Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Numbered Discourses 5 194 अङ्गुत्तर 5 194

Chapter: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155156157158159160161162163164165166167168169170171172173174175176177178179180181182183184185186187188189190191192193194195196197198199200201202203204205206207208209210211212213214215216217218219220221222223224225226227228229230231232233234235236237238239240241242243244245246247248249250251252253254255256257258259260261262263264265266267268269270271

Kāraṇapālīsutta

Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.

Verse: 1234567891011121314151617181920212223242526272829303132333435363738394041424344454647484950515253 · Hide pronunciation

  1. 1

    अङ्गुत्तरaṅ·gut·ta·ra निकायni·kā·ya 5।194

    Aṅguttara Nikāya 5.194

    Numbered Discourses 5.194

  2. 2

    20। ब्राह्मणवग्गbrāh·ma·ṇa·vag·ga

    20. Brāhmaṇavagga

    20. Brahmins

  3. 3

    कारणपालीसुत्तkā·ra·ṇa·pā·lī·sut·ta

    Kāraṇapālīsutta

    With Kāraṇapālī

  4. 4

    एकंe·kaṃ समयंsa·ma·yaṃ भगवाbha·ga·vā वेसालियंve·sā·li·yaṃ विहरतिvi·ha·ra·ti महावनेma·hā·va·ne कूटागारसालायं।kū·ṭā·gā·ra·sā·lā·yaṃ

    Ekaṁ samayaṁ bhagavā vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ.

    At one time the Buddha was staying near Vesālī, at the Great Wood, in the hall with the peaked roof.

  5. 5

    तेनte·na खोkho पनpa·na समयेनsa·ma·ye·na कारणपालीkā·ra·ṇa·pā·lī ब्राह्मणोbrāh·ma·ṇo लिच्छवीनंlic·cha·vī·naṃ कम्मन्तंkam·man·taṃ कारेति।kā·re·ti

    Tena kho pana samayena kāraṇapālī brāhmaṇo licchavīnaṁ kammantaṁ kāreti.

    Now at that time the brahmin Kāraṇapālī was working for the Licchavis.

  6. 6

    अद्दसाad·da·sā खोkho कारणपालीkā·ra·ṇa·pā·lī ब्राह्मणोbrāh·ma·ṇo पिङ्गियानिंpiṅ·gi·yā·niṃ ब्राह्मणंbrāh·ma·ṇaṃ दूरतोवdū·ra·to·va आगच्छन्तं;ā·gac·chan·taṃ

    Addasā kho kāraṇapālī brāhmaṇo piṅgiyāniṁ brāhmaṇaṁ dūratova āgacchantaṁ;

    He saw the brahmin Piṅgiyānī coming off in the distance

  7. 7

    दिस्वाdis·vā पिङ्गियानिंpiṅ·gi·yā·niṃ ब्राह्मणंbrāh·ma·ṇaṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    disvā piṅgiyāniṁ brāhmaṇaṁ etadavoca:

    and said to him,

  8. 8

    “हन्दhan·da कुतोku·to नुnu भवंbha·vaṃ पिङ्गियानीpiṅ·gi·yā·nī आगच्छतिā·gac·cha·ti दिवाdi·vā दिवस्सा”ति?di·vas·sā

    “Handa kuto nu bhavaṁ piṅgiyānī āgacchati divā divassā”ti?

    “So, Piṅgiyānī, where are you coming from in the middle of the day?”

  9. 9

    “इतोहं,i·to·haṃ भो,bho आगच्छामिā·gac·chā·mi समणस्सsa·ma·ṇas·sa गोतमस्सgo·ta·mas·sa सन्तिका”ति।san·ti·kā

    “Itohaṁ, bho, āgacchāmi samaṇassa gotamassa santikā”ti.

    “I’m coming, worthy sir, from the presence of the ascetic Gotama.”

  10. 10

    “तंtaṃ किंkiṃ मञ्ञतिmañ·ña·ti भवंbha·vaṃ पिङ्गियानीpiṅ·gi·yā·nī समणस्सsa·ma·ṇas·sa गोतमस्सgo·ta·mas·sa पञ्ञावेय्यत्तियं?pañ·ñā·vey·yat·ti·yaṃ पण्डितोpaṇ·ḍi·to मञ्ञे”ति?mañ·ñe

    “Taṁ kiṁ maññati bhavaṁ piṅgiyānī samaṇassa gotamassa paññāveyyattiyaṁ? Paṇḍito maññe”ti?

    “What do you think of the ascetic Gotama’s lucidity of wisdom? Do you think he’s astute?”

  11. 11

    “कोko चाहं,cā·haṃ भो,bho कोko चca समणस्सsa·ma·ṇas·sa गोतमस्सgo·ta·mas·sa पञ्ञावेय्यत्तियंpañ·ñā·vey·yat·ti·yaṃ जानिस्सामि।jā·nis·sā·mi

    “Ko cāhaṁ, bho, ko ca samaṇassa gotamassa paññāveyyattiyaṁ jānissāmi.

    Worthy sir, who am I to judge the ascetic Gotama’s lucidity of wisdom?

  12. 12

    सोपिso·pi नूनस्सnū·nas·sa तादिसोवtā·di·so·va योyo समणस्सsa·ma·ṇas·sa गोतमस्सgo·ta·mas·sa पञ्ञावेय्यत्तियंpañ·ñā·vey·yat·ti·yaṃ जानेय्या”ति।jā·ney·yā

    Sopi nūnassa tādisova yo samaṇassa gotamassa paññāveyyattiyaṁ jāneyyā”ti.

    You’d really have to be on the same level to judge his lucidity of wisdom.”

  13. 13

    “उळारायu·ḷā·rā·ya खलुkha·lu भवंbha·vaṃ पिङ्गियानीpiṅ·gi·yā·nī समणंsa·ma·ṇaṃ गोतमंgo·ta·maṃ पसंसायpa·saṃ·sā·ya पसंसती”ति।pa·saṃ·sa·tī

    “Uḷārāya khalu bhavaṁ piṅgiyānī samaṇaṁ gotamaṁ pasaṁsāya pasaṁsatī”ti.

    Worthy Piṅgiyānī praises the ascetic Gotama with high praise indeed.”

  14. 14

    “कोko चाहं,cā·haṃ भो,bho कोko चca समणंsa·ma·ṇaṃ गोतमंgo·ta·maṃ पसंसिस्सामि।pa·saṃ·sis·sā·mi

    “Ko cāhaṁ, bho, ko ca samaṇaṁ gotamaṁ pasaṁsissāmi.

    “Who am I to praise the ascetic Gotama?

  15. 15

    पसत्थप्पसत्थोवpa·sat·thap·pa·sat·tho·va सोso भवंbha·vaṃ गोतमोgo·ta·mo सेट्ठोseṭ·ṭho देवमनुस्सानन्”ति।de·va·ma·nus·sā·nan

    Pasatthappasatthova so bhavaṁ gotamo seṭṭho devamanussānan”ti.

    He is praised by the praised as the first among gods and humans.”

  16. 16

    “किंkiṃ पनpa·na भवंbha·vaṃ पिङ्गियानीpiṅ·gi·yā·nī अत्थवसंat·tha·va·saṃ सम्पस्समानोsam·pas·sa·mā·no समणेsa·ma·ṇe गोतमेgo·ta·me एवंe·vaṃ अभिप्पसन्नो”ति?a·bhip·pa·san·no

    “Kiṁ pana bhavaṁ piṅgiyānī atthavasaṁ sampassamāno samaṇe gotame evaṁ abhippasanno”ti?

    “But for what reason are you so devoted to the ascetic Gotama?”

  17. 17

    “सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भो,bho पुरिसोpu·ri·so अग्गरसपरितित्तोag·ga·ra·sa·pa·ri·tit·to नna अञ्ञेसंañ·ñe·saṃ हीनानंhī·nā·naṃ रसानंra·sā·naṃ पिहेति;pi·he·ti

    “Seyyathāpi, bho, puriso aggarasaparititto na aññesaṁ hīnānaṁ rasānaṁ piheti;

    “Suppose a person was completely satisfied by the best tasting food. They wouldn’t be attracted to anything that tasted inferior.

  18. 18

    एवमेवंe·va·me·vaṃ खो,kho भो,bho यतोya·to यतोya·to तस्सtas·sa भोतोbho·to गोतमस्सgo·ta·mas·sa धम्मंdham·maṃ सुणाति—su·ṇā·ti

    evamevaṁ kho, bho, yato yato tassa bhoto gotamassa dhammaṁ suṇāti—

    In the same way, when you hear the worthy Gotama’s teaching—

  19. 19

    यदिya·di सुत्तसो,sut·ta·so यदिya·di गेय्यसो,gey·ya·so यदिya·di वेय्याकरणसो,vey·yā·ka·ra·ṇa·so यदिya·di अब्भुतधम्मसो—ab·bhu·ta·dham·ma·so

    yadi suttaso, yadi geyyaso, yadi veyyākaraṇaso, yadi abbhutadhammaso—

    whatever it may be, whether statements, mixed prose & verse, discussions, or amazing stories—

  20. 20

    ततोta·to ततोta·to नna अञ्ञेसंañ·ñe·saṃ पुथुसमणब्राह्मणप्पवादानंpu·thu·sa·ma·ṇab·rāh·ma·ṇap·pa·vā·dā·naṃ पिहेति।pi·he·ti

    tato tato na aññesaṁ puthusamaṇabrāhmaṇappavādānaṁ piheti.

    then you’re not attracted to the doctrines of the various ascetics and brahmins.

  21. 21

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भो,bho पुरिसोpu·ri·so जिघच्छादुब्बल्यपरेतोji·ghac·chā·dub·bal·ya·pa·re·to मधुपिण्डिकंma·dhu·piṇ·ḍi·kaṃ अधिगच्छेय्य।a·dhi·gac·chey·ya

    Seyyathāpi, bho, puriso jighacchādubbalyapareto madhupiṇḍikaṁ adhigaccheyya.

    Suppose a person who was weak with hunger was to obtain a honey-cake.

  22. 22

    सोso यतोya·to यतोya·to सायेथ,sā·ye·tha लभतेवla·bha·te·va सादुरसंsā·du·ra·saṃ असेचनकं;a·se·ca·na·kaṃ

    So yato yato sāyetha, labhateva sādurasaṁ asecanakaṁ;

    Wherever they taste it, they would enjoy a sweet, delectable flavor.

  23. 23

    एवमेवंe·va·me·vaṃ खो,kho भो,bho यतोya·to यतोya·to तस्सtas·sa भोतोbho·to गोतमस्सgo·ta·mas·sa धम्मंdham·maṃ सुणाति—su·ṇā·ti

    evamevaṁ kho, bho, yato yato tassa bhoto gotamassa dhammaṁ suṇāti—

    In the same way, when you hear the worthy Gotama’s teaching—

  24. 24

    यदिya·di सुत्तसो,sut·ta·so यदिya·di गेय्यसो,gey·ya·so यदिya·di वेय्याकरणसो,vey·yā·ka·ra·ṇa·so यदिya·di अब्भुतधम्मसो—ab·bhu·ta·dham·ma·so

    yadi suttaso, yadi geyyaso, yadi veyyākaraṇaso, yadi abbhutadhammaso—

    whatever it may be, whether statements, mixed prose & verse, discussions, or amazing stories—

  25. 25

    ततोta·to ततोta·to लभतेवla·bha·te·va अत्तमनतं,at·ta·ma·na·taṃ लभतिla·bha·ti चेतसोce·ta·so पसादं।pa·sā·daṃ

    tato tato labhateva attamanataṁ, labhati cetaso pasādaṁ.

    then you get a sense of uplift, a confidence of the heart.

  26. 26

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भो,bho पुरिसोpu·ri·so चन्दनघटिकंcan·da·na·gha·ṭi·kaṃ अधिगच्छेय्य—a·dhi·gac·chey·ya

    Seyyathāpi, bho, puriso candanaghaṭikaṁ adhigaccheyya—

    Suppose a person were to obtain a piece of sandalwood,

  27. 27

    हरिचन्दनस्सha·ri·can·da·nas·sa वाvā लोहितचन्दनस्सlo·hi·ta·can·da·nas·sa वा।vā

    haricandanassa vā lohitacandanassa vā.

    whether yellow or red.

  28. 28

    सोso यतोya·to यतोya·to घायेथ—ghā·ye·tha

    So yato yato ghāyetha—

    Wherever they smelled it—

  29. 29

    यदिya·di मूलतो,mū·la·to यदिya·di मज्झतो,maj·jha·to यदिya·di अग्गतो—ag·ga·to

    yadi mūlato, yadi majjhato, yadi aggato—

    whether at the root, the middle, or the top—

  30. 30

    अधिगच्छतेवa·dhi·gac·cha·te·va सुरभिगन्धंsu·ra·bhi·gan·dhaṃ असेचनकं;a·se·ca·na·kaṃ

    adhigacchateva surabhigandhaṁ asecanakaṁ;

    they’d enjoy a delectable fragrance.

  31. 31

    एवमेवंe·va·me·vaṃ खो,kho भो,bho यतोya·to यतोya·to तस्सtas·sa भोतोbho·to गोतमस्सgo·ta·mas·sa धम्मंdham·maṃ सुणाति—su·ṇā·ti

    evamevaṁ kho, bho, yato yato tassa bhoto gotamassa dhammaṁ suṇāti—

    In the same way, when you hear the worthy Gotama’s teaching—

  32. 32

    यदिya·di सुत्तसो,sut·ta·so यदिya·di गेय्यसो,gey·ya·so यदिya·di वेय्याकरणसो,vey·yā·ka·ra·ṇa·so यदिya·di अब्भुतधम्मसो—ab·bhu·ta·dham·ma·so

    yadi suttaso, yadi geyyaso, yadi veyyākaraṇaso, yadi abbhutadhammaso—

    whatever it may be, whether statements, mixed prose & verse, discussions, or amazing stories—

  33. 33

    ततोta·to ततोta·to अधिगच्छतिa·dhi·gac·cha·ti पामोज्जंpā·moj·jaṃ अधिगच्छतिa·dhi·gac·cha·ti सोमनस्सं।so·ma·nas·saṃ

    tato tato adhigacchati pāmojjaṁ adhigacchati somanassaṁ.

    then you become filled with joy and happiness.

  34. 34

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भो,bho पुरिसोpu·ri·so आबाधिकोā·bā·dhi·ko दुक्खितोduk·khi·to बाळ्हगिलानो।bā·ḷha·gi·lā·no

    Seyyathāpi, bho, puriso ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno.

    Suppose there was a person who was sick, suffering, gravely ill.

  35. 35

    तस्सtas·sa कुसलोku·sa·lo भिसक्कोbhi·sak·ko ठानसोṭhā·na·so आबाधंā·bā·dhaṃ नीहरेय्य;nī·ha·rey·ya

    Tassa kusalo bhisakko ṭhānaso ābādhaṁ nīhareyya;

    A good doctor would cure them on the spot.

  36. 36

    एवमेवंe·va·me·vaṃ खो,kho भो,bho यतोya·to यतोya·to तस्सtas·sa भोतोbho·to गोतमस्सgo·ta·mas·sa धम्मंdham·maṃ सुणाति—su·ṇā·ti

    evamevaṁ kho, bho, yato yato tassa bhoto gotamassa dhammaṁ suṇāti—

    In the same way, when you hear the worthy Gotama’s teaching—

  37. 37

    यदिya·di सुत्तसो,sut·ta·so यदिya·di गेय्यसो,gey·ya·so यदिya·di वेय्याकरणसो,vey·yā·ka·ra·ṇa·so यदिya·di अब्भुतधम्मसो—ab·bhu·ta·dham·ma·so

    yadi suttaso, yadi geyyaso, yadi veyyākaraṇaso, yadi abbhutadhammaso—

    whatever it may be, whether statements, mixed prose & verse, discussions, or amazing stories—

  38. 38

    ततोta·to ततोta·to सोकपरिदेवदुक्खदोमनस्सुपायासाso·ka·pa·ri·de·va·duk·kha·do·ma·nas·su·pā·yā·sā अब्भत्थंab·bhat·thaṃ गच्छन्ति।gac·chan·ti

    tato tato sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā abbhatthaṁ gacchanti.

    then you make an end of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.

  39. 39

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भो,bho पोक्खरणीpok·kha·ra·ṇī अच्छोदकाac·cho·da·kā सातोदकाsā·to·da·kā सीतोदकाsī·to·da·kā सेतकाse·ta·kā सुपतित्थाsu·pa·tit·thā रमणीया।ra·ma·ṇī·yā

    Seyyathāpi, bho, pokkharaṇī acchodakā sātodakā sītodakā setakā supatitthā ramaṇīyā.

    Suppose there was a lotus pond with clear, sweet, cool water, clean, with smooth banks, delightful.

  40. 40

    अथa·tha पुरिसोpu·ri·so आगच्छेय्यā·gac·chey·ya घम्माभितत्तोgham·mā·bhi·tat·to घम्मपरेतोgham·ma·pa·re·to किलन्तोki·lan·to तसितोta·si·to पिपासितो।pi·pā·si·to

    Atha puriso āgaccheyya ghammābhitatto ghammapareto kilanto tasito pipāsito.

    Then along comes a person struggling in the oppressive heat, weary, thirsty, and parched.

  41. 41

    सोso तंtaṃ पोक्खरणिंpok·kha·ra·ṇiṃ ओगाहेत्वाo·gā·het·vā न्हात्वाnhāt·vā चca पिवित्वाpi·vit·vā चca सब्बदरथकिलमथपरिळाहंsab·ba·da·ra·tha·ki·la·ma·tha·pa·ri·ḷā·haṃ पटिप्पस्सम्भेय्य।pa·ṭip·pas·sam·bhey·ya

    So taṁ pokkharaṇiṁ ogāhetvā nhātvā ca pivitvā ca sabbadarathakilamathapariḷāhaṁ paṭippassambheyya.

    They’d plunge into the lotus pond to bathe and drink. And all their stress, weariness, and heat exhaustion would die down.

  42. 42

    एवमेवंe·va·me·vaṃ खो,kho भो,bho यतोya·to यतोya·to तस्सtas·sa भोतोbho·to गोतमस्सgo·ta·mas·sa धम्मंdham·maṃ सुणाति—su·ṇā·ti

    Evamevaṁ kho, bho, yato yato tassa bhoto gotamassa dhammaṁ suṇāti—

    In the same way, when you hear the worthy Gotama’s teaching—

  43. 43

    यदिya·di सुत्तसो,sut·ta·so यदिya·di गेय्यसो,gey·ya·so यदिya·di वेय्याकरणसो,vey·yā·ka·ra·ṇa·so यदिya·di अब्भुतधम्मसो—ab·bhu·ta·dham·ma·so

    yadi suttaso, yadi geyyaso, yadi veyyākaraṇaso, yadi abbhutadhammaso—

    whatever it may be, whether statements, mixed prose & verse, discussions, or amazing stories—

  44. 44

    ततोta·to ततोta·to सब्बदरथकिलमथपरिळाहाsab·ba·da·ra·tha·ki·la·ma·tha·pa·ri·ḷā·hā पटिप्पस्सम्भन्ती”ति।pa·ṭip·pas·sam·bhan·tī

    tato tato sabbadarathakilamathapariḷāhā paṭippassambhantī”ti.

    then all your stress, weariness, and exhaustion die down.”

  45. 45

    एवंe·vaṃ वुत्ते,vut·te कारणपालीkā·ra·ṇa·pā·lī ब्राह्मणोbrāh·ma·ṇo उट्ठायासनाuṭ·ṭhā·yā·sa·nā एकंसंe·kaṃ·saṃ उत्तरासङ्गंut·ta·rā·saṅ·gaṃ करित्वाka·rit·vā दक्खिणंdak·khi·ṇaṃ जाणुमण्डलंjā·ṇu·maṇ·ḍa·laṃ पथवियंpa·tha·vi·yaṃ निहन्त्वाni·han·tvā येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनञ्जलिंte·nañ·ja·liṃ पणामेत्वाpa·ṇā·met·vā तिक्खत्तुंtik·khat·tuṃ उदानंu·dā·naṃ उदानेसि:u·dā·ne·si

    Evaṁ vutte, kāraṇapālī brāhmaṇo uṭṭhāyāsanā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā dakkhiṇaṁ jāṇumaṇḍalaṁ pathaviyaṁ nihantvā yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā tikkhattuṁ udānaṁ udānesi:

    When this was said, the brahmin Kāraṇapālī rose from his seat, arranged his robe over one shoulder, knelt on his right knee, raised his cupped palms toward the Buddha, and expressed this heartfelt sentiment three times:

  46. 46

    “नमोna·mo तस्सtas·sa भगवतोbha·ga·va·to अरहतोa·ra·ha·to सम्मासम्बुद्धस्स।sam·mā·sam·bud·dhas·sa

    “Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa.

    “Homage to him, the blessed one, the perfected one, the fully awakened Buddha!

  47. 47

    नमोna·mo तस्सtas·sa भगवतोbha·ga·va·to अरहतोa·ra·ha·to सम्मासम्बुद्धस्स।sam·mā·sam·bud·dhas·sa

    Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa.

    Homage to him, the blessed one, the perfected one, the fully awakened Buddha!

  48. 48

    नमोna·mo तस्सtas·sa भगवतोbha·ga·va·to अरहतोa·ra·ha·to सम्मासम्बुद्धस्साति।sam·mā·sam·bud·dhas·sā·ti

    Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassāti.

    Homage to him, the blessed one, the perfected one, the fully awakened Buddha!

  49. 49

    अभिक्कन्तं,a·bhik·kan·taṃ भोbho पिङ्गियानि,piṅ·gi·yā·ni अभिक्कन्तं,a·bhik·kan·taṃ भोbho पिङ्गियानि।piṅ·gi·yā·ni

    Abhikkantaṁ, bho piṅgiyāni, abhikkantaṁ, bho piṅgiyāni.

    Excellent, worthy Piṅgiyānī! Excellent!

  50. 50

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भोbho पिङ्गियानि,piṅ·gi·yā·ni निक्कुज्जितंnik·kuj·ji·taṃ वाvā उक्कुज्जेय्यuk·kuj·jey·ya पटिच्छन्नंpa·ṭic·chan·naṃ वाvā विवरेय्य,vi·va·rey·ya मूळ्हस्सmū·ḷhas·sa वाvā मग्गंmag·gaṃ आचिक्खेय्यā·cik·khey·ya अन्धकारेan·dha·kā·re वाvā तेलपज्जोतंte·la·paj·jo·taṃ धारेय्य:dhā·rey·ya ‘चक्खुमन्तोcak·khu·man·to रूपानिrū·pā·ni दक्खन्ती’ति;dak·khan·tī एवमेवंe·va·me·vaṃ भोताbho·tā पिङ्गियानिनाpiṅ·gi·yā·ni·nā अनेकपरियायेनa·ne·ka·pa·ri·yā·ye·na धम्मोdham·mo पकासितो।pa·kā·si·to

    Seyyathāpi, bho piṅgiyāni, nikkujjitaṁ vā ukkujjeyya paṭicchannaṁ vā vivareyya, mūḷhassa vā maggaṁ ācikkheyya andhakāre vā telapajjotaṁ dhāreyya: ‘cakkhumanto rūpāni dakkhantī’ti; evamevaṁ bhotā piṅgiyāninā anekapariyāyena dhammo pakāsito.

    As if he were righting the overturned, or revealing the hidden, or pointing out the path to the lost, or lighting a lamp in the dark so people with clear eyes can see what’s there, the worthy Piṅgiyānī has made the teaching clear in many ways.

  51. 51

    एसाहं,e·sā·haṃ भोbho पिङ्गियानि,piṅ·gi·yā·ni तंtaṃ भवन्तंbha·van·taṃ गोतमंgo·ta·maṃ सरणंsa·ra·ṇaṃ गच्छामिgac·chā·mi धम्मञ्चdham·mañ·ca भिक्खुसङ्घञ्च।bhik·khu·saṅ·ghañ·ca

    Esāhaṁ, bho piṅgiyāni, taṁ bhavantaṁ gotamaṁ saraṇaṁ gacchāmi dhammañca bhikkhusaṅghañca.

    I go for refuge to the worthy Gotama, to the teaching, and to the mendicant Saṅgha.

  52. 52

    उपासकंu·pā·sa·kaṃ मंmaṃ भवंbha·vaṃ पिङ्गियानीpiṅ·gi·yā·nī धारेतु,dhā·re·tu अज्जतग्गेaj·ja·tag·ge पाणुपेतंpā·ṇu·pe·taṃ सरणंsa·ra·ṇaṃ गतन्”ति।ga·tan

    Upāsakaṁ maṁ bhavaṁ piṅgiyānī dhāretu, ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.

    From this day forth, may the worthy Piṅgiyānī remember me as a lay follower who has gone for refuge for life.”

  53. 53

    चतुत्थं।ca·tut·thaṃ

    Catutthaṁ.

    (Pāli only)

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.