Klryz

Scripture · Sanskrit Bible with the King James Version · the Pāli Canon

Middle Discourses 67 मज्झिमनिकाय 67

Chapter: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152

Cātumasutta

Pāli in Devanagari; under each word its Roman pronunciation, syllable by syllable (ṃ = nasal hum). Tap a Pāli word for its meaning (PTS Pāli-English Dictionary); tap again to open it in the Pāli dictionary.

Verse: 123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129 · Hide pronunciation

  1. 1

    मज्झिमmaj·jhi·ma निकायni·kā·ya 67

    Majjhima Nikāya 67

    Middle Discourses 67

  2. 2

    चातुमसुत्तcā·tu·ma·sut·ta

    Cātumasutta

    At Cātumā

  3. 3

    एवंe·vaṃ मेme सुतं—su·taṃ

    Evaṁ me sutaṁ—

    So I have heard.

  4. 4

    एकंe·kaṃ समयंsa·ma·yaṃ भगवाbha·ga·vā चातुमायंcā·tu·mā·yaṃ विहरतिvi·ha·ra·ti आमलकीवने।ā·ma·la·kī·va·ne

    ekaṁ samayaṁ bhagavā cātumāyaṁ viharati āmalakīvane.

    At one time the Buddha was staying near Cātumā in a myrobalan grove.

  5. 5

    तेनte·na खोkho पनpa·na समयेनsa·ma·ye·na सारिपुत्तमोग्गल्लानप्पमुखानिsā·ri·put·ta·mog·gal·lā·nap·pa·mu·khā·ni पञ्चमत्तानिpañ·ca·mat·tā·ni भिक्खुसतानिbhik·khu·sa·tā·ni चातुमंcā·tu·maṃ अनुप्पत्तानिa·nup·pat·tā·ni होन्तिhon·ti भगवन्तंbha·ga·van·taṃ दस्सनाय।das·sa·nā·ya

    Tena kho pana samayena sāriputtamoggallānappamukhāni pañcamattāni bhikkhusatāni cātumaṁ anuppattāni honti bhagavantaṁ dassanāya.

    Now at that time five hundred mendicants headed by Sāriputta and Moggallāna arrived at Cātumā to see the Buddha.

  6. 6

    तेte चca आगन्तुकाā·gan·tu·kā भिक्खूbhik·khū नेवासिकेहिne·vā·si·ke·hi भिक्खूहिbhik·khū·hi सद्धिंsad·dhiṃ पटिसम्मोदमानाpa·ṭi·sam·mo·da·mā·nā सेनासनानिse·nā·sa·nā·ni पञ्ञापयमानाpañ·ñā·pa·ya·mā·nā पत्तचीवरानिpat·ta·cī·va·rā·ni पटिसामयमानाpa·ṭi·sā·ma·ya·mā·nā उच्चासद्दाuc·cā·sad·dā महासद्दाma·hā·sad·dā अहेसुं।a·he·suṃ

    Te ca āgantukā bhikkhū nevāsikehi bhikkhūhi saddhiṁ paṭisammodamānā senāsanāni paññāpayamānā pattacīvarāni paṭisāmayamānā uccāsaddā mahāsaddā ahesuṁ.

    And the visiting mendicants, while exchanging pleasantries with the resident mendicants, preparing their lodgings, and putting away their bowls and robes, made a colossal racket.

  7. 7

    अथa·tha खोkho भगवाbha·ga·vā आयस्मन्तंā·yas·man·taṃ आनन्दंā·nan·daṃ आमन्तेसि:ā·man·te·si

    Atha kho bhagavā āyasmantaṁ ānandaṁ āmantesi:

    Then the Buddha said to Venerable Ānanda,

  8. 8

    “केke पनेते,pa·ne·te आनन्द,ā·nan·da उच्चासद्दाuc·cā·sad·dā महासद्दा,ma·hā·sad·dā केवट्टाke·vaṭ·ṭā मञ्ञेmañ·ñe मच्छविलोपे”ति?mac·cha·vi·lo·pe

    “ke panete, ānanda, uccāsaddā mahāsaddā, kevaṭṭā maññe macchavilope”ti?

    “Ānanda, who’s making that colossal racket? You’d think it was fishermen hauling in a catch!”

  9. 9

    “एतानि,e·tā·ni भन्ते,bhan·te सारिपुत्तमोग्गल्लानप्पमुखानिsā·ri·put·ta·mog·gal·lā·nap·pa·mu·khā·ni पञ्चमत्तानिpañ·ca·mat·tā·ni भिक्खुसतानिbhik·khu·sa·tā·ni चातुमंcā·tu·maṃ अनुप्पत्तानिa·nup·pat·tā·ni भगवन्तंbha·ga·van·taṃ दस्सनाय।das·sa·nā·ya

    “Etāni, bhante, sāriputtamoggallānappamukhāni pañcamattāni bhikkhusatāni cātumaṁ anuppattāni bhagavantaṁ dassanāya.

    And Ānanda told him what had happened.

  10. 10

    तेte आगन्तुकाā·gan·tu·kā भिक्खूbhik·khū नेवासिकेहिne·vā·si·ke·hi भिक्खूहिbhik·khū·hi सद्धिंsad·dhiṃ पटिसम्मोदमानाpa·ṭi·sam·mo·da·mā·nā सेनासनानिse·nā·sa·nā·ni पञ्ञापयमानाpañ·ñā·pa·ya·mā·nā पत्तचीवरानिpat·ta·cī·va·rā·ni पटिसामयमानाpa·ṭi·sā·ma·ya·mā·nā उच्चासद्दाuc·cā·sad·dā महासद्दा”ति।ma·hā·sad·dā

    Te āgantukā bhikkhū nevāsikehi bhikkhūhi saddhiṁ paṭisammodamānā senāsanāni paññāpayamānā pattacīvarāni paṭisāmayamānā uccāsaddā mahāsaddā”ti.

    (Pāli only)

  11. 11

    “तेनहानन्द,te·na·hā·nan·da ममma·ma वचनेनva·ca·ne·na तेte भिक्खूbhik·khū आमन्तेहि:ā·man·te·hi

    “Tenahānanda, mama vacanena te bhikkhū āmantehi:

    “Well then, Ānanda, in my name tell those mendicants that

  12. 12

    ‘सत्थाsat·thā आयस्मन्तेā·yas·man·te आमन्तेती’”ति।ā·man·te·tī

    ‘satthā āyasmante āmantetī’”ti.

    the Teacher summons them.”

  13. 13

    “एवं,e·vaṃ भन्ते”तिbhan·te खोkho आयस्माā·yas·mā आनन्दोā·nan·do भगवतोbha·ga·va·to पटिस्सुत्वाpa·ṭis·sut·vā येनye·na तेte भिक्खूbhik·khū तेनुपसङ्कमि;te·nu·pa·saṅ·ka·mi उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā तेte भिक्खूbhik·khū एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    “Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā ānando bhagavato paṭissutvā yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū etadavoca:

    “Yes, sir,” Ānanda replied. He went to those mendicants and said,

  14. 14

    “सत्थाsat·thā आयस्मन्तेā·yas·man·te आमन्तेती”ति।ā·man·te·tī

    “satthā āyasmante āmantetī”ti.

    “Venerables, the Teacher summons you.”

  15. 15

    “एवमावुसो”तिe·va·mā·vu·so खोkho तेte भिक्खूbhik·khū आयस्मतोā·yas·ma·to आनन्दस्सā·nan·das·sa पटिस्सुत्वाpa·ṭis·sut·vā येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनुपसङ्कमिंसु;te·nu·pa·saṅ·ka·miṃ·su उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अभिवादेत्वाa·bhi·vā·det·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदिंसु।ni·sī·diṃ·su एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसिन्नेni·sin·ne खोkho तेte भिक्खूbhik·khū भगवाbha·ga·vā एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    “Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato ānandassa paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinne kho te bhikkhū bhagavā etadavoca:

    “Yes, reverend,” replied those mendicants. Then they rose from their seats and went to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to them:

  16. 16

    “किंkiṃ नुnu तुम्हे,tum·he भिक्खवे,bhik·kha·ve उच्चासद्दाuc·cā·sad·dā महासद्दा,ma·hā·sad·dā केवट्टाke·vaṭ·ṭā मञ्ञेmañ·ñe मच्छविलोपे”ति?mac·cha·vi·lo·pe

    “kiṁ nu tumhe, bhikkhave, uccāsaddā mahāsaddā, kevaṭṭā maññe macchavilope”ti?

    “Mendicants, what’s with that colossal racket? You’d think it was fishermen hauling in a catch!”

  17. 17

    “इमानि,i·mā·ni भन्ते,bhan·te सारिपुत्तमोग्गल्लानप्पमुखानिsā·ri·put·ta·mog·gal·lā·nap·pa·mu·khā·ni पञ्चमत्तानिpañ·ca·mat·tā·ni भिक्खुसतानिbhik·khu·sa·tā·ni चातुमंcā·tu·maṃ अनुप्पत्तानिa·nup·pat·tā·ni भगवन्तंbha·ga·van·taṃ दस्सनाय।das·sa·nā·ya

    “Imāni, bhante, sāriputtamoggallānappamukhāni pañcamattāni bhikkhusatāni cātumaṁ anuppattāni bhagavantaṁ dassanāya.

    And they told him what had happened.

  18. 18

    तेमेte·me आगन्तुकाā·gan·tu·kā भिक्खूbhik·khū नेवासिकेहिne·vā·si·ke·hi भिक्खूहिbhik·khū·hi सद्धिंsad·dhiṃ पटिसम्मोदमानाpa·ṭi·sam·mo·da·mā·nā सेनासनानिse·nā·sa·nā·ni पञ्ञापयमानाpañ·ñā·pa·ya·mā·nā पत्तचीवरानिpat·ta·cī·va·rā·ni पटिसामयमानाpa·ṭi·sā·ma·ya·mā·nā उच्चासद्दाuc·cā·sad·dā महासद्दा”ति।ma·hā·sad·dā

    Teme āgantukā bhikkhū nevāsikehi bhikkhūhi saddhiṁ paṭisammodamānā senāsanāni paññāpayamānā pattacīvarāni paṭisāmayamānā uccāsaddā mahāsaddā”ti.

    (Pāli only)

  19. 19

    “गच्छथ,gac·cha·tha भिक्खवे,bhik·kha·ve पणामेमिpa·ṇā·me·mi वो,vo नna वोvo ममma·ma सन्तिकेsan·ti·ke वत्थब्बन्”ति।vat·thab·ban

    “Gacchatha, bhikkhave, paṇāmemi vo, na vo mama santike vatthabban”ti.

    “Go away, mendicants, I dismiss you. You are not to stay in my presence.”

  20. 20

    “एवं,e·vaṃ भन्ते”तिbhan·te खोkho तेte भिक्खूbhik·khū भगवतोbha·ga·va·to पटिस्सुत्वाpa·ṭis·sut·vā उट्ठायासनाuṭ·ṭhā·yā·sa·nā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अभिवादेत्वाa·bhi·vā·det·vā पदक्खिणंpa·dak·khi·ṇaṃ कत्वाkat·vā सेनासनंse·nā·sa·naṃ संसामेत्वाsaṃ·sā·met·vā पत्तचीवरमादायpat·ta·cī·va·ra·mā·dā·ya पक्कमिंसु।pak·ka·miṃ·su

    “Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paṭissutvā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā senāsanaṁ saṁsāmetvā pattacīvaramādāya pakkamiṁsu.

    “Yes, sir,” replied those mendicants. They got up from their seats, bowed and respectfully circled the Buddha, keeping him on their right. They set their lodgings in order and left, taking their bowls and robes.

  21. 21

    तेनte·na खोkho पनpa·na समयेनsa·ma·ye·na चातुमेय्यकाcā·tu·mey·ya·kā सक्याsak·yā सन्थागारेsan·thā·gā·re सन्निपतिताsan·ni·pa·ti·tā होन्तिhon·ti केनचिदेवke·na·ci·de·va करणीयेन।ka·ra·ṇī·ye·na

    Tena kho pana samayena cātumeyyakā sakyā santhāgāre sannipatitā honti kenacideva karaṇīyena.

    Now at that time the Sakyans of Cātumā were sitting together at the town hall on some business.

  22. 22

    अद्दसंसुad·da·saṃ·su खोkho चातुमेय्यकाcā·tu·mey·ya·kā सक्याsak·yā तेte भिक्खूbhik·khū दूरतोवdū·ra·to·va आगच्छन्ते;ā·gac·chan·te

    Addasaṁsu kho cātumeyyakā sakyā te bhikkhū dūratova āgacchante;

    Seeing those mendicants coming off in the distance,

  23. 23

    दिस्वानdis·vā·na येनye·na तेte भिक्खूbhik·khū तेनुपसङ्कमिंसु;te·nu·pa·saṅ·ka·miṃ·su उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā तेte भिक्खूbhik·khū एतदवोचुं:e·ta·da·vo·cuṃ

    disvāna yena te bhikkhū tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā te bhikkhū etadavocuṁ:

    they went up to them and said,

  24. 24

    “हन्दhan·da कहंka·haṃ पनpa·na तुम्हेtum·he आयस्मन्तोā·yas·man·to गच्छथा”ति?gac·cha·thā

    “handa kahaṁ pana tumhe āyasmanto gacchathā”ti?

    “Hello venerables, where are you going?”

  25. 25

    “भगवताbha·ga·va·tā खो,kho आवुसो,ā·vu·so भिक्खुसङ्घोbhik·khu·saṅ·gho पणामितो”ति।pa·ṇā·mi·to

    “Bhagavatā kho, āvuso, bhikkhusaṅgho paṇāmito”ti.

    “Reverends, the mendicant Saṅgha has been dismissed by the Buddha.”

  26. 26

    “तेनहायस्मन्तोte·na·hā·yas·man·to मुहुत्तंmu·hut·taṃ निसीदथ,ni·sī·da·tha अप्पेवap·pe·va नामnā·ma मयंma·yaṃ सक्कुणेय्यामsak·ku·ṇey·yā·ma भगवन्तंbha·ga·van·taṃ पसादेतुन्”ति।pa·sā·de·tun

    “Tenahāyasmanto muhuttaṁ nisīdatha, appeva nāma mayaṁ sakkuṇeyyāma bhagavantaṁ pasādetun”ti.

    “Well then, venerables, sit here for an hour. Hopefully we’ll be able to restore the Buddha’s confidence.”

  27. 27

    “एवमावुसो”तिe·va·mā·vu·so खोkho तेte भिक्खूbhik·khū चातुमेय्यकानंcā·tu·mey·ya·kā·naṃ सक्यानंsak·yā·naṃ पच्चस्सोसुं।pac·cas·so·suṃ

    “Evamāvuso”ti kho te bhikkhū cātumeyyakānaṁ sakyānaṁ paccassosuṁ.

    “Yes, respectable sirs,” replied the mendicants.

  28. 28

    अथa·tha खोkho चातुमेय्यकाcā·tu·mey·ya·kā सक्याsak·yā येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनुपसङ्कमिंसु;te·nu·pa·saṅ·ka·miṃ·su उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अभिवादेत्वाa·bhi·vā·det·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदिंसु।ni·sī·diṃ·su एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसिन्नाni·sin·nā खोkho चातुमेय्यकाcā·tu·mey·ya·kā सक्याsak·yā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोचुं:e·ta·da·vo·cuṃ

    Atha kho cātumeyyakā sakyā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho cātumeyyakā sakyā bhagavantaṁ etadavocuṁ:

    Then the Sakyans of Cātumā went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him:

  29. 29

    “अभिनन्दतु,a·bhi·nan·da·tu भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā भिक्खुसङ्घं;bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    “abhinandatu, bhante, bhagavā bhikkhusaṅghaṁ;

    “May the Buddha be happy with the mendicant Saṅgha!

  30. 30

    अभिवदतु,a·bhi·va·da·tu भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā भिक्खुसङ्घं।bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    abhivadatu, bhante, bhagavā bhikkhusaṅghaṁ.

    May the Buddha welcome the mendicant Saṅgha!

  31. 31

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te भगवताbha·ga·va·tā पुब्बेpub·be भिक्खुसङ्घोbhik·khu·saṅ·gho अनुग्गहितो;a·nug·ga·hi·to एवमेवe·va·me·va भगवाbha·ga·vā एतरहिe·ta·ra·hi अनुग्गण्हातुa·nug·gaṇ·hā·tu भिक्खुसङ्घं।bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    Seyyathāpi, bhante, bhagavatā pubbe bhikkhusaṅgho anuggahito; evameva bhagavā etarahi anuggaṇhātu bhikkhusaṅghaṁ.

    May the Buddha support the mendicant Saṅgha now as he did in the past!

  32. 32

    सन्तेत्थ,san·tet·tha भन्ते,bhan·te भिक्खूbhik·khū नवाna·vā अचिरपब्बजिताa·ci·ra·pab·ba·ji·tā अधुनागताa·dhu·nā·ga·tā इमंi·maṃ धम्मविनयं।dham·ma·vi·na·yaṃ

    Santettha, bhante, bhikkhū navā acirapabbajitā adhunāgatā imaṁ dhammavinayaṁ.

    There are mendicants here who are junior, recently gone forth, newly come to this teaching and training.

  33. 33

    तेसंte·saṃ भगवन्तंbha·ga·van·taṃ दस्सनायdas·sa·nā·ya अलभन्तानंa·la·bhan·tā·naṃ सियाsi·yā अञ्ञथत्तं,añ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो।vi·pa·ri·ṇā·mo

    Tesaṁ bhagavantaṁ dassanāya alabhantānaṁ siyā aññathattaṁ, siyā vipariṇāmo.

    If they don’t get to see the Buddha they may change and fall apart.

  34. 34

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te बीजानंbī·jā·naṃ तरुणानंta·ru·ṇā·naṃ उदकंu·da·kaṃ अलभन्तानंa·la·bhan·tā·naṃ सियाsi·yā अञ्ञथत्तंañ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो;vi·pa·ri·ṇā·mo

    Seyyathāpi, bhante, bījānaṁ taruṇānaṁ udakaṁ alabhantānaṁ siyā aññathattaṁ siyā vipariṇāmo;

    If young seedlings don’t get water they may change and fall apart.

  35. 35

    एवमेवe·va·me·va खो,kho भन्ते,bhan·te सन्तेत्थsan·tet·tha भिक्खूbhik·khū नवाna·vā अचिरपब्बजिताa·ci·ra·pab·ba·ji·tā अधुनागताa·dhu·nā·ga·tā इमंi·maṃ धम्मविनयं,dham·ma·vi·na·yaṃ तेसंte·saṃ भगवन्तंbha·ga·van·taṃ दस्सनायdas·sa·nā·ya अलभन्तानंa·la·bhan·tā·naṃ सियाsi·yā अञ्ञथत्तं,añ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो।vi·pa·ri·ṇā·mo

    evameva kho, bhante, santettha bhikkhū navā acirapabbajitā adhunāgatā imaṁ dhammavinayaṁ, tesaṁ bhagavantaṁ dassanāya alabhantānaṁ siyā aññathattaṁ, siyā vipariṇāmo.

    In the same way, there are mendicants here who are junior, recently gone forth, newly come to this teaching and training. If they don’t get to see the Buddha they may change and fall apart.

  36. 36

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te वच्छस्सvac·chas·sa तरुणस्सta·ru·ṇas·sa मातरंmā·ta·raṃ अपस्सन्तस्सa·pas·san·tas·sa सियाsi·yā अञ्ञथत्तं,añ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो;vi·pa·ri·ṇā·mo

    Seyyathāpi, bhante, vacchassa taruṇassa mātaraṁ apassantassa siyā aññathattaṁ, siyā vipariṇāmo;

    If a young calf doesn’t see its mother it may change and fall apart.

  37. 37

    एवमेवe·va·me·va खो,kho भन्ते,bhan·te सन्तेत्थsan·tet·tha भिक्खूbhik·khū नवाna·vā अचिरपब्बजिताa·ci·ra·pab·ba·ji·tā अधुनागताa·dhu·nā·ga·tā इमंi·maṃ धम्मविनयं,dham·ma·vi·na·yaṃ तेसंte·saṃ भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अपस्सन्तानंa·pas·san·tā·naṃ सियाsi·yā अञ्ञथत्तं,añ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो।vi·pa·ri·ṇā·mo

    evameva kho, bhante, santettha bhikkhū navā acirapabbajitā adhunāgatā imaṁ dhammavinayaṁ, tesaṁ bhagavantaṁ apassantānaṁ siyā aññathattaṁ, siyā vipariṇāmo.

    In the same way, there are mendicants here who are junior, recently gone forth, newly come to this teaching and training. If they don’t get to see the Buddha they may change and fall apart.

  38. 38

    अभिनन्दतु,a·bhi·nan·da·tu भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā भिक्खुसङ्घं;bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    Abhinandatu, bhante, bhagavā bhikkhusaṅghaṁ;

    May the Buddha be happy with the mendicant Saṅgha!

  39. 39

    अभिवदतु,a·bhi·va·da·tu भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā भिक्खुसङ्घं।bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    abhivadatu, bhante, bhagavā bhikkhusaṅghaṁ.

    May the Buddha welcome the mendicant Saṅgha!

  40. 40

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te भगवताbha·ga·va·tā पुब्बेpub·be भिक्खुसङ्घोbhik·khu·saṅ·gho अनुग्गहितो;a·nug·ga·hi·to एवमेवe·va·me·va भगवाbha·ga·vā एतरहिe·ta·ra·hi अनुग्गण्हातुa·nug·gaṇ·hā·tu भिक्खुसङ्घन्”ति।bhik·khu·saṅ·ghan

    Seyyathāpi, bhante, bhagavatā pubbe bhikkhusaṅgho anuggahito; evameva bhagavā etarahi anuggaṇhātu bhikkhusaṅghan”ti.

    May the Buddha support the mendicant Saṅgha now as he did in the past!”

  41. 41

    अथa·tha खोkho ब्रह्माbrah·mā सहम्पतिsa·ham·pa·ti भगवतोbha·ga·va·to चेतसाce·ta·sā चेतोपरिवितक्कमञ्ञाय—सेय्यथापिce·to·pa·ri·vi·tak·ka·mañ·ñā·ya नामnā·ma बलवाba·la·vā पुरिसोpu·ri·so समिञ्जितंsa·miñ·ji·taṃ वाvā बाहंbā·haṃ पसारेय्य,pa·sā·rey·ya पसारितंpa·sā·ri·taṃ वाvā बाहंbā·haṃ समिञ्जेय्य;sa·miñ·jey·ya एवमेव—ब्रह्मलोकेe·va·me·va अन्तरहितोan·ta·ra·hi·to भगवतोbha·ga·va·to पुरतोpu·ra·to पातुरहोसि।pā·tu·ra·ho·si

    Atha kho brahmā sahampati bhagavato cetasā cetoparivitakkamaññāya—seyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ vā bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ vā bāhaṁ samiñjeyya; evameva—brahmaloke antarahito bhagavato purato pāturahosi.

    Then the divinity Sahampati knew the Buddha’s train of thought. As easily as a strong person would extend or contract their arm, he vanished from the realm of divinity and reappeared in front of the Buddha.

  42. 42

    अथa·tha खोkho ब्रह्माbrah·mā सहम्पतिsa·ham·pa·ti एकंसंe·kaṃ·saṃ उत्तरासङ्गंut·ta·rā·saṅ·gaṃ करित्वाka·rit·vā येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनञ्जलिंte·nañ·ja·liṃ पणामेत्वाpa·ṇā·met·vā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    Atha kho brahmā sahampati ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā bhagavantaṁ etadavoca:

    He arranged his robe over one shoulder, raised his cupped palms toward the Buddha, and said:

  43. 43

    “अभिनन्दतु,a·bhi·nan·da·tu भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā भिक्खुसङ्घं;bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    “abhinandatu, bhante, bhagavā bhikkhusaṅghaṁ;

    “May the Buddha be happy with the mendicant Saṅgha!

  44. 44

    अभिवदतु,a·bhi·va·da·tu भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā भिक्खुसङ्घं।bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    abhivadatu, bhante, bhagavā bhikkhusaṅghaṁ.

    May the Buddha welcome the mendicant Saṅgha!

  45. 45

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te भगवताbha·ga·va·tā पुब्बेpub·be भिक्खुसङ्घोbhik·khu·saṅ·gho अनुग्गहितो;a·nug·ga·hi·to एवमेवe·va·me·va भगवाbha·ga·vā एतरहिe·ta·ra·hi अनुग्गण्हातुa·nug·gaṇ·hā·tu भिक्खुसङ्घं।bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    Seyyathāpi, bhante, bhagavatā pubbe bhikkhusaṅgho anuggahito; evameva bhagavā etarahi anuggaṇhātu bhikkhusaṅghaṁ.

    May the Buddha support the mendicant Saṅgha now as he did in the past!

  46. 46

    सन्तेत्थ,san·tet·tha भन्ते,bhan·te भिक्खूbhik·khū नवाna·vā अचिरपब्बजिताa·ci·ra·pab·ba·ji·tā अधुनागताa·dhu·nā·ga·tā इमंi·maṃ धम्मविनयं,dham·ma·vi·na·yaṃ तेसंte·saṃ भगवन्तंbha·ga·van·taṃ दस्सनायdas·sa·nā·ya अलभन्तानंa·la·bhan·tā·naṃ सियाsi·yā अञ्ञथत्तं,añ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो।vi·pa·ri·ṇā·mo

    Santettha, bhante, bhikkhū navā acirapabbajitā adhunāgatā imaṁ dhammavinayaṁ, tesaṁ bhagavantaṁ dassanāya alabhantānaṁ siyā aññathattaṁ, siyā vipariṇāmo.

    There are mendicants here who are junior, recently gone forth, newly come to this teaching and training. If they don’t get to see the Buddha they may change and fall apart.

  47. 47

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te बीजानंbī·jā·naṃ तरुणानंta·ru·ṇā·naṃ उदकंu·da·kaṃ अलभन्तानंa·la·bhan·tā·naṃ सियाsi·yā अञ्ञथत्तं,añ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो;vi·pa·ri·ṇā·mo

    Seyyathāpi, bhante, bījānaṁ taruṇānaṁ udakaṁ alabhantānaṁ siyā aññathattaṁ, siyā vipariṇāmo;

    If young seedlings don’t get water they may change and fall apart. …

  48. 48

    एवमेवe·va·me·va खो,kho भन्ते,bhan·te सन्तेत्थsan·tet·tha भिक्खूbhik·khū नवाna·vā अचिरपब्बजिताa·ci·ra·pab·ba·ji·tā अधुनागताa·dhu·nā·ga·tā इमंi·maṃ धम्मविनयं,dham·ma·vi·na·yaṃ तेसंte·saṃ भगवन्तंbha·ga·van·taṃ दस्सनायdas·sa·nā·ya अलभन्तानंa·la·bhan·tā·naṃ सियाsi·yā अञ्ञथत्तं,añ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो।vi·pa·ri·ṇā·mo

    evameva kho, bhante, santettha bhikkhū navā acirapabbajitā adhunāgatā imaṁ dhammavinayaṁ, tesaṁ bhagavantaṁ dassanāya alabhantānaṁ siyā aññathattaṁ, siyā vipariṇāmo.

    (Pāli only)

  49. 49

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te वच्छस्सvac·chas·sa तरुणस्सta·ru·ṇas·sa मातरंmā·ta·raṃ अपस्सन्तस्सa·pas·san·tas·sa सियाsi·yā अञ्ञथत्तं,añ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो;vi·pa·ri·ṇā·mo

    Seyyathāpi, bhante, vacchassa taruṇassa mātaraṁ apassantassa siyā aññathattaṁ, siyā vipariṇāmo;

    If a young calf doesn’t see its mother it may change and fall apart.

  50. 50

    एवमेवe·va·me·va खो,kho भन्ते,bhan·te सन्तेत्थsan·tet·tha भिक्खूbhik·khū नवाna·vā अचिरपब्बजिताa·ci·ra·pab·ba·ji·tā अधुनागताa·dhu·nā·ga·tā इमंi·maṃ धम्मविनयं,dham·ma·vi·na·yaṃ तेसंte·saṃ भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अपस्सन्तानंa·pas·san·tā·naṃ सियाsi·yā अञ्ञथत्तं,añ·ña·that·taṃ सियाsi·yā विपरिणामो।vi·pa·ri·ṇā·mo

    evameva kho, bhante, santettha bhikkhū navā acirapabbajitā adhunāgatā imaṁ dhammavinayaṁ, tesaṁ bhagavantaṁ apassantānaṁ siyā aññathattaṁ, siyā vipariṇāmo.

    In the same way, there are mendicants here who are junior, recently gone forth, newly come to this teaching and training. If they don’t get to see the Buddha they may change and fall apart.

  51. 51

    अभिनन्दतु,a·bhi·nan·da·tu भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā भिक्खुसङ्घं;bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    Abhinandatu, bhante, bhagavā bhikkhusaṅghaṁ;

    May the Buddha be happy with the mendicant Saṅgha!

  52. 52

    अभिवदतु,a·bhi·va·da·tu भन्ते,bhan·te भगवाbha·ga·vā भिक्खुसङ्घं।bhik·khu·saṅ·ghaṃ

    abhivadatu, bhante, bhagavā bhikkhusaṅghaṁ.

    May the Buddha welcome the mendicant Saṅgha!

  53. 53

    सेय्यथापि,sey·ya·thā·pi भन्ते,bhan·te भगवताbha·ga·va·tā पुब्बेpub·be भिक्खुसङ्घोbhik·khu·saṅ·gho अनुग्गहितो;a·nug·ga·hi·to एवमेवe·va·me·va भगवाbha·ga·vā एतरहिe·ta·ra·hi अनुग्गण्हातुa·nug·gaṇ·hā·tu भिक्खुसङ्घन्”ति।bhik·khu·saṅ·ghan

    Seyyathāpi, bhante, bhagavatā pubbe bhikkhusaṅgho anuggahito; evameva bhagavā etarahi anuggaṇhātu bhikkhusaṅghan”ti.

    May the Buddha support the mendicant Saṅgha now as he did in the past!”

  54. 54

    असक्खिंसुa·sak·khiṃ·su खोkho चातुमेय्यकाcā·tu·mey·ya·kā चca सक्याsak·yā ब्रह्माbrah·mā चca सहम्पतिsa·ham·pa·ti भगवन्तंbha·ga·van·taṃ पसादेतुंpa·sā·de·tuṃ बीजूपमेनbī·jū·pa·me·na चca तरुणूपमेनta·ru·ṇū·pa·me·na च।ca

    Asakkhiṁsu kho cātumeyyakā ca sakyā brahmā ca sahampati bhagavantaṁ pasādetuṁ bījūpamena ca taruṇūpamena ca.

    The Sakyans of Cātumā and the divinity Sahampati were able to restore the Buddha’s confidence with the similes of the seedlings and the calf.

  55. 55

    अथa·tha खोkho आयस्माā·yas·mā महामोग्गल्लानोma·hā·mog·gal·lā·no भिक्खूbhik·khū आमन्तेसि:ā·man·te·si

    Atha kho āyasmā mahāmoggallāno bhikkhū āmantesi:

    Then Venerable Mahāmoggallāna addressed the mendicants,

  56. 56

    “उट्ठेथावुसो,uṭ·ṭhe·thā·vu·so गण्हथgaṇ·ha·tha पत्तचीवरं।pat·ta·cī·va·raṃ

    “uṭṭhethāvuso, gaṇhatha pattacīvaraṁ.

    “Get up, reverends, and pick up your bowls and robes.

  57. 57

    पसादितोpa·sā·di·to भगवाbha·ga·vā चातुमेय्यकेहिcā·tu·mey·ya·ke·hi चca सक्येहिsak·ye·hi ब्रह्मुनाbrah·mu·nā चca सहम्पतिनाsa·ham·pa·ti·nā बीजूपमेनbī·jū·pa·me·na चca तरुणूपमेनta·ru·ṇū·pa·me·na चा”ति।cā

    Pasādito bhagavā cātumeyyakehi ca sakyehi brahmunā ca sahampatinā bījūpamena ca taruṇūpamena cā”ti.

    The Buddha’s confidence has been restored by the Sakyans of Cātumā and the divinity Sahampati with the similes of the seedlings and the calf.”

  58. 58

    “एवमावुसो”तिe·va·mā·vu·so खोkho तेte भिक्खूbhik·khū आयस्मतोā·yas·ma·to महामोग्गल्लानस्सma·hā·mog·gal·lā·nas·sa पटिस्सुत्वाpa·ṭis·sut·vā उट्ठायासनाuṭ·ṭhā·yā·sa·nā पत्तचीवरमादायpat·ta·cī·va·ra·mā·dā·ya येनye·na भगवाbha·ga·vā तेनुपसङ्कमिंसु;te·nu·pa·saṅ·ka·miṃ·su उपसङ्कमित्वाu·pa·saṅ·ka·mit·vā भगवन्तंbha·ga·van·taṃ अभिवादेत्वाa·bhi·vā·det·vā एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसीदिंसु।ni·sī·diṃ·su एकमन्तंe·ka·man·taṃ निसिन्नंni·sin·naṃ खोkho आयस्मन्तंā·yas·man·taṃ सारिपुत्तंsā·ri·put·taṃ भगवाbha·ga·vā एतदवोच:e·ta·da·vo·ca

    “Evamāvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato mahāmoggallānassa paṭissutvā uṭṭhāyāsanā pattacīvaramādāya yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho āyasmantaṁ sāriputtaṁ bhagavā etadavoca:

    “Yes, reverend,” replied those mendicants. Then they rose from their seats and, taking their bowls and robes, went to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to Venerable Sāriputta,

  59. 59

    “किन्तिkin·ti ते,te सारिपुत्त,sā·ri·put·ta अहोसिa·ho·si मयाma·yā भिक्खुसङ्घेbhik·khu·saṅ·ghe पणामिते”ति?pa·ṇā·mi·te

    “kinti te, sāriputta, ahosi mayā bhikkhusaṅghe paṇāmite”ti?

    “Sāriputta, what did you think when the mendicant Saṅgha was dismissed by me?”

  60. 60

    “एवंe·vaṃ खोkho मे,me भन्ते,bhan·te अहोसि:a·ho·si

    “Evaṁ kho me, bhante, ahosi:

    “Sir, I thought this:

  61. 61

    ‘भगवताbha·ga·va·tā भिक्खुसङ्घोbhik·khu·saṅ·gho पणामितो।pa·ṇā·mi·to

    ‘bhagavatā bhikkhusaṅgho paṇāmito.

    ‘The Buddha has dismissed the mendicant Saṅgha.

  62. 62

    अप्पोस्सुक्कोap·pos·suk·ko दानिdā·ni भगवाbha·ga·vā दिट्ठधम्मसुखविहारंdiṭ·ṭha·dham·ma·su·kha·vi·hā·raṃ अनुयुत्तोa·nu·yut·to विहरिस्सति,vi·ha·ris·sa·ti मयम्पिma·yam·pi दानिdā·ni अप्पोस्सुक्काap·pos·suk·kā दिट्ठधम्मसुखविहारमनुयुत्ताdiṭ·ṭha·dham·ma·su·kha·vi·hā·ra·ma·nu·yut·tā विहरिस्सामा’”ति।vi·ha·ris·sā·mā

    Appossukko dāni bhagavā diṭṭhadhammasukhavihāraṁ anuyutto viharissati, mayampi dāni appossukkā diṭṭhadhammasukhavihāramanuyuttā viharissāmā’”ti.

    Now he will remain passive, dwelling in blissful meditation in this life, and so will we.’”

  63. 63

    “आगमेहिā·ga·me·hi त्वं,tvaṃ सारिपुत्त,sā·ri·put·ta आगमेहिā·ga·me·hi त्वं,tvaṃ सारिपुत्त,sā·ri·put·ta दिट्ठधम्मसुखविहारन्”ति।diṭ·ṭha·dham·ma·su·kha·vi·hā·ran

    “Āgamehi tvaṁ, sāriputta, āgamehi tvaṁ, sāriputta, diṭṭhadhammasukhavihāran”ti.

    “Hold on, Sāriputta, hold on! Don’t you ever think such a thing again!”

  64. 64

    अथa·tha खोkho भगवाbha·ga·vā आयस्मन्तंā·yas·man·taṃ महामोग्गल्लानंma·hā·mog·gal·lā·naṃ आमन्तेसि:ā·man·te·si

    Atha kho bhagavā āyasmantaṁ mahāmoggallānaṁ āmantesi:

    Then the Buddha addressed Venerable Mahāmoggallāna,

  65. 65

    “किन्तिkin·ti ते,te मोग्गल्लान,mog·gal·lā·na अहोसिa·ho·si मयाma·yā भिक्खुसङ्घेbhik·khu·saṅ·ghe पणामिते”ति?pa·ṇā·mi·te

    “kinti te, moggallāna, ahosi mayā bhikkhusaṅghe paṇāmite”ti?

    “Moggallāna, what did you think when the mendicant Saṅgha was dismissed by me?”

  66. 66

    “एवंe·vaṃ खोkho मे,me भन्ते,bhan·te अहोसि:a·ho·si

    “Evaṁ kho me, bhante, ahosi:

    “Sir, I thought this:

  67. 67

    ‘भगवताbha·ga·va·tā भिक्खुसङ्घोbhik·khu·saṅ·gho पणामितो।pa·ṇā·mi·to

    ‘bhagavatā bhikkhusaṅgho paṇāmito.

    ‘The Buddha has dismissed the mendicant Saṅgha.

  68. 68

    अप्पोस्सुक्कोap·pos·suk·ko दानिdā·ni भगवाbha·ga·vā दिट्ठधम्मसुखविहारंdiṭ·ṭha·dham·ma·su·kha·vi·hā·raṃ अनुयुत्तोa·nu·yut·to विहरिस्सति,vi·ha·ris·sa·ti अहञ्चa·hañ·ca दानिdā·ni आयस्माā·yas·mā चca सारिपुत्तोsā·ri·put·to भिक्खुसङ्घंbhik·khu·saṅ·ghaṃ परिहरिस्सामा’”ति।pa·ri·ha·ris·sā·mā

    Appossukko dāni bhagavā diṭṭhadhammasukhavihāraṁ anuyutto viharissati, ahañca dāni āyasmā ca sāriputto bhikkhusaṅghaṁ pariharissāmā’”ti.

    Now he will remain passive, dwelling in blissful meditation in this life. Meanwhile, Venerable Sāriputta and I shall lead the mendicant Saṅgha.’”

  69. 69

    “साधुsā·dhu साधु,sā·dhu मोग्गल्लान।mog·gal·lā·na

    “Sādhu sādhu, moggallāna.

    “Good, good, Moggallāna!

  70. 70

    अहंa·haṃ वाvā हि,hi मोग्गल्लान,mog·gal·lā·na भिक्खुसङ्घंbhik·khu·saṅ·ghaṃ परिहरेय्यंpa·ri·ha·rey·yaṃ सारिपुत्तमोग्गल्लानाsā·ri·put·ta·mog·gal·lā·nā वा”ति।vā

    Ahaṁ vā hi, moggallāna, bhikkhusaṅghaṁ parihareyyaṁ sāriputtamoggallānā vā”ti.

    For either I should lead the mendicant Saṅgha, or else Sāriputta and Moggallāna.”

  71. 71

    अथa·tha खोkho भगवाbha·ga·vā भिक्खूbhik·khū आमन्तेसि:ā·man·te·si

    Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

    Then the Buddha said to the mendicants:

  72. 72

    “चत्तारिमानि,cat·tā·ri·mā·ni भिक्खवे,bhik·kha·ve भयानिbha·yā·ni उदकोरोहन्तेu·da·ko·ro·han·te पाटिकङ्खितब्बानि।pā·ṭi·kaṅ·khi·tab·bā·ni

    “cattārimāni, bhikkhave, bhayāni udakorohante pāṭikaṅkhitabbāni.

    “Mendicants, when you go into the water you should anticipate four dangers.

  73. 73

    कतमानिka·ta·mā·ni चत्तारि?cat·tā·ri

    Katamāni cattāri?

    What four?

  74. 74

    ऊमिभयं,ū·mi·bha·yaṃ कुम्भीलभयं,kum·bhī·la·bha·yaṃ आवट्टभयं,ā·vaṭ·ṭa·bha·yaṃ सुसुकाभयं—su·su·kā·bha·yaṃ

    Ūmibhayaṁ, kumbhīlabhayaṁ, āvaṭṭabhayaṁ, susukābhayaṁ—

    The dangers of waves, gharials, whirlpools, and sharks.

  75. 75

    इमानि,i·mā·ni भिक्खवे,bhik·kha·ve चत्तारिcat·tā·ri भयानिbha·yā·ni उदकोरोहन्तेu·da·ko·ro·han·te पाटिकङ्खितब्बानि।pā·ṭi·kaṅ·khi·tab·bā·ni

    imāni, bhikkhave, cattāri bhayāni udakorohante pāṭikaṅkhitabbāni.

    These are the four dangers that you should anticipate when you go into the water.

  76. 76

    एवमेवe·va·me·va खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve चत्तारिमानिcat·tā·ri·mā·ni भयानिbha·yā·ni इधेकच्चेi·dhe·kac·ce पुग्गलेpug·ga·le इमस्मिंi·mas·miṃ धम्मविनयेdham·ma·vi·na·ye अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितेpab·ba·ji·te पाटिकङ्खितब्बानि।pā·ṭi·kaṅ·khi·tab·bā·ni

    Evameva kho, bhikkhave, cattārimāni bhayāni idhekacce puggale imasmiṁ dhammavinaye agārasmā anagāriyaṁ pabbajite pāṭikaṅkhitabbāni.

    In the same way, an individual gone forth from the lay life to homelessness in this teaching and training should anticipate four dangers.

  77. 77

    कतमानिka·ta·mā·ni चत्तारि?cat·tā·ri

    Katamāni cattāri?

    What four?

  78. 78

    ऊमिभयं,ū·mi·bha·yaṃ कुम्भीलभयं,kum·bhī·la·bha·yaṃ आवट्टभयं,ā·vaṭ·ṭa·bha·yaṃ सुसुकाभयं।su·su·kā·bha·yaṃ

    Ūmibhayaṁ, kumbhīlabhayaṁ, āvaṭṭabhayaṁ, susukābhayaṁ.

    The dangers of waves, gharials, whirlpools, and sharks.

  79. 79

    कतमञ्च,ka·ta·mañ·ca भिक्खवे,bhik·kha·ve ऊमिभयं?ū·mi·bha·yaṃ

    Katamañca, bhikkhave, ūmibhayaṁ?

    And what, mendicants, is the danger of waves?

  80. 80

    इध,i·dha भिक्खवे,bhik·kha·ve एकच्चोe·kac·co कुलपुत्तोku·la·put·to सद्धाsad·dhā अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितोpab·ba·ji·to होति:ho·ti

    Idha, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:

    It’s when a gentleman has gone forth out of faith from the lay life to homelessness, thinking:

  81. 81

    ‘ओतिण्णोम्हिo·tiṇ·ṇom·hi जातियाjā·ti·yā जरायja·rā·ya मरणेनma·ra·ṇe·na सोकेहिso·ke·hi परिदेवेहिpa·ri·de·ve·hi दुक्खेहिduk·khe·hi दोमनस्सेहिdo·ma·nas·se·hi उपायासेहिu·pā·yā·se·hi दुक्खोतिण्णोduk·kho·tiṇ·ṇo दुक्खपरेतो;duk·kha·pa·re·to

    ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi dukkhotiṇṇo dukkhapareto;

    ‘I’m swamped by rebirth, old age, and death; by sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress. I’m swamped by suffering, mired in suffering.

  82. 82

    अप्पेवap·pe·va नामnā·ma इमस्सi·mas·sa केवलस्सke·va·las·sa दुक्खक्खन्धस्सduk·khak·khan·dhas·sa अन्तकिरियाan·ta·ki·ri·yā पञ्ञायेथा’ति।pañ·ñā·ye·thā

    appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.

    Hopefully I can make an end to this entire mass of suffering.’

  83. 83

    तमेनंta·me·naṃ तथाta·thā पब्बजितंpab·ba·ji·taṃ समानंsa·mā·naṃ सब्रह्मचारीsab·rah·ma·cā·rī ओवदन्ति,o·va·dan·ti अनुसासन्ति:a·nu·sā·san·ti

    Tamenaṁ tathā pabbajitaṁ samānaṁ sabrahmacārī ovadanti, anusāsanti:

    When they’ve gone forth, their spiritual companions advise and instruct them:

  84. 84

    ‘एवंe·vaṃ तेte अभिक्कमितब्बं,a·bhik·ka·mi·tab·baṃ एवंe·vaṃ तेte पटिक्कमितब्बं,pa·ṭik·ka·mi·tab·baṃ एवंe·vaṃ तेte आलोकितब्बं,ā·lo·ki·tab·baṃ एवंe·vaṃ तेte विलोकितब्बं,vi·lo·ki·tab·baṃ एवंe·vaṃ तेte समिञ्जितब्बं,sa·miñ·ji·tab·baṃ एवंe·vaṃ तेte पसारितब्बं,pa·sā·ri·tab·baṃ एवंe·vaṃ तेte सङ्घाटिपत्तचीवरंsaṅ·ghā·ṭi·pat·ta·cī·va·raṃ धारेतब्बन्’ति।dhā·re·tab·ban

    ‘evaṁ te abhikkamitabbaṁ, evaṁ te paṭikkamitabbaṁ, evaṁ te ālokitabbaṁ, evaṁ te vilokitabbaṁ, evaṁ te samiñjitabbaṁ, evaṁ te pasāritabbaṁ, evaṁ te saṅghāṭipattacīvaraṁ dhāretabban’ti.

    ‘You should go out like this, and come back like that. You should look to the front like this, and to the side like that. You should contract your limbs like this, and extend them like that. This is how you should bear your outer robe, bowl, and robes.’

  85. 85

    तस्सtas·sa एवंe·vaṃ होति:ho·ti

    Tassa evaṁ hoti:

    They think:

  86. 86

    ‘मयंma·yaṃ खोkho पुब्बेpub·be अगारियभूताa·gā·ri·ya·bhū·tā समानाsa·mā·nā अञ्ञेañ·ñe ओवदाम,o·va·dā·ma अनुसासाम।a·nu·sā·sā·ma

    ‘mayaṁ kho pubbe agāriyabhūtā samānā aññe ovadāma, anusāsāma.

    ‘Formerly, as laypeople, we advised and instructed others.

  87. 87

    इमेi·me पनम्हाकंpa·nam·hā·kaṃ पुत्तमत्ताput·ta·mat·tā मञ्ञे,mañ·ñe नत्तमत्ताnat·ta·mat·tā मञ्ञे,mañ·ñe अम्हेam·he ओवदितब्बंo·va·di·tab·baṃ अनुसासितब्बंa·nu·sā·si·tab·baṃ मञ्ञन्ती’ति।mañ·ñan·tī

    Ime panamhākaṁ puttamattā maññe, nattamattā maññe, amhe ovaditabbaṁ anusāsitabbaṁ maññantī’ti.

    And now these mendicants—who you’d think were our children or grandchildren—imagine they can advise and instruct us!’

  88. 88

    सोso सिक्खंsik·khaṃ पच्चक्खायpac·cak·khā·ya हीनायावत्तति।hī·nā·yā·vat·ta·ti

    So sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvattati.

    They resign the training and return to a lesser life.

  89. 89

    अयंa·yaṃ वुच्चति,vuc·ca·ti भिक्खवे,bhik·kha·ve ऊमिभयस्सū·mi·bha·yas·sa भीतोbhī·to सिक्खंsik·khaṃ पच्चक्खायpac·cak·khā·ya हीनायावत्तो।hī·nā·yā·vat·to

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, ūmibhayassa bhīto sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvatto.

    This is called a mendicant who resigns the training and returns to a lesser life for fear of the danger of waves.

  90. 90

    ‘ऊमिभयन्’तिū·mi·bha·yan खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve कोधुपायासस्सेतंko·dhu·pā·yā·sas·se·taṃ अधिवचनं।a·dhi·va·ca·naṃ

    ‘Ūmibhayan’ti kho, bhikkhave, kodhupāyāsassetaṁ adhivacanaṁ.

    ‘Danger of waves’ is a term for anger and distress.

  91. 91

    कतमञ्च,ka·ta·mañ·ca भिक्खवे,bhik·kha·ve कुम्भीलभयं?kum·bhī·la·bha·yaṃ

    Katamañca, bhikkhave, kumbhīlabhayaṁ?

    And what, mendicants, is the danger of gharials?

  92. 92

    इध,i·dha भिक्खवे,bhik·kha·ve एकच्चोe·kac·co कुलपुत्तोku·la·put·to सद्धाsad·dhā अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितोpab·ba·ji·to होति:ho·ti

    Idha, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:

    It’s when a gentleman has gone forth out of faith from the lay life to homelessness, thinking:

  93. 93

    ‘ओतिण्णोम्हिo·tiṇ·ṇom·hi जातियाjā·ti·yā जरायja·rā·ya मरणेनma·ra·ṇe·na सोकेहिso·ke·hi परिदेवेहिpa·ri·de·ve·hi दुक्खेहिduk·khe·hi दोमनस्सेहिdo·ma·nas·se·hi उपायासेहिu·pā·yā·se·hi दुक्खोतिण्णोduk·kho·tiṇ·ṇo दुक्खपरेतो;duk·kha·pa·re·to

    ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi dukkhotiṇṇo dukkhapareto;

    ‘I’m swamped by rebirth, old age, and death; by sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress. I’m swamped by suffering, mired in suffering.

  94. 94

    अप्पेवap·pe·va नामnā·ma इमस्सi·mas·sa केवलस्सke·va·las·sa दुक्खक्खन्धस्सduk·khak·khan·dhas·sa अन्तकिरियाan·ta·ki·ri·yā पञ्ञायेथा’ति।pañ·ñā·ye·thā

    appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.

    Hopefully I can make an end to this entire mass of suffering.’

  95. 95

    तमेनंta·me·naṃ तथाta·thā पब्बजितंpab·ba·ji·taṃ समानंsa·mā·naṃ सब्रह्मचारीsab·rah·ma·cā·rī ओवदन्तिo·va·dan·ti अनुसासन्ति:a·nu·sā·san·ti

    Tamenaṁ tathā pabbajitaṁ samānaṁ sabrahmacārī ovadanti anusāsanti:

    When they’ve gone forth, their spiritual companions advise and instruct them:

  96. 96

    ‘इदंi·daṃ तेte खादितब्बं,khā·di·tab·baṃ इदंi·daṃ तेte नna खादितब्बं;khā·di·tab·baṃ इदंi·daṃ तेte भुञ्जितब्बं,bhuñ·ji·tab·baṃ इदंi·daṃ तेte नna भुञ्जितब्बं;bhuñ·ji·tab·baṃ इदंi·daṃ तेte सायितब्बं,sā·yi·tab·baṃ इदंi·daṃ तेte नna सायितब्बं;sā·yi·tab·baṃ इदंi·daṃ तेte पातब्बं,pā·tab·baṃ इदंi·daṃ तेte नna पातब्बं;pā·tab·baṃ कप्पियंkap·pi·yaṃ तेte खादितब्बं,khā·di·tab·baṃ अकप्पियंa·kap·pi·yaṃ तेte नna खादितब्बं;khā·di·tab·baṃ कप्पियंkap·pi·yaṃ तेte भुञ्जितब्बं,bhuñ·ji·tab·baṃ अकप्पियंa·kap·pi·yaṃ तेte नna भुञ्जितब्बं;bhuñ·ji·tab·baṃ कप्पियंkap·pi·yaṃ तेte सायितब्बं,sā·yi·tab·baṃ अकप्पियंa·kap·pi·yaṃ तेte नna सायितब्बं;sā·yi·tab·baṃ कप्पियंkap·pi·yaṃ तेte पातब्बं,pā·tab·baṃ अकप्पियंa·kap·pi·yaṃ तेte नna पातब्बं;pā·tab·baṃ कालेkā·le तेte खादितब्बं,khā·di·tab·baṃ विकालेvi·kā·le तेte नna खादितब्बं;khā·di·tab·baṃ कालेkā·le तेte भुञ्जितब्बं,bhuñ·ji·tab·baṃ विकालेvi·kā·le तेte नna भुञ्जितब्बं;bhuñ·ji·tab·baṃ कालेkā·le तेte सायितब्बं,sā·yi·tab·baṃ विकालेvi·kā·le तेte नna सायितब्बं;sā·yi·tab·baṃ कालेkā·le तेte पातब्बं,pā·tab·baṃ विकालेvi·kā·le तेte नna पातब्बन्’ति।pā·tab·ban

    ‘idaṁ te khāditabbaṁ, idaṁ te na khāditabbaṁ; idaṁ te bhuñjitabbaṁ, idaṁ te na bhuñjitabbaṁ; idaṁ te sāyitabbaṁ, idaṁ te na sāyitabbaṁ; idaṁ te pātabbaṁ, idaṁ te na pātabbaṁ; kappiyaṁ te khāditabbaṁ, akappiyaṁ te na khāditabbaṁ; kappiyaṁ te bhuñjitabbaṁ, akappiyaṁ te na bhuñjitabbaṁ; kappiyaṁ te sāyitabbaṁ, akappiyaṁ te na sāyitabbaṁ; kappiyaṁ te pātabbaṁ, akappiyaṁ te na pātabbaṁ; kāle te khāditabbaṁ, vikāle te na khāditabbaṁ; kāle te bhuñjitabbaṁ, vikāle te na bhuñjitabbaṁ; kāle te sāyitabbaṁ, vikāle te na sāyitabbaṁ; kāle te pātabbaṁ, vikāle te na pātabban’ti.

    ‘You may eat, consume, taste, and drink these things, but not those. You may eat what’s allowable, but not what’s unallowable. You may eat at the right time, but not at the wrong time.’

  97. 97

    तस्सtas·sa एवंe·vaṃ होति:ho·ti ‘मयंma·yaṃ खोkho पुब्बेpub·be अगारियभूताa·gā·ri·ya·bhū·tā समानाsa·mā·nā यंyaṃ इच्छामic·chā·ma तंtaṃ खादाम,khā·dā·ma यंyaṃ नna इच्छामic·chā·ma नna तंtaṃ खादाम;khā·dā·ma यंyaṃ इच्छामic·chā·ma तंtaṃ भुञ्जाम,bhuñ·jā·ma यंyaṃ नna इच्छामic·chā·ma नna तंtaṃ भुञ्जाम;bhuñ·jā·ma यंyaṃ इच्छामic·chā·ma तंtaṃ सायाम,sā·yā·ma यंyaṃ नna इच्छामic·chā·ma नna तंtaṃ सायाम;sā·yā·ma यंyaṃ इच्छामic·chā·ma तंtaṃ पिवाम,pi·vā·ma यंyaṃ नna इच्छामic·chā·ma नna तंtaṃ पिवाम;pi·vā·ma

    Tassa evaṁ hoti: ‘mayaṁ kho pubbe agāriyabhūtā samānā yaṁ icchāma taṁ khādāma, yaṁ na icchāma na taṁ khādāma; yaṁ icchāma taṁ bhuñjāma, yaṁ na icchāma na taṁ bhuñjāma; yaṁ icchāma taṁ sāyāma, yaṁ na icchāma na taṁ sāyāma; yaṁ icchāma taṁ pivāma, yaṁ na icchāma na taṁ pivāma;

    They think: ‘Formerly, as laypeople, we used to eat, consume, taste, and drink what we wanted, not what we didn’t want.

  98. 98

    कप्पियम्पिkap·pi·yam·pi खादाम,khā·dā·ma अकप्पियम्पिa·kap·pi·yam·pi खादाम;khā·dā·ma कप्पियम्पिkap·pi·yam·pi भुञ्जाम,bhuñ·jā·ma अकप्पियम्पिa·kap·pi·yam·pi भुञ्जाम;bhuñ·jā·ma कप्पियम्पिkap·pi·yam·pi सायाम,sā·yā·ma अकप्पियम्पिa·kap·pi·yam·pi सायाम;sā·yā·ma कप्पियम्पिkap·pi·yam·pi पिवाम,pi·vā·ma अकप्पियम्पिa·kap·pi·yam·pi पिवाम;pi·vā·ma कालेपिkā·le·pi खादाम,khā·dā·ma विकालेपिvi·kā·le·pi खादाम;khā·dā·ma कालेपिkā·le·pi भुञ्जामbhuñ·jā·ma विकालेपिvi·kā·le·pi भुञ्जाम;bhuñ·jā·ma कालेपिkā·le·pi सायाम,sā·yā·ma विकालेपिvi·kā·le·pi सायाम;sā·yā·ma कालेपिkā·le·pi पिवाम,pi·vā·ma विकालेपिvi·kā·le·pi पिवाम।pi·vā·ma

    kappiyampi khādāma, akappiyampi khādāma; kappiyampi bhuñjāma, akappiyampi bhuñjāma; kappiyampi sāyāma, akappiyampi sāyāma; kappiyampi pivāma, akappiyampi pivāma; kālepi khādāma, vikālepi khādāma; kālepi bhuñjāma vikālepi bhuñjāma; kālepi sāyāma, vikālepi sāyāma; kālepi pivāma, vikālepi pivāma.

    We ate and drank both allowable and unallowable things, at the right time and the wrong time.

  99. 99

    यम्पिyam·pi नोno सद्धाsad·dhā गहपतिकाga·ha·pa·ti·kā दिवाdi·vā विकालेvi·kā·le पणीतंpa·ṇī·taṃ खादनीयंkhā·da·nī·yaṃ भोजनीयंbho·ja·nī·yaṃ देन्तिden·ti तत्थपिमेtat·tha·pi·me मुखावरणंmu·khā·va·ra·ṇaṃ मञ्ञेmañ·ñe करोन्ती’ति।ka·ron·tī

    Yampi no saddhā gahapatikā divā vikāle paṇītaṁ khādanīyaṁ bhojanīyaṁ denti tatthapime mukhāvaraṇaṁ maññe karontī’ti.

    And these faithful householders give us delicious fresh and cooked foods at the wrong time of day. But these guys imagine they can gag our mouths!’

  100. 100

    सोso सिक्खंsik·khaṃ पच्चक्खायpac·cak·khā·ya हीनायावत्तति।hī·nā·yā·vat·ta·ti

    So sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvattati.

    They resign the training and return to a lesser life.

  101. 101

    अयंa·yaṃ वुच्चति,vuc·ca·ti भिक्खवे,bhik·kha·ve कुम्भीलभयस्सkum·bhī·la·bha·yas·sa भीतोbhī·to सिक्खंsik·khaṃ पच्चक्खायpac·cak·khā·ya हीनायावत्तो।hī·nā·yā·vat·to

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, kumbhīlabhayassa bhīto sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvatto.

    This is called one who resigns the training and returns to a lesser life because they’re afraid of the danger of gharials.

  102. 102

    ‘कुम्भीलभयन्’तिkum·bhī·la·bha·yan खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve ओदरिकत्तस्सेतंo·da·ri·kat·tas·se·taṃ अधिवचनं।a·dhi·va·ca·naṃ

    ‘Kumbhīlabhayan’ti kho, bhikkhave, odarikattassetaṁ adhivacanaṁ.

    ‘Danger of gharials’ is a term for gluttony.

  103. 103

    कतमञ्च,ka·ta·mañ·ca भिक्खवे,bhik·kha·ve आवट्टभयं?ā·vaṭ·ṭa·bha·yaṃ

    Katamañca, bhikkhave, āvaṭṭabhayaṁ?

    And what, mendicants, is the danger of whirlpools?

  104. 104

    इध,i·dha भिक्खवे,bhik·kha·ve एकच्चोe·kac·co कुलपुत्तोku·la·put·to सद्धाsad·dhā अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितोpab·ba·ji·to होति:ho·ti

    Idha, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:

    It’s when a gentleman has gone forth out of faith from the lay life to homelessness, thinking:

  105. 105

    ‘ओतिण्णोम्हिo·tiṇ·ṇom·hi जातियाjā·ti·yā जरायja·rā·ya मरणेनma·ra·ṇe·na सोकेहिso·ke·hi परिदेवेहिpa·ri·de·ve·hi दुक्खेहिduk·khe·hi दोमनस्सेहिdo·ma·nas·se·hi उपायासेहिu·pā·yā·se·hi दुक्खोतिण्णोduk·kho·tiṇ·ṇo दुक्खपरेतो;duk·kha·pa·re·to

    ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi dukkhotiṇṇo dukkhapareto;

    ‘I’m swamped by rebirth, old age, and death; by sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress. I’m swamped by suffering, mired in suffering.

  106. 106

    अप्पेवap·pe·va नामnā·ma इमस्सi·mas·sa केवलस्सke·va·las·sa दुक्खक्खन्धस्सduk·khak·khan·dhas·sa अन्तकिरियाan·ta·ki·ri·yā पञ्ञायेथा’ति।pañ·ñā·ye·thā

    appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.

    Hopefully I can make an end to this entire mass of suffering.’

  107. 107

    सोso एवंe·vaṃ पब्बजितोpab·ba·ji·to समानोsa·mā·no पुब्बण्हसमयंpub·baṇ·ha·sa·ma·yaṃ निवासेत्वाni·vā·set·vā पत्तचीवरमादायpat·ta·cī·va·ra·mā·dā·ya गामंgā·maṃ वाvā निगमंni·ga·maṃ वाvā पिण्डायpiṇ·ḍā·ya पविसति।pa·vi·sa·ti

    So evaṁ pabbajito samāno pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya gāmaṁ vā nigamaṁ vā piṇḍāya pavisati.

    When they’ve gone forth, they robe up in the morning and, taking their bowl and robe, enter a village or town for alms without guarding body, speech, and mind, without establishing mindfulness, and without restraining the sense faculties.

  108. 108

    अरक्खितेनेवa·rak·khi·te·ne·va कायेनkā·ye·na अरक्खितायa·rak·khi·tā·ya वाचायvā·cā·ya अनुपट्ठितायa·nu·paṭ·ṭhi·tā·ya सतियाsa·ti·yā असंवुतेहिa·saṃ·vu·te·hi इन्द्रियेहिin·dri·ye·hi सोso तत्थtat·tha पस्सतिpas·sa·ti गहपतिंga·ha·pa·tiṃ वाvā गहपतिपुत्तंga·ha·pa·ti·put·taṃ वाvā पञ्चहिpañ·ca·hi कामगुणेहिkā·ma·gu·ṇe·hi समप्पितंsa·map·pi·taṃ समङ्गीभूतंsa·maṅ·gī·bhū·taṃ परिचारयमानं।pa·ri·cā·ra·ya·mā·naṃ

    Arakkhiteneva kāyena arakkhitāya vācāya anupaṭṭhitāya satiyā asaṁvutehi indriyehi so tattha passati gahapatiṁ vā gahapatiputtaṁ vā pañcahi kāmaguṇehi samappitaṁ samaṅgībhūtaṁ paricārayamānaṁ.

    There they see a householder or their child amusing themselves, supplied and provided with the five kinds of sensual stimulation.

  109. 109

    तस्सtas·sa एवंe·vaṃ होति:ho·ti

    Tassa evaṁ hoti:

    They think:

  110. 110

    ‘मयंma·yaṃ खोkho पुब्बेpub·be अगारियभूताa·gā·ri·ya·bhū·tā समानाsa·mā·nā पञ्चहिpañ·ca·hi कामगुणेहिkā·ma·gu·ṇe·hi समप्पिताsa·map·pi·tā समङ्गीभूताsa·maṅ·gī·bhū·tā परिचारिम्हा।pa·ri·cā·rim·hā

    ‘mayaṁ kho pubbe agāriyabhūtā samānā pañcahi kāmaguṇehi samappitā samaṅgībhūtā paricārimhā.

    ‘Formerly, as laypeople, we amused ourselves, supplied and provided with the five kinds of sensual stimulation.

  111. 111

    संविज्जन्तिsaṃ·vij·jan·ti खोkho पनpa·na मेme कुलेku·le भोगा।bho·gā

    Saṁvijjanti kho pana me kule bhogā.

    And it’s true that my family is wealthy.

  112. 112

    सक्काsak·kā भोगेbho·ge चca भुञ्जितुंbhuñ·ji·tuṃ पुञ्ञानिpuñ·ñā·ni चca कातुन्’ति।kā·tun

    Sakkā bhoge ca bhuñjituṁ puññāni ca kātun’ti.

    I can both enjoy my wealth and make merit.’

  113. 113

    सोso सिक्खंsik·khaṃ पच्चक्खायpac·cak·khā·ya हीनायावत्तति।hī·nā·yā·vat·ta·ti

    So sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvattati.

    They resign the training and return to a lesser life.

  114. 114

    अयंa·yaṃ वुच्चति,vuc·ca·ti भिक्खवे,bhik·kha·ve आवट्टभयस्सā·vaṭ·ṭa·bha·yas·sa भीतोbhī·to सिक्खंsik·khaṃ पच्चक्खायpac·cak·khā·ya हीनायावत्तो।hī·nā·yā·vat·to

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, āvaṭṭabhayassa bhīto sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvatto.

    This is called one who resigns the training and returns to a lesser life for fear of the danger of whirlpools.

  115. 115

    ‘आवट्टभयन्’तिā·vaṭ·ṭa·bha·yan खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve पञ्चन्नेतंpañ·can·ne·taṃ कामगुणानंkā·ma·gu·ṇā·naṃ अधिवचनं।a·dhi·va·ca·naṃ

    ‘Āvaṭṭabhayan’ti kho, bhikkhave, pañcannetaṁ kāmaguṇānaṁ adhivacanaṁ.

    ‘Danger of whirlpools’ is a term for the five kinds of sensual stimulation.

  116. 116

    कतमञ्च,ka·ta·mañ·ca भिक्खवे,bhik·kha·ve सुसुकाभयं?su·su·kā·bha·yaṃ

    Katamañca, bhikkhave, susukābhayaṁ?

    And what, mendicants, is the danger of sharks?

  117. 117

    इध,i·dha भिक्खवे,bhik·kha·ve एकच्चोe·kac·co कुलपुत्तोku·la·put·to सद्धाsad·dhā अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितोpab·ba·ji·to होति:ho·ti

    Idha, bhikkhave, ekacco kulaputto saddhā agārasmā anagāriyaṁ pabbajito hoti:

    It’s when a gentleman has gone forth out of faith from the lay life to homelessness, thinking:

  118. 118

    ‘ओतिण्णोम्हिo·tiṇ·ṇom·hi जातियाjā·ti·yā जरायja·rā·ya मरणेनma·ra·ṇe·na सोकेहिso·ke·hi परिदेवेहिpa·ri·de·ve·hi दुक्खेहिduk·khe·hi दोमनस्सेहिdo·ma·nas·se·hi उपायासेहिu·pā·yā·se·hi दुक्खोतिण्णोduk·kho·tiṇ·ṇo दुक्खपरेतो;duk·kha·pa·re·to

    ‘otiṇṇomhi jātiyā jarāya maraṇena sokehi paridevehi dukkhehi domanassehi upāyāsehi dukkhotiṇṇo dukkhapareto;

    ‘I’m swamped by rebirth, old age, and death; by sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress. I’m swamped by suffering, mired in suffering.

  119. 119

    अप्पेवap·pe·va नामnā·ma इमस्सi·mas·sa केवलस्सke·va·las·sa दुक्खक्खन्धस्सduk·khak·khan·dhas·sa अन्तकिरियाan·ta·ki·ri·yā पञ्ञायेथा’ति।pañ·ñā·ye·thā

    appeva nāma imassa kevalassa dukkhakkhandhassa antakiriyā paññāyethā’ti.

    Hopefully I can make an end to this entire mass of suffering.’

  120. 120

    सोso एवंe·vaṃ पब्बजितोpab·ba·ji·to समानोsa·mā·no पुब्बण्हसमयंpub·baṇ·ha·sa·ma·yaṃ निवासेत्वाni·vā·set·vā पत्तचीवरमादायpat·ta·cī·va·ra·mā·dā·ya गामंgā·maṃ वाvā निगमंni·ga·maṃ वाvā पिण्डायpiṇ·ḍā·ya पविसति।pa·vi·sa·ti

    So evaṁ pabbajito samāno pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya gāmaṁ vā nigamaṁ vā piṇḍāya pavisati.

    When they’ve gone forth, they robe up in the morning and, taking their bowl and robe, enter a village or town for alms without guarding body, speech, and mind, without establishing mindfulness, and without restraining the sense faculties.

  121. 121

    अरक्खितेनेवa·rak·khi·te·ne·va कायेनkā·ye·na अरक्खितायa·rak·khi·tā·ya वाचायvā·cā·ya अनुपट्ठितायa·nu·paṭ·ṭhi·tā·ya सतियाsa·ti·yā असंवुतेहिa·saṃ·vu·te·hi इन्द्रियेहिin·dri·ye·hi सोso तत्थtat·tha पस्सतिpas·sa·ti मातुगामंmā·tu·gā·maṃ दुन्निवत्थंdun·ni·vat·thaṃ वाvā दुप्पारुतंdup·pā·ru·taṃ वा।vā

    Arakkhiteneva kāyena arakkhitāya vācāya anupaṭṭhitāya satiyā asaṁvutehi indriyehi so tattha passati mātugāmaṁ dunnivatthaṁ vā duppārutaṁ vā.

    There they see a lady scantily clad, with revealing clothes.

  122. 122

    तस्सtas·sa मातुगामंmā·tu·gā·maṃ दिस्वाdis·vā दुन्निवत्थंdun·ni·vat·thaṃ वाvā दुप्पारुतंdup·pā·ru·taṃ वाvā रागोrā·go चित्तंcit·taṃ अनुद्धंसेति।a·nud·dhaṃ·se·ti

    Tassa mātugāmaṁ disvā dunnivatthaṁ vā duppārutaṁ vā rāgo cittaṁ anuddhaṁseti.

    Lust infects their mind,

  123. 123

    सोso रागानुद्धंसेनrā·gā·nud·dhaṃ·se·na चित्तेनcit·te·na सिक्खंsik·khaṃ पच्चक्खायpac·cak·khā·ya हीनायावत्तति।hī·nā·yā·vat·ta·ti

    So rāgānuddhaṁsena cittena sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvattati.

    so they resign the training and return to a lesser life.

  124. 124

    अयंa·yaṃ वुच्चति,vuc·ca·ti भिक्खवे,bhik·kha·ve सुसुकाभयस्सsu·su·kā·bha·yas·sa भीतोbhī·to सिक्खंsik·khaṃ पच्चक्खायpac·cak·khā·ya हीनायावत्तो।hī·nā·yā·vat·to

    Ayaṁ vuccati, bhikkhave, susukābhayassa bhīto sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvatto.

    This is called one who resigns the training and returns to a lesser life for fear of the danger of sharks.

  125. 125

    ‘सुसुकाभयन्’तिsu·su·kā·bha·yan खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve मातुगामस्सेतंmā·tu·gā·mas·se·taṃ अधिवचनं।a·dhi·va·ca·naṃ

    ‘Susukābhayan’ti kho, bhikkhave, mātugāmassetaṁ adhivacanaṁ.

    ‘Danger of sharks’ is a term for ladies.

  126. 126

    इमानिi·mā·ni खो,kho भिक्खवे,bhik·kha·ve चत्तारिcat·tā·ri भयानि,bha·yā·ni इधेकच्चेi·dhe·kac·ce पुग्गलेpug·ga·le इमस्मिंi·mas·miṃ धम्मविनयेdham·ma·vi·na·ye अगारस्माa·gā·ras·mā अनगारियंa·na·gā·ri·yaṃ पब्बजितेpab·ba·ji·te पाटिकङ्खितब्बानी”ति।pā·ṭi·kaṅ·khi·tab·bā·nī

    Imāni kho, bhikkhave, cattāri bhayāni, idhekacce puggale imasmiṁ dhammavinaye agārasmā anagāriyaṁ pabbajite pāṭikaṅkhitabbānī”ti.

    These are the four dangers that an individual who gone forth from the lay life to homelessness in this teaching and training should anticipate.”

  127. 127

    इदमवोचi·da·ma·vo·ca भगवा।bha·ga·vā

    Idamavoca bhagavā.

    That is what the Buddha said.

  128. 128

    अत्तमनाat·ta·ma·nā तेte भिक्खूbhik·khū भगवतोbha·ga·va·to भासितंbhā·si·taṃ अभिनन्दुन्ति।a·bhi·nan·dun·ti

    Attamanā te bhikkhū bhagavato bhāsitaṁ abhinandunti.

    Satisfied, the mendicants approved what the Buddha said.

  129. 129

    चातुमसुत्तंcā·tu·ma·sut·taṃ निट्ठितंniṭ·ṭhi·taṃ सत्तमं।sat·ta·maṃ

    Cātumasuttaṁ niṭṭhitaṁ sattamaṁ.

    (Pāli only)

Sources. Sanskrit: Satyavedaḥ, the New Testament in Sanskrit (Calcutta Baptist Missionaries, 1851; J. Wenger’s revision of W. Carey’s version). Digital text © 2018 SanskritBible.in, via eBible.org, licensed CC BY-SA 4.0; changed here: arranged by verse and every word linked to the dictionary (links made automatically). Old Testament Sanskrit: the Old Testament in Sanskrit, Calcutta Baptist Mission Press, 1848–1852 (public domain), read by OCR from the Internet Archive scans of the Boston University School of Theology copy; unproofread, with machine clean-up only. Pāli Canon: Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 (based on the Vipassana Research Institute’s Chaṭṭha Saṅgāyana edition), from SuttaCentral bilara-data, CC0; Devanagari and pronunciation made automatically from the Roman text. Pāli English: Bhikkhu Sujato (suttas) and Bhikkhu Brahmali (Vinaya), SuttaCentral, CC0. Pāli word meanings: the Pali Text Society’s Pali-English Dictionary (Rhys Davids & Stede), corrected reprint © The Pali Text Society, CC BY-NC 3.0, digital text from BuddhaDust; word matching automatic. English: King James Version (1769), public domain; words the translators added are in italics. Word meanings and pronunciations: Monier-Williams, Sanskrit–English Dictionary (1872), via this site’s Sanskrit dictionary (CC BY-SA 4.0); English↔Sanskrit word matches made automatically and may need checking.