Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

1 Kings 20 राजावल्याः प्रथमं पुस्तकम् 20

Chapter: 12345678910111213141516171819202122

Old Testament: unproofread OCR. The Sanskrit text was machine-read from scans of the 1848 Calcutta edition and has not been checked by hand, so it contains reading errors. Verses marked Unproofread OCR — may contain errors are the least reliable.

Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram अरामीयोarāmīyo विनदददोvinadadado पतिंpa·tiṃ खीयसकलसैन्यानिkhīyasakalasainyāni निजसहायान्nijasahāyān दाचिंशद्dāciṃśad राजानोrājāno इयान्iyān रथांrathāṃ संग्द्यsaṃgdya शोमिरोणम्śomiroṇam वरुन्धन्varundhan तद्विरुद्धंtad·vi·rud·dhaṃ युयोधyuyodha।

    Unproofread OCR — may contain errors

    anantaram arāmīyo vinadadado patiṃ khīyasakalasainyāni nijasahāyān dāciṃśad rājāno iyān rathāṃ saṃgdya śomiroṇam varundhan tadviruddhaṃ yuyodha|

    And Ben-hadad the king of Syria gathered all his host together: and there were thirty and two kings with him, and horses, and chariots: and he went up and besieged Samaria, and warred against it.

  2. 2

    अपरःa·pa·raḥ सsa इखायेलीयनृपतेरादइावस्यikhāyelīyanṛpaterādaiāvasya समोपंsamopaṃ नगरna·ga·ra दूतान्dū·tān घक्षित्यghakṣitya जगादja·gā·da, विन्हदद्vinhadad इमांi·māṃ वाचंvā·caṃ वक्तिvak·ti,

    aparaḥ sa ikhāyelīyanṛpaterādaiāvasya samopaṃ nagara dūtān ghakṣitya jagāda, vinhadad imāṃ vācaṃ vakti,

    And he sent messengers to Ahab king of Israel into the city, and said unto him, Thus saith Ben-hadad,

  3. 3

    त्वदीयानिtvadīyāni दुव्वैयसुवणौनिduvvaiy·asuvaṇauni ममेवma·me·va तवta·va प्रियतमाpri·ya·ta·mā जायाjā·yā बालकाश्चbā·la·kāś·ca मदीयांma·dī·yāṃ।

    tvadīyāni duvvaiyasuvaṇauni mameva tava priyatamā jāyā bālakāśca madīyāṃ|

    Thy silver and thy gold is mine; thy wives also and thy children, even the goodliest, are mine.

  4. 4

    ततta·ta इखायेलीयभूपतिःikhāyelīyabhūpatiḥ प्रतिजगादpratijagāda हेhe ममma·ma प्रभाpra·bhā राजन्rā·jan तवta·va वाक्यानुसाराद्vāk·yā·nu·sā·rād अहमपिa·ha·ma·pi भवदीयाbhavadīyā मदीयंma·dī·yaṃ सर्व्वेखद्चsarvekhadca भवदीयंbhavadīyaṃ।

    tata ikhāyelīyabhūpatiḥ pratijagāda he mama prabhā rājan tava vākyānusārād ahamapi bhavadīyā madīyaṃ sarvvekhadca bhavadīyaṃ|

    And the king of Israel answered and said, My lord, O king, according to thy saying, I am thine, and all that I have.

  5. 5

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ दूताःdū·tāḥ पुनरागत्यpu·na·rā·gat·ya बभाषिरेba·bhā·ṣi·re विन्इदद्vinidad इमांi·māṃ वाचंvā·caṃ त्रवीतिtravīti त्वंtvaṃ निजंni·jaṃ हेमhema रजतंrajataṃ जायाjā·yā युचाचyucāca मद्यंmad·yaṃ दद्ी्यद्ंdadīyadṃ दूतेस्वामाज्ञापितवान्dūtesvāmājñāpitavān।

    anantaraṃ dūtāḥ punarāgatya babhāṣire vinidad imāṃ vācaṃ travīti tvaṃ nijaṃ hema rajataṃ jāyā yucāca madyaṃ dadīyadṃ dūtesvāmājñāpitavān|

    And the messengers came again, and said, Thus speaketh Ben-hadad, saying, Although I have sent unto thee, saying, Thou shalt deliver me thy silver, and thy gold, and thy wives, and thy children;

  6. 6

    अतःa·taḥ खkha ख्तस्मिन्khtasmin समयेsa·ma·ye मयाma·yā तवta·va समीपंsa·mī·paṃ भ्व्याःbhvyāḥ प्रेघयिव्यन्तेpreghayivyante तेte तवta·va निकेतनंni·ke·ta·naṃ तवta·va गृव्यानांgṛvyānāṃ वेश्मानिveś·mā·ni चानुसन्धायcānusandhāya तवta·va मनोरम्यंma·no·ram·yaṃ यद्yad यद्yad विदयतेvidayate तत्tat सर्व्वेंsar·veṃ चस्तेरादायcasterādāya स्थानान्तरंsthā·nān·ta·raṃ नेष्यन्तिneṣ·yan·ti।

    ataḥ kha khtasmin samaye mayā tava samīpaṃ bhvyāḥ preghayivyante te tava niketanaṃ tava gṛvyānāṃ veśmāni cānusandhāya tava manoramyaṃ yad yad vidayate tat sarvveṃ casterādāya sthānāntaraṃ neṣyanti|

    Yet I will send my servants unto thee to morrow about this time, and they shall search thine house, and the houses of thy servants; and it shall be, that whatsoever is pleasant in thine eyes, they shall put it in their hand, and take it away.

  7. 7

    ततta·ta इखायेलीयनृपतिikhāyelīyanṛpati जंनपदस्यjaṃnapadasya प्राचीनमनुजान्prācīnamanujān सर्व्वान्sar·vān खादयkhādaya जगादja·gā·da ण्यṇya मानुषःmā·nu·ṣaḥ कुचेछामाचरतीतिkucechāmācaratīti युष्माभिyuṣ·mā·bhi बंध्यतांbaṃdhyatāṃ दृश्यताच्चdṛśyatācca, ममma·ma जायाjā·yā पुत्राput·rā स्जतद्ेमानिsjatademāni चाधिcā·dhi तेनte·na दुतैराक्षापितोऽद्ंdutairākṣāpito'dṃ नानङ्ोक्तवान्nānaṅoktavān।

    tata ikhāyelīyanṛpati jaṃnapadasya prācīnamanujān sarvvān khādaya jagāda ṇya mānuṣaḥ kucechāmācaratīti yuṣmābhi baṃdhyatāṃ dṛśyatācca, mama jāyā putrā sjatademāni cādhi tena dutairākṣāpito'dṃ nānaṅoktavān|

    Then the king of Israel called all the elders of the land, and said, Mark, I pray you, and see how this man seeketh mischief: for he sent unto me for my wives, and for my children, and for my silver, and for my gold; and I denied him not.

  8. 8

    ततःta·taḥ प्राचीनाprā·cī·nā लोकाश्चlo·kāś·ca सर्व्वsar·va तंtaṃ जगदुःja·ga·duḥ, तस्याच्ञाtasyācñā त्वयाtva·yā नna ग्रहीतव्याgra·hī·tav·yā नाङ्गोकत्तवयाnāṅgokattavayā चca।

    tataḥ prācīnā lokāśca sarvva taṃ jagaduḥ, tasyācñā tvayā na grahītavyā nāṅgokattavayā ca|

    And all the elders and all the people said unto him, Hearken not unto him, nor consent.

  9. 9

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ सsa विनहददस्यvinahadadasya दूतान्dū·tān जगादja·gā·da, युयंyu·yaṃ खप्रभवेkhaprabhave राज्ञोrāj·ño कथयतka·tha·ya·ta भवतोbha·va·to टरतेरं.पथमवारः यद्yad अाज्ञापितस्तत्aājñāpitastat सर्व्वंsar·vaṃ साघविव्यामिsāghavivyāmi किन्त्वाज्ामेनांkintvājāmenāṃ साधयितुंsā·dha·yi·tuṃ नna शक्रोमिśakromi। तत्तेtatte दूताःdū·tāḥ प्रस्थायpras·thā·ya तंtaṃ वार्त्ताvār·tā जगदुःja·ga·duḥ।

    anantaraṃ sa vinahadadasya dūtān jagāda, yuyaṃ khaprabhave rājño kathayata bhavato ṭarateraṃ.pathamavāraḥ yad aājñāpitastat sarvvaṃ sāghavivyāmi kintvājāmenāṃ sādhayituṃ na śakromi| tatte dūtāḥ prasthāya taṃ vārttā jagaduḥ|

    Wherefore he said unto the messengers of Ben-hadad, Tell my lord the king, All that thou didst send for to thy servant at the first I will do: but this thing I may not do. And the messengers departed, and brought him word again.

  10. 10

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ विन्हददोाvinhadadoā दूतान्dū·tān प्रहित्यpra·hit·ya तंtaṃ जगादja·gā·da, एतस्यe·tas·ya शोमिरोशस्यśomirośasya घूलयोाghūlayoā यदिya·di ममma·ma पस्थाद्वामिनांpasthādvāmināṃ लोकानांlo·kā·nāṃ मूछोन्mūchon पूरयितुंpū·ra·yi·tuṃ पारयेयुस्तदिंpārayeyustadiṃ देवाde·vā स्यम्syam मूकंmū·kaṃ दण्डंdaṇ·ḍaṃ ततोऽधिकंta·to·dhi·kaṃ दण्डंdaṇ·ḍaṃ वाvā ददतुda·da·tu।

    anantaraṃ vinhadadoā dūtān prahitya taṃ jagāda, etasya śomirośasya ghūlayoā yadi mama pasthādvāmināṃ lokānāṃ mūchon pūrayituṃ pārayeyustadiṃ devā syam mūkaṃ daṇḍaṃ tato'dhikaṃ daṇḍaṃ vā dadatu|

    And Ben-hadad sent unto him, and said, The gods do so unto me, and more also, if the dust of Samaria shall suffice for handfuls for all the people that follow me.

  11. 11

    ततta·ta इस्रायेलीयाis·rā·ye·lī·yā नरपतिःnarapatiḥ प्रयत्रवीत्prayatravīt, तस्मैtas·mai कथयतka·tha·ya·ta सच्जात्यागीवsacjātyāgīva सन्नाग्राद्धीsannāgrāddhī नna झाघतांjhāghatāṃ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tata isrāyelīyā narapatiḥ prayatravīt, tasmai kathayata sacjātyāgīva sannāgrāddhī na jhāghatāṃ|

    And the king of Israel answered and said, Tell him, Let not him that girdeth on his harness boast himself as he that putteth it off.

  12. 12

    तस्मिन्tas·min समयेsa·ma·ye विन्इदvinida दस्तदीयसद्धायाdastadīyasaddhāyā राजानश्चrā·jā·naś·ca टूव्येव्वपिवन_ इत्यनन्तरोityanantaro सsa तांtāṃ वार्त्तांvār·tāṃ निशम्यni·śam·ya निजदासान्ni·ja·dā·sān अव्रवीत्avravīt नगरमाक्राम्यतnagaramākrāmyata तताta·tā लोकै्नगरमाकम्यतlokainagaramākamyata।

    tasmin samaye vinida dastadīyasaddhāyā rājānaśca ṭūvyevvapivana_ ityanantaro sa tāṃ vārttāṃ niśamya nijadāsān avravīt nagaramākrāmyata tatā lokainagaramākamyata|

    And it came to pass, when Ben-hadad heard this message, as he was drinking, he and the kings in the pavilions, that he said unto his servants, Set yourselves in array. And they set themselves in array against the city.

  13. 13

    नन्तरम्nantaram इखायेलीयादहावस्यikhāyelīyādahāvasya पतेःpateḥ समीपम्sa·mī·pam रुकाrukā भविष्यद्रादीbhaviṣyadrādī समेत्यsa·met·ya कथयामासka·tha·yā·mā·sa परमेश्वरpa·ra·meś·va·ra इमांi·māṃ वाचंvā·caṃ वदतिva·da·ti त्वंtvaṃ किम्kim खतद्khatad टद्ṭad लोlo कारण्थमkāraṇthama व्यपश्यःvyapaśyaḥ मयाद्यma·yād·ya तवta·va कस्तेkas·te तेte नराःna·rāḥ समपंथिष्यन्तेsamapaṃthiṣyante तेनाइमेवtenāimeva परमश्रparamaśra इतिi·ti भेोत्छसेbheotchase त्वंtvaṃ।

    nantaram ikhāyelīyādahāvasya pateḥ samīpam rukā bhaviṣyadrādī sametya kathayāmāsa parameśvara imāṃ vācaṃ vadati tvaṃ kim khatad ṭad lo kāraṇthama vyapaśyaḥ mayādya tava kaste te narāḥ samapaṃthiṣyante tenāimeva paramaśra iti bheotchase tvaṃ|

    And, behold, there came a prophet unto Ahab king of Israel, saying, Thus saith the LORD, Hast thou seen all this great multitude? behold, I will deliver it into thine hand this day; and thou shalt know that I am the LORD.

  14. 14

    आद्धावोाāddhāvoā गदितवान्ga·di·ta·vān केनke·na तान्tān समपेयिष्यसिsamapeyiṣyasi भविष्यद्वादीbha·viṣ·yad·vā·dī गदितवान्ga·di·ta·vān परमेश्वरpa·ra·meś·va·ra इतिi·ti वाचंvā·caṃ ब्रवोतिbravoti मण्डलेखराणांmaṇḍalekharāṇāṃ तरुणलोकैःtaruṇalokaiḥ। ततोta·to राजाrā·jā एवान्evān कोko युडावोपक्रमिव्यतेyuḍāvopakramivyate? सsa उक्तवानuk·ta·vā·na त्वमेवtva·me·va।

    āddhāvoā gaditavān kena tān samapeyiṣyasi bhaviṣyadvādī gaditavān parameśvara iti vācaṃ bravoti maṇḍalekharāṇāṃ taruṇalokaiḥ| tato rājā evān ko yuḍāvopakramivyate? sa uktavāna tvameva|

    And Ahab said, By whom? And he said, Thus saith the LORD, Even by the young men of the princes of the provinces. Then he said, Who shall order the battle? And he answered, Thou.

  15. 15

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ तेनte·na मण्डलेखराणांmaṇḍalekharāṇāṃ तरुणेषुtaruṇeṣu गणितेषुgaṇiteṣu तेte सङ्खयाsaṅkhayā दयेda·ye प्रतेprate दाचिंशत्dāciṃśat जनाja·nā असन्asan ततःta·taḥ परम्pa·ram इखायेलीयवंशएनांikhāyelīyavaṃśaenāṃ सकललाकषुsakalalākaṣu गणितेषुgaṇiteṣu तेte सह्याsah·yā सप्तसहस्राणिsap·ta·sa·has·rā·ṇi लाकाlā·kā सन्san।

    anantaraṃ tena maṇḍalekharāṇāṃ taruṇeṣu gaṇiteṣu te saṅkhayā daye prate dāciṃśat janā asan tataḥ param ikhāyelīyavaṃśaenāṃ sakalalākaṣu gaṇiteṣu te sahyā saptasahasrāṇi lākā san|

    Then he numbered the young men of the princes of the provinces, and they were two hundred and thirty two: and after them he numbered all the people, even all the children of Israel, being seven thousand.

  16. 16

    अनन्तरanantara तेte मध्याङृकालेmadhyāṅṛkāle वक्षिरिगच्छन्vakṣirigacchan तस्मिन्tas·min समयेsa·ma·ye विन्हददस्तस्यvinhadadastasya सहायाsa·hā·yā दाचिंशद्dāciṃśad राजानrā·jā·na द्रव्येषुdrav·ye·ṣu मद्यपानेनmad·ya·pā·ne·na मत्ताmat·tā स्थामन्sthāman।

    anantara te madhyāṅṛkāle vakṣirigacchan tasmin samaye vinhadadastasya sahāyā dāciṃśad rājāna dravyeṣu madyapānena mattā sthāman|

    And they went out at noon. But Ben-hadad was drinking himself drunk in the pavilions, he and the kings, the thirty and two kings that helped him.

  17. 17

    अपरःa·pa·raḥ यदाya·dā मण्डलेछराणांmaṇḍalecharāṇāṃ तरुणाtaruṇā ग्रेgre वदहिरvadahira गच्छन्gac·chan तदानींta·dā·nīṃ विनदददेनvinadadadena दूताःdū·tāḥ प्रछ्िताःprachitāḥ। तta खागत्यkhāgatya वात्तामिमाम्vāttāmimām अवदन्a·va·dan एामिरोणात्eāmiroṇāt कतिपयलोकाka·ti·pa·ya·lo·kā वहिरvahira गच्छन्gac·chan।

    Unproofread OCR — may contain errors

    aparaḥ yadā maṇḍalecharāṇāṃ taruṇā gre vadahira gacchan tadānīṃ vinadadadena dūtāḥ prachitāḥ| ta khāgatya vāttāmimām avadan eāmiroṇāt katipayalokā vahira gacchan|

    And the young men of the princes of the provinces went out first; and Ben-hadad sent out, and they told him, saying, There are men come out of Samaria.

  18. 18

    तदानींta·dā·nīṃ सचखादिदेशsacakhādideśa तेte वदिvadi सन्धिनिमित्तंsandhinimittaṃ बहिरागतास्तददिbahirāgatāstadadi युद्राभिजींyudrābhijīṃ वग्रादंvagrādaṃ य्रडीतव्याःyraḍītavyāḥ, यदिya·di वाvā रणनिमित्तंraṇanimittaṃ वच्चिगंतास्तचपिvaccigaṃtāstacapi युश्ासिर्जीyuśāsirjī वग्रादंvagrādaṃ ग्रहीतव्याःgrahītavyāḥ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    tadānīṃ sacakhādideśa te vadi sandhinimittaṃ bahirāgatāstadadi yudrābhijīṃ vagrādaṃ yraḍītavyāḥ, yadi vā raṇanimittaṃ vaccigaṃtāstacapi yuśāsirjī vagrādaṃ grahītavyāḥ|

    And he said, Whether they be come out for peace, take them alive; or whether they be come out for war, take them alive.

  19. 19

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ प्रदेशाधिपतीpradeśādhipatī तांtāṃ तरुणेषुtaruṇeṣu तेषांte·ṣāṃ पञ्चाद्रामिसेन्येषुpañcādrāmisenyeṣu चca नगराद्na·ga·rād वद्िरभूतेषुंvadirabhūteṣuṃ तेषाम्te·ṣām रफेकाraphekā

    anantaraṃ pradeśādhipatī tāṃ taruṇeṣu teṣāṃ pañcādrāmisenyeṣu ca nagarād vadirabhūteṣuṃ teṣām raphekā

    So these young men of the princes of the provinces came out of the city, and the army which followed them.

  20. 20

    जनोाऽखामोयाणाम्janoā'khāmoyāṇām रकेकrakeka जनम्ja·nam व्यवधीत्vyavadhīt तताइरामीयेषुtatāirāmīyeṣu पलायिसेथ्विखायेpalāyisethvikhāye लीयलाकास्तेघांlīyalākāsteghāṃ पश्चाद्paś·cād अधावन्adhāvan अपरम्a·pa·ram अरामीयेarāmīye विनहददोvinahadado मदीmadī. पतिक्षयमारुह्मpatikṣayamāruhma सादिमिःsādimiḥ मक्षmakṣa पलाय्यpa·lāy·ya रक्षांrak·ṣāṃ घापghāpa।

    Unproofread OCR — may contain errors

    janoā'khāmoyāṇām rakeka janam vyavadhīt tatāirāmīyeṣu palāyisethvikhāye līyalākāsteghāṃ paścād adhāvan aparam arāmīye vinahadado madī. patikṣayamāruhma sādimiḥ makṣa palāyya rakṣāṃ ghāpa|

    And they slew every one his man: and the Syrians fled; and Israel pursued them: and Ben-hadad the king of Syria escaped on an horse with the horsemen.

  21. 21

    परमparama इखायेikhāye लोlo योyo राजाrā·jā वदिगव्यvadigavya तेषांte·ṣāṃ वाजिनेvājine रथांश्चrathāṃśca पराजयत्parājayat। इत्थंit·thaṃ तेनारामीtenārāmī याणांyāṇāṃ मडहादननंmaḍahādananaṃ कृतंkṛ·taṃ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    parama ikhāye lo yo rājā vadigavya teṣāṃ vājine rathāṃśca parājayat| itthaṃ tenārāmī yāṇāṃ maḍahādananaṃ kṛtaṃ|

    And the king of Israel went out, and smote the horses and chariots, and slew the Syrians with a great slaughter.

  22. 22

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ सsa भविष्यद्वादीbha·viṣ·yad·vā·dī इखायेलीयनरपतेःikhāyelīyanarapateḥ समीपंsa·mī·paṃ समीयsamīya जगादja·gā·da त्वंtvaṃ गत्वात्मानंgatvātmānaṃ बलिनंbalinaṃ कूरkūra सावधानोsā·va·dhā·no भवन्bha·van निजकर्तव्यंnijakartavyaṃ विवेचयvivecaya यतya·ta च्यागामिवत्सरेऽरामीयोcyāgāmivatsare'rāmīyo राजाrā·jā तवta·va विरुद्धviruddha पुनरागमिव्यतिpunarāgamivyati।

    anantaraṃ sa bhaviṣyadvādī ikhāyelīyanarapateḥ samīpaṃ samīya jagāda tvaṃ gatvātmānaṃ balinaṃ kūra sāvadhāno bhavan nijakartavyaṃ vivecaya yata cyāgāmivatsare'rāmīyo rājā tava viruddha punarāgamivyati|

    And the prophet came to the king of Israel, and said unto him, Go, strengthen thyself, and mark, and see what thou doest: for at the return of the year the king of Syria will come up against thee.

  23. 23

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram अa रामीयनरपतेrāmīyanarapate गृेद्यास्तम्gṛedyāstam अवदन्a·va·dan तेषांte·ṣāṃ देवाःdevāḥ पव्वेतानांpavvetānāṃ देवाःdevāḥ सन्येतत्कारणात्sanyetatkāraṇāt तेte$स्मत्ताsmattā बलाधिकाःbalādhikāḥ। किन्तुkin·tu वयंva·yaṃ यदिya·di तैःtaiḥ समंsa·maṃ समभूनैsamabhūnai युध्यामस्तह्षिyudhyāmastahṣi तेस्थाधवश्यंtesthādhavaśyaṃ बलवन्तोba·la·van·to भविष्यामःbha·viṣ·yā·maḥ।

    anantaram a rāmīyanarapate gṛedyāstam avadan teṣāṃ devāḥ pavvetānāṃ devāḥ sanyetatkāraṇāt te$smattā balādhikāḥ| kintu vayaṃ yadi taiḥ samaṃ samabhūnai yudhyāmastahṣi testhādhavaśyaṃ balavanto bhaviṣyāmaḥ|

    And the servants of the king of Syria said unto him, Their gods are gods of the hills; therefore they were stronger than we; but let us fight against them in the plain, and surely we shall be stronger than they.

  24. 24

    च्यतस्वम्cyatasvam इदंi·daṃ कर्म्मेkarme कुरुku·ru सर्व्वान्sar·vān भषतीन्bhaṣatīn खपटरेभ्येkhapaṭarebhye दवयित्वाdavayitvā तेषांte·ṣāṃ विनिमयेनvi·ni·ma·ye·na सेनापतीन्se·nā·pa·tīn नियोजयniyojaya।

    Unproofread OCR — may contain errors

    cyatasvam idaṃ karmme kuru sarvvān bhaṣatīn khapaṭarebhye davayitvā teṣāṃ vinimayena senāpatīn niyojaya|

    And do this thing, Take the kings away, every man out of his place, and put captains in their rooms:

  25. 25

    खरःkharaḥ तवta·va यावन्तिyā·van·ti इयरथादीनिiyarathādīni बलानिba·lā·ni व्यनश्यनvyanaśyana तावन्तिtā·van·ti इवरथादीनिivarathādīni बलानिba·lā·ni संगृदाणsaṃgṛdāṇa वयंva·yaṃ समभूमेोsamabhūmeo तैःtaiḥ समंsa·maṃ येोत्छामस्तताyeotchāmastatā ऽवश्यंvaśyaṃ तेभ्योtebh·yo बलाधिकाbalādhikā भविष्यामःbha·viṣ·yā·maḥ। अनन्तरanantara विन्द्दददनvinddadadana तेषांte·ṣāṃ मन्त्रणांman·tra·ṇāṃ ग़्हीत्वाġhītvā तदनुसारेणta·da·nu·sā·re·ṇa कृतंkṛ·taṃ।

    kharaḥ tava yāvanti iyarathādīni balāni vyanaśyana tāvanti ivarathādīni balāni saṃgṛdāṇa vayaṃ samabhūmeo taiḥ samaṃ yeotchāmastatā 'vaśyaṃ tebhyo balādhikā bhaviṣyāmaḥ| anantara vinddadadana teṣāṃ mantraṇāṃ ġhītvā tadanusāreṇa kṛtaṃ|

    And number thee an army, like the army that thou hast lost, horse for horse, and chariot for chariot: and we will fight against them in the plain, and surely we shall be stronger than they. And he hearkened unto their voice, and did so.

  26. 26

    अपरंa·pa·raṃ परस्मिनparasmina वत्छरोvatcharo उपस्थितेu·pas·thi·te विन्दददोऽरामीयान्vindadado'rāmīyān ग़णयित्वेखायेġaṇayitvekhāye लोयloya लोlo केke: समंsa·maṃ बाडुम्bāḍum खयोकंkhayokaṃ जगामja·gā·ma।

    Unproofread OCR — may contain errors

    aparaṃ parasmina vatcharo upasthite vindadado'rāmīyān ġaṇayitvekhāye loya lo ke: samaṃ bāḍum khayokaṃ jagāma|

    And it came to pass at the return of the year, that Ben-hadad numbered the Syrians, and went up to Aphek, to fight against Israel.

  27. 27

    इस्वायेलीयवंशास्त्रisvāyelīyavaṃśāstra गणिताga·ṇi·tā श्चूत्वाścūtvā भच्यडव्यादीनिbhacyaḍavyādīni समादायsa·mā·dā·ya तेषांte·ṣāṃ विरुम्virum इयुःiyuḥ ततta·ta इस्रायेलीयलोकाis·rā·ye·lī·ya·lo·kā अरामीयाणांarāmīyāṇāṃ सम्मुखेsam·mu·khe शिविरंśiviraṃ स्थापयित्वाsthā·pa·yit·vā छागशावकानांchāgaśāvakānāṃ दda क्ुद्ठीkudṭhī त्रजाविवtrajāviva बश्यूवुःbaśyūvuḥ किन्त्वkintva रामीrāmī येye देंdeṃ शोśo याप्तःyāptaḥ।

    Unproofread OCR — may contain errors

    isvāyelīyavaṃśāstra gaṇitā ścūtvā bhacyaḍavyādīni samādāya teṣāṃ virum iyuḥ tata isrāyelīyalokā arāmīyāṇāṃ sammukhe śiviraṃ sthāpayitvā chāgaśāvakānāṃ da kudṭhī trajāviva baśyūvuḥ kintva rāmī ye deṃ śo yāptaḥ|

    And the children of Israel were numbered, and were all present, and went against them: and the children of Israel pitched before them like two little flocks of kids; but the Syrians filled the country.

  28. 28

    अनन्तरम्a·nan·ta·ram ईश्वरायīś·va·rā·ya एकोe·ko लोकlo·ka अग्येखायेलीयंagyekhāyelīyaṃ भूपतिंbhūpatiṃ जगादja·gā·da प्ररमेखरpraramekhara इमांi·māṃ वाचंvā·caṃ ब्रवीतिbra·vī·ti, अरामीयाarāmīyā अवदन्a·va·dan थिछावाःthichāvāḥ पव्वतानाम्pavvatānām सरःsaraḥ किन्तुkin·tu समभ्चमीनाम्samabhcamīnām खरोkharo नीतिnīti तत्कारणाद्tat·kā·ra·ṇād अहंa·haṃ तंtaṃ महाजननिवहंmahājananivahaṃ तवta·va करेka·re समपयिष्यानिsamapayiṣyāni तेनाहमेवtenāhameva परमेश्वरpa·ra·meś·va·ra इतिi·ti युयंyu·yaṃ वेदिष्यथve·diṣ·ya·tha।

    anantaram īśvarāya eko loka agyekhāyelīyaṃ bhūpatiṃ jagāda praramekhara imāṃ vācaṃ bravīti, arāmīyā avadan thichāvāḥ pavvatānām saraḥ kintu samabhcamīnām kharo nīti tatkāraṇād ahaṃ taṃ mahājananivahaṃ tava kare samapayiṣyāni tenāhameva parameśvara iti yuyaṃ vediṣyatha|

    And there came a man of God, and spake unto the king of Israel, and said, Thus saith the LORD, Because the Syrians have said, The LORD is God of the hills, but he is not God of the valleys, therefore will I deliver all this great multitude into thine hand, and ye shall know that I am the LORD.

  29. 29

    अपरंa·pa·raṃ तेषुte·ṣu शिविरśivira स्थित्वाsthit·vā सप्तांsaptāṃ सम्मुखासम्मुखीभ्दूतेषुsammukhāsammukhībhdūteṣu सप्तमेsaptame दिनेdi·ne युद्धyuddha प्रजघटोंprajaghaṭoṃ ततta·ta इखायेलोयलेाकाikhāyeloyaleākā एकस्मिन्e·kas·min दिने५रामीयाणांdine5rāmīyāṇāṃ लक्षlakṣa पदातिन्padātin व्यनाशयत्vya·nā·śa·yat।

    aparaṃ teṣu śivira sthitvā saptāṃ sammukhāsammukhībhdūteṣu saptame dine yuddha prajaghaṭoṃ tata ikhāyeloyaleākā ekasmin dine5rāmīyāṇāṃ lakṣa padātin vyanāśayat|

    And they pitched one over against the other seven days. And so it was, that in the seventh day the battle was joined: and the children of Israel slew of the Syrians an hundred thousand footmen in one day.

  30. 30

    तताइवशिछ्धाःtatāivaśichdhāḥ सेनाःse·nāḥ पलाय्याफेकनगरंpalāyyāphekanagaraṃ प्रविविशुःpra·vi·vi·śuḥ किन्तुkin·tu तेषाम्te·ṣām अवश्द्धनांavaśddhanāṃ सप्तविंशतिसदखाणांsaptaviṃśatisadakhāṇāṃ लोकानाम्lo·kā·nām उपरिu·pa·ri प्राचीरंprā·cī·raṃ निपपातni·pa·pā·ta। चपरcapara विन्दइददःvindaidadaḥ पलाय्यpa·lāy·ya नगराअनन्तरःnagarāanantaraḥ तस्यtas·ya

    tatāivaśichdhāḥ senāḥ palāyyāphekanagaraṃ praviviśuḥ kintu teṣām avaśddhanāṃ saptaviṃśatisadakhāṇāṃ lokānām upari prācīraṃ nipapāta| capara vindaidadaḥ palāyya nagarāanantaraḥ tasya

    But the rest fled to Aphek, into the city; and there a wall fell upon twenty and seven thousand of the men that were left. And Ben-hadad fled, and came into the city, into an inner chamber.

  31. 31

    गृव्या्तम्gṛvyātam अन्रृवन्anrṛvan इस्रायेलis·rā·ye·la वंश्याvaṃśyā राजानःrā·jā·naḥ कंरूणायुक्ताkaṃrūṇāyuktā इत्यस्माभिःit·yas·mā·bhiḥ खतंkhataṃ तस्माद्tas·mād वयंva·yaṃ निवेदयामःnivedayāmaḥ कटिवुkaṭivu शाणवसनानिśāṇavasanāni परिधायpa·ri·dhā·ya कराश्चkarāśca रच्नसिracnasi वंद्ित्वास्माभिरिखायेलीयमदीपतेःvaṃditvāsmābhirikhāyelīyamadīpateḥ समीपंsa·mī·paṃ गम्यतांgamyatāṃ, भवितुंbha·vi·tuṃ पारयतिpā·ra·ya·ti सsa तवta·va प्राणान्prā·ṇān रक्षिष्यतिrak·ṣiṣ·ya·ti।

    Unproofread OCR — may contain errors

    gṛvyātam anrṛvan isrāyela vaṃśyā rājānaḥ kaṃrūṇāyuktā ityasmābhiḥ khataṃ tasmād vayaṃ nivedayāmaḥ kaṭivu śāṇavasanāni paridhāya karāśca racnasi vaṃditvāsmābhirikhāyelīyamadīpateḥ samīpaṃ gamyatāṃ, bhavituṃ pārayati sa tava prāṇān rakṣiṣyati|

    And his servants said unto him, Behold now, we have heard that the kings of the house of Israel are merciful kings: let us, I pray thee, put sackcloth on our loins, and ropes upon our heads, and go out to the king of Israel: peradventure he will save thy life.

  32. 32

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ तेte कटिषुkaṭiṣu शाणवसनानिśāṇavasanāni परिधायpa·ri·dhā·ya कर्ठाञ्चkarṭhāñca रच्नभिracnabhi वंष्ित्वेखायेलीवराजस्यvaṃṣitvekhāyelīvarājasya समीपम्sa·mī·pam एत्यet·ya जगदुःja·ga·duḥ, भवतोbha·va·to दासाdā·sā विन्इददvinidada खावेदयतिkhāvedayati, भवान्bha·vān ममma·ma प्राणान्prā·ṇān जोवयितुम्jovayitum व्यक्तिvyakti। ततःta·taḥ सsa उदितवान्u·di·ta·vān सsa किसkisa इदानीमपिi·dā·nī·ma·pi जीवतिjī·va·ti सsa ममma·ma स््राताsrātā।

    anantaraṃ te kaṭiṣu śāṇavasanāni paridhāya karṭhāñca racnabhi vaṃṣitvekhāyelīvarājasya samīpam etya jagaduḥ, bhavato dāsā vinidada khāvedayati, bhavān mama prāṇān jovayitum vyakti| tataḥ sa uditavān sa kisa idānīmapi jīvati sa mama srātā|

    So they girded sackcloth on their loins, and put ropes on their heads, and came to the king of Israel, and said, Thy servant Ben-hadad saith, I pray thee, let me live. And he said, Is he yet alive? he is my brother.

  33. 33

    तदानोंta·dā·noṃ तेte नर्टास्तद्narṭāstad वाक्यvāk·ya शुभśubha लक्षणंlak·ṣa·ṇaṃ बद्धाbad·dhā तूणंtūṇaṃ तस्यtas·ya भावम्bhā·vam अनुसन्धायanusandhāya कथयामासुःka·tha·yā·mā·suḥ, विन्हददोvinhadado भवतोbha·va·to भ्रातेवbhrāteva। अनन्तरanantara सsa गदितवान्ga·di·ta·vān यूयंyū·yaṃ गत्वाgat·vā तमानयतtamānayata। ततोta·to विन्इददेvinidade वक्चिभूंयvakcibhūṃya तस्यtas·ya समीपम्sa·mī·pam आगतेā·ga·te सsa निजर्थेnijarthe तम्tam उपवेशयान्वकारupaveśayānvakāra।

    tadānoṃ te narṭāstad vākya śubha lakṣaṇaṃ baddhā tūṇaṃ tasya bhāvam anusandhāya kathayāmāsuḥ, vinhadado bhavato bhrāteva| anantara sa gaditavān yūyaṃ gatvā tamānayata| tato vinidade vakcibhūṃya tasya samīpam āgate sa nijarthe tam upaveśayānvakāra|

    Now the men did diligently observe whether any thing would come from him, and did hastily catch it: and they said, Thy brother Ben-hadad. Then he said, Go ye, bring him. Then Ben-hadad came forth to him; and he caused him to come up into the chariot.

  34. 34

    तदानींta·dā·nīṃ विन्दvinda ददस्तम्dadastam अव्रवीत्avravīt ममma·ma जनकेनjanakena तवta·va जनकाद्janakād यानिyā·ni यानिyā·ni नगnaga राण्यपद्छतानिrāṇyapadchatāni तानिtā·ni मयाma·yā परावन्येparāvanye दायिष्यन्तेdāyiṣyante, खपरःkhaparaḥ ममma·ma तातेनtā·te·na प्राभिरोणेprābhiroṇe यादृक्yā·dṛk निजछतेnijachate रथ्याrathyā अक्रियन्तak·ri·yan·ta तादक्tādak त्वयाtva·yā निजक्षतेnijakṣate दम्मेषकेdammeṣake रायाःrāyāḥ क्रियन्तांkri·yan·tāṃ। ततta·ta आदावेनādāvena गदितंgaditaṃ मयाma·yā नियममिमंniyamamimaṃ कृत्वाkṛt·vā त्वंtvaṃ विखच्यसेvikhacyase। अनन्तरंa·nan·ta·raṃ तेनte·na समंsa·maṃ जिवमंjivamaṃ विधायvi·dhā·ya सsa विसस्टजेvisasṭaje।

    tadānīṃ vinda dadastam avravīt mama janakena tava janakād yāni yāni naga rāṇyapadchatāni tāni mayā parāvanye dāyiṣyante, khaparaḥ mama tātena prābhiroṇe yādṛk nijachate rathyā akriyanta tādak tvayā nijakṣate dammeṣake rāyāḥ kriyantāṃ| tata ādāvena gaditaṃ mayā niyamamimaṃ kṛtvā tvaṃ vikhacyase| anantaraṃ tena samaṃ jivamaṃ vidhāya sa visasṭaje|

    And Ben-hadad said unto him, The cities, which my father took from thy father, I will restore; and thou shalt make streets for thee in Damascus, as my father made in Samaria. Then said Ahab, I will send thee away with this covenant. So he made a covenant with him, and sent him away.

  35. 35

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ भविष्यद्वादौनांbhaviṣyadvādaunāṃ शिष्याणाम्śiṣ·yā·ṇām र्काrkā जनःja·naḥ परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya वचसाvacasā निजंni·jaṃ सशिष्यम्saśiṣyam अव्रवीत्avravīt विनयेऽदंत्वंमांvinaye'daṃtvaṃmāṃ ताडयtāḍaya किन्तुkin·tu सsa तंtaṃ ताडयितुंtāḍayituṃ नान्वमन्यतnān·va·man·ya·ta।

    anantaraṃ bhaviṣyadvādaunāṃ śiṣyāṇām rkā janaḥ parameśvarasya vacasā nijaṃ saśiṣyam avravīt vinaye'daṃtvaṃmāṃ tāḍaya kintu sa taṃ tāḍayituṃ nānvamanyata|

    And a certain man of the sons of the prophets said unto his neighbour in the word of the LORD, Smite me, I pray thee. And the man refused to smite him.

  36. 36

    ततःta·taḥ सsa तमवदत्ta·ma·va·dat त्वंtvaṃ परमेश्वरस्यpa·ra·meś·va·ras·ya वाक्यंvāk·yaṃ नागृह्ाnāgṛhā तेte ममma·ma समीपात्sa·mī·pāt त्वयाtva·yā गमनेga·ma·ne कृतेkṛ·te सिंहsiṃ·ha रकस्वांrakasvāṃ हनिष्यतिha·niṣ·ya·ti। अनन्तरंa·nan·ta·raṃ तस्यtas·ya समीपात्sa·mī·pāt तस्मिन्tas·min गतेga·te सिंहsiṃ·ha रकस्तrakasta प्राप्यprāp·ya जघानja·ghā·na।

    tataḥ sa tamavadat tvaṃ parameśvarasya vākyaṃ nāgṛhā te mama samīpāt tvayā gamane kṛte siṃha rakasvāṃ haniṣyati| anantaraṃ tasya samīpāt tasmin gate siṃha rakasta prāpya jaghāna|

    Then said he unto him, Because thou hast not obeyed the voice of the LORD, behold, as soon as thou art departed from me, a lion shall slay thee. And as soon as he was departed from him, a lion found him, and slew him.

  37. 37

    खनन्तरंkhanantaraṃ सsa जनमन्धंjanamandhaṃ प्राप्यprāp·ya जगादja·gā·da, विनयेऽहंvi·na·ye·haṃ मांmāṃ ताडयtāḍaya ततःta·taḥ सsa तंtaṃ ताडयन्tāḍayan वित्तvit·ta तवान्tavān।

    khanantaraṃ sa janamandhaṃ prāpya jagāda, vinaye'haṃ māṃ tāḍaya tataḥ sa taṃ tāḍayan vitta tavān|

    Then he found another man, and said, Smite me, I pray thee. And the man smote him, so that in smiting he wounded him.

  38. 38

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ सsa भविष्यद्ादौbhaviṣyadādau गत्वाgat·vā परच्छत्नरवेशए्थम्paracchatnaraveśaetham उष्णीषवस्त्ेणuṣṇīṣavasteṇa चल्लष्याच्छाद्यcallaṣyācchādya वत्मेनिvatmeni राजानंrā·jā·naṃ प्रतीच्यpratīcya तस्थिवान्tasthivān।

    Unproofread OCR — may contain errors

    anantaraṃ sa bhaviṣyadādau gatvā paracchatnaraveśaetham uṣṇīṣavasteṇa callaṣyācchādya vatmeni rājānaṃ pratīcya tasthivān|

    So the prophet departed, and waited for the king by the way, and disguised himself with ashes upon his face.

  39. 39

    ष्यपरंṣyaparaṃ राजनिrā·ja·ni मागेणागच्छतिmāgeṇāgacchati सsa राजानंrā·jā·naṃ प्रतिpra·ti पाचैःखरम्pācaiḥkharam अवेद्यavedya कथयामासka·tha·yā·mā·sa तवta·va दासेdā·se मयिma·yi समरंsamaraṃ गतेga·te पश्चpaśca जनja·na एकःe·kaḥ पा््ोदागत्यpāodāgatya ममma·ma समीपंsa·mī·paṃ पुमांसमेकमानीयpumāṃsamekamānīya गदितवान्ga·di·ta·vān स्वनंsva·naṃ मनुजंma·nu·jaṃ रक्षrak·ṣa, रघragha यदिya·di केनापिke·nā·pi प्रकारेणाप्राप्योprakāreṇāprāpyo भवेत्bha·vet तदहिtadahi तस्यtas·ya प्राणानांprā·ṇā·nāṃ विनिमयेनvi·ni·ma·ye·na तवta·va प्राणाprā·ṇā यास्यन्तिyās·yan·ti नोno चेत्cet त्वयाtva·yā किक्कारैकपरिमितंkikkāraikaparimitaṃ रजतrajata दायिष्यतेdā·yiṣ·ya·te।

    ṣyaparaṃ rājani māgeṇāgacchati sa rājānaṃ prati pācaiḥkharam avedya kathayāmāsa tava dāse mayi samaraṃ gate paśca jana ekaḥ pāodāgatya mama samīpaṃ pumāṃsamekamānīya gaditavān svanaṃ manujaṃ rakṣa, ragha yadi kenāpi prakāreṇāprāpyo bhavet tadahi tasya prāṇānāṃ vinimayena tava prāṇā yāsyanti no cet tvayā kikkāraikaparimitaṃ rajata dāyiṣyate|

    And as the king passed by, he cried unto the king: and he said, Thy servant went out into the midst of the battle; and, behold, a man turned aside, and brought a man unto me, and said, Keep this man: if by any means he be missing, then shall thy life be for his life, or else thou shalt pay a talent of silver.

  40. 40

    किन्तुkin·tu तवta·va दासेdā·se मयिma·yi ततta·ta इतोi·to व्ययोvya·yo सतिsa·ti सsa गतवान्ga·ta·vān। अनन्तरम्a·nan·ta·ram इस्रायेलीयाis·rā·ye·lī·yā मङ्धीपतिल्तंmaṅdhīpatiltaṃ जगादja·gā·da त्वंtvaṃ निजदण्डनंnijadaṇḍanaṃ निरचिनोःniracinoḥ।

    kintu tava dāse mayi tata ito vyayo sati sa gatavān| anantaram isrāyelīyā maṅdhīpatiltaṃ jagāda tvaṃ nijadaṇḍanaṃ niracinoḥ|

    And as thy servant was busy here and there, he was gone. And the king of Israel said unto him, So shall thy judgment be; thyself hast decided it.

  41. 41

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ तेनte·na तूणंtūṇaṃ निजचच्ुभ्योंnijacacubhyoṃ बस्तेऽपसारितेbaste'pasārite सsa वद्vad भविष्यद्वादिनाम्bha·viṣ·yad·vā·di·nām एकाe·kā जनja·na डतीखायेलीयेनḍatīkhāyelīyena नरपतिनाnarapatinā मरिचितंmaricitaṃ।

    anantaraṃ tena tūṇaṃ nijacacubhyoṃ baste'pasārite sa vad bhaviṣyadvādinām ekā jana ḍatīkhāyelīyena narapatinā maricitaṃ|

    And he hasted, and took the ashes away from his face; and the king of Israel discerned him that he was of the prophets.

  42. 42

    अनन्तरंa·nan·ta·raṃ तेनte·na नरपतिnarapati व्योजङकेvyojaṅake परमेश्वरpa·ra·meś·va·ra एतांe·tāṃ वाचंvā·caṃ ब्रवीतिbra·vī·ti योyo जनja·na उच्छिन्नतायेucchinnatāye मयाma·yā निरूपितःni·rū·pi·taḥ सsa त्वयाtva·yā निजदइत्तात्nijadaittāt मोचितmocita एतत्कारणात्e·tat·kā·ra·ṇāt तस्यtas·ya प्राणानांprā·ṇā·nāṃ विनिमयेनvi·ni·ma·ye·na तवta·va प्राणाprā·ṇā खाद्ायिष्यन्तेkhādāyiṣyante तस्यtas·ya लोकानाञ्चlo·kā·nāñ·ca विनिमयेनvi·ni·ma·ye·na तवta·va लाकाlā·kā खएदायिष्यन्तेkhaedāyiṣyante।

    anantaraṃ tena narapati vyojaṅake parameśvara etāṃ vācaṃ bravīti yo jana ucchinnatāye mayā nirūpitaḥ sa tvayā nijadaittāt mocita etatkāraṇāt tasya prāṇānāṃ vinimayena tava prāṇā khādāyiṣyante tasya lokānāñca vinimayena tava lākā khaedāyiṣyante|

    And he said unto him, Thus saith the LORD, Because thou hast let go out of thy hand a man whom I appointed to utter destruction, therefore thy life shall go for his life, and thy people for his people.

  43. 43

    ततta·ta डखायेलोयेḍakhāyeloye मद्ोपतिmadopati विंमघाइसन्तुरूखviṃmaghāisanturūkha निजभवनंnijabhavanaṃ गच्छन्gac·chan शमिरोंśamiroṃ प्रविवेशpra·vi·ve·śa। किki

    Unproofread OCR — may contain errors

    tata ḍakhāyeloye madopati viṃmaghāisanturūkha nijabhavanaṃ gacchan śamiroṃ praviveśa| ki

    And the king of Israel went to his house heavy and displeased, and came to Samaria.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.