Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Numbered Discourses 9 34 अङ्गुत्तर 9 34

Chapter: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152535455565758596061626364656667686970717273747576777879808182

Nibbānasukhasutta

Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.

Verse: 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444546474849505152535455565758596061626364656667686970 · Hide pronunciation

  1. 1

    अङ्गुत्तरaṅ·gut·ta·ra निकायni·kā·ya 9।34

    Aṅguttara Nikāya 9.34

    Numbered Discourses 9.34

  2. 2

    4। महावग्गma·hā·vag·ga

    4. Mahāvagga

    4. The Great Chapter

  3. 3

    निब्बानसुखसुत्तnib·bā·na·su·kha·sut·ta

    Nibbānasukhasutta

    Extinguishment is Bliss

  4. 4

    एकंe·kaṃ समयंsa·ma·yaṃ आयस्माā·yas·mā सारिपुत्तोsā·ri·put·to राजगहेrā·ja·ga·he विहरतिvi·ha·ra·ti वेळुवनेve·ḷu·va·ne कलन्दकनिवापे।ka·lan·da·ka·ni·vā·pe

    Ekaṁ samayaṁ āyasmā sāriputto rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.

    At one time Venerable Sāriputta was staying near Rājagaha in the Bamboo Grove, the squirrels’ feeding ground.

  5. 5

    तत्रtat·ra खोkho आयस्माā·yas·mā सारिपुत्तोsā·ri·put·to भिक्खूbhik·khū आमन्तेसि:ā·man·te·si

    Tatra kho āyasmā sāriputto bhikkhū āmantesi:

    There he addressed the mendicants:

  6. 6

    “सुखमिदं,su·kha·mi·daṃ आवुसो,ā·vu·so निब्बानं।nib·bā·naṃ

    “sukhamidaṁ, āvuso, nibbānaṁ.

    “Reverends, extinguishment is bliss!

  7. 7

    सुखमिदं,su·kha·mi·daṃ आवुसो,ā·vu·so निब्बानन्”ति।nib·bā·nan

    Sukhamidaṁ, āvuso, nibbānan”ti.

    Extinguishment is bliss!”

  8. 8

    एवंe·vaṃ वुत्ते,vut·te आयस्माā·yas·mā उदायीu·dā·yī आयस्मन्तंā·yas·man·taṃ सारिपुत्तंsā·ri·put·taṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Evaṁ vutte, āyasmā udāyī āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca:

    When he said this, Venerable Udāyī said to him,

  9. 9

    “किंkiṃ पनेत्थ,pa·net·tha आवुसोā·vu·so सारिपुत्त,sā·ri·put·ta सुखंsu·khaṃ यदेत्थya·det·tha नत्थिnat·thi वेदयितन्”ति?ve·da·yi·tan

    “kiṁ panettha, āvuso sāriputta, sukhaṁ yadettha natthi vedayitan”ti?

    “But Reverend Sāriputta, what’s blissful about it, since nothing is felt?”

  10. 10

    “एतदेवe·ta·de·va ख्वेत्थ,khvet·tha आवुसो,ā·vu·so सुखंsu·khaṃ यदेत्थya·det·tha नत्थिnat·thi वेदयितं।ve·da·yi·taṃ

    “Etadeva khvettha, āvuso, sukhaṁ yadettha natthi vedayitaṁ.

    “The fact that nothing is felt is precisely what’s blissful about it.

  11. 11

    पञ्चिमे,pañ·ci·me आवुसो,ā·vu·so कामगुणा।kā·ma·gu·ṇā

    Pañcime, āvuso, kāmaguṇā.

    Reverend, there are these five kinds of sensual stimulation.

  12. 12

    कतमेka·ta·me पञ्च?pañ·ca

    Katame pañca?

    What five?

  13. 13

    चक्खुविञ्ञेय्याcak·khu·viñ·ñey·yā रूपाrū·pā इट्ठाiṭ·ṭhā कन्ताkan·tā मनापाma·nā·pā पियरूपाpi·ya·rū·pā कामूपसंहिताkā·mū·pa·saṃ·hi·tā रजनीया,ra·ja·nī·yā

    Cakkhuviññeyyā rūpā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā,

    Sights known by the eye, which are likable, desirable, agreeable, pleasant, sensual, and arousing.

  14. 14

    सोतविञ्ञेय्याso·ta·viñ·ñey·yā सद्दाsad·dā …पे…pe

    sotaviññeyyā saddā …pe…

    Sounds known by the ear …

  15. 15

    घानविञ्ञेय्याghā·na·viñ·ñey·yā गन्धाgan·dhā …

    ghānaviññeyyā gandhā …

    Smells known by the nose …

  16. 16

    जिव्हाविञ्ञेय्याjiv·hā·viñ·ñey·yā रसाra·sā …

    jivhāviññeyyā rasā …

    Tastes known by the tongue …

  17. 17

    कायविञ्ञेय्याkā·ya·viñ·ñey·yā फोट्ठब्बाphoṭ·ṭhab·bā इट्ठाiṭ·ṭhā कन्ताkan·tā मनापाma·nā·pā पियरूपाpi·ya·rū·pā कामूपसंहिताkā·mū·pa·saṃ·hi·tā रजनीया—ra·ja·nī·yā

    kāyaviññeyyā phoṭṭhabbā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṁhitā rajanīyā—

    Touches known by the body, which are likable, desirable, agreeable, pleasant, sensual, and arousing.

  18. 18

    इमेi·me खो,kho आवुसो,ā·vu·so पञ्चpañ·ca कामगुणा।kā·ma·gu·ṇā

    ime kho, āvuso, pañca kāmaguṇā.

    These are the five kinds of sensual stimulation.

  19. 19

    यंyaṃ खो,kho आवुसो,ā·vu·so इमेi·me पञ्चpañ·ca कामगुणेkā·ma·gu·ṇe पटिच्चpa·ṭic·ca उप्पज्जतिup·paj·ja·ti सुखंsu·khaṃ सोमनस्सं,so·ma·nas·saṃ इदंi·daṃ वुच्चतावुसो,vuc·ca·tā·vu·so कामसुखं।kā·ma·su·khaṃ

    Yaṁ kho, āvuso, ime pañca kāmaguṇe paṭicca uppajjati sukhaṁ somanassaṁ, idaṁ vuccatāvuso, kāmasukhaṁ.

    The pleasure and happiness that arise from these five kinds of sensual stimulation is called sensual pleasure.

  20. 20

    इधावुसो,i·dhā·vu·so भिक्खुbhik·khu विविच्चेवvi·vic·ce·va कामेहिkā·me·hi …पे…pe पठमंpa·ṭha·maṃ झानंjhā·naṃ उपसम्पज्जu·pa·sam·paj·ja विहरति।vi·ha·ra·ti

    Idhāvuso, bhikkhu vivicceva kāmehi …pe… paṭhamaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.

    First, take a mendicant who, quite secluded from sensual pleasures … enters and remains in the first absorption.

  21. 21

    तस्सtas·sa चे,ce आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमिनाi·mi·nā विहारेनvi·hā·re·na विहरतोvi·ha·ra·to कामसहगताkā·ma·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति,sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    Tassa ce, āvuso, bhikkhuno iminā vihārena viharato kāmasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, svassa hoti ābādho.

    While a mendicant is practicing such a meditation, if perception and focus accompanied by sensual pleasures beset them, that’s an affliction for them.

  22. 22

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so सुखिनोsu·khi·no दुक्खंduk·khaṃ उप्पज्जेय्यup·paj·jey·ya यावदेवyā·va·de·va आबाधाय;ā·bā·dhā·ya

    Seyyathāpi, āvuso, sukhino dukkhaṁ uppajjeyya yāvadeva ābādhāya;

    Suppose a happy person were to experience pain; that would be an affliction for them.

  23. 23

    एवमेवस्सe·va·me·vas·sa तेte कामसहगताkā·ma·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति।sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    evamevassa te kāmasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti. Svassa hoti ābādho.

    In the same way, should perception and focus accompanied by sensual pleasures beset them, that’s an affliction for them.

  24. 24

    योyo खोkho पनावुसो,pa·nā·vu·so आबाधोā·bā·dho दुक्खमेतंduk·kha·me·taṃ वुत्तंvut·taṃ भगवता।bha·ga·va·tā

    Yo kho panāvuso, ābādho dukkhametaṁ vuttaṁ bhagavatā.

    And affliction has been called suffering by the Buddha.

  25. 25

    इमिनापिi·mi·nā·pi खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so परियायेनpa·ri·yā·ye·na वेदितब्बंve·di·tab·baṃ यथाya·thā सुखंsu·khaṃ निब्बानं।nib·bā·naṃ

    Imināpi kho etaṁ, āvuso, pariyāyena veditabbaṁ yathā sukhaṁ nibbānaṁ.

    That’s the way to understand how extinguishment is bliss.

  26. 26

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आवुसो,ā·vu·so भिक्खुbhik·khu वितक्कविचारानंvi·tak·ka·vi·cā·rā·naṃ वूपसमाvū·pa·sa·mā …पे…pe दुतियंdu·ti·yaṃ झानंjhā·naṃ उपसम्पज्जu·pa·sam·paj·ja विहरति।vi·ha·ra·ti

    Puna caparaṁ, āvuso, bhikkhu vitakkavicārānaṁ vūpasamā …pe… dutiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.

    Furthermore, take a mendicant who, as the placing of the mind and keeping it connected are stilled, enters and remains in the second absorption.

  27. 27

    तस्सtas·sa चे,ce आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमिनाi·mi·nā विहारेनvi·hā·re·na विहरतोvi·ha·ra·to वितक्कसहगताvi·tak·ka·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति,sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    Tassa ce, āvuso, bhikkhuno iminā vihārena viharato vitakkasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, svassa hoti ābādho.

    While a mendicant is practicing such a meditation, if perception and focus accompanied by placing of the mind beset them, that’s an affliction for them.

  28. 28

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so सुखिनोsu·khi·no दुक्खंduk·khaṃ उप्पज्जेय्यup·paj·jey·ya यावदेवyā·va·de·va आबाधाय;ā·bā·dhā·ya

    Seyyathāpi, āvuso, sukhino dukkhaṁ uppajjeyya yāvadeva ābādhāya;

    Suppose a happy person were to experience pain; that would be an affliction for them.

  29. 29

    एवमेवस्सe·va·me·vas·sa तेte वितक्कसहगताvi·tak·ka·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति।sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    evamevassa te vitakkasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti. Svassa hoti ābādho.

    In the same way, should perception and focus accompanied by placing of the mind beset them, that’s an affliction for them.

  30. 30

    योyo खोkho पनावुसो,pa·nā·vu·so आबाधोā·bā·dho दुक्खमेतंduk·kha·me·taṃ वुत्तंvut·taṃ भगवता।bha·ga·va·tā

    Yo kho panāvuso, ābādho dukkhametaṁ vuttaṁ bhagavatā.

    And affliction has been called suffering by the Buddha.

  31. 31

    इमिनापिi·mi·nā·pi खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so परियायेनpa·ri·yā·ye·na वेदितब्बंve·di·tab·baṃ यथाya·thā सुखंsu·khaṃ निब्बानं।nib·bā·naṃ

    Imināpi kho etaṁ, āvuso, pariyāyena veditabbaṁ yathā sukhaṁ nibbānaṁ.

    That too is a way to understand how extinguishment is bliss.

  32. 32

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आवुसो,ā·vu·so भिक्खुbhik·khu पीतियाpī·ti·yā चca विरागाvi·rā·gā …पे…pe ततियंta·ti·yaṃ झानंjhā·naṃ उपसम्पज्जu·pa·sam·paj·ja विहरति।vi·ha·ra·ti

    Puna caparaṁ, āvuso, bhikkhu pītiyā ca virāgā …pe… tatiyaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.

    Furthermore, take a mendicant who, with the fading away of rapture, enters and remains in the third absorption.

  33. 33

    तस्सtas·sa चे,ce आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमिनाi·mi·nā विहारेनvi·hā·re·na विहरतोvi·ha·ra·to पीतिसहगताpī·ti·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति,sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    Tassa ce, āvuso, bhikkhuno iminā vihārena viharato pītisahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, svassa hoti ābādho.

    While a mendicant is practicing such a meditation, if perception and focus accompanied by rapture beset them, that’s an affliction for them.

  34. 34

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so सुखिनोsu·khi·no दुक्खंduk·khaṃ उप्पज्जेय्यup·paj·jey·ya यावदेवyā·va·de·va आबाधाय;ā·bā·dhā·ya

    Seyyathāpi, āvuso, sukhino dukkhaṁ uppajjeyya yāvadeva ābādhāya;

    Suppose a happy person were to experience pain; that would be an affliction for them.

  35. 35

    एवमेवस्सe·va·me·vas·sa तेte पीतिसहगताpī·ti·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति।sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    evamevassa te pītisahagatā saññāmanasikārā samudācaranti. Svassa hoti ābādho.

    In the same way, should perception and focus accompanied by rapture beset them, that’s an affliction for them.

  36. 36

    योyo खोkho पनावुसो,pa·nā·vu·so आबाधोā·bā·dho दुक्खमेतंduk·kha·me·taṃ वुत्तंvut·taṃ भगवता।bha·ga·va·tā

    Yo kho panāvuso, ābādho dukkhametaṁ vuttaṁ bhagavatā.

    And affliction has been called suffering by the Buddha.

  37. 37

    इमिनापिi·mi·nā·pi खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so परियायेनpa·ri·yā·ye·na वेदितब्बंve·di·tab·baṃ यथाya·thā सुखंsu·khaṃ निब्बानं।nib·bā·naṃ

    Imināpi kho etaṁ, āvuso, pariyāyena veditabbaṁ yathā sukhaṁ nibbānaṁ.

    That too is a way to understand how extinguishment is bliss.

  38. 38

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आवुसो,ā·vu·so भिक्खुbhik·khu सुखस्सsu·khas·sa चca पहानाpa·hā·nā …पे…pe चतुत्थंca·tut·thaṃ झानंjhā·naṃ उपसम्पज्जu·pa·sam·paj·ja विहरति।vi·ha·ra·ti

    Puna caparaṁ, āvuso, bhikkhu sukhassa ca pahānā …pe… catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.

    Furthermore, take a mendicant who, with the giving up of pleasure and pain and the disappearance of former happiness and sadness, enters and remains in the fourth absorption.

  39. 39

    तस्सtas·sa चे,ce आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमिनाi·mi·nā विहारेनvi·hā·re·na विहरतोvi·ha·ra·to उपेक्खासहगताu·pek·khā·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति,sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    Tassa ce, āvuso, bhikkhuno iminā vihārena viharato upekkhāsahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, svassa hoti ābādho.

    While a mendicant is practicing such a meditation, if perception and focus accompanied by bliss with equanimity beset them, that’s an affliction for them.

  40. 40

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so सुखिनोsu·khi·no दुक्खंduk·khaṃ उप्पज्जेय्यup·paj·jey·ya यावदेवyā·va·de·va आबाधाय;ā·bā·dhā·ya

    Seyyathāpi, āvuso, sukhino dukkhaṁ uppajjeyya yāvadeva ābādhāya;

    Suppose a happy person were to experience pain; that would be an affliction for them.

  41. 41

    एवमेवस्सe·va·me·vas·sa तेte उपेक्खासहगताu·pek·khā·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति।sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    evamevassa te upekkhāsahagatā saññāmanasikārā samudācaranti. Svassa hoti ābādho.

    In the same way, should perception and focus accompanied by bliss with equanimity beset them, that’s an affliction for them.

  42. 42

    योyo खोkho पनावुसो,pa·nā·vu·so आबाधोā·bā·dho दुक्खमेतंduk·kha·me·taṃ वुत्तंvut·taṃ भगवता।bha·ga·va·tā

    Yo kho panāvuso, ābādho dukkhametaṁ vuttaṁ bhagavatā.

    And affliction has been called suffering by the Buddha.

  43. 43

    इमिनापिi·mi·nā·pi खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so परियायेनpa·ri·yā·ye·na वेदितब्बंve·di·tab·baṃ यथाya·thā सुखंsu·khaṃ निब्बानं।nib·bā·naṃ

    Imināpi kho etaṁ, āvuso, pariyāyena veditabbaṁ yathā sukhaṁ nibbānaṁ.

    That too is a way to understand how extinguishment is bliss.

  44. 44

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आवुसो,ā·vu·so भिक्खुbhik·khu सब्बसोsab·ba·so रूपसञ्ञानंrū·pa·sañ·ñā·naṃ समतिक्कमाsa·ma·tik·ka·mā पटिघसञ्ञानंpa·ṭi·gha·sañ·ñā·naṃ अत्थङ्गमाat·thaṅ·ga·mā नानत्तसञ्ञानंnā·nat·ta·sañ·ñā·naṃ अमनसिकाराa·ma·na·si·kā·rā अनन्तोa·nan·to आकासोतिā·kā·so·ti आकासानञ्चायतनंā·kā·sā·nañ·cā·ya·ta·naṃ उपसम्पज्जu·pa·sam·paj·ja विहरति।vi·ha·ra·ti

    Puna caparaṁ, āvuso, bhikkhu sabbaso rūpasaññānaṁ samatikkamā paṭighasaññānaṁ atthaṅgamā nānattasaññānaṁ amanasikārā ananto ākāsoti ākāsānañcāyatanaṁ upasampajja viharati.

    Furthermore, take a mendicant who, going totally beyond perceptions of form, with the disappearance of perceptions of impingement, not focusing on perceptions of diversity, aware that ‘space is infinite’, enters and remains in the dimension of infinite space.

  45. 45

    तस्सtas·sa चे,ce आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमिनाi·mi·nā विहारेनvi·hā·re·na विहरतोvi·ha·ra·to रूपसहगताrū·pa·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति,sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    Tassa ce, āvuso, bhikkhuno iminā vihārena viharato rūpasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, svassa hoti ābādho.

    While a mendicant is practicing such a meditation, if perception and focus accompanied by form beset them, that’s an affliction for them.

  46. 46

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so सुखिनोsu·khi·no दुक्खंduk·khaṃ उप्पज्जेय्यup·paj·jey·ya यावदेवyā·va·de·va आबाधाय;ā·bā·dhā·ya

    Seyyathāpi, āvuso, sukhino dukkhaṁ uppajjeyya yāvadeva ābādhāya;

    Suppose a happy person were to experience pain; that would be an affliction for them.

  47. 47

    एवमेवस्सe·va·me·vas·sa तेte रूपसहगताrū·pa·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति।sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    evamevassa te rūpasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti. Svassa hoti ābādho.

    In the same way, should perception and focus accompanied by form beset them, that’s an affliction for them.

  48. 48

    योyo खोkho पनावुसो,pa·nā·vu·so आबाधोā·bā·dho दुक्खमेतंduk·kha·me·taṃ वुत्तंvut·taṃ भगवता।bha·ga·va·tā

    Yo kho panāvuso, ābādho dukkhametaṁ vuttaṁ bhagavatā.

    And affliction has been called suffering by the Buddha.

  49. 49

    इमिनापिi·mi·nā·pi खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so परियायेनpa·ri·yā·ye·na वेदितब्बंve·di·tab·baṃ यथाya·thā सुखंsu·khaṃ निब्बानं।nib·bā·naṃ

    Imināpi kho etaṁ, āvuso, pariyāyena veditabbaṁ yathā sukhaṁ nibbānaṁ.

    That too is a way to understand how extinguishment is bliss.

  50. 50

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आवुसो,ā·vu·so भिक्खुbhik·khu सब्बसोsab·ba·so आकासानञ्चायतनंā·kā·sā·nañ·cā·ya·ta·naṃ समतिक्कम्मsa·ma·tik·kam·ma अनन्तंa·nan·taṃ विञ्ञाणन्तिviñ·ñā·ṇan·ti विञ्ञाणञ्चायतनंviñ·ñā·ṇañ·cā·ya·ta·naṃ उपसम्पज्जu·pa·sam·paj·ja विहरति।vi·ha·ra·ti

    Puna caparaṁ, āvuso, bhikkhu sabbaso ākāsānañcāyatanaṁ samatikkamma anantaṁ viññāṇanti viññāṇañcāyatanaṁ upasampajja viharati.

    Furthermore, take a mendicant who, going totally beyond the dimension of infinite space, aware that ‘consciousness is infinite’, enters and remains in the dimension of infinite consciousness.

  51. 51

    तस्सtas·sa चे,ce आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमिनाi·mi·nā विहारेनvi·hā·re·na विहरतोvi·ha·ra·to आकासानञ्चायतनसहगताā·kā·sā·nañ·cā·ya·ta·na·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति,sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    Tassa ce, āvuso, bhikkhuno iminā vihārena viharato ākāsānañcāyatanasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, svassa hoti ābādho.

    While a mendicant is practicing such a meditation, if perception and focus accompanied by the dimension of infinite space beset them, that’s an affliction for them.

  52. 52

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so सुखिनोsu·khi·no दुक्खंduk·khaṃ उप्पज्जेय्यup·paj·jey·ya यावदेवyā·va·de·va आबाधाय;ā·bā·dhā·ya

    Seyyathāpi, āvuso, sukhino dukkhaṁ uppajjeyya yāvadeva ābādhāya;

    Suppose a happy person were to experience pain; that would be an affliction for them.

  53. 53

    एवमेवस्सe·va·me·vas·sa तेte आकासानञ्चायतनसहगताā·kā·sā·nañ·cā·ya·ta·na·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति।sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    evamevassa te ākāsānañcāyatanasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti. Svassa hoti ābādho.

    In the same way, should perception and focus accompanied by the dimension of infinite space beset them, that’s an affliction for them.

  54. 54

    योyo खोkho पनावुसो,pa·nā·vu·so आबाधोā·bā·dho दुक्खमेतंduk·kha·me·taṃ वुत्तंvut·taṃ भगवता।bha·ga·va·tā

    Yo kho panāvuso, ābādho dukkhametaṁ vuttaṁ bhagavatā.

    And affliction has been called suffering by the Buddha.

  55. 55

    इमिनापिi·mi·nā·pi खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so परियायेनpa·ri·yā·ye·na वेदितब्बंve·di·tab·baṃ यथाya·thā सुखंsu·khaṃ निब्बानं।nib·bā·naṃ

    Imināpi kho etaṁ, āvuso, pariyāyena veditabbaṁ yathā sukhaṁ nibbānaṁ.

    That too is a way to understand how extinguishment is bliss.

  56. 56

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आवुसो,ā·vu·so भिक्खुbhik·khu सब्बसोsab·ba·so विञ्ञाणञ्चायतनंviñ·ñā·ṇañ·cā·ya·ta·naṃ समतिक्कम्म,sa·ma·tik·kam·ma नत्थिnat·thi किञ्चीतिkiñ·cī·ti आकिञ्चञ्ञायतनंā·kiñ·cañ·ñā·ya·ta·naṃ उपसम्पज्जu·pa·sam·paj·ja विहरति।vi·ha·ra·ti

    Puna caparaṁ, āvuso, bhikkhu sabbaso viññāṇañcāyatanaṁ samatikkamma, natthi kiñcīti ākiñcaññāyatanaṁ upasampajja viharati.

    Furthermore, take a mendicant who, going totally beyond the dimension of infinite consciousness, aware that ‘there is nothing at all’, enters and remains in the dimension of nothingness.

  57. 57

    तस्सtas·sa चे,ce आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमिनाi·mi·nā विहारेनvi·hā·re·na विहरतोvi·ha·ra·to विञ्ञाणञ्चायतनसहगताviñ·ñā·ṇañ·cā·ya·ta·na·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति,sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    Tassa ce, āvuso, bhikkhuno iminā vihārena viharato viññāṇañcāyatanasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, svassa hoti ābādho.

    While a mendicant is practicing such a meditation, if perception and focus accompanied by the dimension of infinite consciousness beset them, that’s an affliction for them.

  58. 58

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so सुखिनोsu·khi·no दुक्खंduk·khaṃ उप्पज्जेय्यup·paj·jey·ya यावदेवyā·va·de·va आबाधाय;ā·bā·dhā·ya

    Seyyathāpi, āvuso, sukhino dukkhaṁ uppajjeyya yāvadeva ābādhāya;

    Suppose a happy person were to experience pain; that would be an affliction for them.

  59. 59

    एवमेवस्सe·va·me·vas·sa तेte विञ्ञाणञ्चायतनसहगताviñ·ñā·ṇañ·cā·ya·ta·na·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति।sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    evamevassa te viññāṇañcāyatanasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti. Svassa hoti ābādho.

    In the same way, should perception and focus accompanied by the dimension of infinite consciousness beset them, that’s an affliction for them.

  60. 60

    योyo खोkho पनावुसो,pa·nā·vu·so आबाधोā·bā·dho दुक्खमेतंduk·kha·me·taṃ वुत्तंvut·taṃ भगवता।bha·ga·va·tā

    Yo kho panāvuso, ābādho dukkhametaṁ vuttaṁ bhagavatā.

    And affliction has been called suffering by the Buddha.

  61. 61

    इमिनापिi·mi·nā·pi खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so परियायेनpa·ri·yā·ye·na वेदितब्बंve·di·tab·baṃ यथाya·thā सुखंsu·khaṃ निब्बानं।nib·bā·naṃ

    Imināpi kho etaṁ, āvuso, pariyāyena veditabbaṁ yathā sukhaṁ nibbānaṁ.

    That too is a way to understand how extinguishment is bliss.

  62. 62

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आवुसो,ā·vu·so भिक्खुbhik·khu सब्बसोsab·ba·so आकिञ्चञ्ञायतनंā·kiñ·cañ·ñā·ya·ta·naṃ समतिक्कम्मsa·ma·tik·kam·ma नेवसञ्ञानासञ्ञायतनंne·va·sañ·ñā·nā·sañ·ñā·ya·ta·naṃ उपसम्पज्जu·pa·sam·paj·ja विहरति।vi·ha·ra·ti

    Puna caparaṁ, āvuso, bhikkhu sabbaso ākiñcaññāyatanaṁ samatikkamma nevasaññānāsaññāyatanaṁ upasampajja viharati.

    Furthermore, take a mendicant who, going totally beyond the dimension of nothingness, enters and remains in the dimension of neither perception nor non-perception.

  63. 63

    तस्सtas·sa चे,ce आवुसो,ā·vu·so भिक्खुनोbhik·khu·no इमिनाi·mi·nā विहारेनvi·hā·re·na विहरतोvi·ha·ra·to आकिञ्चञ्ञायतनसहगताā·kiñ·cañ·ñā·ya·ta·na·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति,sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    Tassa ce, āvuso, bhikkhuno iminā vihārena viharato ākiñcaññāyatanasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti, svassa hoti ābādho.

    While a mendicant is practicing such a meditation, if perception and focus accompanied by the dimension of nothingness beset them, that’s an affliction for them.

  64. 64

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi आवुसो,ā·vu·so सुखिनोsu·khi·no दुक्खंduk·khaṃ उप्पज्जेय्यup·paj·jey·ya यावदेवyā·va·de·va आबाधाय;ā·bā·dhā·ya

    Seyyathāpi, āvuso, sukhino dukkhaṁ uppajjeyya yāvadeva ābādhāya;

    Suppose a happy person were to experience pain; that would be an affliction for them.

  65. 65

    एवमेवस्सe·va·me·vas·sa तेte आकिञ्चञ्ञायतनसहगताā·kiñ·cañ·ñā·ya·ta·na·sa·ha·ga·tā सञ्ञामनसिकाराsañ·ñā·ma·na·si·kā·rā समुदाचरन्ति।sa·mu·dā·ca·ran·ti स्वस्सsvas·sa होतिho·ti आबाधो।ā·bā·dho

    evamevassa te ākiñcaññāyatanasahagatā saññāmanasikārā samudācaranti. Svassa hoti ābādho.

    In the same way, should perception and focus accompanied by the dimension of nothingness beset them, that’s an affliction for them.

  66. 66

    योyo खोkho पनावुसो,pa·nā·vu·so आबाधोā·bā·dho दुक्खमेतंduk·kha·me·taṃ वुत्तंvut·taṃ भगवता।bha·ga·va·tā

    Yo kho panāvuso, ābādho dukkhametaṁ vuttaṁ bhagavatā.

    And affliction has been called suffering by the Buddha.

  67. 67

    इमिनापिi·mi·nā·pi खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so परियायेनpa·ri·yā·ye·na वेदितब्बंve·di·tab·baṃ यथाya·thā सुखंsu·khaṃ निब्बानं।nib·bā·naṃ

    Imināpi kho etaṁ, āvuso, pariyāyena veditabbaṁ yathā sukhaṁ nibbānaṁ.

    That too is a way to understand how extinguishment is bliss.

  68. 68

    पुनpu·na चपरं,ca·pa·raṃ आवुसो,ā·vu·so भिक्खुbhik·khu सब्बसोsab·ba·so नेवसञ्ञानासञ्ञायतनंne·va·sañ·ñā·nā·sañ·ñā·ya·ta·naṃ समतिक्कम्मsa·ma·tik·kam·ma सञ्ञावेदयितनिरोधंsañ·ñā·ve·da·yi·ta·ni·ro·dhaṃ उपसम्पज्जu·pa·sam·paj·ja विहरति,vi·ha·ra·ti पञ्ञायpañ·ñā·ya चस्सcas·sa दिस्वाdis·vā आसवाā·sa·vā परिक्खीणाpa·rik·khī·ṇā होन्ति।hon·ti

    Puna caparaṁ, āvuso, bhikkhu sabbaso nevasaññānāsaññāyatanaṁ samatikkamma saññāvedayitanirodhaṁ upasampajja viharati, paññāya cassa disvā āsavā parikkhīṇā honti.

    Furthermore, take a mendicant who, going totally beyond the dimension of neither perception nor non-perception, enters and remains in the cessation of perception and feeling. And, having seen with wisdom, their defilements come to an end.

  69. 69

    इमिनापिi·mi·nā·pi खोkho एतं,e·taṃ आवुसो,ā·vu·so परियायेनpa·ri·yā·ye·na वेदितब्बंve·di·tab·baṃ यथाya·thā सुखंsu·khaṃ निब्बानन्”ति।nib·bā·nan

    Imināpi kho etaṁ, āvuso, pariyāyena veditabbaṁ yathā sukhaṁ nibbānan”ti.

    That too is a way to understand how extinguishment is bliss.”

  70. 70

    ततियं।ta·ti·yaṃ

    Tatiyaṁ.

    (Pāli only)

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.