ‘दिट्ठेdiṭ·ṭhe दिट्ठमत्तंdiṭ·ṭha·mat·taṃ भविस्सति,bha·vis·sa·ti सुतेsu·te सुतमत्तंsu·ta·mat·taṃ भविस्सति,bha·vis·sa·ti मुतेmu·te मुतमत्तंmu·ta·mat·taṃ भविस्सति,bha·vis·sa·ti विञ्ञातेviñ·ñā·te विञ्ञातमत्तंviñ·ñā·ta·mat·taṃ भविस्सती’ति।bha·vis·sa·tī

    ‘diṭṭhe diṭṭhamattaṁ bhavissati, sute sutamattaṁ bhavissati, mute mutamattaṁ bhavissati, viññāte viññātamattaṁ bhavissatī’ti.

    ‘In the seen will be merely the seen; in the heard will be merely the heard; in the thought will be merely the thought; in the known will be merely the known.’

  40. 40

    एवञ्हिe·vañ·hi ते,te बाहिय,bā·hi·ya सिक्खितब्बं।sik·khi·tab·baṃ

    Evañhi te, bāhiya, sikkhitabbaṁ.

    That’s how you should train.

  41. 41

    यतोya·to खोkho ते,te बाहिय,bā·hi·ya दिट्ठेdiṭ·ṭhe दिट्ठमत्तंdiṭ·ṭha·mat·taṃ भविस्सति,bha·vis·sa·ti सुतेsu·te सुतमत्तंsu·ta·mat·taṃ भविस्सति,bha·vis·sa·ti मुतेmu·te मुतमत्तंmu·ta·mat·taṃ भविस्सति,bha·vis·sa·ti विञ्ञातेviñ·ñā·te विञ्ञातमत्तंviñ·ñā·ta·mat·taṃ भविस्सति,bha·vis·sa·ti

    Yato kho te, bāhiya, diṭṭhe diṭṭhamattaṁ bhavissati, sute sutamattaṁ bhavissati, mute mutamattaṁ bhavissati, viññāte viññātamattaṁ bhavissati,

    When you have trained in this way,

  42. 42

    ततोta·to त्वं,tvaṃ बाहिय,bā·hi·ya नna तेन।te·na

    tato tvaṁ, bāhiya, na tena.

    you won’t be ‘by that’.

  43. 43

    यतोya·to त्वं,tvaṃ बाहिय,bā·hi·ya नna तेन;te·na

    Yato tvaṁ, bāhiya, na tena;

    When you’re not ‘by that’,

  44. 44

    ततोta·to त्वं,tvaṃ बाहिय,bā·hi·ya नna तत्थ।tat·tha

    tato tvaṁ, bāhiya, na tattha.

    you won’t be ‘in that’.

  45. 45

    यतोya·to त्वं,tvaṃ बाहिय,bā·hi·ya नna तत्थ,tat·tha

    Yato tvaṁ, bāhiya, na tattha,

    When you’re not ‘in that’,

  46. 46

    ततोta·to त्वं,tvaṃ बाहिय,bā·hi·ya नेविधne·vi·dha नna हुरंhu·raṃ नna उभयमन्तरेन।u·bha·ya·man·ta·re·na

    tato tvaṁ, bāhiya, nevidha na huraṁ na ubhayamantarena.

    you won’t be in this life or the next or between the two.

  47. 47

    एसेवन्तोe·se·van·to दुक्खस्सा”ति।duk·khas·sā

    Esevanto dukkhassā”ti.

    Just this is the end of suffering.”

  48. 48

    अथa·tha खोkho बाहियस्सbā·hi·yas·sa दारुचीरियस्सdā·ru·cī·ri·yas·sa भगवतोbha·ga·va·to इमायi·mā·ya सङ्खित्तायsaṅ·khit·tā·ya धम्मदेसनायdham·ma·de·sa·nā·ya तावदेवtā·va·de·va अनुपादायa·nu·pā·dā·ya आसवेहिā·sa·ve·hi चित्तंcit·taṃ विमुच्चि।vi·muc·ci

    Atha kho bāhiyassa dārucīriyassa bhagavato imāya saṅkhittāya dhammadesanāya tāvadeva anupādāya āsavehi cittaṁ vimucci.

    Then, due to this brief Dhamma teaching of the Buddha, Bāhiya’s mind was right away freed from defilements by not grasping.

  49. 49

    अथa·tha खोkho भगवाbha·ga·vā बाहियंbā·hi·yaṃ दारुचीरियंdā·ru·cī·ri·yaṃ इमिनाi·mi·nā सङ्खित्तेनsaṅ·khit·te·na ओवादेनo·vā·de·na ओवदित्वाo·va·dit·vā पक्कामि।pak·kā·mi

    Atha kho bhagavā bāhiyaṁ dārucīriyaṁ iminā saṅkhittena ovādena ovaditvā pakkāmi.

    And when the Buddha had given Bāhiya this brief advice he left.

  50. 50

    अथa·tha खोkho अचिरपक्कन्तस्सa·ci·ra·pak·kan·tas·sa भगवतोbha·ga·va·to बाहियंbā·hi·yaṃ दारुचीरियंdā·ru·cī·ri·yaṃ गावीgā·vī तरुणवच्छाta·ru·ṇa·vac·chā अधिपतित्वाa·dhi·pa·tit·vā जीविताjī·vi·tā वोरोपेसि।vo·ro·pe·si

    Atha kho acirapakkantassa bhagavato bāhiyaṁ dārucīriyaṁ gāvī taruṇavacchā adhipatitvā jīvitā voropesi.

    But soon after the Buddha had left, a cow with a baby calf charged at Bāhiya and took his life.

  51. 51

    अथa·tha खोkho भगवाbha·ga·vā सावत्थियंsā·vat·thi·yaṃ पिण्डायpiṇ·ḍā·ya चरित्वाca·rit·vā पच्छाभत्तंpac·chā·bhat·taṃ पिण्डपातपटिक्कन्तोpiṇ·ḍa·pā·ta·pa·ṭik·kan·to सम्बहुलेहिsam·ba·hu·le·hi भिक्खूहिbhik·khū·hi सद्धिंsad·dhiṃ नगरम्हाna·ga·ram·hā निक्खमित्वाnik·kha·mit·vā अद्दसad·da·sa बाहियंbā·hi·yaṃ दारुचीरियंdā·ru·cī·ri·yaṃ कालङ्कतं;kā·laṅ·ka·taṃ

    Atha kho bhagavā sāvatthiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto sambahulehi bhikkhūhi saddhiṁ nagaramhā nikkhamitvā addasa bāhiyaṁ dārucīriyaṁ kālaṅkataṁ;

    Then the Buddha wandered for alms in Sāvatthī. After the meal, on his return from almsround, he exited the city together with several mendicants and saw that Bāhiya had passed away.

  52. 52

    दिस्वानdis·vā·na भिक्खूbhik·khū आमन्तेसि:ā·man·te·si

    disvāna bhikkhū āmantesi:

    He said to the monks,

  53. 53

    “गण्हथ,gaṇ·ha·tha भिक्खवे,bhik·kha·ve बाहियस्सbā·hi·yas·sa दारुचीरियस्सdā·ru·cī·ri·yas·sa सरीरकं;sa·rī·ra·kaṃ मञ्चकंmañ·ca·kaṃ आरोपेत्वाā·ro·pet·vā नीहरित्वाnī·ha·rit·vā झापेथ;jhā·pe·tha थूपञ्चस्सthū·pañ·cas·sa करोथ।ka·ro·tha

    “gaṇhatha, bhikkhave, bāhiyassa dārucīriyassa sarīrakaṁ; mañcakaṁ āropetvā nīharitvā jhāpetha; thūpañcassa karotha.

    “Mendicants, pick up Bāhiya’s corpse. Having lifted it onto a cot and carried it, cremate it and build a monument.

  54. 54

    सब्रह्मचारीsab·rah·ma·cā·rī वो,vo भिक्खवे,bhik·kha·ve कालङ्कतो”ति।kā·laṅ·ka·to

    Sabrahmacārī vo, bhikkhave, kālaṅkato”ti.

    Mendicants, one of your spiritual companions has passed away.”

  55. 55

    “एवं,e·vaṃ भन्ते”तिbhan·te खोkho तेte भिक्खूbhik·khū भगवतोbha·ga·va·to पटिस्सुत्वाpa·ṭis·sut·vā बाहियस्सbā·hi·yas·sa दारुचीरियस्सdā·ru·cī·ri·yas·sa सरीरकंsa·rī·ra·kaṃ मञ्चकंmañ·ca·kaṃ आरोपेत्वाā·ro·pet·vā नीहरित्वाnī·ha·rit·vā झापेत्वाjhā·pet·vā थूपञ्चस्सthū·pañ·cas·sa कत्वाkat·vā येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनुपसङ्कमिंसु;te·nu·pa·saṅ·ka·miṃ·su उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अभिवादेत्वाa·bhi·vā·det·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदिंसु।ni·sī·diṃ·su

    “Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paṭissutvā bāhiyassa dārucīriyassa sarīrakaṁ mañcakaṁ āropetvā nīharitvā jhāpetvā thūpañcassa katvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu.

    “Yes, sir,” replied those mendicants. They did as the Buddha asked, then returned to the Buddha

  56. 56

    एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसिन्नाni·sin·nā खोkho तेte भिक्खूbhik·khū भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोचुं:e·ta·da·vo·cuṃ

    Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ:

    and said,

  57. 57

    “दड्ढं,daḍ·ḍhaṃ भन्ते,bhan·te बाहियस्सbā·hi·yas·sa दारुचीरियस्सdā·ru·cī·ri·yas·sa सरीरं,sa·rī·raṃ थूपोthū·po चस्सcas·sa कतो।ka·to

    “daḍḍhaṁ, bhante, bāhiyassa dārucīriyassa sarīraṁ, thūpo cassa kato.

    “Sir, Bāhiya’s corpse has been cremated and a monument built for him.

  58. 58

    तस्सtas·sa काkā गति,ga·ti कोko अभिसम्परायो”ति?a·bhi·sam·pa·rā·yo

    Tassa kā gati, ko abhisamparāyo”ti?

    Where has he been reborn in his next life?”

  59. 59

    “पण्डितो,paṇ·ḍi·to भिक्खवे,bhik·kha·ve बाहियोbā·hi·yo दारुचीरियोdā·ru·cī·ri·yo पच्चपादिpac·ca·pā·di धम्मस्सानुधम्मं;dham·mas·sā·nu·dham·maṃ नna चca मंmaṃ धम्माधिकरणंdham·mā·dhi·ka·ra·ṇaṃ विहेसेसि।vi·he·se·si

    “Paṇḍito, bhikkhave, bāhiyo dārucīriyo paccapādi dhammassānudhammaṁ; na ca maṁ dhammādhikaraṇaṁ vihesesi.

    “Mendicants, Bāhiya was astute. He practiced in line with the teaching, and did not trouble me about the teachings.

  60. 60

    परिनिब्बुतो,pa·ri·nib·bu·to भिक्खवे,bhik·kha·ve बाहियोbā·hi·yo दारुचीरियो”ति।dā·ru·cī·ri·yo

    Parinibbuto, bhikkhave, bāhiyo dārucīriyo”ti.

    Bāhiya of the Bark Cloth has become fully quenched.”

  61. 61

    अथa·tha खोkho भगवाbha·ga·vā एतमत्थंe·ta·mat·thaṃ विदित्वाvi·dit·vā तायंtā·yaṃ वेलायंve·lā·yaṃ इमंi·maṃ उदानंu·dā·naṃ उदानेसि:u·dā·ne·si

    Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:

    Then, understanding this matter, on that occasion the Buddha expressed this heartfelt sentiment:

  62. 62

    “यत्थyat·tha आपोā·po चca पथवी,pa·tha·vī

    “Yattha āpo ca pathavī,

    “Where water and earth,

  63. 63

    तेजोte·jo वायोvā·yo नna गाधति;gā·dha·ti

    tejo vāyo na gādhati;

    fire and air have no footing—

  64. 64

    नna तत्थtat·tha सुक्काsuk·kā जोतन्ति,jo·tan·ti

    Na tattha sukkā jotanti,

    there no star does shine,

  65. 65

    आदिच्चोā·dic·co नप्पकासति;nap·pa·kā·sa·ti

    ādicco nappakāsati;

    nor does the sun shed its light;

  66. 66

    नna तत्थtat·tha चन्दिमाcan·di·mā भाति,bhā·ti

    Na tattha candimā bhāti,

    there the moon glows not,

  67. 67

    तमोta·mo तत्थtat·tha नna विज्जति।vij·ja·ti

    tamo tattha na vijjati.

    yet no darkness is found.

  68. 68

    यदाya·dā चca अत्तनावेदि,at·ta·nā·ve·di

    Yadā ca attanāvedi,

    And when a sage, a brahmin, finds understanding

  69. 69

    मुनिmu·ni मोनेनmo·ne·na ब्राह्मणो;brāh·ma·ṇo

    muni monena brāhmaṇo;

    through their own sagacity,

  70. 70

    अथa·tha रूपाrū·pā अरूपाa·rū·pā च,ca

    Atha rūpā arūpā ca,

    then, from forms and formless,

  71. 71

    सुखदुक्खाsu·kha·duk·khā पमुच्चती”ति।pa·muc·ca·tī

    sukhadukkhā pamuccatī”ti.

    from pleasure and pain they are released.”

  72. 72

    दसमं।da·sa·maṃ

    Dasamaṁ.

    (Pāli only)

  73. 73

    अयम्पिa·yam·pi उदानोu·dā·no वुत्तोvut·to भगवताbha·ga·va·tā इतिi·ti मेme सुतन्ति।su·tan·ti

    Ayampi udāno vutto bhagavatā iti me sutanti.

    This too is a heartfelt saying that was spoken by the Blessed One: that is what I heard.

  74. 74

    बोधिवग्गोbo·dhi·vag·go पठमो।pa·ṭha·mo

    Bodhivaggo paṭhamo.

    (Pāli only)

  75. 75

    तस्सुद्दानंtas·sud·dā·naṃ

    Tassuddānaṁ

    (Pāli only)

  76. 76

    तयोta·yo बोधीbo·dhī चca हुंहुङ्को,huṃ·huṅ·ko

    Tayo bodhī ca huṁhuṅko,

    (Pāli only)

  77. 77

    ब्राह्मणाbrāh·ma·ṇā कस्सपेनkas·sa·pe·na च;ca

    brāhmaṇā kassapena ca;

    (Pāli only)

  78. 78

    अजa·ja सङ्गामsaṅ·gā·ma जटिला,ja·ṭi·lā

    Aja saṅgāma jaṭilā,

    (Pāli only)

  79. 79

    बाहियेनातिbā·hi·ye·nā·ti तेte दसाति।da·sā·ti

    bāhiyenāti te dasāti.

    (Pāli only)

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.