Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon
John 21 योहनलिखितः सुसंवादः 21
Chapter: 123456789101112131415161718192021
Verse: 12345678910111213141516171819202122232425 · Hide pronunciation
Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.
-
1
ततःta·taḥ परंpa·raṃ तिबिरियाजलधेस्तटेti·bi·ri·yā·ja·la·dhes·ta·ṭe यीशुःyī·śuḥ पुनरपिpu·na·ra·pi शिष्येभ्योśiṣ·yebh·yo दर्शनंdar·śa·naṃ दत्तवान्dat·ta·vān दर्शनस्याख्यानमिदम्dar·śa·nas·yākh·yā·na·mi·dam।
tataḥ paraṁ tibiriyājaladhestaṭe yīśuḥ punarapi śiṣyebhyo darśanaṁ dattavān darśanasyākhyānamidam|
After these things Jesus shewed himself again to the disciples at the sea of Tiberias; and on this wise shewed he himself.
-
2
शिमोन्पितरःśi·mon·pi·ta·raḥ यमजथोमाya·ma·ja·tho·mā गालीलीयकान्नानगरनिवासीgā·lī·lī·ya·kān·nā·na·ga·ra·ni·vā·sī निथनेल्ni·tha·nel सिवदेःsi·va·deḥ पुत्रावन्यौput·rā·van·yau द्वौdvau शिष्यौśiṣ·yau चैतेष्वेकत्रcai·teṣ·ve·kat·ra मिलितेषुmi·li·te·ṣu शिमोन्पितरोऽकथयत्śi·mon·pi·ta·ro·ka·tha·yat मत्स्यान्mat·syān धर्तुंdhar·tuṃ यामिyā·mi।
śimonpitaraḥ yamajathomā gālīlīyakānnānagaranivāsī nithanel sivadeḥ putrāvanyau dvau śiṣyau caiteṣvekatra militeṣu śimonpitaro'kathayat matsyān dhartuṁ yāmi|
There were together Simon Peter, and Thomas called Didymus, and Nathanael of Cana in Galilee, and the sons of Zebedee, and two other of his disciples.
-
3
ततस्तेta·tas·te व्याहरन्vyā·ha·ran तर्हिtar·hi वयमपिva·ya·ma·pi त्वयाtva·yā सार्द्धंsār·ddhaṃ यामःyā·maḥ तदाta·dā तेte बहिर्गताःba·hir·ga·tāḥ सन्तःsan·taḥ क्षिप्रंkṣip·raṃ नावम्nā·vam आरोहन्ā·ro·han किन्तुkin·tu तस्यांtas·yāṃ रजन्याम्ra·jan·yām एकमपिe·ka·ma·pi नna प्राप्नुवन्prāp·nu·van।
tataste vyāharan tarhi vayamapi tvayā sārddhaṁ yāmaḥ tadā te bahirgatāḥ santaḥ kṣipraṁ nāvam ārohan kintu tasyāṁ rajanyām ekamapi na prāpnuvan|
Simon Peter saith unto them, I go a fishing. They say unto him, We also go with thee. They went forth, and entered into a ship immediately; and that night they caught nothing.
-
4
प्रभातेpra·bhā·te सतिsa·ti यीशुस्तटेyī·śus·ta·ṭe स्थितवान्sthi·ta·vān किन्तुkin·tu सsa यीशुरितिyī·śu·ri·ti शिष्याśiṣ·yā ज्ञातुंjñā·tuṃ नाशक्नुवन्nā·śak·nu·van।
prabhāte sati yīśustaṭe sthitavān kintu sa yīśuriti śiṣyā jñātuṁ nāśaknuvan|
But when the morning was now come, Jesus stood on the shore: but the disciples knew not that it was Jesus.
-
5
तदाta·dā यीशुरपृच्छत्yī·śu·ra·pṛc·chat, हेhe वत्साvat·sā सन्निधौsan·ni·dhau किञ्चित्kiñ·cit खाद्यद्रव्यम्khād·yad·rav·yam आस्तेās·te? तेऽवदन्te·va·dan किमपिki·ma·pi नास्तिnās·ti।
tadā yīśurapṛcchat, he vatsā sannidhau kiñcit khādyadravyam āste? te'vadan kimapi nāsti|
Then Jesus saith unto them, Children, have ye any meat? They answered him, No.
-
6
तदाta·dā सोऽवदत्so·va·dat नौकायाnau·kā·yā दक्षिणपार्श्वेdak·ṣi·ṇa·pār·śve जालंjā·laṃ निक्षिपतnik·ṣi·pa·ta ततोta·to लप्स्यध्वेlap·syadh·ve, तस्मात्tas·māt तैtai र्निक्षिप्तेrnik·ṣip·te जालेjā·le मत्स्याmat·syā एतावन्तोऽपतन्e·tā·van·to·pa·tan येनye·na तेte जालमाकृष्यjā·la·mā·kṛṣ·ya नोत्तोलयितुंnot·to·la·yi·tuṃ शक्ताःśak·tāḥ।
tadā so'vadat naukāyā dakṣiṇapārśve jālaṁ nikṣipata tato lapsyadhve, tasmāt tai rnikṣipte jāle matsyā etāvanto'patan yena te jālamākṛṣya nottolayituṁ śaktāḥ|
And he said unto them, Cast the net on the right side of the ship, and ye shall find. They cast therefore, and now they were not able to draw it for the multitude of fishes.
-
7
तस्माद्tas·mād यीशोःyī·śoḥ प्रियतमशिष्यःpri·ya·ta·ma·śiṣ·yaḥ पितरायाकथयत्pi·ta·rā·yā·ka·tha·yat एषe·ṣa प्रभुpra·bhu र्भवेत्rbha·vet, एषe·ṣa प्रभुरितिpra·bhu·ri·ti वाचंvā·caṃ श्रुत्वैवśrut·vai·va शिमोन्śi·mon नग्नताहेतोnag·na·tā·he·to र्मत्स्यधारिणrmat·sya·dhā·ri·ṇa उत्तरीयवस्त्रंut·ta·rī·ya·vas·traṃ परिधायpa·ri·dhā·ya ह्रदंhra·daṃ प्रत्युदलम्फयत्prat·yu·da·lam·pha·yat।
tasmād yīśoḥ priyatamaśiṣyaḥ pitarāyākathayat eṣa prabhu rbhavet, eṣa prabhuriti vācaṁ śrutvaiva śimon nagnatāheto rmatsyadhāriṇa uttarīyavastraṁ paridhāya hradaṁ pratyudalamphayat|
Therefore that disciple whom Jesus loved saith unto Peter, It is the Lord. Now when Simon Peter heard that it was the Lord, he girt his fisher’s coat unto him, (for he was naked,) and did cast himself into the sea.
-
8
अपरेa·pa·re शिष्याśiṣ·yā मत्स्यैःmat·syaiḥ सार्द्धंsār·ddhaṃ जालम्jā·lam आकर्षन्तःā·kar·ṣan·taḥ क्षुद्रनौकांkṣud·ra·nau·kāṃ वाहयित्वाvā·ha·yit·vā कूलमानयन्kū·la·mā·na·yan तेte कूलाद्kū·lād अतिदूरेa·ti·dū·re नासन्nā·san द्विशतहस्तेभ्योdvi·śa·ta·has·tebh·yo दूरdū·ra आसन्ā·san इत्यनुमीयतेit·ya·nu·mī·ya·te।
apare śiṣyā matsyaiḥ sārddhaṁ jālam ākarṣantaḥ kṣudranaukāṁ vāhayitvā kūlamānayan te kūlād atidūre nāsan dviśatahastebhyo dūra āsan ityanumīyate|
And the other disciples came in a little ship; (for they were not far from land, but as it were two hundred cubits,) dragging the net with fishes.
-
9
तीरंtī·raṃ प्राप्तैस्तैस्तत्रprāp·tais·tais·tat·ra प्रज्वलिताग्निस्तदुपरिpraj·va·li·tāg·nis·ta·du·pa·ri मत्स्याःmat·syāḥ पूपाश्चpū·pāś·ca दृष्टाःdṛṣ·ṭāḥ।
tīraṁ prāptaistaistatra prajvalitāgnistadupari matsyāḥ pūpāśca dṛṣṭāḥ|
As soon then as they were come to land, they saw a fire of coals there, and fish laid thereon, and bread.
- 10
-
11
अतःa·taḥ शिमोन्पितरःśi·mon·pi·ta·raḥ परावृत्यpa·rā·vṛt·ya गत्वाgat·vā बृहद्भिस्त्रिपञ्चाशदधिकशतमत्स्यैःbṛ·had·bhis·tri·pañ·cā·śa·da·dhi·ka·śa·ta·mat·syaiḥ परिपूर्णंpa·ri·pūr·ṇaṃ तज्जालम्taj·jā·lam आकृष्योदतोलयत्ā·kṛṣ·yo·da·to·la·yat किन्त्वेतावद्भिkin·tve·tā·vad·bhi र्मत्स्यैरपिrmat·syai·ra·pi जालंjā·laṃ नाछिद्यतnā·chid·ya·ta।
ataḥ śimonpitaraḥ parāvṛtya gatvā bṛhadbhistripañcāśadadhikaśatamatsyaiḥ paripūrṇaṁ tajjālam ākṛṣyodatolayat kintvetāvadbhi rmatsyairapi jālaṁ nāchidyata|
Simon Peter went up, and drew the net to land full of great fishes, an hundred and fifty and three: and for all there were so many, yet was not the net broken.
-
12
अनन्तरंa·nan·ta·raṃ यीशुस्तान्yī·śus·tān अवादीत्a·vā·dīt यूयमागत्यyū·ya·mā·gat·ya भुंग्ध्वंbhuṃ·gdhvaṃ; तदाta·dā सएवsa·e·va प्रभुरितिpra·bhu·ri·ti ज्ञातत्वात्jñā·tat·vāt त्वंtvaṃ कःkaḥ? इतिi·ti प्रष्टुंpraṣ·ṭuṃ शिष्याणांśiṣ·yā·ṇāṃ कस्यापिkas·yā·pi प्रगल्भताpra·gal·bha·tā नाभवत्nā·bha·vat।
anantaraṁ yīśustān avādīt yūyamāgatya bhuṁgdhvaṁ; tadā saeva prabhuriti jñātatvāt tvaṁ kaḥ? iti praṣṭuṁ śiṣyāṇāṁ kasyāpi pragalbhatā nābhavat|
Jesus saith unto them, Come and dine. And none of the disciples durst ask him, Who art thou? knowing that it was the Lord.
- 13
-
14
इत्थंit·thaṃ श्मशानादुत्थानात्śma·śā·nā·dut·thā·nāt परंpa·raṃ यीशुःyī·śuḥ शिष्येभ्यस्तृतीयवारंśiṣ·yebh·yas·tṛ·tī·ya·vā·raṃ दर्शनंdar·śa·naṃ दत्तवान्dat·ta·vān।
itthaṁ śmaśānādutthānāt paraṁ yīśuḥ śiṣyebhyastṛtīyavāraṁ darśanaṁ dattavān|
This is now the third time that Jesus shewed himself to his disciples, after that he was risen from the dead.
-
15
भोजनेbho·ja·ne समाप्तेsa·māp·te सतिsa·ti यीशुःyī·śuḥ शिमोन्पितरंśi·mon·pi·ta·raṃ पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān, हेhe यूनसःyū·na·saḥ पुत्रput·ra शिमोन्śi·mon त्वंtvaṃ किम्kim एतेभ्योधिकंe·tebh·yo·dhi·kaṃ मयिma·yi प्रीयसेprī·ya·se? ततःta·taḥ सsa उदितवान्u·di·ta·vān सत्यंsat·yaṃ प्रभोpra·bho त्वयिtva·yi प्रीयेऽहंprī·ye·haṃ तद्tad भवान्bha·vān जानातिjā·nā·ti; तदाta·dā यीशुरकथयत्yī·śu·ra·ka·tha·yat तर्हिtar·hi ममma·ma मेषशावकगणंme·ṣa·śā·va·ka·ga·ṇaṃ पालयpā·la·ya।
bhojane samāpte sati yīśuḥ śimonpitaraṁ pṛṣṭavān, he yūnasaḥ putra śimon tvaṁ kim etebhyodhikaṁ mayi prīyase? tataḥ sa uditavān satyaṁ prabho tvayi prīye'haṁ tad bhavān jānāti; tadā yīśurakathayat tarhi mama meṣaśāvakagaṇaṁ pālaya|
So when they had dined, Jesus saith to Simon Peter, Simon, son of Jonas, lovest thou me more than these? He saith unto him, Yea, Lord; thou knowest that I love thee. He saith unto him, Feed my lambs.
-
16
ततःta·taḥ सsa द्वितीयवारंdvi·tī·ya·vā·raṃ पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān हेhe यूनसःyū·na·saḥ पुत्रput·ra शिमोन्śi·mon त्वंtvaṃ किंkiṃ मयिma·yi प्रीयसेprī·ya·se? ततःta·taḥ सsa उक्तवान्uk·ta·vān सत्यंsat·yaṃ प्रभोpra·bho त्वयिtva·yi प्रीयेऽहंprī·ye·haṃ तद्tad भवान्bha·vān जानातिjā·nā·ti; तदाta·dā यीशुरकथयतyī·śu·ra·ka·tha·ya·ta तर्हिtar·hi ममma·ma मेषगणंme·ṣa·ga·ṇaṃ पालयpā·la·ya।
tataḥ sa dvitīyavāraṁ pṛṣṭavān he yūnasaḥ putra śimon tvaṁ kiṁ mayi prīyase? tataḥ sa uktavān satyaṁ prabho tvayi prīye'haṁ tad bhavān jānāti; tadā yīśurakathayata tarhi mama meṣagaṇaṁ pālaya|
He saith to him again the second time, Simon, son of Jonas, lovest thou me? He saith unto him, Yea, Lord; thou knowest that I love thee. He saith unto him, Feed my sheep.
-
17
पश्चात्paś·cāt सsa तृतीयवारंtṛ·tī·ya·vā·raṃ पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān, हेhe यूनसःyū·na·saḥ पुत्रput·ra शिमोन्śi·mon त्वंtvaṃ किंkiṃ मयिma·yi प्रीयसेprī·ya·se? एतद्वाक्यंe·tad·vāk·yaṃ तृतीयवारंtṛ·tī·ya·vā·raṃ पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān तस्मात्tas·māt पितरोpi·ta·ro दुःखितोduḥ·khi·to भूत्वाऽकथयत्bhūt·vā·ka·tha·yat हेhe प्रभोpra·bho भवतःbha·va·taḥ किमप्यगोचरंki·map·ya·go·ca·raṃ नास्तिnās·ti त्वय्यहंtvay·ya·haṃ प्रीयेprī·ye तद्tad भवान्bha·vān जानातिjā·nā·ti; ततोta·to यीशुरवदत्yī·śu·ra·va·dat तर्हिtar·hi ममma·ma मेषगणंme·ṣa·ga·ṇaṃ पालयpā·la·ya।
paścāt sa tṛtīyavāraṁ pṛṣṭavān, he yūnasaḥ putra śimon tvaṁ kiṁ mayi prīyase? etadvākyaṁ tṛtīyavāraṁ pṛṣṭavān tasmāt pitaro duḥkhito bhūtvā'kathayat he prabho bhavataḥ kimapyagocaraṁ nāsti tvayyahaṁ prīye tad bhavān jānāti; tato yīśuravadat tarhi mama meṣagaṇaṁ pālaya|
He saith unto him the third time, Simon, son of Jonas, lovest thou me? Peter was grieved because he said unto him the third time, Lovest thou me? And he said unto him, Lord, thou knowest all things; thou knowest that I love thee. Jesus saith unto him, Feed my sheep.
-
18
अहंa·haṃ तुभ्यंtubh·yaṃ यथार्थंya·thār·thaṃ कथयामिka·tha·yā·mi यौवनकालेyau·va·na·kā·le स्वयंsva·yaṃ बद्धकटिbad·dha·ka·ṭi र्यत्रेच्छाryat·rec·chā तत्रtat·ra यातवान्yā·ta·vān किन्त्वितःkin·tvi·taḥ परंpa·raṃ वृद्धेvṛd·dhe वयसिva·ya·si हस्तंhas·taṃ विस्तारयिष्यसिvis·tā·ra·yiṣ·ya·si, अन्यजनस्त्वांan·ya·ja·nas·tvāṃ बद्ध्वाbad·dhvā यत्रyat·ra गन्तुंgan·tuṃ तवेच्छाta·vec·chā नna भवतिbha·va·ti त्वांtvāṃ धृत्वाdhṛt·vā तत्रtat·ra नेष्यतिneṣ·ya·ti।
ahaṁ tubhyaṁ yathārthaṁ kathayāmi yauvanakāle svayaṁ baddhakaṭi ryatrecchā tatra yātavān kintvitaḥ paraṁ vṛddhe vayasi hastaṁ vistārayiṣyasi, anyajanastvāṁ baddhvā yatra gantuṁ tavecchā na bhavati tvāṁ dhṛtvā tatra neṣyati|
Verily, verily, I say unto thee, When thou wast young, thou girdedst thyself, and walkedst whither thou wouldest: but when thou shalt be old, thou shalt stretch forth thy hands, and another shall gird thee, and carry thee whither thou wouldest not.
-
19
फलतःpha·la·taḥ कीदृशेनkī·dṛ·śe·na मरणेनma·ra·ṇe·na सsa ईश्वरस्यīś·va·ras·ya महिमानंma·hi·mā·naṃ प्रकाशयिष्यतिpra·kā·śa·yiṣ·ya·ti तद्tad बोधयितुंbo·dha·yi·tuṃ सsa इतिi·ti वाक्यंvāk·yaṃ प्रोक्तवान्prok·ta·vān। इत्युक्तेit·yuk·te सतिsa·ti सsa तमवोचत्ta·ma·vo·cat ममma·ma पश्चाद्paś·cād आगच्छā·gac·cha।
phalataḥ kīdṛśena maraṇena sa īśvarasya mahimānaṁ prakāśayiṣyati tad bodhayituṁ sa iti vākyaṁ proktavān| ityukte sati sa tamavocat mama paścād āgaccha|
This spake he, signifying by what death he should glorify God. And when he had spoken this, he saith unto him, Follow me.
-
20
योyo जनोja·no रात्रिकालेrāt·ri·kā·le यीशोyī·śo र्वक्षोऽवलम्ब्यrvak·ṣo·va·lam·bya, हेhe प्रभोpra·bho कोko भवन्तंbha·van·taṃ परकरेषुpa·ra·ka·re·ṣu समर्पयिष्यतीतिsa·mar·pa·yiṣ·ya·tī·ti वाक्यंvāk·yaṃ पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān, तंtaṃ यीशोःyī·śoḥ प्रियतमशिष्यंpri·ya·ta·ma·śiṣ·yaṃ पश्चाद्paś·cād आगच्छन्तंā·gac·chan·taṃ
yo jano rātrikāle yīśo rvakṣo'valambya, he prabho ko bhavantaṁ parakareṣu samarpayiṣyatīti vākyaṁ pṛṣṭavān, taṁ yīśoḥ priyatamaśiṣyaṁ paścād āgacchantaṁ
Then Peter, turning about, seeth the disciple whom Jesus loved following; which also leaned on his breast at supper, and said, Lord, which is he that betrayeth thee?
-
21
पितरोpi·ta·ro मुखंmu·khaṃ परावर्त्त्यpa·rā·var·tya विलोक्यvi·lok·ya यीशुंyī·śuṃ पृष्टवान्pṛṣ·ṭa·vān, हेhe प्रभोpra·bho एतस्यe·tas·ya मानवस्यmā·na·vas·ya कीदृशीkī·dṛ·śī गतिga·ti र्भविष्यतिrbha·viṣ·ya·ti?
pitaro mukhaṁ parāvarttya vilokya yīśuṁ pṛṣṭavān, he prabho etasya mānavasya kīdṛśī gati rbhaviṣyati?
Peter seeing him saith to Jesus, Lord, and what shall this man do?
-
22
सsa प्रत्यवदत्prat·ya·va·dat, ममma·ma पुनरागमनपर्य्यन्तंpu·na·rā·ga·ma·na·par·yan·taṃ यदिya·di तंtaṃ स्थापयितुम्sthā·pa·yi·tum इच्छामिic·chā·mi तत्रtat·ra तवta·va किंkiṃ? त्वंtvaṃ ममma·ma पश्चाद्paś·cād आगच्छā·gac·cha।
sa pratyavadat, mama punarāgamanaparyyantaṁ yadi taṁ sthāpayitum icchāmi tatra tava kiṁ? tvaṁ mama paścād āgaccha|
Jesus saith unto him, If I will that he tarry till I come, what is that to thee? follow thou me.
-
23
तस्मात्tas·māt सsa शिष्योśiṣ·yo नna मरिष्यतीतिma·riṣ·ya·tī·ti भ्रातृगणमध्येbhrā·tṛ·ga·ṇa·madh·ye किंवदन्तीkiṃ·va·dan·tī जाताjā·tā किन्तुkin·tu सsa नna मरिष्यतीतिma·riṣ·ya·tī·ti वाक्यंvāk·yaṃ यीशुyī·śu र्नावदत्rnā·va·dat केवलंke·va·laṃ ममma·ma पुनरागमनपर्य्यन्तंpu·na·rā·ga·ma·na·par·yan·taṃ यदिya·di तंtaṃ स्थापयितुम्sthā·pa·yi·tum इच्छामिic·chā·mi तत्रtat·ra तवta·va किंkiṃ? इतिi·ti वाक्यम्vāk·yam उक्तवान्uk·ta·vān।
tasmāt sa śiṣyo na mariṣyatīti bhrātṛgaṇamadhye kiṁvadantī jātā kintu sa na mariṣyatīti vākyaṁ yīśu rnāvadat kevalaṁ mama punarāgamanaparyyantaṁ yadi taṁ sthāpayitum icchāmi tatra tava kiṁ? iti vākyam uktavān|
Then went this saying abroad among the brethren, that that disciple should not die: yet Jesus said not unto him, He shall not die; but, If I will that he tarry till I come, what is that to thee?
-
24
योyo जनja·na एतानिe·tā·ni सर्व्वाणिsar·vā·ṇi लिखितवान्li·khi·ta·vān अत्रat·ra साक्ष्यञ्चsāk·ṣyañ·ca दत्तवान्dat·ta·vān सएवsa·e·va सsa शिष्यःśiṣ·yaḥ, तस्यtas·ya साक्ष्यंsāk·ṣyaṃ प्रमाणमितिpra·mā·ṇa·mi·ti वयंva·yaṃ जानीमःjā·nī·maḥ।
yo jana etāni sarvvāṇi likhitavān atra sākṣyañca dattavān saeva sa śiṣyaḥ, tasya sākṣyaṁ pramāṇamiti vayaṁ jānīmaḥ|
This is the disciple which testifieth of these things, and wrote these things: and we know that his testimony is true.
-
25
यीशुरेतेभ्योऽपराण्यपिyī·śu·re·tebh·yo·pa·rāṇ·ya·pi बहूनिba·hū·ni कर्म्माणिkar·mā·ṇi कृतवान्kṛ·ta·vān तानिtā·ni सर्व्वाणिsar·vā·ṇi यद्येकैकंyad·ye·kai·kaṃ कृत्वाkṛt·vā लिख्यन्तेlikh·yan·te तर्हिtar·hi ग्रन्थाgran·thā एतावन्तोe·tā·van·to भवन्तिbha·van·ti तेषांte·ṣāṃ धारणेdhā·ra·ṇe पृथिव्यांpṛ·thiv·yāṃ स्थानंsthā·naṃ नna भवतिbha·va·ti। इतिi·ti॥
yīśuretebhyo'parāṇyapi bahūni karmmāṇi kṛtavān tāni sarvvāṇi yadyekaikaṁ kṛtvā likhyante tarhi granthā etāvanto bhavanti teṣāṁ dhāraṇe pṛthivyāṁ sthānaṁ na bhavati| iti||
And there are also many other things which Jesus did, the which, if they should be written every one, I suppose that even the world itself could not contain the books that should be written. Amen.
Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.