Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

John 10 योहनलिखितः सुसंवादः 10

Chapter: 123456789101112131415161718192021

Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142 · Hide pronunciation

Each verse: the King James English, then the Sanskrit, its transliteration (IAST) and how to say it, syllable by syllable (ṃ = nasal hum, ḥ = soft breath echoing the vowel).
Tap any word to see it in the other language: a Sanskrit word shows its English meaning; an English word underlined shows matching Sanskrit words.

  1. 1

    अहंa·haṃ युष्मानतियथार्थंyuṣ·mā·na·ti·ya·thār·thaṃ वदामिva·dā·mi, योyo जनोja·no द्वारेणdvā·re·ṇa नna प्रविश्यpra·viś·ya केनाप्यन्येनke·nāp·yan·ye·na मेषगृहंme·ṣa·gṛ·haṃ प्रविशतिpra·vi·śa·ti सsa एवe·va स्तेनोste·no दस्युश्चdas·yuś·ca।

    ahaṁ yuṣmānatiyathārthaṁ vadāmi, yo jano dvāreṇa na praviśya kenāpyanyena meṣagṛhaṁ praviśati sa eva steno dasyuśca|

    Verily, verily, I say unto you, He that entereth not by the door into the sheepfold, but climbeth up some other way, the same is a thief and a robber.

  2. 2

    योyo द्वारेणdvā·re·ṇa प्रविशतिpra·vi·śa·ti सsa एवe·va मेषपालकःme·ṣa·pā·la·kaḥ।

    yo dvāreṇa praviśati sa eva meṣapālakaḥ|

    But he that entereth in by the door is the shepherd of the sheep.

  3. 3

    दौवारिकस्तस्मैdau·vā·ri·kas·tas·mai द्वारंdvā·raṃ मोचयतिmo·ca·ya·ti मेषगणश्चme·ṣa·ga·ṇaś·ca तस्यtas·ya वाक्यंvāk·yaṃ शृणोतिśṛ·ṇo·ti सsa निजान्ni·jān मेषान्me·ṣān स्वस्वनाम्नाहूयsvas·va·nām·nā·hū·ya बहिःba·hiḥ कृत्वाkṛt·vā नयतिna·ya·ti।

    dauvārikastasmai dvāraṁ mocayati meṣagaṇaśca tasya vākyaṁ śṛṇoti sa nijān meṣān svasvanāmnāhūya bahiḥ kṛtvā nayati|

    To him the porter openeth; and the sheep hear his voice: and he calleth his own sheep by name, and leadeth them out.

  4. 4

    तथाta·thā निजान्ni·jān मेषान्me·ṣān बहिःba·hiḥ कृत्वाkṛt·vā स्वयंsva·yaṃ तेषाम्te·ṣām अग्रेag·re गच्छतिgac·cha·ti, ततोta·to मेषास्तस्यme·ṣās·tas·ya शब्दंśab·daṃ बुध्यन्तेbudh·yan·te, तस्मात्tas·māt तस्यtas·ya पश्चाद्paś·cād व्रजन्तिvra·jan·ti।

    tathā nijān meṣān bahiḥ kṛtvā svayaṁ teṣām agre gacchati, tato meṣāstasya śabdaṁ budhyante, tasmāt tasya paścād vrajanti|

    And when he putteth forth his own sheep, he goeth before them, and the sheep follow him: for they know his voice.

  5. 5

    किन्तुkin·tu परस्यpa·ras·ya शब्दंśab·daṃ नna बुध्यन्तेbudh·yan·te तस्मात्tas·māt तस्यtas·ya पश्चाद्paś·cād व्रजिष्यन्तिvra·jiṣ·yan·ti वरंva·raṃ तस्यtas·ya समीपात्sa·mī·pāt पलायिष्यन्तेpa·lā·yiṣ·yan·te।

    kintu parasya śabdaṁ na budhyante tasmāt tasya paścād vrajiṣyanti varaṁ tasya samīpāt palāyiṣyante|

    And a stranger will they not follow, but will flee from him: for they know not the voice of strangers.

  6. 6

    यीशुस्तेभ्यyī·śus·tebh·ya इमांi·māṃ दृष्टान्तकथाम्dṛṣ·ṭān·ta·ka·thām अकथयत्a·ka·tha·yat किन्तुkin·tu तेनte·na कथितकथायास्तात्पर्य्यंka·thi·ta·ka·thā·yās·tāt·par·yaṃ तेte नाबुध्यन्तnā·budh·yan·ta।

    yīśustebhya imāṁ dṛṣṭāntakathām akathayat kintu tena kathitakathāyāstātparyyaṁ te nābudhyanta|

    This parable spake Jesus unto them: but they understood not what things they were which he spake unto them.

  7. 7

    अतोa·to यीशुःyī·śuḥ पुनरकथयत्pu·na·ra·ka·tha·yat, युष्मानाहंyuṣ·mā·nā·haṃ यथार्थतरंya·thār·tha·ta·raṃ व्याहरामिvyā·ha·rā·mi, मेषगृहस्यme·ṣa·gṛ·has·ya द्वारम्dvā·ram अहमेवa·ha·me·va।

    ato yīśuḥ punarakathayat, yuṣmānāhaṁ yathārthataraṁ vyāharāmi, meṣagṛhasya dvāram ahameva|

    Then said Jesus unto them again, Verily, verily, I say unto you, I am the door of the sheep.

  8. 8

    मयाma·yā नna प्रविश्यpra·viś·ya यya आगच्छन्ā·gac·chan तेte स्तेनाste·nā दस्यवश्चdas·ya·vaś·ca किन्तुkin·tu मेषास्तेषांme·ṣās·te·ṣāṃ कथाka·thā नाशृण्वन्nā·śṛṇ·van।

    mayā na praviśya ya āgacchan te stenā dasyavaśca kintu meṣāsteṣāṁ kathā nāśṛṇvan|

    All that ever came before me are thieves and robbers: but the sheep did not hear them.

  9. 9

    अहमेवa·ha·me·va द्वारस्वरूपःdvā·ras·va·rū·paḥ, मयाma·yā यःyaḥ कश्चितkaś·ci·ta प्रविशतिpra·vi·śa·ti सsa रक्षांrak·ṣāṃ प्राप्स्यतिprāp·sya·ti तथाta·thā बहिरन्तश्चba·hi·ran·taś·ca गमनागमनेga·ma·nā·ga·ma·ne कृत्वाkṛt·vā चरणस्थानंca·ra·ṇas·thā·naṃ प्राप्स्यतिprāp·sya·ti।

    ahameva dvārasvarūpaḥ, mayā yaḥ kaścita praviśati sa rakṣāṁ prāpsyati tathā bahirantaśca gamanāgamane kṛtvā caraṇasthānaṁ prāpsyati|

    I am the door: by me if any man enter in, he shall be saved, and shall go in and out, and find pasture.

  10. 10

    योyo जनस्तेनःja·nas·te·naḥ सsa केवलंke·va·laṃ स्तैन्यबधविनाशान्stain·ya·ba·dha·vi·nā·śān कर्त्तुमेवkar·tu·me·va समायातिsa·mā·yā·ti किन्त्वहम्kin·tva·ham आयुā·yu र्दातुम्rdā·tum अर्थात्ar·thāt बाहूल्येनbā·hūl·ye·na तदेवta·de·va दातुम्dā·tum आगच्छम्ā·gac·cham।

    yo janastenaḥ sa kevalaṁ stainyabadhavināśān karttumeva samāyāti kintvaham āyu rdātum arthāt bāhūlyena tadeva dātum āgaccham|

    The thief cometh not, but for to steal, and to kill, and to destroy: I am come that they might have life, and that they might have it more abundantly.

  11. 11

    अहमेवa·ha·me·va सत्यमेषपालकोsat·ya·me·ṣa·pā·la·ko यस्तुyas·tu सत्योsat·yo मेषपालकःme·ṣa·pā·la·kaḥ सsa मेषार्थंme·ṣār·thaṃ प्राणत्यागंprā·ṇat·yā·gaṃ करोतिka·ro·ti;

    ahameva satyameṣapālako yastu satyo meṣapālakaḥ sa meṣārthaṁ prāṇatyāgaṁ karoti;

    I am the good shepherd: the good shepherd giveth his life for the sheep.

  12. 12

    किन्तुkin·tu योyo जनोja·no मेषपालकोme·ṣa·pā·la·ko नna, अर्थाद्ar·thād यस्यyas·ya मेषाme·ṣā निजाni·jā नna भवन्तिbha·van·ti, यya एतादृशोe·tā·dṛ·śo वैतनिकःvai·ta·ni·kaḥ सsa वृकम्vṛ·kam आगच्छन्तंā·gac·chan·taṃ दृष्ट्वाdṛṣ·ṭvā मेजव्रजंme·jav·ra·jaṃ विहायvi·hā·ya पलायतेpa·lā·ya·te, तस्माद्tas·mād वृकस्तंvṛ·kas·taṃ व्रजंvra·jaṃ धृत्वाdhṛt·vā विकिरतिvi·ki·ra·ti।

    kintu yo jano meṣapālako na, arthād yasya meṣā nijā na bhavanti, ya etādṛśo vaitanikaḥ sa vṛkam āgacchantaṁ dṛṣṭvā mejavrajaṁ vihāya palāyate, tasmād vṛkastaṁ vrajaṁ dhṛtvā vikirati|

    But he that is an hireling, and not the shepherd, whose own the sheep are not, seeth the wolf coming, and leaveth the sheep, and fleeth: and the wolf catcheth them, and scattereth the sheep.

  13. 13

    वैतनिकःvai·ta·ni·kaḥ पलायतेpa·lā·ya·te यतःya·taḥ सsa वेतनार्थीve·ta·nār·thī मेषार्थंme·ṣār·thaṃ नna चिन्तयतिcin·ta·ya·ti।

    vaitanikaḥ palāyate yataḥ sa vetanārthī meṣārthaṁ na cintayati|

    The hireling fleeth, because he is an hireling, and careth not for the sheep.

  14. 14

    अहमेवa·ha·me·va सत्योsat·yo मेषपालकःme·ṣa·pā·la·kaḥ, पिताpi·tā मांmāṃ यथाya·thā जानातिjā·nā·ti, अहञ्चa·hañ·ca यथाya·thā पितरंpi·ta·raṃ जानामिjā·nā·mi,

    ahameva satyo meṣapālakaḥ, pitā māṁ yathā jānāti, ahañca yathā pitaraṁ jānāmi,

    I am the good shepherd, and know my sheep, and am known of mine.

  15. 15

    तथाta·thā निजान्ni·jān मेषानपिme·ṣā·na·pi जानामिjā·nā·mi, मेषाश्चme·ṣāś·ca मांmāṃ जानान्तिjā·nān·ti, अहञ्चa·hañ·ca मेषार्थंme·ṣār·thaṃ प्राणत्यागंprā·ṇat·yā·gaṃ करोमिka·ro·mi।

    tathā nijān meṣānapi jānāmi, meṣāśca māṁ jānānti, ahañca meṣārthaṁ prāṇatyāgaṁ karomi|

    As the Father knoweth me, even so know I the Father: and I lay down my life for the sheep.

  16. 16

    अपरञ्चa·pa·rañ·ca एतद्e·tad गृहीयgṛ·hī·ya मेषेभ्योme·ṣebh·yo भिन्नाbhin·nā अपिa·pi मेषाme·ṣā ममma·ma सन्तिsan·ti तेte सकलाsa·ka·lā आनयितव्याःā·na·yi·tav·yāḥ; तेte ममma·ma शब्दंśab·daṃ श्रोष्यन्तिśroṣ·yan·ti ततta·ta एकोe·ko व्रजvra·ja एकोe·ko रक्षकोrak·ṣa·ko भविष्यतिbha·viṣ·ya·ti।

    aparañca etad gṛhīya meṣebhyo bhinnā api meṣā mama santi te sakalā ānayitavyāḥ; te mama śabdaṁ śroṣyanti tata eko vraja eko rakṣako bhaviṣyati|

    And other sheep I have, which are not of this fold: them also I must bring, and they shall hear my voice; and there shall be one fold, and one shepherd.

  17. 17

    प्राणानहंprā·ṇā·na·haṃ त्यक्त्वाtyak·tvā पुनःpu·naḥ प्राणान्prā·ṇān ग्रहीष्यामिgra·hīṣ·yā·mi, तस्मात्tas·māt पिताpi·tā मयिma·yi स्नेहंsne·haṃ करोतिka·ro·ti।

    prāṇānahaṁ tyaktvā punaḥ prāṇān grahīṣyāmi, tasmāt pitā mayi snehaṁ karoti|

    Therefore doth my Father love me, because I lay down my life, that I might take it again.

  18. 18

    कश्चिज्जनोkaś·cij·ja·no ममma·ma प्राणान्prā·ṇān हन्तुंhan·tuṃ नna शक्नोतिśak·no·ti किन्तुkin·tu स्वयंsva·yaṃ तान्tān समर्पयामिsa·mar·pa·yā·mi तान्tān समर्पयितुंsa·mar·pa·yi·tuṃ पुनर्ग्रहीतुञ्चpu·nar·gra·hī·tuñ·ca ममma·ma शक्तिरास्तेśak·ti·rās·te भारमिमंbhā·ra·mi·maṃ स्वपितुःsva·pi·tuḥ सकाशात्sa·kā·śāt प्राप्तोहम्prāp·to·ham।

    kaścijjano mama prāṇān hantuṁ na śaknoti kintu svayaṁ tān samarpayāmi tān samarpayituṁ punargrahītuñca mama śaktirāste bhāramimaṁ svapituḥ sakāśāt prāptoham|

    No man taketh it from me, but I lay it down of myself. I have power to lay it down, and I have power to take it again. This commandment have I received of my Father.

  19. 19

    अस्मादुपदेशात्as·mā·du·pa·de·śāt पुनश्चpu·naś·ca यिहूदीयानांyi·hū·dī·yā·nāṃ मध्येmadh·ye भिन्नवाक्यताbhin·na·vāk·ya·tā जाताjā·tā।

    asmādupadeśāt punaśca yihūdīyānāṁ madhye bhinnavākyatā jātā|

    There was a division therefore again among the Jews for these sayings.

  20. 20

    ततोta·to बहवोba·ha·vo व्याहरन्vyā·ha·ran एषe·ṣa भूतग्रस्तbhū·tag·ras·ta उन्मत्तश्चun·mat·taś·ca, कुतku·ta एतस्यe·tas·ya कथांka·thāṃ शृणुथśṛ·ṇu·tha?

    tato bahavo vyāharan eṣa bhūtagrasta unmattaśca, kuta etasya kathāṁ śṛṇutha?

    And many of them said, He hath a devil, and is mad; why hear ye him?

  21. 21

    केचिद्ke·cid अवदन्a·va·dan एतस्यe·tas·ya कथाka·thā भूतग्रस्तस्यbhū·tag·ras·tas·ya कथावन्नka·thā·van·na भवन्तिbha·van·ti, भूतःbhū·taḥ किम्kim अन्धायan·dhā·ya चक्षुषीcak·ṣu·ṣī दातुंdā·tuṃ शक्नोतिśak·no·ti?

    kecid avadan etasya kathā bhūtagrastasya kathāvanna bhavanti, bhūtaḥ kim andhāya cakṣuṣī dātuṁ śaknoti?

    Others said, These are not the words of him that hath a devil. Can a devil open the eyes of the blind?

  22. 22

    शीतकालेśī·ta·kā·le यिरूशालमिyi·rū·śā·la·mi मन्दिरोत्सर्गपर्व्वण्युपस्थितेman·di·rot·sar·ga·par·vaṇ·yu·pas·thi·te

    śītakāle yirūśālami mandirotsargaparvvaṇyupasthite

    And it was at Jerusalem the feast of the dedication, and it was winter.

  23. 23

    यीशुःyī·śuḥ सुलेमानोsu·le·mā·no निःसारेणniḥ·sā·re·ṇa गमनागमनेga·ma·nā·ga·ma·ne करोतिka·ro·ti,

    yīśuḥ sulemāno niḥsāreṇa gamanāgamane karoti,

    And Jesus walked in the temple in Solomon’s porch.

  24. 24

    एतस्मिन्e·tas·min समयेsa·ma·ye यिहूदीयास्तंyi·hū·dī·yās·taṃ वेष्टयित्वाveṣ·ṭa·yit·vā व्याहरन्vyā·ha·ran कतिka·ti कालान्kā·lān अस्माकंas·mā·kaṃ विचिकित्सांvi·ci·kit·sāṃ स्थापयिष्यामिsthā·pa·yiṣ·yā·mi? यद्यभिषिक्तोyad·ya·bhi·ṣik·to भवतिbha·va·ti तर्हिtar·hi तत्tat स्पष्टंspaṣ·ṭaṃ वदva·da।

    etasmin samaye yihūdīyāstaṁ veṣṭayitvā vyāharan kati kālān asmākaṁ vicikitsāṁ sthāpayiṣyāmi? yadyabhiṣikto bhavati tarhi tat spaṣṭaṁ vada|

    Then came the Jews round about him, and said unto him, How long dost thou make us to doubt? If thou be the Christ, tell us plainly.

  25. 25

    तदाta·dā यीशुःyī·śuḥ प्रत्यवदद्prat·ya·va·dad अहम्a·ham अचकथंa·ca·ka·thaṃ किन्तुkin·tu यूयंyū·yaṃ नna प्रतीथpra·tī·tha, निजपितुni·ja·pi·tu र्नाम्नाrnām·nā यांyāṃ यांyāṃ क्रियांkri·yāṃ करोमिka·ro·mi साsā क्रियैवkri·yai·va ममma·ma साक्षिस्वरूपाsāk·ṣis·va·rū·pā।

    tadā yīśuḥ pratyavadad aham acakathaṁ kintu yūyaṁ na pratītha, nijapitu rnāmnā yāṁ yāṁ kriyāṁ karomi sā kriyaiva mama sākṣisvarūpā|

    Jesus answered them, I told you, and ye believed not: the works that I do in my Father’s name, they bear witness of me.

  26. 26

    किन्त्वहंkin·tva·haṃ पूर्व्वमकथयंpūr·va·ma·ka·tha·yaṃ यूयंyū·yaṃ ममma·ma मेषाme·ṣā नna भवथbha·va·tha, कारणादस्मान्kā·ra·ṇā·das·mān नna विश्वसिथviś·va·si·tha।

    kintvahaṁ pūrvvamakathayaṁ yūyaṁ mama meṣā na bhavatha, kāraṇādasmān na viśvasitha|

    But ye believe not, because ye are not of my sheep, as I said unto you.

  27. 27

    ममma·ma मेषाme·ṣā ममma·ma शब्दंśab·daṃ शृण्वन्तिśṛṇ·van·ti तानहंtā·na·haṃ जानामिjā·nā·mi तेte चca ममma·ma पश्चाद्paś·cād गच्छन्तिgac·chan·ti।

    mama meṣā mama śabdaṁ śṛṇvanti tānahaṁ jānāmi te ca mama paścād gacchanti|

    My sheep hear my voice, and I know them, and they follow me:

  28. 28

    अहंa·haṃ तेभ्योऽनन्तायुtebh·yo·nan·tā·yu र्ददामिrda·dā·mi, तेte कदापिka·dā·pi नna नंक्ष्यन्तिnaṃ·kṣyan·ti कोपिko·pi ममma·ma करात्ka·rāt तान्tān हर्त्तुंhar·tuṃ नna शक्ष्यतिśak·ṣya·ti।

    ahaṁ tebhyo'nantāyu rdadāmi, te kadāpi na naṁkṣyanti kopi mama karāt tān harttuṁ na śakṣyati|

    And I give unto them eternal life; and they shall never perish, neither shall any man pluck them out of my hand.

  29. 29

    योyo ममma·ma पिताpi·tā तान्tān मह्यंmah·yaṃ दत्तवान्dat·ta·vān सsa सर्व्वस्मात्sar·vas·māt महान्ma·hān, कोपिko·pi ममma·ma पितुःpi·tuḥ करात्ka·rāt तान्tān हर्त्तुंhar·tuṃ नna शक्ष्यतिśak·ṣya·ti।

    yo mama pitā tān mahyaṁ dattavān sa sarvvasmāt mahān, kopi mama pituḥ karāt tān harttuṁ na śakṣyati|

    My Father, which gave them me, is greater than all; and no man is able to pluck them out of my Father’s hand.

  30. 30

    अहंa·haṃ पिताpi·tā चca द्वयोरेकत्वम्dva·yo·re·kat·vam।

    ahaṁ pitā ca dvayorekatvam|

    I and my Father are one.

  31. 31

    ततोta·to यिहूदीयाःyi·hū·dī·yāḥ पुनरपिpu·na·ra·pi तंtaṃ हन्तुंhan·tuṃ पाषाणान्pā·ṣā·ṇān उदतोलयन्u·da·to·la·yan।

    tato yihūdīyāḥ punarapi taṁ hantuṁ pāṣāṇān udatolayan|

    Then the Jews took up stones again to stone him.

  32. 32

    यीशुःyī·śuḥ कथितवान्ka·thi·ta·vān पितुःpi·tuḥ सकाशाद्sa·kā·śād बहून्युत्तमकर्म्माणिba·hūn·yut·ta·ma·kar·mā·ṇi युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ प्राकाशयंprā·kā·śa·yaṃ तेषांte·ṣāṃ कस्यkas·ya कर्म्मणःkar·ma·ṇaḥ कारणान्kā·ra·ṇān मांmāṃ पाषाणैराहन्तुम्pā·ṣā·ṇai·rā·han·tum उद्यताःud·ya·tāḥ स्थstha?

    yīśuḥ kathitavān pituḥ sakāśād bahūnyuttamakarmmāṇi yuṣmākaṁ prākāśayaṁ teṣāṁ kasya karmmaṇaḥ kāraṇān māṁ pāṣāṇairāhantum udyatāḥ stha?

    Jesus answered them, Many good works have I shewed you from my Father; for which of those works do ye stone me?

  33. 33

    यिहूदीयाःyi·hū·dī·yāḥ प्रत्यवदन्prat·ya·va·dan प्रशस्तकर्म्महेतोpra·śas·ta·kar·ma·he·to र्नrna किन्तुkin·tu त्वंtvaṃ मानुषःmā·nu·ṣaḥ स्वमीश्वरम्sva·mīś·va·ram उक्त्वेश्वरंuk·tveś·va·raṃ निन्दसिnin·da·si कारणादस्मात्kā·ra·ṇā·das·māt त्वांtvāṃ पाषाणैर्हन्मःpā·ṣā·ṇair·han·maḥ।

    yihūdīyāḥ pratyavadan praśastakarmmaheto rna kintu tvaṁ mānuṣaḥ svamīśvaram uktveśvaraṁ nindasi kāraṇādasmāt tvāṁ pāṣāṇairhanmaḥ|

    The Jews answered him, saying, For a good work we stone thee not; but for blasphemy; and because that thou, being a man, makest thyself God.

  34. 34

    तदाta·dā यीशुःyī·śuḥ प्रत्युक्तवान्prat·yuk·ta·vān मयाma·yā कथितंka·thi·taṃ यूयम्yū·yam ईश्वराīś·va·rā एतद्वचनंe·tad·va·ca·naṃ युष्माकंyuṣ·mā·kaṃ शास्त्रेśās·tre लिखितंli·khi·taṃ नास्तिnās·ti किंkiṃ?

    tadā yīśuḥ pratyuktavān mayā kathitaṁ yūyam īśvarā etadvacanaṁ yuṣmākaṁ śāstre likhitaṁ nāsti kiṁ?

    Jesus answered them, Is it not written in your law, I said, Ye are gods?

  35. 35

    तस्माद्tas·mād येषाम्ye·ṣām उद्देशेud·de·śe ईश्वरस्यīś·va·ras·ya कथाka·thā कथिताka·thi·tā तेte यदीश्वरगणाya·dīś·va·ra·ga·ṇā उच्यन्तेuc·yan·te धर्म्मग्रन्थस्याप्यन्यथाdhar·mag·ran·thas·yāp·yan·ya·thā भवितुंbha·vi·tuṃ नna शक्यंśak·yaṃ,

    tasmād yeṣām uddeśe īśvarasya kathā kathitā te yadīśvaragaṇā ucyante dharmmagranthasyāpyanyathā bhavituṁ na śakyaṁ,

    If he called them gods, unto whom the word of God came, and the scripture cannot be broken;

  36. 36

    तर्ह्याहम्tar·hyā·ham ईश्वरस्यīś·va·ras·ya पुत्रput·ra इतिi·ti वाक्यस्यvāk·yas·ya कथनात्ka·tha·nāt यूयंyū·yaṃ पित्राभिषिक्तंpit·rā·bhi·ṣik·taṃ जगतिja·ga·ti प्रेरितञ्चpre·ri·tañ·ca पुमांसंpu·māṃ·saṃ कथम्ka·tham ईश्वरनिन्दकंīś·va·ra·nin·da·kaṃ वादयvā·da·ya?

    tarhyāham īśvarasya putra iti vākyasya kathanāt yūyaṁ pitrābhiṣiktaṁ jagati preritañca pumāṁsaṁ katham īśvaranindakaṁ vādaya?

    Say ye of him, whom the Father hath sanctified, and sent into the world, Thou blasphemest; because I said, I am the Son of God?

  37. 37

    यद्यहंyad·ya·haṃ पितुःpi·tuḥ कर्म्मkar·ma नna करोमिka·ro·mi तर्हिtar·hi मांmāṃ नna प्रतीतpra·tī·ta;

    yadyahaṁ pituḥ karmma na karomi tarhi māṁ na pratīta;

    If I do not the works of my Father, believe me not.

  38. 38

    किन्तुkin·tu यदिya·di करोमिka·ro·mi तर्हिtar·hi मयिma·yi युष्माभिःyuṣ·mā·bhiḥ प्रत्ययेprat·ya·ye नna कृतेऽपिkṛ·te·pi कार्य्येkār·ye प्रत्ययःprat·ya·yaḥ क्रियतांkri·ya·tāṃ, ततोta·to मयिma·yi पितास्तीतिpi·tās·tī·ti पितर्य्यहम्pi·tar·ya·ham अस्मीतिas·mī·ti चca क्षात्वाkṣāt·vā विश्वसिष्यथviś·va·siṣ·ya·tha।

    kintu yadi karomi tarhi mayi yuṣmābhiḥ pratyaye na kṛte'pi kāryye pratyayaḥ kriyatāṁ, tato mayi pitāstīti pitaryyaham asmīti ca kṣātvā viśvasiṣyatha|

    But if I do, though ye believe not me, believe the works: that ye may know, and believe, that the Father is in me, and I in him.

  39. 39

    तदाta·dā तेte पुनरपिpu·na·ra·pi तंtaṃ धर्त्तुम्dhar·tum अचेष्टन्तa·ceṣ·ṭan·ta किन्तुkin·tu सsa तेषांte·ṣāṃ करेभ्योka·rebh·yo निस्तीर्य्यnis·tīr·ya

    tadā te punarapi taṁ dharttum aceṣṭanta kintu sa teṣāṁ karebhyo nistīryya

    Therefore they sought again to take him: but he escaped out of their hand,

  40. 40

    पुनpu·na र्यर्द्दन्ryar·dan अद्यास्तटेad·yās·ta·ṭe यत्रyat·ra पुर्व्वंpur·vaṃ योहन्yo·han अमज्जयत्a·maj·ja·yat तत्रागत्यtat·rā·gat·ya न्यवसत्nya·va·sat।

    puna ryarddan adyāstaṭe yatra purvvaṁ yohan amajjayat tatrāgatya nyavasat|

    And went away again beyond Jordan into the place where John at first baptized; and there he abode.

  41. 41

    ततोta·to बहवोba·ha·vo लोकास्तत्समीपम्lo·kās·tat·sa·mī·pam आगत्यā·gat·ya व्याहरन्vyā·ha·ran योहन्yo·han किमप्याश्चर्य्यंki·map·yāś·car·yaṃ कर्म्मkar·ma नाकरोत्nā·ka·rot किन्त्वस्मिन्kin·tvas·min मनुष्येma·nuṣ·ye याyā यःyaḥ कथाka·thā अकथयत्a·ka·tha·yat ताःtāḥ सर्व्वाःsar·vāḥ सत्याःsat·yāḥ;

    tato bahavo lokāstatsamīpam āgatya vyāharan yohan kimapyāścaryyaṁ karmma nākarot kintvasmin manuṣye yā yaḥ kathā akathayat tāḥ sarvvāḥ satyāḥ;

    And many resorted unto him, and said, John did no miracle: but all things that John spake of this man were true.

  42. 42

    तत्रtat·ra चca बहवोba·ha·vo लोकास्तस्मिन्lo·kās·tas·min व्यश्वसन्vyaś·va·san।

    tatra ca bahavo lokāstasmin vyaśvasan|

    And many believed on him there.

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.