Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
Acts 7 प्रेरितानां कर्म्मणामाख्यानं 7
Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425262728
Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960 · Hide pronunciation
Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.
- 1
-
2
ततःta·taḥ सsa प्रत्यवदत्prat·ya·va·dat, हेhe पितरोpi·ta·ro हेhe भ्रातरःbhrā·ta·raḥ सर्व्वेsar·ve लाकाlā·kā मनांसिma·nāṃ·si निधद्ध्वंni·dhad·dhvaṃ।अस्माकंas·mā·kaṃ पूर्व्वपुरुषpūr·va·pu·ru·ṣa इब्राहीम्ib·rā·hīm हारण्नगरेhā·raṇ·na·ga·re वासकरणात्vā·sa·ka·ra·ṇāt पूर्व्वंpūr·vaṃ यदाya·dā अराम्a·rām-नहरयिमदेशेna·ha·ra·yi·ma·de·śe आसीत्ā·sīt तदाta·dā तेजोमयte·jo·ma·ya ईश्वरोīś·va·ro दर्शनंdar·śa·naṃ दत्वाdat·vā
tataḥ sa pratyavadat, he pitaro he bhrātaraḥ sarvve lākā manāṁsi nidhaddhvaṁ|asmākaṁ pūrvvapuruṣa ibrāhīm hāraṇnagare vāsakaraṇāt pūrvvaṁ yadā arām-naharayimadeśe āsīt tadā tejomaya īśvaro darśanaṁ datvā
And he said, Men, brethren, and fathers, hearken; The God of glory appeared unto our father Abraham, when he was in Mesopotamia, before he dwelt in Charran,
-
3
तमवदत्ta·ma·va·dat त्वंtvaṃ स्वदेशज्ञातिमित्राणिsva·de·śaj·ñā·ti·mit·rā·ṇi परित्यज्यpa·rit·yaj·ya यंyaṃ देशमहंde·śa·ma·haṃ दर्शयिष्यामिdar·śa·yiṣ·yā·mi तंtaṃ देशंde·śaṃ व्रजvra·ja।
tamavadat tvaṁ svadeśajñātimitrāṇi parityajya yaṁ deśamahaṁ darśayiṣyāmi taṁ deśaṁ vraja|
And said unto him, Get thee out of thy country, and from thy kindred, and come into the land which I shall shew thee.
-
4
अतःa·taḥ सsa कस्दीयदेशंkas·dī·ya·de·śaṃ विहायvi·hā·ya हारण्नगरेhā·raṇ·na·ga·re न्यवसत्nya·va·sat, तदनन्तरंta·da·nan·ta·raṃ तस्यtas·ya पितरिpi·ta·ri मृतेmṛ·te यत्रyat·ra देशेde·śe यूयंyū·yaṃ निवसथni·va·sa·tha सsa एनंe·naṃ देशमागच्छत्de·śa·mā·gac·chat।
ataḥ sa kasdīyadeśaṁ vihāya hāraṇnagare nyavasat, tadanantaraṁ tasya pitari mṛte yatra deśe yūyaṁ nivasatha sa enaṁ deśamāgacchat|
Then came he out of the land of the Chaldæans, and dwelt in Charran: and from thence, when his father was dead, he removed him into this land, wherein ye now dwell.
-
5
किन्त्वीश्वरस्तस्मैkin·tvīś·va·ras·tas·mai कमप्यधिकारम्ka·map·ya·dhi·kā·ram अर्थाद्ar·thād एकपदपरिमितांe·ka·pa·da·pa·ri·mi·tāṃ भूमिमपिbhū·mi·ma·pi नाददात्nā·da·dāt; तदाta·dā तस्यtas·ya कोपिko·pi सन्तानोsan·tā·no नासीत्nā·sīt तथापिta·thā·pi सन्तानैःsan·tā·naiḥ सार्द्धम्sār·ddham एतस्यe·tas·ya देशस्याधिकारीde·śas·yā·dhi·kā·rī त्वंtvaṃ भविष्यसीतिbha·viṣ·ya·sī·ti तम्प्रत्यङ्गीकृतवान्tam·prat·yaṅ·gī·kṛ·ta·vān।
kintvīśvarastasmai kamapyadhikāram arthād ekapadaparimitāṁ bhūmimapi nādadāt; tadā tasya kopi santāno nāsīt tathāpi santānaiḥ sārddham etasya deśasyādhikārī tvaṁ bhaviṣyasīti tampratyaṅgīkṛtavān|
And he gave him none inheritance in it, no, not so much as to set his foot on: yet he promised that he would give it to him for a possession, and to his seed after him, when as yet he had no child.
-
6
ईश्वरīś·va·ra इत्थम्it·tham अपरमपिa·pa·ra·ma·pi कथितवान्ka·thi·ta·vān तवta·va सन्तानाःsan·tā·nāḥ परदेशेpa·ra·de·śe निवत्स्यन्तिni·vat·syan·ti ततस्तद्देशीयलोकाश्चतुःशतवत्सरान्ta·tas·tad·de·śī·ya·lo·kāś·ca·tuḥ·śa·ta·vat·sa·rān यावत्yā·vat तान्tān दासत्वेdā·sat·ve स्थापयित्वाsthā·pa·yit·vā तान्tān प्रतिpra·ti कुव्यवहारंkuv·ya·va·hā·raṃ करिष्यन्तिka·riṣ·yan·ti।
īśvara ittham aparamapi kathitavān tava santānāḥ paradeśe nivatsyanti tatastaddeśīyalokāścatuḥśatavatsarān yāvat tān dāsatve sthāpayitvā tān prati kuvyavahāraṁ kariṣyanti|
And God spake on this wise, That his seed should sojourn in a strange land; and that they should bring them into bondage, and entreat them evil four hundred years.
-
7
अपरम्a·pa·ram ईश्वरīś·va·ra एनांe·nāṃ कथामपिka·thā·ma·pi कथितवान्ka·thi·ta·vān, येye लोकास्तान्lo·kās·tān दासत्वेdā·sat·ve स्थापयिष्यन्तिsthā·pa·yiṣ·yan·ti ताल्लोकान्tāl·lo·kān अहंa·haṃ दण्डयिष्यामिdaṇ·ḍa·yiṣ·yā·mi, ततःta·taḥ परंpa·raṃ तेte बहिर्गताःba·hir·ga·tāḥ सन्तोsan·to माम्mām अत्रat·ra स्थानेsthā·ne सेविष्यन्तेse·viṣ·yan·te।
aparam īśvara enāṁ kathāmapi kathitavān, ye lokāstān dāsatve sthāpayiṣyanti tāllokān ahaṁ daṇḍayiṣyāmi, tataḥ paraṁ te bahirgatāḥ santo mām atra sthāne seviṣyante|
And the nation to whom they shall be in bondage will I judge, said God: and after that shall they come forth, and serve me in this place.
-
8
पश्चात्paś·cāt सsa तस्मैtas·mai त्वक्छेदस्यtvak·che·das·ya नियमंni·ya·maṃ दत्तवान्dat·ta·vān, अतa·ta इस्हाकनाम्निis·hā·ka·nām·ni इब्राहीमib·rā·hī·ma एकपुत्रेe·ka·put·re जातेjā·te, अष्टमदिनेaṣ·ṭa·ma·di·ne तस्यtas·ya त्वक्छेदम्tvak·che·dam अकरोत्a·ka·rot। तस्यtas·ya इस्हाकःis·hā·kaḥ पुत्रोput·ro याकूब्yā·kūb, ततस्तस्यta·tas·tas·ya याकूबोऽस्माकंyā·kū·bos·mā·kaṃ द्वादशdvā·da·śa पूर्व्वपुरुषाpūr·va·pu·ru·ṣā अजायन्तa·jā·yan·ta।
paścāt sa tasmai tvakchedasya niyamaṁ dattavān, ata ishākanāmni ibrāhīma ekaputre jāte, aṣṭamadine tasya tvakchedam akarot| tasya ishākaḥ putro yākūb, tatastasya yākūbo'smākaṁ dvādaśa pūrvvapuruṣā ajāyanta|
And he gave him the covenant of circumcision: and so Abraham begat Isaac, and circumcised him the eighth day; and Isaac begat Jacob; and Jacob begat the twelve patriarchs.
-
9
तेte पूर्व्वपुरुषाpūr·va·pu·ru·ṣā ईर्ष्ययाīr·ṣya·yā परिपूर्णाpa·ri·pūr·ṇā मिसरदेशंmi·sa·ra·de·śaṃ प्रेषयितुंpre·ṣa·yi·tuṃ यूषफंyū·ṣa·phaṃ व्यक्रीणन्vyak·rī·ṇan।
te pūrvvapuruṣā īrṣyayā paripūrṇā misaradeśaṁ preṣayituṁ yūṣaphaṁ vyakrīṇan|
And the patriarchs, moved with envy, sold Joseph into Egypt: but God was with him,
-
10
किन्त्वीश्वरस्तस्यkin·tvīś·va·ras·tas·ya सहायोsa·hā·yo भूत्वाbhūt·vā सर्व्वस्याsar·vas·yā दुर्गतेdur·ga·te रक्षित्वाrak·ṣit·vā तस्मैtas·mai बुद्धिंbud·dhiṃ दत्त्वाdat·tvā मिसरदेशस्यmi·sa·ra·de·śas·ya राज्ञःrāj·ñaḥ फिरौणःphi·rau·ṇaḥ प्रियपात्रंpri·ya·pāt·raṃ कृतवान्kṛ·ta·vān ततोta·to राजाrā·jā मिसरदेशस्यmi·sa·ra·de·śas·ya स्वीयसर्व्वपरिवारस्यsvī·ya·sar·va·pa·ri·vā·ras·ya चca शासनपदंśā·sa·na·pa·daṃ तस्मैtas·mai दत्तवान्dat·ta·vān।
kintvīśvarastasya sahāyo bhūtvā sarvvasyā durgate rakṣitvā tasmai buddhiṁ dattvā misaradeśasya rājñaḥ phirauṇaḥ priyapātraṁ kṛtavān tato rājā misaradeśasya svīyasarvvaparivārasya ca śāsanapadaṁ tasmai dattavān|
And delivered him out of all his afflictions, and gave him favour and wisdom in the sight of Pharaoh king of Egypt; and he made him governor over Egypt and all his house.
-
11
तस्मिन्tas·min समयेsa·ma·ye मिसरmi·sa·ra-किनानदेशयोki·nā·na·de·śa·yo र्दुर्भिक्षहेतोरतिक्लिष्टत्वात्rdur·bhik·ṣa·he·to·ra·tik·liṣ·ṭat·vāt नःnaḥ पूर्व्वपुरुषाpūr·va·pu·ru·ṣā भक्ष्यद्रव्यंbhak·ṣyad·rav·yaṃ नालभन्तnā·la·bhan·ta।
tasmin samaye misara-kinānadeśayo rdurbhikṣahetoratikliṣṭatvāt naḥ pūrvvapuruṣā bhakṣyadravyaṁ nālabhanta|
Now there came a dearth over all the land of Egypt and Chanaan, and great affliction: and our fathers found no sustenance.
-
12
किन्तुkin·tu मिसरदेशेmi·sa·ra·de·śe शस्यानिśas·yā·ni सन्तिsan·ti, याकूब्yā·kūb इमांi·māṃ वार्त्तांvār·tāṃ श्रुत्वाśrut·vā प्रथमम्pra·tha·mam अस्माकंas·mā·kaṃ पूर्व्वपुरुषान्pūr·va·pu·ru·ṣān मिसरंmi·sa·raṃ प्रेषितवान्pre·ṣi·ta·vān।
kintu misaradeśe śasyāni santi, yākūb imāṁ vārttāṁ śrutvā prathamam asmākaṁ pūrvvapuruṣān misaraṁ preṣitavān|
But when Jacob heard that there was corn in Egypt, he sent out our fathers first.
-
13
ततोta·to द्वितीयवारगमनेdvi·tī·ya·vā·ra·ga·ma·ne यूषफ्yū·ṣaph स्वभ्रातृभिःsvabh·rā·tṛ·bhiḥ परिचितोऽभवत्pa·ri·ci·to·bha·vat; यूषफोyū·ṣa·pho भ्रातरःbhrā·ta·raḥ फिरौण्phi·rauṇ राजेनrā·je·na परिचिताpa·ri·ci·tā अभवन्a·bha·van।
tato dvitīyavāragamane yūṣaph svabhrātṛbhiḥ paricito'bhavat; yūṣapho bhrātaraḥ phirauṇ rājena paricitā abhavan|
And at the second time Joseph was made known to his brethren; and Joseph’s kindred was made known unto Pharaoh.
-
14
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ यूषफ्yū·ṣaph भ्रातृगणंbhrā·tṛ·ga·ṇaṃ प्रेष्यpreṣ·ya निजपितरंni·ja·pi·ta·raṃ याकूबंyā·kū·baṃ निजान्ni·jān पञ्चाधिकसप्ततिसंख्यकान्pañ·cā·dhi·ka·sap·ta·ti·saṃ·khya·kān ज्ञातिजनांश्चjñā·ti·ja·nāṃ·śca समाहूतवान्sa·mā·hū·ta·vān।
anantaraṁ yūṣaph bhrātṛgaṇaṁ preṣya nijapitaraṁ yākūbaṁ nijān pañcādhikasaptatisaṁkhyakān jñātijanāṁśca samāhūtavān|
Then sent Joseph, and called his father Jacob to him, and all his kindred, threescore and fifteen souls.
-
15
तस्माद्tas·mād याकूब्yā·kūb मिसरदेशंmi·sa·ra·de·śaṃ गत्वाgat·vā स्वयम्sva·yam अस्माकंas·mā·kaṃ पूर्व्वपुरुषाश्चpūr·va·pu·ru·ṣāś·ca तस्मिन्tas·min स्थानेऽम्रियन्तsthā·nem·ri·yan·ta।
tasmād yākūb misaradeśaṁ gatvā svayam asmākaṁ pūrvvapuruṣāśca tasmin sthāne'mriyanta|
So Jacob went down into Egypt, and died, he, and our fathers,
-
16
ततस्तेta·tas·te शिखिमंśi·khi·maṃ नीताnī·tā यत्yat श्मशानम्śma·śā·nam इब्राहीम्ib·rā·hīm मुद्रादत्वाmud·rā·dat·vā शिखिमःśi·khi·maḥ पितुpi·tu र्हमोरःrha·mo·raḥ पुत्रेभ्यःput·rebh·yaḥ क्रीतवान्krī·ta·vān तत्श्मशानेtat·śma·śā·ne स्थापयाञ्चक्रिरेsthā·pa·yāñ·cak·ri·re।
tataste śikhimaṁ nītā yat śmaśānam ibrāhīm mudrādatvā śikhimaḥ pitu rhamoraḥ putrebhyaḥ krītavān tatśmaśāne sthāpayāñcakrire|
And were carried over into Sychem, and laid in the sepulchre that Abraham bought for a sum of money of the sons of Emmor the father of Sychem.
-
17
ततःta·taḥ परम्pa·ram ईश्वरīś·va·ra इब्राहीमःib·rā·hī·maḥ सन्निधौsan·ni·dhau शपथंśa·pa·thaṃ कृत्वाkṛt·vā यांyāṃ प्रतिज्ञांpra·tij·ñāṃ कृतवान्kṛ·ta·vān तस्याःtas·yāḥ प्रतिज्ञायाःpra·tij·ñā·yāḥ फलनसमयेpha·la·na·sa·ma·ye निकटेni·ka·ṭe सतिsa·ti इस्रायेल्लोकाis·rā·yel·lo·kā सिमरदेशेsi·ma·ra·de·śe वर्द्धमानाvar·ddha·mā·nā बहुसंख्याba·hu·saṃ·khyā अभवन्a·bha·van।
tataḥ param īśvara ibrāhīmaḥ sannidhau śapathaṁ kṛtvā yāṁ pratijñāṁ kṛtavān tasyāḥ pratijñāyāḥ phalanasamaye nikaṭe sati isrāyellokā simaradeśe varddhamānā bahusaṁkhyā abhavan|
But when the time of the promise drew nigh, which God had sworn to Abraham, the people grew and multiplied in Egypt,
- 18
-
19
अस्माकंas·mā·kaṃ ज्ञातिभिःjñā·ti·bhiḥ सार्द्धंsār·ddhaṃ धूर्त्ततांdhūr·ta·tāṃ विधायvi·dhā·ya पूर्व्वपुरुषान्pūr·va·pu·ru·ṣān प्रतिpra·ti कुव्यवहरणपूर्व्वकंkuv·ya·va·ha·ra·ṇa·pūr·va·kaṃ तेषांte·ṣāṃ वंशनाशनायvaṃ·śa·nā·śa·nā·ya तेषांte·ṣāṃ नवजातान्na·va·jā·tān शिशून्śi·śūn बहिba·hi र्निरक्षेपयत्rni·rak·ṣe·pa·yat।
asmākaṁ jñātibhiḥ sārddhaṁ dhūrttatāṁ vidhāya pūrvvapuruṣān prati kuvyavaharaṇapūrvvakaṁ teṣāṁ vaṁśanāśanāya teṣāṁ navajātān śiśūn bahi rnirakṣepayat|
The same dealt subtilly with our kindred, and evil entreated our fathers, so that they cast out their young children, to the end they might not live.
-
20
एतस्मिन्e·tas·min समयेsa·ma·ye मूसाmū·sā जज्ञेjaj·ñe, सsa तुtu परमसुन्दरोऽभवत्pa·ra·ma·sun·da·ro·bha·vat तथाta·thā पितृगृहेpi·tṛ·gṛ·he मासत्रयपर्य्यन्तंmā·sat·ra·ya·par·yan·taṃ पालितोऽभवत्pā·li·to·bha·vat।
etasmin samaye mūsā jajñe, sa tu paramasundaro'bhavat tathā pitṛgṛhe māsatrayaparyyantaṁ pālito'bhavat|
In which time Moses was born, and was exceeding fair, and nourished up in his father’s house three months:
-
21
किन्तुkin·tu तस्मिन्tas·min बहिर्निक्षिप्तेba·hir·nik·ṣip·te सतिsa·ti फिरौणराजस्यphi·rau·ṇa·rā·jas·ya कन्याkan·yā तम्tam उत्तोल्यut·tol·ya नीत्वाnīt·vā दत्तकपुत्रंdat·ta·ka·put·raṃ कृत्वाkṛt·vā पालितवतीpā·li·ta·va·tī।
kintu tasmin bahirnikṣipte sati phirauṇarājasya kanyā tam uttolya nītvā dattakaputraṁ kṛtvā pālitavatī|
And when he was cast out, Pharaoh’s daughter took him up, and nourished him for her own son.
-
22
तस्मात्tas·māt सsa मूसाmū·sā मिसरदेशीयायाःmi·sa·ra·de·śī·yā·yāḥ सर्व्वविद्यायाःsar·va·vid·yā·yāḥ पारदृष्वाpā·ra·dṛṣ·vā सन्san वाक्येvāk·ye क्रियायाञ्चkri·yā·yāñ·ca शक्तिमान्śak·ti·mān अभवत्a·bha·vat।
tasmāt sa mūsā misaradeśīyāyāḥ sarvvavidyāyāḥ pāradṛṣvā san vākye kriyāyāñca śaktimān abhavat|
And Moses was learned in all the wisdom of the Egyptians, and was mighty in words and in deeds.
-
23
सsa सम्पूर्णचत्वारिंशद्वत्सरवयस्कोsam·pūr·ṇa·cat·vā·riṃ·śad·vat·sa·ra·va·yas·ko भूत्वाbhūt·vā इस्रायेलीयवंशनिजभ्रातृन्is·rā·ye·lī·ya·vaṃ·śa·ni·jabh·rā·tṛn साक्षात्sāk·ṣāt कर्तुंkar·tuṃ मतिंma·tiṃ चक्रेcak·re।
sa sampūrṇacatvāriṁśadvatsaravayasko bhūtvā isrāyelīyavaṁśanijabhrātṛn sākṣāt kartuṁ matiṁ cakre|
And when he was full forty years old, it came into his heart to visit his brethren the children of Israel.
-
24
तेषांte·ṣāṃ जनमेकंja·na·me·kaṃ हिंसितंhiṃ·si·taṃ दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā तस्यtas·ya सपक्षःsa·pak·ṣaḥ सन्san हिंसितजनम्hiṃ·si·ta·ja·nam उपकृत्यu·pa·kṛt·ya मिसरीयजनंmi·sa·rī·ya·ja·naṃ जघानja·ghā·na।
teṣāṁ janamekaṁ hiṁsitaṁ dṛṣṭvā tasya sapakṣaḥ san hiṁsitajanam upakṛtya misarīyajanaṁ jaghāna|
And seeing one of them suffer wrong, he defended him, and avenged him that was oppressed, and smote the Egyptian:
-
25
तस्यtas·ya हस्तेनेश्वरस्तान्has·te·neś·va·ras·tān उद्धरिष्यतिud·dha·riṣ·ya·ti तस्यtas·ya भ्रातृगणbhrā·tṛ·ga·ṇa इतिi·ti ज्ञास्यतिjñās·ya·ti सsa इत्यनुमानंit·ya·nu·mā·naṃ चकारca·kā·ra, किन्तुkin·tu तेte नna बुबुधिरेbu·bu·dhi·re।
tasya hasteneśvarastān uddhariṣyati tasya bhrātṛgaṇa iti jñāsyati sa ityanumānaṁ cakāra, kintu te na bubudhire|
For he supposed his brethren would have understood how that God by his hand would deliver them: but they understood not.
-
26
तत्परेtat·pa·re ऽहनिha·ni तेषाम्te·ṣām उभयोu·bha·yo र्जनयोrja·na·yo र्वाक्कलहrvāk·ka·la·ha उपस्थितेu·pas·thi·te सतिsa·ti मूसाःmū·sāḥ समीपंsa·mī·paṃ गत्वाgat·vā तयोta·yo र्मेलनंrme·la·naṃ कर्त्तुंkar·tuṃ मतिंma·tiṃ कृत्वाkṛt·vā कथयामासka·tha·yā·mā·sa, हेhe महाशयौma·hā·śa·yau युवांyu·vāṃ भ्रातरौbhrā·ta·rau परस्परम्pa·ras·pa·ram अन्यायंan·yā·yaṃ कुतःku·taḥ कुरुथःku·ru·thaḥ?
tatpare 'hani teṣām ubhayo rjanayo rvākkalaha upasthite sati mūsāḥ samīpaṁ gatvā tayo rmelanaṁ karttuṁ matiṁ kṛtvā kathayāmāsa, he mahāśayau yuvāṁ bhrātarau parasparam anyāyaṁ kutaḥ kuruthaḥ?
And the next day he shewed himself unto them as they strove, and would have set them at one again, saying, Sirs, ye are brethren; why do ye wrong one to another?
-
27
ततःta·taḥ समीपवासिनंsa·mī·pa·vā·si·naṃ प्रतिpra·ti योyo जनोऽन्यायंja·non·yā·yaṃ चकारca·kā·ra सsa तंtaṃ दूरीकृत्यdū·rī·kṛt·ya कथयामासka·tha·yā·mā·sa, अस्माकमुपरिas·mā·ka·mu·pa·ri शास्तृत्वविचारयितृत्वपदयोःśās·tṛt·va·vi·cā·ra·yi·tṛt·va·pa·da·yoḥ कस्त्वांkas·tvāṃ नियुक्तवान्ni·yuk·ta·vān?
tataḥ samīpavāsinaṁ prati yo jano'nyāyaṁ cakāra sa taṁ dūrīkṛtya kathayāmāsa, asmākamupari śāstṛtvavicārayitṛtvapadayoḥ kastvāṁ niyuktavān?
But he that did his neighbour wrong thrust him away, saying, Who made thee a ruler and a judge over us?
- 28
-
29
तदाta·dā मूसाmū·sā एतादृशींe·tā·dṛ·śīṃ कथांka·thāṃ श्रुत्वाśrut·vā पलायनंpa·lā·ya·naṃ चक्रेcak·re, ततोta·to मिदियनदेशंmi·di·ya·na·de·śaṃ गत्वाgat·vā प्रवासीpra·vā·sī सन्san तस्थौtas·thau, ततस्तत्रta·tas·tat·ra द्वौdvau पुत्रौput·rau जज्ञातेjaj·ñā·te।
tadā mūsā etādṛśīṁ kathāṁ śrutvā palāyanaṁ cakre, tato midiyanadeśaṁ gatvā pravāsī san tasthau, tatastatra dvau putrau jajñāte|
Then fled Moses at this saying, and was a stranger in the land of Madian, where he begat two sons.
-
30
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ चत्वारिंशद्वत्सरेषुcat·vā·riṃ·śad·vat·sa·re·ṣu गतेषुga·te·ṣu सीनयपर्व्वतस्यsī·na·ya·par·va·tas·ya प्रान्तरेprān·ta·re प्रज्वलितस्तम्बस्यpraj·va·li·tas·tam·bas·ya वह्निशिखायांvah·ni·śi·khā·yāṃ परमेश्वरदूतस्तस्मैpa·ra·meś·va·ra·dū·tas·tas·mai दर्शनंdar·śa·naṃ ददौda·dau।
anantaraṁ catvāriṁśadvatsareṣu gateṣu sīnayaparvvatasya prāntare prajvalitastambasya vahniśikhāyāṁ parameśvaradūtastasmai darśanaṁ dadau|
And when forty years were expired, there appeared to him in the wilderness of mount Sina an angel of the Lord in a flame of fire in a bush.
-
31
मूसास्तस्मिन्mū·sās·tas·min दर्शनेdar·śa·ne विस्मयंvis·ma·yaṃ मत्वाmat·vā विशेषंvi·śe·ṣaṃ ज्ञातुंjñā·tuṃ निकटंni·ka·ṭaṃ गच्छतिgac·cha·ti,
mūsāstasmin darśane vismayaṁ matvā viśeṣaṁ jñātuṁ nikaṭaṁ gacchati,
When Moses saw it, he wondered at the sight: and as he drew near to behold it, the voice of the Lord came unto him,
-
32
एतस्मिन्e·tas·min समयेsa·ma·ye, अहंa·haṃ तवta·va पूर्व्वपुरुषाणाम्pūr·va·pu·ru·ṣā·ṇām ईश्वरोऽर्थाद्īś·va·ror·thād इब्राहीमib·rā·hī·ma ईश्वरīś·va·ra इस्हाकis·hā·ka ईश्वरोīś·va·ro याकूबyā·kū·ba ईश्वरश्चīś·va·raś·ca, मूसामुद्दिश्यmū·sā·mud·diś·ya परमेश्वरस्यैतादृशीpa·ra·meś·va·ras·yai·tā·dṛ·śī विहायसीयाvi·hā·ya·sī·yā वाणीvā·ṇī बभूवba·bhū·va, ततःta·taḥ सsa कम्पान्वितःkam·pān·vi·taḥ सन्san पुनpu·na र्निरीक्षितुंrni·rīk·ṣi·tuṃ प्रगल्भोpra·gal·bho नna बभूवba·bhū·va।
etasmin samaye, ahaṁ tava pūrvvapuruṣāṇām īśvaro'rthād ibrāhīma īśvara ishāka īśvaro yākūba īśvaraśca, mūsāmuddiśya parameśvarasyaitādṛśī vihāyasīyā vāṇī babhūva, tataḥ sa kampānvitaḥ san puna rnirīkṣituṁ pragalbho na babhūva|
Saying, I am the God of thy fathers, the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob. Then Moses trembled, and durst not behold.
-
33
परमेश्वरस्तंpa·ra·meś·va·ras·taṃ जगादja·gā·da, तवta·va पादयोःpā·da·yoḥ पादुकेpā·du·ke मोचयmo·ca·ya यत्रyat·ra तिष्ठसिtiṣ·ṭha·si साsā पवित्रभूमिःpa·vit·ra·bhū·miḥ।
parameśvarastaṁ jagāda, tava pādayoḥ pāduke mocaya yatra tiṣṭhasi sā pavitrabhūmiḥ|
Then said the Lord to him, Put off thy shoes from thy feet: for the place where thou standest is holy ground.
-
34
अहंa·haṃ मिसरदेशस्थानांmi·sa·ra·de·śas·thā·nāṃ निजलोकानांni·ja·lo·kā·nāṃ दुर्द्दशांdur·da·śāṃ नितान्तम्ni·tān·tam अपश्यंa·paś·yaṃ, तेषांte·ṣāṃ कातर्य्योक्तिञ्चkā·tar·yok·tiñ·ca श्रुतवान्śru·ta·vān तस्मात्tas·māt तान्tān उद्धर्त्तुम्ud·dhar·tum अवरुह्यागमम्a·va·ruh·yā·ga·mam; इदानीम्i·dā·nīm आगच्छā·gac·cha मिसरदेशंmi·sa·ra·de·śaṃ त्वांtvāṃ प्रेषयामिpre·ṣa·yā·mi।
ahaṁ misaradeśasthānāṁ nijalokānāṁ durddaśāṁ nitāntam apaśyaṁ, teṣāṁ kātaryyoktiñca śrutavān tasmāt tān uddharttum avaruhyāgamam; idānīm āgaccha misaradeśaṁ tvāṁ preṣayāmi|
I have seen, I have seen the affliction of my people which is in Egypt, and I have heard their groaning, and am come down to deliver them. And now come, I will send thee into Egypt.
-
35
कस्त्वांkas·tvāṃ शास्तृत्वविचारयितृत्वपदयोśās·tṛt·va·vi·cā·ra·yi·tṛt·va·pa·da·yo र्नियुक्तवान्rni·yuk·ta·vān, इतिi·ti वाक्यमुक्त्वाvāk·ya·muk·tvā तैtai र्योryo मूसाmū·sā अवज्ञातस्तमेवa·vaj·ñā·tas·ta·me·va ईश्वरःīś·va·raḥ स्तम्बमध्येstam·ba·madh·ye दर्शनदात्राdar·śa·na·dāt·rā तेनte·na दूतेनdū·te·na शास्तारंśās·tā·raṃ मुक्तिदातारञ्चmuk·ti·dā·tā·rañ·ca कृत्वाkṛt·vā प्रेषयामासpre·ṣa·yā·mā·sa।
kastvāṁ śāstṛtvavicārayitṛtvapadayo rniyuktavān, iti vākyamuktvā tai ryo mūsā avajñātastameva īśvaraḥ stambamadhye darśanadātrā tena dūtena śāstāraṁ muktidātārañca kṛtvā preṣayāmāsa|
This Moses whom they refused, saying, Who made thee a ruler and a judge? the same did God send to be a ruler and a deliverer by the hand of the angel which appeared to him in the bush.
-
36
सsa चca मिसरदेशेmi·sa·ra·de·śe सूफ्नाम्निsūph·nām·ni समुद्रेsa·mud·re चca पश्चात्paś·cāt चत्वारिंशद्वत्सरान्cat·vā·riṃ·śad·vat·sa·rān यावत्yā·vat महाप्रान्तरेma·hāp·rān·ta·re नानाप्रकाराण्यद्भुतानिnā·nāp·ra·kā·rāṇ·yad·bhu·tā·ni कर्म्माणिkar·mā·ṇi लक्षणानिlak·ṣa·ṇā·ni चca दर्शयित्वाdar·śa·yit·vā तान्tān बहिःba·hiḥ कृत्वाkṛt·vā समानिनायsa·mā·ni·nā·ya।
sa ca misaradeśe sūphnāmni samudre ca paścāt catvāriṁśadvatsarān yāvat mahāprāntare nānāprakārāṇyadbhutāni karmmāṇi lakṣaṇāni ca darśayitvā tān bahiḥ kṛtvā samānināya|
He brought them out, after that he had shewed wonders and signs in the land of Egypt, and in the Red sea, and in the wilderness forty years.
-
37
प्रभुःpra·bhuḥ परमेश्वरोpa·ra·meś·va·ro युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ भ्रातृगणस्यbhrā·tṛ·ga·ṇas·ya मध्येmadh·ye मादृशम्mā·dṛ·śam एकंe·kaṃ भविष्यद्वक्तारम्bha·viṣ·yad·vak·tā·ram उत्पादयिष्यतिut·pā·da·yiṣ·ya·ti तस्यtas·ya कथायांka·thā·yāṃ यूयंyū·yaṃ मनोma·no निधास्यथni·dhās·ya·tha, योyo जनja·na इस्रायेलःis·rā·ye·laḥ सन्तानेभ्यsan·tā·nebh·ya एनांe·nāṃ कथांka·thāṃ कथयामासka·tha·yā·mā·sa सsa एषe·ṣa मूसाःmū·sāḥ।
prabhuḥ parameśvaro yuṣmākaṁ bhrātṛgaṇasya madhye mādṛśam ekaṁ bhaviṣyadvaktāram utpādayiṣyati tasya kathāyāṁ yūyaṁ mano nidhāsyatha, yo jana isrāyelaḥ santānebhya enāṁ kathāṁ kathayāmāsa sa eṣa mūsāḥ|
This is that Moses, which said unto the children of Israel, A prophet shall the Lord your God raise up unto you of your brethren, like unto me; him shall ye hear.
-
38
महाप्रान्तरस्थमण्डलीमध्येऽपिma·hāp·rān·ta·ras·tha·maṇ·ḍa·lī·madh·ye·pi सsa एवe·va सीनयपर्व्वतोपरिsī·na·ya·par·va·to·pa·ri तेनte·na सार्द्धंsār·ddhaṃ संलापिनोsaṃ·lā·pi·no दूतस्यdū·tas·ya चास्मत्पितृगणस्यcās·mat·pi·tṛ·ga·ṇas·ya मध्यस्थःmadh·yas·thaḥ सन्san अस्मभ्यंas·mabh·yaṃ दातव्यनिdā·tav·ya·ni जीवनदायकानिjī·va·na·dā·ya·kā·ni वाक्यानिvāk·yā·ni लेभेle·bhe।
mahāprāntarasthamaṇḍalīmadhye'pi sa eva sīnayaparvvatopari tena sārddhaṁ saṁlāpino dūtasya cāsmatpitṛgaṇasya madhyasthaḥ san asmabhyaṁ dātavyani jīvanadāyakāni vākyāni lebhe|
This is he, that was in the church in the wilderness with the angel which spake to him in the mount Sina, and with our fathers: who received the lively oracles to give unto us:
-
39
अस्माकंas·mā·kaṃ पूर्व्वपुरुषास्तम्pūr·va·pu·ru·ṣās·tam अमान्यंa·mān·yaṃ कत्वाkat·vā स्वेभ्योsvebh·yo दूरीकृत्यdū·rī·kṛt·ya मिसरदेशंmi·sa·ra·de·śaṃ परावृत्यpa·rā·vṛt·ya गन्तुंgan·tuṃ मनोभिरभिलष्यma·no·bhi·ra·bhi·laṣ·ya हारोणंhā·ro·ṇaṃ जगदुःja·ga·duḥ,
asmākaṁ pūrvvapuruṣāstam amānyaṁ katvā svebhyo dūrīkṛtya misaradeśaṁ parāvṛtya gantuṁ manobhirabhilaṣya hāroṇaṁ jagaduḥ,
To whom our fathers would not obey, but thrust him from them, and in their hearts turned back again into Egypt,
-
40
अस्माकम्as·mā·kam अग्रेऽग्रेag·reg·re गन्तुुम्gan·tu·um अस्मदर्थंas·ma·dar·thaṃ देवगणंde·va·ga·ṇaṃ निर्म्माहिnir·mā·hi यतोya·to योyo मूसाmū·sā अस्मान्as·mān मिसरदेशाद्mi·sa·ra·de·śād बहिःba·hiḥ कृत्वानीतवान्kṛt·vā·nī·ta·vān तस्यtas·ya किंkiṃ जातंjā·taṃ तदस्माभिta·das·mā·bhi र्नrna ज्ञायतेjñā·ya·te।
asmākam agre'gre gantuुm asmadarthaṁ devagaṇaṁ nirmmāhi yato yo mūsā asmān misaradeśād bahiḥ kṛtvānītavān tasya kiṁ jātaṁ tadasmābhi rna jñāyate|
Saying unto Aaron, Make us gods to go before us: for as for this Moses, which brought us out of the land of Egypt, we wot not what is become of him.
-
41
तस्मिन्tas·min समयेsa·ma·ye तेte गोवत्साकृतिंgo·vat·sā·kṛ·tiṃ प्रतिमांpra·ti·māṃ निर्म्मायnir·mā·ya तामुद्दिश्यtā·mud·diś·ya नैवेद्यमुत्मृज्यnai·ved·ya·mut·mṛj·ya स्वहस्तकृतवस्तुनाsva·has·ta·kṛ·ta·vas·tu·nā आनन्दितवन्तःā·nan·di·ta·van·taḥ।
tasmin samaye te govatsākṛtiṁ pratimāṁ nirmmāya tāmuddiśya naivedyamutmṛjya svahastakṛtavastunā ānanditavantaḥ|
And they made a calf in those days, and offered sacrifice unto the idol, and rejoiced in the works of their own hands.
-
42
तस्माद्tas·mād ईश्वरस्तेषांīś·va·ras·te·ṣāṃ प्रतिpra·ti विमुखःvi·mu·khaḥ सन्san आकाशस्थंā·kā·śas·thaṃ ज्योतिर्गणंjyo·tir·ga·ṇaṃ पूजयितुंpū·ja·yi·tuṃ तेभ्योऽनुमतिंtebh·yo·nu·ma·tiṃ ददौda·dau, यादृशंyā·dṛ·śaṃ भविष्यद्वादिनांbha·viṣ·yad·vā·di·nāṃ ग्रन्थेषुgran·the·ṣu लिखितमास्तेli·khi·ta·mās·te, यथाya·thā, इस्रायेलीयवंशाis·rā·ye·lī·ya·vaṃ·śā रेre चत्वारिंशत्समान्cat·vā·riṃ·śat·sa·mān पुराpu·rā। महतिma·ha·ti प्रान्तरेprān·ta·re संस्थाsaṃ·sthā यूयन्तुyū·yan·tu यानिyā·ni चca। बलिहोमादिकर्म्माणिba·li·ho·mā·di·kar·mā·ṇi कृतवन्तस्तुkṛ·ta·van·tas·tu तानिtā·ni किंkiṃ। मांmāṃ समुद्दिश्यsa·mud·diś·ya युष्माभिःyuṣ·mā·bhiḥ प्रकृतानीतिpra·kṛ·tā·nī·ti नैवnai·va चca।
tasmād īśvarasteṣāṁ prati vimukhaḥ san ākāśasthaṁ jyotirgaṇaṁ pūjayituṁ tebhyo'numatiṁ dadau, yādṛśaṁ bhaviṣyadvādināṁ grantheṣu likhitamāste, yathā, isrāyelīyavaṁśā re catvāriṁśatsamān purā| mahati prāntare saṁsthā yūyantu yāni ca| balihomādikarmmāṇi kṛtavantastu tāni kiṁ| māṁ samuddiśya yuṣmābhiḥ prakṛtānīti naiva ca|
Then God turned, and gave them up to worship the host of heaven; as it is written in the book of the prophets, O ye house of Israel, have ye offered to me slain beasts and sacrifices by the space of forty years in the wilderness?
-
43
किन्तुkin·tu वोvo मोलकाख्यस्यmo·la·kākh·yas·ya देवस्यde·vas·ya दूष्यमेवdūṣ·ya·me·va चca। युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ रिम्फनाख्यायाrim·pha·nākh·yā·yā देवतायाश्चde·va·tā·yāś·ca तारकाtā·ra·kā। एतयोरुभयोe·ta·yo·ru·bha·yo र्मूर्तीrmūr·tī युष्माभिःyuṣ·mā·bhiḥ परिपूजितेpa·ri·pū·ji·te। अतोa·to युष्मांस्तुyuṣ·māṃ·stu बाबेलःbā·be·laḥ पारंpā·raṃ नेष्यामिneṣ·yā·mi निश्चितंniś·ci·taṃ।
kintu vo molakākhyasya devasya dūṣyameva ca| yuṣmākaṁ rimphanākhyāyā devatāyāśca tārakā| etayorubhayo rmūrtī yuṣmābhiḥ paripūjite| ato yuṣmāṁstu bābelaḥ pāraṁ neṣyāmi niścitaṁ|
Yea, ye took up the tabernacle of Moloch, and the star of your god Remphan, figures which ye made to worship them: and I will carry you away beyond Babylon.
-
44
अपरञ्चa·pa·rañ·ca यन्निदर्शनम्yan·ni·dar·śa·nam अपश्यस्तदनुसारेणa·paś·yas·ta·da·nu·sā·re·ṇa दूष्यंdūṣ·yaṃ निर्म्माहिnir·mā·hi यस्मिन्yas·min ईश्वरोīś·va·ro मूसाम्mū·sām एतद्वाक्यंe·tad·vāk·yaṃ बभाषेba·bhā·ṣe तत्tat तस्यtas·ya निरूपितंni·rū·pi·taṃ साक्ष्यस्वरूपंsāk·ṣyas·va·rū·paṃ दूष्यम्dūṣ·yam अस्माकंas·mā·kaṃ पूर्व्वपुरुषैःpūr·va·pu·ru·ṣaiḥ सहsa·ha प्रान्तरेprān·ta·re तस्थौtas·thau।
aparañca yannidarśanam apaśyastadanusāreṇa dūṣyaṁ nirmmāhi yasmin īśvaro mūsām etadvākyaṁ babhāṣe tat tasya nirūpitaṁ sākṣyasvarūpaṁ dūṣyam asmākaṁ pūrvvapuruṣaiḥ saha prāntare tasthau|
Our fathers had the tabernacle of witness in the wilderness, as he had appointed, speaking unto Moses, that he should make it according to the fashion that he had seen.
-
45
पश्चात्paś·cāt यिहोशूयेनyi·ho·śū·ye·na सहितैस्तेषांsa·hi·tais·te·ṣāṃ वंशजातैरस्मत्पूर्व्वपुरुषैःvaṃ·śa·jā·tai·ras·mat·pūr·va·pu·ru·ṣaiḥ स्वेषांsve·ṣāṃ सम्मुखाद्sam·mu·khād ईश्वरेणīś·va·re·ṇa दूरीकृतानाम्dū·rī·kṛ·tā·nām अन्यदेशीयानांan·ya·de·śī·yā·nāṃ देशाधिकृतिकालेde·śā·dhi·kṛ·ti·kā·le समानीतंsa·mā·nī·taṃ तद्tad दूष्यंdūṣ·yaṃ दायूदोधिकारंdā·yū·do·dhi·kā·raṃ यावत्yā·vat तत्रtat·ra स्थानsthā·na आसीत्ā·sīt।
paścāt yihośūyena sahitaisteṣāṁ vaṁśajātairasmatpūrvvapuruṣaiḥ sveṣāṁ sammukhād īśvareṇa dūrīkṛtānām anyadeśīyānāṁ deśādhikṛtikāle samānītaṁ tad dūṣyaṁ dāyūdodhikāraṁ yāvat tatra sthāna āsīt|
Which also our fathers that came after brought in with Jesus into the possession of the Gentiles, whom God drave out before the face of our fathers, unto the days of David;
-
46
सsa दायूद्dā·yūd परमेश्वरस्यानुग्रहंpa·ra·meś·va·ras·yā·nug·ra·haṃ प्राप्यprāp·ya याकूब्yā·kūb ईश्वरार्थम्īś·va·rār·tham एकंe·kaṃ दूष्यंdūṣ·yaṃ निर्म्मातुंnir·mā·tuṃ ववाञ्छva·vāñ·cha;
sa dāyūd parameśvarasyānugrahaṁ prāpya yākūb īśvarārtham ekaṁ dūṣyaṁ nirmmātuṁ vavāñcha;
Who found favour before God, and desired to find a tabernacle for the God of Jacob.
- 47
-
48
तथापिta·thā·pi यःyaḥ सर्व्वोपरिस्थःsar·vo·pa·ris·thaḥ सsa कस्मिंश्चिद्kas·miṃ·ścid हस्तकृतेhas·ta·kṛ·te मन्दिरेman·di·re निवसतीतिni·va·sa·tī·ti नहिna·hi, भविष्यद्वादीbha·viṣ·yad·vā·dī कथामेतांka·thā·me·tāṃ कथयतिka·tha·ya·ti, यथाya·thā,
tathāpi yaḥ sarvvoparisthaḥ sa kasmiṁścid hastakṛte mandire nivasatīti nahi, bhaviṣyadvādī kathāmetāṁ kathayati, yathā,
Howbeit the most High dwelleth not in temples made with hands; as saith the prophet,
-
49
परेशोpa·re·śo वदतिva·da·ti स्वर्गोsvar·go राजसिंहासनंrā·ja·siṃ·hā·sa·naṃ ममma·ma। मदीयंma·dī·yaṃ पादपीठञ्चpā·da·pī·ṭhañ·ca पृथिवीpṛ·thi·vī भवतिbha·va·ti ध्रुवंdhru·vaṃ। तर्हिtar·hi यूयंyū·yaṃ कृतेkṛ·te मेme किंkiṃ प्रनिर्म्मास्यथpra·nir·mās·ya·tha मन्दिरंman·di·raṃ। विश्रामायviś·rā·mā·ya मदीयंma·dī·yaṃ वाvā स्थानंsthā·naṃ किंkiṃ विद्यतेvid·ya·te त्विहtvi·ha।
pareśo vadati svargo rājasiṁhāsanaṁ mama| madīyaṁ pādapīṭhañca pṛthivī bhavati dhruvaṁ| tarhi yūyaṁ kṛte me kiṁ pranirmmāsyatha mandiraṁ| viśrāmāya madīyaṁ vā sthānaṁ kiṁ vidyate tviha|
Heaven is my throne, and earth is my footstool: what house will ye build me? saith the Lord: or what is the place of my rest?
- 50
-
51
हेhe अनाज्ञाग्राहकाa·nāj·ñāg·rā·ha·kā अन्तःकरणेan·taḥ·ka·ra·ṇe श्रवणेśra·va·ṇe चापवित्रलोकाःcā·pa·vit·ra·lo·kāḥ यूयम्yū·yam अनवरतंa·na·va·ra·taṃ पवित्रस्यात्मनःpa·vit·ras·yāt·ma·naḥ प्रातिकूल्यम्prā·ti·kūl·yam आचरथā·ca·ra·tha, युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ पूर्व्वपुरुषाpūr·va·pu·ru·ṣā यादृशाyā·dṛ·śā यूयमपिyū·ya·ma·pi तादृशाःtā·dṛ·śāḥ।
he anājñāgrāhakā antaḥkaraṇe śravaṇe cāpavitralokāḥ yūyam anavarataṁ pavitrasyātmanaḥ prātikūlyam ācaratha, yuṣmākaṁ pūrvvapuruṣā yādṛśā yūyamapi tādṛśāḥ|
Ye stiffnecked and uncircumcised in heart and ears, ye do always resist the Holy Ghost: as your fathers did, so do ye.
-
52
युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ पूर्व्वपुरुषाःpūr·va·pu·ru·ṣāḥ कंkaṃ भविष्यद्वादिनंbha·viṣ·yad·vā·di·naṃ नाताडयन्nā·tā·ḍa·yan? येye तस्यtas·ya धार्म्मिकस्यdhār·mi·kas·ya जनस्यागमनकथांja·nas·yā·ga·ma·na·ka·thāṃ कथितवन्तस्तान्ka·thi·ta·van·tas·tān अघ्नन्agh·nan यूयम्yū·yam अधूनाa·dhū·nā विश्वासघातिनोviś·vā·sa·ghā·ti·no भूत्वाbhūt·vā तंtaṃ धार्म्मिकंdhār·mi·kaṃ जनम्ja·nam अहतa·ha·ta।
yuṣmākaṁ pūrvvapuruṣāḥ kaṁ bhaviṣyadvādinaṁ nātāḍayan? ye tasya dhārmmikasya janasyāgamanakathāṁ kathitavantastān aghnan yūyam adhūnā viśvāsaghātino bhūtvā taṁ dhārmmikaṁ janam ahata|
Which of the prophets have not your fathers persecuted? and they have slain them which shewed before of the coming of the Just One; of whom ye have been now the betrayers and murderers:
- 53
-
54
इमांi·māṃ कथांka·thāṃ श्रुत्वाśrut·vā तेte मनःसुma·naḥ·su बिद्धाःbid·dhāḥ सन्तस्तंsan·tas·taṃ प्रतिpra·ti दन्तघर्षणम्dan·ta·ghar·ṣa·ṇam अकुर्व्वन्a·kur·van।
imāṁ kathāṁ śrutvā te manaḥsu biddhāḥ santastaṁ prati dantagharṣaṇam akurvvan|
When they heard these things, they were cut to the heart, and they gnashed on him with their teeth.
-
55
किन्तुkin·tu स्तिफानःsti·phā·naḥ पवित्रेणात्मनाpa·vit·re·ṇāt·ma·nā पूर्णोpūr·ṇo भूत्वाbhūt·vā गगणंga·ga·ṇaṃ प्रतिpra·ti स्थिरदृष्टिंsthi·ra·dṛṣ·ṭiṃ कृत्वाkṛt·vā ईश्वरस्यīś·va·ras·ya दक्षिणेdak·ṣi·ṇe दण्डायमानंdaṇ·ḍā·ya·mā·naṃ यीशुञ्चyī·śuñ·ca विलोक्यvi·lok·ya कथितवान्ka·thi·ta·vān;
kintu stiphānaḥ pavitreṇātmanā pūrṇo bhūtvā gagaṇaṁ prati sthiradṛṣṭiṁ kṛtvā īśvarasya dakṣiṇe daṇḍāyamānaṁ yīśuñca vilokya kathitavān;
But he, being full of the Holy Ghost, looked up stedfastly into heaven, and saw the glory of God, and Jesus standing on the right hand of God,
-
56
पश्यpaś·ya,मेघद्वारंme·ghad·vā·raṃ मुक्तम्muk·tam ईश्वरस्यīś·va·ras·ya दक्षिणेdak·ṣi·ṇe स्थितंsthi·taṃ मानवसुतञ्चmā·na·va·su·tañ·ca पश्यामिpaś·yā·mi।
paśya,meghadvāraṁ muktam īśvarasya dakṣiṇe sthitaṁ mānavasutañca paśyāmi|
And said, Behold, I see the heavens opened, and the Son of man standing on the right hand of God.
-
57
तदाta·dā तेte प्रोच्चैःproc·caiḥ शब्दंśab·daṃ कृत्वाkṛt·vā कर्णेष्वङ्गुलीkar·ṇeṣ·vaṅ·gu·lī र्निधायrni·dhā·ya एकचित्तीभूयe·ka·cit·tī·bhū·ya तम्tam आक्रमन्āk·ra·man।
tadā te proccaiḥ śabdaṁ kṛtvā karṇeṣvaṅgulī rnidhāya ekacittībhūya tam ākraman|
Then they cried out with a loud voice, and stopped their ears, and ran upon him with one accord,
-
58
पश्चात्paś·cāt तंtaṃ नगराद्na·ga·rād बहिःba·hiḥ कृत्वाkṛt·vā प्रस्तरैराघ्नन्pras·ta·rai·rāgh·nan साक्षिणोsāk·ṣi·ṇo लाकाःlā·kāḥ शौलनाम्नोśau·la·nām·no यूनश्चरणसन्निधौyū·naś·ca·ra·ṇa·san·ni·dhau निजवस्त्राणिni·ja·vas·trā·ṇi स्थापितवन्तःsthā·pi·ta·van·taḥ।
paścāt taṁ nagarād bahiḥ kṛtvā prastarairāghnan sākṣiṇo lākāḥ śaulanāmno yūnaścaraṇasannidhau nijavastrāṇi sthāpitavantaḥ|
And cast him out of the city, and stoned him: and the witnesses laid down their clothes at a young man’s feet, whose name was Saul.
-
59
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ हेhe प्रभोpra·bho यीशेyī·śe मदीयमात्मानंma·dī·ya·māt·mā·naṃ गृहाणgṛ·hā·ṇa स्तिफानस्येतिsti·phā·nas·ye·ti प्रार्थनवाक्यवदनसमयेprār·tha·na·vāk·ya·va·da·na·sa·ma·ye तेte तंtaṃ प्रस्तरैराघ्नन्pras·ta·rai·rāgh·nan।
anantaraṁ he prabho yīśe madīyamātmānaṁ gṛhāṇa stiphānasyeti prārthanavākyavadanasamaye te taṁ prastarairāghnan|
And they stoned Stephen, calling upon God, and saying, Lord Jesus, receive my spirit.
-
60
तस्मात्tas·māt सsa जानुनीjā·nu·nī पातयित्वाpā·ta·yit·vā प्रोच्चैःproc·caiḥ शब्दंśab·daṃ कृत्वाkṛt·vā, हेhe प्रभेpra·bhe पापमेतद्pā·pa·me·tad एतेषुe·te·ṣu माmā स्थापयsthā·pa·ya, इत्युक्त्वाit·yuk·tvā महानिद्रांma·hā·nid·rāṃ प्राप्नोत्prāp·not।
tasmāt sa jānunī pātayitvā proccaiḥ śabdaṁ kṛtvā, he prabhe pāpametad eteṣu mā sthāpaya, ityuktvā mahānidrāṁ prāpnot|
And he kneeled down, and cried with a loud voice, Lord, lay not this sin to their charge. And when he had said this, he fell asleep.
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.